គាថា (ឥណ្ឌា)

គាថា គឺជាពាក្យ សំស្រ្កឹត សម្រាប់ 'បទ' ឬ 'ខ' ជាពិសេសសំដៅលើម៉ែត្រកំណាព្យណាមួយដែលត្រូវបានប្រើក្នុងរឿងព្រេងនិទានឬរឿងព្រេងនិទានហើយមិនមែនជាផ្នែកនៃ វេទ ទេតែពិសេសចំពោះ Epic Sanskrit ឬ Prakrit ។  ពាក្យនេះមានដើមកំណើតមកពីភាសាសំស្រ្កឹត/ Prakrit root gai ដែលមានន័យថា "និយាយ ច្រៀង សូត្រ ឬឧទ្ទិស" សំដៅដល់ពាក្យ អវេស្តាន គាថា ។ Amaresh Datta (1988) Encyclopaedia of Indian literature vol. 2 Chennai: Sahitya Academy  p. 1373

ឃ្លានៃគ្រាមភាសា Prakrit នៃ Ardhamagadhi, Sauraseni និង បាលី ត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា គាថា ដែលផ្ទុយទៅនឹង ស្លោក និង សូត្រ នៃសំស្ក្រឹត និង dohas នៃ Apabhramsha ។ ភាគច្រើននៃអត្ថបទ របស់ ជេន និង ព្រះពុទ្ធសាសនា ដែលសរសេរជា Prakrit ត្រូវបានផ្សំឡើងដោយ គាថា (ឬ ខ / ឃ្លា) ។

ដូច្នេះ គាថា អាចមានន័យថាPrakrit និង បាលី ខគម្ពីរ ជាទូទៅ Amaresh Datta (1988) Encyclopaedia of Indian literature vol. 2 Chennai: Sahitya Academy  p. 1374 ឬជាពិសេស អារីម៉ែត្រ ជាភាសាសំស្ក្រឹត។ ផ្នែកដែលបានផ្ទៀងផ្ទាត់នៃ សៀវភៅបាលី ( បិតក ) នៃ ព្រះពុទ្ធសាសនាថេរវាទ ត្រូវបានគេហៅថាជាពិសេស គាថា ។

នៅក្នុងការអនុវត្តព្រះពុទ្ធសាសនាសហសម័យដែលពេញនិយម (និងបានមកពីប្រពៃណី សេន និង ថេរវាទ ) ដោយ Zen Master Thich Nhat Hanh, គាថា គឺជាខគម្ពីរមួយដែលត្រូវបានសូត្រ (ជាធម្មតាផ្លូវចិត្តមិនមែនឮ ៗ ) នៅក្នុងចង្វាក់ជាមួយនឹងដង្ហើមជាផ្នែកមួយនៃការអនុវត្តន៍សតិ ទាំងប្រចាំថ្ងៃ។ ជីវិត   ឬជាផ្នែកមួយនៃការសិក្សា សមាធិ ឬសមាធិ។ The Blooming of a Lotus: Guided Meditation Exercises for Healing and Transformation, by Thich Nhat Hanh, (Beacon Press, Boston, MA USA 1993)