ಜಪಾನಿನ ಜನರು

ಜಪಾನಿನ ಜನರು (ಜಪಾನೀಸ್ಃ Japan ಕೇಇ, ಹೆಪ್ಬರ್ನ್ಃ ನಿಹೊಂಜಿನ್) ಜಪಾನಿನ ದ್ವೀಪಸಮೂಹ ಸೇರಿದ ಪೂರ್ವ ಏಷ್ಯಾದ ಜನಾಂಗೀಯ ಗುಂಪು. ಜಪಾನಿನ ಜನರು ಜಪಾನ್ ದೇಶದ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ 97.4% ಭಾಗವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. ವಿಶ್ವಾದ್ಯಂತ, ಸರಿಸುಮಾರು 125 ದಶಲಕ್ಷ ಜನರು ಜಪಾನಿನ ಮೂಲದವರಾಗಿದ್ದು, ಅವರನ್ನು ಅತಿದೊಡ್ಡ ಜನಾಂಗೀಯ ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದೆ. ಸರಿಸುಮಾರು 120.8 ಮಿಲಿಯನ್ ಜಪಾನಿನ ಜನರು ಜಪಾನ್ನ ನಿವಾಸಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಮತ್ತು ಜಪಾನಿನ ವಲಸಿಗರಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 4 ಮಿಲಿಯನ್ ಸದಸ್ಯರಿದ್ದಾರೆ. ಇವರನ್ನು ನಿಕ್ಕಿಜಿನ್ (ōméiiiːn) ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಕೆಲವು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ "ಜಪಾನೀಸ್ ಜನರು" ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಜಪಾನ್ ಮುಖ್ಯ ಭೂಭಾಗವಾದ ಯಮಾಟೊ ಜನರನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲು ಬಳಸಬಹುದು.ಇತರ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಪದವು ಜಪಾನಿನ ದ್ವೀಪಸಮೂಹಕ್ಕೆ ಸ್ಥಳೀಯವಾಗಿರುವ ಇತರ ಗುಂಪುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಲು ಬಳಸಬಹುದು. ಇದರಲ್ಲಿ ಯಮಾಟೊದೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ರಯುಕ್ಯುವಾನ್ ಜನರು ಸೇರಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಅವರನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ವಿಭಿನ್ನ ಮತ್ತು ಐನು ಜನರು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇತ್ತೀಚಿನ ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ  ಜಪಾನಿ ತಾಯಿ ಅಥವಾ ತಂದೆ ಹೊಂದಿದ ಜನರು ಸೇರಿದಂತೆ  ಜಪಾನೀಸ್ ಬೇರುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರದ ಜನರ ಸಂಖ್ಯೆಯೂ ಜಪಾನಿನಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ.

 ಇತಿಹಾಸ 

 ಮೂಲದ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳು 

18ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಜಪಾನ್ನಲ್ಲಿನ ಪ್ರಾಚೀನ ಕಲ್ಲಿನ ಉಪಕರಣಗಳನ್ನು ಶುಕುಶಿನ್ ಜನರು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಅರಾಯ್ ಹಕುಸೆಕಿ ಸೂಚಿಸಿದರು. ನಂತರ ಐನು ಜನರು ಉತ್ತರ ಜಪಾನ್ಗೆ ಸ್ಥಳೀಯ ಎಂದು ಫಿಲಿಪ್ ಫ್ರಾಂಜ್ ವಾನ್ ಸಿಬೋಲ್ಡ್ ವಾದಿಸಿದರು. ಇಹ ಫುಯು ಅವರು 1906ರಲ್ಲಿ ರಯುಕ್ಯುವಾನ್ ಭಾಷೆಗಳ ಕುರಿತಾದ ತಮ್ಮ ಸಂಶೋಧನೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಜಪಾನೀಸ್ ಮತ್ತು ರಯುಕ್ಯುವೆನ್ ಜನರು ಒಂದೇ ಜನಾಂಗೀಯ ಮೂಲವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಸೂಚಿಸಿದರು. ತೈಶೋ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಯಮಾಟೊ ಜನರು ಯಾಯೋಯಿ ಕುಂಬಾರಿಕೆ ಮತ್ತು ಐನು ಜೋಮೋನ್ ಕುಂಬಾರಿಕೆಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂದು ಟೋರಿ ರೈಯುಜೋ ಹೇಳಿಕೊಂಡರು.

ಎರಡನೇ ಮಹಾಯುದ್ಧದ ನಂತರ, ಕೊಟಾಂಡೋ ಹಸೇಬೆ ಮತ್ತು ಹಿಸಶಿ ಸುಜುಕಿ ಜಪಾನಿನ ಜನರ ಮೂಲವು ಯಾಯೋಯಿ ಅವಧಿಯ (ಕ್ರಿ. ಪೂ. 300-ಕ್ರಿ. ಶ. 300) ಹೊಸಬರು ಅಲ್ಲ ಆದರೆ ಜಪಾನೀಸ್ ಜನರು ಜೋಮೋನ್ ಅವಧಿ ಜನರು ಎಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದರು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಕಝುರೊ ಹನಿಹಾರ 1984 ರಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಜನಾಂಗೀಯ ಮಿಶ್ರಣ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಮತ್ತು 1991 ರಲ್ಲಿ "ಉಭಯ ರಚನೆಯ ಮಾದರಿ" ಯನ್ನು ಘೋಷಿಸಿದರು. ಹನಿಹಾರನ ಪ್ರಕಾರ, ಆಧುನಿಕ ಜಪಾನಿನ ವಂಶಾವಳಿಗಳು ಪ್ಯಾಲಿಯೊಲಿಥಿಕ್ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಜಪಾನಿನ ದ್ವೀಪಸಮೂಹಕ್ಕೆ ಸ್ಥಳಾಂತರಗೊಂಡ ಜೊಮೊನ್ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. ನಂತರ ಯಾಯೋಯಿ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ (ಕ್ರಿ. ಪೂ. 300) ಪೂರ್ವ ಏಷ್ಯಾ ಜಪಾನ್ಗೆ ಎರಡನೇ ಅಲೆಯ ವಲಸೆಯಾಯಿತು. ನವಶಿಲಾಯುಗದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ವಿಸ್ತರಣೆಯ ನಂತರ ಈ ಹೊಸಬರು ಯಾಯೋಯಿ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಜಪಾನಿನ ದ್ವೀಪಸಮೂಹಕ್ಕೆ ತಮ್ಮ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡರು. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಬೇಟೆಯಾಡುವವರ-ಸಂಗ್ರಹಕಾರರ ಬದಲಿ ಬೇಟೆಯು ಕ್ಯೂಶೂ, ಶಿಕೋಕು ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ಹೊನ್ಶೂ ದ್ವೀಪ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಹೊರಗಿನ ರಿಯುಕ್ಯು ದ್ವೀಪಗಳು ಮತ್ತು ಹೊಕ್ಕೈಡೊಗಳಲ್ಲಿ ಅದು ಮೇಲುಗೈ ಸಾಧಿಸಲಿಲ್ಲ. ಮತ್ತು ರಿಯುಕ್ಯುಆನ್ ಮತ್ತು ಐನು ಜನರು ಮಿಶ್ರ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮಾರ್ಕ್ ಜೆ. ಹಡ್ಸನ್ ಜಪಾನಿನ ಜನರ ಮುಖ್ಯ ಜನಾಂಗೀಯ ಚಿತ್ರಣವು ಜೈವಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಕಾರ ಕ್ರಿ. ಪೂ. 400ರಿಂದ ಕ್ರಿ. ಶ. 1,200ರವರೆಗೆ ರೂಪುಗೊಂಡಿತು ಎಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಸಿದ್ಧಾಂತವೆಂದರೆ ಇಂದಿನ ಜಪಾನಿನ ಜನರು ಯಾಯೋಯಿ ಅಕ್ಕಿ-ಕೃಷಿಕರು ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಜೊಮೊನ್ ಅವಧಿಯ ಜನಾಂಗೀಯತೆಗಳಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದು.  ಕೆಲವು ಇತ್ತೀಚಿನ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಮೂಲತಃ ಸೂಚಿಸಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಜನಾಂಗೀಯ ವೈವಿಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಜೊಮೊನ್ ಜನರು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ ಅಥವಾ ಜಪಾನಿಜೋಮೋನ್ ಜನರು ಕೇವಲ ಎರಡು ಜನರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮೂರು ಪ್ರಾಚೀನ ಜನಸಮೂಹಗಳಿಂದ ಗಮನಾರ್ಹ ಆನುವಂಶಿಕ ಸಹಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ವಾದಿಸುತ್ತವೆ.

 ವಸಾಹತುಶಾಹಿ ಕಾಲ 
1895ರಿಂದ 1945ರ ಜಪಾನಿನ ವಸಾಹತುಶಾಹಿ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ "ಜಪಾನಿ ಜನರು" ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಜಪಾನಿನ ದ್ವೀಪಸಮೂಹದ ನಿವಾಸಿಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ತೈವಾನೀಸ್ ಜನರು ಮತ್ತು ಕೊರಿಯಾದ ಜನರಂತಹ ಜಪಾನಿನ ಪೌರತ್ವ ಹೊಂದಿರುವ ವಸಾಹತುಗಳ ಜನರನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಜನಾಂಗೀಯ ಜಪಾನಿಯರನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲು ಬಳಸಲಾದ ಅಧಿಕೃತ ಪದವೆಂದರೆ "ಒಳನಾಡಿನ ಜನರು" (̃ಲ್ಯಾಂಡಿನೆ, ನೈಚಿಜಿನ್). ಅಂತಹ ಭಾಷಾ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳು ವಸಾಹತುಶಾಹಿ ಜನಾಂಗೀಯ ಗುರುತುಗಳನ್ನು ಒಂದೇ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿ ಜಪಾನೀಸ್ ಗುರುತಿನೊಳಗೆ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಸಮೀಕರಿಸಲು ಅನುಕೂಲ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟವು.

 ಭಾಷೆ 
ಜಪಾನಿನ ಭಾಷೆಯು ಜಪಾನಿ ಭಾಷೆ. ಇದು ರಯುಕ್ಯುವಾನ್ ಭಾಷೆಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ ಮತ್ತು ಇದನ್ನು ಹಿಂದೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಭಾಷೆ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಹಳೆಯ ಜಪಾನೀಸ್ ಭಾಷೆಯ ಅತ್ಯಂತ ಹಳೆಯ ದೃಢೀಕರಿಸಿದ ರೂಪವು 8ನೇ ಶತಮಾನಕ್ಕೆ ಸೇರಿದೆ. ಜಪಾನಿನ ಧ್ವನಿವಿಜ್ಞಾನವು ತುಲನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಕಡಿಮೆ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಸ್ವರ ಧ್ವನಿಗಳು, ಆಗಾಗ್ಗೆ ಜೆಮಿನೇಷನ್ ಮತ್ತು ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಪಿಚ್ ಉಚ್ಚಾರಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದ ನಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಆಧುನಿಕ ಜಪಾನೀಸ್ ಭಾಷೆಯು ಹಿರಾಗಣ, ಕಟಕಾನಾ ಮತ್ತು ಕಾಂಜಿಯನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ತ್ರಿಪಕ್ಷೀಯ ಬರವಣಿಗೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಹೊಂದಿದೆ. ಈ ಭಾಷೆಯು ಸ್ಥಳೀಯ ಜಪಾನೀ ಪದಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಚೀನೀ ಭಾಷೆಯಿಂದ ಪಡೆದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಪದಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಜಪಾನ್ನಲ್ಲಿ ಜಪಾನಿನ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿನ ವಯಸ್ಕರ ಸಾಕ್ಷರತೆಯ ಪ್ರಮಾಣವು 99% ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಜಪಾನ್ನ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಡಜನ್ಗಟ್ಟಲೆ ಜಪಾನೀಸ್ ಉಪಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಮಾತನಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಜಪಾನಿ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಜಪಾನಿ ಭಾಷೆಗಳ ಸದಸ್ಯ ಎಂದು ವರ್ಗೀಕರಿಸಲಾಗಿದೆ ಅಥವಾ ರಯುಕ್ಯುವಾನ್ ಅನ್ನು ಉಪಭಾಷೆಗಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದರೆ ಯಾವುದೇ ಪರಿಚಿತ ಜೀವಂತ ಸಂಬಂಧಿಗಳಿಲ್ಲದ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಭಾಷೆಯಾಗಿ ವರ್ಗೀಕರಿಸಲಾಗಿದೆ.

 ಧರ್ಮ 
ಜಪಾನಿನ ಧರ್ಮವು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ ಬೌದ್ಧಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಶಿಂಟೋ (ಶಿನ್ಬುಟ್ಸು-ಶೂಗೋ) ಅಂಶಗಳನ್ನು ಸಂಯೋಜಿಸುವ ಮೂಲಕ ಸಮನ್ವಯ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಯಾವುದೇ ಪುಸ್ತಕವಿಲ್ಲದ ಬಹುದೇವತಾವಾದಿ ಧರ್ಮವಾದ ಶಿಂಟೋ ಜಪಾನ್ನ ಸ್ಥಳೀಯ ಧರ್ಮವಾಗಿದೆ. ಜಪಾನಿನ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿ ಕುಟುಂಬದ ಸಿಂಹಾಸನದ ಹಕ್ಕಿನ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಆಧಾರಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದ್ದ ಶಿಂಟೋವನ್ನು 1868ರಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯ ಧರ್ಮವೆಂದು ಕ್ರೋಡೀಕರಿಸಲಾಯಿತು (ಸ್ಟೇಟ್ ಶಿಂಟೋ).ಆದರೆ 1945ರಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕಾದ ಆಕ್ರಮಣದಿಂದ ರದ್ದುಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು. ಮಹಾಯಾನ ಬೌದ್ಧಧರ್ಮ ಆರನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಜಪಾನ್ಗೆ ಬಂದು ಅನೇಕ ವಿಭಿನ್ನ ಪಂಥಗಳಾಗಿ ವಿಕಸನಗೊಂಡಿತು. ಇಂದು, ಜಪಾನಿನ ಜನರಲ್ಲಿ ಬೌದ್ಧಧರ್ಮದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ರೂಪವೆಂದರೆ ಶಿನ್ರಾನ್ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಜೊಡೊ ಶಿನ್ಶು ಪಂಥ.

 ಸಾಹಿತ್ಯ 
ಬರವಣಿಗೆಯ ಕೆಲವು ಪ್ರಕಾರಗಳು ಜಪಾನಿನ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿವೆ ಮತ್ತು ಅವು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಜಪಾನಿನ ಸಮಾಜದೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿವೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಹೈಕು, ಟಂಕಾ ಮತ್ತು ಐ ನಾವೆಲ್ ಸೇರಿವೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ ಆಧುನಿಕ ಬರಹಗಾರರು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಈ ಬರವಣಿಗೆಯ ಶೈಲಿಗಳನ್ನು ಬಳಸುವುದಿಲ್ಲ. ಐತಿಹಾಸಿಕವಾಗಿ ಅನೇಕ ಕೃತಿಗಳು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಜಪಾನಿನ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮೌಲ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಸೌಂದರ್ಯಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಸೆರೆಹಿಡಿಯಲು ಅಥವಾ ಕ್ರೋಡೀಕರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿವೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದವುಗಳಲ್ಲಿ ಮುರಾಸಾಕಿ ಶಿಕಿಬು ದಿ ಟೇಲ್ ಆಫ್ ಜೆಂಜಿ (ಹೇಯನ್ ಆಸ್ಥಾನದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಬಗ್ಗೆ 1021) ಮಿಯಾಮೊಟೊ ಮುಸಾಶಿ ದಿ ಬುಕ್ ಆಫ್ ಫೈವ್ ರಿಂಗ್ಸ್ (1645) ಮಿಲಿಟರಿ ಕಾರ್ಯತಂತ್ರಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಮಾಟ್ಸುವೊ ಬಾಶೋ ಅವರ ಒಕು ನೋ ಹೊಸೋಮಿಚಿ (1691) ಒಂದು ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ ಮತ್ತು ಜುನೈಚಿರೋ ತಾನಿಜಾಕಿಯ ಪ್ರಬಂಧ "ಇನ್ ಪ್ರೈಸ್ ಆಫ್ ಷಾಡೋಸ್" (1933) ಇವು ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳಿಗೆ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತವಾಗಿವೆ.

 ಕಲೆಗಳು 
ಜಪಾನ್ನಲ್ಲಿ ಅಲಂಕಾರಿಕ ಕಲೆಗಳು ಪ್ರಾಗೈತಿಹಾಸಿಕ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಸೇರಿವೆ. ಜೋಮೋನ್ ಕುಂಬಾರಿಕೆ ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಅಲಂಕರಣದೊಂದಿಗೆ ಉದಾಹರಣೆಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಯಾಯೋಯಿ ಅವಧಿ, ಕುಶಲಕರ್ಮಿಗಳು ಕನ್ನಡಿಗಳು, ಈಟಿಗಳು ಮತ್ತು ಡೋಟಾಕು ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುವ ವಿಧ್ಯುಕ್ತ ಗಂಟೆಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ನಂತರದ ಸಮಾಧಿ ದಿಬ್ಬಗಳು ಅಥವಾ ಕೋಫುನ್ಗಳು ಹನಿವಾ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಮಣ್ಣಿನ ಪ್ರತಿಮೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಗೋಡೆಯ ವರ್ಣಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಸಂರಕ್ಷಿಸುತ್ತವೆ.

 ಉಲ್ಲೇಖಗಳು 

ವರ್ಗ:ಜಪಾನ್
ವರ್ಗ:ವಿಕಿಪೀಡಿಯ ಏಷ್ಯನ್ ತಿಂಗಳು ೨೦೨೪