ಅಖಿಲ ಭಾರತ ಮಹಿಳಾ ಸಮ್ಮೇಳನ

ಅಖಿಲ ಭಾರತ ಮಹಿಳಾ ಸಮ್ಮೇಳನ ( AIWC ) ದೆಹಲಿ ಮೂಲದ ಸರ್ಕಾರೇತರ ಸಂಸ್ಥೆ ( NGO ) ಆಗಿದೆ.  ಮಾರ್ಗರೇಟ್ ಕಸಿನ್ಸ್ ಅವರು ಇದನ್ನು 1927 ರಲ್ಲಿ  ಮಹಿಳೆಯರು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಇತರ ಮಹಿಳಾ ಹಕ್ಕುಗಳ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಲು ಮತ್ತು ಸುಧಾರಿಸಲು ರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಸಂಸ್ಥೆಯು ಭಾರತದಲ್ಲಿನ ಅತ್ಯಂತ ಹಳೆಯ ರಾಷ್ಟ್ರವ್ಯಾಪಿ ಮಹಿಳಾ ಹಕ್ಕುಗಳ ಸಂಘಟನೆಯಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಶಾಖೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಇದು ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಹಿಳಾ ಒಕ್ಕೂಟದ ಸದಸ್ಯ.

 ಇತಿಹಾಸ 
ಅಖಿಲ ಭಾರತ ಮಹಿಳಾ ಸಮ್ಮೇಳನವನ್ನು (AIWC) 1927 ರಲ್ಲಿ ಪುಣೆಯಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳ ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಲ್ಯಾಣವನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು. ಮಾರ್ಗರೆಟ್ ಕಸಿನ್ಸ್ 1925 ರ ಉತ್ತರಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಇತರ ಮಹಿಳಾ ಗುಂಪುಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಣದ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚಿಸಲು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಲು ಬರೆಯುವ ಮೂಲಕ ಸಂಸ್ಥೆಯನ್ನು ರಚಿಸಲು ಕರೆ ನೀಡಿದ್ದರು. ಪೂನಾದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಮೊದಲ ಸಭೆಯು ಪೂನಾ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದ ಫರ್ಗುಸನ್ ಕಾಲೇಜು ಸಭಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ಭೇಟಿಯಾದ 2,000 ಹಾಜರಿದ್ದರು. ಭಾಗವಹಿಸಿದವರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ವೀಕ್ಷಕರಾಗಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಇತರರು AIWC ರಚಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಸೋದರಸಂಬಂಧಿಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿದ್ದರು.  ಅಮೃತ್ ಕೌರ್ AIWC ಯ ಸ್ಥಾಪಕ ಸದಸ್ಯರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು. AIWC ಯ ಮೊದಲ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು ಕಮಲಾದೇವಿ ಚಟ್ಟೋಪಾಧ್ಯಾಯ.

1928 ರಿಂದ AIWC ಲೇಡಿ ಇರ್ವಿನ್ ಕಾಲೇಜ್ ಆಫ್ ಡೊಮೆಸ್ಟಿಕ್ ಸೈನ್ಸ್ ಅನ್ನು ತೆರೆಯಲು ಹಣವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು.Kumar, Radha (1997). The History of Doing: An Illustrated Account of Movements for Women's Rights and Feminism in India 1800-1990. New Delhi: Zubaan. pp. 68–69. ISBN 9788185107769. 1928 ರಲ್ಲಿ, "ಹಾನಿಕಾರಕ ಸಾಮಾಜಿಕ ಪದ್ಧತಿಗಳೊಂದಿಗೆ" ವ್ಯವಹರಿಸದೆ ಮಹಿಳಾ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಪರಿಹರಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು AIWC ಗುರುತಿಸಿತು.  AIWC ನ ಮಹಿಳೆಯರು "ಬಾಲ್ಯ ವಿವಾಹ ಮಸೂದೆಯ ಪ್ರಗತಿಯನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸಲು ಮತ್ತು ವರದಿ ಮಾಡಲು"  ಮತ್ತು ಬಾಲ್ಯ ವಿವಾಹದ ಆಚರಣೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಲಾಬಿ ಮಾಡುವ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯಲು ಒಂದು ಸಮಿತಿಯನ್ನು ರಚಿಸಿದರು. ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ವಿಚ್ಛೇದನ, ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರ ಮತ್ತು ಮತದಾನದ ಹಕ್ಕನ್ನು ನೀಡುವುದು ಸೇರಿದಂತೆ ಇತರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಲಾಯಿತು.

AIWC ಅನ್ನು 1930 ರಲ್ಲಿ ಸೊಸೈಟೀಸ್ ನೋಂದಣಿ ಕಾಯಿದೆ, 1860 ರ ವಿಭಾಗ XXI ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ನೋಂದಾಯಿಸಲಾಗಿದೆ. (ಸಂ. 558 ರ 1930). AIWC 1941 ರಲ್ಲಿ ರೋಶ್ನಿ ಎಂಬ ಜರ್ನಲ್ ಅನ್ನು ರಚಿಸಿತು, ಅದು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಮತ್ತು ಹಿಂದಿ ಎರಡರಲ್ಲೂ ಪ್ರಕಟವಾಯಿತು.   ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಮತ್ತು ಮತದಾನದ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಹೊಸ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಲಾಬಿ ಮಾಡಲು  ಸಂಸ್ಥೆಯು ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. AIWC ಗಾಗಿ ಕೇಂದ್ರ ಕಚೇರಿಯನ್ನು 1946 ರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು  1946 ರಲ್ಲಿ, ಹಳ್ಳಿಗಳಿಗೆ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು "ಸ್ಕಿಪ್ಪೋ ಸಮಿತಿ" ಅನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು.  ಭಾರತವು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, "ರಾಷ್ಟ್ರೀಯವಾದಿ ಚಳವಳಿಗಾರರಾಗಲು" ಅನೇಕ ಮೂಲಭೂತ ಸದಸ್ಯರು ಸಂಘಟನೆಯನ್ನು ತೊರೆದರು.Kumar, Radha (1997). The History of Doing: An Illustrated Account of Movements for Women's Rights and Feminism in India 1800-1990. New Delhi: Zubaan. pp. 68–69. ISBN 9788185107769. ಸಂಸ್ಥೆಯು 1948 ರಲ್ಲಿ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಗುಂಪುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿದ್ದ ಸದಸ್ಯರನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿತು.

 ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು 
AIWC ಯ ಆರಂಭಿಕ ಮುಖ್ಯ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿದ್ದ ಮಹಿಳೆಯರ ಶಿಕ್ಷಣವು ಇಂದಿಗೂ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಕಾಳಜಿಯಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಿದೆ. ಸಂಸ್ಥೆಯು ಸಾಕ್ಷರತಾ ಅಭಿಯಾನವನ್ನು 1996 ರಲ್ಲಿ ಶಾಲೆ ಬಿಟ್ಟ ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಔಪಚಾರಿಕವಲ್ಲದ ಶಿಕ್ಷಣ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ವಯಸ್ಕ ಮಹಿಳೆಗೆ ಸಾಕ್ಷರತಾ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಶಾಖೆಗಳ ಮೂಲಕ ಕರಕುಶಲ ತರಬೇತಿಯೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಾರಂಭಿಸುವ ಮೂಲಕ ತೀವ್ರಗೊಳಿಸಿತು. AIWC ಗ್ರಾಮೀಣ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಕಿರುಸಾಲ ಯೋಜನೆಗಳು ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಸಹ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ.Lodhia, Sharmila. "All India Women's Conference | Description, History, & Work". Encyclopedia Britannica. Retrieved 17 April 2018. ಎಐಡಬ್ಲ್ಯುಸಿಯು ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಆಹಾರವನ್ನು ಆರೋಗ್ಯಕರವಾಗಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಸೋಲಾರ್ ಡ್ರೈಯರ್‌ಗಳ ಬಳಕೆ ಮಾಡುವ ತರಬೇತಿ ನೀಡಿದೆ. ಅವರು ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗವನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಆರೋಗ್ಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಾನವ ಕಳ್ಳಸಾಗಣೆ ತಡೆಗಟ್ಟುವಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.

 ಹಿಂದಿನ ಅಧ್ಯಕ್ಷರು 
AIWC ಯ ಹಿಂದಿನ ಅಧ್ಯಕ್ಷರ ಪಟ್ಟಿ ಕೆಳಕಂಡಂತಿದೆ:


 ಇತರೆ ಸದಸ್ಯರು 

 ಕಿಟ್ಟಿ ಶಿವ ರಾವ್ 

 ಇದನ್ನು ಸಹ ನೋಡಿ 

 ಮಹಿಳಾ ಹಕ್ಕುಗಳ ಸಂಘಟನೆಗಳ ಪಟ್ಟಿ
 ನ್ಯಾಷನಲ್ ಕೌನ್ಸಿಲ್ ಆಫ್ ವುಮೆನ್ ಇನ್ ಇಂಡಿಯಾ

 ಉಲ್ಲೇಖಗಳು 

 ಉಲ್ಲೇಖಗಳು 

 ಮೂಲಗಳು 




 ಬಾಹ್ಯ ಕೊಂಡಿಗಳು 

 AIWC ಅಧಿಕೃತ ವೆಬ್‌ಸೈಟ್