ಯೂಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್

ಯೂಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್ ಎಂಬುದು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹವಾಗುವ 
ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುವ ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿದೆ. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮಜೀವಿಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ನೀರಿನ ಆಮ್ಲಜನಕವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.  ಯುಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್ ನೈಸರ್ಗಿಕವಾಗಿ ಅಥವಾ ಮಾನವ ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಸಂಭವಿಸಬಹುದು. ಒಳಚರಂಡಿ, ಕೈಗಾರಿಕಾ ತ್ಯಾಜ್ಯನೀರು, ರಸಗೊಬ್ಬರ ಹರಿವು ಮತ್ತು ಇತರ ಪೋಷಕಾಂಶ ಮೂಲಗಳನ್ನು ಪರಿಸರಕ್ಕೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದಾಗ ಮಾನವ ನಿರ್ಮಿತ ಅಥವಾ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ, ಯುಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಮಾಲಿನ್ಯವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಪಾಚಿ ಹೂವುಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾದ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕರಗಿದ ಆಮ್ಲಜನಕದ ಸವಕಳಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಪರಿಸರ ಅವನತಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.  

ಯುಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್ ತಡೆಗಟ್ಟುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಹಿಮ್ಮುಖಗೊಳಿಸುವ ವಿಧಾನಗಳಲ್ಲಿ ಒಳಚರಂಡಿ ಮತ್ತು ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಬಿಂದುವಲ್ಲದ ಮಾಲಿನ್ಯ ಮೂಲಗಳಿಂದ ಬಿಂದು ಮೂಲ ಮಾಲಿನ್ಯವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವುದು ಸೇರಿವೆ. ಹೆಚ್ಚುವರಿಯಾಗಿ, ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾ, ಚಿಪ್ಪುಮೀನು ಮತ್ತು ಸಮುದ್ರದ ಜೊಂಡಿನಂತಹ ಪಾಚಿ-ಪ್ರತಿಬಂಧಕ ಜೀವಿಗಳ ಪರಿಚಯವು ಸಾರಜನಕ ಮಾಲಿನ್ಯವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇದು ಹಾನಿಕಾರಕ ಪಾಚಿ ಹೂವುಗಳ ಮುಖ್ಯ ಮೂಲವಾದ ಸೈನೋಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತದೆ.

ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ಪರಿಭಾಷೆ
"ಯುಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್" ಎಂಬ ಪದವು ಗ್ರೀಕ್ ಭಾಷೆಯ ಯುಟ್ರೋಫೋಸ್‌ನಿಂದ ಬಂದಿದೆ. ಇದರರ್ಥ "ಉತ್ತಮ ಪೋಷಣೆ".  ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಮಟ್ಟವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಜಲಮೂಲಗಳನ್ನು ಆಲಿಗೋಟ್ರೋಫಿಕ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಮ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಮಟ್ಟವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಜಲಮೂಲಗಳನ್ನು ಮೆಸೊಟ್ರೋಫಿಕ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸುಧಾರಿತ ಯುಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್ ಅನ್ನು ಡಿಸ್ಟ್ರೋಫಿಕ್ ಮತ್ತು ಹೈಪರ್ಟ್ರೋಫಿಕ್ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳು ಎಂದೂ ಕರೆಯಬಹುದು. ಹೀಗಾಗಿ, ಯುಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್ ಅನ್ನು "ಪೋಷಕಾಂಶಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧಗೊಳಿಸುವುದರಿಂದ ನೀರಿನ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಅವನತಿಯಾಗುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಇದು ಅತಿಯಾದ ಸಸ್ಯ (ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಪಾಚಿ) ಬೆಳವಣಿಗೆ ಮತ್ತು ಕೊಳೆಯುವಿಕೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ" ಎಂದು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಲಾಗಿದೆ.  

೨೦ ನೇ ಶತಮಾನದ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಯುರೋಪಿಯನ್ ಮತ್ತು ಉತ್ತರ ಅಮೆರಿಕಾದ ಸರೋವರಗಳು ಮತ್ತು ಜಲಾಶಯಗಳಲ್ಲಿ ಯುಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್ ಅನ್ನು ನೀರಿನ ಮಾಲಿನ್ಯ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲಾಯಿತು.Rodhe, W. (1969) "Crystallization of Eutrophication Concepts in North Europe". In: Eutrophication, Causes, Consequences, Correctives. National Academy of Sciences, Washington D.C.,  , pp. 50–64. ೧೯೭೦ ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಕೆನಡಾದ ಒಂಟಾರಿಯೊದ ಎಕ್ಸ್‌ಪರಿಮೆಂಟಲ್ ಲೇಕ್ಸ್ ಏರಿಯಾ (ಇಎಲ್ಎ) ನಡೆಸಿದ ಮಹತ್ವದ ಸಂಶೋಧನೆಯು ಸಿಹಿನೀರಿನ ಮೂಲಗಳು ರಂಜಕ-ಸೀಮಿತವಾಗಿವೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಪುರಾವೆಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಿತು. ಇಎಲ್ಎ ಇಡೀ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ವಿಧಾನವನ್ನು ಮತ್ತು ಸಿಹಿನೀರಿನ ದೀರ್ಘಕಾಲೀನ, ಸಂಪೂರ್ಣ-ಸರೋವರದ ತನಿಖೆಗಳನ್ನು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಯುಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸುತ್ತದೆ.  

ಕಾರಣಗಳು

ಯೂಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಅತಿಯಾದ ಸಾಂದ್ರತೆಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಫಾಸ್ಫೇಟ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ನೈಟ್ರೇಟ್‌ಗಳು, ಆದಾಗ್ಯೂ ಇದು ಸ್ಥಳದೊಂದಿಗೆ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ.Schindler, David and Vallentyne, John R. (2004) Over fertilization of the World's Freshwaters and Estuaries, University of Alberta Press, p. 1,   ೧೯೭೦ ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ತೆಗೆದುಹಾಕುವ ಮೊದಲು, ಫಾಸ್ಫೇಟ್ ಹೊಂದಿರುವ ಮಾರ್ಜಕಗಳು ಯುಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್‌ಗೆ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಿದವು.Werner, Wilfried (2002) "Fertilizers, 6. Environmental Aspects". Ullmann's Encyclopedia of Industrial Biology, Wiley-VCH, Weinheim.   ಅಂದಿನಿಂದ, ಒಳಚರಂಡಿ ಮತ್ತು ಕೃಷಿ ಪ್ರಬಲ ಫಾಸ್ಫೇಟ್ ಮೂಲಗಳಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿವೆ. ಸಾರಜನಕ ಮಾಲಿನ್ಯದ ಮುಖ್ಯ ಮೂಲಗಳೆಂದರೆ, ರಸಗೊಬ್ಬರಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ತ್ಯಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ಕೃಷಿ ಹರಿವು, ಒಳಚರಂಡಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ದಹನ ಅಥವಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ತ್ಯಾಜ್ಯದಿಂದ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುವ ಸಾರಜನಕದ ವಾತಾವರಣದ ಶೇಖರಣೆಯಾಗಿವೆ.

ಯಾವುದೇ ಜಲ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಉತ್ಪಾದಕತೆಯ ಮಿತಿಯು ಪೂರೈಕೆಯ ದರ (ಬಾಹ್ಯ ಮೂಲಗಳಿಂದ) ಮತ್ತು ನೀರಿನ ದೇಹದಿಂದ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು ಹೊರಹಾಕುವುದರೊಂದಿಗೆ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರರ್ಥ, ಕೆಲವು ಪೋಷಕಾಂಶಗಳು ಇತರ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಚಲಿತದಲ್ಲಿವೆ ಮತ್ತು ವಿಭಿನ್ನ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಿತಿಗೊಳಿಸುವ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಸಿಹಿನೀರಿನ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಸ್ಯಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ರಂಜಕವು ಸೀಮಿತ ಅಂಶವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಫಾಸ್ಫೇಟ್ ಮಣ್ಣಿನ ಕಣಗಳಿಗೆ ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಗದ್ದೆಗಳು, ಸರೋವರಗಳಂತಹ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತದೆ. ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಅದರ ಹರಡುವಿಕೆಯಿಂದಾಗಿ ಸಿಹಿನೀರಿನ ದೇಹಗಳ ಒಳಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ರಂಜಕವು ಸಂಗ್ರಹವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಸಮುದ್ರ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ, ಸಾರಜನಕವು ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಮಿತಿಗೊಳಿಸುವ ಪೋಷಕಾಂಶವಾಗಿದೆ. ನೈಟ್ರಸ್ ಆಕ್ಸೈಡ್ (ಪಳೆಯುಳಿಕೆ ಇಂಧನಗಳ ದಹನದಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿದೆ) ಮತ್ತು ವಾತಾವರಣದಿಂದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಅದರ ಶೇಖರಣೆಯು ಸಾರಜನಕದ ಮಟ್ಟಗಳ ಹೆಚ್ಚಳಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಯುಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್ ಮಟ್ಟವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದೆ.

ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಯೂಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್
ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಅಥವಾ ಮಾನವಜನ್ಯ ಯುಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್ ಎಂಬುದು ಮಾನವ ಚಟುವಟಿಕೆಯಿಂದಾಗಿ ಯುಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್‌ಗೆ ಕಾರಣವಾಗುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿದೆ.Cultural eutrophication  (2010) Encyclopedia Britannica. Retrieved April 26, 2010, from Encyclopedia Britannica Online: ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ರಾಸಾಯನಿಕ ಗೊಬ್ಬರಗಳನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿದ ನಂತರ (೧೯೦೦ ರ ದಶಕದ ಮಧ್ಯಭಾಗದ ಹಸಿರು ಕ್ರಾಂತಿ) ಈ ಸಮಸ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಯಿತು. ರಂಜಕ ಮತ್ತು ಸಾರಜನಕವು ನೀರನ್ನು ಸಮೃದ್ಧಗೊಳಿಸುವುದರಿಂದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಯೂಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್‌ಗೆ ಕಾರಣವಾಗುವ ಎರಡು ಪ್ರಮುಖ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳಾಗಿವೆ. ಇದು ಕೆಲವು ಜಲ ಸಸ್ಯಗಳಿಗೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪಾಚಿಗಳಿಗೆ ವೇಗವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಲು ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಾಂದ್ರತೆಯಲ್ಲಿ ಅರಳಲು ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಪಾಚಿ ಹೂವುಗಳು ಬೆಂಥಿಕ್ ಸಸ್ಯಗಳಿಗೆ ನೆರಳು ನೀಡಬಹುದು. ಆ ಮೂಲಕ ಒಟ್ಟಾರೆ ಸಸ್ಯ ಸಮುದಾಯವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಬಹುದು. ಪಾಚಿಗಳು ಸತ್ತಾಗ, ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾದಿಂದ ಅವುಗಳ ಅವನತಿಯು ಆಮ್ಲಜನಕವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುತ್ತದೆ. ಸಂಭಾವ್ಯವಾಗಿ, ಅನಾಕ್ಸಿಕ್ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಈ ಅನಾಕ್ಸಿಕ್ ಪರಿಸರವು ಜಲಮೂಲದಲ್ಲಿನ ಏರೋಬಿಕ್ ಜೀವಿಗಳನ್ನು (ಉದಾ. ಮೀನು ಮತ್ತು ಅಕಶೇರುಕಗಳು) ಕೊಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಇದು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮೇಲೂ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ. ಬಾಧಿತ ನೀರಿಗೆ ಅವುಗಳ ಪ್ರವೇಶವನ್ನು ನಿರ್ಬಂಧಿಸುತ್ತದೆ (ಉದಾ. ಕುಡಿಯುವ ಮೂಲಗಳಾಗಿ). ಪೋಷಕಾಂಶ-ಸಮೃದ್ಧ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಬಲ್ಲ ಕ್ಷಾರೀಯ ಮತ್ತು ಜಲವಾಸಿ ಸಸ್ಯ ಪ್ರಭೇದಗಳ ಆಯ್ಕೆಯು ಇಡೀ ಜಲ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಆಹಾರ ಜಾಲಗಳಿಗೆ ರಚನಾತ್ಮಕ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಯಾತ್ಮಕ ಅಡಚಣೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಬಹುದು. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಆವಾಸಸ್ಥಾನ ಮತ್ತು ಪ್ರಭೇದಗಳ ಜೀವವೈವಿಧ್ಯತೆಯ ನಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.

ಫಲವತ್ತಾದ ಹೊಲಗಳು, ಹುಲ್ಲುಹಾಸುಗಳು ಮತ್ತು ಗಾಲ್ಫ್ ಮೈದಾನಗಳಿಂದ ಹರಿದುಹೋಗುವುದು. ಸಂಸ್ಕರಿಸದ ಒಳಚರಂಡಿ, ತ್ಯಾಜ್ಯನೀರು ಮತ್ತು ಸಾರಜನಕ ಮಾಲಿನ್ಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಇಂಧನಗಳ ಆಂತರಿಕ ದಹನ ಸೇರಿದಂತೆ ಮಾನವ ಚಟುವಟಿಕೆಯಿಂದ ಅತಿಯಾದ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಹಲವಾರು ಮೂಲಗಳಿವೆ.Schindler, David W., Vallentyne, John R. (2008). The Algal Bowl: Overfertilization of the World's Freshwaters and Estuaries, University of Alberta Press, . ಶುದ್ಧ ನೀರು ಮತ್ತು ಉಪ್ಪುನೀರಿನ ಮೂಲಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಯೂಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್ ಸಂಭವಿಸಬಹುದು. ಆಳವಿಲ್ಲದ ನೀರು ಹೆಚ್ಚು ಹಾನಿಗೊಳಗಾಗುತ್ತದೆ. ತೀರದ ಸಾಲುಗಳು ಮತ್ತು ಆಳವಿಲ್ಲದ ಸರೋವರಗಳಲ್ಲಿ, ಕೆಸರುಗಳು ಆಗಾಗ್ಗೆ ಗಾಳಿ ಮತ್ತು ಅಲೆಗಳಿಂದ ಮರುಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಇದು ಹೂಳುಗಳಿಂದ ಅತಿಯಾದ ನೀರಿಗೆ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಬಿಡುಗಡೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಯುಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್ ಅನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ. ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಯೂಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್‌ನಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ನೀರಿನ ಗುಣಮಟ್ಟವು ಕ್ಷೀಣಿಸುವಿಕೆಯು ಬಳಕೆಗಾಗಿ ಕುಡಿಯುವ ಸರಬರಾಜು, ಕೈಗಾರಿಕಾ ಬಳಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಮನರಂಜನೆ ಸೇರಿದಂತೆ ಮಾನವ ಬಳಕೆಗಳ ಮೇಲೆ ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ.


ನೈಸರ್ಗಿಕ ಯೂಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್
ಯುಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್ ಒಂದು ನೈಸರ್ಗಿಕ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿರಬಹುದು ಮತ್ತು ಕೆಸರು ಹಾಗೂ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಕ್ರಮೇಣ ಶೇಖರಣೆಯ ಮೂಲಕ ನೈಸರ್ಗಿಕವಾಗಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ನೈಸರ್ಗಿಕವಾಗಿ, ಯುಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕರಗಿದ ಫಾಸ್ಫೇಟ್ ಖನಿಜಗಳು ಮತ್ತು ಸತ್ತ ಸಸ್ಯ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಶೇಖರಣೆಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. 

ನೈಸರ್ಗಿಕ ಯೂಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್ ಸರೋವರಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮವಾಗಿ ನಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಸರೋವರಗಳ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಉತ್ಪಾದಕತೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವಲ್ಲಿ ಹವಾಮಾನ ಬದಲಾವಣೆ, ಭೂವಿಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಇತರ ಬಾಹ್ಯ ಪ್ರಭಾವಗಳು ಸಹ ನಿರ್ಣಾಯಕವಾಗಿವೆ ಎಂದು ಪ್ಯಾಲಿಯೊಲಿಮ್ನಾಲಜಿಸ್ಟ್‌ಗಳು ಈಗ ಗುರುತಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಕೆಲವು ಕೃತಕ ಸರೋವರಗಳು ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು (ಮಿಯೋಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್) ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತವೆ. ಏಕೆಂದರೆ, ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಕಳಪೆ ಒಳಹರಿವು ಸರೋವರದ ಪೋಷಕಾಂಶ ಸಮೃದ್ಧ ನೀರಿನ ದ್ರವ್ಯರಾಶಿಯನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೊರಹಾಕುವುದರಿಂದ ಕಾಲಾನಂತರದಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾಗುತ್ತವೆ.Walker, I. R. (2006) "Chironomid overview", pp. 360–366 in S.A. EIias (ed.) Encyclopedia of Quaternary Science, Vol. 1, Elsevier, ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಕೃತಕ ಸರೋವರಗಳು ಮತ್ತು ಜಲಾಶಯಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು. ಅವು ಮೊದಲು ಭರ್ತಿಯಾದಾಗ ಹೆಚ್ಚು ಯುಟ್ರೋಫಿಕ್ ಆಗಿರುತ್ತವೆ. ಆದರೆ, ಸಮಯದೊಂದಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಆಲಿಗೊಟ್ರೋಫಿಕ್ ಆಗಬಹುದು. ನೈಸರ್ಗಿಕ ಮತ್ತು ಮಾನವಜನ್ಯ ಯುಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್ ನಡುವಿನ ಪ್ರಮುಖ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೆಂದರೆ, ನೈಸರ್ಗಿಕ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ತುಂಬಾ ನಿಧಾನವಾಗಿದೆ. ಇದು ಭೂವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಸಮಯ ಮಾಪಕಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ.Callisto, Marcos; Molozzi, Joseline and Barbosa, José Lucena Etham (2014) "Eutrophication of Lakes" in A. A. Ansari, S. S. Gill (eds.), Eutrophication: Causes, Consequences and Control, Springer Science+Business Media Dordrecht. . .

ಪರಿಣಾಮಗಳು

ಪರಿಸರ ಪರಿಣಾಮಗಳು
ಯುಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್ ಈ ಕೆಳಗಿನ ಪರಿಸರ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರಬಹುದು: ಫೈಟೊಪ್ಲಾಂಕ್ಟನ್‌ಗಳ ಹೆಚ್ಚಿದ ಜೀವರಾಶಿ, ಮ್ಯಾಕ್ರೋಫೈಟ್ ಜಾತಿಗಳ ಸಂಯೋಜನೆ ಮತ್ತು ಜೀವರಾಶಿಯಲ್ಲಿನ ಬದಲಾವಣೆಗಳು, ಕರಗಿದ ಆಮ್ಲಜನಕದ ಸವಕಳಿ, ಮೀನುಗಳ ಹತ್ಯೆಯ ಹೆಚ್ಚಿದ ಘಟನೆಗಳು, ಅಪೇಕ್ಷಣೀಯ ಮೀನು ಪ್ರಭೇದಗಳ ನಷ್ಟ. 

ಕಡಿಮೆಯಾದ ಜೀವವೈವಿಧ್ಯತೆ
ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಹೆಚ್ಚಳವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದಾಗ, ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಉತ್ಪಾದಕರು ಮೊದಲು ಪ್ರಯೋಜನಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಜಲ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ, ಪಾಚಿಗಳಂತಹ ಜಾತಿಗಳು ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ಹೆಚ್ಚಳವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತವೆ (ಇದನ್ನು ಆಲ್ಗಲ್ ಬ್ಲೂಮ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ). ಆಲ್ಗಲ್ ಹೂವುಗಳು ತಳದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಲಭ್ಯವಿರುವ ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕನ್ನು ಮಿತಿಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕರಗಿದ ಆಮ್ಲಜನಕದ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಕ ಏರಿಳಿತಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ. ಏರೋಬಿಕ್ ಆಗಿ ಉಸಿರಾಡುವ ಎಲ್ಲಾ ಸಸ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಆಮ್ಲಜನಕದ ಅಗತ್ಯವಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಸಸ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಪಾಚಿಗಳನ್ನು ದ್ಯುತಿಸಂಶ್ಲೇಷಣೆ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಅದನ್ನು ಹಗಲು ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮರುಪೂರಣ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಯುಟ್ರೋಫಿಕ್ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿ, ಕರಗಿದ ಆಮ್ಲಜನಕವು ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಬಹಳವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಕತ್ತಲಾದ ನಂತರ ಉಸಿರಾಡುವ ಪಾಚಿಗಳು ಮತ್ತು ಸತ್ತ ಪಾಚಿಗಳ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ದ್ರವ್ಯರಾಶಿಯನ್ನು ತಿನ್ನುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮಜೀವಿಗಳಿಂದ ಬಹಳವಾಗಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಕರಗಿದ ಆಮ್ಲಜನಕದ ಮಟ್ಟವು ಹೈಪೋಕ್ಸಿಕ್ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಇಳಿದಾಗ, ಮೀನು ಮತ್ತು ಇತರ ಸಮುದ್ರ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಉಸಿರುಗಟ್ಟುತ್ತವೆ. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಮೀನು, ಸಿಗಡಿ  ಮತ್ತು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಮುದ್ರ  ಜೀವಿಗಳು ಸಾಯುತ್ತವೆ. ವಿಪರೀತ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ, ಆಮ್ಲಜನಕರಹಿತ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ. ಇದು ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಸಂಭವಿಸುವ ವಲಯಗಳನ್ನು ಸತ್ತ ವಲಯಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಹೊಸ ಪ್ರಭೇದಗಳ ಆಕ್ರಮಣ
ಯುಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮಿತಿಗೊಳಿಸುವ ಪೋಷಕಾಂಶವನ್ನು ಹೇರಳವಾಗಿ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಬಿಡುಗಡೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು. ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳ ಪ್ರಭೇದಗಳ ಸಂಯೋಜನೆಯಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಸಾರಜನಕದ ಹೆಚ್ಚಳವು ಹೊಸ, ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಪ್ರಭೇದಗಳಿಗೆ ಮೂಲ ನಿವಾಸಿ ಪ್ರಭೇದಗಳನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಲು ಮತ್ತು ಮೀರಿಸಲು ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಇದು ನ್ಯೂ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ಉಪ್ಪು ಜವುಗು ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ತೋರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಯುರೋಪ್ ಮತ್ತು ಏಷ್ಯಾದಲ್ಲಿ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾರ್ಪ್ ಮೀನುಗಳು ಆಗಾಗ್ಗೆ ನೈಸರ್ಗಿಕವಾಗಿ ಯೂಟ್ರೋಫಿಕ್ ಅಥವಾ ಹೈಪರ್ಯುಟ್ರೋಫಿಕ್ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಅಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಲು ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಅದರ ನೈಸರ್ಗಿಕ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯ ಹೊರಗಿನ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಯೂಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್ ಪರಿಚಯಿಸಿದ ನಂತರ, ಈ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ವಸಾಹತುಗೊಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಮೀನುಗಳ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಭಾಗಶಃ ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ.

ವಿಷತ್ವ
ಯುಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್‌ನಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಕೆಲವು ಹಾನಿಕಾರಕ ಪಾಚಿ ಹೂವುಗಳು ಸಸ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ವಿಷಕಾರಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಸಿಹಿನೀರಿನ ಕ್ಷಾರೀಯ ಹೂವುಗಳು ಜಾನುವಾರುಗಳಿಗೆ ಅಪಾಯವನ್ನುಂಟುಮಾಡಬಹುದು. ಪಾಚಿಗಳು ಸತ್ತಾಗ ಅಥವಾ ತಿನ್ನುವಾಗ, ನ್ಯೂರೋ- ಮತ್ತು ಹೆಪಟೊಟಾಕ್ಸಿನ್‌ಗಳು ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಇದು ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬಹುದು ಮತ್ತು ಮಾನವರಿಗೆ ಅಪಾಯವನ್ನುಂಟುಮಾಡಬಹುದು. ಕ್ಷಾರೀಯ ಜೀವಾಣುಗಳು ಮಾನವರಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಒಂದು ಉದಾಹರಣೆಯೆಂದರೆ, ಶೆಲ್ಫಿಶ್ ವಿಷ.
ಪಾಚಿ ಹೂಬಿಡುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರಚಿಸಲಾದ ಬಯೋಟಾಕ್ಸಿನ್‌ಗಳನ್ನು ಶೆಲ್ಫಿಶ್ (ಮಸೆಲ್‌ಗಳು, ಸಿಂಪಿಗಳು) ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಇದು ಈ ಮಾನವ ಆಹಾರಗಳು ವಿಷತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ಮಾನವರಿಗೆ ವಿಷವನ್ನು ನೀಡಲು ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗಳಲ್ಲಿ, ಪಾರ್ಶ್ವವಾಯು, ನ್ಯೂರೋಟಾಕ್ಸಿಕ್ ಮತ್ತು ಅತಿಸಾರ ಶೆಲ್ಫಿಶ್ ವಿಷ ಸೇರಿವೆ. ಇತರ ಸಮುದ್ರ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಅಂತಹ ಜೀವಾಣುಗಳಿಗೆ ವಾಹಕಗಳಾಗಬಹುದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಸಿಗುವಾಟೆರಾ, ಅಲ್ಲಿ ಇದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಪರಭಕ್ಷಕ ಮೀನು, ಅದು ವಿಷವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ನಂತರ ಮಾನವರಿಗೆ ವಿಷವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

ಆರ್ಥಿಕ ಪರಿಣಾಮಗಳು
ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ನೀರಿನ ಸಂಸ್ಕರಣಾ ವೆಚ್ಚಗಳು, ವಾಣಿಜ್ಯ ಮೀನುಗಾರಿಕೆ ಮತ್ತು ಶೆಲ್ಫಿಶ್ ನಷ್ಟಗಳು, ಮನರಂಜನಾ ಮೀನುಗಾರಿಕೆ ನಷ್ಟಗಳು (ಕೊಯ್ಲು ಮಾಡಬಹುದಾದ ಮೀನು ಮತ್ತು ಶೆಲ್ಫಿಶ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಕಡಿತ) ಮತ್ತು ಕಡಿಮೆ ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮ ಆದಾಯ (ಜಲಮೂಲದ ಗ್ರಹಿಸಿದ ಸೌಂದರ್ಯದ ಮೌಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಇಳಿಕೆ) ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಯುಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್ ಮತ್ತು ಹಾನಿಕಾರಕ ಪಾಚಿ ಹೂವುಗಳು ಆರ್ಥಿಕ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಬೀರಬಹುದು. ನೀರಿನ ಪಾರದರ್ಶಕತೆಯಲ್ಲಿನ ಇಳಿಕೆಯಿಂದಾಗಿ (ಹೆಚ್ಚಿದ ಟರ್ಬಿಡಿಟಿ) ನೀರಿನ ಸಂಸ್ಕರಣಾ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಬಹುದು. ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಸಂಸ್ಕರಣೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಣ್ಣ ಮತ್ತು ವಾಸನೆಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳೂ ಇರಬಹುದು.

ಆರೋಗ್ಯದ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ
ಯುಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್‌ ಮಾನವನ ಆರೋಗ್ಯದ ಪರಿಣಾಮಗಳು ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ನೈಟ್ರೇಟ್ ಮತ್ತು ವಿಷಕಾರಿ ಪಾಚಿಗಳಿಗೆ ಒಡ್ಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಎರಡು ಪ್ರಮುಖ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿವೆ. ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನಲ್ಲಿರುವ ನೈಟ್ರೇಟ್‌ಗಳು ಶಿಶುಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ಲೂ ಬೇಬಿ ಸಿಂಡ್ರೋಮ್‌ಗೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು ಮತ್ತು ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸೋಂಕುನಿವಾರಕ ಉಪ-ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ರಚಿಸಲು ನೀರನ್ನು ಸಂಸ್ಕರಿಸಲು ಬಳಸುವ ರಾಸಾಯನಿಕಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಬಹುದು. ಈಜು ಅಥವಾ ಮದ್ಯಪಾನದ ಮೂಲಕ ವಿಷಕಾರಿ ಪಾಚಿಗಳೊಂದಿಗೆ ನೇರ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದು ದದ್ದುಗಳು, ಹೊಟ್ಟೆ ಅಥವಾ ಯಕೃತ್ತಿನ ಕಾಯಿಲೆ, ಉಸಿರಾಟದ ಅಥವಾ ನರವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಅಸ್ವಸ್ಥತೆಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು. 

ವಿವಿಧ ರೀತಿಯ ಜಲಮೂಲಗಳಿಗೆ ಕಾರಣಗಳು ಮತ್ತು ಪರಿಣಾಮಗಳು

ಸಿಹಿನೀರಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು
ಜಲ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಪ್ರಮಾಣದ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯೆಂದರೆ, ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಪಾಚಿಗಳ ತ್ವರಿತ ಬೆಳವಣಿಗೆ. ಇದು ಕ್ಷಾರೀಯ ಅರಳುವಿಕೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತದೆ. ಸಿಹಿನೀರಿನ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ, ತೇಲುವ ಪಾಚಿ ಹೂವುಗಳ ರಚನೆಯು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸಾರಜನಕ-ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸುವ ಸೈನೋಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾ (ನೀಲಿ-ಹಸಿರು ಪಾಚಿ) ಆಗಿದೆ. ಕರಗುವ ಸಾರಜನಕವು ಸೀಮಿತವಾಗಿದಾಗ ಮತ್ತು ರಂಜಕದ ಒಳಹರಿವು ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ ಉಳಿದಾಗ ಈ ಫಲಿತಾಂಶವು ಅನುಕೂಲಕರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಮಾಲಿನ್ಯವು ಕ್ಷಾರೀಯ ಹೂವುಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಜಲಚರ ಸಸ್ಯಗಳ ಅತಿಯಾದ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಇದು ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕು, ಸ್ಥಳ ಮತ್ತು ಆಮ್ಲಜನಕಕ್ಕಾಗಿ ಜನದಟ್ಟಣೆಯ ಸ್ಪರ್ಧೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳಿಗಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿದ ಸ್ಪರ್ಧೆಯು ಇಡೀ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಮತ್ತು ಆಹಾರ ಜಾಲಗಳಿಗೆ ಸಂಭಾವ್ಯ ಅಡಚಣೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಬಹುದು. ಜೊತೆಗೆ, ಆವಾಸಸ್ಥಾನದ ನಷ್ಟ ಮತ್ತು ಪ್ರಭೇದಗಳ ಜೀವವೈವಿಧ್ಯತೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು. 

ಅತಿಯಾಗಿ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾದ ಮ್ಯಾಕ್ರೋಫೈಟ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಪಾಚಿಗಳು ಯುಟ್ರೋಫಿಕ್ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸತ್ತಾಗ, ಅವುಗಳ ವಿಭಜನೆಯು ಕರಗಿದ ಆಮ್ಲಜನಕವನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಸೇವಿಸುತ್ತದೆ. ಕ್ಷೀಣಿಸಿದ ಆಮ್ಲಜನಕದ ಮಟ್ಟವು ಮೀನುಗಳ ಸಾವಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು ಮತ್ತು ಜೀವವೈವಿಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವ ಇತರ ಪರಿಣಾಮಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು. ಪೋಷಕಾಂಶಗಳು ಅನಾಕ್ಸಿಕ್ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗಬಹುದು. ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ನೀರಿನ ಸ್ತಂಭದ ಶ್ರೇಣೀಕರಣದಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿದ ಆಳವಾದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸಮಶೀತೋಷ್ಣ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಶರತ್ಕಾಲದ ತಿರುವಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಪ್ರಕ್ಷುಬ್ಧ ಹರಿವಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಮತ್ತೆ ಲಭ್ಯವಾಗಬಹುದು. ಸರೋವರಕ್ಕೆ ನೀರಿನ ಒಳಹರಿವಿನಿಂದ ಸಾಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸತ್ತ ಪಾಚಿ ಮತ್ತು ಸಾವಯವ ಹೊರೆ ತಳದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಆಮ್ಲಜನಕರಹಿತ ಜೀರ್ಣಕ್ರಿಯೆಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತದೆ. ಮೀಥೇನ್ ಮತ್ತು ಸಿಒ೨ ನಂತಹ ಹಸಿರುಮನೆ ಅನಿಲಗಳನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಕೆಲವು ಮೀಥೇನ್ ಅನಿಲವು ಮಿಥೈಲೋಕೊಕಸ್ ಕ್ಯಾಪ್ಸುಲೇಟಸ್‌ನಂತಹ ಆಮ್ಲಜನಕರಹಿತ ಮೀಥೇನ್ ಆಕ್ಸಿಡೀಕರಣ ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾದಿಂದ ಆಕ್ಸಿಡೀಕರಣಗೊಳ್ಳಬಹುದು. ಇದು ಝೂಪ್ಲಾಂಕ್ಟನ್‌ಗಳಿಗೆ ಆಹಾರ ಮೂಲವನ್ನು ಒದಗಿಸಬಹುದು. ಹೀಗಾಗಿ, ಜಲಮೂಲದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಕರಗಿದ ಆಮ್ಲಜನಕದ ಲಭ್ಯತೆಯನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ ಫೈಟೊಪ್ಲಾಂಕ್ಟನ್ ಮತ್ತು ಝೂಪ್ಲಾಂಕ್ಟನ್‌ಗಳಿಗೆ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಆಹಾರ ಮೂಲವನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸಲು ಸ್ವಯಂ-ಸುಸ್ಥಿರ ಜೈವಿಕ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ನಡೆಯಬಹುದು.

ಜಲಚರ ಸಸ್ಯವರ್ಗ, ಫೈಟೊಪ್ಲಾಂಕ್ಟನ್ ಮತ್ತು ಪಾಚಿ ಹೂವುಗಳ ವರ್ಧಿತ ಬೆಳವಣಿಗೆಯು ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಣೆಯನ್ನು ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಮೀನು ಮತ್ತು ಶೆಲ್ಫಿಶ್ ಬದುಕುಳಿಯಲು ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಆಮ್ಲಜನಕದ ಕೊರತೆಯಂತಹ ವಿವಿಧ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಮೇಲ್ಮೈ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ದಟ್ಟವಾದ ಪಾಚಿಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಯು ಆಳವಾದ ನೀರಿಗೆ ನೆರಳು ನೀಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಬೆಂಥಿಕ್ ಆಶ್ರಯ ಸಸ್ಯಗಳ ಕಾರ್ಯಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ವಿಶಾಲ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ. ಯೂಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್ ನದಿಗಳು, ಸರೋವರಗಳು ಮತ್ತು ಸೌಂದರ್ಯದ ಆನಂದದ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಸಹ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಯೂಟ್ರೋಫಿಕ್ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳು ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸಿದಾಗ ಆರೋಗ್ಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಉಂಟಾಗಬಹುದು.Bartram, J., Wayne W. Carmichael, Ingrid Chorus, Gary Jones, and Olav M. Skulberg (1999). "Chapter 1. Introduction", in: Toxic Cyanobacteria in Water: A guide to their public health consequences, monitoring and management. World Health Organization. URL: WHO document  

ಒಳಚರಂಡಿ ಕೊಳವೆಗಳಿಂದ "ಪಾಯಿಂಟ್ ಸೋರ್ಸ್" ಮಾಲಿನ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುವ ಸರೋವರಗಳಲ್ಲಿ ಯುಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್ ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ರಂಜಕವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮುಖ್ಯ ಅಪರಾಧಿ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪಾಚಿಗಳ ಸಾಂದ್ರತೆ ಮತ್ತು ಸರೋವರಗಳ ಪೋಷಣಾ ಸ್ಥಿತಿಯು ನೀರಿನಲ್ಲಿನ ರಂಜಕದ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ.  ಒಂಟಾರಿಯೊದ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಸರೋವರಗಳ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿದ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ರಂಜಕದ ಸೇರ್ಪಡೆ ಮತ್ತು ಯುಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್ ದರದ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ತೋರಿಸಿವೆ. ಯುಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್‌ನ ನಂತರದ ಹಂತಗಳು ರಂಜಕದ ಸಾಂದ್ರತೆಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಿರುವ ಸಾರಜನಕ-ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸುವ ಸೈನೋಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾದ ಅರಳುವಿಕೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತವೆ.  ಸಿಹಿನೀರಿನ ಸರೋವರಗಳಲ್ಲಿ ರಂಜಕ-ಪ್ರತ್ಯಾಮ್ಲ ಯೂಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್ ಅನ್ನು ಹಲವಾರು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಹರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಕರಾವಳಿ ನೀರು

ಕರಾವಳಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಯೂಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್ ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ವಿದ್ಯಮಾನವಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸಾರಜನಕದ ಮೂಲಗಳು ಮುಖ್ಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಕರಾವಳಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ, ಸಾರಜನಕವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸಮುದ್ರದ ನೀರಿನ ಪ್ರಮುಖ ಮಿತಿಗೊಳಿಸುವ ಪೋಷಕಾಂಶವಾಗಿದೆ (ಸಿಹಿನೀರಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿ, ರಂಜಕವು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸೀಮಿತ ಪೋಷಕಾಂಶವಾಗಿದೆ). ಆದ್ದರಿಂದ, ಉಪ್ಪು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಯುಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ರಂಜಕದ ಮಟ್ಟಕ್ಕಿಂತ ಸಾರಜನಕದ ಮಟ್ಟವು ಹೆಚ್ಚು ಮುಖ್ಯವಾಗಿದೆ. ಸಿಹಿನೀರು ಮತ್ತು ಉಪ್ಪುನೀರಿನ ನಡುವಿನ ಅಂತರಸಂಪರ್ಕವಾಗಿ ನದೀಮುಖಗಳು ರಂಜಕ ಮತ್ತು ಸಾರಜನಕ ಎರಡನ್ನೂ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಬಹುದು ಮತ್ತು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಯೂಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್ ರೋಗಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತವೆ. ನದೀಮುಖಗಳಲ್ಲಿನ ಯುಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತಳದ ನೀರಿನ ಹೈಪೋಕ್ಸಿಯಾ ಅಥವಾ ಅನಾಕ್ಸಿಯಾಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಮೀನುಗಳ ಸಾವು ಮತ್ತು ಆವಾಸಸ್ಥಾನದ ಅವನತಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಕರಾವಳಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿನ ಉಬ್ಬರವಿಳಿತವು ಆಳವಾದ, ಪೋಷಕಾಂಶಭರಿತ ನೀರನ್ನು ಮೇಲ್ಮೈಗೆ ಸಾಗಿಸುವ ಮೂಲಕ ಉತ್ಪಾದಕತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು ಪಾಚಿಗಳಿಂದ ಹೀರಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.

ಕರಾವಳಿ ನೀರಿಗೆ ಸಾರಜನಕ-ಸಮೃದ್ಧ ಮಾಲಿನ್ಯದ ಮಾನವಜನ್ಯ ಮೂಲಗಳ ಉದಾಹರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರ ಪಂಜರದ ಮೀನು ಸಾಕಣೆ ಮತ್ತು ಕಲ್ಲಿದ್ದಲಿನಿಂದ ಕೋಕ್ ಉತ್ಪಾದನೆಯಿಂದ ಅಮೋನಿಯಾ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುವುದು ಸೇರಿವೆ. ಭೂಮಿಯಿಂದ ಹರಿಯುವ ನೀರು, ಮೀನು ಸಾಕಣೆಯಿಂದ ಬರುವ ತ್ಯಾಜ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಕೈಗಾರಿಕಾ ಅಮೋನಿಯಾ ವಿಸರ್ಜನೆಗಳ ಜೊತೆಗೆ, ವಾತಾವರಣದ ಸ್ಥಿರ ಸಾರಜನಕವು ತೆರೆದ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪೋಷಕಾಂಶ ಮೂಲವಾಗಿದೆ. ಇದು ಸಾಗರದ ಬಾಹ್ಯ (ಮರುಬಳಕೆ ಮಾಡದ) ಸಾರಜನಕ ಪೂರೈಕೆಯ ಮೂರನೇ ಒಂದು ಭಾಗ ಮತ್ತು ವಾರ್ಷಿಕ ಹೊಸ ಸಾಗರ ಜೈವಿಕ ಉತ್ಪಾದನೆಯ ೩% ವರೆಗೆ ಇರಬಹುದು. 

ಕರಾವಳಿ ನೀರು ಆವೃತ ನದೀಮುಖಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ಭೂಖಂಡದ ಶೆಲ್ಫ್‌ನ ತೆರೆದ ನೀರಿನವರೆಗೆ ವ್ಯಾಪಕ ಶ್ರೇಣಿಯ ಸಮುದ್ರ ಆವಾಸಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಕರಾವಳಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಫೈಟೊಪ್ಲಾಂಕ್ಟನ್ ಉತ್ಪಾದಕತೆಯು ಪೋಷಕಾಂಶ ಮತ್ತು ಬೆಳಕಿನ ಪೂರೈಕೆ ಎರಡನ್ನೂ ಅವಲಂಬಿಸಿರುತ್ತದೆ. ಎರಡನೆಯದು ತೀರದ ಹತ್ತಿರದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಸೀಮಿತ ಅಂಶವಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಕೆಸರು ಮರುಬಳಕೆಯು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬೆಳಕಿನ ನುಗ್ಗುವಿಕೆಯನ್ನು ಮಿತಿಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

ನದಿ ಮತ್ತು ಅಂತರ್ಜಲದ ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ವಾತಾವರಣದ ಮೂಲಕ ಭೂಮಿಯಿಂದ ಕರಾವಳಿ ನೀರಿಗೆ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ತುಲನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಪೋಷಕಾಂಶ ಭರಿತ ಆಳವಾದ ಸಮುದ್ರದ ನೀರಿನ ಮಿಶ್ರಣದ ಮೂಲಕ ತೆರೆದ ಸಾಗರದಿಂದ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಮೂಲವೂ ಇದೆ.   ಹವಾಮಾನದ ಬದಲಾವಣೆಯು ಶೆಲ್ಫ್ ವಿರಾಮದ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ನೀರಿನ ಹರಿವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಬಹುದಾದರೂ, ಸಾಗರದಿಂದ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಒಳಹರಿವು ಮಾನವ ಚಟುವಟಿಕೆಯಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತವಾಗಿ, ಸಾರಜನಕ ಮತ್ತು ರಂಜಕದ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಭೂಮಿಯಿಂದ ಕರಾವಳಿ ವಲಯಗಳಿಗೆ ಒಳಹರಿವು ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಮಾನವ ಚಟುವಟಿಕೆಯಿಂದ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಜಲಾನಯನ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿನ ಮಾನವ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ ಹೆಚ್ಚಳದ ವ್ಯಾಪ್ತಿ ಸ್ಥಳದಿಂದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಹಳವಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮೂರನೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಪೋಷಕಾಂಶವಾದ ಕರಗಿದ ಸಿಲಿಕಾನ್ ಅನ್ನು ಪ್ರಾಥಮಿಕವಾಗಿ ನದಿಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಕಡಲಾಚೆಯಿಂದ ಕೆಸರು ಶಿಥಿಲೀಕರಣದಿಂದ ಪಡೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಆದ್ದರಿಂದ ಮಾನವ ಚಟುವಟಿಕೆಯಿಂದ ಕಡಿಮೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ.

ಕರಾವಳಿ ಯೂಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್‌ನ ಪರಿಣಾಮಗಳು
ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಸಾರಜನಕ ಮತ್ತು ರಂಜಕ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಒಳಹರಿವು ಕರಾವಳಿ ವಲಯಗಳ ಮೇಲೆ ಯುಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಬೀರುತ್ತದೆ. ಜಲಾನಯನ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧಿತ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಹೊರೆಯನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ ಈ ಒತ್ತಡಗಳು ಭೌಗೋಳಿಕವಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತವೆ. ಕರಾವಳಿ ವಲಯದ ಭೌಗೋಳಿಕ ಸನ್ನಿವೇಶವು ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶವಾಗಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ, ಇದು ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಹೊರೆ ಮತ್ತು ವಾತಾವರಣದೊಂದಿಗೆ ಆಮ್ಲಜನಕದ ವಿನಿಮಯವನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಯೂಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್ ಒತ್ತಡಗಳ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಹಲವಾರು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡಬಹುದು:

 ಹೆಚ್ಚಿದ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಒಳಹರಿವಿನಿಂದಾಗಿ ವಿಶ್ವಾದ್ಯಂತ ಅನೇಕ ಕರಾವಳಿ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಾರೆ ಫೈಟೊಪ್ಲಾಂಕ್ಟನ್ ಚಟುವಟಿಕೆಯ ಅಳತೆಯಾಗಿ ಕ್ಲೋರೊಫಿಲ್ ಪ್ರಮಾಣವು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಉಪಗ್ರಹ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆಯಿಂದ ಪುರಾವೆಗಳಿವೆ. 
 ಹೆಚ್ಚಿದ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಭಾರ ಮತ್ತು ಪ್ರಮುಖ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿನ ಬದಲಾವಣೆಗಳಿಂದಾಗಿ ಫೈಟೊಪ್ಲಾಂಕ್ಟನ್ ಜಾತಿಗಳ ಸಂಯೋಜನೆಯು ಬದಲಾಗಬಹುದು. ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಸಾರಜನಕ ಮತ್ತು ರಂಜಕದ ಒಳಹರಿವಿನ ಹೆಚ್ಚಳ, ಸಿಲಿಕಾನ್ ಒಳಹರಿವಿನಲ್ಲಿನ ಸಣ್ಣ ಬದಲಾವಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಸಾರಜನಕ ಮತ್ತು ರಂಜಕ ಮತ್ತು ಸಿಲಿಕಾನ್ ಅನುಪಾತದಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಪೋಷಕಾಂಶ ಅನುಪಾತಗಳು ಫೈಟೊಪ್ಲಾಂಕ್ಟನ್ ಜಾತಿಗಳ ಸಂಯೋಜನೆಯಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಇತರ ಜಾತಿಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಡಯಾಟಮ್ಗಳಂತಹ ಸಿಲಿಕಾ ಸಮೃದ್ಧ ಫೈಟೊಪ್ಲಾಂಕ್ಟನ್ ಜಾತಿಗಳನ್ನು ಅನಾನುಕೂಲಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಉತ್ತರ ಸಮುದ್ರ (ಒಎಸ್‌ಪಿಎಆರ್ ಕನ್ವೆನ್ಷನ್ ಅನ್ನು ಸಹ ನೋಡಿ) ಮತ್ತು ಕಪ್ಪು ಸಮುದ್ರದಂತಹ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಉಪದ್ರವದ ಆಲ್ಗಲ್ ಹೂವುಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಕೆಲವು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಸಮೃದ್ಧಿಯು ಹಾನಿಕಾರಕ ಆಲ್ಗಲ್ ಬ್ಲೂಮ್‌ಗಳಿಗೆ (ಎಚ್‌ಎಬಿ) ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು. ಅಂತಹ ಹೂವುಗಳು ನೈಸರ್ಗಿಕವಾಗಿ ಸಂಭವಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ, ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಇವು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿವೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಉತ್ತಮ ಪುರಾವೆಗಳಿವೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಪೋಷಕಾಂಶ ಸಮೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಎಚ್ಎಬಿಗಳ ನಡುವಿನ ಕಾರಣ ಸಂಬಂಧವು ನೇರವಾಗಿಲ್ಲ.
 ಬಾಲ್ಟಿಕ್‌ನಂತಹ ಕೆಲವು ಕರಾವಳಿ ಸಮುದ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಆಮ್ಲಜನಕದ ಸವಕಳಿ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದೆ. ಅಂತಹ, ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ಕಾಲಂನ ಸಾಂದ್ರತೆಯ ರಚನೆಯು ನೀರಿನ ಕಾಲಮ್ ಮಿಶ್ರಣ ಮತ್ತು ಆಳವಾದ ನೀರಿನ ಆಮ್ಲಜನಕೀಕರಣವನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ನಿರ್ಬಂಧಿಸುತ್ತದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಅಂತಹ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾದ ಆಳವಾದ ನೀರಿಗೆ ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾದಿಂದ ವಿಘಟನೀಯ ಸಾವಯವ ವಸ್ತುಗಳ ಒಳಹರಿವಿನ ಹೆಚ್ಚಳವು ಸಾಗರಗಳಲ್ಲಿ ಆಮ್ಲಜನಕದ ಸವಕಳಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ. ಕಡಿಮೆ ಕರಗಿದ ಆಮ್ಲಜನಕದ ಈ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಇತ್ತೀಚಿನ ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಅವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಸಮೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಆಲ್ಗಲ್ ಹೂವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದಿವೆ. ಹವಾಮಾನ ಬದಲಾವಣೆಯು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನೀರಿನ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಣೀಕರಣವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಆಮ್ಲಜನಕದ ಸವಕಳಿ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಉಲ್ಬಣಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಅಂತಹ ಕರಾವಳಿ ಆಮ್ಲಜನಕದ ಸವಕಳಿಗೆ ಒಂದು ಉದಾಹರಣೆಯು ಮೆಕ್ಸಿಕೊ ಕೊಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ೧೯೫೦ ರ ದಶಕದಿಂದೀಚೆಗೆ ೫೦೦೦ ಚದರ ಮೈಲಿಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಕಾಲೋಚಿತ ಅನಾಕ್ಸಿಯಾ ಪ್ರದೇಶವು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೊಂಡಿದೆ. ಈ ಅನಾಕ್ಸಿಯಾವನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವ ಹೆಚ್ಚಿದ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಉತ್ಪಾದನೆಯು ಮಿಸ್ಸಿಸ್ಸಿಪ್ಪಿ ನದಿಯಿಂದ ಪೂರೈಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳಿಂದ ಇಂಧನವಾಗಿದೆ. ಇದೇ ರೀತಿಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಕಪ್ಪು ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸಲಾಗಿದೆ. 
 ಹೈಪೋಲಿಮ್ನೆಟಿಕ್ ಆಮ್ಲಜನಕದ ಸವಕಳಿ ಬೇಸಿಗೆಯ "ಕೊಲ್ಲುವಿಕೆಗೆ" ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು. ಬೇಸಿಗೆಯ ಶ್ರೇಣೀಕರಣದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಒಳಹರಿವುಗಳು ಅಥವಾ ಸಾವಯವ ವಸ್ತುಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಉತ್ಪಾದಕರ ಸೆಡಿಮೆಂಟೇಶನ್ ಹೈಪೋಲಿಮ್ನಿಯನ್‌ನಲ್ಲಿ ಉಸಿರಾಟದ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ. ಆಮ್ಲಜನಕದ ಸವಕಳಿ ವಿಪರೀತವಾದರೆ, ಏರೋಬಿಕ್ ಜೀವಿಗಳು (ಮೀನುಗಳಂತಹವು) ಸಾಯಬಹುದು. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ "ಬೇಸಿಗೆ ಕೊಲ್ಲುವಿಕೆ" ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.Wetzel, R. G. (2001). Limnology: Lake and river ecosystems. San Diego: Academic Press. 

ಸಮಸ್ಯೆಯ ವ್ಯಾಪ್ತಿ
ಏಷ್ಯಾದ ೫೪% ಸರೋವರಗಳು ಯುಟ್ರೋಫಿಕ್ ಎಂದು ಸಮೀಕ್ಷೆಗಳು ತೋರಿಸಿವೆ: ಯುರೋಪ್‌ನಲ್ಲಿ ೫೩%, ಉತ್ತರ ಅಮೆರಿಕಾದಲ್ಲಿ ೪೮%, ದಕ್ಷಿಣ ಅಮೆರಿಕಾದಲ್ಲಿ ೪೧% ಮತ್ತು ಆಫ್ರಿಕಾದಲ್ಲಿ ೨೮%.ILEC/Lake Biwa Research Institute [Eds]. 1988–1993 Survey of the State of the World's Lakes. Volumes I-IV. International Lake Environment Committee, Otsu and United Nations Environment Programme, Nairobi. ದಕ್ಷಿಣ ಆಫ್ರಿಕಾದಲ್ಲಿ, ರಿಮೋಟ್ ಸೆನ್ಸಿಂಗ್ ಬಳಸಿ ಸಿಎಸ್ಐಆರ್ ನಡೆಸಿದ ಅಧ್ಯಯನವು ಸಮೀಕ್ಷೆ ನಡೆಸಿದ ಜಲಾಶಯಗಳಲ್ಲಿ ೬೦% ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಯುಟ್ರೋಫಿಕ್ ಎಂದು ತೋರಿಸಿದೆ. 

ವರ್ಲ್ಡ್ ರಿಸೋರ್ಸಸ್ ಇನ್ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ ವಿಶ್ವದ ೩೭೫ ಹೈಪೋಕ್ಸಿಕ್ ಕರಾವಳಿ ವಲಯಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದೆ. ಇದು ಪಶ್ಚಿಮ ಯುರೋಪ್‌ನ ಕರಾವಳಿ ಪ್ರದೇಶಗಳು, ಯುಎಸ್‌ನ ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ಕರಾವಳಿಗಳು ಮತ್ತು ಪೂರ್ವ ಏಷ್ಯಾ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಜಪಾನ್‌ನಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗಿದೆ.Selman, Mindy (2007) Eutrophication: An Overview of Status, Trends, Policies, and Strategies. World Resources Institute.

ತಡೆಗಟ್ಟುವಿಕೆ
ಒಂದು ಸಮಾಜವಾಗಿ, ಯುಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್ ಅನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಾವು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದಾದ ಕೆಲವು ಹಂತಗಳಿವೆ. ಆ ಮೂಲಕ ಆರೋಗ್ಯಕರ ಜೀವನ ಮಟ್ಟವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮಾನವರು ಮತ್ತು ಇತರ ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲೆ ಅದರ ಹಾನಿಕಾರಕ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬಹುದು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಈ ಕೆಳಗಿನಂತಿವೆ:

ಒಳಚರಂಡಿಯಿಂದ ಮಾಲಿನ್ಯವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವುದು
ಕಚ್ಚಾ ಕೊಳಚೆನೀರು ಮಾಲಿನ್ಯದ ಬಿಂದು ಮೂಲವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಯೂಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್ ಅನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲು ಅನೇಕ ವಿಭಿನ್ನ ಮಾರ್ಗಗಳಿವೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಜೈವಿಕ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಲು ಒಳಚರಂಡಿ ಸಂಸ್ಕರಣಾ ಘಟಕಗಳನ್ನು ನವೀಕರಿಸಬಹುದು ಇದರಿಂದ ಅವು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಜಲಮೂಲಕ್ಕೆ ಕಡಿಮೆ ಸಾರಜನಕ ಮತ್ತು ರಂಜಕವನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಉತ್ತಮ ದ್ವಿತೀಯ ಸಂಸ್ಕರಣೆಯೊಂದಿಗೆ, ಒಳಚರಂಡಿ ಸಂಸ್ಕರಣಾ ಕಾರ್ಯಗಳಿಂದ ಬರುವ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಂತಿಮ ತ್ಯಾಜ್ಯಗಳು ನೈಟ್ರೇಟ್, ನೈಟ್ರೈಟ್ ಅಥವಾ ಅಮೋನಿಯಾದಂತಹ ಸಾರಜನಕದ ಗಣನೀಯ ಸಾಂದ್ರತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ಈ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುವುದು ದುಬಾರಿ ಮತ್ತು ಆಗಾಗ್ಗೆ ಕಷ್ಟಕರವಾದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿದೆ.

ಒಳಚರಂಡಿಯ ವಿಸರ್ಜನೆ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕರಣೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಕಾನೂನುಗಳು ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ನಾಟಕೀಯ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಕಡಿತಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿವೆ. ಜಲಮೂಲಗಳ ಮೂಲವಲ್ಲದ ಮೂಲ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಲೋಡ್‌ಗೆ ಪ್ರಮುಖ ಕೊಡುಗೆದಾರ ಸಂಸ್ಕರಿಸದ ದೇಶೀಯ ಒಳಚರಂಡಿಯಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಹೆಚ್ಚು ನಗರೀಕರಣಗೊಂಡ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಶೀಲ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿನ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ಸಂಸ್ಕರಣಾ ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುವುದು ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ದೇಶೀಯ ತ್ಯಾಜ್ಯ ನೀರಿನ ಸಂಸ್ಕರಣೆಯು ಕೊರತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ದೇಶೀಯ ಮತ್ತು ಕೈಗಾರಿಕಾ ಮೂಲಗಳಿಂದ ತ್ಯಾಜ್ಯನೀರನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಮತ್ತು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಮರುಬಳಕೆ ಮಾಡುವ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವು ಯುಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್‌ಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ನೀತಿಗೆ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಕಾಳಜಿಯಾಗಿರಬೇಕು.

ಕೃಷಿಯಿಂದ ಪೋಷಕಾಂಶ ಮಾಲಿನ್ಯವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವುದು
ಕೃಷಿಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಯೂಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್ ಅನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಅನೇಕ ಮಾರ್ಗಗಳಿವೆ. ಯು.ಎಸ್. ಕೃಷಿ ಇಲಾಖೆ ಹೊರಡಿಸಿದ ಕೆಲವು ಶಿಫಾರಸುಗಳಲ್ಲಿ ಇವು ಸೇರಿವೆ:

 ಪೋಷಕಾಂಶ ನಿರ್ವಹಣಾ ತಂತ್ರಗಳು - ರಸಗೊಬ್ಬರಗಳನ್ನು ಬಳಸುವ ಯಾರಾದರೂ ಸರಿಯಾದ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ, ವರ್ಷದ ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಸರಿಯಾದ ವಿಧಾನ ಮತ್ತು ನಿಯೋಜನೆಯೊಂದಿಗೆ ರಸಗೊಬ್ಬರವನ್ನು ಹಾಕಬೇಕು. ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ ಫಲವತ್ತಾದ ಹೊಲಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಸಾವಯವವಾಗಿ ಫಲವತ್ತಾದ ಹೊಲಗಳು "ಹಾನಿಕಾರಕ ನೈಟ್ರೇಟ್ ಸೋರಿಕೆಯನ್ನು ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬಹುದು". ಯುಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್ ಪರಿಣಾಮಗಳು ಕೆಲವು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಉತ್ಪಾದನೆಗಿಂತ ಸಾವಯವ ಉತ್ಪಾದನೆಯಿಂದ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುತ್ತವೆ.Williams, A.G., Audsley, E. and Sandars, D.L. (2006) Determining the environmental burdens and resource use in the production of agricultural and horticultural commodities . Main Report. Defra Research Project IS0205. Bedford: Cranfield University and Defra.  ಜಪಾನ್‌ನಲ್ಲಿ ಜಾನುವಾರುಗಳು ಉತ್ಪಾದಿಸುವ ಸಾರಜನಕದ ಪ್ರಮಾಣವು ಕೃಷಿ ಉದ್ಯಮಕ್ಕೆ ರಸಗೊಬ್ಬರ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ಸಾಕಾಗುತ್ತದೆ. 
 ವರ್ಷವಿಡೀ ನೆಲದ ಹೊದಿಕೆ - ಕವರ್ ಬೆಳೆ ಬರಿ ನೆಲದ ಅವಧಿಯನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಬೆಳೆಯುವ ಋತುವು ಮುಗಿದ ನಂತರವೂ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಸವೆತ ಮತ್ತು ಹರಿವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತದೆ.
 ಹೊಲದ ಬಫರ್‌ಗಳನ್ನು ನೆಡುವುದು - ಹೊಲಗಳ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಮರಗಳು, ಪೊದೆಗಳು ಮತ್ತು ಹುಲ್ಲುಗಳನ್ನು ನೆಡುವುದರಿಂದ ಹರಿಯುವ ನೀರನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಮತ್ತು ನೀರು ಹತ್ತಿರದ ಜಲಮೂಲಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಮೊದಲು ಕೆಲವು ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು ಹೀರಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ.  ನದಿಪಾತ್ರದ ಬಫರ್ ವಲಯಗಳು ಹರಿಯುವ ನೀರು ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ನಡುವಿನ ಸಂಪರ್ಕ ಕೇಂದ್ರಗಳಾಗಿವೆ. ಮತ್ತು ಮಾಲಿನ್ಯಕಾರಕಗಳನ್ನು ಫಿಲ್ಟರ್ ಮಾಡುವ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ಜಲಮಾರ್ಗಗಳ ಬಳಿ ರಚಿಸಲಾಗಿದೆ. ಕೆಸರು ಮತ್ತು ಪೋಷಕಾಂಶಗಳು ನೀರಿನ ಬದಲು ಇಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹವಾಗುತ್ತವೆ. ಹೊಲಗಳು ಮತ್ತು ರಸ್ತೆಗಳ ಬಳಿ ಬಫರ್ ವಲಯಗಳನ್ನು ರಚಿಸುವುದು ಪೋಷಕಾಂಶಗಳು ಹೆಚ್ಚು ದೂರ ಪ್ರಯಾಣಿಸುವುದನ್ನು ತಡೆಯುವ ಮತ್ತೊಂದು ಸಂಭಾವ್ಯ ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ.
 ಸಂರಕ್ಷಣಾ ಉಳುಮೆ - ಉಳುಮೆಯ ಆವರ್ತನ ಮತ್ತು ತೀವ್ರತೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ, ಭೂಮಿಯು ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು ಭೂಮಿಗೆ ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ.

ನೀತಿ
ಸುಸ್ಥಿರ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಗುರಿಗಳಿಗಾಗಿ ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯ ಚೌಕಟ್ಟು ಸಮುದ್ರ ಪರಿಸರಕ್ಕೆ ಯುಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್‌ನ ಹಾನಿಕಾರಕ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಸುಸ್ಥಿರ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಗುರಿ ೧೪ (ನೀರಿನ ಕೆಳಗಿನ ಜೀವನ) ದೊಳಗೆ ಕರಾವಳಿ ಯುಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್ ಮತ್ತು ತೇಲುವ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಅವಶೇಷಗಳ ಸಾಂದ್ರತೆಯ ಸೂಚ್ಯಂಕವನ್ನು (ಐಸಿಇಪಿ) ರಚಿಸಲು ಇದು ಕಾಲಮಿತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದೆ. ಎಸ್‌ಡಿಜಿ ೧೪ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಈ ಗುರಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ: "೨೦೨೫ ರ ವೇಳೆಗೆ, ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ಸಮುದ್ರ ಮಾಲಿನ್ಯವನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟುವುದು ಮತ್ತು ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವುದು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಮುದ್ರದ ಅವಶೇಷಗಳು ಮತ್ತು ಪೋಷಕಾಂಶ ಮಾಲಿನ್ಯ ಸೇರಿದಂತೆ ಭೂ-ಆಧಾರಿತ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಂದ". 

ನೀತಿ ಮತ್ತು ನಿಬಂಧನೆಗಳು ಯುಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್‌ನ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವ ಸಾಧನಗಳ ಒಂದು ಗುಂಪಾಗಿದೆ. ಮಾಲಿನ್ಯದ ಬಿಂದುವಲ್ಲದ ಮೂಲಗಳು ಯುಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್‌ಗೆ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಸಾಮಾನ್ಯ ಕೃಷಿ ಪದ್ಧತಿಗಳ ಮೂಲಕ ಅವುಗಳ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬಹುದು."Planning and Management of Lakes and Reservoirs: An Integrated Approach to Eutrophication."  United Nations Environment Programme, Newsletter and Technical Publications. International Environmental Technology Centre. Ch.3.4 (2000). ಜಲಾನಯನ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ತಲುಪುವ ಮಾಲಿನ್ಯಕಾರಕಗಳ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಅದರ ಅರಣ್ಯ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಮೂಲಕ ಸಾಧಿಸಬಹುದು, ಜಲಾನಯನ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಸವಕಳಿ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬಹುದು. ಅಲ್ಲದೆ, ಭೂಮಿಯ ಅವನತಿಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಸುಸ್ಥಿರ ಕೃಷಿ ಪದ್ಧತಿಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಭೂಮಿಯ ದಕ್ಷ, ನಿಯಂತ್ರಿತ ಬಳಕೆಯ ಮೂಲಕ, ಜಲಾನಯನ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ತಲುಪುವ ಮಣ್ಣಿನ ಹರಿವು ಮತ್ತು ಸಾರಜನಕ ಆಧಾರಿತ ರಸಗೊಬ್ಬರಗಳ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬಹುದು. ತ್ಯಾಜ್ಯ ವಿಲೇವಾರಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವು ಯುಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್ ತಡೆಗಟ್ಟುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಅಂಶವಾಗಿದೆ.

ಜಲಾನಯನ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಮೀರಿ ತಲುಪುವ ಜನರ ಶ್ರೇಣಿಯ ಮೇಲೆ ನೀರಿನ ಮೂಲವು ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವುದರಿಂದ, ಯುಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್ಗೆ ಕಾರಣವಾಗುವ ಮಾಲಿನ್ಯಕಾರಕಗಳ ಒಳನುಸುಳುವಿಕೆಯನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟಲು ವಿವಿಧ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ನಡುವಿನ ಸಹಕಾರ ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ. ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ಜಲ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ನಿರ್ವಹಣೆ ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರೇತರ ಸಂಸ್ಥೆಗಳವರೆಗಿನ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು, ಸ್ಥಳೀಯ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಷ್ಟು ಕೆಳಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಜಲಮೂಲಗಳ ಯುಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್ ಅನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ.Nutrient Limitation. Department of Natural Resources, Maryland, U.S. ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ, ಯುಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್ ಅನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟುವ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಅಂತರ-ರಾಜ್ಯ ಪ್ರಯತ್ನವೆಂದರೆ ಚೆಸಾಪೀಕ್ ಕೊಲ್ಲಿ. 

ಹಿಮ್ಮುಖ ಮತ್ತು ಪರಿಹಾರ
ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಒಳಹರಿವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವುದು ಪುನಃಸ್ಥಾಪನೆಗೆ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಪೂರ್ವ ಷರತ್ತಾಗಿದೆ. ಆದರೂ, ಎರಡು ಎಚ್ಚರಿಕೆಗಳಿವೆ: ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಇದು ಬಹಳ ಸಮಯ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಅವಶೇಷಗಳಲ್ಲಿ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಸಂಗ್ರಹಣೆ. ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಪುನಃಸ್ಥಾಪನೆಗೆ ಒಳಹರಿವಿನ ಸರಳ ಹಿಮ್ಮುಖಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಬೇಕಾಗಬಹುದು. ಏಕೆಂದರೆ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹಲವಾರು ಸ್ಥಿರ ಆದರೆ ವಿಭಿನ್ನ ಪರಿಸರ ಸ್ಥಿತಿಗಳಿವೆ. ಯೂಟ್ರೋಫಿಕೇಟೆಡ್ ಸರೋವರಗಳ ಪುನರುಜ್ಜೀವನವು ನಿಧಾನಗತಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಅನೇಕವೇಳೆ ಹಲವಾರು ದಶಕಗಳು ಬೇಕಾಗುತ್ತವೆ.

ಪರಿಸರ ಪರಿಹಾರದಲ್ಲಿ, ಪೋಷಕಾಂಶ ತೆಗೆದುಹಾಕುವ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಗಳು ಜೈವಿಕ ಶೋಧನೆಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿವೆ. ಇದು ಮಾಲಿನ್ಯಕಾರಕಗಳನ್ನು ಸೆರೆಹಿಡಿಯಲು ಮತ್ತು ಜೈವಿಕವಾಗಿ ಕ್ಷೀಣಿಸಲು ಜೀವಂತ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಸಿರು ಪಟ್ಟಿಗಳು, ನದಿಪಾತ್ರದ ಪ್ರದೇಶಗಳು, ನೈಸರ್ಗಿಕ ಮತ್ತು ನಿರ್ಮಿಸಲಾದ ಗದ್ದೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕರಣಾ ಕೊಳಗಳು ಸೇರಿವೆ.

ಪಾಚಿ ಹೂಬಿಡುವ ಮುನ್ಸೂಚನೆ
ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿನ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಾಗರ ವಾತಾವರಣದ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯು ಗ್ರೇಟ್ ಲೇಕ್ಸ್, ಮೈನೆ ಕೊಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಮೆಕ್ಸಿಕೊ ಕೊಲ್ಲಿಯಂತಹ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ಮುನ್ಸೂಚನೆ ಸಾಧನವನ್ನು ರಚಿಸಿದೆ. ಅಲ್ಪಾವಧಿಯ ಊಹೆಗಳು ಹೆಚ್ಚು ನೇರವಾಗಿ ಬಾಧಿತ ಸಮುದಾಯಗಳನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಹೂವುಗಳ ತೀವ್ರತೆ, ಸ್ಥಳ ಮತ್ತು ಪಥವನ್ನು ತೋರಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಮತ್ತು ದೇಹಗಳಲ್ಲಿನ ದೀರ್ಘಕಾಲೀನ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು ಭವಿಷ್ಯದ ಹೂವುಗಳ ಪ್ರಮಾಣ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರತಿಕೂಲ ಪರಿಣಾಮಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುವ ಅಂಶಗಳಂತಹ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಊಹಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ. 

ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಜೈವಿಕ ಹೊರತೆಗೆಯುವಿಕೆ
ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಜೈವಿಕ ಹೊರತೆಗೆಯುವಿಕೆಯು ಸಂಸ್ಕರಿಸಿದ ಸಸ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಜೈವಿಕ ಪರಿಹಾರವಾಗಿದೆ. ನೈಸರ್ಗಿಕ ಜಲಮೂಲಗಳಿಂದ ಸಾರಜನಕ ಮತ್ತು ಇತರ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಲು ಶೆಲ್ಫಿಶ್ ಮತ್ತು ಕಡಲಕಳೆ ಕೃಷಿ ಮಾಡುವ ಮತ್ತು ಕೊಯ್ಲು ಮಾಡುವ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಪೋಷಕಾಂಶ ಜೈವಿಕ ಹೊರತೆಗೆಯುವಿಕೆ ಅಥವಾ ಜೈವಿಕ ಕೊಯ್ಲು ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. 

ನದೀಮುಖಗಳಲ್ಲಿ ಶೆಲ್ಫಿಶ್

ಸಿಂಪಿ ದಿಬ್ಬಗಳಿಂದ ಸಾರಜನಕವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುವುದರಿಂದ ಇತರ ಪೋಷಕಾಂಶ ವ್ಯಾಪಾರ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳಂತೆಯೇ ಸಾರಜನಕ ಹೊರಸೂಸುವಿಕೆಯ ನಿರ್ಬಂಧಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಮೂಲಗಳಿಗೆ ನಿವ್ವಳ ಪ್ರಯೋಜನಗಳನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸಬಹುದು ಎಂದು ಸೂಚಿಸಲಾಗಿದೆ. ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ, ಸಿಂಪಿಗಳು ನದೀಮುಖಗಳಲ್ಲಿ ಸಾರಜನಕದ ಮಟ್ಟವನ್ನು ಮಿತಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡರೆ, ಸಿಂಪಿಗಳು ಜಾರಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ತಡೆಯುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಸಾರಜನಕ ಹೊರಸೂಸುವಿಕೆಗೆ ಕಾರಣವಾದ ಅನುಸರಣೆ ವೆಚ್ಚಗಳು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ. ಸಿಂಪಿಗಳು ಮತ್ತು ಮಸೆಲ್‌ಗಳು ನದೀಮುಖಗಳಲ್ಲಿನ ಸಾರಜನಕದ ಮಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ನಾಟಕೀಯವಾಗಿ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತವೆ ಎಂದು ಹಲವಾರು ಅಧ್ಯಯನಗಳು ತೋರಿಸಿವೆ. ಫಿಲ್ಟರ್ ಫೀಡಿಂಗ್ ಚಟುವಟಿಕೆಯನ್ನು ಫೈಟೊಪ್ಲಾಂಕ್ಟನ್ ಸಾಂದ್ರತೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು ಸೀಕ್ವೆಸ್ಟರ್ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ನೀರಿನ ಗುಣಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಪ್ರಯೋಜನಕಾರಿ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇವುಗಳನ್ನು ಶೆಲ್ಫಿಶ್ ಕೊಯ್ಲಿನ ಮೂಲಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದ ತೆಗೆದುಹಾಕಬಹುದು.Burkholder, JoAnn M. and Sandra E. Shumway. (2011) "Bivalve shellfish aquaculture and eutrophication", in Shellfish Aquaculture and the Environment. Ed. Sandra E. Shumway. John Wiley & Sons, . ಹೂಳುಗಳಲ್ಲಿ ಹೂಳಬಹುದು ಅಥವಾ ಡಿನೈಟ್ರೀಕರಣದ ಮೂಲಕ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು.
ಶೆಲ್ಫಿಶ್ ಕೃಷಿಯ ಮೂಲಕ ಸಮುದ್ರದ ನೀರಿನ ಗುಣಮಟ್ಟವನ್ನು ಸುಧಾರಿಸುವ ಕಲ್ಪನೆಯ ಕಡೆಗೆ ಅಡಿಪಾಯ ಕೆಲಸವನ್ನು ಆಡ್ ಲಿಂಡಾಲ್ ಮತ್ತು ಇತರರು ಸ್ವೀಡನ್‌ನಲ್ಲಿ ಮಸೆಲ್‍ಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ನಡೆಸಿದರು. ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್‌ನ, ಪೂರ್ವ, ಪಶ್ಚಿಮ ಮತ್ತು ಕೊಲ್ಲಿ ಕರಾವಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಶೆಲ್ಫಿಶ್ ಪುನಃಸ್ಥಾಪನಾ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸಲಾಗಿದೆ.Brumbaugh, R.D. et al. (2006). A Practitioners Guide to the Design and Monitoring of Shellfish Restoration Projects: An Ecosystem Services Approach . The Nature Conservancy, Arlington, VA. 

ಸಮುದ್ರದ ಜೊಂಡಿನ ಕೃಷಿ
ಸಾರಜನಕದ ಮಟ್ಟವನ್ನು ಸುಧಾರಿಸುವ ಸಮುದ್ರದ ಜೊಂಡಿನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿವೆ. ಸಮುದ್ರದ ಜೊಂಡಿನ ಜಲಚರ ಸಾಕಣೆಯು ಹವಾಮಾನ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ತಗ್ಗಿಸಲು ಮತ್ತು ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಲು ಒಂದು ಅವಕಾಶವನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ.  ಕೆಲ್ಪ್‌ನಂತಹ ಸಮುದ್ರದ ಜೊಂಡು ರಂಜಕ ಮತ್ತು ಸಾರಜನಕವನ್ನು ಸಹ ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಇದರಿಂದಾಗಿ ಸಮುದ್ರದ ಕಲುಷಿತ ಭಾಗಗಳಿಂದ ಅತಿಯಾದ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಲು ಸಹಾಯಕವಾಗಿದೆ. ಕೆಲವು ಕೃಷಿ ಮಾಡಿದ ಸಮುದ್ರದ ಜೊಂಡುಗಳು ಅತ್ಯಧಿಕ ಉತ್ಪಾದಕತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದ ಎನ್, ಪಿ, ಸಿಒ೨ ಅನ್ನು ಹೀರಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲವು. ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದ ಒ೨ ಅನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸುತ್ತವೆ. ಇದು ಯುಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್ ಅನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಬೀರುತ್ತದೆ.
ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರದ ಜೊಂಡಿನ ಕೃಷಿಯು ಕರಾವಳಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿನ ಯುಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಉತ್ತಮ ಪರಿಹಾರವಾಗಿದೆ ಎಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆ.

ಜಿಯೋ-ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್

ಸ್ಥಳೀಯ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಹೈಪೋಕ್ಸಿಯಾ / ಯುಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್ ಅನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಮತ್ತೊಂದು ತಂತ್ರವೆಂದರೆ: ಸಂಕುಚಿತ ಗಾಳಿಯ ನೇರ ಚುಚ್ಚುಮದ್ದು, ಇದು ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್‌ನ ಮ್ಯಾಂಚೆಸ್ಟರ್ ಹಡಗು ಕಾಲುವೆಯ ಸಾಲ್ಫೋರ್ಡ್ ಡಾಕ್ಸ್ ಪ್ರದೇಶದ ಪುನಃಸ್ಥಾಪನೆಯಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ತಂತ್ರವಾಗಿದೆ. p. 13 ಜಲಚರ ಸಾಕಣೆ ಕೊಳಗಳಂತಹ ಸಣ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ನೀರಿಗೆ, ಪಂಪ್ ಗಾಳಿಯಾಡುವಿಕೆಯು ಪ್ರಮಾಣಿತವಾಗಿದೆ. 

ರಂಜಕದ ರಾಸಾಯನಿಕ ತೆಗೆದುಹಾಕುವಿಕೆ
ರಂಜಕವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುವುದರಿಂದ ಯುಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್ ಅನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಬಹುದು. ಹಲವಾರು ಫಾಸ್ಫೇಟ್ ಸೋರ್ಬೆಂಟ್‌ಗಳಲ್ಲಿ, ಅಲ್ಯೂಮ್ (ಅಲ್ಯೂಮಿನಿಯಂ ಸಲ್ಫೇಟ್) ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಅನೇಕ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ತನಿಖೆ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಫಾಸ್ಫೇಟ್ ಸೋರ್ಬೆಂಟ್ ಅನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಜಲಮೂಲದ ಮೇಲ್ಮೈಯಲ್ಲಿ ಅನ್ವಯಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಇದು ಸರೋವರದ ತಳಕ್ಕೆ ಮುಳುಗಿ ಫಾಸ್ಫೇಟ್ ಅನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ, ಇಂತಹ ಸೋರ್ಬೆಂಟ್‌ಗಳನ್ನು ಯುಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್ ಮತ್ತು ಆಲ್ಗಲ್ ಬ್ಲೂಮ್ ಅನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಲು ವಿಶ್ವಾದ್ಯಂತ ಅನ್ವಯಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ (ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಫಾಸ್ಲಾಕ್ ಎಂಬ ವಾಣಿಜ್ಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿದೆ). ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ, ರಂಜಕದ ಕಡಿತದಲ್ಲಿ ಅಲುಮ್ ನ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿತ್ವಕ್ಕಾಗಿ ೧೧೪ ಸರೋವರಗಳನ್ನು ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಎಲ್ಲಾ ಸರೋವರಗಳಲ್ಲಿ, ಆಲಂ ೧೧ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ರಂಜಕವನ್ನು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿತು. ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯದಲ್ಲಿ ವೈವಿಧ್ಯತೆ ಇದ್ದರೂ (ಆಳವಾದ ಸರೋವರಗಳಲ್ಲಿ ೨೧ ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಆಳವಿಲ್ಲದ ಸರೋವರಗಳಲ್ಲಿ ೫.೭ ವರ್ಷಗಳು), ಫಲಿತಾಂಶಗಳು ಸರೋವರಗಳೊಳಗಿನ ರಂಜಕವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವಲ್ಲಿ ಅಲುಮ್ನ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿತ್ವವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತವೆ.  ಆಳವಾದ ಸರೋವರಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಗಣನೀಯ ಪ್ರಮಾಣದ ಬಾಹ್ಯ ರಂಜಕದ ಭಾರ ಹೊಂದಿರುವ ಸರೋವರಗಳಲ್ಲಿ ಅಲುಮ್ ಸಂಸ್ಕರಣೆಯು ಕಡಿಮೆ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿದೆ.Cooke, G. D., Welch, E. B., Martin, A. B., Fulmer, D. G., Hyde, J. B., & Schrieve, G. D. (1993). Effectiveness of Al, Ca, and Fe salts for control of internal phosphorus loading in shallow and deep lakes. Hydrobiologia, 253(1), 323-335. 

ಫಿನ್ನಿಷ್ ರಂಜಕ ತೆಗೆದುಹಾಕುವ ಕ್ರಮಗಳು ೧೯೭೦ ರ ದಶಕದ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾದವು ಮತ್ತು ಕೈಗಾರಿಕಾ ಮತ್ತು ಪುರಸಭೆಯ ವಿಸರ್ಜನೆಗಳಿಂದ ಕಲುಷಿತಗೊಂಡ ನದಿಗಳು ಮತ್ತು ಸರೋವರಗಳನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿವೆ. ಈ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ೯೦% ತೆಗೆದುಹಾಕುವ ದಕ್ಷತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಆದರೂ, ಕೆಲವು ಉದ್ದೇಶಿತ ಬಿಂದು ಮೂಲಗಳು ಕಡಿಮೆ ಪ್ರಯತ್ನಗಳ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ಹರಿವಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಇಳಿಕೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಲಿಲ್ಲ.

ಇದನ್ನೂ ನೋಡಿ
 ಜೈವಿಕ ಭೂರಾಸಾಯನಿಕ ಚಕ್ರ - ಭೂಮಿಯ ಜೈವಿಕ ಮತ್ತು ಜೈವಿಕವಲ್ಲದ ಭಾಗಗಳ ನಡುವಿನ ರಾಸಾಯನಿಕ ವರ್ಗಾವಣೆ ಮಾರ್ಗ.
 ಪರಿಸರ ಗುಣಮಟ್ಟ ಅನುಪಾತ - ನಿರ್ದೇಶನ
 ತ್ಯಾಜ್ಯ - ದ್ರವ ತ್ಯಾಜ್ಯ ಅಥವಾ ಕೊಳಚೆನೀರನ್ನು ನದಿ ಅಥವಾ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ
 ಸಾರಜನಕ ಚಕ್ರ - ಜೈವಿಕ ಭೂರಾಸಾಯನಿಕ ಚಕ್ರ, ಇದರ ಮೂಲಕ ಸಾರಜನಕವನ್ನು ವಿವಿಧ ರಾಸಾಯನಿಕ ರೂಪಗಳಿಗೆ ಪರಿವರ್ತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
 ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಸ್ಟೇಟ್ ಇಂಡೆಕ್ಸ್ - ಜೈವಿಕ ಉತ್ಪಾದಕತೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ನೀರಿನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಅಳತೆ.
 ಮಲೆನಾಡು ಮತ್ತು ತಗ್ಗು ಪ್ರದೇಶ (ಸಿಹಿನೀರಿನ ಪರಿಸರ ವಿಜ್ಞಾನ) - ಬಯಲು ಪ್ರದೇಶದ ವಿಧಗಳು.
 ಜಲ ಚೌಕಟ್ಟು ನಿರ್ದೇಶನ

ಬಾಹ್ಯ ಕೊಂಡಿಗಳು
 International Nitrogen Initiative

ಉಲ್ಲೇಖಗಳು