ಮಲಕ್ಕಾದ ಮುತ್ತಿಗೆ

"ಮಲಕ್ಕಾದ ಮುತ್ತಿಗೆ" (3 ಆಗಸ್ಟ್ 1640 - 14 ಜನವರಿ 1641) ಡಚ್ ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಪನಿ ಮತ್ತು ಅವರ ಸ್ಥಳೀಯ ಮಿತ್ರ ಜೋಹೋರ್ ಸುಲ್ತಾನೇಟ್, ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ಮಲಕ್ಕ ವಿರುದ್ಧ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಇದು ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ಶರಣಾಗತಿಯೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಪೋರ್ಚುಗಲ್ ಪ್ರಕಾರ, ಸಾವಿರಾರು ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಸಾವಿನೊಂದಿಗೆ ಕೊನೆಗೊಂಡಿತು. 16 ನೇ ಶತಮಾನದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಡಚ್ಚರು ಮಲಕ್ಕಾದ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ಸಂಘರ್ಷದ ಬೇರುಗಳು ಪ್ರಾರಂಭವಾದವು. ಅಲ್ಲಿಂದ, ಅವರು ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ವಸಾಹತು ವಿರುದ್ಧ ಸಾಂದರ್ಭಿಕ ದಾಳಿಗಳನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು, ಇದರಲ್ಲಿ ಬಹು ವಿಫಲ ಮುತ್ತಿಗೆಗಳು ಸೇರಿವೆ. ಆಗಸ್ಟ್ 1640 ರಲ್ಲಿ, ಡಚ್ಚರು ತಮ್ಮ ಅಂತಿಮ ಮುತ್ತಿಗೆಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು, ಇದು ಎರಡೂ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರೀ ನಷ್ಟವನ್ನುಂಟುಮಾಡಿತು, ರೋಗ ಮತ್ತು ಹಸಿವು ಅತಿರೇಕವಾಗಿತ್ತು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಹಲವಾರು ಪ್ರಮುಖ ಕಮಾಂಡರ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಹಲವಾರು ಪಡೆಗಳ ನಷ್ಟದ ನಂತರ, ಡಚ್ಚರು ಕೋಟೆ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರು, ನಗರದ ಮೇಲಿನ ಪೋರ್ಚುಗಲ್‌ನ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೊನೆಗೊಳಿಸಿದರು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಹೊಸ ವಸಾಹತು ಡಚ್ಚರಿಗೆ ಅವರ ಹಿಂದಿನ ಸ್ಥಳೀಯ ಪ್ರದೇಶವಾದ[ಬಟಾವಿಯಾ, ಡಚ್ ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡೀಸ್ ಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಕಡಿಮೆ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು.
ಹಿನ್ನೆಲೆ
ಮಲಕ್ಕಾ ಸುಲ್ತಾನೇಟ್, 1400 ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಮಲಯಿಯರು (ಜನಾಂಗೀಯ ಗುಂಪು) ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು, ಇದು 16 ನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಾರದ ಮಹತ್ವದ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಇದನ್ನು 1511 ರಲ್ಲಿ ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿತು ಮತ್ತು ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿ ಡುವಾರ್ಟೆ ಬಾರ್ಬೋಸಾ ತನ್ನ ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಗೆ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾಗಿತ್ತು. ಇತಿಹಾಸಕಾರ ಶವ್ನಾ ಕಿಮ್ ಲೋವಿ-ಬಾಲ್ಹಿಂದೂಗಳು ಮತ್ತು ಮುಸ್ಲಿಮರು ನಡುವಿನ ವಿಭಜನೆಯನ್ನು ಪೋರ್ಚುಗಲ್ ದುರ್ಬಳಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ ಮಲಕ್ಕಾದ ಆರ್ಥಿಕ ಕುಸಿತ ಮತ್ತು ಅದು ಒಮ್ಮೆ ಅವರ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹೊಂದಿದ್ದ ಸ್ಥಾನಮಾನದ ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು ಎಂದು ವಾದಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಪೋರ್ಚುಗಲ್‌ನಿಂದ ಉಂಟಾದ ಮತ್ತೊಂದು ಸಮಸ್ಯೆಯೆಂದರೆ ಅದು ಪರಿಚಯಿಸಿದ ಸುಧಾರಿತ ಸರ್ಕಾರ, ಇದು ಕ್ಯಾಥೋಲಿಕ್ ಧರ್ಮವನ್ನು ಹೇರಲು, ಏಕೀಕೃತ ಕರೆನ್ಸಿಯನ್ನು ರಚಿಸಲು ಮತ್ತು ಮಸಾಲೆ ವ್ಯಾಪಾರವನ್ನು ಏಕಸ್ವಾಮ್ಯಗೊಳಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿತು.
೧೫೯೮ ರಲ್ಲಿ ಏಸೆಗೆ ಡಚ್ಚರ ಆಗಮನವು ಆ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿನ ಅಧಿಕಾರದ ಸಮತೋಲನವನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಹಾಳುಮಾಡಿತು. ಬ್ಯಾಂಟೆನ್ ಸುಲ್ತಾನೇಟ್ ನಿವಾಸಿಗಳಿಗೆ ಅವರು ಏನು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ವದಂತಿಗಳು ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು ಅವರನ್ನು ಕಡಲ್ಗಳ್ಳರು ಎಂದು ಬಣ್ಣಿಸಲು ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಡಚ್ಚರು ತಾವು ಗಳಿಸಿದ ಹೊಸ ವ್ಯಾಪಾರ ಪ್ರದೇಶದ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಉಗ್ರವಾಗಿ ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕವಾಗಿದ್ದರು.
ಪೂರ್ವ ಸಂಘರ್ಷಗಳು
ಡಚ್ ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಪನಿ ಆಕ್ರಮಣಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ದಶಕಗಳಿಂದ ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡೀಸ್ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಸಾಧಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಪೋರ್ಚುಗೀಸರಲ್ಲದೆ, ಅವರ ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಲಯರು, ಜಾವಾನೀಸ್ ಜನರು ಮತ್ತು ಅಚೆನೀಸ್ ಜನರು ಸೇರಿದ್ದರು. ಕಾರ್ನೆಲಿಸ್ ಮ್ಯಾಟೆಲೀಫ್ ಡಿ ಜೊಂಗೆ 1606 ರಲ್ಲಿ ಮುತ್ತಿಗೆಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು, ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಅಕಾಲಿಕವಾಗಿ ತೆಗೆದುಹಾಕಬೇಕಾಯಿತು. 1608 ರಲ್ಲಿ ಪೀಟರ್ ವಿಲ್ಲೆಮ್ಸ್ಜ್ ವೆರ್ಹೋಫ್ ಮತ್ತೊಂದು ಮುತ್ತಿಗೆ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು, ಆದರೆ ಅದೇ ರೀತಿ ವಿಫಲವಾಯಿತು. 1623–1627 ರ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ವಿಫಲ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಸಂಭವಿಸಿದವು. ನಂತರದ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ಪಡೆಗಳನ್ನು ಕಿರುಕುಳ ನೀಡಲು ಸಾಂದರ್ಭಿಕ ಹಡಗುಗಳು ಬರುತ್ತಲೇ ಇದ್ದವು. ಕಾರ್ನೆಲಿಸ್ ಸೈಮನ್ಜ್ ವ್ಯಾನ್ ಡೆರ್ ವೀರ್ ಈ ದಾಳಿಗಳ ನಾಯಕರಾಗಿದ್ದರು, ಹಡಗುಗಳ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರು ಮತ್ತು ಸರಬರಾಜುಗಳ ಸಾಗಣೆಯನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.
ಸಿದ್ಧತೆ
ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನಿರಂತರ ಸಂಘರ್ಷದ ನಂತರ, ಡಚ್ ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಪನಿಯು ಆಗಸ್ಟ್ 1639 ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಬಟಾವಿಯಾ, ಡಚ್ ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡೀಸ್ನಲ್ಲಿ 2,000 ಯುರೋಪಿಯನ್ನರ ಪಡೆಯನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿತು, ಮಲಕ್ಕಾಗೆ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಕಳುಹಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ. ಅವರು ನವೆಂಬರ್ ಅಥವಾ ಡಿಸೆಂಬರ್‌ನಲ್ಲಿ ಯೋಜಿಸಲಾದ ತಮ್ಮ ದಂಡಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಲು ಸಿದ್ಧರಿರುವ ಅಚೇಹ್‌ನ ಸ್ಥಳೀಯ ಆಡಳಿತಗಾರರೊಂದಿಗೆ ಮೈತ್ರಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಸಿಲೋನ್ ನಲ್ಲಿ ವಿದೇಶಿ ಸಂಘರ್ಷ ಮತ್ತು ಅಚೇಹ್ ಮತ್ತು ಜೋಹೋರ್ ಸುಲ್ತಾನರ ಆಡಳಿತಗಾರರ ನಡುವಿನ ಘರ್ಷಣೆಯಿಂದಾಗಿ ದಂಡಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಮುಂದೂಡಲಾಯಿತು. ಜೋಹೋರ್‌ಗಳ ಕಡೆಗೆ ಅಚೇ ನಾಯಕನ ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ ವರ್ತನೆಯ ಹೊರತಾಗಿಯೂ, ಎರಡನೆಯವರು ಕ್ಷಮಿಸಲು ಮತ್ತು ಮಲಕ್ಕಾದಲ್ಲಿ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರನ್ನು ಕೆಳಗಿಳಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಸಿದ್ಧರಿದ್ದರು. ಇದರ ಹೊರತಾಗಿಯೂ, ಅಚೇಹ್‌ನ ಆಡಳಿತಗಾರ ಅಚಲವಾಗಿ ಉಳಿದನು, ಆದರೆ ಜೋಹೋರ್ ಆರು ಶಾಲೋಪ್ ಸೇರಿದಂತೆ ತನ್ನ ಪಡೆಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದನು. ಅಕ್ಟೋಬರ್‌ನಲ್ಲಿ, ಡಚ್ಚರು ದಾಳಿ ನಡೆಸಿ ಲೂಯಿಸ್ ಪ್ಯಾಚೆಕೊ ಎಂಬ ಕುಲೀನ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವಾರು ಕೈದಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಜಾನುವಾರುಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡರು, ನಂತರ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ ಏಳು ಕೈದಿಗಳನ್ನು ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದ ನಾಲ್ವರು ಡಚ್ಚರಿಗೆ ಖೈದಿ ವಿನಿಮಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು.
ಮೇ 1640 ರ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ಬಟಾವಿಯಾ ಸರ್ಕಾರವು ಮಾತುಕತೆ ಅಥವಾ ಹಿಂಸಾಚಾರದ ಮೂಲಕ ಮಲಕ್ಕಾವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿತು. ಹಿಂದಿನ ಕಮಾಂಡರ್ ಕಾರ್ನೆಲಿಸ್ ಸೈಮೋಂಜ್ ವ್ಯಾನ್ ಡೆರ್ ವೀರ್ ಅಂದಿನಿಂದ ನಿಧನರಾದರು, ಆದ್ದರಿಂದ ಸಾರ್ಜೆಂಟ್ ಮೇಜರ್ ಆಡ್ರಿಯಾನ್ ಆಂಟೋನಿಸ್ಜ್ ಅವರನ್ನು ಅವರ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಲಾಯಿತು. ಪೋರ್ಚುಗೀಸರನ್ನು ಗವರ್ನರ್ ಮ್ಯಾನುಯೆಲ್ ಡಿ ಸೌಸಾ ಕೌಟಿನ್ಹೋ ನೇತೃತ್ವ ವಹಿಸಿದ್ದರು. ಅವರ ನಗರವು ಭಾರೀ ಕೋಟೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು, ಎರಡೂ ಕಡೆಯಿಂದ ಬಾಂಬ್ ದಾಳಿಯನ್ನು ತಡೆದುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲ 32ft ಎತ್ತರದ ಗೋಡೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು. ಸಿಟಾಡೆಲ್ 70 ಭಾರೀ ಬಂದೂಕುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು 40 ರಿಂದ 50 ಹಗುರವಾದ ಬಂದೂಕುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು. ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ಗ್ಯಾರಿಸನ್ 260 ಜನರನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು, ಆದಾಗ್ಯೂ ಡಚ್ಚರು ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸೈನಿಕರು ಸ್ಥಳೀಯ ಮತ್ತು ಮಿಶ್ರ-ಜನಾಂಗೀಯ ನಿವಾಸಿಗಳು ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡರು, ಅವರು ಒಟ್ಟು 2,000–3,000 ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿದ್ದರು. ಪ್ರಬಲ ಯುರೋಪಿಯನ್ ಸೈನ್ಯ ಮಾತ್ರ ಅದನ್ನು ಉರುಳಿಸಲು ಸಮರ್ಥವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿಕೊಂಡರು.

ಮುತ್ತಿಗೆ

ಆಗಸ್ಟ್ 3, 1640 ರಂದು, ಡಚ್ ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಪನಿಯು ಹನ್ನೆರಡು ಕಂಪನಿ (ಮಿಲಿಟರಿ ಘಟಕಗಳನ್ನು, 130 ನಾವಿಕರು ಸೇರಿದಂತೆ ಒಟ್ಟು 600 ಜನರನ್ನು ಬಂದಿಳಿಸಿತು. ನಂತರ ಅವರನ್ನು ತಲಾ ನಾಲ್ಕು ಕಂಪನಿಗಳ ಮೂರು ಬೆಟಾಲಿಯನ್ಗಳಾಗಿ ಸಂಘಟಿಸಲಾಯಿತು. ಅವರಿಗೆ ಜಾವಾನೀಸ್ ಮತ್ತು ಬಂಡಾ ದ್ವೀಪಗಳು ಮಿತ್ರರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಬೆಂಬಲವಿತ್ತು, ಜೊತೆಗೆ ಮಾರ್ಡಿಜ್ಕರ್ ಜನರು/ಮಾರ್ಡಿಜ್ಕರ್‌ಗಳು, ಅವರು ಒಟ್ಟು 95 ಜನರಿದ್ದರು. ಅವರ ಜೊಹೊರ್ ಮಿತ್ರರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ತಮ್ಮದೇ ಆದ 500–600 ಪುರುಷರನ್ನು ಕರೆತಂದರು. ಈ ಪಡೆಗಳು ಇದೇ ರೀತಿಯ ಸ್ಥಳೀಯರೊಂದಿಗೆ ಇನ್ನೂ 200 ಡಚ್ ಪರ ಯುರೋಪಿಯನ್ನರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಲು ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ಕೋಟೆಗೆ ತೆರಳಿದವು. ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ಬಾಂಬ್ ದಾಳಿಯ ಹೊರತಾಗಿಯೂ, ಅವರು ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ಪಡೆಗಳನ್ನು ಎರಡು ಸಾಲುಗಳ ಕಂದಕ ಯುದ್ಧಗಳನ್ನು ದಾಟಿ, ನಗರದ ಸಮೀಪವಿರುವ ಉಪನಗರ ಗೋಡೆಗಳವರೆಗೆ ಓಡಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು. ಅಲ್ಲಿ, ಅವರು ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ಬಂದೂಕುಗಳನ್ನು, ಒಬ್ಬ ಮಿಶ್ರ ಜನಾಂಗದ ವ್ಯಕ್ತಿ, ಇಬ್ಬರು ಯುರೋಪಿಯನ್ ಮಹಿಳೆಯರು ಮತ್ತು ಇಬ್ಬರು ಯುರೋಪಿಯನ್ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡರು. ಪೋರ್ಚುಗಲ್ ನಗರದ ಸಮೀಪವಿರುವ ಮನೆಗಳನ್ನು ಸುಟ್ಟುಹಾಕಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು, ಆದರೆ ಡಚ್ಚರು ಉಪನಗರದಲ್ಲಿ ಬಂದೂಕುಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೊಸ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಮುತ್ತಿಗೆ ಮುಂದುವರಿದಂತೆ, ಡಚ್ಚರು ಬಟಾವಿಯಾದಿಂದ ನಾವಿಕರು, ಸೈನಿಕರು, ಹಂದಿಗಳು, ಕಿತ್ತಳೆ, ಸಕ್ಕರೆ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚಿನವುಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪಡೆಗಳು ಮತ್ತು ಸರಬರಾಜುಗಳನ್ನು ಪಡೆದರು. ಅನಾರೋಗ್ಯದಿಂದ ನಷ್ಟವಾದರೂ ಡಚ್ಚರು ಮುತ್ತಿಗೆಯನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡರು. ಯುರೋಪಿಯನ್ನರು ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯರು ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ಮತ್ತು ಅಕ್ಟೋಬರ್ ವರೆಗೆ ಎರಡೂ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯಂತರವಾಗಿ ಘರ್ಷಣೆ ನಡೆಸಿದರು.

ನವೆಂಬರ್ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಟಾವಿಯಾ ತಲುಪಿದ ಪತ್ರದ ಪ್ರಕಾರ, ನಗರವನ್ನು ಕ್ಷಾಮ ಆವರಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು, ಪಕ್ಷಾಂತರಿಗಳು ಪ್ರತಿದಿನ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು, ಆದರೆ ಮುತ್ತಿಗೆ ಬಲವಾಗಿಯೇ ಇತ್ತು. ಡಚ್ ಪಡೆಗಳು ತಮ್ಮ ಮಲಯ ಮಿತ್ರರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಪೋರ್ಚುಗೀಸರಿಂದ ದನಗಳು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಹೊಗಳಿದರು. ನಗರದ ಸುತ್ತಲಿನ ಜೌಗು ಪರಿಸರವು ಸೊಂಟದ ಆಳದ ನೀರಿನ ಮೂಲಕ ನಡೆಯಬೇಕಾಗಿತ್ತು, ಉಬ್ಬರವಿಳಿತದಲ್ಲಿ ದಾಟಲು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಡಚ್ಚರು 2,063 ಪುರುಷರನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡರು, ಅವರಲ್ಲಿ 400 ಜನರು ಸ್ಥಳೀಯರು. ಅವರ ಕಮಾಂಡರ್ ಆಡ್ರಿಯಾನ್ ಆಂಟೋನಿಸ್ಜ್ ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅನಾರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದರು ಮತ್ತು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಹದಿನೆಂಟು ದಿನಗಳ ಅನಾರೋಗ್ಯದ ನಂತರ ನಿಧನರಾದರು. ಅವರ ನಂತರ ಜಾಕೋಬ್ ಕೂಪರ್ ಅಧಿಕಾರ ವಹಿಸಿಕೊಂಡರು. ಕೂಪರ್ ಜನವರಿ 3 ರಂದು ಪ್ಲೇಗ್‌ನಿಂದ ನಿಧನರಾದರು, ಡಿಸೆಂಬರ್ 3 ರಂದು ನಿಧನರಾದ ಮೂರನೇ ಕಮಾಂಡರ್ ಪೀಟರ್ ವ್ಯಾನ್ ಡೆನ್ ಬ್ರೋಕ್ ಸುಮಾರು ಒಂದು ತಿಂಗಳ ನಂತರ. ತಮ್ಮ ನಷ್ಟಗಳ ಹೊರತಾಗಿಯೂ, ಡಚ್ಚರು ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಜನವರಿ 5, 1641 ರಂದು, ಅವರ ಹೊಸ ಕಮಾಂಡರ್ ಮಿನ್ನೆ ವಿಲ್ಲಿಮ್ಸ್ಜ್ ಕೇರ್ಟೆಕೋ, ಮುಂದಿನ ಬುಧವಾರವನ್ನು ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸ ಮತ್ತು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗೆ ಮೀಸಲಿಡಲಾಗುವುದು ಎಂದು ತಮ್ಮ ಮಂಡಳಿ ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದರು, ಇದು ಕೋಟೆಯನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸುವ ತಯಾರಿಯಾಗಿತ್ತು.

ಜನವರಿ 14 ರಂದು ಸುಮಾರು 650 ಡಚ್ ಪಡೆಗಳು ಕೋಟೆಯನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡವು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೇರ್ಟೆಕೋ ಅನಾರೋಗ್ಯದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದರು, ಆದ್ದರಿಂದ ಸಾರ್ಜೆಂಟ್ ಮೇಜರ್ ಜೋಹಾನ್ಸ್ ಲ್ಯಾಮೋಟಿಯಸ್ ತಮ್ಮ ಪಡೆಗಳನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಿದರು. ಪೋರ್ಚುಗೀಸರು 7,000 ಜನರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡರು, ಆದಾಗ್ಯೂ ಈ ಅಂಕಿ ಅಂಶವು ಹೋರಾಟಗಾರರು, ನಾಗರಿಕರು ಅಥವಾ ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತದೆಯೇ ಎಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟಪಡಿಸಲಾಗಿಲ್ಲ. ಡಚ್ಚರು ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಾವಿರಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ನಷ್ಟವನ್ನು ಘೋಷಿಸಿದರು.

ಪರಿಣಾಮ
ಡಚ್ ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಪನಿಯು ಸೆರೆಹಿಡಿದ ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ಕೈದಿಗಳು ಸೋಲಿನಿಂದ ನಿರಾಶೆಗೊಂಡರು, ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡೀಸ್‌ನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ತೀವ್ರ ಹಾನಿಯನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವರು ನಂಬಿದ್ದರು. ಕೆಲವು ಶ್ರೀಮಂತ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರು ತಮ್ಮ ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಪೋರ್ಚುಗಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಗುಲಾಮಗಿರಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹಳೆಯ ಗೋವಾಗೆ ಹಾನಿಯಾಗದಂತೆ ಹೊರಡಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಲಾಯಿತು. ನಂತರ ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಪ್ರಸಾರವಾದ ಕಥೆಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ, ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ಗವರ್ನರ್‌ಗೆ ಡಚ್ಚರು ತಮ್ಮ ಜನರಿಗೆ ದ್ರೋಹ ಮಾಡಲು ಹಣ ನೀಡಿದ್ದರು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಪುರಾವೆಗಳಿಲ್ಲ. ಈ ಕಥೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಹಣವನ್ನು ಖರ್ಚು ಮಾಡುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು ಡಚ್ಚರು ತಕ್ಷಣವೇ ಅವರನ್ನು ಕೊಂದರು, ಆದಾಗ್ಯೂ ಡಚ್ ವರದಿಗಳು ಮಲಕ್ಕಾದ ವಿಜಯದ ಎರಡು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಅವರು ಅನಾರೋಗ್ಯದಿಂದ ನಿಧನರಾದರು, ಕ್ಯಾಥೋಲಿಕ್ ವಿಧಿಗಳ ಮತ್ತು ಸರಿಯಾದ ಮಿಲಿಟರಿ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಲ್ಲಿ ಮಿಲಿಟರಿ ಗೌರವಗಳನ್ನು ಪಡೆದರು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತವೆ.
ಆಕ್ರಮಣದಲ್ಲಿ ಜೊಹೋರ್ ಅನ್ನು ಸೇರಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ಕೋಪಗೊಂಡಿದ್ದ ಆಚೆಯ ಸುಲ್ತಾನ ಇಸ್ಕಂದರ್ ಥಾನಿ, ಆ ಜನವರಿಯಲ್ಲಿ ವಿಷಪ್ರಾಶನ ಮಾಡಿ ಸಾವನ್ನಪ್ಪಿದನು. ಅವನಿಗೆ ತನ್ನ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಒಳಗೆ ಮತ್ತು ಹೊರಗೆ ಹಲವಾರು ಶತ್ರುಗಳಿದ್ದರು. ಜೊಹೊರ್ ನಗರವು ನಗರದ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ, ಅದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಡಚ್ಚರಿಗೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟಿತು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರ ಮುಖ್ಯ ಗುರಿಯಾಗಿ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರನ್ನು ಓಡಿಸುವುದಾಗಿತ್ತು. ಡಚ್ಚರು ತಮ್ಮ ಹೊಸದಾಗಿ ಸ್ವಾಧೀನಪಡಿಸಿಕೊಂಡ ಮಲಕ್ಕಾಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಅಥವಾ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ವಿನಿಯೋಗಿಸುತ್ತಾ, ಬಟಾವಿಯಾದ ತಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ವಸಾಹತುವಿನ ಮೇಲೆ ಗಮನಹರಿಸುವುದನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿದರು. 1824 ರ ಆಂಗ್ಲೋ-ಡಚ್ ಒಪ್ಪಂದದಲ್ಲಿ, ಡಚ್ಚರು ಅದನ್ನು ಯುನೈಟೆಡ್ ಕಿಂಗ್‌ಡಮ್‌ನೊಂದಿಗೆ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಬೆನ್‌ಕೂಲೆನ್ ಗಾಗಿ ವಿನಿಮಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು.
ಇದನ್ನೂ ನೋಡಿ
 ಮಲಯ–ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ಸಂಘರ್ಷಗಳು

 ಉಲ್ಲೇಖಗಳು