ಆರ್ಥಿಕ ನೀತಿ

ಸರ್ಕಾರಗಳ ಆರ್ಥಿಕತೆಯು ತೆರಿಗೆ, ಸರ್ಕಾರಿ ಬಜೆಟ್‌ಗಳು, ಹಣ ಪೂರೈಕೆ ಮತ್ತು ಬಡ್ಡಿದರಗಳು ಮತ್ತು ಕಾರ್ಮಿಕ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಾಲೀಕತ್ವ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕತೆಗೆ ಸರ್ಕಾರದ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯ ಇತರ ಹಲವು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. 

ಆರ್ಥಿಕ ನೀತಿಯ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಂಶಗಳನ್ನು ವಿತ್ತೀಯ ನೀತಿ ಎಂದು ವಿಂಗಡಿಸಬಹುದು. ಇದು ತೆರಿಗೆ ಮತ್ತು ಖರ್ಚುಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸರ್ಕಾರದ ಕ್ರಮಗಳೊಂದಿಗೆ ವ್ಯವಹರಿಸುತ್ತದೆ ಅಥವಾ ಹಣ ಪೂರೈಕೆ ಮತ್ತು ಬಡ್ಡಿದರಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಕೇಂದ್ರ ಬ್ಯಾಂಕಿಂಗ್ ಕ್ರಮಗಳೊಂದಿಗೆ ವ್ಯವಹರಿಸುತ್ತದೆ. ಅಂತಹ ನೀತಿಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹಣಕಾಸು ನಿಧಿ ಅಥವಾ ವಿಶ್ವ ಬ್ಯಾಂಕ್‌ನಂತಹ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. 

ಆರ್ಥಿಕ ನೀತಿಯ ವಿಧಗಳು
ಸರ್ಕಾರದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಂಶವು ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಆರ್ಥಿಕ ಘಟಕವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ಆರ್ಥಿಕ ನೀತಿಗಳ ಕೆಲವು ಉದಾಹರಣೆಗಳೆಂದರೆ https://en.wikipedia.org/wiki/Economic_policy#cite_note-1: 
ಸ್ಥೂಲ ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ಥಿರೀಕರಣ ನೀತಿ : ಇದು ಹೆಚ್ಚಿನ ಹಣದುಬ್ಬರಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗದ ದರದಲ್ಲಿ ಹಣದ ಪೂರೈಕೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಾರ ಚಕ್ರವನ್ನು ಸುಗಮಗೊಳಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತದೆ.
ವ್ಯಾಪಾರ ನೀತಿ, ಇದು ಸುಂಕಗಳು, ವ್ಯಾಪಾರ ಒಪ್ಪಂದಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತದೆ.
ಆರ್ಥಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಲಾದ ನೀತಿಗಳು.
ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ನೀತಿಗಳು.
ಆದಾಯ, ಆಸ್ತಿ ಮತ್ತು/ಅಥವಾ ಸಂಪತ್ತಿನ ಪುನರ್ವಿತರಣೆಯೊಂದಿಗೆ ವ್ಯವಹರಿಸುವ ನೀತಿಗಳು.

ಸ್ಥೂಲ ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ಥಿರೀಕರಣ ನೀತಿ
ಸ್ಥಿರೀಕರಣ ನೀತಿಯು ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನು ಆರ್ಥಿಕ ಹಿಂಜರಿತದಿಂದ ಉತ್ತೇಜಿಸಲು ಅಥವಾ ಅತಿಯಾದ ಹಣದುಬ್ಬರವನ್ನು ತಡೆಯಲು ಹಣದ ಪೂರೈಕೆಯನ್ನು ನಿರ್ಬಂಧಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತದೆ.
ಹಣಕಾಸಿನ ನೀತಿಯು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕೇನ್ಸ್‌ನ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ, ಆರ್ಥಿಕತೆಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡಲು ಸರ್ಕಾರದ ಖರ್ಚು ಮತ್ತು ತೆರಿಗೆಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತದೆ.
ಹಣಕಾಸಿನ ನಿಲುವು: ಕೊರತೆ ಅಥವಾ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಗಾತ್ರ.
ತೆರಿಗೆ ನೀತಿ: ಸರ್ಕಾರದ ಆದಾಯವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಲು ಬಳಸಲಾಗುವ ತೆರಿಗೆಗಳು.
ಸರ್ಕಾರದ ಯಾವುದೇ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಸರ್ಕಾರದ ಖರ್ಚು.
ಹಣದುಬ್ಬರವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಹಣದ ಪೂರೈಕೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸಲು ಅದನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಮೂಲಕ ವಿತ್ತೀಯ ನೀತಿಯು ಹಣದ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಚಲಾವಣೆಯಲ್ಲಿರುವ ಹಣದ ಮೊತ್ತ ಮತ್ತು ಅದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಬಡ್ಡಿದರಗಳು ಮತ್ತು ಹಣದುಬ್ಬರಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ.
ಬಡ್ಡಿ ದರಗಳು : ಸರ್ಕಾರವು ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದರೆ.
ಹಣದುಬ್ಬರದ ಮೇಲೆ ವಿತ್ತೀಯವಲ್ಲದ ನಿಯಂತ್ರಣಗಳನ್ನು ಹೇರುವ ಗುರಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಆದಾಯ ನೀತಿಗಳು ಮತ್ತು ಬೆಲೆ ನಿಯಂತ್ರಣಗಳು.
ಹಣ ಗುಣಕದ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವ ಮೀಸಲು ಅಗತ್ಯತೆಗಳು.

ಪರಿಕರಗಳು ಮತ್ತು ಗುರಿಗಳು
ಹಣದುಬ್ಬರ, ನಿರುದ್ಯೋಗ ಅಥವಾ ಆರ್ಥಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಗುರಿಗಳಂತಹ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಉದ್ದೇಶಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ನೀತಿಯನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಿರ್ದೇಶಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮಿಲಿಟರಿ ಖರ್ಚು ಅಥವಾ ರಾಷ್ಟ್ರೀಕರಣದಂತಹ ಇತರ ಉದ್ದೇಶಗಳು ಮುಖ್ಯವಾಗಿವೆ. 

ಆರ್ಥಿಕ ನೀತಿಯು ಸಾಧಿಸಲು ಗುರಿಪಡಿಸುವ ಫಲಿತಾಂಶಗಳನ್ನು ನೀತಿ ಗುರಿಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಗುರಿಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಸರ್ಕಾರಗಳು ತಮ್ಮ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿರುವ ನೀತಿ ಸಾಧನಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತವೆ. ಇವುಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬಡ್ಡಿದರ ಮತ್ತು ಹಣದ ಪೂರೈಕೆ, ತೆರಿಗೆ ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರಿ ಖರ್ಚು, ಸುಂಕಗಳು, ವಿನಿಮಯ ದರಗಳು, ಕಾರ್ಮಿಕ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ನಿಯಮಗಳು ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರದ ಹಲವು ಅಂಶಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತವೆ.

ಉಪಕರಣಗಳು ಮತ್ತು ಗುರಿಗಳನ್ನು ಆರಿಸುವುದು
ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಕೇಂದ್ರೀಯ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳು ಅಲ್ಪಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಧಿಸಬಹುದಾದ ಗುರಿಗಳು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸೀಮಿತವಾಗಿವೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಹಣದುಬ್ಬರವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು, ನಿರುದ್ಯೋಗವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಮತ್ತು ಹಣದ ಸ್ಥಿರತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಬಡ್ಡಿದರಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಸರ್ಕಾರದ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಡವಿರಬಹುದು. ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಅಲ್ಪಾವಧಿಗೆ ಗುರಿಗಳಾಗಿ ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿದರೆ ನಂತರ ನೀತಿಯು ಅಸಮಂಜಸವಾಗಿರಬಹುದು ಏಕೆಂದರೆ ಹಣದುಬ್ಬರವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವ ಮತ್ತು ಹಣದ ಸ್ಥಿರತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಮಾನ್ಯ ಪರಿಣಾಮವೆಂದರೆ ನಿರುದ್ಯೋಗವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಬಡ್ಡಿದರಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದು.

ಬೇಡಿಕೆ-ಬದಿಯ ವಿರುದ್ಧ ಪೂರೈಕೆ-ಬದಿಯ ಉಪಕರಣಗಳು
ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಸರಿಹೊಂದಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಆರ್ಥಿಕ ಪೂರೈಕೆಯ ಬದಿಯ ನೀತಿಯನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಈ ಸಂದಿಗ್ಧತೆಯನ್ನು ಭಾಗಶಃ ಪರಿಹರಿಸಬಹುದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಟ್ರೇಡ್ ಯೂನಿಯನ್‌ಗಳು ಅಥವಾ ನಿರುದ್ಯೋಗ ವಿಮೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವ ಮೂಲಕ ಹಾಗೆಯೇ ಬಡ್ಡಿದರಗಳಂತಹ ಸ್ಥೂಲ ಆರ್ಥಿಕ (ಬೇಡಿಕೆ ಬದಿಯ) ಅಂಶಗಳಿಂದ ನಿರುದ್ಯೋಗವನ್ನು ಸಂಭಾವ್ಯವಾಗಿ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬಹುದು. 

ವಿವೇಚನಾ ನೀತಿ ವಿರುದ್ಧ ನೀತಿ ನಿಯಮಗಳು
೨೦ ನೇ ಶತಮಾನದ ಬಹುಪಾಲು ವ್ಯಾಪಾರ ಚಕ್ರವನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲು ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಲಾದ ಬೇಡಿಕೆ ನಿರ್ವಹಣೆಯಂತಹ ವಿವೇಚನಾ ನೀತಿಗಳನ್ನು ಸರ್ಕಾರಗಳು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡವು. ಇವುಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹಣದುಬ್ಬರ, ಉತ್ಪಾದನೆ ಮತ್ತು ನಿರುದ್ಯೋಗವನ್ನು ಸರಿಹೊಂದಿಸಲು ಹಣಕಾಸಿನ ಮತ್ತು ವಿತ್ತೀಯ ನೀತಿಯನ್ನು ಬಳಸುತ್ತವೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ ೧೯೭೦ ರ ದಶಕದ ಸ್ಥಗಿತದ ನಂತರ ನೀತಿ ನಿರೂಪಕರು ನೀತಿ ನಿಯಮಗಳಿಗೆ ಆಕರ್ಷಿತರಾಗಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.

ಈವೆಂಟ್‌ಗಳಿಗೆ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಲು ನೀತಿ ನಿರೂಪಕರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡುವ ಕಾರಣ ವಿವೇಚನೆಯ ನೀತಿಯನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ ವಿವೇಚನಾ ನೀತಿಯು ಡೈನಾಮಿಕ್ ಅಸಂಗತತೆಗೆ ಒಳಪಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ: ಹಣದುಬ್ಬರವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ತರಲು ಅನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಬಡ್ಡಿದರಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಿದೆ ಎಂದು ಸರ್ಕಾರ ಹೇಳಬಹುದು ಆದರೆ ನಂತರ ತನ್ನ ನಿಲುವನ್ನು ಸಡಿಲಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ನೀತಿಯನ್ನು ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹವಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ನಿಷ್ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ನಿಯಮ-ಆಧಾರಿತ ನೀತಿಯು ಹೆಚ್ಚು ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ಹೆಚ್ಚು ಪಾರದರ್ಶಕವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಲು ಸುಲಭವಾಗಿದೆ. ನಿಯಮ-ಆಧಾರಿತ ನೀತಿಗಳ ಉದಾಹರಣೆಗಳೆಂದರೆ ಸ್ಥಿರ ವಿನಿಮಯ ದರಗಳು, ಬಡ್ಡಿದರದ ನಿಯಮಗಳು, ಸ್ಥಿರತೆ ಮತ್ತು ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಒಪ್ಪಂದ ಮತ್ತು ಸುವರ್ಣ ನಿಯಮ. ಕೆಲವು ನೀತಿ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಬಾಹ್ಯ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ವಿಧಿಸಬಹುದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಹಣಕಾಸಿನ ವಿನಿಮಯ ದರದ ಯಾಂತ್ರಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆ.

ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾದ ವಿವೇಚನೆ ಮತ್ತು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾದ ನಿಯಮ-ಆಧಾರಿತ ನೀತಿಯ ನಡುವಿನ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯು ಸ್ವತಂತ್ರ ಸಂಸ್ಥೆಗೆ ವಿವೇಚನಾ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ನೀಡುವುದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಫೆಡರಲ್ ರಿಸರ್ವ್ ಬ್ಯಾಂಕ್, ಯುರೋಪಿಯನ್ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ಬ್ಯಾಂಕ್, ಬ್ಯಾಂಕ್ ಆಫ್ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ಮತ್ತು ರಿಸರ್ವ್ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಆಫ್ ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾಗಳು ಸರ್ಕಾರದ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪವಿಲ್ಲದೆಯೇ ಬಡ್ಡಿದರಗಳನ್ನು ನಿಗದಿಪಡಿಸುತ್ತವೆ ಆದರೆ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.

ಮತ್ತೊಂದು ವಿಧದ ವಿವೇಚನೆಯಿಲ್ಲದ ನೀತಿಯು ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಂಸ್ಥೆಯಿಂದ ವಿಧಿಸಲಾದ ನೀತಿಗಳ ಒಂದು ಗುಂಪಾಗಿದೆ. ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹಣಕಾಸು ನಿಧಿಯ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಇದು ಸಂಭವಿಸಬಹುದು (ಉದಾಹರಣೆಗೆ).

ಇತಿಹಾಸದ ಮೂಲಕ ಆರ್ಥಿಕ ನೀತಿ
ಮುಂಚಿನ ಸರ್ಕಾರದ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಲು ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆಯುವುದು ಮೊದಲ ಆರ್ಥಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿದೆ: ಮಿಲಿಟರಿ, ರಸ್ತೆಗಳು ಮತ್ತು ಪಿರಮಿಡ್‌ಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವಂತಹ ಇತರ ಯೋಜನೆಗಳು.

ಮುಂಚಿನ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳಿಗಾಗಿ ತೆರಿಗೆ ಮತ್ತು ಬಲವಂತದ ಕಾರ್ಮಿಕರನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿವೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ ಹಣದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯೊಂದಿಗೆ ಮೊದಲ ನೀತಿ ಆಯ್ಕೆ ಬಂದಿತು. ಸರ್ಕಾರವು ತನ್ನ ನಾಗರಿಕರಿಗೆ ತೆರಿಗೆ ವಿಧಿಸುವ ಮೂಲಕ ಹಣವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಬಹುದು. ಆದಾಗ್ಯೂ ಇದು ಈಗ ನಾಣ್ಯವನ್ನು ತಗ್ಗಿಸಬಹುದು ಮತ್ತು ಹಣದ ಪೂರೈಕೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಬಹುದು.

ಆರಂಭಿಕ ನಾಗರೀಕತೆಗಳು ಹೇಗೆ ವ್ಯಾಪಾರಕ್ಕೆ ತೆರಿಗೆ ವಿಧಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡವು. ಟಾಲೆಮಿಕ್ ಈಜಿಪ್ಟ್‌ನಂತಹ ಕೆಲವು ಆರಂಭಿಕ ನಾಗರಿಕತೆಗಳು ವಿದೇಶಿ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು ತಮ್ಮ ನಾಣ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಳೀಯ ಹಣಕ್ಕಾಗಿ ವಿನಿಮಯ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಹಣಕಾಸಿನ ನೀತಿಯನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡವು. ಇದು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ವಿದೇಶಿ ವ್ಯಾಪಾರದ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸುಂಕವನ್ನು ವಿಧಿಸಿತು.

ಆಧುನಿಕ ಯುಗದ ಆರಂಭದ ವೇಳೆಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ನೀತಿ ಆಯ್ಕೆಗಳನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಲಾಯಿತು. ವ್ಯಾಪಾರ ನೀತಿಯು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ವಿದೇಶಿ ಮತ್ತು ವಸಾಹತುಶಾಹಿ ನೀತಿ ಎರಡಕ್ಕೂ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ವ್ಯಾಪಾರ ನೀತಿ ಮತ್ತು ನ್ಯಾವಿಗೇಷನ್ ಕಾಯಿದೆಗಳಂತಹ ಇತರ ನಿರ್ಬಂಧಿತ ವ್ಯಾಪಾರ ಅಭ್ಯಾಸಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಚರ್ಚೆಗಳು ನಡೆದವು.

೧೯ ನೇ ಶತಮಾನದುದ್ದಕ್ಕೂ ವಿತ್ತೀಯ ಮಾನದಂಡಗಳು ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ವಿಷಯವಾಯಿತು. ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ಬೆಳ್ಳಿ ವಿವಿಧ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಪೂರೈಕೆಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಯಾವ ಲೋಹವನ್ನು ಅಳವಡಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು ಸಮಾಜದ ವಿವಿಧ ಗುಂಪುಗಳ ಸಂಪತ್ತಿನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿತು.

ಮೊದಲ ಹಣಕಾಸು ನೀತಿ
ನವೋದಯದಲ್ಲಿ ಖಾಸಗಿ ಬಂಡವಾಳದ ಶೇಖರಣೆಯೊಂದಿಗೆ ರಾಜ್ಯಗಳು ತಮ್ಮ ನಾಣ್ಯವನ್ನು ಅಪಮೌಲ್ಯಗೊಳಿಸದೆ ಹಣಕಾಸಿನ ಕೊರತೆಯ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದವು. ಬಂಡವಾಳ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯು ಕಡಿಮೆ ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಕಷ್ಟವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧ ಅಥವಾ ವಿಸ್ತರಣೆಗೆ ಹಣಕಾಸು ಒದಗಿಸಲು ಸರ್ಕಾರವು ಹಣವನ್ನು ಎರವಲು ಪಡೆಯಬಹುದು. ಇದು ಆಧುನಿಕ ಹಣಕಾಸು ನೀತಿಯ ಆರಂಭವಾಗಿದೆ.

ಅದೇ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳು ಖಾಸಗಿ ಘಟಕಗಳಿಗೆ ಬಾಂಡ್‌ಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಲು ಅಥವಾ ಖಾಸಗಿ ಉಪಕ್ರಮಗಳಿಗೆ ಧನಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಸ್ಟಾಕ್ ಅನ್ನು ಮಾರಾಟ ಮಾಡಲು ಸುಲಭಗೊಳಿಸಿದವು.

ವ್ಯಾಪಾರ ಚಕ್ರಗಳು
೧೯ ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಾರ ಚಕ್ರವು ಪ್ರಧಾನ ವಿಷಯವಾಯಿತು ಏಕೆಂದರೆ ಕೈಗಾರಿಕಾ ಉತ್ಪಾದನೆ, ಉದ್ಯೋಗ ಮತ್ತು ಲಾಭವು ಆವರ್ತಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಯಿತು. ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಮೊದಲ ಪ್ರಸ್ತಾವಿತ ನೀತಿ ಪರಿಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾದ ಕೇನ್ಸ್ ಅವರ ಕೆಲಸದೊಂದಿಗೆ ಬಂದಿತು. ಅವರು ಹಣಕಾಸಿನ ನೀತಿಯನ್ನು ಖಿನ್ನತೆಗಳು, ಹಿಂಜರಿತಗಳು ಮತ್ತು ಕುಸಿತಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಬಳಸಬಹುದು ಎಂದು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದರು. ಆಸ್ಟ್ರಿಯನ್ ಸ್ಕೂಲ್ ಆಫ್ ಎಕನಾಮಿಕ್ಸ್ ಕೇಂದ್ರೀಯ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳು ವ್ಯಾಪಾರ ಚಕ್ರವನ್ನು ರಚಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದು ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇಪ್ಪತ್ತನೇ ಶತಮಾನದ ದ್ವಿತೀಯಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಆರ್ಥಿಕತೆಯಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರದ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಲು ಸಲಹೆ ನೀಡಿದ ವಿತ್ತೀಯವಾದ ಮತ್ತು ನವಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಚಿಂತನೆಯ ಪ್ರಾಬಲ್ಯದ ನಂತರ ೨೦೦೭-೨೦೦೮ ರ ಆರ್ಥಿಕ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಆರ್ಥಿಕ ನೀತಿ ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಸಾಧಿಸಿದೆ https://en.wikipedia.org/wiki/Economic_policy#cite_note-2https://en.wikipedia.org/wiki/Economic_policy#cite_note-3.

ಪುರಾವೆ ಆಧಾರಿತ ನೀತಿ
ವೈದ್ಯಕೀಯದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಇತ್ತೀಚಿನ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯೆಂದರೆ ಆರ್ಥಿಕ ನೀತಿ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ಲಭ್ಯವಿರುವ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಮರ್ಥಿಸುವುದು https://en.wikipedia.org/wiki/Economic_policy#cite_note-4. ಹಿಂದಿನ ವಿಧಾನಗಳು ಆರ್ಥಿಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುವ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಹಿಂಜರಿತವನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಗುರಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಸ್ಥೂಲ ಆರ್ಥಿಕ ನೀತಿ ರಚನೆಯ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗಿದ್ದರೆ ಇಬಿಪಿ ಆಂಟಿ-ಸೈಕ್ಲಿಕಲ್ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಪ್ರಾಥಮಿಕವಾಗಿ ಬೆಳವಣಿಗೆ-ಉತ್ತೇಜಿಸುವ ನೀತಿಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ನಿರ್ಧಾರಗಳ ಕಡೆಗೆ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗಿದೆ. ಅಂತಹ ನಿರ್ಧಾರಗಳಿಗೆ ಪುರಾವೆಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಲು ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಯಾದೃಚ್ಛಿಕ ಕ್ಷೇತ್ರ ಪ್ರಯೋಗಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ. 

೨೦೧೯ ರ ನೊಬೆಲ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪುರಸ್ಕೃತರಾದ ಬ್ಯಾನರ್ಜಿ, ಡುಫ್ಲೋ ಮತ್ತು ಕ್ರೆಮರ್ ಅವರ ಕೆಲಸವು ಚಿನ್ನದ ಪ್ರಕಾರದ ಪುರಾವೆಗಳನ್ನು ಉದಾಹರಿಸುತ್ತದೆ https://en.wikipedia.org/wiki/Economic_policy#cite_note-5. ಆದಾಗ್ಯೂ ಸಾಕ್ಷ್ಯಾಧಾರಿತ ನೀತಿಯ (ಮತ್ತು ಪುರಾವೆ-ಆಧಾರಿತ ಔಷಧ) ಚಲನೆಯಿಂದ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಪುರಾವೆಗಳ ಮೇಲೆ ಒತ್ತು ನೀಡುವಿಕೆಯು ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯ ಸಂಕುಚಿತ ಕಲ್ಪನೆಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಪ್ರಭಾವಿಸಲು ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಮಾರ್ಪಡಿಸುವ ಗುರಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ನೀತಿನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ನೀತಿ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಸಾಕ್ಷ್ಯಾಧಾರಿತ ನೀತಿ ಆಂದೋಲನದ ಈ ಆದರ್ಶೀಕರಿಸಿದ ದೃಷ್ಟಿಕೋನಕ್ಕೆ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತವಾಗಿ ಆರ್ಥಿಕ ನೀತಿ ರಚನೆಯು ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ಸುಧಾರಣೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಗಳ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ತಟಸ್ಥವಾಗಿರುವ ಸಾಂದರ್ಭಿಕ ಹಕ್ಕುಗಳ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ವಿಶಾಲವಾದ ಪದವಾಗಿದೆ. ಅಂತಹ ನೀತಿ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಯಾಂತ್ರಿಕ ಪುರಾವೆಗಳು ಮತ್ತು ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧದ (ಆರ್ಥಿಕಮಾಪನ) ಅಧ್ಯಯನಗಳಲ್ಲಿ ಆಧಾರವಾಗಿರಿಸಬಹುದು https://en.wikipedia.org/wiki/Economic_policy#cite_note-6.

ಉಲ್ಲೇಖಗಳು

ವರ್ಗ:ಆರ್ಥಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆ
ವರ್ಗ:ಕನ್ನಡ ವಿಕಿಪೀಡಿಯ ಗುಣಮಟ್ಟ ಸುಧಾರಣೆ