ហ្គោជុងនៃកូរ៉េ

ហ្គោជុង (   ៨ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ ១៨៥២ - ២១ ខែមករា ឆ្នាំ ១៩១៩) គឺជាព្រះមហាក្សត្រនៃកូរ៉េ ពីឆ្នាំ ១៨៦៤ ដល់ឆ្នាំ ១៩០៧ ។ ព្រះអង្គបានសោយរាជ្យជា ស្តេចចុងក្រោយនៃរាជវង្សចូសុន ពីឆ្នាំ ១៨៦៤ ដល់ឆ្នាំ ១៨៩៧ និងជាអធិរាជទីមួយនៃប្រទេសកូរ៉េចាប់ពីឆ្នាំ ១៨៩៧ រហូតដល់ការដាក់រាជ្យដោយបង្ខំនៅឆ្នាំ ១៩០៧ ។ ទ្រង់ត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា អធិរាជ ក្វាងមូ ( )

 ជីវប្រវត្តិ 

 ជីវិតដំបូង 
ហ្គោជុងកើតនៅ ចុងសុនបាង ខេត្តហាន់សុង ។ ទ្រង់​ជា​ឱរសរបស់យី ហាអ៊ឹង  ។

 រជ្ជកាលដើម 
ស្តេចហ្គោជុងបានឡើងគ្រងរាជ្យបល្ល័ង្ករាជវង្សចូសន់ នៅដើមឆ្នាំ ១៨៦៤​ នៅពេលដែលទ្រង់មានព្រះជន្ម ១២ ឆ្នាំ ក្នុងនាមជាអនីតិជនព្រះបិតារបស់ព្រះអង្គ ហ៊ឹងសុនដែវ៉ុនគុន (ឬឈ្មោះទូទៅជាងនេះ ដែវ៉ុនគុន) បានគ្រប់គ្រងជាអ្នករាជានុសិទ្ធិសម្រាប់គាត់រហូតដល់ស្តេចហ្គោជុងឈានដល់វ័យពេញវ័យ នៅពេលដែលស្តេចហ្គោជុងបានក្លាយជាមនុស្សពេញវ័យ ទ្រង់មាន​ទំនាស់​ជាមួយ​ព្រះបិតា​តាំងពី​គាត់​ចង់​គ្រប់គ្រង​ប្រទេស

នៅពាក់កណ្តាលទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៨៦០ ហ៊ឹងសុនដែវ៉ុនគុនគឺ​ជា​អ្នក​គាំទ្រ​សំខាន់​នៃ​ភាព​ឯកោនិងទទួលខុសត្រូវចំពោះការបៀតបៀនអ្នកកាន់សាសនាកាតូលិកជនជាតិដើម និងបរទេស​គោលនយោបាយដែលដឹកនាំដោយផ្ទាល់ទៅកាន់បេសកកម្មរបស់បារាំង និងសហរដ្ឋអាមេរិកទៅកាន់ប្រទេសកូរ៉េ នៅឆ្នាំ ១៨៦៦ និងឆ្នាំ ១៨៧១​ រៀងៗខ្លួន ដើមឆ្នាំនៃការគ្រប់គ្រងរបស់ដែវ៉ុនគុនក៏បានឃើញពីកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងរួមគ្នាដើម្បីស្ដារឡើងវិញនូវវិមានគ្យុងបុកដែលទ្រុឌទ្រោមយ៉ាងខ្លាំង អាសនៈនៃអំណាចរាជវង្ស ក្នុងរជ្ជកាលសម័យរបស់ដែវ៉ុនគុន នយោបាយបក្សពួកចូសន់ សូវ៉ុន (សាលាឯកជនដែលជារឿយៗកើនឡើងទ្វេដងជាចំណុចកណ្តាលនៃអំណាចបក្សពួក) និងអំណាចដែលកាន់ដោយត្រកូលគិមនៃអាន់ដុងជាពិសេសត្រូវបានរុះរើ

ក្នុងឆ្នាំ១៨៧៣ ស្តេចហ្គោជុងបាន​ប្រកាស​ពី​ការ​សន្មត់​របស់​ទ្រង់​ក្នុង​ការ​គ្រប់​គ្រង​រាជ​ផ្ទាល់ ក្នុងខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ១៨៧៤ ជាមួយនឹងការចូលនិវត្តន៍របស់ហ៊ឹងសុនដែវ៉ុនគុន​ ព្រះមហេសីរបស់ហ្គោចុង មហាក្សត្រីមីន (ក្រោយមរណភាពគេ​ស្គាល់​ថា​ជា អធិរាជិនីម្យុងសុង) ទទួលបានការគ្រប់គ្រងពេញលេញលើតុលាការ បំពេញមុខតំណែងតុលាការជាន់ខ្ពស់ជាមួយរាជវង្សគ្រួសាររបស់នាង នេះបានធ្វើឱ្យស្តេចហ៊ឹងសុនដែវ៉ុនគុនខឹងសម្បា ដែលត្រូវបាននិរទេសចេញពីតុលាការ សាច់ញាតិខ្លះរបស់ហ៊ឹងសុនដែវ៉ុនគុននិងសមាជិករបស់បក្សពួកខាងត្បូងគ្រោងធ្វើរដ្ឋប្រហារ

 ឯកសារយោង 
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:Articles containing Korean-language text