Жарыктын газразряддык булактары

Жарыктын газразряддык булактары — буу абалындагы газ же башка зат (мис., сымап) аркылуу электр тогу өткөндө электр энергиясын нурга айландыруучу приборлор. 

Жаа разрядын изилдеп жатып орус илимпозу В. В. Петров жарык кубулушун байкаган (1802). 1876-ж. орус инженери Н. Н. Яблочков өзгөрмө токтун жаалуу көмүр лампасын ойлоп чыгарып, электр разрядын жарык кылууга колдонуу жолун ачкан. 1850-1910-ж. газ менен жарык кылуучу лампа (1928), натрий лампасы (1935) жана акад. С. И. Вавиловдун люминесценция лампасы (1938) чыгарылды. 

Жарыктын газразряддык булактары  жалпы эле жарык кылуу, нурландыруу, сигнал (белга) берүү ж. б. максаттар үчүн пайдаланылып, жарык кылууда люминесценция лампасы (жарыктыгы 80 лм/вт), автострадаларда натрий лампасы (140 лм/вт), көчөлөрдү жарык кылууда сымап лампалары, киноаппараттарда өтө жогорку басымдагы ксенон лампалары колдонулат. 

Азыркы мезгилде жогорку тепмературага чыдамдуу, химиялык туруктуу материалдарды алуу менен технологияны улйм жакшыртын, кадимки жарыкка (250 лм/вт) жакын жарыкты алууга жетишилүүдө.

 Колдонулган адабияттар 
Кыргыз Совет Энциклопедиясы. Башкы редактор Б. О. Орузбаев. -Фрунзе: Кыргыз Совет Энциклопедиясынын башкы редакциясы, 1977. Том 2. В - Иридий. -672 б.
Категория:Физика