Конрад Николай Иосифович

Конрад Николай Иосифович (1. (13). 3. 1891, Орусия империясы, Лифляндия губерниясы, Рига шаары ― 30. 9. 1970, СССР, Москва шаары) ― филолог, тарыхчы, орус чыгыш изилдөөчүсү, СССР Илимдер академиясынын корреспондент мүчөсү (1938), академиги (1958). 

 Өмүр баяны 
1912-ж. Петербург университетинин чыгыш тилдер факультетин (кытай-япон бөлүмүн) бүтүргөн. 1922–1938-жылдары Ленинград университетинин чыгыш таануу факультетинде, 1941-жылдан Москва чыгыш таануу институтунда Жапон тили кафедрасын жетектеген. 1943-жылдан өмүрүнүн акырына чейин СССР Илимдер академиясынын Чыгыш таануу институтунда иштеген. Жапония, Кытай, Корея, Орто Азия, Европа элдеринин тили, адабияты жа тарыхы боюнча 200дөн ашуун илимий эмгек жазган. «Жапон улуттук адабий тилинин синтаксиси» (1937), «Кытай тили жөнүндө» (1952), Кытай менен Жапониядагы адабий тил жөнүндө (1954) ж. б. изилдөөлөрү чыгыш лингвистикасынын, «Жапон феодализминин маселелери» (1923), «Жапон тарыхынын байыркы замандан Мейдзи төңкөрүшүнө чейинки очерки» (1934), «Тарых илиминдеги орто кылымдар доору» (1955) ж.б. эмгектери чыгыш тарыхынын орчундуу маселелерине арналган. Н. Конрад «Дүйнөлүк тарыхтын» Башкы редакциясына мүчө болуп, ага бир нече макала жазган. «Батыш менен Чыгыш» деген китеби (1966) япон, англис тилдерине которулган. «Жапончо-орусча чоң сөздүгү» (1970) үчүн СССР мамлекеттик сыйлыгы ыйгарылган (1972). Ал советтик жапон таануу мектебин негиздеген. Эки Эмгек Кызыл Туу ордени, Жапония өкмөтүнүн 2-даражадагы «Таңдуу Күн» ордени менен сыйланган. 

 Эмгектери 

 Японская литература в образцах и очерках, Л., 1927;
 М., 1991; Сантаксис японского национального литературного языка, М., 1937;
 Запад и Восток (2-изд.), М., 1972.

Категория:Инсандар
Булактар
 “Кыргызстан” улуттук энциклопедиясы: 4-том. Башкы редактору Асанов Ү. А. К 97. Б.: Мамлекеттик тил жана энциклопедия борбору, 2012. 832 бет, илл. ISBN 978 9967-14-104 -9