វត្តឥន្ទារាម

វត្តឥន្ទារារាមវរវិហារ ដែលត្រូវបានគេស្គាល់ជាទូទៅថាជា វត្តឥន្ទារាម (    ) គឺជាវត្តអារាមរាជវង្ស​លំដាប់​ទី​បី ​ក្នុង​តំបន់បាងយីរឿ ស្រុកធនបុរី ក្រុង​បាងកក។ ប្រាសាទ​នេះ​ត្រូវ​បាន​គេ​ទទួល​ស្គាល់​ថា​ជា "វត្តអារាម​ររបស់ស្តេចមហាតាកស៊ីន​ " (១៧៦៧-១៧៨២)។

វត្តដែលកសាងឡើងក្នុងសម័យអយុធ្យា វត្តនេះមានឈ្មោះជាច្រើនគឺ "វត្តបាងយីរឿននក" (วัดบางยี่เรือนอก) "វត្តសួនព្លូ" (วัดสวนพลู) ឬ "វត្តបាងយីរឿថៃ" (วัดบางยี่เรือไทย) ល។ វាត្រូវបានជួសជុលឡើងវិញដោយព្រះបាទតាកស៊ីន ដែលក្រោយមកបានប្រគល់ឋានៈជាវត្តអារាមរាជវង្ស។ វា​ជា​ព្រះវិហារ​ដែដែលព្រះអង្គ​ចូល​ចិត្ត​ជា​ទី​ដែលព្រះអង្គមក​ស្នាក់​នៅ​មួយ​យប់​ដើម្បី​សមាធិ និង​គោរព​សិក្ខាបទ​សាសនា។

នៅឆ្នាំ១៧៨២ វត្តនេះត្រូវបានប្រើសម្រាប់តម្កល់ព្រះមេរុរបស់អតីតស្តេចតាកស៊ីន និងក្រុមគ្រួសាររបស់ព្រះអង្គ ហើយនៅខាងក្នុងវត្តក៏មានចេតិយ មួយគូដែលមានផេះរបស់ព្រះអង្គ និងមហេសីរបស់ព្រះអង្គផងដែរ។ វារក្សាឋានៈជាវត្តរាជវង្សពេញមួយរជ្ជកាលរបស់ព្រះបាទរាមាទី១ (១៧៨២-១៨០៩) ដោយមានព្រះសង្ឃជាន់ខ្ពស់បីអង្គគ្រប់គ្រងវត្ត។ ក្នុងរជ្ជកាលរបស់ព្រះបាទរាមាទី៣ (១៨២៤-១៨៥១) បុព្វបុរសជនជាតិ មន -ពែរ្ស ព្រះយាស្រីសហទេព (ទងពេង) បានជួសជុលវាម្តងទៀត ហើយបានសុំឱ្យស្តេចប្រទានឋានៈជាវត្តរាជ។ សំណើនេះត្រូវបានអនុញ្ញាត ប៉ុន្តែស្ថិតក្នុងស្ថានភាពទាបជាងមុន។ វត្ត​ឥន្ទារាម​មាន​ឈ្មោះ​នៅ​សម័យ​បច្ចុប្បន្ន។  

វត្តឥន្ទារាមត្រូវបានចុះបញ្ជីជាបេតិកភណ្ឌជាតិដោយនាយកដ្ឋានវិចិត្រសិល្បៈ តាំងពីឆ្នាំ១៩៤៩។

 ឯកសារយោង