ពេជ្រសូត្រ

ពេជ្រ សូត្រ ( សំស្រ្កឹត : Vajracchedikā Prajñāpāramitā Sūtra , វជ្រច្ឆេទិកាប្រាជ្ញាបាមិតាសូត្រ) គឺជា សូត្រ ពុទ្ធសាសនា មហាយាន (ប្រភេទនៃគម្ពីរបរិសុទ្ធ) មកពីប្រភេទនៃ ប្រាជ្ញាបារមិតា ('ល្អឥតខ្ចោះនៃប្រាជ្ញា') សូត្រ ។ បកប្រែទៅជាភាសាផ្សេងៗគ្នាតាមភូមិសាស្ត្រទូលំទូលាយ ពេជ្រសូត្រ គឺជាសូត្រដ៏មានឥទ្ធិពលបំផុតមួយនៅក្នុង អាស៊ីបូព៌ា ហើយវាមានភាពលេចធ្លោជាពិសេសនៅក្នុងប្រពៃណី ចាន់ (ឬ ហ្សេន )  រួមជាមួយ ព្រះសូត្រ ។

ច្បាប់ចម្លងនៃ រាជវង្សថាង - កំណែចិននៃ ពេជ្រសូត្រ ត្រូវបានរកឃើញក្នុងចំណោម សាត្រាស្លឹករឹត ដុនហួង ក្នុងឆ្នាំ ១៩០០ ដោយព្រះសង្ឃ Daoist Wang Yuanlu ហើយបានលក់ទៅឱ្យ Aurel Stein ក្នុងឆ្នាំ ១៩០៧ ។ Wenjie Duan (1 January 1994). Dunhuang Art: Through the Eyes of Duan Wenjie. Abhinav Publications. p. 52. . ពួកគេត្រូវបានចុះកាលបរិច្ឆេទត្រឡប់ទៅ ១១ ឧសភា ៨៦៨  សៀវភៅពេជ្រសូត្រចិនត្រូវបានបោះពុម្ពនៅឆ្នាំ ៨៦៨ ហើយ 'Mugu jeonggwang dae darani-gyeong' ត្រូវបានបោះពុម្ពនៅឆ្នាំ ៧៥១ ។ ស្នាដៃបោះពុម្ពចាស់បំផុតដែលនៅគឺ 'Mugu jeonggwang dae darani-gyeong' បោះពុម្ពដោយប្លុកឈើនៅប្រទេសកូរ៉េប្រហែលឆ្នាំ ៧៥១ ។

វាក៏ជា ការងារច្នៃប្រឌិត ដំបូងគេដែលគេស្គាល់ផងដែរជាមួយនឹងការឧទ្ទិសដល់ ដែនសាធារណៈ យ៉ាងច្បាស់លាស់ ខណៈដែល colophon នៅចុងបញ្ចប់ចែងថាវាត្រូវបានបង្កើតឡើង "សម្រាប់ការចែកចាយដោយឥតគិតថ្លៃជាសកល"។ 

 ចំណងជើង 
ចំណងជើងភាសាសំស្រ្កឹតសម្រាប់ សូត្រ គឺ វជ្រច្ឆេទិកាប្រាជ្ញាបាមិតាសូត្រ ដែលអាចត្រូវបានបកប្រែយ៉ាងខ្លីថា " វជ្រ អ្នកកាត់ភាពល្អឥតខ្ចោះនៃប្រាជ្ញា សូត្រ" ឬ "ភាពល្អឥតខ្ចោះនៃអត្ថបទប្រាជ្ញាដែលកាត់ដូចជាផ្គរលាន់ ។  នៅក្នុងភាសាអង់គ្លេស ទម្រង់ខ្លីៗដូចជា ពេជ្រសូត្រនិង វជ្រសូត្រ គឺជារឿងធម្មតា។ ចំណងជើងពឹងផ្អែកលើថាមពលរបស់ វជ្រ (ពេជ្រ ឬផ្គរលាន់ ប៉ុន្តែក៏ជាពាក្យអរូបីសម្រាប់អាវុធដ៏មានអានុភាព) ដើម្បីកាត់វត្ថុជាពាក្យប្រៀបធៀបសម្រាប់ប្រភេទនៃប្រាជ្ញាដែលកាត់ និងបំបែកការបំភាន់ ដើម្បីឈានទៅដល់ការពិត។  ព្រះសូត្រ​នេះ​ក៏​ត្រូវ​បាន​គេ​ហៅ​តាម​ឈ្មោះ​ថា "Triśatikā Prajñāpāramitā Sūtra" (300 បន្ទាត់​នៅ​លើ Perfection of Wisdom sutra) ។

 ឯកសារយោង