បឹង​

រូបភាពតូច|ទិដ្ឋភាពបឹងយក្សឡោម ស្ថិតនៅក្នុងក្រុងបានលុង ខេត្តរតនគិរី
បឹង មួយ​ជា​បឹង​ដែល​កើត​ឡើង​ដោយ​ធម្មជាតិ ដែលមាន​ផ្ទៃ​ទឹក​ធំ​ល្មម និង​ថេរ​នៅ​លើ ឬ​ជិត​ផ្ទៃ​ផែនដី។ វា​ត្រូវ​បាន​គេ​ធ្វើ​មូលដ្ឋានីយកម្ម​នៅ​ក្នុង ​អាង ឬ​អាង​ដែល​មាន​ទំនាក់ទំនង​គ្នា​ជុំវិញ​ដោយ ​ដី​ស្ងួត ។  បឹងស្ថិតនៅលើដីទាំងស្រុង ហើយដាច់ដោយឡែកពី មហាសមុទ្រ ទោះបីជាពួកវាអាចតភ្ជាប់ជាមួយមហាសមុទ្រដោយ ទន្លេ ក៏ដោយ។ បឹងភាគច្រើនជា ទឹកសាប ហើយមានទឹកសាបស្ទើរតែទាំងអស់លើផ្ទៃផែនដី ប៉ុន្តែបឹងខ្លះជា បឹងអំបិល ដែលមាន ជាតិប្រៃខ្ពស់ជាង ទឹកសមុទ្រ ។ បឹងមានភាពខុសប្លែកគ្នាយ៉ាងខ្លាំងលើផ្ទៃដី និងបរិមាណទឹក។

បឹងជាធម្មតាមានទំហំធំ និងជ្រៅជាង ស្រះ ដែលជាអាងដែលពោរពេញដោយទឹកនៅលើដី ទោះបីជាមិនមាននិយមន័យផ្លូវការ ឬលក្ខណៈវិនិច្ឆ័យវិទ្យាសាស្ត្រដែលបែងចែកទាំងពីរនេះក៏ដោយ។  បឹងក៏មានភាពខុសគ្នាពី បឹង ផងដែរ ដែលជាទូទៅជាអាងទឹករាក់ ដែលខូចដោយ បន្ទះខ្សាច់ ឬសម្ភារៈផ្សេងទៀតនៅ តំបន់ឆ្នេរនៃមហាសមុទ្រ ឬបឹងធំៗ។ បឹង ភាគច្រើនត្រូវបានផ្តល់ចំណីដោយ ប្រភពទឹក ហើយទាំងចំណី និងបង្ហូរដោយ ព្រែក និង ទន្លេ ប៉ុន្តែបឹងខ្លះមាន សភាពទ្រុឌទ្រោម ដោយមិនមានលំហូរចេញទេ ខណៈ បឹងភ្នំភ្លើង ត្រូវបានបំពេញដោយផ្ទាល់ដោយ ទឹកភ្លៀង និងមិនមានចរន្តហូរចូល។ 

បឹងធម្មជាតិជាទូទៅត្រូវបានរកឃើញនៅតំបន់ ភ្នំ (ពោលគឺបឹងអាល់ផែន ) រណ្ដៅភ្នំភ្លើងដែលនៅស្ងៀម តំបន់ប្រេះស្រាំ និងតំបន់ដែលមាន ផ្ទាំងទឹកកក បន្ត។ បឹងផ្សេងទៀតត្រូវបានគេរកឃើញនៅក្នុង ទម្រង់ដីទំនាប ឬនៅតាមដងទន្លេដែលមានភាពចាស់ទុំ ដែលបណ្តាញទន្លេមួយបានពង្រីកលើអាងដែលបង្កើតឡើងដោយ តំបន់ទំនាបលិចទឹក និង ដីសើម ។ បឹងខ្លះត្រូវបានរកឃើញនៅក្នុងរូងក្រោមដី ។ ផ្នែកខ្លះនៃពិភពលោកមានបឹងជាច្រើនដែលបង្កើតឡើងដោយលំនាំបង្ហូរទឹកដែលមានភាពវឹកវរដែលបន្សល់ទុកតាំងពី យុគសម័យទឹកកកចុងក្រោយ ។ បឹងទាំងអស់គឺបណ្តោះអាសន្នក្នុងរយៈពេលយូរ ដោយសារពួកវានឹងបំពេញបន្តិចម្តងៗដោយដីល្បាប់ ឬកំពប់ចេញពីអាងដែលផ្ទុកពួកវា។

បឹងដែលគ្រប់គ្រងដោយសិប្បនិម្មិត ត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា អាងស្តុកទឹក ហើយជាធម្មតាត្រូវបានសាងសង់សម្រាប់ប្រើប្រាស់ក្នុងឧស្សាហកម្ម ឬកសិកម្ម សម្រាប់ផលិតថាមពលវារីអគ្គិសនី សម្រាប់ផ្គត់ផ្គង់ ទឹកផឹក ក្នុងស្រុក សម្រាប់គោលបំណងអេកូឡូស៊ី ឬកម្សាន្ត ឬសម្រាប់សកម្មភាពមនុស្សផ្សេងទៀត។

 ឯកសារយោង