ប្រាសាទទីពីរ

ប្រាសាទទីពីរ  

ការស្ថាបនាប្រាសាទទីពីរបានចាប់ផ្តើមបន្ទាប់ពី ការសញ្ជ័យរបស់ពែរ្សនៃបាប៊ីឡូន ; បុព្វការីនៃព្រះវិហារបរិសុទ្ធទីពីរ ដែលត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា ប្រាសាទរបស់សាឡូម៉ូន ត្រូវបានបំផ្លាញរួមជាមួយ ព្រះរាជាណាចក្រយូដា ទាំងមូលដោយ ការឡោមព័ទ្ធក្រុងយេរូសាឡិមរបស់បាប៊ីឡូន ប្រហែលឆ្នាំ ៥៨៧ មុនគ.ស.។  បន្ទាប់ពី ចក្រភព ណេ-បាប៊ីឡូន ត្រូវបានបញ្ចូលដោយ ចក្រភព Achaemenid ស្តេច ពែ្ស Cyrus the Great បានចេញនូវអ្វីដែលគេហៅថា Edict of Cyrus ដែលត្រូវបានពិពណ៌នានៅក្នុង ព្រះគម្ពីរហេព្រើរ ថាបានអនុញ្ញាត និងលើកទឹកចិត្តដល់ ការវិលត្រឡប់ទៅកាន់ទីក្រុងស៊ីយ៉ូនវិញ ដែលជាព្រឹត្ដិការណ៍ព្រះគម្ពីរដែលក្នុងនោះ ជនជាតិយូដាបានត្រឡប់ទៅអតីតរាជាណាចក្រយូដាវិញ ដែលពួកពែរ្សទើបនឹងរៀបចំរចនាសម្ព័ន្ធឡើងវិញជាខេត្ត យូដា គ្រប់គ្រងដោយខ្លួនឯង មេឌីណាតា ។ ការបញ្ចប់ព្រះវិហារបរិសុទ្ធទីពីរនៅសម័យស្តេចពែរ្ស ដារីយុស ទី 1 បានបង្ហាញពីរយៈពេលនៃក្តីសង្ឃឹមរបស់ជនជាតិយូដា និងការរស់ឡើងវិញខាងសាសនា។ យោង​តាម​ប្រភព​ព្រះគម្ពីរ ប្រាសាទ​ទី​ពីរ​ដើមឡើយ​ជា​សំណង់​តិចតួច​ដែល​ត្រូវ​បាន​សាងសង់​ឡើង​ក្រោម​អំណាច​របស់​អភិបាល​ជនជាតិ​ពែរ្ស​ដែល​តែងតាំង​ដោយ ​សេរូបាបិល ជា​ចៅ​របស់ ​យេកូនាយ៉ា ជា ​ស្តេច​ចុងក្រោយ​នៃ​យូដា ។ 

នៅសតវត្សរ៍ទី ១មុនគ.ស. ប្រាសាទទីពីរត្រូវបានកែលម្អ និងពង្រីកនៅក្រោមរជ្ជកាលរបស់ ព្រះបាទហេរ៉ូដដ៏អស្ចារ្យ ហេតុដូច្នេះហើយបានជាឈ្មោះជំនួសសម្រាប់រចនាសម្ព័ន្ធ។ កិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងផ្លាស់ប្តូររបស់ហេរ៉ូដបានបណ្តាលឱ្យមានរចនាសម្ព័ន្ធ និងទីធ្លាធំ និងអស្ចារ្យ រួមទាំងអគារ និងអគារធំៗដែលបង្ហាញក្នុងគំរូទំនើប ដូចជា គំរូ ទឹកដីបរិសុទ្ធ នៃក្រុងយេរូសាឡឹម នៅក្នុង សារមន្ទីរអ៊ីស្រាអែល ។ ប្រាសាទភ្នំ ដែលជាកន្លែងទាំងប្រាសាទរបស់សាឡូម៉ូន និងប្រាសាទទីពីរឈរ ក៏ត្រូវបានពង្រីកយ៉ាងសំខាន់ផងដែរ ដែលមានទំហំទ្វេដង ដើម្បីក្លាយជាទីជម្រកសាសនាដ៏ធំបំផុតរបស់ពិភពលោកបុរាណ។ 

នៅឆ្នាំ ៧០ នៃគ.ស. នៅកម្រិតខ្ពស់នៃ សង្រ្គាមជ្វីហ្វ - រ៉ូម៉ាំងទីមួយ ប្រាសាទទីពីរត្រូវបានបំផ្លាញដោយ ការឡោមព័ទ្ធរបស់រ៉ូម៉ាំងក្រុងយេរូសាឡឹម  ដែលជាចំណុចសម្គាល់ដ៏សំខាន់មួយ និងការផ្លាស់ប្តូរនៅក្នុង ប្រវត្តិសាស្រ្តរបស់សាសន៍យូដា ។  ការ​បាត់​បង់​ព្រះវិហារ​បរិសុទ្ធ​ទី​ពីរ​បាន​ជំរុញ​ឱ្យ​មាន​ការ​អភិវឌ្ឍ​នៃ ​សាសនា​គ្រឹស្ត​សាសនា​យូដា ដែល​នៅ​តែ​ជា​ទម្រង់​សំខាន់​នៃ​ការ​ប្រតិបត្តិ​សាសនា​ជ្វីហ្វ​នៅ​ទូទាំង​ពិភពលោក។

 បុរាណវិទ្យានៃប្រាសាទ 

 សិលាចារឹកព្រមានប្រាសាទ 
រូបភាពតូច| សិលាចារឹក Soreg ព្រមានជនមិនមែនសាសន៍យូដាពីការចូលទៅក្នុងទីជម្រកនៃព្រះវិហារបរិសុទ្ធទីពីរ
នៅឆ្នាំ ១៨៧១ ថ្មដែលមានទំហំ  និងឆ្លាក់ដោយ អក្សរ ក្រិច ត្រូវបានគេរកឃើញនៅជិតតុលាការនៅលើប្រាសាទភ្នំក្នុងក្រុងយេរូសាឡឹម ហើយកំណត់អត្តសញ្ញាណដោយ Charles Simon Clermont-Ganneau ថាជា សិលាចារឹកប្រាសាទ ។ សិលាចារឹកបានគូសបញ្ជាក់ពីការហាមប្រាមនេះ បានពង្រីកដល់អ្នកដែលមិនមែនជាជនជាតិយូដា ដើម្បីបន្តដំណើរទៅហួសពី soreg បំបែកតុលាការសាសន៍ដទៃ និងតុលាការខាងក្នុង។ សិលាចារឹកអានជាប្រាំពីរជួរ៖

នៅឆ្នាំ ១៩៣៥ បំណែកនៃសិលាចារឹកព្រមានប្រាសាទស្រដៀងគ្នាមួយទៀតត្រូវបានរកឃើញ។ 

ពាក្យ "ជនបរទេស" មានអត្ថន័យមិនច្បាស់លាស់។ អ្នកប្រាជ្ញខ្លះជឿថាវាសំដៅទៅលើជនរួមជាតិទាំងអស់ ដោយមិនគិតពីស្ថានភាពនៃភាពបរិសុទ្ធ ឬសាសនា។ អ្នក​ខ្លះ​ទៀត​ប្រកែក​ថា វា​សំដៅ​ទៅ​លើ​សាសន៍​ដទៃ​ដែល​មិន​បាន​ប្រែ​ចិត្ត​ចាប់​តាំង​ពី ​ហេរ៉ូឌ ​បាន​សរសេរ​សិលាចារឹក​នោះ។ ហេរ៉ូឌខ្លួនឯងជា ជនជាតិអ៊ីឌូមា (ឬជនជាតិអេដុម) ដែលបានប្រែចិត្តជឿ ហើយទំនងជាមិនរាប់បញ្ចូលខ្លួនគាត់ ឬកូនចៅរបស់គាត់ឡើយ។ 

 ទីកន្លែងនៃការត្រែ 
សិលាចារឹកបុរាណ មួយទៀត ដែលត្រូវបានរក្សាទុកដោយផ្នែកនៅលើថ្មដែលបានរកឃើញនៅខាងក្រោមជ្រុងភាគនិរតីនៃភ្នំហេរ៉ូឌៀន មានពាក្យថា "ទៅកាន់កន្លែងផ្លុំត្រែ"។ រូបរាងរបស់ថ្មបង្ហាញថាវាជាផ្នែកមួយនៃ parapet ហើយវាត្រូវបានបកស្រាយថាជាកម្មសិទ្ធិរបស់កន្លែងនៅលើភ្នំដែលត្រូវបានពិពណ៌នាដោយ Josephus "ជាកន្លែងដែលបូជាចារ្យម្នាក់ត្រូវឈរនិងផ្តល់ការជូនដំណឹងដោយសំឡេងត្រែនៅពេលរសៀល។ នៃវិធីសាស្រ្ត និងនៅល្ងាចបន្ទាប់នៃការបិទ រៀងរាល់ថ្ងៃ ទីប្រាំពីរ "ប្រហាក់ប្រហែលនឹងអ្វីដែល Talmud និយាយ។ 

 ជញ្ជាំង​និង​ខ្លោង​ទ្វារ​ប្រាសាទ 
បន្ទាប់ពីឆ្នាំ ១៩៦៧ អ្នកបុរាណវត្ថុវិទូបានរកឃើញថាជញ្ជាំងបានលាតសន្ធឹងជុំវិញប្រាសាទភ្នំហើយជាផ្នែកមួយនៃជញ្ជាំងទីក្រុងនៅជិត ច្រកទ្វារតោ ។ ដូច្នេះហើយ ផ្នែកដែលនៅសល់នៃ ប្រាសាទភ្នំ មិនត្រឹមតែជា ជញ្ជាំងខាងលិច ប៉ុណ្ណោះទេ។ បច្ចុប្បន្ននេះ Robinson's Arch (ដាក់ឈ្មោះតាម American Edward Robinson ) នៅតែជាការចាប់ផ្តើមនៃក្លោងទ្វារដែលលាតសន្ធឹងចន្លោះកំពូលនៃវេទិកា និងដីខ្ពស់ជាងឆ្ងាយ។ អ្នកទស្សនា និងអ្នកធ្វើធម្មយាត្រាក៏បានចូលតាមច្រកទ្វារដែលនៅសេសសល់ ប៉ុន្តែឥឡូវនេះត្រូវបានដោតជាប់ ច្រកទ្វារនៅផ្នែកខាងត្បូង ដែលនាំឆ្លងកាត់ អាណានិគម ទៅកំពូលនៃវេទិកា។ ជញ្ជាំងភាគខាងត្បូង ត្រូវបានរចនាឡើងជាច្រកចូលដ៏ធំ។  ការជីកកកាយបុរាណវិទ្យាថ្មីៗនេះបានរកឃើញ  ជាច្រើន។ (ការងូតទឹកតាមពិធី) សម្រាប់ធ្វើពិធីបរិសុទ្ធរបស់អ្នកថ្វាយបង្គំ ហើយមានជណ្ដើរធំមួយ ដែលនាំទៅដល់ច្រកចូលមួយក្នុងចំណោមច្រកចូលដែលត្រូវបានរារាំង។ 

 រចនាសម្ព័ន្ធក្រោមដី 
នៅខាងក្នុងជញ្ជាំង វេទិកានេះត្រូវបានគាំទ្រដោយច្រកទ្វារជាច្រើន ដែលឥឡូវគេហៅថា ជណ្តើរសាឡូម៉ូន ដែលនៅតែមាន។ ការជួសជុលបច្ចុប្បន្នរបស់ពួកគេដោយ Waqf គឺមានភាពចម្រូងចម្រាសខ្លាំង។ 

 កន្លែងយកថ្ម 
នៅថ្ងៃទី ២៥ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ ២០០៧ លោក Yuval Baruch បុរាណវិទូ នៃ អាជ្ញាធរវត្ថុបុរាណរបស់អ៊ីស្រាអែល បានប្រកាសពីការរកឃើញនៃបរិវេណកន្លែងយកថ្មដែលអាចផ្តល់ឱ្យស្តេចហេរ៉ូដនូវថ្មដើម្បីសាងសង់ប្រាសាទរបស់គាត់នៅលើ ប្រាសាទភ្នំ ។ កាក់ គ្រឿងស្មូន និង​បង្គោល​ដែក​ដែល​គេ​រក​ឃើញ​បាន​បញ្ជាក់​ថា​កាលបរិច្ឆេទ​នៃ​ការ​ជីក​យក​រ៉ែ​គឺ​ប្រហែល​ឆ្នាំ ១៩ មុនគ.ស.។ [ <span title="Please clarify the preceding statement or statements with a good explanation from a reliable source. (August 2021)">យ៉ាងម៉េច?</span> ] បុរាណវិទូ Ehud Netzer បានបញ្ជាក់ថា គ្រោងធំៗនៃការកាត់ថ្មនេះ គឺជាភស្តុតាងដែលបង្ហាញថា វាជាគម្រោងសាធារណៈដ៏ធំមួយ ដែលធ្វើការដោយទាសកររាប់រយនាក់។ 

 កម្រាលឥដ្ឋពីតុលាការ 
ការរកឃើញថ្មីៗបន្ថែមទៀតពី គម្រោង ប្រាសាទភ្នំ Sifting  រួមមាន កម្រាលឥដ្ឋ ពីសម័យប្រាសាទទីពីរ។ 

 ការបកស្រាយថ្មម៉ាដាឡា 
ថ្ម Magdala ត្រូវ​បាន​គេ​គិត​ថា​ជា​តំណាង​នៃ​ប្រាសាទ​ទីពីរ​ដែល​បាន​ឆ្លាក់​មុន​ការ​បំផ្លិចបំផ្លាញ​របស់​វា​ក្នុង​ឆ្នាំ ៧០។ 

 វិហារសាសនាយូដាទីពីរ 
រយៈពេលរវាងការសាងសង់ព្រះវិហារបរិសុទ្ធទីពីរនៅឆ្នាំ ៥១៥ មុនគ.ស. និងការបំផ្លិចបំផ្លាញដោយពួករ៉ូមនៅឆ្នាំ ៧០ បានឃើញការចលាចលជាប្រវត្តិសាស្ត្រ និងការផ្លាស់ប្តូរសាសនាសំខាន់ៗដែលនឹងប៉ះពាល់ដល់ សាសនាអ័ប្រាហាំ ជាបន្តបន្ទាប់ភាគច្រើន។ ដើមកំណើតនៃ សិទ្ធិអំណាចនៃគម្ពីរ ភាពកណ្តាលនៃច្បាប់ និងសីលធម៌ក្នុងសាសនា នៃ សាលាប្រជុំ និង ការរំពឹងទុក apocalyptic សម្រាប់អនាគត ទាំងអស់ត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅក្នុងសាសនា យូដា នៃសម័យកាលនេះ។

 កំណត់ចំណាំ