Монументтик скульпторлук

Монументтик скульпторлук – архитектуралык же табигый бизди курчап турган чөйрө менен бирдикте аракеттенген жана өзү менен чоң коомдук мазмунду алып жүрүүчү скульптуралык комплекстер, эстеликтер, монументтер. Монументтик скульптура чыгармаларынын кеңири ансамблге табигый кошулуп турушу аларга чоң таасирдүүлүк менен ачык-айкындыкты алып келет. М. б-ти жасалгалык скульпторлук менен окшоштурууга болбойт, себеби жасалгалык скульпторлуктан айырмаланып, М. б. ансамбль менен өз ара катышта туруп, бирок андан толук көз каранды болбогон өз алдынча көркөм образды алып жүрөт. М. б-ке каармандык пафос, мактоочулук тенденциясы, өз объектин даңазалоо мүнөздүү. Ага жасалгалык скульпторлукта кездешүүчү сатиралык жана юмористтик тематика мүнөздүү эмес. М. б. негизинен чоң аралыкта кабыл алууга жана табигый чөйрөдө көпкө чейин сакталууга эсептелген, көбүнчө алар эң бекем материалдардан – гранит, коло жана башкадан жасалат, көлөмдүү болот жана монумент орночу жерге, анын силуэтине өзгөчө маани берилет, себеби аны туш тарабынан жакшы көрүнгөн аспектте орнотуу эң абзел. М. б-тин үлгүлөрүнө Флоренциядагы Микеланджелонун «Давиди», Колеонинин эстелиги, Венециядагы Вероккьонун эмгектери, Ленинграддагы Фальконе жасаган Петр Iнин эстелиги, И. Шадрдын ЗАГСтеги Лениндин эстелиги, В. Мухинанын статуардык тобунун, Москвадагы «Жумушчу менен дыйкан аял» жана башка кирет, к. Монументтик көркөм искусство макаласын. Монументтүүлүк менен салыштыр.

 Колдонулган адабияттар 
Кыргыз сүрөт искусствосу: Энциклопедиялык окуу куралы/Мамлекеттик тил жана энциклопедия борбору. -Б.:, 2004
Категория:Кыргыз сүрөт исскуствосу