ភាសាត្សាត់

ភាសាត្សាត់ ​ឬ ចាម្ប៍ហៃណាំ ជាភាសាដែលត្រូវបាននិយាយដោយជនជាតិអ៊ុត្សាត់ប្រមាណ ៤,៥០០ នាក់នៅភូមិយ៉ាំងឡាន់និងហ៊ុយឈិន​ នៅជិតទីក្រុងសានយ៉ានៃកោះហៃណាំ។ 

ប្រវត្តិសាស្ត្រ
ភាសាត្សាត់មានដើមកំណើតជាភាសានៃក្រុមជនជាតិចាម្ប៍ដែលភៀសខ្លួនទៅកោះហៃណាំ​ ក្រោយពីការដួលរលំរបស់រាជធានីឥន្ទ្របុរៈនាចុងសតវត្សរ៍ទី ១០ និងបន្ថែមតិចតួចក្រោយការដួលរលំរាជធានីវិជ័យនាឆ្នាំ ១៤៧១។ ជាភាពចម្លែកសម្រាប់ភាសានៅក្នុងអំបូរអូស្ត្រូណេស៊ី ភាសាត្សាត់បានក្លាយទៅជាភាសាស្នៀង ដែលទំនងជាលទ្ធផលនៃឥទ្ធិពលពីភាសានៅជិតខាងនៅកោះហៃណាំ ដូចជាភាសាអំបូរចិន​ ហ្លៃ​ និង ហ្មុង-មៀន។

ដើមកំណើតនៃស្នៀង
ស្នៀងរបស់ភាសាត្សាត់ជាលទ្ធផលនៃការប្រែប្រួលរបស់ព្យញ្ជនៈនៅដើមនិងចុងពាក្យរបស់ភាសាប្រូតូ-ចាម្ប៍។

+ដើមកំណើតនៃស្នៀងក្នុងភាសាចាម្ប៍ហៃណាំ លេខស្នៀង(ចាម្ប៍ហៃណាំ) ប្រភេទស្នៀង(ចាម្ប៍ហៃណាំ) ព្យញ្ជនៈនៅចុងពាក្យ(ប្រូតូ-ចាម្ប៍) 55 ខ្ពស់ *-h, *-s 42 ចុះ *-p, *-t, *-k, *-c, *-ʔ; *-ayព្យញ្ជនៈនៅដើមពាក្យ៖​ សូរបន្ទុះឃោសៈ 24 ឡើង *-p, *-t, *-k, *-c, *-ʔ; *-ayព្យញ្ជនៈនៅដើមពាក្យ៖ មិនមែនសូរបន្ទុះឃោសៈ 11 ទាប ព្យញ្ជនៈខ្យល់ច្រមុះនិងស្រៈព្យញ្ជនៈនៅដើមពាក្យ៖ សូរបន្ទុះឃោសៈ 33 កណ្ដាល ព្យញ្ជនៈខ្យល់ច្រមុះនិងស្រៈព្យញ្ជនៈនៅដើមពាក្យ៖ មិនមែនសូរបន្ទុះឃោសៈ

កំណត់ចំណាំ

ឯកសារយោង







តំណភ្ជាប់ខាងក្រៅ

Recent papers on Tsat