Александр Суворов

Суворов Александр Васильевич - орус кол башчысы жана аскер теоретиги, генералиссимус (1799), Рымник графы (1789), Италия князы (1799).

Дворян үй-бүлөдөн. 
 Аскер кызматын 1742-ж. мушкетёрлуктан баштаган. 
 1756-63-жылдагы Жети жылдык согушка катышкан. 
 1760-61-ж. башкы командачы В. В. Ферлордун штаб офицери (подполковник чининде). 1763-69-ж. Суздаль жөө аскер полкунун командири. 
 Офицер жана уйтер-офицерлер үчүн «Полк мекемеси» деген (аскердик даярдык жана тарбия боюнча) эмгек жазган. 
 Генерал-майор (1770). 
 Орус-түрк согушунда (1768- 74) эң сонун жеништери (1773-ж. Туртукайда, 1774-ж. Козлужда) менен даназаланган. 
 1774-ж. 6-Москва дивизиясынын, 1778-79, 1782-84-ж. Крым шаарына Кубань аскерлеринин командачысы. 
 Суворов 1784-ж. Владимир, 1785-ж. Санкт-Петербург, 1786-ж. Кременчуг дивизияларынын командири. Генерал-аншеф (1786). 
 1787-91-ж. орус-түрк согушунда Суворовдун аскерлери түрк армиясын Кинбурнда (1787, октябрь), Фокшанда (1789,	21-июль), Рымник салгылашында (1789)  жана Измаил чебин алууда (1790, 11- дек.) катуу талкалаган. 
 1791-ж. Финляндия, 1792-ж. Түштүк Украина аскерлерине командачы. 
 1794-ж. 7-августта Суворов Поляк боштондук көтөрүлүшүн басып, 24-октябрда чабуул менен Праганы, Варшаваны ээлеген (бул үчүн Суворов генерал-фельдмаршал чинин алган). 
 1795-ж. кайрадан түштүк аскерлерине командачы. 
 1796-97-ж. Суворов өзүнүн «Женүү илими» деген эмгеги менен орус армиясынын ж. б. армиялардын согуштук тажрыйбасын жыйынтыктаган.
 1799-ж. революциячыл Францияга каршы согушта италиялык жана швейцариялык жортуулдарда орус аскерлерин башкарган.

 Колдонулган адабияттар 
Кыргыз Совет Энциклопедиясы. Башкы редактор Б. О. Орузбаева. -Фрунзе: Кыргыз Совет Энциклопедиясынын башкы редакциясы, 1980. Том 5. Пирс - Токкана. -656 б.

Категория:Инсандар