គីបបូរីម (ព្រះគម្ពីរ)

ហ្គីបបូរីម ( ហេព្រើ :  gִּבֹּרִ֛ים ឬ    ) ជា​ពាក្យ​ភាសា ​ហេព្រើរ ​ដែល​អាច ​ប្រែ​​ថា​ "ខ្លាំង​បំផុត​" ហើយ​ជា ​ទម្រង់​ដែល​ពឹងផ្អែក​ខ្លាំង ​នៃ​ពាក្យ​សម្រាប់ "មនុស្ស" (  geḇer )។ នៅក្នុង ព្រះគម្ពីរភាសាហេព្រើរ វាត្រូវបានប្រើប្រាស់ដើម្បីពិពណ៌នាអំពីមនុស្សដែលក្លាហាន ខ្លាំងពូកែ ឬមានឋានៈខ្ពង់ខ្ពស់។ មានការភាន់ច្រលំខ្លះអំពី គីបបូរីម ជាក្រុមនៃសត្វដោយសារតែការប្រើប្រាស់របស់វានៅក្នុង ការនិទានរឿងទឹកជំនន់លោកុប្បត្តិ នៅក្នុង លោកុប្បត្តិ ៦:៤ ដែលពិពណ៌នាអំពីពួក នីហ្វិលីម ថាជាខ្លាំង ( គីបូរីម ) ។

ពាក្យ គីបូរីម ​ត្រូវ​បាន​គេ​ប្រើ​នៅ​ក្នុង​ តានាក ជាង ១៥០ ដង ហើយ​បាន​អនុវត្ត​ចំពោះ​មនុស្ស​ក៏​ដូច​ជា​សត្វ​សិង្ហ ( សុភាសិត ៣០:៣០ ), អ្នក​បរបាញ់ ( លោកុប្បត្តិ១០:៩), ទាហាន ( យេរេមា៥១:៣០ ) និង​អ្នក​ដឹក​នាំ ( ដានីយ៉ែល ១១ :៣)។ ពាក្យ​នេះ​ក៏​ត្រូវ​បាន​អនុវត្ត​ចំពោះ ​អ្នក​ចម្បាំង​ដ៏​មហិមា​របស់​ដាវីឌ ជា​ក្រុម​បុរស​៣៧​នាក់​ដែល​បាន​ប្រយុទ្ធ​ជាមួយ ​ស្តេច​ដាវីឌ ​នៅ ​សាំយូអែល​ទី ២ ២៣ :៨–៣៨។

នៅក្នុង ភាសាហេព្រើរទំនើប ពាក្យ គីបូរ (  ) ស្មើនឹងពាក្យអង់គ្លេស "វីរៈបុរស" ជានាម ឬក្លាហានជាគុណនាម។

 ឯកសារយោង