ភាសាខ្មែរសម័យកណ្តាល

ភាសាខ្មែរសម័យកណ្តាល គឺជាដំណាក់កាលប្រវត្តិសាស្ត្រនៃ ភាសាខ្មែរ ដូចដែលវាមាននៅចន្លោះសតវត្សទី ១៤ និងទី ១៨ [ 1 ] ដែលលាតសន្ធឹងរវាងសម័យ ភាសាខ្មែរបុរាណ និងភាសាទំនើប។ ការចាប់ផ្តើមនៃសម័យភាសាខ្មែរកណ្តាលប្រហែលស្របគ្នានឹងការដួលរលំនៃ អាណាចក្រខ្មែរ សម័យអង្គរទៅ នគរអយុធ្យា របស់សៀម និងសម័យប្រវត្តិសាស្ត្រខ្មែរដែលគេនិយមហៅថា សម័យក្រោយអង្គរ ។ ខ្មែរសម័យកណ្តាលគឺជាដំណាក់កាលនៃការផ្លាស់ប្តូរដែលឃើញមានការផ្លាស់ប្តូរយ៉ាងឆាប់រហ័ស និងគួរឱ្យកត់សម្គាល់ ជាពិសេសនៅក្នុង សូរសព្ទ [ 2 ] ដែលបានបញ្ចប់ដោយការលេចឡើងនៃភាសាដែលគេទទួលស្គាល់ថាជាខ្មែរសម័យទំនើបប្រហែលស្របគ្នានឹងការឡើងគ្រងរាជ្យនៅឆ្នាំ ១៧៧៧ របស់ អង្គអេង ដែលជាបិតារបស់កវី-ស្តេច អង្គឌួង ។

ខ្មែរ​ត្រូវ​បាន​សរសេរ​ជា​អក្សរ​ឥណ្ឌិក-បាសេដ តាំង​ពី​សតវត្ស​ទី​៦-៧។ [ 3 ] ភាសាខ្មែរបុរាណ និងការផ្លាស់ប្តូររបស់ភាសាខ្មែរសម័យកណ្តាល ត្រូវបានកត់ត្រាដោយវិចារណកថាយ៉ាងទូលំទូលាយ ដែលអនុញ្ញាតឱ្យខ្មែរកណ្តាលត្រូវបានកសាងឡើងវិញ និងសិក្សា។ ក្នុង​សម័យ​ខ្មែរ​កណ្តាល ភាសា​បាត់​បង់ ​សំឡេង ​របស់​ខ្មែរ​បុរាណ ដែល​បណ្តាល​ឱ្យ​មាន​ការ​ផ្លាស់​ប្តូរ​យ៉ាង​ទូលំទូលាយ​ដល់​ប្រព័ន្ធ​ស្រៈ។ ស្រៈខ្មែរបុរាណតាមសំឡេងពីមុនឈប់ នៅតែភាគច្រើនមិនផ្លាស់ប្តូរ ខណៈពេលដែលស្រៈដដែលបន្ទាប់ពីសំឡេងដែលមិនត្រូវគ្នាដំបូងត្រូវបាន បន្ទាប ដោយដំណើរការផ្សេងគ្នារួមទាំង ការបំប្លែង ។ [ 2 ] ជាងនេះទៅទៀត ការបាត់បង់ពាក្យចុងក្រោយ "-រ" ទាំងអស់ ប៉ុន្តែពេញលេញនៅក្នុងគ្រាមភាសាខ្មែរសម័យទំនើបភាគច្រើន ហើយការបញ្ចូលគ្នានៃព្យាង្គ-ចុងក្រោយ --/ស/ ទៅ --/ហ/ បានធ្វើឡើងក្នុងសម័យខ្មែរកណ្តាល។

ភាសាខ្មែរសម័យកណ្តាលត្រូវបានបញ្ជាក់នៅក្នុងអត្ថបទជាច្រើន ក៏ដូចជាសិលាចារឹកនៃសម័យកាល។ ខ្មែរសម័យកណ្តាលបានវិវត្តទៅជាភាសាទំនើបបីគឺ ខ្មែរខាងជើង ខ្មែរខាងលិច និងគ្រាមភាសាផ្សេងៗនៃភាសាខ្មែរសម័យកណ្តាល រួមមាន ខ្មែរស្តង់ដារ និងខ្មែរក្រោម។

 ប្រវត្តិសាស្ត្រ 
"ភាសាខ្មែរបុរាណ" ពិពណ៌នាអំពីភាសាដូចដែលវាមានរហូតដល់សតវត្សទី ១៤ ។ វា​ជា​ភាសា​នៃ​នយោបាយ​បន្តបន្ទាប់​គ្នា​ចំនួន​បី​ក្នុង​តំបន់​គឺ ហ្វូណន, [ 4 ] ចេនឡា និង ​អាណាចក្រ​ខ្មែរ (អង្គរ) ដែល​នៅ​ចំណុច​កំពូល​របស់​វា​បាន​គ្រប់គ្រង​អាស៊ីអាគ្នេយ៍​ដីគោក​ភាគច្រើន​ពី​ដីសណ្ដ​មេគង្គ​ខាងលិច​ដល់​សមុទ្រ​អា​ដា​ម៉ាន់មែន និង​ពី​ឈូង​សមុទ្រ​ថៃ​ខាងជើង​ទៅ​ប្រទេស​ចិន​។ ភាសាខ្មែរបុរាណជាភាសារបស់ ខ្មែរ ដែលកំពុងកាន់អំណាច និងជាភាសាគ្រប់គ្រងទូទាំងអាណាចក្រ។ ក្រោយ​សតវត្ស​ទី ១៤ ការធ្លាក់ចុះនៃ​អង្គរ​ដោយ ​រាជាណាចក្រ​សៀម​អយុធ្យា អាណាចក្រ​ខ្មែរ​បាន​ចុះខ្សោយ​ជា​និរន្តរ៍ ហើយ​បាន​បាត់បង់​ទាំង​អនុត្តរភាព និង​កិត្យានុភាព​ក្នុង​តំបន់។ ទឹកដីភាគខាងជើងនៃភ្នំដងរែកត្រូវបានបាត់បង់ទៅនគរលាវខណៈដែលខាងលិចនិងពាយ័ព្យបានចុះចាញ់នឹងបុព្វបុរសនៃជនជាតិថៃ។ ដីសណ្ដទន្លេមេគង្គបានបាត់បង់ទៅវៀតណាម។ កណ្តាលនៃវប្បធម៌ខ្មែរបានដកថយពីភាគអាគ្នេយ៍ ហើយនៅទីបំផុតត្រូវបានកាត់បន្ថយទៅជាកូនឆ្មារតូចមួយរវាងប្រទេសជិតខាងដ៏មានឥទ្ធិពលរបស់ខ្លួនគឺប្រទេសថៃ និងវៀតណាម ដែលប្រទេសទាំងពីរបានប្រជែងគ្នាដើម្បីគ្រប់គ្រងបំបែកជារដ្ឋអំណាច។ [ 5 ] [ 6 ]

វាស្ថិតនៅក្នុងបរិបទនេះ ការដួលរលំនៃអាណាចក្រខ្មែរ ដែលភាសាខ្មែរបុរាណបានចាប់ផ្តើមវិវត្តយ៉ាងលឿនទៅជាភាសាខ្មែរសម័យកណ្តាល។ ភាសាខ្មែរសម័យទំនើបទាំងអស់បានចុះមកដោយផ្ទាល់ពី "ការបែកបាក់នៃសហគមន៍ការនិយាយ" ដែលបានកើតឡើងក្នុងសម័យខ្មែរកណ្តាល។ [ 7 ] វិធីសាស្រ្ត ប្រៀបធៀប ដែលបានអនុវត្តចំពោះភាសាសម័យទំនើប រួមជាមួយនឹងទ្រព្យសម្បត្តិនៃអត្ថបទខ្មែរសម័យកណ្តាល [ 1 ] បានផ្តល់ឱ្យអ្នកភាសាវិទ្យានូវរូបភាពដ៏ល្អនៃខ្មែរសម័យកណ្តាល។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ដោយសារមិនមានកូនចៅខ្មែរបុរាណផ្សេងទៀតទេ អ្នកភាសាវិទ្យាត្រូវពឹងផ្អែកលើការវិភាគនៃអក្សរសិល្ប៍ និង អក្សរសាស្ត្រ របស់វា ក៏ដូចជាការពិពណ៌នារបស់ខ្មែរកណ្តាល ដើម្បី កសាងឡើងវិញនូវ ភាសាខ្មែរបុរាណ។ [ 8 ] ខណៈពេលដែលវាធ្វើឱ្យការយល់ដឹងរបស់ខ្មែរកណ្តាលមានសារៈសំខាន់ វាបានរារាំងយ៉ាងខ្លាំងដល់ការស៊ើបអង្កេត និងការកសាងឡើងវិញនៃ ប្រូតូ-ខ្មែរ ។ [ 7 ]

 ដើមដំបូងនៃខ្មែរសម័យកណ្តាល 
ក្រៅផ្លូវការ អ្នកភាសាវិទ្យានិយាយអំពីសម័យកណ្តាលពីររបស់ខ្មែរ ដោយផ្អែកលើភាពអាចរកបាននៃប្រភព។ ភ័ស្តុតាងនៃភាសាដែលមានកាលបរិច្ឆេទច្បាស់លាស់ពីសតវត្សទី ១៤ ដល់ដើមសតវត្សទី ១៧ គឺមានចំនួនតិចតួច។ អត្ថបទ​ខ្មែរ​សម័យកណ្តាល​ជា​ច្រើន​គឺ​មិន​ទាន់​បាន​កំណត់។ ភ័ស្តុតាងខាងក្នុងផ្តល់នូវការប៉ាន់ប្រមាណនៃលំដាប់តាមកាលប្បវត្តិ ប៉ុន្តែមិនមែនជាកាលបរិច្ឆេទដាច់ខាត។ [ 9 ] វាត្រូវបានសន្មត់ថា អត្ថបទចុងក្រោយបង្អស់ជាច្រើនមានកាលបរិច្ឆេទដល់សម័យព្រះបាទអង្គឌួង (១៧៨៩-១៨៥៩) ដែលត្រូវបានកំណត់គុណលក្ខណៈថា ច្បាប់ស្រី  ("ការប្រព្រឹត្តចំពោះស្ត្រី")។ [ 10 ] ការវិភាគនៃ rhymes ម៉ែត្រនៅក្នុងអក្សរសិល្ប៍ ច្បាប់ បានបង្ហាញថាក្នុងចំណោម ច្បាប់ ដំបូងបំផុតគឺច្បាប់កេរ្តិកាល និង ច្បាប់កូនចៅ ដែលអាចមានកាលបរិច្ឆេទពីសម័យកណ្តាលដំបូង។ ការផ្លាស់ប្តូរសូរសព្ទភាគច្រើនដែលសម្គាល់ខ្មែរសម័យកណ្តាលត្រូវបានបង្កើតឡើងរួចហើយ និងជាច្រើនផ្សេងទៀតកំពុងដំណើរការយ៉ាងល្អនៅចុងសម័យខ្មែរកណ្តាល ហើយដំណើរការដែលកើតឡើងនៅសម័យដើម ជាញឹកញាប់ត្រូវតែសន្និដ្ឋានដោយការប្រៀបធៀបភាសាខ្មែរបុរាណជាមួយនឹងភាសានៃអត្ថបទភាសាខ្មែរសម័យកណ្តាលក្រោយ។ [ 11 ] [ 12 ]

 ចុងក្រោយនៃភាសាខ្មែរកណ្ដាល 
ខ្មែរ​សម័យកណ្តាល​ចុង​ក្រោយ ជា​សម័យ​ដែល​យើង​មាន​ភស្តុតាង​ច្រើន​ជាង​គេ។ ក្រៅ​ពី​សិលាចារឹក មាន ​សាត្រាស្លឹករឹត ​ពី​ច្រើន​ប្រភេទ ឬ​វិញ្ញាសា ដែល​រួម​មាន ​កាលប្បវត្តិ មនោសញ្ចេតនា សៀវភៅ​ក្រមសីលធម៌ និង​សៀវភៅ​បច្ចេកទេស។ [ 1 ] ការលះបង់ការឈប់ត្រូវបានបញ្ចប់ត្រឹមពេលនេះ ហើយសារពើភ័ណ្ឌស្រៈថ្មីកំពុងចាប់ផ្តើមមានរូបរាង។ [ 13 ]

 កំណត់ចំណាំ 

 ឯកសារយោង 

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ភាសាខ្មែរ