សុរិន្យវង្ស ទី២

(   ; សោយទីវង្គត ១៧៩១ នៅបាងកក) ជាស្តេច ហ្លួងព្រះបាង ពីឆ្នាំ ១៧៧១ ដល់ ១៧៨៨។ 

ទ្រង់ ជា​បុត្រ​ទី​៩​របស់ ​ឥន្ទ្រសោម ។ នៅខែមីនា ឆ្នាំ 1765 ហ្លួងព្រះបាងត្រូវបានសញ្ជ័យដោយ ភូមា ។ សុរិន្យវង្ស ត្រូវ​បាន​ចាប់​ធ្វើ​ជា​ចំណាប់ខ្មាំង​នៅ​ភូមា។ 

នៅ​ឆ្នាំ​១៧៦៨ ព្រះ​សុរិន្ទយវង្ស​បាន​រត់​គេច​ចេញ​ពី​ស្រុក​បុរ៉ាម ហើយ​ភៀស​ខ្លួន​ទៅ ​ក្រុង​ស៊ីប​សុង​ចូវ​តៃ ។ គាត់បានលើកទ័ពនៅទីនោះ ហើយដណ្តើមបានរាជបល្ល័ង្កហ្លួងប្រាបាងនៅឆ្នាំ ១៧៧១។ Stuart-Fox, Martin (2008). History Dictionary of Laos (3rd ed.). Scarecrow Press, Inc. p. 389. ISBN 978-0-8108-5624-0. ព្រះអង្គស្អប់ ព្រះអង្គ ប៊ូន ជាស្តេចនៃ ទីក្រុងវៀងចន្ទន៍ ដែលព្រះអង្គបានញុះញង់កងទ័ពភូមា វាយប្រហារលើហ្លួងព្រះបាងនៃឆ្នាំ ១៧៦៥។ Stuart-Fox, Martin (2008). History Dictionary of Laos (3rd ed.). Scarecrow Press, Inc. p. 331. ISBN 978-0-8108-5624-0. ដើម្បីសងសឹក កងទ័ពរបស់ទ្រង់បានឡោមព័ទ្ធទីក្រុងវៀងចន្ទន៍ក្នុងឆ្នាំដដែល ប៉ុន្តែត្រូវបានចាញ់ដោយសម្ព័ន្ធមិត្តរបស់ទីក្រុងវៀងចន្ទន៍ គឺភូមា។[ ត្រូវការដកស្រង់ ] ទ្រង់ ត្រូវបានបង្ខំឱ្យទទួលយកអធិបតេយ្យភាពភូមា។ 

ស្តេច សៀម ថាក់ស៊ីន ដណ្តើមបាន ឡានណា នៅឆ្នាំ ១៧៧៦ ហ្លួងព្រះបាងអាចដាច់ចេញអធិបតេយ្យភាពភូមាបាន។ នៅឆ្នាំ ១៧៧៨ ព្រះសុរិន្យវង្សបានជូនដំណឹងថា កងទ័ពសៀមនៅក្រោមចៅពញាចក្រី (ក្រោយមកជា រាមាទី១ ) ត្រូវបានបញ្ជូនទៅលុកលុយក្រុងវៀងចន្ទន៍។ ព្រះបាទ​សុរិន្យវង្ស​ទទួល​យក​ស្តេច​សៀម​ដោយ​នាំ​ទ័ព​របស់​ព្រះអង្គ​ទៅ​ចូល​រួម​ជាមួយ​នឹង​ទ័ព​សៀម​ក្នុង​ការ​ឡោម​ព័ទ្ធ ​ក្រុង​វៀងចន្ទន៍ ។ ចាប់​តាំង​ពី​ពេល​នោះ​មក ហ្លួងព្រះបាង​ត្រូវ​បាន​បង្ខំ​ឱ្យ​បង់​ថ្លៃ​សួយសារអាករ ​ប្រចាំឆ្នាំ។ Stuart-Fox, Martin (2008). History Dictionary of Laos (3rd ed.). Scarecrow Press, Inc. p. 331. ISBN 978-0-8108-5624-0.

នៅ​ខែ​ឧសភា ឆ្នាំ​១៧៨៨ ព្រះ​សុរិន្យ​វង្ស​ត្រូវ​បាន​កោះ​ហៅ​ទៅ ​ក្រុង​បាងកក ហើយ​ចាប់​ធ្វើ​ជា​ចំណាប់​ខ្មាំង​តាម​បញ្ជា​របស់ ​រាមា​ទី១ ។ ក្នុង​អំឡុង​ពេល​ដែល​គ្មាន​ព្រះរាជវង្សានុវង្ស  ហ្លួងព្រះបាង​ត្រូវ​បាន​គ្រប់គ្រង​ដោយ​មន្ត្រី​សៀម។ ហ្លួងព្រះបាងត្រូវបានសៀមកាន់កាប់រហូតដល់ឆ្នាំ ១៧៩២។[ ត្រូវការដកស្រង់ ]
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:Articles containing Lao-language text