ហ្គោថាប់

រូបភាពតូច
រមណីយដ្ឋាន​បុរាណហ្គោថាប់ឬChùa Năm Gianឬ Thap Muoi ឬ ប្រាសាទប្រាំល្វែង (Gò Tháp) គឺជា ​បូជនីយដ្ឋាន​ជាតិ​ពិសេស ដែល​មាន​ទីតាំង​ស្ថិត​ក្នុង​តំបន់​នៃ​ឃុំ My Hoa និង Tan Kieu ស្រុក Thap Muoi ខេត្ត ដុងថាបយ ចម្ងាយ​ប្រហែល ១១ ម៉ោង​ពី My An (ទីរួម​ស្រុក)។ គីឡូម៉ែត្រ ខាងជើង ៤៣ គីឡូម៉ែត្រ ភាគឦសាន នៃទីក្រុង Cao Lanh គីឡូម៉ែត្រ (ផ្លូវទឹកនិងផ្លូវទឹក) ។

វត្ថុបុរាណ ប្រាសាទប្រាំល្វែង ត្រូវបានគេស្គាល់តាំងពីឆ្នាំចុងក្រោយនៃសតវត្សទី ១៩ និងចូលទៅក្នុងទសវត្សរ៍ ដើមសតវត្សរ៍ ២០ អ្នកស្រាវជ្រាវ ជនជាតិបារាំង មួយចំនួនបានមកទីនេះដើម្បីធ្វើការស្ទាបស្ទង់មតិ និងផ្សព្វផ្សាយការរកឃើញសំខាន់ៗលើស្ថាបត្យកម្មបុរាណមួយចំនួន រូបសំណាកគោរពបូជា ចម្លាក់ថ្ម និងអក្សរបុរាណ... វត្ថុបុរាណ  ត្រូវបានចាត់ទុកថាដោយអ្នកបុរាណវត្ថុវិទូ វៀតណាម បានធ្វើការអង្កេត ជីកកកាយ និង ការជីកកកាយជាច្រើនដង។ សកម្មក្នុងការបង្កើតតំបន់ Relic Go Thap គឺគណៈកម្មាធិការប្រជាជនខេត្ត ដុងថាបយ និងក្រសួងវប្បធម៌ និងព័ត៌មាន ដោយមានការចូលរួមយ៉ាងច្រើនពីអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រ វៀតណាម និងអន្តរជាតិក្នុងវិស័យពាក់ព័ន្ធ។

ដោយយល់ឃើញពីសារៈសំខាន់ និងសារៈសំខាន់នៃរមណីយដ្ឋានបុរាណនេះ ចាប់តាំងពីឆ្នាំ ២០០៥ មក គណៈកម្មាធិការប្រជាជនខេត្ត ដុងថាប់ បានដឹកនាំការកំណត់តំបន់ការពារ និងរៀបចំផែនការមេ ដែលមានផ្ទៃដីសរុបប្រមាណ ៣០០ ហិកតា ដោយមានមុខងារចំនួន ០៤ ។ គឺ៖

 អភិរក្សសារីរិកធាតុ និងសារមន្ទីរ ផ្ទៃដី ៥៣ ហិចតា;
 ព្រៃអេកូឡូស៊ី ១៦៦ ហិកតា;
 តំបន់សេវាកម្ម ៥៤ ហិកតា;
 តំបន់ចិញ្ចឹមសត្វព្រៃ Dong Thap Muoi ២៧ ហិកតា។

បច្ចុប្បន្ននេះ រមណីយដ្ឋានបុរាណ ហ្គោថាប់ មានផ្ទៃដី ៣២០ ហិកតា ស្ថិតក្នុងតំបន់នៃឃុំ My Hoa និង Tan Kieu ស្រុក Thap Muoi ខេត្ត ដុងថាប់ ។ តំបន់​សារីរិកធាតុ​រួម​មាន​តំបន់​ដូច​ខាង​ក្រោម​:

 តំបន់កណ្តាល (ហ្គោថាប់ ឬ Go Cat អណ្តែតទឹក) គឺជាតំបន់អភិរក្សវប្បធម៌ ហ្វូណន ដែលបានជីកកកាយ រាប់បញ្ចូលទាំងវត្ថុបុរាណស្ថាបត្យកម្ម ផ្នូរ និងវត្ថុបុរាណសម្រាប់ដាក់តាំងនៅខាងក្រៅ ដើម្បីបម្រើភ្ញៀវទេសចរណ៍។ នៅ​លើ​ពំនូក​មាន​ដើម​ឈើ​បុរាណ​ជា​ច្រើន​ដែល​គ្រប​បាំង​ពន្លឺ​ព្រះ​អាទិត្យ​របស់ ដុងថាប់មឿយ ។
 តំបន់​សេវា​វប្បធម៌ ពិធីបុណ្យ និង​ទេសចរណ៍ ​មាន​ផ្ទៃដី​៣០​ហិកតា​។ កន្លែងនេះមានផ្ទះសំណាក់ ភោជនីយដ្ឋាន ប៉មផ្កាឈូក ឆាកក្រៅ កន្លែងប្រណាំងទូក និងកន្លែងកម្សាន្តផ្សេងៗទៀត។
 សារីរិកធាតុវប្បធម៌ ដូចជា ប៉មបុរាណ មឿយ ប្រាសាទ Thien Ho Duong និង Doc Binh Kieu ប្រាសាទ Ba Chua Xu ក៏ត្រូវបានជួសជុលឡើងវិញ បម្រើភ្ញៀវទេសចរណ៍ទៅគោរពបូជា។ ជារៀងរាល់ឆ្នាំមានពិធីបុណ្យប្រពៃណីចំនួនពីរនៅថ្ងៃពេញបូណ៌មីខែទី 3 តាមច័ន្ទគតិគឺ Ba Chua Xu និងថ្ងៃពេញបូណ៌មីខែទី 11 តាមច័ន្ទគតិ៖ រំលឹកដល់វីរៈបុរសជាតិទាំងពីរ Vo Duy Duong ( Thien Ho Duong ) និង Doc Binh Kieu បានទាក់ទាញអ្នកធ្វើធម្មយាត្រារាប់សែននាក់ទៅកាន់ ហ្គោថាប់ ដើម្បីស្ងើចសរសើរស្ថាបត្យកម្មបុរាណនៃ វប្បធម៌អូរកែវ រីករាយជាមួយសកម្មភាព "សិស្សានុសិស្ស" "ភ្លេងការ" "របាំតោ" និងសកម្មភាពផ្សេងៗទៀត។ សកម្មភាពវប្បធម៌ សិល្បៈ និងកម្សាន្តផ្សេងៗទៀត។
 តំបន់ទេសចរណ៍ប្រវត្តិសាស្ត្រ និងវប្បធម៌ ដែលមានផ្ទៃដី ២០ ហិកតា ទើបតែត្រូវបានដាក់ឱ្យដំណើរការ ដើម្បីបង្កើតឡើងវិញនូវប្រវត្តិសាស្រ្តវប្បធម៌អតីតកាល និងបច្ចុប្បន្នរបស់ ហ្គោថាប់ ។ តំបន់ទេសចរណ៍ធម្មជាតិលាតសន្ធឹងពីខាងជើង និងនិរតី ដែលមានផ្ទៃដី ១៦៧ ហិកតា កន្លែងនេះនឹងបង្កើតឡើងវិញ និងថែរក្សាប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីសត្វដីសើម សាងសង់រមណីយដ្ឋាន និងល្បែងប្រជាប្រិយ។

 សារីរិកធាតុធម្មតានៅតំបន់សារីរិកធាតុ ហ្គោថាប់ 
រមណីយដ្ឋាន ហ្គោថាប់ (ពីផ្លូវ My Hoa) រួមមានវត្ថុបុរាណចំនួន ៦៖ ហ្គោថាប់មឿយ ; ប៉ម Co Tu ; ព្រះវិហារ គោរពបូជា Doc Binh Nguyen Tan Kieu និង ផ្នូររបស់គាត់ ; ភ្នំ Minh Su ប្រាសាទ Thien Ho Vo Duy Duong និង ប្រាសាទ Ba Chua Xu ។

 ទីតាំងបុរាណវិទ្យា ហ្គោថាប់មឿយ 
វត្ថុបុរាណ ហ្គោថាប់ ឬ ហ្គោថាប់មឿយគឺជាវត្ថុបុរាណដើម និងសំខាន់បំផុតនៅក្នុង តំបន់ Relics Go Thap ។ ហ្គោថាប់ មានកំពស់ប្រហែល 3.8 m ខ្ពស់ជាងវាលជុំវិញ (5,046 m ពីលើនីវ៉ូទឹកសមុទ្រ) ដែលមានផ្ទៃដីប្រហែល 4,500 m²។

ពីការស្ទាបស្ទង់ដោយអ្នកបុរាណវត្ថុវិទូជនជាតិបារាំង L.Malleret (1944) គេបានរកឃើញថានៅលើ ហ្គោថាប់ មានឥដ្ឋជាច្រើន និងដុំថ្មធំៗរាប់សិបដុំ យោនី សសរពេជ្រ... (ដូចជា សសរថ្មម៉ាបកាត់ធំៗចំនួន 3 ការ៉េ) ចំហៀង 0.48 m, ប្រវែង 1.56 m, 1.10 m និង 1.42 m, ចុងម្ខាងមាន dowel និងចុងម្ខាងទៀតមាន tenon តភ្ជាប់តាមកម្ពស់)។

បន្ថែមពីលើការរកឃើញរបស់អ្នកប្រាជ្ញបារាំងនៅវត្ថុបុរាណ ហ្គោថាប់ ក្រោយឆ្នាំ 1975 អ្នកបុរាណវិទូវៀតណាមបានបន្តស្រាវជ្រាវ និងស្វែងយល់បន្ថែមអំពីរចនាសម្ព័ន្ធគ្រឹះនៃសារីរិកធាតុ ហ្គោថាប់ ដែលបានកសាងឡើងនៃព្រះរាជាណាចក្រហ្វូណន (មាននៅសតវត្សទី១ដល់ ៦) ជាមួយនឹងវត្ថុបុរាណបុរាណវិទ្យាជាច្រើននៃតម្លៃប្រវត្តិសាស្ត្រ និងវប្បធម៌។-

ស្ថាបត្យកម្មជាក់ស្តែងបំផុតគឺស្ថាបត្យកម្មឥដ្ឋប្រវែង 17.30 ម៉ែត្រនៅទិសខាងកើត - ខាងលិចទទឹង 12 ម៉ែត្រ (ខាងជើង - ខាងត្បូង) ជ្រុងជ្រុងស៊ីមេទ្រីនៅផ្នែកខាងជើង - ខាងត្បូងដែលបង្ហាញថាស្ថាបត្យកម្មមានលក្ខណៈទូលំទូលាយនិងពាក់ព័ន្ធ ទៅស្ថាបត្យកម្មជុំវិញជាច្រើនទៀត។ សារីរិកធាតុរួមមានបំណែកនៃផើងសេរ៉ាមិចដែលមានពន្លក បំណែកខ្លះនៃ យោនី, រូបចម្លាក់ វិស្ណុ, លិង្គ ជាពិសេសរូបចម្លាក់ វិស្ណុ ពីរដែលមានភាពស្រស់ស្អាតខ្លាំងណាស់ប៉ុន្តែមិននៅដដែល។ មកទល់នឹងពេលនេះ ក្នុងចំណោមសិលាចារឹកដែលឆ្លុះបញ្ចាំងពីអាណាចក្រហ្វូណន  K5 ត្រូវបានរកឃើញនៅទីតាំងវត្ថុបុរាណ ហ្គោថាប់ ដែលចុះកាលបរិច្ឆេទសតវត្សទី៥ដោយអ្នកស្រាវជ្រាវរហូតដល់សតវត្សទី ២០ ។  ខ្លឹមសារនៃសិលាចារឹកត្រូវបានបង្កប់ដោយស្មារតីនៃសាសនាហិណ្ឌូ និកាយវិស្ណុគឺជាសាសនាដ៏ពេញនិយមមួយរួមជាមួយព្រះពុទ្ធសាសនាក្នុងវប្បធម៌អូរកែវ។ សំខាន់ជាងនេះទៅទៀត សិលាចារឹកក៏ចែងថា នេះជាតំបន់វាលភក់ដែលដណ្តើមបានដោយស្តេចហ្វូណន ព្រះបាទជ័យវរ្ម័ន ហើយបានតែងតាំងព្រះរាជបុត្ររបស់ព្រះអង្គ គុណ វរ្ម័ន ឱ្យគ្រប់គ្រង។

នៅលើភ្នំមានដើមឈើបុរាណជាច្រើនដែលមានអាយុរាប់រយឆ្នាំ។ នៅ​ជាប់​នឹង​ពំនូក​មាន​ដើម​ត្រសក់ ដែល​ត្រូវ​បាន​គេ​ទទួល​ស្គាល់​ថា​ជា​ដើម​មរតក​របស់​វៀតណាម។

 វត្ថុបុរាណ ថាប់មឿត (វត្ត ថាប់លិញ) 
ប្រហែល ១០០ ម៉ែត្រភាគខាងជើងនៃពំនូកថាបមូយគឺជាប៉ម Co Tu ។ រឿងព្រេងនិទានថា តាំងពីរជ្ជកាលព្រះបាទធៀវទ្រី (១៨៤១-១៨៤៧) នៅខាងមុខក៏មានប្រាង្គគោរពបូជារបស់ជនជាតិចេនឡាផងដែរ។ វត្តនេះពីមុនមានទីតាំងនៅ ហ្គោថាប់មឿយ ហើយត្រូវបានផ្លាស់ប្តូរមកទីនេះដោយរដ្ឋាភិបាល Ngo Dinh Diem ។ នៅឆ្នាំ 1956 បន្ទាប់ពីត្រូវបានបំផ្លាញដោយកងកម្លាំងពិសេសនៃកងទ័ពរំដោះខេត្ត Kien Phong វត្តនេះត្រូវបានពោរពេញទៅដោយការបាក់បែកដោយសារតែដាននៃសង្រ្គាម។ បច្ចុប្បន្ននេះ ប្រាសាទបុរាណនេះត្រូវបានជំនួសដោយប្រាសាទថ្មី កាន់តែស្រស់ស្អាត និងធំទូលាយ ដោយសារការចូលរួមចំណែកសាងសង់របស់ប្រជាពលរដ្ឋ។

នៅជាប់នឹងវត្តនោះ មានប្រាសាទមួយឈ្មោះថា ប្រាសាទ Hoang Co ដែលត្រូវបានគេនិយាយថា បូជាប្អូនស្រីរបស់ ង្វៀន អាញ់ (ស្តេច Gia Long)។

 ព្រះសារីរិកធាតុ និងផ្នូររបស់ Doc Binh Nguyen Tan Kieu ។ 

 កន្លែងបុរាណវត្ថុ ហ្គោមិញស៊ុ 
ហ្គោមិញស៊ុឬMinh Su Mound គឺជាកន្លែងតាំងលំនៅឋាន និងជាកន្លែងបញ្ចុះសពរបស់ប្រជាជនហ្វូណន នៅតំបន់ Go Thap Relic Area។ សំណល់នៃទីជម្រកត្រូវបានចែកចាយនៅជើងភ្នំ និងយ៉ាងទូលំទូលាយពាសពេញវាលទំនាបជុំវិញ។

នៅកន្លែងស្នាក់នៅ ភ្នំ Minh Su ការជីកកកាយចំនួន ៥ បានកើតឡើង៖

 ប្រាសាទ Thien អ្នកការពារ Vo Duy Duong 

 ប្រាសាទ Ba Chua Xu និងសារីរិកធាតុពំនូក 

 វត្ថុបុរាណសំខាន់ៗនៅក្នុងទីតាំងវត្ថុបុរាណ ហ្គោថាប់ 
វត្ថុបុរាណក្នុងរូបចម្លាក់ស្ថាបត្យកម្ម និងផ្នូរគឺសម្បូរទៅដោយវត្ថុធាតុជាច្រើន ប្រភេទ និងរចនាបថ វត្ថុបុរាណដ៏មានតម្លៃរួមមានក្រុមវត្ថុបុរាណមាស ក្រុមរូបចម្លាក់ឈើ និងថ្មពីរមានអក្សរ។

ក្រុមវត្ថុបុរាណមាសនៅ ហ្គោថាប់ មានដល់ទៅ ៣២១ សន្លឹក ដែលឆ្លាក់ដោយរូបព្រះ រូបម៉ាស្កូត លំនាំ... ពីទិន្នន័យ C14 សិលាចារឹកពីដុំមាសទាំងនេះបានបង្ហាញថា អាយុរបស់ពួកគេមិនស៊ីសង្វាក់គ្នា បង្ហាញពីឥទ្ធិពលពីវប្បធម៌ឥណ្ឌាសម្រាប់ យូរណាស់មកហើយ តាំងពីសតវត្សន៍មកម្ល៉េះ ៤-៥មុនគ.ស រហូតដល់សតវត្ស ៥នៃគ.ស ។

រមណីយដ្ឋាន ហ្គោថាប់ មានភាពល្បីល្បាញដោយសាររូបចម្លាក់ព្រះពុទ្ធធ្វើពីឈើ ដែលជាវត្ថុបុរាណនៃសិល្បៈព្រះពុទ្ធសាសនានៅក្នុងវប្បធម៌អូរកែវ។ ថ្វីត្បិតតែព្រះពុទ្ធរូបធ្វើពីឈើភាគច្រើនត្រូវបានរកឃើញដោយចៃដន្យ ក្នុងពេលជីកកកាយ និងធ្វើការនៅវាលស្រែក៏ដោយ ក៏ចំនួនដ៏ច្រើន ភាពសម្បូរបែប និងភាពចម្រុះនៃទំហំ និងការរចនាទាំងពីរនេះឆ្លុះបញ្ចាំងពីការស្រូបយកឥទ្ធិពលសិល្បៈថ្មី និងបង្ហាញពីលក្ខណៈជនជាតិដើមភាគតិចពិតប្រាកដ និងសាមញ្ញនៅក្នុងសម្ភារៈចម្លាក់ ដែល ជា​ប្រភព​ឈើ​ក្នុង​ស្រុក​ដ៏​សម្បូរ​បែប។ ឈើតាម៉ានូដែលប្រើសម្រាប់ធ្វើរូបចម្លាក់ទាំងនេះមាននិរន្តរភាព និងនៅតែបំពេញនូវភាពច្នៃប្រឌិត និងភាពសម្បូរបែបរបស់សិប្បករអូរកែវ បង្កើតបានជារចនាបថសិល្បៈតែមួយគត់នៅទីនេះ។ សតវត្ស ៥-៧ គឺជាសម័យកាលនៃការអភិវឌ្ឍន៍ដ៏ត្រចះត្រចង់នៃចម្លាក់ពុទ្ធសាសនាជនជាតិដើមភាគតិច ដែលការប្រមូលរូបចម្លាក់ព្រះពុទ្ធធ្វើពីឈើនៅតំបន់ ដុងថាប់ គឺជាសក្ខីភាពមួយ។

 សិលាចារឹក 

 K.5 
និយាយពីព្រះបាទកៅណ្ឌិន្យជ័យវរ្ម័ន
រូបភាពតូច|K.5

 K.6 
(1) វ្រះ កម្រតាង៑អញ៑ឝ្រី បុឞ្បវដស្វាមិ បុណ្យ ម្រតា

(2)ញ៑ ឝុចិទត្ត អៃ កំលុង៑ កូទ្យ វ្រះ កម្រតាង៑អ

(3)ញ៑ មូលស្ថាន ក្ញុំ អំនោយ៑ ម្រតាង៑ ត វ្រះ វា វ្រៅ | 

(4) វា ភិនវ | វា នោច៑វ្រះ | ករំ ស្រេ អំវេ ចី 

(5) សៅ ស្លា ស្លិក៑ តេំ ១ អៃ ស្រុក៑ ស្លា ស្លិក៑ តេំ ១ តោង៑ 

(6) តេំ ២០ អៃ ត វ្រះ តេំ ២០ សំ បរិភោ

7)គ [នុ] វ្រះ កម្រតាង៑ អញ៑ ឝ្រី បុឞ្ករាក្ឞ 

(8) គិយ៑ ត យជមាន៑ បន្លស៑ ម្រតាង៑ បោញ៑ 

(9) ប្រភវ ទត្ត គិយ៑ ត នាំ គិយ៑ ក្ញុំ បោញ៑ នៅ គ

(10) □ □ ន៑ □ □ □ □ អំនោយ៑ ត វ្រះ

អត្ថន័យ : ព្រះស្រីបុស្សដស្វាមិជាបុណ្យរបស់បោញសុចិទត្តក្នុងបរិវេណមូលស្ថាន មានអំណោយផ្សេងៗ អ្នកបម្រើប្រុស៣នាក់ ស្រែខាងក្រោមរបស់ចីសៅ ស្លា៤០០ដើម ឯស្រុកមានស្លា៤០០ដើមដូង២០ដើម ឯព្រះ២០ដើមសំបរិភោគ

 K.7 
{1}   □ □ □ ឝក □ □ □ □ □ □ □ □ □ □ □

{2}   □ □ បុឞ្យ អាទិត្យវារ នុ កំរេក៑ ក[ម្រតាង៑]

{3}   អញ៑ ឝម្ភុវម៌្មទេវ ត ស្ថាប[ន] វ្រះ [កម្រ]

{4}   តាង៑ អញ៑ ឝ្រី បុឞ្ករាក្ឞទេវ [វ្រះ កម្រ]

{5}   តាង៑ អញ៑ បុរោហិត ប្រតិទិន □ □ □

{6}   □ □ វ្រះ ភគវន៑ ត □ញ៑ ប្រ □ ត ៣

{7}   យោ ៤ ចន្ល្យក៑ ៤ សេ □ □ ជ្យង៑ ១

{8}   វ្រះ □ សេ □ □ ការិ ៥ វ្ន្វក៑ 2 □ □ □ ៤ □ □

{9}   □ វ្ន្វក ៤ រង្កោ ថ្លុង ៥ □ □ □ □ □

{10}   □ □ □ □ វ □ វង្យ ផល □ □ □ □ □ □

{11}   □ □ □ ៩០

{12}   វ្រះ [បាទ] ធូលីជេង៑ វ្រះ

{13}   កម្រតាង៑ អញ៑

{14}   □ □ កេត៑ បុឞ្យ

{15}   អាទិត្យ នុ កំរេ

{16}   ក កម្រតាង៑ អ

{17}   ញ៑ ឝ្រី ឝម្ភុវ

{18}   ម៌្មទេវ ស្ថាបន

{19}   វ្រះ កម្រតាង

{20}   អញ៑ ឝ្រី បុឞ្ករាក្ឞទេវ

អត្ថន័យ : នៅមហាសករាជ… ថ្ថៃអាទិត្យ ខែបុស្ស កម្រតាងសម្ភុវម៌្មទេវបានស្ថាបបនាវ្រះកម្រតាមបុស្ករាក្សទេវបានថ្វាយនៅតង្វាយផ្សេងៗ។

 k.8 
{1}   ក្ញុំ វ្រះ កម្រតាង៑ អញ៑ ឝ្រី អាម្រាតកេឝ្វរ បុណ្យ បោញ៑ ក្ឬឞ្នទត្ត

{2}   វ អ្វៃ ចីត្ត | វ ត្កេប៑ | វ ក្រោ វ្ង | វ រង្គទត្ត | វ អទិត | វ មលេង៑ | វ កា

{3}   ច តំនេង៑ | វ វ្រៅ | វ សំតោះ | វ កន្សំ | វ គ្រមទ | វ ស្តោយ | វ ទេវចន្ទ្រ [|] វ វ្ញៅ | វ វុក | វ ក្ចន | វកន្តាង៑ | វ អស្ថិត| វ រំបាញ៑ | វ ក្ចន៑ សិន៑ |

{5}   វ សំឧយ | វ ឝតវារ | វ កន្ទេង៑ | វ តា ស្យោង៑ | វ ចំទក វ្រះ |

{6}   វ្រះ កន្តេក៑ | វ ប្ទៃ | វ សំឧយ សិន | វ អន្ទ្រោក៑ | វ សុហាមូល |

{7}   វ វ្រៅ សិន | វ មារ ត តោច៑ | វ វ្រៅហ្វ | កុ អាសត វ្រះ | កុ អញ្ជេ ប្លេ ស្រេ

{8}   លញ៑ | កុ មាន៑រ អញ៑| កុ ក្ចន៑ | កុ សាមិនី | កុ អន្លង៑ | កុ អ្មេ ត្វេង៑ |

{9}   កោនកុ បៅ តៃ | កុ ស្រី | កុ កន្ទិន | កុ ប្កា ឈេ | កុ សុន្ទរិ | កុ ក្ញុំ វ្រះ | កុ នោច៑ វ្រះ |

{10}   កុ សល ក្លង៑ លាង៑ ទៃវ | កុ មេ កំបារ | កុ អសរុ |

អត្ថន័យ: និយាយពីខ្ញុំព្រះកម្រតាងអញស្រីអាម្រាតកេស្វរ ដែលជាបុណ្យរបស់បោញក្រស្នទត្តដែលមានអ្នកបម្រើប្រុសចំនួន៣២នាក់និងស្រី១៦នាក

 K.431 

 K.919 

 មើលបន្ថែម 
 អូរកែវ