Жалил Мамедкулизаде

Мамедкулизаде Жалил (ылакап аты – Молла Насреддин; 22. 2. 1866, Нахичевань-на-Араксе – 4. 1. 1932, Баку) – азербайжан жазуучусу, коомдук ишмер. 1887-жылы Гори мугалимдер семинариясын бүткөн. 1898-жылы Ереванда, 1903-жылдары Тбилисиде азербайжан тилинде чыкчу «Шарки рус» («Орус чыгышы») жана большевиктердин «Кавказский рабочий листок» газеталарында иштеген. Ал ошол эле учурда фельетончу катары да таанылган. 1905-жылдары өз күчү менен басмакана ачып, «Молла Насреддин» сатиралык журналын негиздеген жана чыгарган (1906–31). Мамедкулизаденин көрүнүктүү чыгармалары: «Эшектин жоголушу» (1936), «Почта ящиги» (1903), «Ирандагы конституция» (1906), «Курбан-Алибек» (1907), «Козу» 1914), «Молдо Фазл-Али» (1925), «Эки күйөө» (1927) ж. б. «Өлүктөр» (1909), «Жиндилердин жыйыны» (1936) деген комедияларында дин кызматкерлеринин жосунсуз жоруктарын ашкерелеген. «Кеманча» (1920) пьесасы армян жана азербайжан элдеринин достугуна арналган. 

 Колдонулган адабияттар 
 “Кыргызстан” улуттук энциклопедиясы: 5-том. Башкы редактору Асанов Ү. А. К 97. Б.: Мамлекеттик тил жана энциклопедия борбору, 2014. илл. ISBN 978 9967-14-111 -7

Категория:Инсандар:Азербайжан
Категория:Азербайжан жазуучулары