តំបន់សេដ្ឋកិច្ចផ្តាច់មុខរបស់វៀតណាម

វៀតណាម ទាមទារ តំបន់សេដ្ឋកិច្ចផ្តាច់មុខ (EEZ) ចំនួន    ជាមួយនឹង  ពីឆ្នេររបស់វា។  

ដោយមិនរាប់បញ្ចូលដែនទឹកដែលមានជម្លោះទាំងអស់ វៀតណាម មានតំបន់សេដ្ឋកិច្ចផ្តាច់មុខដែលមិនមានជម្លោះ    ។[ ត្រូវការដកស្រង់ ] តួលេខនេះមិនរាប់បញ្ចូលតំបន់ EEZ នៃ កោះ ប៉ារ៉ាសែល និង កោះ ស្ព្រាតលី ទេ។ ប្រទេស​វៀតណាម​មាន​ជម្លោះ​ជា​ចម្បង​ជាមួយ​នឹង ​សាធារណរដ្ឋ​ប្រជាមានិត​ចិន ​ដោយ​សារ ​ខ្សែ​បន្ទាត់​ប្រាំបួន ​។

ប្រទេសវៀតណាមមាន ឆ្នេរសមុទ្រវែងជាងគេ ទី ៣៣ ដែលមាន  ។  វារួមបញ្ចូលតំបន់ភាគខាងលិចជាច្រើននៃ សមុទ្រចិនខាងត្បូង និងផ្នែកខ្លះនៃតំបន់ភាគខាងត្បូងជាប់ព្រំដែនម៉ាឡេស៊ី និង EEZs របស់ប្រ៊ុយណេ។ ផ្ទៃដី​សរុប​របស់​ប្រទេស​វៀតណាម​មាន    ។ [ n 1 ] វៀតណាមមាន កោះរាប់សិប ។  កោះត្រល់ គឺជាកោះធំជាងគេដែលមាន  ។ 

 វិវាទ 
រូបភាពតូច|256x256ភីកសែល| ផែនទីនេះនៅតែបន្តប្រើប្រាស់ក្នុងប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយព័ត៌មាន ប៉ុន្តែតាមពិតវៀតណាមមិនទាមទារ EEZ ទៅនឹងខ្សែពណ៌ខៀវនោះទេ ដែលជាការបូកបន្ថែមដោយផ្អែកលើការព្យាករណ៍ពីប្រជុំកោះ ប៉ារ៉ាសែល ដែលវៀតណាមបានជៀសវាងក្នុងការដាក់ស្នើនៅឆ្នាំ ២០០៩ របស់ខ្លួនទៅកាន់ CLCS ។ រូបភាពដែលត្រឹមត្រូវជាងនៃការអះអាងរបស់វៀតណាមអាចត្រូវបានរកឃើញនៅក្នុងរូបភាពដែលត្រូវបានភ្ជាប់នៅដើមអត្ថបទនេះ។
វិវាទ​របស់​វៀតណាម​គឺ​ជា​ចម្បង​ជាមួយ​នឹង ​សាធារណរដ្ឋ​ប្រជាមានិត​ចិន ។ វៀតណាមបដិសេធ ខ្សែបន្ទាត់ប្រាំបួន របស់ចិន ដែលលាតសន្ធឹងឆ្ងាយជាង  ពីឆ្នេររបស់វា។ ខ្សែបន្ទាត់ប្រាំបួន កាត់ត្រង់កាត់តំបន់សេដ្ឋកិច្ចផ្តាច់មុខរបស់វៀតណាមនៅ សមុទ្រចិនខាងត្បូង ហើយនឹងកាត់បន្ថយ EEZ របស់វៀតណាមត្រឹម 3/4 ។ បន្ទាត់នេះក៏កាត់ EEZ នៃប្រទេស ហ្វីលីពីន និង ម៉ាឡេស៊ី ពាក់កណ្តាលផងដែរ។ ប្រ៊ុយណេ នឹងបាត់បង់ ៩០% នៃ EEZ របស់ខ្លួន។ យោងតាមអតីតប្រធានាធិបតីហ្វីលីពីន Benigno Aquino III "ការទាមទារទឹកដីប្រាំបួនបន្ទាត់របស់ចិនលើសមុទ្រចិនខាងត្បូងទាំងមូលគឺប្រឆាំងនឹងច្បាប់អន្តរជាតិ ជាពិសេស អនុសញ្ញាអង្គការសហប្រជាជាតិនៃច្បាប់សមុទ្រ (UNCLOS)" ។  វៀតណាម​ក៏​បាន​ច្រានចោល​ការ​អះអាង​របស់​ចិន​ដែរ ដោយ​លើក​ឡើង​ថា វា​គ្មាន​មូលដ្ឋាន និង​ប្រឆាំង UNCLOS។ 

នៅនិទាឃរដូវឆ្នាំ ២០១៤ ចិន និងវៀតណាមបានប៉ះទង្គិចគ្នាជុំវិញការជីកយករ៉ែ Haiyang Shiyou របស់ចិននៅក្នុង EEZ របស់វៀតណាម។ ឧបទ្ទវហេតុនេះបានធ្វើឱ្យជនជាតិវៀតណាម ១៧ នាក់រងរបួស និងខូចខាតទាំងនាវារបស់ចិន និងវៀតណាម។ 

 កោះ ប៉ារ៉ាសែល និង ស្ព្រាតលី 
ប្រជុំកោះ ប៉ារ៉ាសែល និង ប្រជុំកោះ ស្ព្រាតលី ត្រូវបានទទួលស្គាល់ថាជាផ្នែកមួយនៃប្រទេសវៀតណាមក្នុងឆ្នាំ ១៩៥៤ ។កិច្ចព្រមព្រៀងទីក្រុងហ្សឺណែវ ឆ្នាំ ១៩៥៤ [ ] ]  បញ្ចប់ សង្រ្គាមឥណ្ឌូចិនលើកទី ១ បានផ្តល់ឱ្យ វៀតណាមខាងត្បូង គ្រប់គ្រងទឹកដីវៀតណាមភាគខាងត្បូងនៃប៉ារ៉ាឡែលទី ១៧ ដែលរួមបញ្ចូលកោះនៅប៉ារ៉ាសែលនិងស្ព្រាតលីយ៉ាងហោចណាស់យោងទៅតាមការបកស្រាយរបស់វៀតណាម។ . 

នៅក្នុងឆ្នាំ ១៩៧៤ កំឡុង សង្គ្រាមវៀតណាម PRC បានប្រើប្រាស់កម្លាំងយោធានៅប្រជុំកោះ ប៉ារ៉ាសែល ហើយបានដណ្តើមយក កោះ យ៉ាកុង និងក្រុម ក្រេសិន នៃថ្មប៉ប្រះទឹកពីប្រទេសវៀតណាមខាងត្បូង។   ចាប់តាំងពីទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ១៩៩០ ចិននៅតែកាន់កាប់ និងគ្រប់គ្រងកោះប៉ារ៉ាសែលទាំងអស់។ PRC គ្រប់គ្រងមុខងារទាំងអស់នៅក្នុង ប៉ារ៉ាសែល។

ប្រទេសវៀតណាមគ្រប់គ្រងលក្ខណៈពិសេសចំនួន ២៩ នៃ ប្រជុំកោះ ស្ព្រាតលី ។ ទោះបីជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ចាប់តាំងពីឆ្នាំ ២០១៣ មក ប្រទេសចិនបាននិងកំពុងសាងសង់ កោះសិប្បនិម្មិត នៅលើថ្មប៉ប្រះទឹក និង មូលដ្ឋានយោធា ដែលបានផ្លាស់ប្តូរតុល្យភាពនៃអំណាចនៅក្នុងការពេញចិត្តរបស់ PRC នៅក្នុងសមុទ្រចិនខាងត្បូង។ 

 សូមមើលផងដែរ 

 តំបន់សេដ្ឋកិច្ចផ្តាច់មុខនៃប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ី
 តំបន់សេដ្ឋកិច្ចផ្តាច់មុខនៃប្រទេសម៉ាឡេស៊ី
 តំបន់សេដ្ឋកិច្ចផ្តាច់មុខនៃប្រទេសហ្វីលីពីន
 តំបន់សេដ្ឋកិច្ចផ្តាច់មុខរបស់ប្រទេសថៃ

 កំណត់ចំណាំ 

 ឯកសារយោង