ತಿರಾಯತ್ತಮ್

ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ, ಭಾರತದ ಕೇರಳ ರಾಜ್ಯದ ದಕ್ಷಿಣ ಮಲಬಾರ್ ಪ್ರದೇಶವು ತಿರಯಾಟ್ಟಂ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಧಾರ್ಮಿಕ ಕಲಾ ಪ್ರಕಾರವನ್ನು ಆಯೋಜಿಸುತ್ತದೆ. ನೃತ್ಯ, ನಟನೆ ದಿನಚರಿಗಳು, ಹಾಡುಗಳು, ವಾದ್ಯ ಸಂಗೀತ, ಮುಖ ಬರವಣಿಗೆ, ಸಮರ ಕಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಮಾರಂಭಗಳನ್ನು ಈ ಬುಡಕಟ್ಟು ಕಲೆಯ ಪ್ರಕಾರದಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಲಾಗಿದೆ.

 ಇತಿಹಾಸ 
ಇತಿಹಾಸಪೂರ್ವ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು ಮತ್ತು ಪದ್ಧತಿಗಳು ಕಲಾ ಪ್ರಕಾರದ ಪೂರ್ವಜರಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದವು ಮತ್ತು ತಿರಯಾತಂನ ವಿಲಕ್ಷಣವಾದ ವೇಷಭೂಷಣಗಳು ಮತ್ತು ಸಮಾರಂಭಗಳು ಆ ಕಾಲದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜೀವನವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆ. ಉತ್ತರ ಮಲಬಾರ್‌ನ "ತೆಯ್ಯಂ", ಮಧ್ಯ ಕೇರಳದ "ಮುಡಿಯೆಟ್", ತಿರುವಾಂಕೂರಿನಿಂದ "ಪದಾಯಣಿ", ತಿರುವಾಂಕೂರಿನ "ಪದಯಾಣಿ" ತುಳುವಿನ ಕೆಲವು ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.

 ಕಾರ್ಯಕ್ಷಮತೆ 
ನೃತ್ಯ, ನಟನೆಯ ದಿನಚರಿಗಳು, ಹಾಡುಗಳು, ವಾದ್ಯ ಸಂಗೀತ, ಮುಖ ಬರವಣಿಗೆ, ಸಮರ ಕಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ತಿರಯಾಟ್ಟಂ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಬುಡಕಟ್ಟು ಕಲೆಯ ಪ್ರಕಾರವಾಗಿ ಸಂಯೋಜಿಸಲಾಗಿದೆ. ತಿರಯಾಟ್ಟಂ ತನ್ನದೇ ಆದ ಆಚರಣೆಗಳು, ಉಡುಪುಗಳು ಮತ್ತು ಸೃಜನಶೀಲ ಪ್ರದರ್ಶನಗಳಿಂದ ಇತರ ಕಲಾ ಪ್ರಕಾರಗಳಿಂದ ಭಿನ್ನವಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿ ಕೋಝಿಕ್ಕೋಡ್ ಮತ್ತು ಮಲಪ್ಪುರಂ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾವುಕಲ್ ಅಥವಾ ಸೇಕ್ರೆಡ್ ವುಡ್ಸ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಹಳ್ಳಿಯ ದೇವಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಬೆಚ್ಚನೆಯ ಬೆಳಕು ಮತ್ತು ಚೆಂಡ ಮೇಳದಂತಹ ಸಂಗೀತ ವಾದ್ಯಗಳು ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಪ್ರದರ್ಶನಗೊಳ್ಳುವ ನೃತ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಇರುತ್ತದೆ.

ಪಾಣನ್ ಮತ್ತು ಚೆರುಮಾರ್ ಮುಂತಾದ ಇತರ ಸಮುದಾಯಗಳು ಸಹ ನೃತ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಪೆರುಮನ್ನನ್ ಮತ್ತು ವಣ್ಣನ್ ಸಮುದಾಯಗಳು ಐತಿಹಾಸಿಕವಾಗಿ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. "ಮೂರ್ತಿ" (ದೇವತೆ) ಯ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಜಾರಿಗೆ ತರಲು, ಪ್ರದರ್ಶಕನು ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿ ಟ್ರಾನ್ಸ್‌ಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ ಸನ್ನೆಗಳು ಮತ್ತು ನಡವಳಿಕೆಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾನೆ.

ಈ ಕಲಾ ಪ್ರಕಾರವನ್ನು ಪುರುಷರು ಮಾತ್ರ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ವೆಲ್ಲಾಟ್, ತಿರ ಮತ್ತು ಚಂತುತಿರಾ ಮೂರು ರೂಪಗಳು ಅಥವಾ ಕೋಲಮ್ಗಳನ್ನು ತಿರಯಾಟ್ಟಂ ಕಲಾವಿದರು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಮೂರ್ತಿಗಳ (ದೇವತೆಗಳ) ಬಾಲ್ಯವನ್ನು ವೆಲ್ಲಟ್ ಕೋಲಮ್‌ಗಳು, ಯುವಕರು ತಿರಕೋಲಮ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಬುದ್ಧ ರೂಪವನ್ನು ಚಂತುತಿರಾ ಮೂಲಕ ಸಂಕೇತಿಸುತ್ತಾರೆ. ವಿಗ್ರಹಗಳು, ಸ್ಥಳೀಯ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಪೌರಾಣಿಕ ದೇವತೆಗಳ ಹಲವಾರು ಕಥೆಗಳನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ತಿರಯಾಟ್ಟಂ ವೃಕ್ಷ ಪೂಜೆ, ನಾಗಾರಾಧನೆ, ಪ್ರಕೃತಿ ಪೂಜೆ, ನಾಯಕನ ಆರಾಧನೆ, ಪರ್ವತ ದೇವತೆ ಕಲ್ಪನೆಗಳು, ಸ್ಥಳೀಯ ದೇವತೆ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳು ಇತ್ಯಾದಿಗಳಂತಹ ಪುರಾತನ ಆಚರಣೆಗಳ ತಾಣವಾಗಿದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಥೆಯು ತನ್ನದೇ ಆದ ತೋಟಮ್ (ದೃಶ್ಯ) ಹೊಂದಿದೆ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿ ತೋಟಮ್ ದೇವತೆಗಳ ಪುರಾಣವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ವಿವರವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ.

ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕೋಲಮ್ ತನ್ನದೇ ಆದ ಮುಖ ಮತ್ತು ಶಾಸನ ಲಿಪಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಸೌಂದರ್ಯವರ್ಧಕಗಳು ಮತ್ತು ವೇಷಭೂಷಣಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಲು ನೈಸರ್ಗಿಕ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಹಲಸಿನ ಮರ, ಬಿದಿರು ಮತ್ತು ತಾಳೆ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ತಿರೈಯಾಟ್ಟಂ ಚೆಂಡ, ಇಲತಾಳಂ, ತುಡಿ, ಪಂಚಾಯುಧಂ, ಮತ್ತು ಕುಜಲ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಇತರ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಸಂಗೀತ ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ಸಹ ಬಳಸುತ್ತದೆ. ಬೇಟೆಯ ದೃಶ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಬಳಸಲಾಗುವ ಅಂಚನಾಡಿ ರಾಗಗಳಂತಹ ವಿಶೇಷ ಸಂಗೀತದೊಂದಿಗೆ ಪ್ರದರ್ಶನವನ್ನು ಹೊಂದಿರಬಹುದು. ವೈಯಕ್ತಿಕ ನೃತ್ಯಗಾರರು ತಮ್ಮ ಗಾಯನ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಸಬದ್ಧತೆಯ ಮೂಲಕ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ನರ್ತಕರು ಪುರಾತನ ಸಮರ ಕಲೆಯ ಶೈಲಿಯಾದ ಕಳರಿಪಯಟ್ಟುವನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸುವ ಸಾಂಕೇತಿಕ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅವರು ನೃತ್ಯ ಮಾಡುವಾಗ ಹೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನು ಹಾಕುತ್ತಾರೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಕರುಮಕನಿಗೆ ಈಟಿ, ಕರಿವಿಲ್ಲಿಗೆ ಬಿಲ್ಲು ಮತ್ತು ಬಾಣ, ಭಗವತಿಗೆ ಪಲ್ಲಿ ಖಡ್ಗ, ವೀರಭದ್ರ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಕೊಡಲಿ, ಮತ್ತು ಮೂರ್ತಿಗೆ ಕೋಲು ಮತ್ತು ಗುರಾಣಿ ಮುಂತಾದ ಸಾಂಕೇತಿಕ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ತಿರಕೋಲರು ಸಾಂದರ್ಭಿಕವಾಗಿ ಚುಟುಕಲಿ, ರೋಮಾಂಚಕ ನೃತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತಾರೆ. ಚುಟುಕಲಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಲಯಬದ್ಧ ನೃತ್ಯ ಮತ್ತು ಸಮರ ಕಲೆಗಳ ಪ್ರದರ್ಶನದಲ್ಲಿ, ಪ್ರದರ್ಶಕನು ಎರಡೂ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳಗಿದ ಟಾರ್ಚ್ ಅನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದಾನೆ.

 ಇದನ್ನೂ ನೋಡಿ 

 ತೆಯಾಮ್

 ಉಲ್ಲೇಖಗಳು 

ವರ್ಗ:ಸ್ತ್ರೀವಾದ ಮತ್ತು ಜಾನಪದ ಸಂಪಾದನೋತ್ಸವ ೨೦೨೫ ಸ್ಪರ್ಧಾ ಲೇಖನ
ವರ್ಗ:ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಕಲೆ