បោកចំបាប់

បោកចំបាប់ គឺជាក្បាច់ ចំបាប់បែបប្រជាប្រិយ របស់ កម្ពុជា ។ វា​ត្រូវ​បាន​គេ​អនុវត្ត​តាំងពី​សម័យ ​អង្គរ ហើយ​ត្រូវ​បាន​គេ​បង្ហាញ​លើ​ចម្លាក់​លៀន​នៃ​ប្រាសាទ​មួយ​ចំនួន។ ទម្រង់​ចំបាប់​បុរាណ​ខ្មែរ​ដំបូង​គេ​ហៅ​ថា ម៉ាឡុត។ មាលយុទ្ធត្រូវបានបង្កើតនៅឆ្នាំ ៧៨៨ នៃគ.ស ដោយ ព្រាហ្មណ៍ ទីមុ។  វា​បាន​វិវត្តន៍​ទៅ​ជា​ទម្រង់​នៃ​ការ​ចំបាប់​បច្ចុប្បន្ន​គឺ​ចំបាប់​នៅ​សតវត្ស​ទី ៨។ ថ្វីត្បិតតែជាកីឡាបុរសភាគច្រើននាពេលបច្ចុប្បន្ននេះក៏ដោយ ក៏កីឡាចំបាប់ខ្មែរធ្លាប់បានអនុវត្តដោយទាំងពីរភេទ ខណៈដែលកីឡាចំបាប់នារីក៏ត្រូវបានដាក់តាំងនៅលើ ប្រាសាទបន្ទាយស្រី ផងដែរ។

ក្នុង​ចំបាប់​ខ្មែរ ការ​រាំ​គឺ​សំខាន់​ដូច​កីឡា​ចំបាប់​ដែរ។ មាន​ការ​រាំ​មុន​ការ​ប្រកួត​មុន​ការ​ប្រកួត​ដែល​អ្នក​ចំបាប់​រាំ​ហើយ​រំកិល​ទៅ​តាម​ភ្លេង។ ការប្រកួតមានបីជុំ។ ជ័យជំនះគឺទទួលបានដោយការបង្ខំគូប្រកួតនៅលើខ្នងរបស់ពួកគេ។ អ្នក​ដែល​អាច​ឈ្នះ​បាន​ពីរ​ជុំ​ក្នុង​ចំណោម​បី​ជុំ​គឺ​ជា​អ្នក​ឈ្នះ​ការ​ប្រកួត។ បន្ទាប់ពីជុំនីមួយៗ អ្នកចាញ់ត្រូវបានសួរថាតើគាត់ចង់បន្តការប្រកួតដែរឬទេ។ ការ​ប្រកួត​នេះ​អម​ដោយ​ភ្លេង​ស្គរ​ពីរ (​ហៅ ​ស្គរ​ញី និង ​ឈ្មោល​) ។ ការ​ប្រកួត​តាម​ប្រពៃណី​ត្រូវ​បាន​ប្រារព្ធ​ធ្វើ​ក្នុង​ឱកាស ​បុណ្យ​ចូល​ឆ្នាំ​ខ្មែរ និង​ថ្ងៃ​បុណ្យ​ផ្សេងៗ ​របស់​ខ្មែរ ។ កីឡានេះធ្លាប់ជាមធ្យោបាយជ្រើសរើសមេដឹកនាំកុលសម្ព័ន្ធ និងតំបន់។ នៅសម័យបុរាណ ចាស់ព្រឹទ្ធាចារ្យបង្រៀនក្មេងៗនៅក្នុងភូមិរបស់ពួកគេនៅយប់ពេញបូណ៌មីបន្ទាប់ពីច្រូតកាត់។ វា​នឹង​កើត​ឡើង​នៅ​លើ​វាល​ស្រែ​ខាង​ក្រៅ​ភូមិ និង​ក្រោម​ពន្លឺ​ព្រះ​ច័ន្ទ។

កីឡា​នេះ​នៅ​តែ​អនុវត្ត​រហូត​ដល់​សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ​នៅ​តាម​ក្លិប​កីឡា​ចំបាប់​ក្នុង ​ខេត្ត​ពោធិ៍សាត់ និង ​ខេត្ត​កំពង់ឆ្នាំង ។