Tirşîn

Tirşîn, tirşî awayekê parastina sebze û fêkiyan e. Di pêjgeha kurd de cihekê wê yê girîng heye. Li Asya û Ewropayê gelek cureyên wê tên xwarin. Ji kurdan derbasê tirkan jî bûye ku bi tirkî dibêjin turşu.

Sebze û fêkî di nava şoriyê de tên sekinandin û ev rêbaza han mejûyê bikaranînê dirêj dike. Ji demên pirr berê ve ev teknîk hatiye bikaranîn ku mirov bikaribin zivistanê jî fêkî û sebzeyan bixwin.

Di dema nûjen de ji ber ku sarinc hene êdî ne ji bo dirêjkirina mejûyê bikaranînê, bo daxwazê tirşîn tên çêkirin.

 Tirşînên sereke yên pêjgeha kurd 
 Tirşîna bejikê (qitî, qîtik, şarax, kilyar, omidî, acûr, tehlîşk hwd gelek binavkirinên bejikê hene)
 Tirşîna şêlimê
 Tirşîna zerdeyê
 Tirşîna têkelav (di têkelê de gizêr, fringî hwd gelek riwek hene)
 Tirşîna arûyê (xiyar, cehîk, xirtik)
 Tirşîna kelema sor

 Sebze û fêkiyên sereke yên tirşînê 
 Arûf (xiyar)
 Kelem
 Firengê heşîn
 Lîmon
 Bexdenûs
 Hêliz (şêwit)
 Pelên defneyê (qarê)
 Îsot
 Bihok
 Alû (hilû, alûce)
 Sîr
 Sêv
 Gizêr

Tirşîna Îdirê navdar e. Herwiha li Amed û Rihayê jî tirşînên gelek bitehm tên xwarin.

Kategorî:Pêjgeha balkanî
Kategorî:Pêjgeha efxanî
Kategorî:Pêjgeha ereb
Kategorî:Pêjgeha ermenî
Kategorî:Pêjgeha kurdî
Kategorî:Pêjgeha slavî
Kategorî:Pêjgeha Azerbaycanê
Kategorî:Pêjgeha Îranê