ಮೈಸೂರು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಆರ್ಥಿಕತೆ

ಮೈಸೂರು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ (1399 - 1947 CE) ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯದ ಆಧುನಿಕ ನಗರವಾದ ಮೈಸೂರಿನ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಯದುರಾಯರಿಂದ 1399 ರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಒಂದು ರಾಜ್ಯವು. ಒಡೆಯರ್ ರಾಜವಂಶವು 1947 ರಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದವರೆಗೆ ದಕ್ಷಿಣ ಕರ್ನಾಟಕ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಆಳಿತು, ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಭಾರತದ ಒಕ್ಕೂಟದೊಂದಿಗೆ ವಿಲೀನಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು.

ಮೈಸೂರಿನ ಆರ್ಥಿಕ ಶಕ್ತಿಯ ಉತ್ತುಂಗವು ಹೈದರ್ ಅಲಿ ಮತ್ತು ಟಿಪ್ಪು ಸುಲ್ತಾನರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ 18 ನೇ ಶತಮಾನದ ಮಧ್ಯಭಾಗದ ಮೊಘಲರ ನಂತರದ ಯುಗದಲ್ಲಿತ್ತು. ಅವರು ಮೈಸೂರಿನ ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಆದಾಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಗುರಿಯೊಂದಿಗೆ ಆರ್ಥಿಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. Parthasarathi, Prasannan (2011), Why Europe Grew Rich and Asia Did Not: Global Economic Divergence, 1600–1850, Cambridge University Press, p. 207, ISBN 978-1-139-49889-0

 __LEAD_SECTION__ 

ಮೈಸೂರು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ (1399 - 1947 CE) ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯದ ಆಧುನಿಕ ನಗರವಾದ ಮೈಸೂರಿನ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಯದುರಾಯರಿಂದ 1399 ರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಒಂದು ರಾಜ್ಯವು. ಒಡೆಯರ್ ರಾಜವಂಶವು 1947 ರಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದವರೆಗೆ ದಕ್ಷಿಣ ಕರ್ನಾಟಕ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಆಳಿತು, ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಭಾರತದ ಒಕ್ಕೂಟದೊಂದಿಗೆ ವಿಲೀನಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು.

ಮೈಸೂರಿನ ಆರ್ಥಿಕ ಶಕ್ತಿಯ ಉತ್ತುಂಗವು ಹೈದರ್ ಅಲಿ ಮತ್ತು ಟಿಪ್ಪು ಸುಲ್ತಾನರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ 18 ನೇ ಶತಮಾನದ ಮಧ್ಯಭಾಗದ ಮೊಘಲರ ನಂತರದ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಇತ್ತು. ಅವರು ಮೈಸೂರಿನ ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಆದಾಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಗುರಿಯೊಂದಿಗೆ ಆರ್ಥಿಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. Parthasarathi, Prasannan (2011), Why Europe Grew Rich and Asia Did Not: Global Economic Divergence, 1600–1850, Cambridge University Press, p. 207, ISBN 978-1-139-49889-0

 ಆರಂಭಿಕ ಇತಿಹಾಸ 

ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಆರ್ಥಿಕತೆಯು ಕೃಷಿಯ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತವಾಗಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದರ ಬಹುಪಾಲು ಜನರು ಹಳ್ಳಿಗರು. ಜಮೀನಿನ ಮಾಲೀಕತ್ವವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ವ್ಯಾಪಾರದ ಜನರೂ ನೇರವಾಗಿ ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿರಲಿ ಅಥವಾ ಇಲ್ಲದಿರಲಿ, ಒಂದು ತುಂಡು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹೊಂದುವ ಗುರಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಕೃಷಿಕ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯು ಭೂಮಾಲೀಕರು ( ವೊಕ್ಕಲಿಗರು, ಜಮೀಂದಾರರು, ಹೆಗ್ಗಡೆಯರು) ದೊಡ್ಡ ಮತ್ತು ಚಿಕ್ಕವರನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು, ಅವರು ಹಲವಾರು ಭೂರಹಿತ ಕಾರ್ಮಿಕರನ್ನು ನೇಮಿಸಿಕೊಂಡು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಉಳುಮೆ ಮಾಡಿದರು. ಸೇವೆಗಳಿಗೆ ಪಾವತಿಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಧಾನ್ಯದ ರೂಪದಲ್ಲಿರುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಅಗತ್ಯವಿರುತ್ತಿದರೆ, ಸಣ್ಣ ಕೃಷಿಕರು ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಕಾರ್ಮಿಕರಾಗಿ ನೇಮಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಿದ್ಧರಿದ್ದರು. Sastri (1955), p297 ಈ ಭೂರಹಿತ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಲಭ್ಯತೆಯಿಂದಾಗಿ ಅರಸರು ಮತ್ತು ಜಮೀಂದಾರರು ಅರಮನೆಗಳು, ದೇವಾಲಯಗಳು, ಮಸೀದಿಗಳು, ಆಣೆಕಟ್ಟುಗಳು ಮತ್ತು ಟಾಂಕಿಗಳಂತಹ ಪ್ರಮುಖ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಕಾರ್ಯಗತಗೊಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು. Chopra et al. (2003), p123, part III ಭೂಮಿ ಹೇರಳವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಮತ್ತು ಜನಸಂಖ್ಯೆಯು ತುಲನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ವಿರಳವಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ, ಭೂ ಮಾಲೀಕತ್ವದ ಮೇಲೆ ಯಾವುದೇ ಬಾಡಿಗೆಯನ್ನು ವಿಧಿಸಲಾಗಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಭೂಮಾಲೀಕರು ಸಾಗುವಳಿಗಾಗಿ ತೆರಿಗೆಯನ್ನು ಪಾವತಿಸಿದರು, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕೊಯ್ಲು ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲಾ ಉತ್ಪನ್ನಗಳಲ್ಲಿ ಅರ್ಧದಷ್ಟು. 

 ಉಲ್ಲೇಖಗಳು