ព្រះមហាវិជ័យម្កុដ (ថៃ)

ព្រះមហាវិជ័យម្កុដ ( ថៃ:  พระมหาพิชัยมงกุฎ ) គឺជា រាជសម្បត្តិ មួយរបស់ប្រទេសថៃ។ ធ្វើ​ពី ​មាស និង​ស្រោប​ដោយ​ត្បូង ពណ៌​ក្រហម និង​បៃតង ក្នុង​រជ្ជកាល​ព្រះបាទ ​រាមា​ទី ១ ឆ្នាំ ១៧៨២ មកុដ ​មាន​កម្ពស់ ៦៦ សង់ទីម៉ែត្រ (២៦ អ៊ីញ) និង​ទម្ងន់ ៧,៣ គីឡូក្រាម (១៦ ផោន ) ។ ក្នុង​រជ្ជកាល​ព្រះបាទ ​រាជា​ទី​៤ គ្រឿង​ពេជ្រ​មួយ​ឈុត​ត្រូវ​បាន​បន្ថែម​លើមកុដ​។ បន្ថែម​ទៀត​ផង​ដែរ​គឺ​ពេជ្រ​កាត់​ធំ​មក​ពី​ប្រទេស​ឥណ្ឌា​ដើម្បី​លម្អ​លើ​កំពូល​នៃ​មកុដ​ដែល​មាន​ឈ្មោះ​ថា ​មហា​ពេជ្រ ។ មកុដ​នេះ​មាន​ការ​រចនា​បែប​ថៃ​ប្លែក​ពី​គេ ដោយ​មានរាង ​សាជី ​​ច្រើន​ជាន់ ដែល​បញ្ចប់​ក្នុង​រាង​ជា​រាង​មូល។

មកុដ​គឺ​ពាក់​បាន​តែ​ពេល​ដែល​ស្ដេច​ឡើង ​គ្រង​រាជ្យ ។ គាត់ដាក់មកុដនៅលើក្បាលរបស់គាត់។ រូបរាងនៃមកុដតំណាងឱ្យគំនិតនៃ រាជាធិបតេយ្យដ៏ទេវភាព ។ កំពស់ខ្ពស់បង្ហាញពីសិទ្ធិអំណាចដ៏ទេវភាព និងសិទ្ធិគ្រប់គ្រងលើរាស្ដ្ររបស់គាត់។

មកុដ គឺជារាជសម្បត្តិដ៏សំខាន់បំផុតក្នុងចំណោមវត្ថុ ទាំងប្រាំ ប៉ុន្តែនៅពេលមួយមកុដនេះត្រូវបានគេចាត់ទុកថាមានសារៈសំខាន់ដូចគ្នាទៅនឹងរាជសម្បត្តិផ្សេងទៀត។[ ត្រូវការដកស្រង់ ]

 ជានិមិត្តសញ្ញា 
ព្រះមហាវិជ័យមកុដ ត្រូវបានប្រើជាផ្នែកនៃនិមិត្តសញ្ញានៅក្នុងអង្គការសាធារណៈ និងស្ថាប័នអប់រំជាច្រើន។ គ្រឿងឥស្សរិយយសនៃ កងយោធពលខេមរភូមិន្ទ និងមន្ត្រី នគរបាលភូមិន្ទថៃ ( ថ្នាក់មេ និងលើសពីនេះ) ទាំងអស់បង្ហាញពីមកុដដ៏ធំ។

 វិចិត្រសាល