សែន សុរិន្ទ្រា

សែន សុរិន្ទ្រា (១៥១១ – ១៥៨២) ប្រសូត ចេន ធៀន ហើយបានក្លាយជាព្រះមហាក្សត្រ ឡានឆាង សោយរាជ្យ ១៥៧១-១៥៧៥ និងម្តងទៀត ១៥៨០-១៥៨២។ Several problems arise when reconstructing a historical narrative from chronicle entries during the period. Among Lao, Thai, and Burmese chronicles are problems with language, dates, the completeness of information, and the political perspective of the scribe(s) who recorded the history. The dates given conform to those found in academic sources. សែន សុរិន្ទ្រា មិន​មែន​ជា​ដើម​កំណើត​ដ៏​ខ្ពង់ខ្ពស់​ទេ គឺ​ឡើង​ពី​រាជវង្ស​ដល់​ព្រះបាទ​ជេដ្ឋាធិរាជជាព្រះមហាក្សត្រ។ ក្នុងអំឡុងពេលជម្លោះស្នងរាជ្យនៅក្នុងព្រះរាជាណាចក្រឡានណា រវាងព្រះបាទជេដ្ឋាធិរាជ និងព្រះបាទមេគ្យុទី ។ សែន សុរិន្ទ្រា បានបម្រើជេដ្ឋាធិរាជជាមេទ័ព ហើយបានយកទីក្រុងជាច្រើននៃឡានណា រួមទាំងឈៀងសាន ដែលទ្រង់បានទទួលឈ្មោះជាកិត្តិយសថា លូជ័យ មានន័យថា "ជ័យជំនះ"។  សែន សុរិន្ទ្រា បានគាំទ្រដោយព្រះបាទជេដ្ឋាធិរាជ ក្នុងការដឹកនាំយុទ្ធនាការទ័ពព្រៃ កំឡុងពេលការឈ្លានពានរបស់ភូមាលើព្រះបាទបាយិនណោន។ នៅពេលដែលព្រះបាទសុទ្ឋធិរាជសោយទិវង្គតនៅជិតខេត្តអាចម៍ក្រពីក្រោមស្ថានភាពគួរឱ្យសង្ស័យនៅឆ្នាំ ១៥៧២ សែន សុរិន្ទ្រា បានដឹកនាំទ័ពរបស់ឡានសាងត្រឡប់ទៅវៀងចន្ទន៍វិញ។ជម្លោះ​បន្តបន្ទាប់​គ្នា​បាន​ផ្ទុះឡើង ដែល​ស្ទើរតែ​នាំ​ឱ្យ​មាន​សង្គ្រាម​ស៊ីវិល និង​បាន​ផ្តល់​លេស​សម្រាប់​ការ​លុកលុយ​របស់​ភូមា​មួយ​ទៀត​ដែល​បញ្ជា​ដោយ បាយិនណោន និង​ដឹកនាំ​ដោយ​មន្ត្រី  បីនន្យា ដាឡា។