Alfabeya tirkî

Alfabeya tirkî elîfbêyeke latînî ye ku zimanî turkî pê tê nivîsîn. Ev elîfbê ji 29 tîpan pêk tê.

 Dîrok 
Elîfbêya tirkî ya latînî di 1 çiriya paşîn a 1928an bi qanûna 1353ê hat pejirandin. Li gorî vê qanûnê 29 tîp di elifibêya tirkÎ de hene. Li jêrê şêweyên gire û hûrde yên elifbêyê hatine diyarkirin. Li gel wê ji bo xwendina dengdêrên “a, u, ı” zirav yên ku ji zimanên biyanî hatine jî, hinek nîşan hatine bikaranîn û ji bo nîşandayîna dengê dirêj jî )dihin rewşan de) (^) tê bikaranîn. Ji bo "O"yê ti nîşan nehat bikaranîn.

 Tîp 

A B C Ç D E F G Ğ H İ I J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z
 a b c ç d e f g ğ h i ı  j k l m n o ö p r s ş t u ü v y z 

 Deng 
Tîpên û dengên elifbêya tirkî li gorî IPA û elfibêya kurdî:

PîtIPABeramberî kurdî PîtIPABeramberî kurdî AaaMmmBbbNnnCccOonêzîk oÇççÖöwê (wekû kwêr)DddPppEee u nizîk ê RrrFffSssGggŞşşĞğẍTttHhhUuuIıiÜüwî (wekû dwîr)İiîVvvJjjYyyKkkZzzLll''
Ji van 29 tîpan, 8 heb (A, E, I, İ, O, Ö, U, Ü) dengdêr û 21 jî dengdar in.

 Kumik 
Kumik ev nîşan (^) e, ku di zimanê tirkî de carinan li ser tîpên “a, u, i” tê danîn ji bo dengên zirav yan jî yên dirêjiya dengî destnîşan bikin û ew jî di peyvên biyanî de ne. Lê hin çavkanî dibêjin êdî kumik rabûye û di zimanê niha de nemaye lê hinek jî dibêjin hîn heye.

Kategorî:Alfabe
Kategorî:Zimanê tirkî