Elî

Elî bin Ebû Talib, Îmam Elî an jî bi tenê Elî (), (598, li Mekeyê hatiye dinê - 661, him pismamê Muhemmed Pêxember (lawê Ebû Talib ê ap) û him jî zavayê wî (mêrê Fatimeya keç) bû. Li cem wî mezin bûyî û yekemîn kesên ku berê bi pêxamberiya Muhemmed re bîad kiriye ew e, di nav 12 îmaman de îmamê pêşîn bû.

Wek serleşkerîkî belavbûyîna dînê Îslamê da ristek girîng lîstiye û tev li hemû (bê şerê Tebûk ê) şeran bûye, ji xwe ji ber van sedeman wek "Şêrên Xwedê" an jî "Şûrên Îslamê" tê nasîn.

Piştî kuştina xelîfeyê sêyem Osman, Elî bû xelîfe (656-661). Bi tevahî 4 sal 9 mehan li ser hev xelîfetî kir. Dema xelîfetiya wî mirov dikare bibêje bi şerê navxwûyî derbaz dibe. Şerên wê dewrê ev bûn:

 Şerê Cemel (di navbera wî û Muawiye û Zubeyr da bû)
 Şerê Siffin (di navbera wî û Muawiye da bû)
 Şerê Nehrevan (di navbera wî û Xariciyan da bû)

Di 63 saliya xwe da li bajarê Kufê dema nimija sibe pêk dianî di mizgeftê de ji hêla xarîciyan ve hat kuştin.

 Çavkanî 

 Girêdanên derve 

Kategorî:Fîlozofên misilman
Kategorî:Jidayikbûn 598
Kategorî:Jidayikbûn 600
Kategorî:Kesên sedsala 7an
Kategorî:Kesên xêrxwaz
Kategorî:Malbata Muhemmed
Kategorî:Mirin 661
Kategorî:Sehebayên Muhemmed
Kategorî:Siyasetmedarên ereb
Kategorî:Şiîtî
Kategorî:Xelîfe