ប្រាក់ដួង

ប្រាក់ដួង (អង់គ្លេស:Bullet money; ថៃ:พดด้วง, ផតដួង )គឺជាប្រភេទកាក់ដែលប្រើជាប្រវត្តិសាស្ត្រក្នុងប្រទេសសៀម (បច្ចុប្បន្នប្រទេសថៃ) និងអាណាចក្រជំនាន់មុនរបស់វា។  ពួកវាស្ទើរតែទាំងស្រុងធ្វើពីប្រាក់ ជាទម្រង់របារបត់ទៅជារាងមូល ហើយបោះត្រាដោយសញ្ញាជាក់លាក់។  ប្រាក់ដួងត្រូវ​បាន​ចេញ​ដោយ​យោង​តាម​ប្រព័ន្ធ​ទម្ងន់​បាត ដែល​គេ​ស្គាល់​ក្នុង​ចំណោម​ជន​ជាតិ​លោក​ខាង​លិច​ថា​ជា​ទីកាល់ ដែល​ជា​មូលដ្ឋាន​នៃ​រូបិយប័ណ្ណ​ថៃ​ទំនើប។  ការប្រើប្រាស់ទូទៅដំបូងបំផុតរបស់ពួកគេគឺមកពីព្រះរាជាណាចក្រសុខោទ័យ (សតវត្សទី 13-15) ហើយពួកគេត្រូវបានប្រើប្រាស់ដោយអយុធ្យា និងអាណាចក្រស្នងរាជ្យរបស់ធនបុរី និងរតនៈកូស៊ីនរហូតដល់ថ្ងៃទី 27 ខែតុលា ឆ្នាំ 1904 នៅពេលដែលការប្រើប្រាស់របស់ពួកគេត្រូវបានបញ្ឈប់ក្នុងការពេញចិត្តចំពោះកាក់សំប៉ែត។[1]

 វិចិត្រសាល 

 សូម​មើល​ផង​ដែរ 

 លុយឡាត ជារូបិយប័ណ្ណស្រដៀងគ្នាដែលប្រើនៅ ឡានសាង
 Piloncitos ប្រើនៅ ប្រទេសហ្វីលីពីន