ಮಹಾಪ್ರಸ್ಥಾನಿಕ ಪರ್ವ

thumb
ಮಹಾಪ್ರಸ್ಥಾನಿಕ ಪರ್ವ ಭಾರತೀಯ ಮಹಾಕಾವ್ಯ ಮಹಾಭಾರತದ ಹದಿನೆಂಟು ಪರ್ವಗಳಲ್ಲಿ ಹದಿನೇಳನೆಯದು. ಅದು ೩ ಅಧ್ಯಾಯಗಳು ಮತ್ತು 123 ಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಅದು ಈ ಮಹಾಕಾವ್ಯದಲ್ಲಿನ ಅತ್ಯಂತ ಚಿಕ್ಕ ಪರ್ವವಾಗಿದೆ.
ಸ್ವರೂಪ
ಮಹಾಪ್ರಸ್ಥಾನಿಕ ಪರ್ವವು ಪಾಂಡವರ ಸ್ವರ್ಗ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ, ಅದರಲ್ಲಿ ಹಿಮಾಲಯಕ್ಕೆ ಆರೋಹಣ ಮತ್ತು ಸುಮೇರು ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಆರೋಹಣ ಸೇರಿವೆ. ಒಂದು ನಾಯಿ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಬಂದಿತು. ಪರ್ವತವನ್ನು ಹತ್ತುವಾಗ, ದ್ರೌಪದಿ, ಸಹದೇವ, ನಕುಲ, ಅರ್ಜುನ ಮತ್ತು ಭೀಮ ಎಂಬ ಐವರೂ ತಮ್ಮ ದೇಹಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರು. ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ಮತ್ತು ನಾಯಿ ಮಾತ್ರ ಸುಮೇರು ಪರ್ವತದ ತುದಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದರು.
ಕಥೆ
ಮೌಸುಲ ಪರ್ವದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಯಾದವ ಕುಲದ ವೀರರು ಹೋರಾಡಿ ಸಾವನ್ನಪ್ಪಿದರು. ಯೋಗ ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಗ ಬಲರಾಮನು ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದನು. ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನು ಬೇಟೆಗಾರನ ಬಾಣದಿಂದ ಮರಣ ಹೊಂದಿದನು. ಯಾದವರ ನಾಶ ಮತ್ತು ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನ ಮರಣದ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ಪಾಂಡವರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಲೌಕಿಕ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಿರಾಸಕ್ತಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿತು. ಋಷಿ ವ್ಯಾಸರು ಲೌಕಿಕ ಜೀವನವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಸನ್ಯಾಸವನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಲು ಸಲಹೆ ನೀಡಿದರು, ಅದನ್ನು ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು.  ವೃಷ್ಣಿ ರಾಜವಂಶದ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಿದ ನಂತರ ಮತ್ತು ಪ್ರಜೆಗಳ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಪಡೆದ ನಂತರ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ಮತ್ತು ಇತರ ಪಾಂಡವರು, ದ್ರೌಪದಿಯೊಂದಿಗೆ ತಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.
ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ನಿರ್ಗಮನ
ಐದು ಪಾಂಡವರು ಅಭಿಮನ್ಯುವಿನ ಮಗ ಪರೀಕ್ಷಿತನನ್ನು ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲೆ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿ ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು ತಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು.
ಅವರು ಹಸ್ತಿನಾಪುರದಿಂದ ಹೊರಟು ಅನೇಕ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿ, ಕೊನೆಗೆ ಹಿಮಾಲಯದ ತಪ್ಪಲನ್ನು ತಲುಪಿದರು. ಒಂದು ನಾಯಿಯೂ ಅವರ ಜೊತೆಗಿತ್ತು. ಅವರು ಪರ್ವತವನ್ನು ಹತ್ತಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ದ್ರೌಪದಿ, ಸಹದೇವ, ನಕುಲ, ಅರ್ಜುನ ಮತ್ತು ಭೀಮಸೇನರು ಬೀಳುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರು ಬೀಳಲು ಕಾರಣವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಐದು ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತು ದ್ರೌಪದಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ದ್ರೌಪದಿ ಧರ್ಮರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಳು. ಅವಳು ಕೆಳಗೆ ಬೀಳುವುದನ್ನು ನೋಡಿದ ಮಹಾನ್ ಯೋಧ ಭೀಮಸೇನನು ಧರ್ಮರಾಜನನ್ನು ಕೇಳಿದನು - "ಮಹಾರಾಜನೇ! ರಾಜಕುಮಾರಿ ದ್ರೌಪದಿ ಯಾವುದೇ ಪಾಪ ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ತಲುಪುವ ಮೊದಲು ಅವಳು ಏಕೆ ಬಿದ್ದಳು?" ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಹೇಳಿದನು - "ಓ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುರುಷನೇ! ಅವಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನನ ಬಗ್ಗೆ ವಿಶೇಷ ಪಕ್ಷಪಾತವಿತ್ತು ; ಇಂದು ಅವಳು ಅದರ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ." ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ -ಅಂದರೆ, ಅವಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನನ ಬಗ್ಗೆ ವಿಶೇಷ ಒಲವು ಇತ್ತು ಮತ್ತು ಇಂದು ಅವಳು ಅದರ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ.
ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾ ಅವರು ಅವಳತ್ತ ನೋಡದೆ ಅವನ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸಿದರು. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ, ಸಹದೇವನೂ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದನು. ಅವನು ಬೀಳುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಭೀಮಸೇನನು ರಾಜನನ್ನು ಕೇಳಿದನು, "ಸಹೋದರ! ಯಾವಾಗಲೂ ನಮಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದ ಈ ಸಹದೇವನು ಯಾವ ತಪ್ಪಿನಿಂದ ಬಿದ್ದನು?" ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಹೇಳಿದನು, "ಈ ರಾಜಕುಮಾರ ಸಹದೇವನು ತನ್ನಷ್ಟು ವಿದ್ವಾಂಸ ಅಥವಾ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಎಂದು ಯಾರನ್ನೂ ಪರಿಗಣಿಸಲಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ, ಈ ದೋಷವೇ ಅವನ ಅವನತಿಗೆ ಕಾರಣ."
ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಸಹದೇವನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನಾಯಿಯೊಂದಿಗೆ ಮುಂದೆ ಹೋದನು. ಕೃಷ್ಣೆ ಮತ್ತು ಸಹದೇವರ  ಸೋಲಿನ ನಂತರ ಧೈರ್ಯಶಾಲಿ ಮತ್ತು ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಯೋಧ ನಕುಲನು ದುಃಖದಿಂದ ಕುಸಿದು ಬಿದ್ದನು . ಸುಂದರ ಯೋಧ ನಕುಲನು ಕುಸಿದು ಬಿದ್ದಾಗ, ಭೀಮಸೇನನು ಮತ್ತೆ ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ಕೇಳಿದನು - "ಸಹೋದರ! ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಬೇರೆಯವರಂತೆ ಕಾಣದ, ತನ್ನ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ವಿಚಲನವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಅನುಮತಿಸದ ಮತ್ತು ಯಾವಾಗಲೂ ನಮ್ಮ ಆದೇಶಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುವ ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ಸಹೋದರ ನಕುಲನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಏಕೆ ಬಿದ್ದನು?" ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಹೇಳಿದನು - "ಭೀಮಸೇನ! ನಕುಲನ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವು ಯಾವಾಗಲೂ ನನ್ನಂತೆ ಕಾಣುವಷ್ಟು ಇತ್ತು."
ದ್ರೌಪದಿ, ನಕುಲ ಮತ್ತು ಸಹದೇವರನ್ನು ನೋಡಿ ಮೂವರು ಯೋಧರು ಬಿದ್ದರು, ದುಃಖದಿಂದ ಮುಳುಗಿದ ಅರ್ಜುನನೂ ಬಿದ್ದನು. ಇಂದ್ರನಷ್ಟೇ ತೇಜಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದ ಅರ್ಜುನ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ಕೊನೆಯುಸಿರೆಳೆದಾಗ, ಭೀಮಸೇನನು ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ಕೇಳಿದನು - "ಸಹೋದರ! ಆ ಮಹಾನ್ ಅರ್ಜುನನು ಯಾವುದೇ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆಂದು ನನಗೆ ನೆನಪಿಲ್ಲ. ಅವನು ಇಂದು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದ ಕಾರಣವೇನು?" ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಹೇಳಿದನು - "ಅರ್ಜುನನು ತನ್ನ ಶೌರ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಮ್ಮೆಪಟ್ಟನು. ಅವನು 'ಒಂದು ದಿನದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದನು; ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅವನು ಇಂದು ಮುಳುಗಬೇಕಾಯಿತು. ಅರ್ಜುನನು ಎಲ್ಲಾ ಬಿಲ್ಲುಗಾರರನ್ನು ಸಹ ಅವಮಾನಿಸಿದನು; ಆದ್ದರಿಂದ, ತನ್ನ ಯೋಗಕ್ಷೇಮವನ್ನು ಬಯಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಎಂದಿಗೂ ಅಂತಹ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು."
ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾ ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಮುಂದೆ ಹೋದನು. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಭೀಮನೂ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದನು. ಅವನು ಬಿದ್ದ ತಕ್ಷಣ, ಭೀಮನು ಧರ್ಮರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ಕರೆದು, "ರಾಜ! ಒಂದು ಕ್ಷಣ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡು. ನಾನು ಏಕೆ ಬಿದ್ದೆನೆಂದು ಹೇಳು" ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು, "ಭೀಮ! ನೀನು ಶಕ್ತಿಯ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಯಾವುದರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಯೋಚಿಸದೆ ಬಹಳಷ್ಟು ತಿಂದು ಇತರರನ್ನು ಪೀಡಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನೀನು ಕೂಡ ಹೊಳೆಗಾರನಾಗಬೇಕಾಗಿತ್ತು." ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಅವನನ್ನು ನೋಡದೆ ಮುಂದೆ ಹೋದನು. ಒಂದು ನಾಯಿ ಕೂಡ ಅವನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ಯುಧಿಷ್ಠಿರ-ಇಂದ್ರ ಸಂಭಾಷಣೆ
ನಂತರ, ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯು ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆಯಿಂದ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ದೇವತೆಗಳ ರಾಜ ಇಂದ್ರನು ತನ್ನ ದೈವಿಕ ರಥದೊಂದಿಗೆ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಮುಂದೆ ಬಂದು, "ಕುಂತಿನಂದನ! ನೀನು ಈ ರಥವನ್ನು ಹತ್ತಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗು" ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ತನ್ನ ಸಹೋದರರು ಪತನಗೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ, ದೇವತೆಗಳ ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ತನ್ನ ಸಹೋದರರ ನಷ್ಟದಿಂದ ದುಃಖಿತನಾಗಿ ಇಂದ್ರನಿಗೆ, "ದೇವರ ಪ್ರಭು! ನನ್ನ ಸಹೋದರರು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದಾರೆ. ಅವರೂ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಹೋಗಲಿ, ಇದಕ್ಕಾಗಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿ, ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ನನ್ನ ಸಹೋದರರಿಲ್ಲದೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ಪುರಂದರ! ರಾಜಕುಮಾರಿ ದ್ರೌಪದಿ ಸುಂದರ ಕನ್ಯೆ. ಅವಳು ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ಅರ್ಹಳು. ಅವಳು ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಬರಲಿ, ಅವಳಿಗೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡಲಿ."
ಇಂದ್ರ ಹೇಳಿದನು- "ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠ! ನಿನ್ನ ಸಹೋದರರೆಲ್ಲರೂ ಈಗಾಗಲೇ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದಾರೆ . ದ್ರೌಪದಿಯೂ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದಾಳೆ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದ ನಂತರ, ನೀವು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಭೇಟಿಯಾಗುತ್ತೀರಿ. ಭರತಭೂಷಣ! ಅವರು ತಮ್ಮ ಮಾನವ ದೇಹಗಳನ್ನು ತೊರೆದು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ; ಆದರೆ ನೀವು ಈ ದೇಹದೊಂದಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತೀರಿ. ಅದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ."
ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಹೇಳಿದನು - "ದೇವತೆಗಳ ರಾಜ! ಈ ನಾಯಿ ನನ್ನ ಮಹಾನ್ ಭಕ್ತ. ಅದು ಯಾವಾಗಲೂ ನನ್ನನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ, ಅದು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ನಡೆಯಲಿ, ನನ್ನ ಬುದ್ಧಿಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಕ್ರೌರ್ಯವಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಈ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ನೀಡಲಾಗಿದೆ." ಇಂದ್ರನು ಹೇಳಿದನು - "ರಾಜ! ನೀನು ಅಮರತ್ವವನ್ನು, ನನ್ನ ಸಮಾನತೆಯನ್ನು, ಸಂಪೂರ್ಣ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಬಹಳ ದೊಡ್ಡ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಪಡೆದಿರುವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ, ಈ ನಾಯಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ನಡೆಯಿರಿ. ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಕ್ರೌರ್ಯವಿಲ್ಲ."
ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು, "ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ದೇವತೆಗಳ ರಾಜನೇ! ಯಾವುದೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುರುಷನು ಹೀನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಕಷ್ಟ. ನನ್ನ ಭಕ್ತರನ್ನು ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಅಂತಹ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ಪಡೆಯದಿರಲಿ." ಎಂದನು.
ಇಂದ್ರನು , "ಧರ್ಮರಾಜ! ನಾಯಿಗಳನ್ನು ಸಾಕುವವರಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಚಿಂತನಶೀಲವಾಗಿ ವರ್ತಿಸಿ. ಈ ನಾಯಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಿ. ಹಾಗೆ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಕ್ರೌರ್ಯವಿಲ್ಲ" ಎಂದನು.
ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಹೇಳಿದನು - "ಮಹೇಂದ್ರ! ಭಕ್ತನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದರಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಪಾಪವು ಎಂದಿಗೂ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಮಹಾಪುರುಷರು ಹೇಳುವುದು ಇದನ್ನೇ. ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಭಕ್ತನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದು ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದಕ್ಕೆ ಸಮಾನವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ, ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಇಂದು ಈ ನಾಯಿಯನ್ನು ಬಿಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಭಯಪಡುವವನು ನನ್ನ ಭಕ್ತ, ನನಗೆ ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಬೆಂಬಲವಿಲ್ಲ - ಅಂತಹ ದುಃಖದ ಭಾವನೆಯೊಂದಿಗೆ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ, ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ - ದುರ್ಬಲ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಜೀವವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ, ಅಂತಹ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸತ್ತರೂ ನಾನು ಅವನನ್ನು ಬಿಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಇದು ನನ್ನ ಶಾಶ್ವತ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ."
ಇಂದ್ರ, "ಪೂಜ್ಯ ಮಹಾಪ್ರಭುಗಳೇ! ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ದಾನ, ತ್ಯಾಗ , ಸ್ವಯಂ ಅಧ್ಯಯನ ಮತ್ತು ತ್ಯಾಗದಂತಹ ಯಾವುದೇ ಒಳ್ಳೆಯ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ, ಅದರಲ್ಲಿ ನಾಯಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರೆ, ಅದರ ಫಲಿತಾಂಶಗಳು ಕ್ರೋಧವಾಸ ಎಂಬ ರಾಕ್ಷಸನಿಂದ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಈ ನಾಯಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ . ನಾಯಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವ ಮೂಲಕ, ನೀವು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ತಲುಪಬಹುದು. ಧೈರ್ಯಶಾಲಿ ಮಹಾಪ್ರಭುಗಳೇ! ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಸಹೋದರ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯ ಪತ್ನಿ ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ನಿಮ್ಮ ಒಳ್ಳೆಯ ಕಾರ್ಯಗಳ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೀರಿ. ನೀವು ಈ ನಾಯಿಯನ್ನು ಏಕೆ ತ್ಯಜಿಸಬಾರದು? ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತೊರೆದ ನಂತರ, ನೀವು ನಾಯಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೀರಿ?"
ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು , "ಪ್ರಭು! ಸತ್ತ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಯಾರನ್ನೂ ಸಮನ್ವಯಗೊಳಿಸಲು ಅಥವಾ ವಿರೋಧಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಖಚಿತ. ದ್ರೌಪದಿ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಸಹೋದರರನ್ನು ಮತ್ತೆ ಬದುಕಿಸುವುದು ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ, ನಾನು ಅವರನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದೆ, ಅವರು ಇನ್ನೂ ಜೀವಂತವಾಗಿರುವಾಗ ಅಲ್ಲ. ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದವರನ್ನು ಹೆದರಿಸಲು, ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ದೋಚಲು ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತನಿಗೆ ದ್ರೋಹ ಮಾಡಲು - ಈ ನಾಲ್ಕು ಅಧರ್ಮದ ಕೃತ್ಯಗಳು ಒಂದು ಕಡೆ ಮತ್ತು ಭಕ್ತನ ತ್ಯಾಗ ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ, ಆದರೆ ಈ ನಾಲ್ಕು ಮತ್ತು ಇದು ಒಂದೇ."
ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಸ್ವರ್ಗಾರೋಹಣ
ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಧರ್ಮವು ನಾಯಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ನಾಯಿಯ ರೂಪವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಧರ್ಮದ ದೇವರು ಧರ್ಮರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಈ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು. ಧರ್ಮದೇವನು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ಏಕೈಕ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ನಾಯಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದನು. ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನ ದೃಢತೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಧರ್ಮದೇವನು ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು ಮತ್ತು ಅವನನ್ನು ಆಶೀರ್ವದಿಸಿದನು.
ನಂತರ ಧರ್ಮ, ಇಂದ್ರ, ಮರುದ್ಗಣ, ಅಶ್ವಿನಿ ಕುಮಾರ , ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳು ಪಾಂಡುವಿನ ಮಗ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ರಥದಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದರು. ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ತಲುಪಿದ ನಂತರ, ದೇವತೆಗಳಾದ ನಾರದರು ಹೇಳಿದರು - "ಎಷ್ಟು ರಾಜರು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ, ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಇಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾರೆ; ಆದರೆ ಮಹಾರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ತನ್ನ ಖ್ಯಾತಿಯಿಂದಾಗಿ ಉನ್ನತ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದ್ದನು."
ಅಲ್ಲಿಯೇ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಮೊದಲು ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದನು.
ನಾರದನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ನೀತಿವಂತ ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ದೇವತೆಗಳ ಮತ್ತು ಅವನ ಪಕ್ಷದ ರಾಜರ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಹೇಳಿದನು - "ದೇವರೇ! ನನ್ನ ಸಹೋದರರು ಪಡೆದಿರುವ ಸ್ಥಳವನ್ನು ನಾನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ, ಅದು ಶುಭವಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಅಶುಭವಾಗಲಿ. ಅದನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ, ನನಗೆ ಬೇರೆ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಬಯಕೆ ಇಲ್ಲ." ರಾಜನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ದೇವತೆಗಳ ರಾಜ ಇಂದ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು - "ಮಹಾರಾಜನೇ! ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಒಳ್ಳೆಯ ಕಾರ್ಯಗಳ ಮೂಲಕ ಪಡೆದ ಈ ಸ್ವರ್ಗೀಯ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತೀರಿ. ನೀವು ಮಾನವ ಲೋಕದ ವಾತ್ಸಲ್ಯಕ್ಕೆ ಏಕೆ ಆಕರ್ಷಿತರಾಗಿದ್ದೀರಿ? ಕುರುನಂದನ! ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಮನುಷ್ಯನು ಸಾಧಿಸಲಾಗದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ನೀವು ಪಡೆದಿದ್ದೀರಿ. ನಿಮ್ಮ ಸಹೋದರರು ಈ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ರಾಜ! ಮಾನವೀಯತೆ ಇನ್ನೂ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮುಟ್ಟುತ್ತಿದೆಯೇ? ರಾಜ! ಇದು ಸ್ವರ್ಗೀಯ ಲೋಕ. ಈ ಸ್ವರ್ಗೀಯ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿ."
ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಹೇಳಿದನು - "ದೈತ್ಯಸೂದನ! ನನ್ನ ಸಹೋದರರಿಲ್ಲದೆ ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಲು ನನಗೆ ಯಾವುದೇ ಆಸೆ ಇಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ, ನನ್ನ ಸಹೋದರರು ಹೋದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಎತ್ತರದ, ಕಪ್ಪು ಚರ್ಮದ, ಬುದ್ಧಿವಂತ, ಸದ್ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮತ್ತು ಯುವತಿಯರಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ದ್ರೌಪದಿ ಹೋದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ನಾನು ಹೋಗಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ."
ಹೀಗೆ ಮಹಾಭಾರತದ ಮಹಾಪ್ರಸ್ಥಾನಿಕ ಉತ್ಸವವು ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿತು.
ವರ್ಗ:ಮಹಾಭಾರತ