មណ្ឌល (គំរូនយោបាយ)

មណ្ឌល ជាពាក្យ សំស្ក្រឹត មានន័យថា រង្វង់។ មណ្ឌល គឺជាគំរូមួយសម្រាប់ពិពណ៌នាអំពីគំរូនៃអំណាចនយោបាយដែលចែកចាយក្នុងចំណោម មឿង ឬ កេដាតួន (មេដឹកនាំ) នៅក្នុង ប្រវត្តិសាស្ត្រអាស៊ីអាគ្នេយ៍មជ្ឈិមសម័យ នៅពេលដែលអំណាចក្នុងតំបន់មានសារៈសំខាន់ជាងការដឹកនាំកណ្តាល។ គោលគំនិតនៃ មណ្ឌល ធ្វើឱ្យមានតុល្យភាពនូវទំនោរទំនើបដើម្បីស្វែងរកអំណាចនយោបាយបង្រួបបង្រួម ឧ. អំណាចនៃ នគរធំ ៗ និង រដ្ឋជាតិ នៃប្រវត្តិសាស្ត្រក្រោយៗទៀត ដែលជាផលចំណេញដោយអចេតនានៃ ការរីកចម្រើននៃសតវត្សទី 15 នៅក្នុងបច្ចេកវិទ្យាបង្កើតផែនទី ។ [ <span title="The text near this tag needs further explanation. (October 2017)">ត្រូវការការពន្យល់បន្ថែម</span> ]   នៅក្នុងពាក្យរបស់ OW Wolters ដែលបានស្វែងយល់បន្ថែមអំពីគំនិតនៅឆ្នាំ 1982:ផែនទីនៃអាស៊ីអាគ្នេយ៍មុននេះ ដែលបានវិវឌ្ឍន៍ចេញពីបណ្តាញបុរេប្រវត្តិនៃការតាំងទីលំនៅតូចៗ និងបង្ហាញខ្លួនឯងនៅក្នុងកំណត់ត្រាប្រវត្តិសាស្ត្រ គឺជាស្នាដៃនៃ មណ្ឌល ដែលត្រួតលើគ្នាជាញឹកញាប់។ O.W. Wolters, 1999, p. 27វា​ត្រូវ​បាន​គេ​ប្រើ​ដើម្បី​បង្ហាញ​អំពី​ទម្រង់​នយោបាយ ​អាស៊ីអាគ្នេយ៍ ​បែប​ប្រពៃណី ដូចជា ​សហព័ន្ធ ​នៃ​នគរ ឬ ​នយោបាយ​ដែល​មាន​អំណាច ​ក្រោម ​មជ្ឈិម​នៃ​ការ​ត្រួតត្រា ។ វាត្រូវបានអនុម័តដោយអ្នកប្រវត្តិសាស្រ្តអឺរ៉ុបសតវត្សទី 20 ពីសុន្ទរកថានយោបាយឥណ្ឌាបុរាណជាមធ្យោបាយនៃការជៀសវាងពាក្យ " រដ្ឋ " ក្នុងន័យសាមញ្ញ។ មិនត្រឹមតែ នយោបាយ អាស៊ីអាគ្នេយ៍ទេ លើកលែងតែប្រទេសវៀតណាមមិនអនុលោមតាមទស្សនៈចិន និងអឺរ៉ុបនៃ រដ្ឋដែលបានកំណត់ទឹកដី ដែលមាន ព្រំដែន ថេរ និង ប្រព័ន្ធការិយាធិបតេយ្យ ប៉ុន្តែពួកគេបានបង្វែរទិសដៅផ្ទុយគ្នាយ៉ាងខ្លាំង៖ នយោបាយត្រូវបានកំណត់ដោយមជ្ឈមណ្ឌលរបស់ខ្លួនជាជាងព្រំដែនរបស់វា និង វាអាចត្រូវបានផ្សំឡើងដោយគោលនយោបាយដៃទន្លេជាច្រើនផ្សេងទៀត ដោយមិនចាំបាច់ធ្វើសមាហរណកម្មរដ្ឋបាល។ 

នៅក្នុងវិធីមួយចំនួនដែលស្រដៀងទៅនឹង ប្រព័ន្ធសក្តិភូមិ នៃទ្វីបអឺរ៉ុប រដ្ឋនានាត្រូវបានភ្ជាប់នៅក្នុង ស៊ុសេរៀន - ទំនាក់ទំនង ដៃទន្លេ ។

 វាក្យសព្ទ 
ពាក្យនេះគូរប្រៀបធៀបជាមួយ មណ្ឌល នៃ ទស្សនៈពិភពលោក ហិណ្ឌូ និង ពុទ្ធសាសនា ; ការប្រៀបធៀបសង្កត់ធ្ងន់លើថាមពលពីមជ្ឈមណ្ឌលថាមពលនីមួយៗ ក៏ដូចជាមូលដ្ឋានមិនមែនរូបវិទ្យានៃប្រព័ន្ធ។[ ត្រូវការដកស្រង់ ]

ពាក្យប្រៀបធៀប ផ្សេងទៀតដូចជាគំនិតដើមរបស់ SJ Tambiah នៃ " galactic polity"  ពិពណ៌នាអំពីគំរូនយោបាយស្រដៀងទៅនឹង មណ្ឌល ។ ប្រវត្ដិវិទូ Victor Lieberman  ចូលចិត្តពាក្យប្រៀបធៀប "solar polity" ដោយយោងទៅលើទំនាញផែនដីដែលព្រះអាទិត្យទាញពីលើភព។ Lieberman, 2003, p. 33

 ប្រវត្តិសាស្ត្រ 
ស្តាំ|រូបភាពតូច| ប្រសព្វ មណ្ឌល c. ១៣៦០ ៖ ពីជើងទៅត្បូង៖ ឡានឆាង, ឡានណា ,សុខោទ័យ អយុធ្យា, ខ្មែរ និង ចម្ប៉ា ។
តាម​ប្រវត្តិសាស្ត្រ រដ្ឋ​ស៊ូសេរ៉ៀន ឬ​រដ្ឋ​ត្រួតត្រា​សំខាន់​គឺ ​អាណាចក្រ​ខ្មែរ ​នៃ ​ប្រទេស​កម្ពុជា ។ ស្រីវិជ័យនៃ ស៊ូម៉ាត្រាខាងត្បូង ; នគរបន្តបន្ទាប់នៃ ម៉ាតារាម, កេទិរី, សិង្ហសារី និង ម៉ាចាប៉ាហិត នៃ ជ្វា ; ព្រះរាជាណាចក្រអយុធ្យា នៃ ប្រទេសថៃ ; ចាម្ប៉ា និងដើម ដាយវៀត ។ O.W. Wolters, 1999, pp. 27–40, 126-154 ប្រទេសចិនកាន់កាប់កន្លែងពិសេសមួយ ដែលក្នុងនោះអ្នកផ្សេងទៀតតែងតែផ្តល់ សួយសារអាករដល់ប្រទេសចិន ទោះបីជានៅក្នុងការអនុវត្តកាតព្វកិច្ចដែលដាក់លើនគរតូចមានតិចតួចក៏ដោយ។ រដ្ឋដៃទន្លេដែលគួរឱ្យកត់សម្គាល់ជាងគេគឺ កម្ពុជាក្រោយអង្គរ ,ឡានឆាង (បានទទួលជោគជ័យដោយ ព្រះរាជាណាចក្រវៀងចន្ទន៍ និង ហ្លួងព្រះបាង ) និង ឡានណា ។ ប្រទេស​កម្ពុជា​ក្នុង​សតវត្ស​ទី​១៨ ត្រូវ​បាន​អធិរាជ​វៀតណាម គៀឡុង ពិពណ៌នា​ថា​ជា «ប្រទេស​ឯករាជ្យ​ដែល​ជា​ទាសករ​ពីរ​» (Chandler p. ១១៩)។ ប្រព័ន្ធនេះត្រូវបានបញ្ចប់ដោយការមកដល់នៃជនជាតិអឺរ៉ុបនៅពាក់កណ្តាលសតវត្សទី 19 ។ តាមវប្បធម៌ ពួកគេបានណែនាំការអនុវត្តភូមិសាស្ត្រលោកខាងលិច ដែលសន្មត់ថាគ្រប់តំបន់ទាំងអស់ស្ថិតនៅក្រោមអធិបតេយ្យភាពតែមួយ។ ជាក់ស្តែង ការធ្វើអាណានិគមនៃ ឥណ្ឌូចិនរបស់បារាំង ឥណ្ឌខាងកើតហូឡង់ អង់គ្លេស ,ម៉ាឡាយ៉ា និងភូមាបាននាំមកនូវសម្ពាធពីអាណានិគមសម្រាប់ព្រំដែនថេរចំពោះកម្មសិទ្ធិរបស់ពួកគេ។ រដ្ឋដៃទន្លេត្រូវបានបែងចែករវាងអាណានិគម និងសៀម ដែលប្រើអំណាចមជ្ឈិមច្រើនជាង ប៉ុន្តែនៅលើតំបន់តូចជាងនេះ។[ ត្រូវការដកស្រង់ ]

ការមកដល់នៃសាសនាឥស្លាមនៅក្នុងប្រជុំកោះបានឃើញការអនុវត្តនៃប្រព័ន្ធនេះដែលនៅតែបន្តនៅក្នុងការបង្កើតរដ្ឋាភិបាលដូចជាការបង្កើតសម្ព័ន្ធ Negeri Sembilan សតវត្សទី 18 ដែលផ្តោតលើ Seri Menanti ជាមជ្ឈមណ្ឌលដែលនៅជាប់នឹង luak serambi ខាងក្នុងចំនួនបួន និង ស្រុកខាងក្រៅចំនួនបួន។  ឧទាហរណ៍មួយទៀតគឺរាជាណាចក្រឥស្លាមក្រោយមហាប៉ាហិតនៅជ្វា។[ ត្រូវការដកស្រង់ ]

ប្រវត្តិវិទូ Martin Stuart-Fox ប្រើពាក្យ "មណ្ឌល" យ៉ាងទូលំទូលាយដើម្បីពិពណ៌នាអំពីប្រវត្តិសាស្រ្តនៃព្រះរាជាណាចក្រឡាវ ឡានឆាងជារចនាសម្ព័ន្ធនៃការរួបរួមគ្នាដោយ រលុង ដែលបែកបាក់គ្នាបន្ទាប់ពីការសញ្ជ័យរបស់ ឡានឆាង ដោយប្រទេសថៃចាប់ផ្តើមនៅសតវត្សទី 18 ។ Martin-Fox, 1998, pp. 14–15 

ប្រវត្តិវិទូថៃ Sunait Chutintaranond បានចូលរួមចំណែកយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការសិក្សាអំពី មណ្ឌល ក្នុងប្រវត្តិសាស្រ្តអាស៊ីអាគ្នេយ៍ ដោយបង្ហាញថា "ការសន្មត់ចំនួនបីដែលទទួលខុសត្រូវចំពោះទស្សនៈដែលថា អយុធ្យា គឺជារដ្ឋកណ្តាលដ៏រឹងមាំ" មិនបានកាន់កាប់ ហើយថា "នៅ អយុធ្យា អនុត្តរភាព នៃអភិបាលខេត្តគឺមិនដែលមាន។ កម្ចាត់​ដោយ​ជោគជ័យ»។ O.W. Wolters, pp. 142–143 citing Chutintaranond, 1990, pp. 97–98 

 កាតព្វកិច្ច 
រូបភាពតូច| Bunga mas (ផ្កាមាស ) សួយសារអាករពី រដ្ឋម៉ាឡេ ខាងជើងក្នុងឧបទ្វីបម៉ាឡេសម្រាប់ សៀម ។ សារមន្ទីរជាតិ គូឡាឡាំពួរ ។ )
កាតព្វកិច្ចនៅផ្នែកនីមួយៗនៃទំនាក់ទំនងប្រែប្រួលទៅតាមភាពខ្លាំងនៃទំនាក់ទំនង និងកាលៈទេសៈ។ ជាទូទៅ ដៃទន្លេត្រូវមានកាតព្វកិច្ចបង់ bunga mas ដែលជាសួយសារអាករជាទៀងទាត់នៃទំនិញ និងទាសករដ៏មានតម្លៃផ្សេងៗ និងដើមឈើតូចៗធ្វើពី មាស និង ប្រាក់ ( bunga mas dan perak )។ អ្នកគ្រប់គ្រងម្ចាស់វិញ ទទួលអំណោយដែលមានតម្លៃច្រើនជាងវត្ថុដែលផ្តល់ដោយដៃទន្លេ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ដៃទន្លេនេះក៏ត្រូវផ្តល់បុរស និងគ្រឿងផ្គត់ផ្គង់នៅពេលមានការអំពាវនាវ ដែលភាគច្រើនជាញឹកញាប់នៅក្នុងសម័យសង្រ្គាម។ អត្ថប្រយោជន៍ចម្បងសម្រាប់ដៃទន្លេគឺការការពារពីការឈ្លានពានដោយមហាអំណាចផ្សេងទៀត ទោះបីជាដូចដែលប្រវត្តិវិទូអាស៊ីអាគ្នេយ៍ លោក Thongchai Winichakul កត់សម្គាល់ក៏ដោយ នេះច្រើនតែជា "ការការពារដូចពួកម៉ាហ្វីយ៉ា"  ពីការគំរាមកំហែងរបស់ចៅហ្វាយនាយខ្លួនឯង។ ក្នុងករណីខ្លះ ចៅហ្វាយនាយក៏បានគ្រប់គ្រងការស្នងរាជ្យនៅក្នុងដៃទន្លេនេះផងដែរ ប៉ុន្តែជាទូទៅការជ្រៀតជ្រែកក្នុងកិច្ចការផ្ទៃក្នុងរបស់ដៃទន្លេមានតិចតួច៖ ទ្រង់នឹងរក្សាកងទ័ពផ្ទាល់ខ្លួន និងអំណាចនៃការយកពន្ធជាឧទាហរណ៍។ ក្នុង​ករណី​ដែល​មាន​ទំនាក់ទំនង​តឹងតែង​ជាង​នេះ "ម្ចាស់​" អាច​នឹង​ចាត់​ទុក​វា​ជា​សួយសារអាករ​មួយ ចំណែក "ដៃ​ទន្លេ" អាច​ចាត់​ទុក​ការ​ដោះដូរ​អំណោយ​ជា​ពាណិជ្ជកម្ម​សុទ្ធសាធ ឬ​ជា​ការ​បង្ហាញ​ពី​សុច្ឆន្ទៈ (ថុង ឆៃ ទំ. ៨៧).

 ទំនាក់ទំនងផ្ទាល់ខ្លួន 
ការសង្កត់ធ្ងន់លើទំនាក់ទំនងផ្ទាល់ខ្លួនគឺជាលក្ខណៈកំណត់មួយនៃប្រព័ន្ធ មណ្ឌល ។ អ្នកគ្រប់គ្រងដៃទន្លេគឺជាអ្នកក្រោមបង្គាប់អ្នកគ្រប់គ្រងលើជាជាងគ្រប់គ្រងរដ្ឋនៅក្នុងអរូបី។ នេះមានផលប៉ះពាល់សំខាន់ៗជាច្រើន។ អ្នកគ្រប់គ្រងដ៏រឹងមាំអាចទាក់ទាញដៃទន្លេថ្មី ហើយនឹងមានទំនាក់ទំនងរឹងមាំលើដៃទន្លេដែលមានស្រាប់របស់គាត់។ អ្នកគ្រប់គ្រងដែលខ្សោយជាងនឹងពិបាកទាក់ទាញ និងរក្សាទំនាក់ទំនងទាំងនេះ។ នេះត្រូវបានគេដាក់ចេញជាមូលហេតុមួយនៃការងើបឡើងភ្លាមៗនៃ សុខោទ័យ ក្រោមការដឹកនាំរបស់ រាមកំហែង និងសម្រាប់ការធ្លាក់ចុះស្ទើរតែស្មើគ្នាបន្ទាប់ពីការសោយទិវង្គតរបស់គាត់ (Wyatt, 45 និង 48) ។ អ្នកគ្រប់គ្រងដៃទន្លេអាចបដិសេធទំនាក់ទំនង និងស្វែងរកអ្នកគ្រប់គ្រងផ្សេង ឬឯករាជ្យពេញលេញ។ ប្រព័ន្ធនេះមិនមែនជាទឹកដីទេ។ ចៅហ្វាយនាយត្រូវបានជំពាក់ភក្ដីភាពដោយអ្នកគ្រប់គ្រងដៃទន្លេ ឬភាគច្រើនដោយទីក្រុងសំខាន់របស់ដៃទន្លេ ប៉ុន្តែមិនមែនដោយប្រជាជនទាំងអស់នៃតំបន់ជាក់លាក់នោះទេ។ ម្ចាស់ដៃទន្លេនៅក្នុងវេនមានអំណាចលើរដ្ឋដៃទន្លេបន្ថែមទៀតក្នុងទំហំ ឬដោយផ្ទាល់លើប្រជាជន "របស់គាត់" គ្រប់ទីកន្លែងដែលពួកគេរស់នៅ។ គ្មានអ្នកគ្រប់គ្រងណាមានសិទ្ធិអំណាចលើតំបន់ដែលគ្មានមនុស្សរស់នៅទេ។[ ត្រូវការដកស្រង់ ]

ទំនាក់ទំនងផ្ទាល់ខ្លួនរវាងអ្នកគ្រប់គ្រង និងអ្នកគ្រប់គ្រងក្រោមបង្គាប់ក៏បានកំណត់ថាមវន្តនៃទំនាក់ទំនងនៅក្នុង មណ្ឌល មួយ។ ឧទាហរណ៍ទំនាក់ទំនងរវាង Dharmasetu នៃ ស្រីវិជ័យ និង Samaratungga នៃ សៃលេន្ទ្រ បានកំណត់ការបន្តពូជនៃគ្រួសាររាជវង្សនេះ។ Dharmasetu គឺជាស្តេច ស្រីវិជ័យមហារាជ ខណៈពេលដែលផ្ទះរបស់ សៃលេន្ទ្រ នៅ ជ្វា ត្រូវបានគេណែនាំថាមានទំនាក់ទំនងគ្នាហើយត្រូវបានចុះឈ្មោះចូលទៅក្នុងការគ្រប់គ្រងរបស់  ស្រីវិជ័យមណ្ឌល ។ បន្ទាប់ពី Samaratungga បានរៀបការជាមួយព្រះនាង Tara ដែលជាកូនស្រីរបស់ Dharmasetu Samaratungga បានក្លាយជាអ្នកស្នងតំណែងរបស់គាត់ ហើយផ្ទះរបស់ សៃលេន្ទ្រ ត្រូវបានដំឡើងឋានៈឱ្យក្លាយជាវង្សត្រកូលនៃស្តេច ស្រីវិជ័យ ក្រោយមក ហើយអស់រយៈពេលមួយសតវត្ស កណ្តាលនៃ ស្រីវិជ័យ ត្រូវបានផ្លាស់ប្តូរពីកោះស៊ូម៉ាត្រាទៅជ្វា។[ ត្រូវការដកស្រង់ ]

 ភាពមិនផ្តាច់មុខ 
ទំនាក់ទំនងរវាងម្ចាស់ និងដៃទន្លេ មិនចាំបាច់ផ្តាច់មុខទេ។ រដ្ឋ​មួយ​នៅ​តាម​តំបន់​ព្រំដែន​អាច​នឹង​ផ្តល់​កិត្តិយស​ដល់​អំណាច​ខ្លាំង​ជាង​ពីរ ឬ​បី។ បន្ទាប់មក អ្នកគ្រប់គ្រងដៃទន្លេអាចដើរតួជាអំណាចខ្លាំងជាងប្រឆាំងនឹងគ្នាទៅវិញទៅមក ដើម្បីកាត់បន្ថយការជ្រៀតជ្រែកដោយភាគីណាមួយ ខណៈដែលសម្រាប់មហាអំណាចដែលដៃទន្លេបានបម្រើជា តំបន់ការពារ ដើម្បីការពារជម្លោះដោយផ្ទាល់រវាងពួកគេ។ ជាឧទាហរណ៍ រាជាណាចក្រម៉ាឡេនៅ ឧបទ្វីបម៉ាឡេ លង្កាសុខា និង តម្ព្រលិង្គ មុននេះ គឺជាកម្មវត្ថុរបស់ ស្រីវិជ័យមណ្ឌល ហើយក្នុងសម័យក្រោយមកបានប្រកួតប្រជែងដោយអយុធ្យា មណ្ឌល នៅភាគខាងជើង និង ម៉ាចាប៉ាហីតមណ្ឌល នៅភាគខាងត្បូង មុនពេលចុងក្រោយទទួលបានទំនាញរបស់ខ្លួនក្នុងកំឡុង ម៉ាឡាកាស៊ុលតង់ ។[ ត្រូវការដកស្រង់ ]

 សូមមើលផងដែរ។ 

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ប្រវត្តិសាស្ត្រអាស៊ីអាគ្នេយ៍