សុរិន្ទ

សុរិន្ទ (    ,  ) គឺជាទីក្រុងមួយក្នុងប្រទេសថៃ ជាទីរួមខេត្តនៃខេត្តសុរិន្ទ ។ គីឡូម៉ែត្រ ខាងកើត-ឦសាននៃរាជធានីបាងកក។ វា​ជា​កន្លែង​នៃ​ការ​ប្រកួតជុំឡើងដំរីសុរិន្ទប្រចាំ​ឆ្នាំ។   ។ សុរិន្ទ មាន​ប្រជាជន​ប៉ាន់​ស្មាន​ចំនួន ៣៩ ១៧៩ ។ 

 ភូមិសាស្ត្រ 
នៅ​ភាគ​ខាង​ជើង​នៃ​ខេត្ត​គឺ​ជ្រលងទន្លេមូន ដែល​ជា​ដៃ​ទន្លេ ​មេគង្គ ។ នៅ​ភាគ​ខាង​ត្បូង​នៃ​ខេត្ត​នេះ គឺ​ជា ​ខ្សែ​ជួរ​ភ្នំ​ដុងរ៉ែក ដែល​បង្កើត​ជា​ព្រំ​ដែន​មក​កម្ពុជា​ផង​ដែរ។ ផ្នែកកណ្តាល និងភាគខាងជើងនៃខេត្តកំពុងមានទំនាបទឹកជំនន់។

 ប្រវត្តិសាស្ត្រ 

 បុរេប្រវត្តិ 
អ្នកតាំងលំនៅដំបូងបំផុតនៅក្នុងតំបន់នេះគឺជាអ្នកប្រមាញ់។ យុគថ្មរំលីង ដោយមានការណែនាំអំពីកសិកម្ម មានអាយុកាលពី ២.៥០០ ដល់ ១.៥០០ ឆ្នាំមុនគ.ស.។ យុគសម័យសំរិទ្ធមានចាប់ពី ១ ៥០០-៥០០ មុនគ.ស. និងយុគដែកពី ៥០០មុនគ.ស. ដល់ ៥០០ គ.ស.។ វាគឺនៅក្នុងយុគសម័យដែកដែលភស្តុតាងដំបូងនៃការតាំងទីលំនៅរបស់មនុស្សបានលេចឡើងនៅក្នុងខេត្តដែលមានទីតាំងប្រហែលហុកសិបនៃយុគសម័យដែក។

 រយៈពេលប្រវត្តិសាស្ត្រ 
សម័យ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ដែល​គេ​ស្គាល់​ដំបូង​បំផុត​គឺ​សម័យទ្វារវតី ។ នេះ​ជា​វប្បធម៌​ដែល​មាន​មូលដ្ឋាន​នៅ​ប្រទេស​ឥណ្ឌា ដែល​សាយភាយ​តាម​តំបន់​ភាគ​ឦសាន​នៃ​ប្រទេស​ថៃ​បច្ចុប្បន្ន។ ភស្តុតាងនៃវប្បធម៌នេះត្រូវបានរកឃើញនៅក្នុងតំបន់សុរិន្ទ ដែលមានអាយុកាលចន្លោះពីសតវត្សទី៧ដល់ទី១១នៃគ.ស។ គឺនៅក្នុងសម័យនោះ ដែលព្រះពុទ្ធសាសនាបានក្លាយជាសាសនាលេចធ្លោនៃតំបន់។

ក្រោយ​សម័យ​ទ្វារវតី អាណាចក្រ​ខ្មែរ ​ដ៏​មាន​ឥទ្ធិពល​បាន​ពង្រីក​ឥទ្ធិពល​របស់​ខ្លួន​ពេញ​តំបន់​ឥសាន​ភាគ​ខាង​ត្បូង​នៃ​ប្រទេស​ថៃ។ រយៈពេលនេះគ្របដណ្តប់លើសតវត្សទី ៧ ដល់ទី ១៣ នៃគ.ស សុរិន្ទ គឺជាផ្នែកមួយដ៏សំខាន់នៃអាណាចក្រខ្មែរបុរាណ។ ប្រាសាទព្រះវិហារបុរាណ និងជនជាតិខ្មែរ ដ៏ច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់នៅតែជាផ្នែកនៃខេត្តសុរិន្ទ។ សិលាចារឹកខ្មែរ មានកាលបរិច្ឆេទពី ៦០០ គ.ស. ក្នុងរយៈពេលជាច្រើនសតវត្សក្រោយមក ទីតាំងខ្មែរកាន់តែច្រើនឡើងៗត្រូវបានសាងសង់នៅក្នុងខេត្តនេះ ជាពិសេសប្រាសាទស្រីខរភូមិ។ ទីតាំងទាំងនេះនឹងបង្កើតបានជាផ្នែកនៃបណ្តាញហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធខ្មែរ ដែលផ្តោតលើប្រាសាទភ្នំរុង។

ខេត្តនេះមានការកើនឡើងបន្តិចម្តងៗនៃចំនួនប្រជាជន មានការហូរចូលជាបន្តបន្ទាប់នៃប្រជាជនមកពីតំបន់ជុំវិញ ភាគច្រើនជាប្រទេសកម្ពុជា (ផ្នែកនៃប្រទេសកម្ពុជាខាងលិចត្រូវបានគ្រប់គ្រងដោយទីក្រុងបាងកកនៅពេលនេះ) ប៉ុន្តែសុរិន្ទមានលក្ខណៈគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ខ្លួនឯង និងនៅដាច់ដោយឡែកខ្លះ។ នេះបានផ្លាស់ប្តូរជាមួយនឹងការមកដល់នៃផ្លូវដែកនៅឆ្នាំ១៩២២ ។ សុរិន្ទ និងសេដ្ឋកិច្ចរបស់ខ្លួនត្រូវបានលាតត្រដាងទៅកាន់ពិភពលោកកាន់តែទូលំទូលាយ។ ពាណិជ្ជករចិន និងឥណ្ឌាបានតាំងលំនៅ ការផលិតបានកើនឡើង ហើយ សុរិន្ទបានចូលរួមជាមួយពិភពទំនើប។
រូបភាពតូច| ទីសក្ការៈបូជាក្រុងដែលមានរចនាបថទៅនិងស្ថាបត្យកម្មខ្មែរ

 ឯកសារយោង 

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ទីក្រុងនៅថៃ
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:Articles containing Thai-language text