ការសម្លាប់រង្គាលភូមិភាគបូព៌ា

ការសម្លាប់រង្គាលភូមិភាគបូព៌ា សំដៅលើការសម្លាប់ដែលប្រព្រឹត្តដោយ ខ្មែរក្រហម នៅតំបន់បូព៌ានៃ កម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យ ក្នុងឆ្នាំ ១៩៧៨ ក្នុង របបប្រល័យពូជសាសន៍កម្ពុជា ។ ពួកវាខុសពីការធ្វើទុក្ខបុកម្នេញ និងការសម្លាប់អ្នកជំនាញ បញ្ញវន្ត និងជនជាតិភាគតិច ដែលខ្មែរក្រហមប្រព្រឹត្តនៅក្នុងប្រទេសដទៃទៀត ពីព្រោះការកាប់សម្លាប់ជាលទ្ធផលនៃ ការបោសសម្អាត ដែលបានកើតឡើងក្នុងជួរខ្មែរក្រហម។

 ផ្ទៃខាងក្រោយ 
ភូមិភាគបូព៌ានៃប្រទេសកម្ពុជាមានព្រំប្រទល់ជាប់នឹង ប្រទេសវៀតណាម ហើយវាក៏ជាតំបន់ដែល ប៉ុល ពត និងកម្មាភិបាលរបស់គាត់បានចាប់ផ្តើមការតស៊ូទ័ពព្រៃរបស់ពួកគេ។ បន្ទាប់ពី ការដួលរលំនៃទីក្រុងភ្នំពេញ តំបន់ភាគបូព៌ាត្រូវបានគ្រប់គ្រងដោយកម្មាភិបាលដែលមានទំនាក់ទំនងយ៉ាងជិតស្និទ្ធជាមួយវៀតណាមជាជាងជាមួយមជ្ឈមណ្ឌលបក្សស្នូល។ ប៉ុល ពត បានសង្ស័យពីភាពស្មោះត្រង់របស់មេដឹកនាំនៃភាគខាងបូព៌ា ហើយបានស្វែងរកការបោសសំអាតនូវជួររបស់គាត់ ដែលគាត់ចាត់ទុកថាមានកម្រិតមធ្យម។  ការធ្វើទុក្ខបុកម្នេញ និងទម្លាប់ "ការជម្លៀសប្រជាជន" ទៅកាន់ភាគខាងលិច បានកើនឡើងដល់ការលុកលុយដោយកងទ័ពរបស់មជ្ឈមណ្ឌលបក្សនៃភូមិភាគបូព៌ានៃប្រទេសកម្ពុជាក្នុងឆ្នាំ ១៩៧៨ ។

 ការសម្លាប់រង្គាល 
ការសម្លាប់រង្គាលជាបន្តបន្ទាប់ដែលបានកើតឡើងក្នុងឆ្នាំ ១៩៧៨ គឺជាព្រឹត្តិការណ៍ដ៏ធ្ងន់ធ្ងរបំផុតក្នុងចំណោមការសម្លាប់រង្គាលទាំងអស់ដែលបានកើតឡើងក្នុងរបបប្រល័យពូជសាសន៍ ប៉ុល ពត។  វាត្រូវបានពិពណ៌នាថាជា "ការបោសសម្អាតដ៏ធំ និងគ្មានការរើសអើងនៃបក្ស កងទ័ព និងប្រជាជនដូចគ្នា"។ ក្នុងចំណោមប្រជាជនប្រហែល ១.៥ លាននាក់នៅតំបន់ភាគបូព៌ា គេប៉ាន់ប្រមាណថាមនុស្ស ២៥០.០០០ នាក់ត្រូវបានសម្លាប់ក្នុងអំឡុងពេលប្រាំមួយខែចុងក្រោយនៃឆ្នាំ ១៩៧៨ ។ នេះគឺជាតំបន់ដែល ជនជាតិចាម ដែលជាជនជាតិដែលត្រូវបានគេធ្វើទុក្ខបុកម្នេញបំផុតនៅពេលនោះភាគច្រើនមានវត្តមាន។ កន្លែងដែលនៅក្នុងការសម្លាប់រង្គាលនេះ ពួកគេត្រូវបានរងផលប៉ះពាល់ខ្លាំងបំផុត និងស្ទើរតែប្រឈមមុខនឹងការផុតពូជ។ 

សោ ភឹម មេបញ្ជាការភូមិភាគបូព៌ា ត្រូវបង្ខំចិត្តធ្វើអត្តឃាត ក្នុងការវាយឆ្មក់ម្តង។ កម្មាភិបាលខ្មែរក្រហមជាច្រើននាក់បានភៀសខ្លួនទៅប្រទេសវៀតណាម ដើម្បីគេចពីការបោសសម្អាត ម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេគឺ លោក ហ៊ុន សែន ដែលក្រោយមកបានត្រឡប់មកវិញក្នុងនាមជាមេដឹកនាំម្នាក់នៃកងទ័ពឧទ្ទាមដែលឧបត្ថម្ភដោយវៀតណាម ហើយបានក្លាយជា នាយករដ្ឋមន្ត្រីកម្ពុជា ។

 ការសម្លាប់រង្គាលផ្សេងទៀត 
ក្នុងពេលជាមួយគ្នានោះ កម្មាភិបាល ខ្មែរក្រហម ក៏បានសម្លាប់គូប្រជែង ខ្មែរ រាប់សែននាក់ និងជនស៊ីវិល វៀតណាម និង ចាម នៅក្នុងតំបន់ផ្សេងទៀត បន្ទាប់ពីត្រូវបាននិរទេសនៅទីនោះពីភូមិភាគខាងកើត។ 

ខ្មែរទាំងអស់មកពីភូមិភាគបូព៌ាត្រូវបង្ខំចិត្តពាក់ក្រមាពណ៌ខៀវ ដើម្បីងាយស្រួលកំណត់អត្តសញ្ញាណពួកគេសម្រាប់ការប្រហារជីវិត។ សាក្សីម្នាក់នឹកឃើញពីរបៀបដែលរថភ្លើងដឹកមនុស្សចំនួន ៣.០០០ នាក់នៅភូមិភាគបូព៌ាត្រូវបានប្រហារជីវិតនៅពេលមកដល់ ខេត្តបាត់ដំបង ។ 

 ឯកសារយោង 

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ខ្មែរក្រហម