ស្វាន

ស្វាន ( សំស្ក្រឹត:     श्वान; Śvāna  ) ជាពាក្យ សំស្រ្កឹត មានន័យថា ឆ្កែ រកឃើញសេចក្តីយោងម្តងហើយម្តងទៀតនៅក្នុង ទេវកថា វេទ និងក្រោយមកទៀត ហើយឯកសារយោងទាំងនោះរួមមានដូចខាងក្រោម៖

 ឆ្កែញីរបស់ ព្រះឥន្ទ្រ ដែលជាឆ្កែ វេទ មានឈ្មោះថា សារម ហើយវាត្រូវបានរៀបរាប់នៅក្នុង Rigveda ។ កូនចៅរបស់វាបានក្លាយជាអ្នកឃ្លាំមើលរបស់ យម, សវ៌រ និង ស្យម ។
 យុធិស្ថិរ ដែលជា បន្ទវាស ម្នាក់បានទទូចថាគាត់ត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យចូលទៅក្នុង ស្វគ៌ ( ស្ថានសួគ៌ ) ជាមួយសត្វឆ្កែដែលបានដើរតាមគាត់ពីការមកដល់របស់ពួកគេទៅ ស្វគ៌ ។ ឆ្កែបានប្រែខ្លួនទៅជាអត្តសញ្ញាណពិតនៃ ព្រះធម៌ ។
 អាទិទេពដូចជា រុទ្រ, និរ៌ិតិ, និង វិរភទ្រ ត្រូវបានផ្សារភ្ជាប់ជាមួយនឹងសត្វឆ្កែ។
 ព្រះ​សិវៈ ​ក្នុង​លក្ខណៈ​របស់​ទ្រង់​ជា ​ពាហនៈ មាន​ឆ្កែ​ជា ​យាន (មាន​ចែង​ក្នុង ​មហាភារតៈ )។
 ខន្ទោប ដែលជាអាទិទេពមួយក្បាលត្រូវបានផ្សារភ្ជាប់ជាមួយនឹងសត្វឆ្កែដែលគាត់ជិះ។
 ទត្តត្រេយ ត្រូវបានផ្សារភ្ជាប់ជាមួយនឹងសត្វឆ្កែបួនក្បាលដែលត្រូវបានគេចាត់ទុកថាជានិមិត្តរូបនៃ វេទ ទាំងបួន។