ព្រះពោធិសត្វមញ្ជុស្រី

មញ្ជុស្រី (      ) គឺជា ព្រះពោធិសត្វ ដែលតំណាងឱ្យ ប្រាជ្ញា (បញ្ញាញាណ) របស់ព្រះពុទ្ធក្នុង ព្រះពុទ្ធសាសនាមហាយាន ។ ឈ្មោះ "មញ្ជុស្រី" គឺជាការរួមបញ្ចូលគ្នានៃពាក្យសំស្ក្រឹត " មញ្ជុ " និងកិត្តិយស " ស្រី" ; វាអាចត្រូវបានបកប្រែតាមព្យញ្ជនៈថា "ដ៏ស្រស់ស្អាតជាមួយនឹងសិរីរុងរឿង" ឬ "ដ៏ស្រស់ស្អាតជាមួយនឹងភាពរុងរឿង" ។ មញ្ជុស្រីត្រូវបានគេស្គាល់ផងដែរដោយឈ្មោះពេញរបស់ មញ្ជុស្រីកុមារភូត ( ), Keown, Damien (editor) with Hodge, Stephen; Jones, Charles; Tinti, Paola (2003). A Dictionary of Buddhism. Oxford, UK: Oxford University Press.  p.172. ព្យញ្ជនៈ "មញ្ជុស្រី, នៅតែជាយុវជន" ឬ, តិចជាងព្យញ្ជនៈ "ព្រះអង្គម្ចាស់ មញ្ជុស្រី" ។ ឈ្មោះផ្សេងទៀតរបស់ មញ្ជុស្រី គឺ មញ្ជុឃោស។

 នៅក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនាមហាយាន 
ធ្វេង|រូបភាពតូច|267x267ភីកសែល| រូបសំណាក មញ្ជុស្រី, Lhalung Gompa, Spiti Valley, ប្រទេសឥណ្ឌា
រូបភាពតូច|267x267ភីកសែល| មញ្ជុស្រី អង្គុយ​លើ​តោ​ខៀវ​នៅ ​ប្រាសាទ Buddha Tooth Relic Temple and Museum ប្រទេស​សិង្ហបុរី ។
រូបភាពតូច|389x389ភីកសែល| Bodhisattva Monju (មញ្ជុស្រី) សម័យ Kamakura សារមន្ទីរជាតិតូក្យូ ប្រទេសជប៉ុន
អ្នកប្រាជ្ញបានកំណត់ថា មញ្ជុស្រី ជាព្រះពោធិសត្វចំណាស់ជាងគេ និងសំខាន់បំផុតក្នុងអក្សរសិល្ប៍មហាយាន។ A View of Manjushri: Wisdom and Its Crown Prince in Pala Period India. Harrington, Laura. Doctoral Thesis, Columbia University, 2002 មញ្ជុស្រី ត្រូវបានគេសំដៅជាលើកដំបូងនៅក្នុង មហាយានសូត្រ ដើមដូចជា Prajñāpāramitā sūtra s និងតាមរយៈសមាគមនេះ ដើមដំបូងនៃប្រពៃណីដែលគាត់បានមកដើម្បីតំណាងឱ្យតំណាងនៃ ប្រាជ្ញា (បញ្ញាញាណ) ។ Keown, Damien (editor) with Hodge, Stephen; Jones, Charles; Tinti, Paola (2003). A Dictionary of Buddhism. Oxford, UK: Oxford University Press. ISBN 0-19-860560-9 p.172. Lotus Sutra ចាត់ឱ្យគាត់នូវ ទឹកដីដ៏បរិសុទ្ធ មួយហៅថា វិមាលា ដែលយោងទៅតាម អវតមស្សកសូត្រ មានទីតាំងនៅខាងកើត។ ដីបរិសុទ្ធរបស់គាត់ត្រូវបានព្យាករណ៍ថាជាដីបរិសុទ្ធមួយក្នុងចំណោមដីបរិសុទ្ធបំផុតពីរនៅក្នុងអត្ថិភាពទាំងអស់ក្នុងអតីតកាល បច្ចុប្បន្នកាល និងអនាគតកាល។ កាល​ដែល​បាន​ដល់ ​ព្រះពុទ្ធ ព្រះនាម​ទ្រង់​នឹង​ឃើញ​ជា​សកល។ នៅក្នុង Lotus Sūtra, មញ្ជុស្រីក៏ដឹកនាំ កូនស្រីរបស់នគររាជ ទៅកាន់ការត្រាស់ដឹង។ ទ្រង់​ក៏​តាំង​រូប​ក្នុង ​វិមលកីត៌ិសូត្រ ក្នុង​កិច្ច​ពិភាក្សា​ជាមួយ​នឹង ​វិមលកីត៌ិ ​ជា​ទី​ដែល​ទ្រង់​សំដែង​ជា​ព្រះពោធិសត្វ ដែល​ពិភាក្សា​អំពី​ការ​មិន​ស្មើ​នឹង​ទ្រង់។

ឧទាហរណ៏នៃការបង្រៀនប្រកបដោយប្រាជ្ញារបស់ មញ្ជុស្រី អាចត្រូវបានរកឃើញនៅក្នុង សប្តសតិកា ប្រជ្ញាបារមិតា ( Taishō Tripiṭaka 232) ។  ព្រះសូត្រ នេះមានកិច្ចសន្ទនារវាង មញ្ជុស្រី និងព្រះពុទ្ធនៅលើ One Samādhi (Skt. Ekavyūha Samādhi ) ។ Sheng-yen បង្ហាញការបង្រៀនដូចខាងក្រោមរបស់ មញ្ជុស្រី សម្រាប់ការចូល សមាធិ ធម្មជាតិតាមរយៈប្រាជ្ញាដ៏វិសេសវិសាល:

 វចនានុក្រមពុទ្ធសាសនា 
នៅក្នុងពុទ្ធសាសនា វជ្រយាន មញ្ជុស្រី គឺជាអាទិទេពសមាធិ ហើយចាត់ទុកថាជាព្រះពុទ្ធដែលបានត្រាស់ដឹងពេញលេញ។ នៅក្នុង ព្រះពុទ្ធសាសនា Shingon ទ្រង់គឺជា ព្រះពុទ្ធមួយអង្គក្នុងចំនោមព្រះពុទ្ធទាំងដប់បីអង្គ ដែលពួកសិស្សឧទ្ទិសថ្វាយខ្លួន។ គាត់បានគិតយ៉ាងទូលំទូលាយនៅក្នុងអត្ថបទ Esoteric ជាច្រើនដូចជា មញ្ជុស្រីមូលកល្ប Keown, Damien (editor) with Hodge, Stephen; Jones, Charles; Tinti, Paola (2003). A Dictionary of Buddhism. Oxford, UK: Oxford University Press. ISBN 0-19-860560-9 p.172. និង <b>មញ្ជុស្រីនាមសមគីតិ</b> ។ មហេសីរបស់គាត់នៅក្នុងប្រពៃណីមួយចំនួនគឺ សរស្វតី ។

មញ្ជុស្រីមូលកល្ប ដែលក្រោយមកត្រូវបានចាត់ថ្នាក់ក្រោម ក្ឫិយាតន្ត្រ ចែងថា មន្ត ដែលត្រូវបានបង្រៀននៅក្នុង សៃវ, គ្រុឌ និង វៃស្ណវ មន្ត នឹងមានប្រសិទ្ធភាពប្រសិនបើអនុវត្តដោយពុទ្ធសាសនិកចាប់តាំងពីពួកគេត្រូវបានបង្រៀនដើមដោយ មញ្ជុស្រី។ Sanderson, Alexis. "The Śaiva Age: The Rise and Dominance of Śaivism during the Early Medieval Period." In: Genesis and Development of Tantrism, edited by Shingo Einoo. Tokyo: Institute of Oriental Culture, University of Tokyo, 2009. Institute of Oriental Culture Special Series, 23, pp. 129-131.

 Mantras 

 អារ៉ាប៉ាកាណាម៉ាត្រា 
Mantra ដែលត្រូវបានផ្សារភ្ជាប់ជាទូទៅជាមួយ Mañjuśrī មានដូចខាងក្រោម: Buswell, Robert. Lopez, Donald. The Princeton Dictionary of Buddhism. 2013. p. 527

 អូṃ arapacana dhīḥ

Arapacana គឺជា ព្យាង្គ ដែលមានអក្សរសែសិបពីរ ហើយត្រូវបានដាក់ឈ្មោះតាមអក្សរប្រាំដំបូងគឺ a, ra, pa, ca, na ។ Buswell, Robert. Lopez, Donald. The Princeton Dictionary of Buddhism. 2013. p. 61 ព្យាង្គនេះត្រូវបានគេប្រើយ៉ាងទូលំទូលាយបំផុតសម្រាប់ ភាសា Gāndhārī ជាមួយនឹង អក្សរ Kharoṣṭhī ប៉ុន្តែក៏មាននៅក្នុងអត្ថបទសំស្ក្រឹតមួយចំនួនផងដែរ។ លក្ខណៈព្យាង្គក្នុងគម្ពីរមហាយាន ដូចជាអត្ថបទ Prajñāpāramitā វែងជាង គម្ពីរ Gaṇḍavyūha Sūtra, Lalitavistara Sūtra, the Avataṃsaka Sūtra, Dharmaguptaka Vinaya, និង Mūlasarvāstivāda Vinaya ។  នៅក្នុងអត្ថបទទាំងនេះខ្លះ ព្យាង្គ Arapacana បម្រើជា mnemonic សម្រាប់គោលគំនិតមហាយាន។  ដោយសារតែទំនាក់ទំនងជាមួយគាត់ Arapacana ក៏អាចប្រើជាឈ្មោះជំនួសសម្រាប់ Mañjuśrī។ Buswell, Robert. Lopez, Donald. The Princeton Dictionary of Buddhism. 2013. p. 527

Sutra on Perfect Wisdom (Conze 1975) កំណត់អត្ថន័យនៃព្យាង្គនីមួយៗដូចនេះ៖

 ជា​ទ្វារ​នៃ​ការ​យល់​ឃើញ​ថា ធម៌​ទាំង​ឡាយ​មិន​កើត​តាំង​ពី​ដើម​មក ( ādya-anutpannatvād ) ។
 រាជា ​ជា​ទ្វារ​នៃ​ការ​យល់​ឃើញ​ថា ធម៌​ទាំង​ឡាយ​គឺ​គ្មាន​ភាព​កខ្វក់ ( rajas )។
 បា. ជា​ទ្វារ​ចូល​ទៅ​កាន់​ការ​យល់​ឃើញ​ថា ធម៌​ទាំង​ឡាយ​ត្រូវ​បាន​ត្រាស់​សម្ដែង​ដោយ​អច្ឆរិយៈ ( បរាធៈ ) ។
 ម្នាលគហបតី ជាទ្វារនៃសេចក្តីត្រិះរិះ ដែលថា សេចក្តីថយ ( សច្ចៈ ) ឬការកើតនៃធម៌ណាមួយ មិនអាចរលត់ទៅបានឡើយ ព្រោះធម៌ទាំងអស់មិនរលត់ ក៏មិនកើត។
 ម្នាលអានន្ទ ជាទ្វារ​ដល់​នូវ​សេចក្តី​យល់​ឃើញ​ថា នាម ( នាម ) នៃ​ធម៌​ទាំងឡាយ​រលត់ទៅ។ ធម្មជាតិសំខាន់នៅពីក្រោយឈ្មោះមិនអាចទទួលបាន ឬបាត់បង់ឡើយ។

ការ​បញ្ចេញ​សំឡេង​ទីបេ​គឺ​ខុស​គ្នា​បន្តិច​ហើយ ដូច្នេះ​អក្សរ​ទីបេ​អាន​ថា oṃ a ra pa tsa na dhīḥ។

 មន្ត ផ្សេងទៀត 
រូបភាពតូច| មញ្ជុវជ្រ, ទម្រង់ tantric នៃ មញ្ជុស្រី
យោងទៅតាម <i>មញ្ជុស្រី-មូលកល្ប</i> "បេះដូងចុងក្រោយនៃមញ្ជុស្រីដែលសម្រេចបាននូវសេចក្តីព្យាយាមទាំងអស់" គឺជា មន្ត ដូចខាងក្រោម: [ Namaḥ sarvabuddhānām oṁ maṁសាធនមាលា ក៏មាន មន្ត ដ៏ពេញនិយមមួយដែលសំដៅទៅលើ មញ្ជុស្រី ជា "ម្ចាស់នៃការនិយាយ" (វាគីស្វរ): Bhattacharyya, Benoytosh. The Indian Buddhist Iconography Mainly Based on the Sādhanamālā and Other Cognate Tāntric Texts of Rituals (2nd Ed.), pp. 113, 116. K. L. MUKHOPADHYAY, Calcutta, 1958.ឱម វាគីស្វរមុះ, Oṃ Vāgīśvara Mūḥមន្ត នេះគឺមានប្រជាប្រិយភាពខ្លាំងណាស់នៅក្នុង ប្រទេសនេប៉ាល់ ដែលជាកន្លែងដែល វាគីស្វរ មញ្ជុស្រីគឺជាអាទិទេពដ៏ពេញនិយមមួយ។ Bhattacharyya, Benoytosh. The Indian Buddhist Iconography Mainly Based on the Sādhanamālā and Other Cognate Tāntric Texts of Rituals (2nd Ed.), pp. 113, 116. K. L. MUKHOPADHYAY, Calcutta, 1958. មញ្ជុស្រី មន្ត មួយផ្សេងទៀតគឺជា មន្ត្រ សម្រាប់ មញ្ជុស្រី ដែលជាទម្រង់ tantric នៃមញ្ជុស្រីដែលត្រូវបានផ្សារភ្ជាប់ជាមួយនឹងប្រពៃណី Guhyasamaja វាគឺ: Bhattacharyya, Benoytosh. The Indian Buddhist Iconography Mainly Based on the Sādhanamālā and Other Cognate Tāntric Texts of Rituals (2nd Ed.), pp. 117. K. L. MUKHOPADHYAY, Calcutta, 1958. ឱម មញ្ជុស្រី ហុំ 

 នៅក្នុងវប្បធម៌ព្រះពុទ្ធសាសនា 

រូបភាពតូច| រូបគំនូររបស់ព្រះពុទ្ធ មញ្ជុស្រី ពី គុហា Yulin នៃ Gansu ប្រទេសចិន ពីរាជវង្ស Tangut ដែលដឹកនាំដោយ Western Xia

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:អត្ថបទដែលមានពាក្យជាភាសាចិន