ផែនផែវ

ផែនផែវ  (ក៏ សៃថៀ កាភុត ឬ សៀន យ៉ាចាក់កាផាត ) (១៤១៥-១៤៨១) សោយរាជ្យជាស្តេ ច ឡានឆាង ពីឆ្នាំ ១៤៤២ ដល់ ១៤៨០ ស្នងរាជ្យបន្តពីព្រះ មហាទេវី បន្ទាប់ពី ការជាប់ពាក់ព័ន្ធ ជាច្រើនឆ្នាំ។ ព្រះអង្គ​ប្រសូត​នៅ​ឆ្នាំ ១៤១៥ ជា​ព្រះអង្គម្ចាស់​វង្ស​បុរី ជា​ព្រះរាជបុត្រ​ពៅ​របស់​ព្រះបាទ ​សាម​សេន​ថៃ ដោយ​ព្រះនាង​កែវ​យ៉ត​ហ្វា ជា​បុត្រី​របស់​ព្រះបាទ ​ឥន្ទ្ររាជ ​នៃ ​អយុធ្យា ។ ពេល​គាត់​មាន​អាយុ​គាត់​ត្រូវ​បាន​តែងតាំង​ជា​អភិបាល ​ក្រុង​វៀងចន្ទន៍ ។ ព្រះអង្គ​ត្រូវ​បាន​អញ្ជើញ​ឲ្យ​ឡើង​សោយរាជ្យ​ជា​ច្រើន​ដង​ក្នុង​អំឡុង​ពេល​ជម្លោះ​ស្នងរាជ្យ​ដែល​រៀបចំ​ដោយ​ព្រះ ​មហា​ទេវី ប៉ុន្តែ​បាន​បដិសេធ។ ទីស្តីការគណៈរដ្ឋមន្ត្រីនៅទីបំផុតបានបញ្ចុះបញ្ចូលព្រះអង្គឱ្យឡើងសោយរាជ្យនៅឆ្នាំ ១៤៤១ បន្ទាប់ពីពួកគេបរាជ័យក្នុងការស្វែងរកបេក្ខជនផ្សេងទៀត។ គាត់នៅតែមិនព្រមឡើងគ្រងរាជ្យ ហើយគេចពីពិធីនេះអស់ជាច្រើនឆ្នាំ។ ទីបំផុតការថ្វាយបង្គំតាមទំនៀមទម្លាប់នៅឆ្នាំ ១៤៥៦ ទ្រង់ត្រូវបាន ឡើងគ្រងរាជ្យ ជាផ្លូវការ ហើយសន្មត់នាមរជ្ជកាល និងគោរម្យងារថា Samdach Brhat-Anya Chao Sanaka Chakrapati Raja Phen-Phaeo Bhaya Jayadiya Kabuddha ។ ឈ្មោះ​រាជវង្ស ​មាន​សារៈ​សំខាន់ ព្រោះ​វា​ប្រែ​ជា​ភាសាបាលី​ថា ចក្រពត្តិ ។ [ 1 ] វង្សបុរី និងតុលាការបានទាមទារអំណាចនយោបាយ និងសាសនាគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីបង្រួបបង្រួមរាជាណាចក្រ ហើយព្រមាននគរជុំវិញ ទោះបីជាមានការចលាចលដែលបង្កឡើងដោយ ព្រះមហាទេវី និង អន្ដររាង្គ នៅឡានឆាងពីឆ្នាំ ១៤២៨-១៤៤២ ក៏ដោយ។ [ 1 ]