Василенко, Владимир Харитонович

Василенко, Владимир Харитонович (25 мая [7 июнь] 1897, Киев — 19 декабрь 1987, Москва) — советтик тера­певт, СССР МИАнын акад. (1957), Социалисттик Эмгектин Баатыры (1967). 

 1922-ж. Киев мед. институтун бүтүргөн. А. А. Богомолецтин, Н. Д. Стражесконун, жана Ф. Г. Янковскийдин жетекчилиги астында иштеген. 
 1935-жылдан Киев врачтар билимин өркүндөтүү институтунун кафедра башчысы, Улуу Ата Мек. согуш убагында Түн. Кавказ жана 1-Украина фронтторунда башкы терапевт болуп иштеген. 
 Москвадагы 1-мед. институтунун ички оорулар пропедевтикасы кафедрасынын башчысы (1948), СССР саламаттык сактоо мин-восунун Москвадагы бүткүл союздук гастроэнтерология илмий изилдөө институтунун директору (1967). 
 Василенконун эмгектери көбүнчө бөйрөктүн, тамак сиңирүү жана дем алуу системаларынын патологиясында, кан айлануунун өнөкөт жетишсиздигинде зат алмашуунун бузулушуна арналган. 
 Н. Д. Стражеско менен бирге Василенко жүрөк- кан тамыр системасынын жетишсиздиги жөнүндөгү жацы классификацияны сунуш кылган. 
 Василенко 2 Ленин ордени, башка 4 орден менен сыйланган.

 Колдонулган адабияттар 
Кыргыз Совет Энциклопедиясы. Башкы редактор Б. О. Орузбаев. -Фрунзе: Кыргыз Совет Энциклопедиясынын башкы редакциясы, 1977. Том 2. В - Иридий. -672 б.
Категория:Медицина
Категория:Социалисттик эмгектин баатырлары