ប្រាក់ទីកាល់កម្ពុជា

ពី​ទសវត្សរ៍​ឆ្នាំ ១៨៥០ ដល់​ឆ្នាំ ១៨៧៥ ប្រាក់ទីកាល់ ​ជា​រូបិយប័ណ្ណ​របស់ ​ប្រទេស​កម្ពុជា ​ក៏​ដូច​ជា ​ប្រទេស​សៀម និង ​ប្រទេស​លាវ ។ ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ ជា​លទ្ធផល​នៃ​ការ​ធ្វើ​អន្តរាគមន៍ ​របស់​បារាំង ​ក្នុង​តំបន់​ទីកាល់របស់កម្ពុជាបាន​ជំនួស​ដោយ ​ប្រាក់​ហ្វ្រង់​កម្ពុជា ​នៅ​ឆ្នាំ ១៨៧៥។ ពាក្យ​ថា ទីកាល់ គឺជា​ឈ្មោះ​ដែល​ជនបរទេស​ប្រើ​សម្រាប់​ពាក្យ​ក្នុងស្រុកហៅ "បាត" ​ដែល​បាន​បង្កើត​ទៅជា ​ប្រាក់​បាត​ថៃ ​បច្ចុប្បន្ន ។ ពាក្យ ​បាត ​ពិត​ជា​សំដៅ​ទៅ​លើ​ទម្ងន់​ទាក់ទង​នឹង​ទម្ងន់​ប្រាក់ ដោយ​សារ​ប្រព័ន្ធ​រូបិយ​វត្ថុ​ត្រូវ​បាន​ផ្អែក​លើ​ទម្ងន់​នៃ​កាក់​ប្រាក់។ លុយកាក់ (ឬប្រាក់បាត) គឺជាកាក់ ប្រាក់ ដែលមានទម្ងន់ ១៥ក្រាម ដូច្នេះហើយទើបផ្តល់ឱ្យវានូវតម្លៃប្រហាក់ប្រហែលនឹង ប្រាក់រូពីឥណ្ឌា ។ អក្សរកាត់ត្រូវបានបែងចែកទៅជា 64 អ័ដ្ឋ, 32 ពៃ, 8 ហួង ឬ 4 ស្លឹង ។

 ប្រវត្តិសាស្ត្រ 
អង្គឌួង បានក្លាយជា ស្តេចនៃប្រទេសកម្ពុជា នៅឆ្នាំ 1848 ហើយបានចាប់ផ្តើមចេញនៅឆ្នាំ 1850 ដែលជាកាក់ដែលផលិតដោយម៉ាស៊ីនដំបូងគេនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជាកាលដែល ឧត្តុង្គ នៅតែជារាជធានីនៃប្រទេសកម្ពុជា មានតំបន់មួយឈ្មោះថា ភូមិឃ្លាំងប្រាក់ និងជាទីតាំងផលិត។ 

នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា វត្ថុធាតុធ្វើពីលោហធាតុដូចជាមាស និងប្រាក់ ខណៈដែលប្រទេសជិតខាងតែងតែប្រើប្រាស់ទង់ដែង និងស័ង្កសីជារូបិយប័ណ្ណរបស់ពួកគេ។ នេះ​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​រូបិយប័ណ្ណ​ខ្មែរ​ក្លាយ​ជា​រូបិយប័ណ្ណ​ដ៏​មាន​តម្លៃ​បំផុត​ក្នុង​តំបន់ ហើយ​នឹង​ជួយ​សេដ្ឋកិច្ច​កម្ពុជា។ វា​ក៏​អនុញ្ញាត​ឱ្យ​អង្គឌួង​បង្កើត​ទំនាក់ទំនង​ជាមួយ​បារាំង ដែល​នឹង​ត្រួសត្រាយ​ផ្លូវ​សម្រាប់ ​អាណាព្យាបាល​បារាំង ។  ក្នុង​របប​អាណានិគម​បារាំង រូបិយប័ណ្ណខ្មែរ​បាន​ជំនួស​ដោយ​ប្រាក់​ហ្វ្រង់​ខ្មែរ ហើយ​ជា​បន្តបន្ទាប់​ទៀត​គឺ​អ្នក ​ប្រាក់ព្យាស់ឥណ្ឌូចិន ។ 

 កាក់ 
នៅឆ្នាំ 1847 និង 1848 កាក់ត្រូវបានចេញជា 1 អ័ដ្ឋ, 1 និង 2 ពៃ, 1 ហួង,, 1 និង 4 បាត។ 

ប្រាក់ទីកាល់ខ្មែរចែកជា ៨ ហួង  និង ៦៤ អ័ដ្ឋ។ 

 វិចិត្រសាល 

 សូម​មើល​ផង​ដែរ 

 ប្រាក់រៀលកម្ពុជា ជារូបិយប័ណ្ណទំនើបរបស់កម្ពុជា។

 ឯកសារយោង 
ដកស្រង់ប្រភព

 តំណ​ភ្ជាប់​ខាងក្រៅ 

 ការប្រមូលរូបិយប័ណ្ណកម្ពុជា - បង្ហាញរាល់ក្រដាសប្រាក់ដែលចេញដោយធនាគារជាតិនៃកម្ពុជា។