ព្រះវាយុ

វាយុ  ត្រូវបានគេស្គាល់ផងដែរថាជា Vata និង Pavana,  គឺជា ព្រះហិណ្ឌូ នៃខ្យល់ក៏ដូចជាអ្នកនាំសារដ៏ទេវភាពនៃព្រះ។ នៅក្នុង គម្ពីរវេទ វាយុជាអាទិទេពដ៏សំខាន់ ហើយមានទំនាក់ទំនងយ៉ាងជិតស្និទ្ធជាមួយ ព្រះឥន្ទ្រ ដែលជាស្តេចនៃព្រះ។ លោក​ត្រូវ​បាន​គេ​លើក​ឡើង​ថា​កើត​ចេញ​ពី​ខ្យល់​ដង្ហើម​នៃ​ឧត្តម​ជា ​វិស្ណុ​បុរៈ ហើយ​ក៏​ជា​អ្នក​ផឹក ​សោម ​មុន​គេ​ដែរ។  Upanishads សរសើរគាត់ថាជា Prana ឬ "ដង្ហើមនៃពិភពលោក" ។ ក្នុង​គម្ពីរ​ហិណ្ឌូ​ក្រោយ​មក លោក​ត្រូវ​បាន​ពណ៌នា​ថា​ជា ​ទិក្បាល (អ្នក​យាម​ទិស​ម្នាក់) ដែល​មើល​ទៅ​ទិស​ពាយ័ព្យ។   វីរភាព​ហិណ្ឌូ ​ពិពណ៌នា​ថា​គាត់​ជា​បិតា​របស់​ព្រះ ហនុមាន និង ​ភិម ។ 

អ្នកដើរតាមពួកបរិសុទ្ធនៅសតវត្សទី 13 Madhva ជឿថាគ្រូរបស់ពួកគេជា អ្នកចាប់កំណើត របស់ វាយុ ។    ពួកគេគោរពបូជាអាទិទេពខ្យល់ជា មុខ្យប្រាន ហើយចាត់ទុកគាត់ជាកូនប្រុសរបស់ ព្រះវិស្ណុ ។

 អត្ថន័យ 
ពាក្យ​សម្រាប់ ​ខ្យល់ ( ​វាយុ ​) ឬ​ខ្យល់ (pavana ​) គឺជា ​ធាតុ​បុរាណ​មួយ​ក្នុង​សាសនា​ហិណ្ឌូ ​។ ពាក្យ សំស្រ្កឹត វាយុ មានន័យត្រង់ ' ផ្លុំ '; វាយុ, ' ផ្លុំ ' និង Prana, ' ដង្ហើម ' (viz. the breath of life, cf. the * an - in animate )។ អាស្រ័យហេតុនេះ សេចក្តីយោងចម្បងនៃពាក្យគឺ 'អាទិទេពនៃជីវិត' ដែលពេលខ្លះសម្រាប់ភាពច្បាស់លាស់ហៅថា មុខ្យ-វាយុ (វាយុ) ឬ មុខ្យប្រាន (មេនៃកម្លាំងជីវិត ឬកម្លាំងសំខាន់) ។ 
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ទេវៈនៅក្នុងព្រហ្មញ្ញសាសនា
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:Articles containing Japanese-language text
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:អត្ថបទដែលមានពាក្យជាភាសាចិន