ಬಾರಹ್ಮಾಸ

ಬಾರಹ್ಮಾಸ ("ಹನ್ನೆರಡು ತಿಂಗಳುಗಳು") ಭಾರತೀಯ ಜಾನಪದ ಸಂಪ್ರದಾಯದಿಂದ ಪ್ರಾಥಮಿಕವಾಗಿ ಪಡೆದ ಭಾರತೀಯ ಉಪಖಂಡದಲ್ಲಿ ಜನಪ್ರಿಯವಾದ ಕಾವ್ಯ ಪ್ರಕಾರವಾಗಿದೆ. ಇದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ತನ್ನ ಗೈರುಹಾಜರಾದ ಪ್ರೇಮಿ ಅಥವಾ ಪತಿಗಾಗಿ ಹಾತೊರೆಯುವ ಮಹಿಳೆಯ ಸುತ್ತ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ.  ಕಾಲೋಚಿತ ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಹಾದುಹೋಗುವ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ತನ್ನದೇ ಆದ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ತಿಂಗಳುಗಳ ಪ್ರಗತಿಯ (ಹಿಂದೂ ಚಂದ್ರನ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ ಪ್ರಕಾರ) ಪ್ರಕಾರ ಮೂಲಭೂತ ಅಂಶವಾಗಿದೆ. 

ಆದರೆ ತಿಂಗಳುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯು ಅಗತ್ಯವಾಗಿ ಬರಹ (ಹಿಂದಿ:बारह, ಉರ್ದು: بارہ) ಅಥವಾ "ಹನ್ನೆರಡು" ಎಂಬ ಕಾವ್ಯಾತ್ಮಕ ರೂಪಗಳನ್ನು ಚೌಮಸಾಸ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ, ಚೈಮಾಸಗಳು ಮತ್ತು ಅಷ್ಟಮಾಸಗಳು (ಕ್ರಮವಾಗಿ ನಾಲ್ಕು, ಆರು ಮತ್ತು ಎಂಟು ತಿಂಗಳ ಚಕ್ರಗಳು) ಸಹ ಜಾನಪದ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳ ಅದೇ ವಂಶಾವಳಿಯಲ್ಲಿ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿವೆ. 

ಮೌಖಿಕ ಪಂಜಾಬಿ, ಈ ಪ್ರಕಾರವನ್ನು ಹಿಂದಿ, ಉರ್ದು, ಬಂಗಾಳಿ, ಗುಜರಾತಿ, ರಾಜಸ್ಥಾನಿ ಭಾಷೆಗಳು, ಬಿಹಾರಿ ಭಾಷೆಗಳು ಸೇರಿದಂತೆ ಪ್ರಮುಖ ಆಧುನಿಕ ಇಂಡೋ-ಆರ್ಯನ್ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಭಾರತೀಯ ಕವಿಗಳು  ಸುದೀರ್ಘ ಕವಿತೆಗಳು, ಮಹಾಕಾವ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ನಿರೂಪಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿದ್ದಾರೆ.

 ಮೂಲಗಳು 

 ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿಶಾಸ್ತ್ರ 
ಬರಾ ಎಂಬ ಪದವು  ಪದ ಬರಾಹ್ (ಹಿಂದಿಃ ಬಾರಹ,  بارہ ಎಂದರೆ "ಹನ್ನೆರಡು" ಮಸ್ಸಾ  (ಹಿಂದಿಃ ಮಾಸ, ಉರ್ದುಃ ಮಾಹಃ ಅಂದರೆ "ತಿಂಗಳು") ನಿಂದ ಬಂದಿದೆ. ಬಂಗಾಳಿ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಬಾರೋಮಾಸಿ ಇತರ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಅದೇ ಪ್ರಕಾರವನ್ನು ಸೂಚಿಸಲು ಇದೇ ರೀತಿಯ ಸಂಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

 ಸಾಹಿತ್ಯ 
alt=bhadon month|thumb|ಭಾದಾನ್. ತಿಂಗಳ ಒಂದು ವಿವರಣೆ. 

 ಹಿಂದಿ-ಉರ್ದು 
ರಾಸಾಸ್, ಸಾಥ್-ಸತ್-ಋತು ('ಆರು ಋತುಗಳು' ಪ್ರಕಾರ) ಜೊತೆಗೆ, ಅವಧ್. ಪ್ರೇಮಖ್ಯಾನಗಳಲ್ಲಿ ('ರೊಮಾನ್ಸ್'  ರಾಜಸ್ಥಾನಿ ರಸೌಸ್ ('ಲಾವಣಿಗಳು' ಉದಾಹರಣೆಗೆ ನಲ್ಹಾ ಕವಿಯ ಬಿಸಾಲ್ದೇವ್-ರಾಸ್ [೨]  ಮತ್ತು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಬ್ರಜ್ ಭಾಷಾ ಕವಿ ಕೇಶವದಾಸ್ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು.Srivastava, P.K. (2016). "Separation and Longing in Viraha Barahmasa". The Delhi University Journal of the Humanities and the Social Sciences. 3: 43–56..  ರಾಮ-ಕೃಷ್ಣ ಪೂಜೆಯ ಸುತ್ತಲೂ ಇರುವ ತುಳಸಿದಾಸ್ ಮತ್ತು ಸುರ್‌ದಾಸ್‌ಗೆ ಕಾರಣವಾದ ಕೆಲವು ಭಕ್ತಿ ಬಾರಾಹಮಾಸ ಸಹ ಕಂಡುಬಂದಿವೆ.

ಬಾರಹ್ಮಾಸರು ಮೊದಲು ಹಿಂದಿ ಮತ್ತು ನಂತರ ಕ್ರಮೇಣ ಉರ್ದು ವಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರು.   ಒರ್ಸಿನಿ ಪ್ರಕಾರ, ಅವು "ಬಹುಶಃ ೧೮೬೦ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ವಾಣಿಜ್ಯ ಪ್ರಕಟಣೆಯ ಉತ್ಕರ್ಷದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಗಣನೀಯ ಪ್ರಕಾರವಾಗಿದೆ".

 ಬಂಗಾಳಿ 
ಬಂಗಾಳಿ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ, <i id="mwhA">ಮಂಗಲ್-ಕಾವ್ಯ</i> ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಭಕ್ತಿ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಬರೋಮಾಸಿಸ್ ಅನ್ನು ಸೇರಿಸಲಾಗಿದೆ.  ಚಂದ್ರಾವತಿಯ ಹಿಂದೂ ಮಹಾಕಾವ್ಯ ರಾಮಾಯಣ ರೂಪಾಂತರದಲ್ಲಿ ಸೀತಾ ಇಡೀ ವರ್ಷ ರಾಮನೊಂದಿಗಿನ ತನ್ನ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ.Bose, Mandakranta; Bose, Sarika Priyadarshini (2013). A Woman's Ramayana: Candrāvatī's Bengali Epic. Routledge. pp. 30–32. ISBN 978-1-135-07125-7.

 ಪರ್ಷಿಯನ್ 
ಪರ್ಷಿಯನ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿನ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಾಚೀನ ಮತ್ತು ಏಕೈಕ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಬಾರಹ್ಮಾಸವನ್ನು ಸಾದ್-ಇ-ಸಲ್ಮಾನ್ ರಚಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಲಾಹೋರ್ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಈ ಕವಿ ಬಹುಶಃ ಭಾರತೀಯ ಜಾನಪದ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತನಾಗಿದ್ದನು.Pandey, Shyam Manohar (1999). "Brahamasa in Candayan and in Folk Traditions". Studies in early modern Indo-Aryan Languages, Literature, and Culture : research papers, 1992–1994, presented at the Sixth Conference on Devotional Literature in New Indo-Aryan Languages, held at Seattle, University of Washington, 7–9 July 1994. Entwistle, A. W. New Delhi: Manohar Publishers & Distributors. pp. 287, 303, 306. ISBN 81-7304-269-1. OCLC 44413992. ಅದರ ವಿಷಯವು ಮಹಿಳೆಯ ಹಾತೊರೆಯುವುದಾಗಲೀ ಅಥವಾ ಪ್ರೇಮಿಗಳ ಒಕ್ಕೂಟವಾಗಲೀ ಅಲ್ಲ,.  ಅದು ಇರಾನಿನ ಪರ್ವರ್ದಿನ್ ತಿಂಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.

 ಗುಜರಾತಿ 
ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ಕವಿ-ಸಂತ ಬ್ರಹ್ಮಾನಂದರು ಬಾರಾಹಮಾಸಗಳನ್ನು ಪುನರ್ರಚಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಸ್ವಾಮಿನಾರಾಯಣ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳ ದೇವತಾಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಸೇರಿಸಿದರು. ಅವರ ಕೃತಿಗಳು ದೊಡ್ಡ ಕೃಷ್ಣ-ಭಕ್ತಿ ಕಾವ್ಯದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತವೆ.

 ವರ್ಣಚಿತ್ರಗಳು 
ವರ್ಷದ ವಿವಿಧ ತಿಂಗಳುಗಳನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುವ ಹಲವಾರು ಚಿಕಣಿ ವರ್ಣಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಲು 'ಬುಂಡಿ ಸ್ಕೂಲ್ ಆಫ್ ಪೇಂಟಿಂಗ್' ನಂತಹ ಕಲಾವಿದರು ಮತ್ತು ಚಿತ್ರಕಲೆ ಶಾಲೆಗಳು ಈ ಪ್ರಕಾರವನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದವು.  ನವದೆಹಲಿಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವಸ್ತುಸಂಗ್ರಹಾಲಯದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ೧೩೮ ಬಾರಹ್ಮಾಸ ವರ್ಣಚಿತ್ರಗಳಿವೆ.  ವರ್ಣಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವು ೧೮ನೇ ಶತಮಾನದ ಅಂತ್ಯದಿಂದ ೧೯ನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭಕ್ಕೆ ಸೇರಿವೆ.

 ಉಲ್ಲೇಖಗಳು 

ವರ್ಗ:ಸ್ತ್ರೀವಾದ ಮತ್ತು ಜಾನಪದ ೨೦೨೪ ಸ್ಪರ್ಧೆಯ ಲೇಖನ
ವರ್ಗ:ಕರಾವಳಿ ವಿಕಿಮೀಡಿಯನ್ಸ್