តំបន់ចិត្តាហ្គង

តំបន់ចត្តុក្រាម ដែលពីមុនត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា តំបន់ចិត្តាហ្គង គឺជាភូមិសាស្ត្រធំបំផុតក្នុងចំណោមផ្នែករដ្ឋបាលទាំងប្រាំបីនៃប្រទេសបង់ក្លាដែស ។ វាគ្របដណ្តប់តំបន់ភាគអាគ្នេយ៍ភាគអាគ្នេយ៍នៃប្រទេស ដែលមានផ្ទៃដីសរុប    និងចំនួនប្រជាជននៅជំរឿនឆ្នា២០២២  នៃ ៣៣,២០២,៣២៦នាក់។ ផ្នែករដ្ឋបាល រួមមាន ស្រុកចិត្តាហ្គងដីគោក ស្រុកជិតខាង និង ផ្លូវភ្នំចិត្តាហ្គង ។

តំបន់ចិត្តាហ្គង គឺជាផ្ទះរបស់ Cox's Bazar ដែលជាឆ្នេរសមុទ្រធម្មជាតិវែងជាងគេនៅលើពិភពលោក។   ក៏ដូចជា កោះ St. Martin's ដែលជាថ្មប៉ប្រះទឹកផ្កាថ្ម តែមួយគត់របស់ប្រទេសបង់ក្លាដែស។

 ប្រវត្តិសាស្ត្រ 
តំបន់ចិត្តាហ្គង ត្រូវបានបង្កើតឡើងក្នុងឆ្នាំ១៨២៩ ដើម្បីបម្រើជាទីស្នាក់ការកណ្តាលរដ្ឋបាលសម្រាប់ស្រុកចំនួនប្រាំនៃស្រុកភាគខាងកើតបំផុតរបស់បេងហ្គាល់ ជាមួយនឹងស្រុកចិត្តាហ្គង ជាទីស្នាក់ការកណ្តាលរបស់ខ្លួន។  នៅប៉ាគីស្ថានខាងកើត ស្រុកធីបបេរ៉ា (Tippera) នៃផ្នែកត្រូវបានប្តូរឈ្មោះជាស្រុកខូមីល្លា (Comilla) ក្នុងឆ្នាំ១៩៦០  ។[ ត្រូវការដកស្រង់ ]យោងតាម ជំរឿនឆ្នាំ 2022 នៃប្រទេសបង់ក្លាដែស ផ្នែក Chittagong មានគ្រួសារចំនួន 7,528,333 និងមានប្រជាជនចំនួន 33,202,326 ស្មើនឹង 33.7% នៃពួកគេរស់នៅក្នុងទីក្រុង។ ដង់ស៊ីតេប្រជាជនគឺ ៩៧៩ នាក់ក្នុង ១ គីឡូម៉ែត្រ ២ ។ 88.11% ជា មូស្លីម 8.61 % ហិណ្ឌូ 2.92% ពុទ្ធសាសនិក 0.22% និង 0.14% ផ្សេងទៀត។ 

 ឯកសារយោង