ជនជាតិរ៉ាដេ

រ៉ាដេ ឬ Êđê ( ភាសារ៉ាដេ ៖ Anak Degar  / ជនជាតិដេហ្គារ) គឺជា ក្រុមជនជាតិដើមភាគតិចអូស្ត្រូណេស៊ីនៃភាគខាងត្បូង វៀតណាម (ចំនួនប្រជាជន 398,671 ក្នុងឆ្នាំ 2019)។

 និរុត្តិសាស្ត្រ 
ពាក្យ រ៉ាដេ គឺជាសិលាចារឹក បារាំង ចាស់របស់ ដាហ្គារ នៅក្នុង ភាសា រ៉ាដេ ។ រ៉ាដេត្រូវបានគេសំដៅផងដែរថាជា Anak Degar (ប្រជាជនដេហ្គារ) ។ Anak Degar មកពីពាក្យ Anak កុទាយា-នាគារ មានន័យថា "ក្រុមជនជាតិ កុទាយានាគារ " ឬ "កូនចៅរបស់ ស្រី កៅណ្ឌិន្យ និង នាង នាគ " ។ ឈ្មោះ "កៅណ្ឌិន្យ"  បានមកពីឈ្មោះ កម្ពុជា ហើយ "នាគ" សំដៅលើព្រះដំបូងនៃជនជាតិ ចាម ។ ក្នុង​នាម​ជា​ក្រុម​ជនជាតិ​មួយ​នៃ ​តំបន់​ខ្ពង់រាប​ភាគ​កណ្តាល​វៀតណាម វប្បធម៌​របស់​ប្រជាជន រ៉ាដេ ត្រូវ​បាន​ទទួល​ឥទ្ធិពល​ទាំង ​ប្រទេស​ចាម្ប៉ា និង ​កម្ពុជា ។ ដោយសារតែស្ថានភាពរបស់ពួកគេកាន់កាប់តំបន់ព្រំដែនរវាងឥទ្ធិពលទាំងពីរនេះ ពាក្យ ដេហ្គារពេលខ្លះក៏ត្រូវបានគេប្រើដើម្បីសំដៅលើប្រជាជននៃតំបន់ខ្ពង់រាបភាគកណ្តាលវៀតណាមជាក្រុមសមូហភាព។

យោងតាមអ្នកប្រាជ្ញ បារាំង នៃ ការសិក្សាអាស៊ីអាគ្នេយ៍ ចរិតរបស់ព្រះសង្ឃកៅណ្ឌិន្យជានិមិត្តរូបនៃ វិស័យវប្បធម៌ឥណ្ឌា ដែលមានឥទ្ធិពលលើ អាស៊ីអាគ្នេយ៍ បុរាណតាមរយៈពោនគរ ( ចំប៉ា ) នាងនាគ (កម្ពុជា) ណាងខូសោប ( ឡាវ ) និង មេខ្វាន់ខាវ ( ប្រទេសថៃ) ។ ) រឿងព្រេងនេះមានប្រជាប្រិយភាពជាមួយក្រុមជនជាតិភាគតិចនៃតំបន់ខ្ពង់រាបភាគកណ្តាលវៀតណាម និងក្រុមជនជាតិដទៃទៀតនៃ អាស៊ីអាគ្នេយ៍ ក្នុងផ្នែកវប្បធម៌ឥណ្ឌា។

 ភាសា 
រូបភាពតូច|222x222ភីកសែល| ផ្ទះវែង រ៉ាដេ ។
ភាសា រ៉ាដេ គឺជាភាសាមួយក្នុងចំណោម ភាសាចាម ដែលជាក្រុមរងនៃសាខា ម៉ាឡាយូ-ប៉ូលីណេសៀន នៃ គ្រួសារភាសា អូស្ត្រូណេស៊ី ។ ភាសាចាមផ្សេងទៀតត្រូវបាននិយាយនៅវៀតណាមកណ្តាល និងនៅ អាឆេ, ស៊ូម៉ាត្រា ; ចាម​មាន​ទំនាក់ទំនង​ឆ្ងាយ​ជាង​ជាមួយ​នឹង​ភាសា ​ម៉ាឡេ ​របស់ ​ឥណ្ឌូណេស៊ី ម៉ាឡេស៊ី និង ​ម៉ាដាហ្គាស្កា និង ​ភាសា​ហ្វីលីពីន ។

ជនជាតិចាមបានបង្កើតប្រព័ន្ធសរសេរដោយផ្អែកលើ អក្សរឡាតាំង នៅក្នុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ 1920 ។
រូបភាពតូច|252x252ភីកសែល| កាបូបយួរដៃមួយប្រភេទរបស់ជនជាតិអូស្ត្រូអាស៊ីក បង្កើតឡើងដោយតួអង្គទេវកថា អ៊ី រិទ្ធ និងមានទម្រង់នៃផ្កាពពែ ឡាង ។

 ការដាក់ឈ្មោះមនុស្ស 

 សម្ព័ន្ធភាព និងរចនាសម្ព័ន្ធសង្គម 

 អក្សរសិល្ប៍ 

 វីរភាព 
វីរភាព (ភាសារ៉ាដេ៖ Klei khan ) ដូចជា ក្លៀខាន់ អ៊ី ដាំសាន, ហបៀ ម្លប់, ដាំស្លាញ់,  ជាដើម ត្រូវបានប្រាប់ដោយអ្នកប្រាប់វីរភាព (ភាសារ៉ាដ៖ ពោខាន់ ) នៅជាប់នឹងភ្លើង។ យប់។

 តន្ត្រី 
តន្ត្រីÊdêមានភាពចម្រុះណាស់ ហើយការលេងភ្លេងគឺជាវិធីដែលប្រជាជនÊdêប្រាស្រ័យទាក់ទងជាមួយមនុស្សទាំងសងខាង ហើយយោងទៅតាមជំនឿរបស់ពួកគេគឺព្រះ (ភាសាÊdê: yang)។

 ឧបករណ៍ភ្លេង 
ស្តាំ|រូបភាពតូច|157x157ភីកសែល| ដិញវួត ជាខ្លុយបញ្ឈរដែលប្រជាជន រ៉ាដេ ប្រើ

 គង៖ មាន​គង​ជា​ច្រើន​ឈុត​ដែល​គេ​ប្រើ។ កន្សោម​គង​ត្រូវ​បាន​ផ្សំ​ឡើង​ដោយ​គង​ព្យួរ​ចំនួន​ប្រាំមួយ​គឺ ខ្នា ហិល​ណាង ឬ​កណា​ហី​ង ម៉ុ​ឃឹ​ក ឬ​ខ្នុរ ឃ្យូ​ក ឬ​ម៉ុង ហឹល​ឡាំង ឡៅ​ខឿង ឬ​ក​ឃី​ត កណ្ណ​ឌី ហើយ​មួយ​ធំ​ជាងគេ​គឺ ឈីង សា; ព្រម​ទាំង​គង​មេ​ពីរ​គឺ mđũ និង ana (មាន​ស្គរ h'gor ផង​ដែរ)។ អ្នក​ផ្សេង​ទៀត​គឺ​: chinh k'ram ។ វប្បធម៌ រ៉េដេ  គងត្រូវ​បាន ​អង្គការ UNESCO ទទួល​ស្គាល់​ថា​ជា ​ស្នាដៃ​មួយ​នៃ​បេតិកភណ្ឌ​មាត់​ធ្មេញ និង​អរូបី​នៃ​មនុស្សជាតិ ។
 ខ្លុយ (Êdê language: đing): đing năm, ky pah, đing tak ta (or đing buốt klé), đing buốt tút, đing buốt trok, đing rinh, đing téc, đinh tút.
 ឧបករណ៍ខ្សែ៖ ប្រុក ឬ ប្រុក ហ្សិត,  goong ។
 អ្នកផ្សេងទៀត៖ ឈិន đing aráp, gông kram, đing pah, đing ktuk, đing pâng, kni.

 ស្ថាបត្យកម្ម 
ផ្ទះធម្មតារបស់ប្រជាជន រ៉ាដេ គឺជាផ្ទះវែងធ្វើពីឫស្សី និងឈើ។ ប្រវែងផ្ទះវែងត្រូវបានវាស់ដោយចំនួននៃធ្នឹមកអាវ (ភាសារ៉ាដេ៖ ដឺ ) ។ នៅពេលដែលក្មេងស្រីដែលរស់នៅក្នុងផ្ទះរៀបការរួច ផ្ទះត្រូវបានពង្រីកដោយបន្ទប់តែមួយ ព្រោះទិដ្ឋភាពរួមនៃអាពាហ៍ពិពាហ៍ រ៉ាដេមានន័យថា ប្តីនឹងរស់នៅក្នុងផ្ទះប្រពន្ធរបស់គាត់។ ទិសដៅនៃអគារគឺខាងជើង - ខាងត្បូង។

លំហផ្ទះវែងចែកចេញជាពីរផ្នែក៖ ផ្ទៃរបស់ Gah បង្កើតបាន 1/3- 2/3 ផ្ទៃដីសរុបត្រូវបានចាត់ទុកថាជាបន្ទប់ទទួលភ្ញៀវ និងផ្នែកផ្សេងទៀតរួមមានបន្ទប់គេង។ មានទ្វារពីរ៖ ទ្វារខាងមុខសម្រាប់បុរស ទ្វារខាងក្រោយសម្រាប់ស្ត្រី និងជណ្តើរពីរ៖ ជណ្តើរបុរស និងជណ្តើរស្រី។

ផ្ទះ​វែង​អាច​មាន​ប្រវែង​១០០​ម៉ែត្រ និង​ផ្ទះ​ពី​បី​ទៅ​ប្រាំបួន​គ្រួសារ។ ការ​ពិពណ៌នា​បែប​បុរាណ​អំពី​ទំហំ​ផ្ទះ​វែង​គឺ៖ «ផ្ទះ​វែង​ដូច​សំឡេង​គង»។

 វិចិត្រសាល 

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ជនជាតិ ភាគតិច ក្នុង ប្រទេស កម្ពុជា