ភុយ សាណានិកន

ភុយ សាណានិកន  (    ភុយ ឈ្នៈនិករ; កើតនៅថ្ងៃទី 6 ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 1903 នៅប្រទេសឡាវ – ថ្ងៃទី 4 ខែធ្នូ ឆ្នាំ 1983 នៅ ទីក្រុងប៉ារីស ) ដែលគេស្គាល់ក្នុងស្រុកថា ពញាហួខង (    )  ជាអ្នកនយោបាយ និងបានបម្រើការជានាយករដ្ឋមន្ត្រីនៃ ព្រះរាជាណាចក្រឡាវ ពីឆ្នាំ 1950 ដល់ឆ្នាំ 1951 និងឆ្នាំ 1958 ដល់ឆ្នាំ 1959។  តាំង​ពី​ចូល​បម្រើ​រដ្ឋាភិបាល លោក​បាន​កាន់​តំណែង​កំពូល​ស្ទើរតែ​ទាំងអស់​ក្នុង​គណៈរដ្ឋមន្ត្រី​ឡាវ។  ភាគច្រើននៃការងាររបស់គាត់ជាអ្នកនយោបាយទាក់ទងនឹងឯករាជ្យភាព និងអធិបតេយ្យភាពរបស់ ឡាវ នៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍ ជាពិសេសទាក់ទងនឹងគោលនយោបាយអព្យាក្រឹតលោកខាងលិចក្នុងកំឡុង សង្គ្រាមឥណ្ឌូចិនកើនឡើង ។ 

ផញ សក្ដិណៈនិកន កើតនៅ ទីក្រុងវៀងច័ន្ទ ក្នុងគ្រួសារលេចធ្លោបំផុតមួយក្នុងប្រទេសឡាវ ក្នុងន័យនយោបាយ សេដ្ឋកិច្ច និងសង្គម។ គាត់បានបញ្ចប់ការសិក្សាពីមហាវិទ្យាល័យ ប៉ាវៀ ក្នុងឆ្នាំ 1923 មុនពេលចូល បម្រើការងាររដ្ឋប្បវេណី អាណានិគមជាលេខានៅកន្លែងជាន់ខ្ពស់ ក្នុងប្រទេសឡាវ។ អាជីព​គួរ​ឱ្យ​កត់​សម្គាល់​បាន​ធ្វើ​តាម។ បន្ទាប់ពីការសម្តែងដ៏ឆ្នើមរបស់គាត់ ដែលជាកន្លែងដែលគាត់ទទួលបានពិន្ទុខ្ពស់បំផុតក្នុងការប្រលងប្រជែងដែលស្រដៀងនឹងការប្រឡងមន្ត្រីរាជការរបស់អាមេរិក គាត់ត្រូវបានតែងតាំងជាអ្នកគ្រប់គ្រងស្រុក។ បន្ទាប់មកនៅឆ្នាំ 1941 គាត់ត្រូវបានតែងតាំងជាអភិបាលខេត្ត ហ្លួងណាំថា ហើយក្រោយមកបានឡើងដល់ឋានានុក្រមរដ្ឋបាលខ្ពស់បំផុតដោយមានឋានៈជា ចៅឃឿង ថ្នាក់ពិសេស។ 

អាជីពនយោបាយរបស់គាត់បានចាប់ផ្តើមក្នុងកំឡុងឆ្នាំក្រោយសង្គ្រាមដែលមានបញ្ហាក្នុងខែមករា ឆ្នាំ 1947 ជារដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងអប់រំ សុខភាព និងសុខុមាលភាពសង្គមក្នុង រាជរដ្ឋាភិបាលឡាវ ជាកន្លែងដែលគាត់ត្រូវបានជ្រើសរើសជាតំណាងរបស់ ប៉ាកសេ និងបានក្លាយជាប្រធានទីមួយនៃ រដ្ឋសភាឡាវ ក្នុងឆ្នាំដដែល។ Halpern, Joel M. (June 1961). "Laos Profiles". Laos Project Paper No.19: 16–17. គាត់បានចូលរួមក្នុងការចរចាមុនហត្ថលេខានៃអនុសញ្ញាទូទៅ បារាំង-លាវ ឆ្នាំ 1949 ដែលឡាវបានក្លាយជា រដ្ឋពាក់ព័ន្ធនៃឥណ្ឌូចិន នៅក្នុង សហភាពបារាំង ។ គាត់ត្រូវបានជ្រើសរើសជាប្រធានាធិបតីម្តងទៀតរហូតដល់ឆ្នាំ 1950 ជាកន្លែងដែលគាត់បានលាលែងពីមុខតំណែងរបស់គាត់បន្ទាប់ពីស្តេចឡាវ ស្រីសា្វងវង្ស តែងតាំងគាត់ឱ្យបង្កើតគណៈរដ្ឋមន្ត្រី។ ក្នុង​តួនាទី​នេះ ក្នុង​នាម​ជា​នាយករដ្ឋមន្ត្រី និង​ជា​រដ្ឋមន្ត្រី​ការពារជាតិ លោក​បាន​ដឹកនាំ​គណៈប្រតិភូ​ឡាវ​ទៅ ​សន្និសីទភយ នៅ​ខែ​មិថុនា ឆ្នាំ 1950។ វាគឺជាកំឡុងឆ្នាំនោះ ដែលគាត់ និងអតីតសមាជិក ឡាវឥស្សរៈ ផ្សេងទៀតបានបង្កើតគណបក្សឯករាជ្យ ដែលក្រោយមកបានបញ្ចូលគ្នាជាមួយគណបក្សជាតិនិយម ដើម្បីឈ្នះការបោះឆ្នោត ជាកន្លែងដែលគាត់បានជាប់ឆ្នោតជានាយករដ្ឋមន្ត្រីក្នុងអាណត្តិទីពីររបស់គាត់ក្នុងខែសីហា ឆ្នាំ 1958 ។

 ឯកសារយោង