ព្រះពុទ្ធកោណ្ឌញ្ញ

កោណ្ឌញ្ញ ឬ កៅណ្ឌិន្យ គឺជាព្រះពុទ្ធមួយក្នុងចំណោម ព្រះពុទ្ធទាំង ២៩ នៃព្រះពុទ្ធសាសនាថេរវាទ ។ គាត់កើតនៅ រាម្មវតិ ។ បិតា​របស់​ព្រះអង្គ​គឺ​ព្រះបាទ​សុនន្ទ និង​មាតា​ព្រះនាម សុជាត ។ គាត់​ជា​កម្មសិទ្ធិ​របស់​កោណ្ទនន្នគោត្ត មាន​កម្ពស់​ម្ភៃ​ប្រាំបី​ហត្ថ។ អស់​មួយ​ម៉ឺន​ឆ្នាំ​ដែល​គាត់​បាន​រស់​នៅ​ជា​លយ្មន​នៅ រុចិ, សុរុចិ និង សុភ។ ភរិយារបស់គាត់គឺ រុទិទេវី និងកូនប្រុសរបស់គាត់ វិជិតសេនា ។

ព្រះអង្គ​បាន​ចាក​ចេញ​ពី​ផ្ទះ ហើយ​ប្រកប​របរ​ចិញ្ចឹម​ជីវិត​អស់​រយៈ​ពេល​ដប់​ខែ រហូត​ដល់​ទទួល​បាន​បាយ​ទឹក​ដោះ​គោ​ដោយ​យសោធរ ជា​កូន​ស្រី​របស់​ឈ្មួញ​ឈ្មោះ សៅន្ទន។ គាត់ត្រូវបានផ្តល់ស្មៅសម្រាប់កៅអីរបស់គាត់ដោយ អជិវកសុន្ទន។ ដើម​ត្រាស់ដឹង​របស់​ទ្រង់​គឺ ​ដើម​សលកល្យនិ ហើយ​ធម្មទេសនា​ដំបូង​របស់​ទ្រង់​គឺ​ដល់​ព្រះសង្ឃ​១០​អង្គ​នៅ​ទេវ​វ័ន​ជិត​អម្រា​វ​តី ។ ព្រះអង្គ​មាន​អង្គប្រជុំ​បី​នៃ​សិស្ស​របស់​ព្រះអង្គ ដែល​ទីមួយ​ដឹកនាំ​ដោយ សុភទ្ទ បន្ទាប់មក​ដោយ វិជិតសេនា និង​ចុងក្រោយ ឧបេន។

ព្រះ​អង្គ​សោយ​ទិវង្គត​ក្នុង​ជន្មាយុ​មួយ​រយ​ពាន់​ឆ្នាំ​នៅ​ចនរម ជា​កន្លែង​ដែល​សង់ ​ចេតិយ ​កម្ពស់​ប្រាំពីរ​ជាន់​លើ​ព្រះ​សារីរិកធាតុ។ ក្នុង​ពុទ្ធវចនាធិប្បាយ​បាន​ពោល​ថា ព្រះ​សារីរិកធាតុ​របស់​កោណ្ឌញ្ញ​មិន​ត្រូវ​បាន​បែកខ្ញែក​ទេ គឺ​រក្សា​ទុក​ក្នុង​ម៉ាស​តែ​មួយ ។ 

។