ព្រះរោង

ព្រះរោង ( ) គឺជាតួអង្គរឿងព្រេងនិទានពីប្រវត្តិសាស្ត្រថៃ ដែលជាធម្មតាត្រូវបានពិពណ៌នាថាជាស្ថាបនិកនៃនគរ ថៃ ដំបូងគេ ដែលបានរំដោះប្រជាជនចេញពីការគ្រប់គ្រងនៃ អាណាចក្រខ្មែរ បុរាណ។ វាក៏ត្រូវបានគេរកឃើញថាជាចំណងជើងដែលអាចសំដៅទៅលើស្តេចមួយឬច្រើននៃ សុខោទ័យ ហើយត្រូវបានគេសំដៅនៅក្នុងចំណងជើងនៃស្នាដៃអក្សរសិល្ប៍ជាច្រើន រួមទាំង ត្រៃភូមព្រះរោងដែលជាអត្ថបទសាសនាសម័យសុខោទ័យដែលពិពណ៌នាអំពី លោកិយវិទ្យាព្រះពុទ្ធសាសនា ។

កំណែទូទៅនៃរឿងព្រេង ព្រះរោង គឺថាគាត់គឺជាចៅហ្វាយនាយរបស់ប្រទេសថៃនៅ ល្វោ ( លពបុរី ) ដែលមានអំណាចអស្ចារ្យនៃការនិយាយ។ ជនជាតិថៃត្រូវបញ្ជូនទឹកទៅរាជធានី ខម (ខ្មែរ) ជាពន្ធ ហើយព្រះរោងបានប្រើអំណាចរបស់គាត់ដើម្បីធ្វើកន្ត្រកឬស្សីមិនជ្រាបទឹក ដើម្បីឱ្យពួកគេប្រើប្រាស់ទឹកជំនួសពាងដីឥដ្ឋធ្ងន់។ នៅពេលដែលស្តេចខមចង់សោយទិវង្គត ព្រះរោងបានរត់គេចខ្លួន ហើយបានបួសជាព្រះសង្ឃនៅសុខោទ័យ។ ចារកម្ម ខម “មុជក្រោមដី” ត្រូវបានបញ្ជូនមករកគាត់ ប៉ុន្តែមិនស្គាល់មុខរបស់ ព្រះរោង បានសួរគាត់ដោយចៃដន្យនៅពេលដែលពួកគេបានជួប។ ព្រះរោង បាន​ប្រាប់​ចារកម្ម​ឱ្យ​ស្នាក់​នៅ​ទីនោះ ហើយ​អំណាច​របស់​គាត់​បាន​ធ្វើអោយចារកម្មខ្មែរប្រែក្លាយ​គាត់​ទៅ​ជា​ថ្ម​។

មានការសម្របសម្រួលសម័យទំនើបជាច្រើននៃរឿងព្រេង។ រឿងមួយដែលគេស្គាល់ជាងគេគឺរឿងល្ខោនឆ្នាំ 1917 ដោយស្តេច វជ្រវុធ (រាមា VI) ដែលបានពន្យល់ពីអំណាចអរូបីថាជាទង្វើនៃប្រាជ្ញាដ៏អស្ចារ្យរបស់ ព្រះរោង។