ព្រះរាជាណាចក្របៃទូ

នគរបាអ៊ីទូ ( ចិន:  白头国 ;    ) គឺជានគរបុរាណមួយដែលត្រូវបានលើកឡើងនៅក្នុង លីស៊ូ ចិន សេហ្វ យាំងហ្គី ដែលចងក្រងក្នុង រាជវង្សសុង (គ.ស.៩៦០-១២៧៩)។ វាមានទីតាំងនៅខាងលិចនៃ ហ្វូណន ។ មានព្រំប្រទល់នៅភាគនិរតីនៃ ព្រះរាជាណាចក្រកានបាន ដែលមានចម្ងាយជាងមួយពាន់ លី (៥០០ គីឡូម៉ែត្រ) ភាគនិរតីនៃ ចេនឡា ហើយត្រូវបានគេនិយាយថាមានទីតាំងនៅលើដីសើម ហើយទីក្រុងធំបែរមុខទៅសមុទ្រ។  

ជនជាតិ បៃទូ ដែលកាន់កាប់តំបន់ភាគនិរតីនៃ ហ្វូណន ត្រូវបានយោងនៅក្នុង សៀវភៅថ្មីថាង ។ ប្រទេស​របស់​គេ​មាន​ព្រំប្រទល់​ជាប់​នឹង ​កានបាន ។  មានជនជាតិ បៃទូ ពីរនាក់នៅក្នុងបញ្ជីទាសករដែល ហ្វូណន បានប្រគល់ឱ្យប្រទេសចិនក្នុងសតវត្សទី ៧ ។  

មិនមានព័ត៌មានបន្ថែមណាមួយត្រូវបានផ្តល់ជូនអំពីព្រះរាជាណាចក្រ បៃទូ ទេ ហើយអត្តសញ្ញាណរបស់វាបច្ចុប្បន្នមិនច្បាស់លាស់។  

 ឯកសារយោង 

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ប្រវត្តិសាស្ត្រថៃ