Breenich

Breenich. op Huchdütsch weed va Breinig jesproche, es ö Stadtdeel va Stolbersch un hott Ängs 2005 jenau  Äwohner. Domit es Breenich e van d jrüützte Stadtdeele, di zo Stolbersch jehüüre. Ö Ortsdeel va Breenich es dr Breenijerberch, dä ävver och als Stadtdeel va Stolbersch zällt. D Breenijerheed jehüüd och zo Breenich, äs ävver net unavhängich un weed immer z Breenich jerechnet.

Kikkt mo en d alt Bösch, dann sitt moch, dat Breenich 1303 öt ischte Mol optaucht. Ävver d au Römer kannte Breenich at als „Britiniacum“. Reste va Hüüser un va Öffent us di Zitt hat mo jevonge. Ön Strooß, di van d Franzuse, damols hosche di jo Gallier un van Bälje koom, jäng dörch Breenich un dr Breenijerberch övver Gressenich un Düre no Kölle.

Janz vreuer, dat heescht va 817 a,  jehoote di paar Hüüser, di spiir Breenich woote, zo Mönster, jenau wi Bösbisch und dr Brand. D Kupfermeestere holpe d Breenijer dozo, Werk z vänge. An dr Schlangeberch soohte se Jalmei in d Kulle un Stolle. Dodörch koom Jeld no Breenich.

Em Dreeßichjöhrige Kresch, öt woch jenau im Joohr 1648, wood Breenich jöplündert un völl wood kapott jemaat. 1756 maade ö Erdbeben wärm önö Hoof Hüüser kapott.

1858 wooch öt ösu witt. Breenich kräät ön richtije Kersch, di di Kapell va 1731 ersatze hat. Va do a jehood St. Barbara zo öt Beld va Breenich.

Wä Breenich besöckt, dä moss dörch Alt-Breenich jo. De Hüüser send bo all us Brochsteen jebout, dä meestens us dr Schomet koom. Em Schomet vängt mo Blausteen, un dä weet no ön Zitt schün wiss un sitt asu jott us, dat de Strooß Alt-Breenich jeschötzt es. Mi als 90 Hüüser send ä Ordnung jebraat woode. Dat es su jott woode, dat sälvs öt Fernsehn en de Stroße Filme jedrient hat.

Weblinks
Dat is d Sie van Breenich im Internet (ä Huchdütsch)

Jät z Kikke

Saachjrupp:Veedel vun Stolbersch