ធម្មចក្រ

ធម្មចក្រ ( សំស្រ្កឹត : धर्मचक्र, ធម៌ចក្រ; បាលី : ធម្មចក្ក   ) ឬ កង់នៃព្រះធម៌ គឺជា និមិត្តសញ្ញា ដែលប្រើក្នុង សាសនាព្រះធម៌ ។ វាមានការប្រើប្រាស់យ៉ាងទូលំទូលាយនៅក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា។   នៅក្នុង សាសនាហិណ្ឌូ និមិត្តសញ្ញានេះត្រូវបានប្រើជាពិសេសនៅក្នុងកន្លែងដែលមានការផ្លាស់ប្តូរសាសនា។     និមិត្តសញ្ញានេះក៏រកឃើញការប្រើប្រាស់របស់វានៅក្នុងប្រទេសឥណ្ឌាសម័យទំនើបផងដែរ។

តាមប្រវត្តិសាស្ត្រ  ជាញឹកញាប់ត្រូវបានគេប្រើជាគ្រឿងតុបតែងរូបចម្លាក់ និង សិលាចារឹក អាស៊ីបូព៌ា ដោយចាប់ផ្តើមពីសម័យកាលដំបូងនៃ វប្បធម៌អាស៊ីបូព៌ា រហូតដល់បច្ចុប្បន្ន។  វានៅតែជានិមិត្តសញ្ញាសំខាន់នៃសាសនាព្រះពុទ្ធសព្វថ្ងៃនេះ។

 និរុត្តិសាស្ត្រ 
ធម៌ ​នាម ​សំស្ក្រឹត (  ) គឺជាប្រភពមកពីឫស ធ្ឫ 'ដើម្បីកាន់, រក្សា, រក្សា',  និងមានន័យថា 'អ្វីដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងឬរឹងមាំ' ។ ពាក្យ​នេះ​មក​ពី ​វេទ​សំស្ក្រឹត n -stem dharman- មាន​ន័យ​ថា "អ្នក​កាន់, អ្នក​គាំទ្រ"។ សាសនា​វេទ​ជា​ប្រវត្តិសាស្ត្រ ​បាន​សន្មត​ថា ​ធម៌ ​ជា​ទិដ្ឋភាព​នៃ ​ឫត ។  

 កំណត់ចំណាំ