Лоренц Хендрик Антон

Лоренц Хендрик Антон (Лорентц, 18.7.1853, Арнем – 4.2.1928, Харлем) – нидерланддык физик, Петербург ИАнын чет элдик корреспондент мүчөсү (1910) жана СССР ИАнын чет элдик ардактуу мүчөсү (1925), профессор (1878). Лейден университетинде билим алган (1870–72). 1923-жылдан Харлемдеги Тейлор ИИИде директор болгон. Лоренц өзүнүн докторлук диссертациясында жарыктын чагылуу жана сынуусун Максвеллдин электр-магниттик теориясында караган жана эки чөйрөнүн кесилишинде 4 шарт пайда болорун көрсөткөн. Электрондук теориянын жардамы менен Лоренц металлдын жылуулук жана электр өткөрүмдүүлүк коэффициенттеринин ортосундагы байланышты, Холл, Керр эффекттерин жана башка көптөгөн кубулуштарды түшүндүргөн. Лоренц – өзгөртүп түзүү жана кыймылдуу чөйрөнүн электр-динамикасынын автору. 1895-ж. «жергиликтүү убакыт» түшүнүгүн киргизип, бир калыпта түз сызыктуу кыймылдаган эсептөө системасы үчүн Максвелл теңдемелери болжолдуу туура экендигин далилдеген. Нобель сыйлыгынын лауреаты (1902, П. Зееман менен бирге).
 Колдонулган адабияттар 
 “Кыргызстан”. Улуттук энциклопедия: 5-том. Башкы ред. Асанов Ү. А., Б.: «Кыргыз энциклопедиясы» башкы редакциясы, 2014. ISBN 978—9967—14-111-7
Категория:Инсандар
Категория:Нидерланды