ទឹកប្រេងខ្យង

ទឹកប្រេងខ្យង ឬ Oyster sauce ពិពណ៌នាអំពីទឹកជ្រលក់ជាច្រើនដែលផលិតដោយ អយស្ទ័រ ចម្អិនអាហារ។ ធម្មតាបំផុតក្នុងការប្រើប្រាស់ទំនើបគឺ គ្រឿងទេស ពណ៌ត្នោតខ្មៅ viscous ផលិតចេញពីសារធាតុចម្រាញ់ ពីអយស្ទ័រ  The Times, 22 January 1981; Cook Accidentally on purpose  ស្ករ អំបិល និងទឹក ក្រាស់ដោយ ម្សៅពោត (ទោះបីជាទឹកជ្រលក់អយស្ទ័រដើមបានកាត់បន្ថយជាតិស្ករដែលមិនទាន់ចម្រាញ់តាមរយៈកំដៅ ដែលបណ្តាលឱ្យមាន ទឹកជ្រលក់ក្រាស់ធម្មជាតិដោយសារតែការ caramelization មិនមែនជាការបន្ថែមនៃម្សៅពោត) ។

សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ កំណែ​ពាណិជ្ជកម្ម​មួយ​ចំនួន​ត្រូវ​បាន​ក្លាយជាពណ៌ខ្មៅដោយ ​ការ៉ាមែល ទោះ​បី​ជា​ទឹក​ស៊ីអ៊ីវ​ដែល​មាន​គុណភាព​ខ្ពស់​គឺ​ខ្មៅដោយ​ធម្មជាតិ។  វាត្រូវបានគេប្រើជាទូទៅនៅក្នុង ម្ហូបចិន, ថៃ ,ឥណ្ឌូនេស៊ី ,ម៉ាឡេ ,វៀតណាម និង ម្ហូបខ្មែរ ។

 ផលិតកម្ម 
ការផលិតទឹកប្រេងខ្យងបានចាប់ផ្តើមនៅក្នុងប្រទេសចិនមិនលើសពីពាក់កណ្តាលទសវត្សរ៍ឆ្នាំ 1870 ។ អយស្ទ័រ​ត្រូវ​យក​ទៅ​ស្ងោរ​ក្នុង​អាង​ដែក​បីក្នុង​រយៈពេល​កន្លះ​ម៉ោង រួច​យក​ទៅ​ហាល ​ផ្តៅ ​ដោយ​ហាល​ថ្ងៃ ឬ​លើ​ភ្លើង​ល្មម។ ទឹកពីអាងត្រូវបានកាត់បន្ថយក្នុងអាងទីបួនទៅជា "ទឹកជ្រលក់ខ្មៅ" ។ ទឹកសមុទ្រ អំបិល និង/ឬសណ្តែកសៀងអាចត្រូវបានបន្ថែម។ 

សព្វថ្ងៃនេះ ទឹកស៊ីអ៊ីវភាគច្រើនត្រូវបានផលិតជាលក្ខណៈពាណិជ្ជកម្មនៅលើខ្សែសង្វាក់ផលិតកម្មស្វ័យប្រវត្តិ។ ផ្លូវកាត់ជាច្រើនត្រូវបានបង្កើតឡើងដើម្បីបង្កើតរសជាតិស្រដៀងគ្នាកាន់តែលឿន និងកាត់បន្ថយការចំណាយ។ ទឹកប្រេងខ្យងសព្វថ្ងៃនេះ ជាធម្មតាត្រូវបានផលិតឡើងជាមួយនឹងមូលដ្ឋាននៃជាតិស្ករ និងអំបិល ហើយក្រាស់ជាមួយនឹងម្សៅពោត។ ចំរាញ់ចេញពីអយស្ទ័រ ឬសារធាតុសំខាន់ៗ ត្រូវបានគេប្រើដើម្បីផ្តល់រសជាតិដល់ទឹកជ្រលក់មូលដ្ឋាន។ គ្រឿងផ្សំផ្សេងទៀតដូចជា ទឹកស៊ីអ៊ីវ និង monosodium glutamate ក៏អាចត្រូវបានបន្ថែមដើម្បីធ្វើឱ្យរសជាតិកាន់តែស៊ីជម្រៅ និងបន្ថែមពណ៌។ គុណភាពនៃទឹកប្រេងខ្យងនឹងប៉ះពាល់ដល់រសជាតិយ៉ាងខ្លាំង។
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:Articles containing Thai-language text
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:អត្ថបទដែលមានពាក្យជាភាសាចិន