ಅಜೈಲ್ ಸಾಫ್ಟ್ ವೇರ್ ಡೆವಲಪ್ಮೆಂಟ್

ಅಜೈಲ್ ಸಾಫ್ಟ್ ವೇರ್ ಡೆವಲಪ್ಮೆಂಟ್ 2001ರಲ್ಲಿ 17 ಸಾಫ್ಟೇರ್ ವೃತ್ತಿಗಾರರ ಗುಂಪಾದ ದಿ ಎಜೈಲ್ ಅಲೈಯನ್ಸ್ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡ ಮೌಲ್ಯಗಳಿಂದ ಪಡೆದ ಸಾಫ್ಟ್ ವೇರ್ ಅನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸುವ ಮನಸ್ಥಿತಿ. ಅವರ ಮ್ಯಾನಿಫೆಸ್ಟೋ ಫಾರ್ ಏಜೈಲ್ ಸಾಫ್ಟ್ವೇರ್ ಡೆವಲಪ್ಮೆಂಟ್ನಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸಿರುವಂತೆ, ತರಬೇತಿಗೊಳಿಸುವವರು ಅದಕ್ಕೆ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಪ್ರೋಗ್ರಾಮಿಂಗ್, ಸ್ಕ್ರಮ್, ಡೈನಾಮಿಕ್ ಸಿಸ್ಟಮ್ಸ್ ಡೆವಲಪ್ಮೆಂಟ್ ಮೆಥಡ್, ಅಡಾಪ್ಟಿವ್ ಸಾಫ್ಟ್ವೇರ್ ಡೆವಲಪ್ಮೆಂಟ್ ಮತ್ತು ಡಾಕ್ಯುಮೆಂಟೇಶನ್ ಚಾಲಿತ, ಹೆವಿವೇಯ್ಟ್ ಸಾಫ್ಟ್ವೇರ್ ಡೆವಲಪಮೆಂಟ್ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳಿಗೆ ಪರ್ಯಾಯವಾದ ಅಗತ್ಯತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಸಹಾನುಭೂತಿ ಹೊಂದಿರುವುದು ಸೇರಿದಂತೆ ಹೊಸ ಅಭ್ಯಾಸಗಳಿಂದ ಸ್ಫೂರ್ತಿ ಪಡೆದಿದ್ದನ್ನು ವೈದ್ಯರು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾರೆ. 

ಅಜೈಲ್ ಮನಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಅನೇಕ ಸಾಫ್ಟ್ ವೇರ್ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಅಭ್ಯಾಸಗಳು ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದವು. ಈ ಅಜೈಲ್-ಆಧಾರಿತ ಅಭ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಚುರುಕಾದ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ (ಬಂಡವಾಳದೊಂದಿಗೆ ತಮ್ಮ ಗ್ರಾಹಕರೊಂದಿಗೆ ಸ್ವಯಂ-ಸಂಘಟಿಸುವ ಮತ್ತು ಅಡ್ಡ-ಕ್ರಿಯಾತ್ಮಕ ತಂಡಗಳ ಸಹಯೋಗದ ಪ್ರಯತ್ನದ ಮೂಲಕ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳು, ಆವಿಷ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಪರಿಹಾರಗಳ ಸುಧಾರಣೆಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ (s/end user (s/) 

 ಇತಿಹಾಸ 
ಇಟರೇಟಿವ್ ಮತ್ತು ಇನ್ ಕ್ರಿಮೆಂಟಲ್ ಸಾಫ್ಟ್ ವೇರ್ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು 1957ರಷ್ಟು ಹಿಂದೆಯೇ ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಬಹುದು. ಎವಲ್ಯೂಶನರಿ ಯೋಜನಾ ನಿರ್ವಹಣೆ ಮತ್ತು ಅಡ್ಪಾಪ್ಟೀವ್ ಸಾಫ್ಟ್ ವೇರ್ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ 1970ರ ದಶಕದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿತು.

1990ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ, ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿರುವ ತುಂಬಾ ಭಾರವೆನಿಸುವ ವಿಧಾನಗಳಿಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ ಹಲವಾರು ಹಗುರ ತಂತ್ರಾಂಶ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ವಿಧಾನಗಳು ವಿಕಸನಗೊಂಡವು (ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ವಾಟರ್ ಫಾಲ್ ಮಾದರಿ ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ), ಇದನ್ನು ವಿಮರ್ಶಕರು ಅತಿಯಾದ ನಿಯಂತ್ರಣ, ಯೋಜಿತ ಮತ್ತು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ನಿರ್ವಹಣೆಯ ವಿಧಾನಗಳೆಂದು ಬಣ್ಣಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಹಗುರವಾದ ವಿಧಾನಗಳು ಸೇರಿವೆಃ ಕ್ಷಿಪ್ರ ಅನ್ವಯಿಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ (1991 ರಿಂದ RAD) ಏಕೀಕೃತ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ (1994 ರಿಂದ) ಸ್ಕ್ರಮ್, 1995 ರಿಂದ) ಕ್ರಿಸ್ಟಲ್ ಕ್ಲಿಯರ್ ಮತ್ತು ಎಕ್ಸ್ಟ್ರೀಮ್ ಪ್ರೋಗ್ರಾಮಿಂಗ್ (1996 ರಿಂದ) ಮತ್ತು ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯ-ಚಾಲಿತ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ (1997 ರಿಂದ). ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅಜೈಲ್ ಮ್ಯಾನಿಫೆಸ್ಟೋ ಪ್ರಕಟಣೆಗೆ ಮುಂಚೆಯೇ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದರೂ, ಅವುಗಳನ್ನು ಈಗ ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಅಜೈಲ್ ಸಾಫ್ಟ್ವೇರ್ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ವಿಧಾನಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.