ពុទ្ធបដិមារឥរិយាបទ នាគប្រក់

ប្រក់នាគ  ប្រែថា "នាគធ្វើជាជម្រកអោយព្រះពុទ្ធ",  គឺជា ឥរិយាបទរបស់ព្រះពុទ្ធនៅក្នុងសិល្បៈភូមា, ខ្មែរ , លាវ, និងថៃ ដែល ព្រះពុទ្ធ ទ្រង់គង់ក្នុង សមាធិ ឬ ឥរិយាមារយាទ ។ ជ្រកដោយឬគ្របដោយ នាគ ពហុក្បាល។ នាគ​ដែល​មាន​ឈ្មោះ​ថា មុចលិន្ទ ជា​ធម្មតា​មាន​ក្បាល​ប្រាំពីរ ឬ​ប្រាំបួន ហើយ​បាន​លេច​ចេញ​ជា​តួ​គល់​នៃ​ព្រះពុទ្ធ​បដិមា។

ឥរិយាបទ​នេះ​សំដៅ​លើ​វគ្គ​មួយ​ក្នុង​ជីវិត​របស់​ព្រះពុទ្ធ​បន្ទាប់ពី​បាន ​ត្រាស់​ដឹង ។ គាត់បានធ្វើដំណើរទៅកាន់នគរផ្សេងៗដើម្បីបង្រៀន និងចំណាយពេលដែលនៅសល់របស់គាត់ដើម្បីធ្វើសមាធិ។ នៅយប់មួយ ខ្យល់ព្យុះបក់បោកយ៉ាងខ្លាំងនៅក្នុងព្រៃដែលគាត់កំពុងធ្វើសមាធិ។ នាគមួយឈ្មោះ មុចលិន្ទ បានឃើញគាត់ធ្វើសមាធិក្រោមអាកាសធាតុដ៏អាក្រក់។ មុចលិន្ទ បានសម្រេចចិត្តរុំជុំវិញ អាសនៈ (កន្លែងអង្គុយ) ហើយប្រើខ្លួនគាត់ជាខែលដើម្បីការពារព្រះពុទ្ធពីទឹកភ្លៀង។ 

អាកប្បកិរិយាត្រូវបានត្រួសត្រាយក្នុង សិល្បៈខ្មែរ សម័យដើម។

 វិចិត្រសាល