Wenker Sätz op Bönnsch

Dä Sprochwesseschaffler Georg Wenker hätt für singe "Atlas von de deutsche Sproche" sich e paar Sätz ussjedaach, domet me die ville Dialekte ungereneen verjliche kann.

 Dämm Wenker sing Sätz op Bönnsch 

 Em Winte fleeje de drüe Blaade en de Luff eröm.
 Et hüürt jlich op ze schneie, dann wierd et Wedde widde besse.
 Don Kolle en de Owwe, domet de Melesch bahl koche deet (ze koche anfängk).
 Dä joode ahle Mann eß me'm Päärd o'm Ieß enjebroche un en dat kahle Wasse jefalle.
 Hä eß vür vier ode sechs Woche jestorwe.
 Dat Füür wor ze heeß, die Kooche sen jo ungen janz schwatz jebrannt.
 Hä deet de Eie emme ohne Salz un Peffe eiße.
 De Föß do'me (su ärsch) wie, ich jlööf, in hann se me durchjeloofe.
 Ich ben selewe bei der Frau jewääse un hann et ihr jesaat, un se säät, se däät et och dä Dochte
 Ich will et och nimmie widde don/maache.
 Ich schlaren d'r jlich m'em Kochlöffel öm de Uhre, du Aap.
 Wo jehs du (dann) hin? Solle me metjonn (met de jonn)?
 Dat / Et sen schläächte Zigge.
 (Ming) Leev Könd, blief hee ungen stonn, die dreckelije Jäns bießen dich (söns) dud.
 Du häss hück am mietste jeliert un beß brav jewääs, du darfs fröhte noh Huus jonn als/wie die andere.
 Du beß noch ze kleen, öm en Fläsch Wing alleen (uss) ze drinke, du moss iersch noch waaße un jrüße werde.
 Hür'ens, beß e su joot un saach dinge Schweste, se soll die Kleede für ding Motte ferdisch nähe un ens met de Bürsch dröwe jonn.
 Hätt's de inn jekannt! Dann wör'et anders jekomme, un et däät besse öm inn stonn.
 Wer hätt me minge Korf met Fleesch jekläut?
 Hä däät su, als hätte se inn zom Dresche bestallt (; se hann et äwe selefs jedonn).
 Wämm hätt'e dann die neu Jescheech verzallt?
 Me moss laut schreie, söns vesteht'e uus net.
 Me sen mööd un hann Duursch.
 Wie me jestere ovend noh huß/zeröck kohme, do loochen die andere ad em Bett un wore fass enjeschloofe / am schloofe.
 Dä Schnie eß diss Naach lië jebliwwe, äwe hück morje eß'e jeschmolze.
 Hinger uusem Huß stonn drei schöne Äppelbööm / Äppelböömche met ruude Äppel / Äppelche.
 Könnt'r net noch e'ne Oorenbleck / e Oorenbleckche op uus waade? Dann jom'me met (üsch).
 Su en Kindereie dürft'r net maache.
 Uus Bersch sen net esu (ärsch) huh, die von üsch sen vell hühte.
 Wievell Pongk/Pond Wursch un wievell Bruud wollt'r hann?
 Ich verstonn üsch net, ihr mött e bißje laute spreche.
 Hatt'r kee Stöckche wieße Seef op mingem Desch jefunge?
 Singe Brode will sich zwei schön neu Hüse em Jaade von üsch baue.
 Dat Woord kom imm vom Hätze.
 Dat wor rääsch von üsch. (Do hat'r rääsch jehatt.)
 Watt setze do für Füürlche (owwe) op dämm Müürche?
 Die Buure hatte (fönef) Ohrße un (nüng) Köh un (zwölef) Schööf vür et Dörp jebraat, die se vekoofe wollte.
 Die Lück sen hück all drusse o'm Feld un donn (sen am) mäë
 Jangk nur, dä brunge Hongk deed d'r nix.
 Ich ben met hinge dä (dänne) Lück öwe de Wiss en et Koorn jefahre.

Saachjrupp:Shproochweßßeschaff
Bönnsch