កុក និង ម៉ាកុក

កុក និង ម៉ាកុក ឬ Ya'juj និង Ma'juj ( Arabic     ) គឺជាឈ្មោះមួយគូដែលលេចឡើងនៅក្នុង ព្រះគម្ពីរហេព្រើរ គម្ពីរសញ្ញាថ្មី នៃ ព្រះគម្ពីរគ្រិស្តសាសនា និង គម្ពីរកូរ៉ាន ដែលត្រូវបានសន្មតថាជាបុគ្គល កុលសម្ព័ន្ធ ឬដែនដីផ្សេងៗគ្នា។ នៅក្នុង អេសេគាល ៣៨ កុកគឺជាបុគ្គលម្នាក់ ហើយម៉ាកុកគឺជាដែនដីរបស់គាត់។  នៅពេលដែល វិវរណៈ ២០ នៃគម្ពីរសញ្ញាថ្មី  ប្រពៃណី ជ្វីហ្វ-គ្រិស្តសាសនា បានមើលឃើញថា "កុក មកពី ម៉ាកុក" របស់អេសេគាលថាជា "កុក និង ម៉ាកុក"។ 

ទំនាយ​របស់​កុក​ត្រូវ​បាន​គេ​ចង់​ឲ្យ​សម្រេច​នៅ​ពេល​ដែល​គេ​ហៅ​ថា " ទីបញ្ចប់​នៃ​ថ្ងៃ " កាន់តែ​ខិត​ជិត​មក​ដល់ ប៉ុន្តែ​មិន​ចាំបាច់​ជា​ទីបញ្ចប់​នៃ​ពិភពលោក​នោះ​ទេ។ គម្ពីរ​សាសនា​យូដា ​បាន​ចាត់​ទុក​កុក និង​ម៉ាកុក​ថា​ជា​សត្រូវ​ដែល​ត្រូវ​កម្ចាត់​ដោយ ​ព្រះមេស្ស៊ី ដែល​នឹង​នាំ​មក​នូវ ​យុគសម័យ​ព្រះមេស្ស៊ី ។ ទស្សនៈ​មួយ​ក្នុង ​សាសនា​គ្រឹស្ត ​គឺ ​ជា​មហន្តរាយ ​យ៉ាង​ច្បាស់​លាស់ ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​កុក និង​ម៉ាកុក​ជា​សម្ព័ន្ធមិត្ត​របស់ ​សាតាំង ​ប្រឆាំង​នឹង​ព្រះ​នៅ​ចុង​បញ្ចប់​នៃ ​រាជ្យមួយពាន់ឆ្នាំ ដូច​បាន​ពិពណ៌នា​នៅ​ក្នុង ​សៀវភៅ​វិវរណៈ ។ 

នៅសម័យ រ៉ូម មានរឿងព្រេងមួយទាក់ទងនឹងកុក និងម៉ាកុក ដែលថា ទ្វាររបស់អាឡិចសាន់ឌឺ ត្រូវបានសាងសង់ឡើងដោយ អាឡិចសាន់ឌឺដ៏អស្ចារ្យ ដើម្បីបណ្តេញកុលសម្ព័ន្ធនេះ។ យ៉ូសែបឺស អ្នកប្រវត្តិសាស្រ្តជនជាតិយូដារ៉ូម៉ាំង បានស្គាល់ពួកគេថាជាប្រជាជាតិដែលមានដើមកំណើតមកពីម៉ាកុក  យ៉ាផែន ដែលមានឈ្មោះនៅក្នុង សៀវភៅលោកុប្បត្តិ ដោយសន្មតថាពួកគេជា ជនជាតិស៊ីធៀន ។ នៅក្នុងដៃរបស់អ្នកនិពន្ធ គ្រិស្តសាសនាដំបូង ពួកគេបានក្លាយជាក្រុមមហន្តរាយ។ ពេញមួយ យុគសម័យកណ្តាល ពួកគេត្រូវបានកំណត់អត្តសញ្ញាណផ្សេងៗគ្នាថាជាពួក ពនេចរ ឬសូម្បីតែ កុលសម្ព័ន្ធទាំងដប់ដែលបាត់បង់ របស់ អ៊ីស្រាអែល ។

រឿងព្រេងនិទានរបស់កុក និងម៉ាកូក ព្រមទាំងច្រកទ្វារក៏ត្រូវបានបញ្ចូលទៅក្នុង រឿងប្រលោមលោកអាឡិចសាន់ឌឺ ផងដែរ។ យោងតាមការបកស្រាយមួយ "ហ្គោត និងម៉ាកូធី" គឺជាស្តេចនៃប្រជាជាតិមិនស្អាត ដែលអាឡិចសាន់ឌឺបានជិះសេះឆ្លងកាត់ច្រកភ្នំ ហើយត្រូវបានរារាំងមិនឱ្យឆ្លងកាត់ជញ្ជាំងថ្មីរបស់គាត់។ កុក និងម៉ាកូក ត្រូវបានគេនិយាយថាចូលរួមក្នុង ការស៊ីសាច់មនុស្ស នៅក្នុងរឿងប្រលោមលោក និងអក្សរសិល្ប៍ដែលមានប្រភពមកពីរឿងប្រលោមលោក។ ពួកគេក៏ត្រូវបានបង្ហាញនៅលើផែនទីលោហធាតុមជ្ឈិមសម័យ ឬ ផែនទីម៉ាបម៉ាន់ឌី ជួនកាលនៅជាប់នឹងជញ្ជាំងរបស់អាឡិចសាន់ឌឺ។

ការរួមបញ្ចូលរវាងកុក និងម៉ាកុកជាមួយនឹងរឿងព្រេងរបស់អាឡិចសាន់ឌឺ និងទ្វារដែក ត្រូវបានផ្សព្វផ្សាយពាសពេញ តំបន់មជ្ឈិមបូព៌ា ក្នុងសតវត្សដំបូងនៃសម័យ គ្រិស្តសាសនា និង អ៊ីស្លាម ។  ពួកវាលេចឡើងនៅក្នុងគម្ពីរកូរ៉ាន ក្នុងជំពូក អាល់កាហ្វ  ជា យ៉ាជូជ និង ម៉ាជូជ ជាកុលសម្ព័ន្ធដើម និងអសីលធម៌ ដែលត្រូវបានបំបែក និងរារាំងដោយ ឌូអាល់-កាណាយ ("អ្នកដែលមានស្នែងពីរ") ដែលត្រូវបានរៀបរាប់នៅក្នុងគម្ពីរកូរ៉ានថាជាអ្នកគ្រប់គ្រង និងជាអ្នកសញ្ជ័យដ៏អស្ចារ្យ សុចរិត។  អ្នកប្រវត្តិសាស្ត្រ និងអ្នកភូមិសាស្ត្រមូស្លីម មួយចំនួន ដែលរស់នៅសម័យវីកឃីង បានចាត់ទុកពួកវាថាជាការលេចចេញនៃកុក និងម៉ាកុក។ 

 អត្ថបទគ្រីស្ទាន 

 វិវរណៈ 
ជំពូកទី ១៩:១១–២១:៨ នៃ សៀវភៅវិវរណៈ ដែលមានតាំងពីចុងសតវត្សរ៍ទី ១ នៃគ.ស  ប្រាប់ពីរបៀបដែល សាតាំង ត្រូវជាប់គុករយៈពេលមួយពាន់ឆ្នាំ និងរបៀបដែលនៅពេលវាត្រូវបានដោះលែង គាត់នឹងប្រមូលផ្តុំ "ប្រជាជាតិនានានៅជ្រុងទាំងបួននៃផែនដី គឺកុក និងម៉ាកុក" ទៅកាន់សមរភូមិចុងក្រោយជាមួយព្រះគ្រីស្ទ និងពួកបរិសុទ្ធរបស់ទ្រង់។

 អត្ថបទអ៊ីស្លាម 
ជំពូកពីរនៃគម្ពីរ គួរអាន, អាល់កាហ្វ (ជំពូកទី ១៨) និង Al-Anbiya (ជំពូកទី ២១) ពិភាក្សាអំពីកុក និង ម៉ាកុក។ នៅក្នុងគម្ពីរ គួរអាន យ៉ាជូជ និង ម៉ាជូជ (កុក និង ម៉ាកុក) ត្រូវបានបង្ក្រាបដោយ ឌូ អាល់ កាណាយិន   ឌុល-កឺណៃន បន្ទាប់ពីបានធ្វើដំណើរទៅកាន់ចុងបំផុតនៃពិភពលោក បានជួបជាមួយ «ប្រជាជនដែលស្ទើរតែមិនយល់ពាក្យមួយម៉ាត់» ដែលស្វែងរកជំនួយពីគាត់ក្នុងការសាងសង់របាំងមួយ ដែលនឹងបំបែកពួកគេចេញពីប្រជាជនយ៉ាជូជ និងម៉ាជូជ ដែល «ប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់យ៉ាងធំធេងនៅលើផែនដី»។ គាត់យល់ព្រមសាងសង់វាសម្រាប់ពួកគេ ប៉ុន្តែព្រមានថា នៅពេលដែលពេលវេលាមកដល់ (យុគសម័យចុងក្រោយ) ព្រះជាម្ចាស់នឹងរុះរើរបាំងនោះ។ 

ប្រពៃណីមូស្លីមដំបូងៗត្រូវបានសង្ខេបដោយ Zakariya al-Qazwini (ស្លាប់ឆ្នាំ ១២៨៣) នៅក្នុងស្នាដៃពេញនិយមពីរគឺ Cosmography និង Geography។ គាត់និយាយថា កុក និងម៉ាកុក រស់នៅជិតសមុទ្រដែលព័ទ្ធជុំវិញផែនដី ហើយអាចរាប់បានដោយព្រះតែប៉ុណ្ណោះ។ សមុទ្រនេះត្រូវបានអះអាងថាជា សមុទ្រកាសព្យែន សមុទ្រខ្មៅ ឬ សមុទ្រអាហ្សូវ ។ ពួកគេជាមនុស្ស ប៉ុន្តែមានកម្ពស់ត្រឹមតែពាក់កណ្តាលនៃកម្ពស់របស់មនុស្សធម្មតាប៉ុណ្ណោះ មានក្រញ៉ាំជំនួសឱ្យក្រចក និងមានកន្ទុយរោម និងត្រចៀករោមដ៏ធំដែលពួកគេប្រើជាពូក និងភួយសម្រាប់គេង។  ពួកគេជីកចូលទៅក្នុងជញ្ជាំងរបស់ពួកគេជារៀងរាល់ថ្ងៃរហូតដល់ពួកគេស្ទើរតែទម្លុះ។ ពួកគេជីកសម្រាប់ពេលយប់ដោយនិយាយថា "ថ្ងៃស្អែកយើងនឹងបញ្ចប់" ប៉ុន្តែរាល់យប់ព្រះស្ដារវាឡើងវិញ។ បន្ទាប់មកថ្ងៃមួយ នៅពេលដែលពួកគេឈប់ជីកសម្រាប់ពេលយប់ មនុស្សម្នាក់នឹងនិយាយថា "ថ្ងៃស្អែកយើងនឹងបញ្ចប់ ប្រសិនបើព្រះសព្វព្រះហឫទ័យ" ហើយនៅពេលព្រឹក វាមិនត្រូវបានស្ដារឡើងវិញដូចរាល់យប់ទេ។ នៅពេលដែលពួកគេទម្លុះ ពួកគេនឹងមានចំនួនច្រើនរហូតដល់ "ជួរមុខរបស់ពួកគេគឺនៅ ស៊ីរី ហើយខាងក្រោយរបស់ពួកគេនៅ Khorasan "។ 

 វិនាសកម្មសម័យទំនើប 
នៅដើមសតវត្សរ៍ទី 19 ពួករ៉ាប៊ី ហាស៊ីឌីក មួយចំនួនបានកំណត់អត្តសញ្ញាណ ការឈ្លានពានរបស់បារាំងលើប្រទេសរុស្ស៊ី ក្រោមការដឹកនាំ របស់ណាប៉ូឡេអុង ថាជា "សង្គ្រាមកុក និងម៉ាកុក"។  ប៉ុន្តែនៅពេលដែលសតវត្សរ៍នេះកន្លងផុតទៅ ការរំពឹងទុកអំពីមហន្តរាយបានថយចុះ នៅពេលដែលប្រជាជននៅអឺរ៉ុបចាប់ផ្តើមទទួលយកទស្សនៈពិភពលោកខាងលោកិយកាន់តែខ្លាំងឡើង។  នេះមិនមែនជាករណីនៅសហរដ្ឋអាមេរិកទេ ដែលការស្ទង់មតិឆ្នាំ ២០២២ បានបង្ហាញថា ៥៩% នៃជនជាតិអាមេរិកជឿថាព្រឹត្តិការណ៍ដែលបានព្យាករណ៍នៅក្នុងសៀវភៅវិវរណៈនឹងកើតឡើង។  ក្នុងអំឡុង សង្គ្រាមត្រជាក់ គំនិតដែលថា រុស្ស៊ីសូវៀត មានតួនាទីជាកុកទទួលបានប្រជាប្រិយភាព ចាប់តាំងពីពាក្យរបស់អេសេគាលដែលពិពណ៌នាគាត់ថាជា "ព្រះអង្គម្ចាស់នៃមេសេក" - rosh meshek ជាភាសាហេព្រើរ - ស្តាប់ទៅគួរឱ្យសង្ស័យដូចជារុស្ស៊ី និងមូស្គូ។  រ៉ូណាល់ រីហ្គែន ក៏បានយកគំនិតនេះដែរ។ 

អ្នកជឿលើសាសនា ជំនាន់ក្រោយសង្គ្រាមត្រជាក់មួយចំនួននៅតែកំណត់អត្តសញ្ញាណកុកជាមួយរុស្ស៊ី ប៉ុន្តែឥឡូវនេះពួកគេមានទំនោរសង្កត់ធ្ងន់លើសម្ព័ន្ធមិត្តរបស់ខ្លួនក្នុងចំណោមប្រទេសអ៊ីស្លាម ជាពិសេស អ៊ីរ៉ង់ ។  សម្រាប់អ្នកដែលមានចិត្តរំភើបបំផុត ការរាប់ថយក្រោយទៅកាន់ សង្គ្រាមអាម៉ាគេដូន បានចាប់ផ្តើមជាមួយនឹងការ វិលត្រឡប់របស់ជនជាតិយូដាទៅកាន់អ៊ីស្រាអែល បន្ទាប់មកយ៉ាងលឿនដោយសញ្ញាបន្ថែមទៀតដែលចង្អុលបង្ហាញពីការខិតជិតដល់សមរភូមិចុងក្រោយ - អាវុធនុយក្លេអ៊ែរ ការធ្វើសមាហរណកម្មអឺរ៉ុប ការបញ្ចូលក្រុងយេរូសាឡឹមខាងកើតរបស់អ៊ីស្រាអែល ក្នុង សង្គ្រាមប្រាំមួយថ្ងៃ ក្នុងឆ្នាំ ១៩៦៧ និងសង្គ្រាមរបស់អាមេរិកនៅ អាហ្វហ្គានីស្ថាន និង ឈូងសមុទ្រពែរ្ស ។ 

នៅក្នុងប្រពៃណីវិនាសកម្មអ៊ីស្លាម ទីបញ្ចប់នៃពិភពលោកនឹងត្រូវបាននាំមុខដោយការដោះលែងកុក និងម៉ាកុក ដែលការបំផ្លិចបំផ្លាញរបស់ពួកគេដោយព្រះក្នុងរយៈពេលតែមួយយប់នឹងនាំមកនូវថ្ងៃរស់ឡើងវិញ។  ការបកស្រាយឡើងវិញជាទូទៅមិនបានបន្តបន្ទាប់ពីសម័យបុរាណទេ ប៉ុន្តែតម្រូវការរបស់ពិភពលោកសម័យទំនើបបានបង្កើតអក្សរសិល្ប៍វិនាសកម្មថ្មីមួយ ដែលកុក និងម៉ាកុកត្រូវបានកំណត់ថាជាប្រទេសរុស្ស៊ី និងចិន។  បញ្ហាមួយដែលអ្នកនិពន្ធទាំងនេះត្រូវប្រឈមមុខគឺរបាំងដែលរារាំងកុក និងម៉ាកុក ដែលមិនអាចរកឃើញនៅក្នុងពិភពលោកសម័យទំនើប៖ ចម្លើយគឺខុសគ្នា អ្នកនិពន្ធខ្លះនិយាយថាកុក និងម៉ាកុកគឺជាម៉ុងហ្គោល ហើយជញ្ជាំងនោះបានបាត់ទៅហើយ ឯខ្លះទៀតថាទាំងជញ្ជាំង និងកុក និងម៉ាកុកមើលមិនឃើញ។ 

 ឯកសារយោង