ಸೋಬಾನ ಪದಗಳು

ಸೋಬಾನ/ ಸೋಬಾನೆ ಪದಗಳು
ಗ್ರಾಮೀಣ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಶೋಭನ ಎಂಬುದು ಸಂಸ್ಕೃತ ಪದ ಕ್ರಮೇಣ ಅದು ಸೋಬಾನೆ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ನಾಗರಿಕ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ಜಾನಪದ ಪರಂಪರೆ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿವೆ ಆದರೆ ಅವುಗಳ ಬೇರುಗಳ ಆಳದಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿವೆ. ಸೋಬಾನೆ ಪದಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಹಿನ್ನೆಲೆಯ ಆಚರಣೆಗಳು ಒಂದೇ ಮೇಲ್ಜಾತಿಯ ವಿವಾಹ ಕ್ರಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತವೆಯಾದರೂ, ಎರಡೂ ಗುಂಪುಗಳ ಆಚರಣೆಗಳು ಸ್ಥಳದಿಂದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುತ್ತವೆ. 
ಹಿನ್ನಲೆ
ಹಿಂದೆ ಮದುವೆಗಳು ಐದು–ಆರು ದಿನಗಳವರೆಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದವು. ಆಗ ಅನೇಕ ಕ್ರಮಗಳು, ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದು, ಹಾಡುಗಳನ್ನೂ ಹಾಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸೋಬಣೆ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಶುಭಸಂಸ್ಥಾರಗಳಲ್ಲಿ, ಧಾರ್ಮಿಕ ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಶಾಸ್ತಾಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ನಮ್ಮ ಜನರು ಅವುಗಳನ್ನು ಮಂತ್ರಗಳಂತೆಯೇ ಭಾವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಹಾಡಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಶಾಸ್ತಾಚರಣೆಗಳು ನಂತರ ಸೋಬಣೆ ಪದಗಳಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾದವು. ಪ್ರತಿ ಶಾಸ್ತಾನಿಗೂ ತನ್ನದೇ ಆದ ರೀತಿಯ ಹಾಡುಗಳಿದ್ದವು. ಈ ಹಾಡುಗಳಿಂದ, ತಮ್ಮ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು ವಿಭಿನ್ನವೆಂಬುದನ್ನು ಜನರು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಮನಗೊಂಡಿರುವುದು ಗೋಚರಿಸುತ್ತದೆ.
ಪುರುಷ–ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೂ, ಕುಟುಂಬದ ಸುಖಶಾಂತಿಗೂ ಒಳ್ಳೆಯದೇ ಆಗಲಿ ಎಂಬ ಆಶಯದಿಂದಲೇ ನಮ್ಮ ಜನರು ಸೋಬಣೆ ಹಾಡುತ್ತಾ ಬಂದರು. ಕಾನೂನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ನಡೆದ ಮದುವೆಯನ್ನು ಬಿಡಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ, ಪುರುಷ–ಸ್ತ್ರೀ ಪರಿಚಯವನ್ನು ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಮಾಡುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಈ ಶಾಸ್ತಾಚರಣೆಗಳೆಲ್ಲ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡುವು. ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳು ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮದುವೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದರು. ನಂತರ ಅವರ ಮಧ್ಯೆ ಆತ್ಮೀಯತೆ ಹೆಚ್ಚಲಿ ಎಂಬ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಐದು–ಆರು ದಿನಗಳವರೆಗೆ ಮದುವೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ದೇವರಟ, ಚಪ್ಪರ, ಸಂಭಾ ಮುಹೂರ್ತಧಾರೆ, ಬಿಗರುಟ, ಹೆಂಗಸನ್ನು ಗಂಡನ ಮನಗೆ ಕಳುಹಿಸುವುದು—ಇತ್ಯಾದಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳೊಂದಿಗೆ ಮದುವೆ ಅನೇಕ ದಿನಗಳು ಹರ್ಷೋಲ್ಲಾಸದಿಂದ ಸಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಮದುವೆಯ ಭಾಗವಾಗಿರುವ ವಿವಿಧ ಶಾಸ್ತಾಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ—ದೇವರನ್ನು ತರಿಸುವುದು, ನೀರು ತುಂಬುವುದು, ಅಕ್ಕಿ ಬೇಯಿಸುವುದು, ಅರಿಶಿನ ಹಚ್ಚುವುದು, ಎಣ್ಣೆ ಹಚ್ಚುವುದು, ಬೀಳ್ಯ ಶಾಸ್ತ, ಬಾಸಿಂಗಾ, ವಲಯ ಕಟ್ಟುವುದು, ಚಂಟಾದ, ಓಕುಳಿಯಾಟ, ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ನಾಗೋಟೆ ಶಾಸ್ತಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಸುವುದು—ಇವುಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲ ಸೋಬಣೆ ಹಾಡುಗಳು ಕೇಳಿಸುತ್ತವೆ. ಸೋಬಣೆ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮಹಿಳೆಯರು ಮಾತ್ರ ಹಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಪುರುಷರು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ.
ಪ್ರತಿ ಜಾತಿಯ ಮಹಿಳೆಯರು ತಮ್ಮ ಜಾತಿಯ ಮದುವೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಡುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಒಂದು ಜಾತಿಯವರು ಮತ್ತೊಂದು ಜಾತಿಯ ಮದುವೆಯಲ್ಲೂ ಹಾಡುವುದುಂಟು.


ಉಲ್ಲೇಖಗಳು

ವರ್ಗ:ಜಾನಪದ