ប្រាង្គ ស្រីទេព

ប្រាង្គស្រីទេព ( ថៃ : ​ปรางค์ศรีเทพ) ជា​ប្រាសាទ​ខ្មែរ​មួយ​ដែល​មាន​ទីតាំង​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ថៃ​ក្នុង ​ឧទ្យាន​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ស្រី​ថេប ( ​ខេត្ត​ផាត់​ចាប៊ុន ​) ។

វាជាប៉មដ៏ធំមួយដែលមានទីតាំងនៅខាងក្រោយ Prang Song Phi Nong ហើយមានមូលដ្ឋានកំពស់ 1 ម៉ែត្រ ពីលើដី។ រចនាបថនៃប្រាង្គស៊ីទេពគឺដូចគ្នាបេះបិទទៅនឹង Prang Song Phi Nong ហើយមានមូលដ្ឋានថ្មបាយក្រៀម និងច្រកទ្វារបួន។ តួសំខាន់នៃប៉ម និងដំបូលធ្វើពីឥដ្ឋ។ នៅសល់នៃ ប្រាង្គ សព្វថ្ងៃនេះមានកំពស់ 12 ម៉ែត្រ។ ប៉ម​មាន​ច្រក​ចូល​តែ​មួយ​គត់​នៅ​ខាង​លិច ទ្វារ​ផ្សេង​ទៀត​ជា​ទ្វារ​ក្លែងក្លាយ។ ដើមឡើយ ច្រកខាងជើងដែលនាំទៅដល់ប៉ម ត្រូវគ្របដោយដំបូលឈើ។ នៅខាងមុខប៉មធំមានបណ្ណាល័យពីរ។ មូលដ្ឋានកណ្តាលនៅពីមុខរាបស្មើរត្រូវបានពង្រីកដោយផ្លូវាងឈើឆ្កាងដែលនាំទៅដល់កម្រិតទាប។ នៅ​ចុង​ផ្លូវ​មាន​ក្បាល ​នាគ ។ ក្បាលនាគពិតជាមានទីតាំងនៅចុងផ្លូវនីមួយៗ ផ្លូវនេះបង្កើតបានជា ស្ពាននាគ ជានិមិត្តរូបនៃទំនាក់ទំនងរវាងស្ថានសួគ៌ និងផែនដី។ បន្តិចទៀត ឆ្ពោះទៅ Prang Song Phi Nongមានជញ្ជាំងថ្មបាយក្រៀមនៅលើមូលដ្ឋានជាកម្មសិទ្ធិរបស់សំណង់ផ្សេងៗ។

ប្រាង្គ​ស្រីទេព​កសាងនៅសតវត្សទី ១១  ​និងទី​១២ បើ យោង តាម ផ្ដែ ដែល បាន រក ឃើញ  ។ មាន​ដាន​ជាក់ស្តែង​នៃ​ការ​ជួសជុល​ប៉ម ជា​ឧទាហរណ៍​ក្នុង​ទម្រង់​ជា ​ការ​ជួសជុល ​មិន​ទាន់​រួចរាល់។ យើង​អាច​សន្និដ្ឋាន​បាន​ថា​ដើម​ឡើយ​ជា​ទីសក្ការៈ​ព្រហ្មញ្ញសាសនា ដែល​ពេល​នោះ​ត្រូវ​បាន​ប្រែក្លាយ​សម្រាប់​ការ​គោរព​បូជា​ព្រះពុទ្ធសាសនា ​មហាយាន ​ក្នុង​រជ្ជកាល​ព្រះបាទ ​ជ័យវរ្ម័នទី ៧ ។ យើងរកឃើញការផ្លាស់ប្តូរនេះនៅក្នុងការគោរពបូជានៅកន្លែងជាច្រើនដែលជាផ្នែកមួយនៃអាណាចក្រខ្មែរ។ ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា ការងារ​ជួសជុល​ត្រូវ​បាន​បញ្ឈប់​មុន​ពេល​ Si Thep ត្រូវ​បាន​គេ​បោះ​បង់​ចោល។

 រូបថត