ខេត្តប៊ិញថ្វឹន

ខេត្តប៊ិញថ្វឹន គឺជាខេត្តមួយរបស់ ប្រទេសវៀតណាម ។ វាមានទីតាំងនៅឆ្នេរកណ្តាលខាងត្បូងរបស់ប្រទេស។ ពេលខ្លះវាត្រូវបានគេមើលឃើញថាជាផ្នែកមួយនៃតំបន់ភាគអាគ្នេយ៍ ។ ខេត្តនេះត្រូវបានគេស្គាល់ដោយសារទេសភាព និងឆ្នេរសមុទ្រ។ វាក៏មានទីតាំងមួយចំនួនដែលមានសារៈសំខាន់ខាងបុរាណវត្ថុផងដែរ។

 ប្រវត្តិសាស្ត្រ 
ភាគច្រើននៃអ្វីដែលឥឡូវនេះគឺខេត្តប៊ិញថ្វឹន គឺជាផ្នែកនៃរដ្ឋចាម នៃ ប៉ាន់ឌូរ៉ាន់ហ្គា ដែលមានមជ្ឈមណ្ឌលនយោបាយរបស់ខ្លួននៅក្នុងខេត្តនីញថ្វឹងដែលនៅជិតខាង។ វា​គឺ​ជា​នាយក​រដ្ឋ​ឯករាជ្យ​ចុង​ក្រោយ​បន្ទាប់​ពី​ការ​ដួល​រលំ​នៃវិជ័យ ក្នុង​ឆ្នាំ១៤៧១ ។ ក្រោយមកខេត្តប៊ិញថ្វឹន ត្រូវបានបញ្ចូលទៅក្នុងប្រទេសវៀតណាម ខណៈពេលដែលខេត្តនីញថ្វឹន នៅតែឯករាជ្យបានយូររហូតដល់ឆ្នាំ១៨៣២។ មុន​ឆ្នាំ ១៩៧៦ ខេត្តប៊ិញថ្វឹន មាន​ទំហំ​តូច​ជាង​ព្រោះ​ភាគ​ខាង​លិច​ភាគ​ច្រើន​ស្ថិត​ក្នុងខេត្តប៊ិញទុយ ដាច់​ដោយ​ឡែក​ពី​គ្នា​)។ ប៊ិញទុយ, ប៊ិញថ្វឹន និង និញថ្វឹន ត្រូវ​បាន​បញ្ចូល​ចូល​គ្នា​ក្នុង​ឆ្នាំ១៩៧៦ ដើម្បី​បង្កើត ​ខេត្តថ្វឹនហាយ ។ វាត្រូវបានបែងចែកម្តងទៀតទៅជា និញថ្វឹន និង ប៊ិញថ្វឹន ក្នុងឆ្នាំ១៩៩១ ខណៈដែលប៊ិញទុយ នៅតែជាផ្នែកមួយនៃខេត្តប៊ិញថ្វឹន។

 ឯកសារយោង