ប្រជាជន ម្លាប្រី

ម្លាប្រី (Thai:มลาบรี) ឬ ភីថងលឺង គឺជាជនជាតិដើមភាគតិចនៅ ថៃ and ឡាវ។

 នាមត្រកូល 
ឈ្មោះ ម្លាប្រី គឺជាការប្តូរភាសាថៃ/ឡាវនៃពាក្យ ម្លាប្រី ដែលលេចចេញមកពីពាក្យឃ្មុថា "មនុស្សព្រៃ"។ នៅក្នុង ឃ្មុ ម្រា មានន័យថា "មនុស្ស" និង " ព្រៃ" ។ ពួកវាត្រូវបានគេស្គាល់ផងដែរនៅក្នុងស្រុកថា ភីថងលឺង(ថៃ៖ ผีตองเหลือง, លាវ: ผีฝ่อង) ឬ "វិញ្ញាណនៃស្លឹកលឿង" ចាប់តាំងពីពួកគេបានបោះបង់ចោលជម្រករបស់ពួកគេនៅពេលដែលស្លឹកចាប់ផ្តើមប្រែពណ៌លឿង។

 ហ្សែន 
ការវិភាគហ្សែននៃក្រុម ម្លាប្រី ដោយ Hiroki Oota និងសហការីបាននាំឱ្យពួកគេជឿថា mtDNA របស់ពួកគេមានភាពចម្រុះតិចតួច ដោយបង្ហាញថា ម្លាប្រី មានដើមកំណើតពី 500 ទៅ 800 ឆ្នាំមុនពីបុគ្គលតិចតួចបំផុត។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នេះត្រូវបានប្រកួតប្រជែងនៅក្នុងទិនានុប្បវត្តិ PLoS Biology ក្នុងឆ្នាំ 2005 ក្នុងការផ្លាស់ប្តូរអត្ថបទរវាង Hiroki Oota និងសហការីរបស់គាត់ និង Tony Waters ។

 របៀបរស់នៅ 
The Mlabri traditionally lived a nomadic lifestyle. They moved frequently, and had no permanent houses, instead making temporary shelters from palm leaves and bamboo-string. They wore only a loin-covering of bark or cloth, though most Mlabri now wear factory-made clothes gained by trade with other hill tribes. They are hunter-gatherers, with most of their food coming from gathering. Women give birth alone in the forest and infant mortality used to be very high.

ម្លាប្រីមាន​ពិធី​សង្គម​តិចតួច ហើយ​ត្រូវ​បាន​គេ​និយាយ​ថា​មិន​មាន​ប្រព័ន្ធ​សាសនា​ផ្លូវការ​ទេ ទោះ​បី​ជា​ពួកគេ​ជឿ​លើ​វិញ្ញាណ​ព្រៃ​ឈើ និង​វិញ្ញាណ​ធម្មជាតិ​ផ្សេង​ទៀត។ អាពាហ៍ពិពាហ៍ត្រូវបានធ្វើឡើងជាមួយនឹងការស្នើសុំសាមញ្ញ; មិនមានតម្លៃកូនក្រមុំទេ។ អ្នក​ស្លាប់​ត្រូវ​កប់​នៅ​ជិត​កន្លែង​ដែល​ផុត​កំណត់ ហើយ​កុលសម្ព័ន្ធ​បន្ត​ទៅ​មុខ។

In 1938, Austrian anthropologist Hugo Bernatzik published an ethnography of the "Yellow Leaf People" which contained his brief observations of the tribe in the early 20th century.

ចាប់តាំងពីទសវត្សរ៍ឆ្នាំ 1990 មក ជនជាតិ ម្លាប្រី ក្នុងប្រទេសថៃបានតាំងទីលំនៅជាភូមិអចិន្ត្រៃយ៍បន្ថែមទៀតនៅក្នុងខេត្ត ព្រែ និង ណាន ។ រដ្ឋាភិបាល​ថៃ​បាន​ប្រកាស​តំបន់​ព្រៃ​ដែល​ពួក​គេ​ធ្លាប់​រស់​នៅ​ជា​ព្រៃ​បម្រុង​ទុក​របស់​រដ្ឋ និង​ហាម​ប្រាម​មិន​ឱ្យ​ជនជាតិ​ដើម​ស្លា​វិល​ត្រឡប់​ទៅ​ទីនោះ​វិញ​។  ផ្ទះនៅក្នុងភូមិអចិន្ត្រៃយ៍ដែលពួក ម្លាប្រី រស់នៅសព្វថ្ងៃ ធ្វើពីឈើប្រក់ស័ង្កសី ដំបូលដែក និងសូម្បីតែអគ្គិសនី។ កុមារ ម្លាប្រី បានចាប់ផ្តើមទៅសាលារដ្ឋ ហើយការថែទាំសុខភាពរបស់ពួកគេបានប្រសើរឡើង។  វាត្រូវបានគេរាយការណ៍នៅឆ្នាំ 2013 ថាអត្រានៃការធ្វើអត្តឃាតរបស់ ម្លាប្រីបានកើនឡើង។ Long, Mary, Eugene Long, and Tony Waters (2013) "Suicide Among the Mla Bri Hunter-Gatherers of Northern Thailand." Journal of the Siam Society (v. 101).  ភូមិម្លាប្រី មានសកម្មភាពសេដ្ឋកិច្ចមួយចំនួន។ ខណៈពេលដែលនៅតែបរបាញ់ និងប្រមូលផ្ដុំ ជនជាតិ ម្លាប្រី ឥឡូវនេះបានប្រកបរបរកសិកម្មនៅតំបន់ខ្ពង់រាប និងត្បាញអង្រឹង ក្រៅពីធ្វើការជាកម្មករប្រចាំថ្ងៃ។

ការតាំងទីលំនៅមួយក្នុងចំនោមការតាំងទីលំនៅ ម្លាប្រី ក្នុងខេត្ត ណាន គឺស្ថិតនៅក្រោមការឧបត្ថម្ភរបស់ម្ចាស់ក្សត្រី សិរីន្ធន័ ។