អជ៌ុន

អជ៌ុន ( សំស្ក្រឹត:  अर्जुन,  Arjuna) គឺជាព្រះអង្គម្ចាស់បុរាណនៃ នគរកុរុ ដែលមានទីតាំងនៅ ប្រទេសឥណ្ឌា បច្ចុប្បន្ន។ គាត់គឺជាតួឯកដ៏សំខាន់ម្នាក់នៃ វីរភាពហិណ្ឌូ មហាភារត ។ លោក​ជា​កូន​ទី​បី​ក្នុង​ចំណោម​បង​ប្អូន បាណ្ឌវ ទាំង​ប្រាំ​នាក់​ដែល​មក​ពី​វង្ស​ត្រកូល​របស់ ​កុរុ ។ នៅក្នុង សង្គ្រាម មហាភារត អជ៌ុន គឺជាអ្នកចម្បាំងដ៏សំខាន់ម្នាក់មកពីខាង បាណ្ឌវ ក្នុងសមរភូមិ កុរុក្សត្រ ។ មុនពេលចាប់ផ្តើមសង្រ្គាម អ្នកណែនាំរបស់គាត់ ក្រិស្ណា បានផ្តល់ឱ្យគាត់នូវចំណេះដឹងកំពូលនៃ Bhagavad Gita ដើម្បីយកឈ្នះលើបញ្ហាសីលធម៌របស់គាត់។ នៅក្នុងវីរភាព អជ៌ុន គឺជាមិត្តជិតស្និទ្ធបំផុតនិងជាដៃគូរបស់ ក្រិស្ណា ។ 

អជ៌ុន គឺជាកូនប្រុសរបស់ កុន្តិ ដែលជាភរិយារបស់ កុរុ ស្ដេច បាណ្ឌុ និងជា ព្រះឥន្ទ្រ ដែលបានបង្កើតគាត់ដោយសារតែបណ្តាសារបស់ បាណ្ឌុ ។ នៅក្នុង មហាភារត នេះ អជ៌ុន ត្រូវបានពិពណ៌នាថាជាអ្នកបាញ់ព្រួញដែលមានជំនាញតាំងពីក្មេងជាសិស្សដែលទទួលបានការពេញចិត្តពីគ្រូរបស់គាត់ ទ្រោណ ដែលជាគូប្រជែងរបស់ កណ៌ ជាសត្រូវចម្បងរបស់ កៅរវ និងជាគូដណ្តឹងរបស់ ទ្រៅបាទី ដែលបានក្លាយជា ភរិយាធម្មតារបស់ បណ្ឌវ ។ អជ៌ុន ត្រូវបាននិរទេសពីរដង ដោយលើកទីមួយសម្រាប់ការបំបែកកិច្ចសន្យាជាមួយបងប្អូនរបស់គាត់ ហើយម្តងទៀតជាមួយបងប្អូនរបស់គាត់ បន្ទាប់ពីបងប្រុសច្បងរបស់គាត់ត្រូវបានបោកបញ្ឆោតឱ្យលេងល្បែងឆ្ងាយពីបល្ល័ង្ក។ ក្នុងអំឡុងពេលនិរទេសខ្លួនជាលើកដំបូង អ៌ជុន បានរៀបការជាមួយ ឧលុបិ, ចិត្រាង្គទា និង សុភទ្រ ។ ពីប្រពន្ធទាំងបួនរបស់គាត់ អជ៌ុន មានកូនប្រុសបួននាក់ដែលម្នាក់មកពីប្រពន្ធនីមួយៗ  ស្រុតកម៌, ឥរវន, ពភ្រុវហណ និង អភិមន្យុ ។ ក្នុងអំឡុងពេលនិរទេសទីពីររបស់គាត់ អជ៌ុន ទទួលបានអាវុធសេឡេស្ទាលជាច្រើន។ ក្រៅពីជាអ្នកចម្បាំង អជ៌ុន មានជំនាញខាងតន្ត្រី និងរបាំ។ នៅចុងបញ្ចប់នៃវីរភាព បណ្ឌវ អមដោយ ទ្រៅបាទី ចូលនិវត្តន៍ទៅកាន់ ហិម៉ាឡៃយ៉ា ដែលជាកន្លែងដែលមនុស្សទាំងអស់នៅក្នុងពេលវេលាកន្លងផុតទៅដើម្បីទៅដល់ឋានសួគ៌។

 ជីវិតនិងរឿងព្រេង 

 អាពាហ៍ពិពាហ៍និងកូន 

 ការដុតព្រៃ កណ្ឌវ 

 ល្បែងគ្រាប់ឡុកឡាក់ 

 ការនិរទេសនៃ បណ្ឌវ 

 នៅនគរមត្ស្យ 

 សង្គ្រាម កុរុក្សរ្រ 

 ភគវតគិត 
ភគវតគិត  គឺជាសៀវភៅមួយនៅក្នុង មហាភារត ដែលបង្ហាញពីការសន្ទនារវាង អជ៌ុន និង ក្រិស្ណា ភ្លាមៗមុនពេលចាប់ផ្តើមនៃសង្រ្គាម កុរុក្សេត្រ រវាង បណ្ឌវ និង កៅរវ ។ នេះ​បើ​តាម​លោក Richard H. Davis។

 នៅក្នុងសង្គ្រាម 
អជ៌ុន គឺជាអ្នកចម្បាំងដ៏សំខាន់នៅក្នុងជ័យជំនះរបស់ បណ្ឌវ នៅ កុរុក្សត្រ ។ សមត្ថភាពរបស់ អជ៌ុន ក្នុងនាមជាអ្នកបាញ់ធ្នូត្រូវបានបង្ហាញដោយជោគជ័យរបស់គាត់ក្នុងការសំលាប់អ្នកចម្បាំងជាច្រើនរួមទាំងបងប្រុសរបស់គាត់ កណ៌ និងជីតា ភិស្ម ។

 ការដួលរលំនៃ ភិស្ម : នៅថ្ងៃទី 10 នៃការប្រយុទ្ធ សិខណ្ឌិ បានអមដំណើរ អជ៌ុន នៅលើរទេះរបស់ក្រោយហើយពួកគេបានប្រឈមមុខនឹង ភិស្ម ដែលមិនបានបាញ់ព្រួញទៅ សិខណ្ឌិ ។ បន្ទាប់មកគាត់ត្រូវបានធ្លាក់ក្នុងសមរភូមិដោយ អជ៌ុន ចាក់ដោយព្រួញរាប់មិនអស់។ ដោយ សិខណ្ឌិ នៅពីមុខ ភិស្ម មិនទាំងមើលទៅក្នុងទិសដៅនោះ អជ៌ុន បានបាញ់ព្រួញទៅ ភិស្ម ដោយទម្លុះរាងកាយទាំងមូលរបស់គាត់។ 
 ការស្លាប់របស់ ភគទត្ត : នៅថ្ងៃទី 12 នៃសង្រ្គាម អជ៌ុន បានសម្លាប់ស្តេចដ៏មានឥទ្ធិពលរបស់ Pragjyotisha ភគទត្ត រួមជាមួយដំរីដ៏ខ្លាំងរបស់គាត់ សុប្រតិក ។ 
 ការស្លាប់របស់ ជយទ្រថ : អជ៌ុន ដឹងថា ជយទ្រថ បានរារាំង បណ្ឌវ បួនផ្សេងទៀតនៅច្រកចូល ចក្រវ្យុហ ដោយសារតែ អភីមន្យុ បានចូលតែម្នាក់ឯងហើយត្រូវបានសម្លាប់ដោយអយុត្តិធម៌ដោយអ្នកចម្បាំង កៅរវ ជាច្រើននៅថ្ងៃទី 13 នៃសង្រ្គាម។ អជ៌ុន បាន​ប្តេជ្ញា​ថា​នឹង​សម្លាប់​គាត់​នៅ​ថ្ងៃ​បន្ទាប់​មុន​ថ្ងៃ​លិច​ដោយ​បរាជ័យ​ដែល​គាត់​នឹង​សម្លាប់​ខ្លួន​ដោយ​លោត​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ភ្លើង​។ អជ៌ុន បានទម្លុះចូលទៅក្នុងកងទ័ព កៅរវ នៅថ្ងៃទី 14 ដោយបានសម្លាប់ aukshohinis ពីរនាក់ (ទាហាន 4.2 Lakh) ហើយទីបំផុតបានកាត់ក្បាល ជយទ្រថ នៅថ្ងៃទី 14 នៃសង្រ្គាម។
 ការស្លាប់របស់ សុទក្សិណ : គាត់បានសម្លាប់ សុទក្សិណ ស្តេចនៃ កម្ពោជ នៅថ្ងៃទី 14 ដោយប្រើ ឥន្ទ្រស្ត្រ សម្លាប់គាត់និងមួយចំនួនធំនៃកងទ័ពរបស់គាត់។ គាត់ក៏បានសម្លាប់ Shrutayu, Ashrutayu, Niyutayu, Dirghayu, Vinda និង Anuvinda ក្នុងអំឡុងពេលដំណើរស្វែងរករបស់គាត់ដើម្បីសម្លាប់ ជយទ្រថ ។
 ការស្លាប់របស់ សុសម៌ : អជ៌ុន នៅថ្ងៃទី 18 បានសម្លាប់ស្តេច សុសម៌ នៃ ព្រះរាជាណាចក្រ ត្រីគត៌ ដែលជាសម្ព័ន្ធមិត្តដ៏សំខាន់ កៅរវ ។
 ការស្លាប់របស់ កណ៌ : ការប្រយុទ្ធដែលរំពឹងទុកច្រើនរវាង អជ៌ុន និង កណ៌ បានកើតឡើងនៅថ្ងៃទី 17 នៃសង្រ្គាម។ ការប្រយុទ្ធបានបន្តយ៉ាងខ្លាំងក្លា ហើយ អជ៌ុន បានសម្លាប់ កណ៌ ដោយប្រើ អញ្ជុលីកស្ត្រ នៅពេលដែល កណ៌ គ្មានអាវុធ។