ប្រជាជនចាហៃ

ជនជាតិ ចាហៃ ឬ ជេហៃ គឺជាជនជាតិដើមភាគតិច ( អូរ៉ាងអាស្លី) នៃក្រុមជនជាតិ សេម៉ាង ដែលត្រូវបានរកឃើញនៅ ប៉េរ៉ាក់ និង កេឡាន់តាន់ ប្រទេសម៉ាឡេស៊ី និងផ្នែកខ្លះនៃ ប្រទេសថៃ ។ ពួកគេមានស្បែកខ្មៅ សក់រួញ និង លក្ខណៈមុខអាស៊ី ហើយត្រូវបានបង្កើតឡើងយ៉ាងស្តុកទុក។  ពួក​គេ​ជា ​អ្នក​បរបាញ់ ហើយ​ម្តងម្កាល​ពួកគេ​ប្រកប ​របរ​កសិកម្ម​រហ័ស ។ 

ប្រជាជននេះជឿលើ ប្រព័ន្ធសាសនា ជាមួយ ការ៉ី (ហៅថា "Karεy") ជាកម្លាំងអរូបីដែលត្រួតពិនិត្យសកម្មភាព និងអាកប្បកិរិយារបស់ពួកគេ។ ដើម្បីជៀសវាងការទាក់ទាញចំណាប់អារម្មណ៍របស់ ការ៉ី អវិជ្ជមាន មានបម្រាម និងច្បាប់ជៀសវាងដែលត្រូវអនុវត្តតាម។ ពួកគេជឿថា ការ៉ី អាចភ័យខ្លាចទៅឆ្ងាយ ឬទាក់ទាញដោយក្លិនផ្សេងៗ អាស្រ័យលើចំណង់ចំណូលចិត្តរបស់ ការ៉ី ឧទាហរណ៍ ក្លិនមិនល្អរបស់ត្រីដុត។  ហេតុដូច្នេះហើយ នេះបាននាំឱ្យមានវចនានុក្រមក្លិនដ៏សម្បូរបែបនៅក្នុង ភាសាចាហៃ  លក្ខណៈមួយក៏ត្រូវបានចែករំលែកក្នុងចំណោម ប្រជាជន Maniq ក្នុង ប្រទេសថៃ ផងដែរ។ 

ប្រជាជនដែល​ជា​ជនជាតិ​ដើម​ជា​ពូជពង្ស​រស់នៅ​ក្នុង​ការ​តាំង​ទីលំនៅ​អចិន្ត្រៃយ៍​នៅ​ផ្នែក​ខ្លះ​នៃ ​ឧទ្យាន Royal Belum State Park ដែល​ជា​ផ្នែក​មួយ​នៃ​ការ​ទាក់ទាញ​ភ្ញៀវ​ទេសចរ។ ពួកគេរស់នៅក្នុងភាពឯកោ ហើយភាគច្រើនទំនងជាខ្វះហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធដូចជាផ្លូវថ្នល់ សាលារៀន សេវាសុខភាពជាដើម។  នេះបណ្តាលឱ្យអស់ធនធាន។ អត្រាមរណភាពរបស់ប្រជាជននៅតាមភូមិនានាតាមដងទន្លេ Kejar គឺខ្ពស់ដល់ទៅ 50% ចំពោះកុមារ ដោយសារ ជំងឺ serawan  ជំងឺអាថ៌កំបាំងដែលបណ្តាលឱ្យចំនួនប្រជាជននៅទីនោះធ្លាក់ចុះពី 600 ទៅ 400 
ស្តាំ|រូបភាពតូច|300x300ភីកសែល| ទីតាំងភូមិសាស្ត្ររបស់ប្រជាជន ចាហៃ (មានទីតាំងនៅ ប៉េរ៉ាក់ ជិតព្រំដែន កេឡាន់តាន់ ) និងសហគមន៍ អូរ៉ាងអាស្លី ផ្សេងទៀតនៅ ឧបទ្វិបម៉ាឡេ ។
សក្ដានុពល​ចំនួន​ប្រជាជន​ចាហៃក្នុង ​ប្រទេស​ម៉ាឡេស៊ី មាន​ដូច​ខាង​ក្រោម៖
ឆ្នាំ        2000  ២០០៣  ២០០៤   ចំនួនប្រជាជន ៦២១ ៥៤៦ ៧០២ ៧៦៩ ៧៤០ ១.០៤៩ ១.០៤៩ ១.២៤៤ ១.៨៤៣ ១.៨៤៣ ២.៣២៦
ការតាំងទីលំនៅផ្សេងទៀតរបស់ជនជាតិ ចាហៃនៅក្នុង ប្រទេសម៉ាឡេស៊ី គឺ៖

 RPS Air Banun, Gerik, ប៉េរ៉ាក់ 
 Sungai Rual, ស្រុក ជេលី, រដ្ឋកេឡាន់តានយ