កាសាយ (សម្លៀកបំពាក់)

កាឝាយ ​ជា​ស្បង់របស់ ​ព្រះសង្ឃ និង ​ដូនជី ​ដែល​បាន​បួស​ពេញ​លក្ខណៈ​ដោយ​ឈ្មោះ​ពណ៌​ត្នោត ឬ​ពណ៌ស្វាយ។  នៅក្នុង ភាសាសំស្រ្កឹត និងបាលី ត្រូវបានផ្តល់ជាពាក្យទូទៅបន្ថែមទៀតថា ចីវរ ដែលសំដៅលើដោយមិនគិតពីពណ៌។

 ប្រភពដើមនិងសំណង់ 

 ព្រះពុទ្ធសាសនាឥណ្ឌា 
និកាយពណ៌ឝារិបុត្របរិប្ឫច្ឆាសវ៌ាស្តិវាទ ក្រហមជ្រៅ ខ្មៅធម៌គុប្តក ខ្មៅ ក្រហមជ្រៅមហាសំឃិក លឿង លឿងមហិឝាសក ខៀវ ខៀវកឝ្យបីយស្វាយស្វាយ

 Jiāsha នៅក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនាចិន 
នៅក្នុង ព្រះពុទ្ធសាសនាចិន ពាក្យថា ជៀសា ត្រូវបានខ្ចីពីពាក្យ កាសាយ ។  នៅក្នុងប្រទេសចិន ជៀសា សំដៅលើក្រណាត់រាង ចតុកោណកែង មួយដុំដែលពាក់លើអាវវែងមួយដុំ ដែលគេស្គាល់ថា ស៊ីទួ ។ 

នៅសម័យដើមនៃ ព្រះពុទ្ធសាសនាចិន ពណ៌ទូទៅបំផុតគឺពណ៌ក្រហម។ ក្រោយ​មក​ពណ៌​បាន​មក​ធ្វើ​ជា​វិធី​សម្គាល់​ព្រះសង្ឃ​ដូច​គេ​ធ្វើ​នៅ​ប្រទេស​ឥណ្ឌា។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ ពណ៌នៃអាវផាយរបស់ព្រះសង្ឃចិន ច្រើនតែត្រូវគ្នាទៅនឹងតំបន់ភូមិសាស្រ្តរបស់ពួកគេ ជាជាងទៅសាលារៀនជាក់លាក់ណាមួយ។  ដោយភាពចាស់ទុំនៃព្រះពុទ្ធសាសនាចិន មានតែការតែងតាំងព្រះធម្មកថិកទេ ដែលនៅតែប្រើ ដូច្នេះហើយពណ៌មិនមានប្រយោជន៍ក្នុងគោលបំណងកំណត់សម្រាប់និកាយដូចដែលវាមាននៅក្នុងប្រទេសឥណ្ឌានោះទេ។

ក្នុងសម័យ រាជវង្សថាង ព្រះសង្ឃពុទ្ធសាសនាចិនជាធម្មតាពាក់អាវពណ៌ខ្មៅប្រផេះ ហើយថែមទាំងត្រូវបានគេហៅតាមបែប ស៊ីយី (緇衣) ថា "អាវពណ៌ខ្មៅ"។  ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ព្រះសង្ឃ រាជវង្សសុង សាននីង (919-1001 គ.ស.) សរសេរថាក្នុងសម័យ ហាន - វ៉ៃ មុននេះ ព្រះសង្ឃចិនជាធម្មតាពាក់ពណ៌ក្រហម។ 

 កេសា នៅក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនាជប៉ុន 
ពាក្យជប៉ុន កេសា បានមកពីការបកប្រែភាសាចិននៃពាក្យ កាសាយ។  ដូចនៅប្រទេសចិនដែរ កេសាគឺជាសម្លៀកបំពាក់រាងចតុកោណដែលពាក់លើស្មាខាងឆ្វេង។  កេសា របស់ជប៉ុនក៏ត្រូវបានផលិតឡើងពីក្រណាត់ប៉ាក់ (割截衣; kassetsue) ដែលអាចផ្សំពីក្រណាត់ប្រាំ ប្រាំពីរ ប្រាំបួន ឬច្រើនបន្ទះដែលដេរភ្ជាប់ជាមួយគ្នា។  កេសាត្រូវបានពាក់លើអាវវែងបែបចិន ហៅថា jikitotsu (直裰) ដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងក្នុងប្រទេសចិនផងដែរ   និងមានខ្សែក្រវ៉ាត់ ឬខ្សែចងនៅចង្កេះ។  ព្រះសង្ឃពុទ្ធសាសនា Zen ស្លៀកសម្លៀកបំពាក់ផ្លូវការដែលផ្សំឡើងដោយគីម៉ូណូពីរ ដែលគ្របដណ្ដប់ដោយ jikitotsu ។ ហើយទីបំផុត kesa ត្រូវបានពាក់នៅលើកំពូលនៃ jikitotsu ។ 

 កំណត់ចំណាំ 

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:Articles containing Korean-language text
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:Articles containing Japanese-language text
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:អត្ថបទដែលមានពាក្យជាភាសាចិន