ការ​ប្រកាស​ឯករាជ្យ​របស់​ឥណ្ឌូនេស៊ី

ការប្រកាស​ឯករាជ្យ​របស់​ឥណ្ឌូណេស៊ី (    ឬសាមញ្ញ Proklamasi ) ត្រូវបានអាននៅម៉ោង 10:00 នៅថ្ងៃសុក្រ ទី 17 ខែសីហា ឆ្នាំ 1945  នៅ ហ្សាកាតា ។ សេចក្តីប្រកាសនេះបានកត់សម្គាល់ការចាប់ផ្តើមនៃការតស៊ូការទូត និងប្រដាប់អាវុធនៃ បដិវត្តជាតិឥណ្ឌូនេស៊ី ប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងកងកម្លាំងនៃ ប្រទេសហូឡង់ និងជនស៊ីវិលដែលគាំទ្រហូឡង់ រហូតដល់ក្រោយមកបានទទួលស្គាល់ឯករាជ្យរបស់ប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ីជាផ្លូវការនៅឆ្នាំ 1949។  ឯកសារនេះត្រូវបានចុះហត្ថលេខាដោយ ស៊ូកាណូ ( ដែលបានចុះហត្ថលេខាលើឈ្មោះរបស់គាត់ "ស៊ូកាន" ដោយប្រើ អក្សរសាស្ត្រ Van Ophuijsen ) និង មហាម៉េដ ហាតា ដែលត្រូវបានតែងតាំងជាប្រធានាធិបតីនិងអនុប្រធានរៀងៗខ្លួននៅថ្ងៃបន្ទាប់។  

កាលបរិច្ឆេទ​នៃ​ការ​ប្រកាស​ឯករាជ្យ​របស់​ឥណ្ឌូណេស៊ី​ត្រូវ​បាន​ធ្វើ​ជា ​ថ្ងៃ​ឈប់​សម្រាក​សាធារណៈ ​ដោយ​ច្បាប់របស់​រដ្ឋាភិបាល​ចេញ​នៅ​ថ្ងៃ​ទី ១៨ ខែ​មិថុនា ឆ្នាំ ១៩៤៦ 
ធ្វេង|រូបភាពតូច| ស៊ូកាណូ សច្ចាប្រណិតមុន​ពេល​ប្រកាស​ឯករាជ្យ​ឥណ្ឌូណេស៊ី
ស្តាំ|រូបភាពតូច| វិមានរំលឹកដល់ការប្រកាសឯករាជ្យរបស់ឥណ្ឌូនេស៊ី

 ឯកសារយោង 

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:Articles containing Japanese-language text