Д’Аламбер–Эйлер парадоксу

Д’Аламбер–Эйлер парадоксу – илээшкектиги, куюндук түзүлүштөрү жана ылдамдыктары үзүлгөн беттери болбогон, чексиз кысылбас суюктуктун ичинде кандайдыр бир формадагы нерсе бир калыпта түз сызыктуу кыймылда болсо, нерсенин кыймылына каршы аракет эткен натыйжаланган каршылык күчү нөлгө барабар экендигин айкындаган гидродинамиканын жобосу. Муну 1744-ж. Ж. Д*Аламбер жана 1745-ж. М.Эйлер айтышкан.
Д’Аламбер–Эйлер парадоксу адиабаталык кыймылдагы идеалдык газ үчүн да толук далилденген.

Каршылык күчүнүн жоктугу, физикалык жактан көрсөтүлгөн шартта суюктуктун (газдын) агымы, кыймылдаган нерсенин арт жагында туюкталып ага аракет жасап, нерсенин алды жагына жасалган каршылыкты теңсалмакташы менен түшүндүрүлөт.
Чындыгында нерсе газда (суюктукта) кыймылдаса, ага дайыма каршылык көрсөтүлөт. Чыныгы жагдай менен Д’Аламбер–Эйлер парадоксунун ортосундагы карама-каршылык парадокстун далилдениш шарты, реалдык чөйрөдө аткарылбастыгы менен түшүндүрүлөт.

 Колдонулган адабияттар 
 Мамлекеттик тил жана энциклопедия борбору.  Физика. Энциклопедиялык окуу куралы. 2004 Бишкек.  ISBN 9967-14-010-0
Категория:Физика