ជាលី

រូបភាពតូច| ជាលី ជាធម្មតាត្រូវបានបើក ប៉ុន្តែឧទាហរណ៍នេះនៃ jali សតវត្សទី 17 ពីសម័យ Mughal ចុងក្រោយត្រូវបានគ្រប់គ្រងដោយពាណិជ្ជករដែលមានទ្រព្យសម្បត្តិហើយប្រហែលជាត្រូវបានដាក់ជាមួយនឹងច្រកខាងក្រៅ។ ជាទូទៅ ការចាប់អារម្មណ៍គឺមានភាពរួសរាយរាក់ទាក់ និងទាក់ទាញដូចជាខាងក្នុងនៃវាំង ប៉ុន្តែមានសុវត្ថិភាពចំពោះពិភពលោកខាងក្រៅ។ លំនាំ iris នៅផ្នែកខាងលើគឺជាការចាកចេញពីធរណីមាត្រមុន ហើយបង្ហាញពីឥទ្ធិពលរបស់ Persian ។
រូបភាពតូច| បន្ទះ ជាលី នៅក្នុង រចនាប័ទ្ម Rajput, Hawa Mahal, Jaipur
រូបភាពតូច| ជាលី បញ្ចាំងនៅ ផ្នូរនៃ Akbar the Great នៅជិត Agra ប្រទេសឥណ្ឌា
ជាលិ ឬ ជាលី ( jālī មានន័យថា "សំណាញ់") គឺជាពាក្យសម្រាប់ផ្ទាំងថ្ម ឬ បន្ទះ ឈើ ដែលជាធម្មតាមានលំនាំលម្អដែលត្រូវបានសាងសង់ឡើងតាមរយៈការប្រើប្រាស់ អក្សរផ្ចង់ ធរណីមាត្រ ឬលំនាំធម្មជាតិ។ ទម្រង់នៃការតុបតែងស្ថាបត្យកម្មនេះគឺជារឿងធម្មតានៅក្នុង ស្ថាបត្យកម្មឥណ្ឌូ-ឥស្លាម ហើយជាទូទៅនៅក្នុង ស្ថាបត្យកម្មឥណ្ឌា ។  វាទាក់ទងយ៉ាងជិតស្និទ្ធទៅនឹង mashrabiya នៅក្នុងស្ថាបត្យកម្មអ៊ីស្លាម។ 

យោងតាមលោក Yatin Pandya ជាលី អនុញ្ញាតឱ្យពន្លឺ និងខ្យល់ចូល ខណៈពេលដែលកាត់បន្ថយព្រះអាទិត្យ និងភ្លៀង ក៏ដូចជាផ្តល់ភាពត្រជាក់តាមរយៈ ខ្យល់អកម្ម ។  រន្ធគឺស្ទើរតែទទឹងដូចគ្នាឬតូចជាងកម្រាស់នៃថ្មដូច្នេះផ្តល់នូវភាពរឹងមាំនៃរចនាសម្ព័ន្ធ។ វាត្រូវបានគេសង្កេតឃើញថាតំបន់សើមដូចជា Kerala និង Konkan មានរន្ធធំជាងជាមួយនឹងភាពស្រអាប់សរុបទាបជាងបើប្រៀបធៀបជាមួយនឹងតំបន់អាកាសធាតុស្ងួតនៃ រដ្ឋ Gujarat និង Rajasthan ។