សាសានារ៉ាស្តាហ្វារី

រ៉ាស្តាហ្វារី  គឺជាសាសនា អ័ប្រាហាំ ដែលបានបង្កើតឡើងនៅ ជេម៉ៃកា ក្នុងកំឡុងឆ្នាំ ១៩៣០ ។ វាត្រូវបានចាត់ថ្នាក់ជា ចលនាសាសនាថ្មី និង ចលនាសង្គម ដោយ អ្នកប្រាជ្ញសាសនា ។ មិនមានអាជ្ញាធរកណ្តាលក្នុងការគ្រប់គ្រងចលនានេះទេ ហើយភាពចម្រុះជាច្រើនមានក្នុងចំណោមអ្នកអនុវត្ត ដែលត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា រ៉ាស្តាហ្វារី, រ៉ាស្តាហ្វារៀន ឬ រ៉ាស្តា ។

ជំនឿ រ៉ាស្តាហ្វារី គឺផ្អែកលើការបកស្រាយនៃ ព្រះគម្ពីរ ។ កណ្តាលនៃសាសនាគឺជាជំនឿ monotheistic នៅក្នុងព្រះតែមួយ ហៅថា យ៉ា ដែល រស់នៅដោយផ្នែកនៅក្នុងបុគ្គលនីមួយៗ ។ រ៉ាស្តា អនុលោមតាមសារៈសំខាន់ដ៏សំខាន់ចំពោះ Haile Selassie អធិរាជនៃប្រទេសអេត្យូពី ចន្លោះឆ្នាំ ១៩៣០ និង ១៩៧៤ ដែលត្រូវបានចាត់ទុកថាជា ការយាងមកជាលើកទីពីរ របស់ ព្រះយេស៊ូវ ជះអនិតិជន ឬជាហោរារបស់មនុស្ស។ រ៉ាស្តាហ្វារី គឺជា Afrocentric ហើយផ្តោតការយកចិត្តទុកដាក់លើ ជនភៀសខ្លួនអាហ្រ្វិក ដែលវាជឿថាត្រូវបានសង្កត់សង្កិននៅក្នុងសង្គមលោកខាងលិច ឬ "បាប៊ីឡូន"។ រ៉ាស្តា ជាច្រើនអំពាវនាវឱ្យមានការតាំងទីលំនៅថ្មីរបស់ជនភៀសខ្លួននេះនៅក្នុងទ្វីបអាហ្រ្វិក ដែលជាទ្វីបដែលពួកគេចាត់ទុក ទឹកដីសន្យា ឬ "ស៊ីយ៉ូន" ។ រ៉ាស្តាសំដៅលើការអនុវត្តរបស់ពួកគេថាជា " livity " ដែលរួមមានការប្រកាន់ខ្ជាប់នូវតម្រូវការរបបអាហារ របស់អ៊ីតាលី ការពាក់សក់របស់ពួកគេនៅក្នុង dreadlocks និងធ្វើតាមតួនាទីយេនឌ័រ បុព្វបុរស ។ ការប្រជុំសហគមន៍ត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា "មូលដ្ឋាន" ហើយត្រូវបានកំណត់លក្ខណៈដោយតន្ត្រី ការច្រៀង ការពិភាក្សា និង ការជក់បារីនៃកញ្ឆា ដែលក្រោយមកត្រូវបានចាត់ទុកថាជា សាក្រាម៉ង់ ដែលមានលក្ខណៈសម្បត្តិមានប្រយោជន៍។

រ៉ាស្តាហ្វារី មានដើមកំណើតក្នុងចំណោមសហគមន៍ អាហ្វូ-ជេម៉ៃកាន ដែលក្រីក្រ និងគ្មានសិទ្ធិសេរីភាពក្នុងសង្គមក្នុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ១៩៣០ ប្រទេសហ្សាម៉ាអ៊ីក។ មនោគមវិជ្ជា Afrocentric របស់វាភាគច្រើនជាប្រតិកម្មប្រឆាំងនឹង វប្បធម៌អាណានិគមអង់គ្លេស ដែលគ្រប់គ្រងដោយប្រទេសហ្សាម៉ាអ៊ីក។ វាត្រូវបានជះឥទ្ធិពលដោយទាំង លទ្ធិអេត្យូពី និង ចលនា Back-to-Africa ដែលផ្សព្វផ្សាយដោយឥស្សរជន ជាតិនិយមស្បែកខ្មៅ ដូចជា Marcus Garvey ។ សាសនានេះត្រូវបានបង្កើតឡើងបន្ទាប់ពីបព្វជិត គ្រិស្តសាសនាប្រូតេស្តង់ ជាច្រើននាក់ ជាពិសេស លោក Leonard Howell បានប្រកាសថា ការឡើងគ្រងរាជ្យរបស់ Haile Selassie ជាអធិរាជនៃប្រទេសអេត្យូពីក្នុងឆ្នាំ ១៩៣០ បានបំពេញតាមទំនាយព្រះគម្ពីរ។ នៅទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ១៩៥០ ជំហរ ប្រឆាំងវប្បធម៌ របស់ រ៉ាស្តាហ្វារី បាននាំចលនានេះទៅជាជម្លោះជាមួយសង្គម ជាម៉ៃកា កាន់តែទូលំទូលាយ រួមទាំងការប៉ះទង្គិចគ្នាដោយហិង្សាជាមួយការអនុវត្តច្បាប់។ រ៉ាស្តាហ្វារី ដើមដំបូងតែងតែប្រកាន់យកភាពកំពូលខ្មៅជាទម្រង់នៃការប្រឆាំងទៅនឹងឧត្តមភាពជនជាតិស្បែកស ប៉ុន្តែនេះបានក្លាយជារឿងធម្មតាបន្តិចម្តងៗចាប់តាំងពីទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ១៩៧០ ។ នៅទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ១៩៦០ និងឆ្នាំ ១៩៧០ វាទទួលបានការកើនឡើងនូវការគោរពនៅក្នុងប្រទេសហ្សាម៉ាអ៊ីក និងការមើលឃើញកាន់តែច្រើននៅបរទេសតាមរយៈប្រជាប្រិយភាពរបស់តន្រ្តីករ រ៉េហ្គេ ដែលបំផុសគំនិតដោយ រ៉ាស្តាហ្វារី ជាពិសេសជាពិសេសគឺ លោក Bob Marley ។ ភាពរីករាយចំពោះ រ៉ាស្តាហ្វារី បានធ្លាក់ចុះនៅក្នុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ១៩៨០ បន្ទាប់ពីការស្លាប់របស់ Haile Selassie និង Marley ប៉ុន្តែចលនានេះបានរស់រានមានជីវិត និងមានវត្តមាននៅក្នុងផ្នែកជាច្រើននៃពិភពលោក។