ប្រាសាទសាឡូម៉ូន

ប្រាសាទ​របស់​សាឡូម៉ូន ដែល​ត្រូវ​បាន​គេ​ស្គាល់​ផង​ដែរ​ថា​ជា ​ព្រះវិហារ​បរិសុទ្ធ​ដំបូង ។ 

ព្រះគម្ពីរភាសាហេព្រើរ ជាពិសេសនៅក្នុង សៀវភៅស្តេច រួមបញ្ចូលការនិទានរឿងលម្អិតអំពីការបញ្ជាសាងសង់ដោយសាឡូម៉ូន ដែលជាអ្នកគ្រប់គ្រងចុងក្រោយនៃ ចក្រភពនៃអ៊ីស្រាអែល ។ វា​បាន​ផ្តល់​កិត្តិយស​ដល់​សាឡូម៉ូន​ថា​ជា​អ្នក​ដាក់ ​ហិប​នៃ​សេចក្តីសញ្ញា ​នៅក្នុង​ទី សក្ការៈ​ដ៏វិសុទ្ធ ដែលជា​ទីជម្រក​ខាងក្នុង​ដែល​គ្មាន​បង្អួច​នៅក្នុង​រចនាសម្ព័ន្ធ។  ការចូលទៅក្នុង កន្លែងបរិសុទ្ធបំផុត ត្រូវបានរឹតបន្តឹងយ៉ាងខ្លាំង។ សម្ដេចសង្ឃនៃប្រទេសអ៊ីស្រាអែល គឺជាសិទ្ធិអំណាចតែមួយគត់ដែលអនុញ្ញាតឱ្យចូលទៅក្នុងទីសក្ការៈ ហើយធ្វើដូច្នេះបានតែលើ Yom Kippur ដោយយក ឈាមកូនចៀមបូជាយញ្ញបូជា និង គ្រឿងក្រអូប ។  ក្រៅ​ពី​បម្រើ​ជា​អគារ​សាសនា​សម្រាប់​ការ​គោរព​ប្រណិប័តន៍ ព្រះ​វិហារ​ទី​មួយ​ក៏​មាន​មុខងារ​ជា​កន្លែង​ប្រជុំ ​ជន​ជាតិ​អ៊ីស្រាអែល ​ផង​ដែរ។  ការបំផ្លិចបំផ្លាញនៃព្រះវិហារបរិសុទ្ធទីមួយ និង ការចាប់ជាឈ្លើយបាប៊ីឡូន ជាបន្តបន្ទាប់ គឺជាព្រឹត្តិការណ៍ទាំងពីរដែលត្រូវបានគេមើលឃើញថាជាការបំពេញតាមទំនាយក្នុងព្រះគម្ពីរ ហើយដូច្នេះបានប៉ះពាល់ដល់ ជំនឿសាសនាយូដាក ដែលជំរុញឱ្យការផ្លាស់ប្តូររបស់ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលពី ពហុនិយម ឬ មនោគមវិជ្ជា (ដូចបានឃើញនៅក្នុង យ៉ាវេស ) ទៅកាន់ភាពរឹងមាំ នៃសាសនាយូដា ។ [ <span title="The material near this tag possibly contains original research. (May 2024)">ស្រាវជ្រាវដើម?</span> ]

ពីមុន អ្នកប្រាជ្ញជាច្រើនបានទទួលយកនិទានកថាព្រះគម្ពីរអំពីការសាងសង់ប្រាសាទទីមួយដោយសាឡូម៉ូនថាជារបស់ពិត។ ក្នុងអំឡុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ១៩៨០ វិធីសាស្រ្តសង្ស័យចំពោះអត្ថបទព្រះគម្ពីរ ក៏ដូចជាកំណត់ត្រាបុរាណវិទ្យាបាននាំឱ្យអ្នកប្រាជ្ញមួយចំនួនសង្ស័យថាតើមានប្រាសាទណាមួយនៅក្រុងយេរូសាឡឹមដែលត្រូវបានសាងសង់នៅដើមសតវត្សរ៍ទី ១០ មុនគ.ស. ដែរឬទេ។  អ្នកប្រាជ្ញមួយចំនួនបានលើកឡើងថា រចនាសម្ព័ន្ធដើមដែលសាងសង់ដោយសាឡូម៉ូនមានលក្ខណៈមធ្យម ហើយក្រោយមកត្រូវបានសាងសង់ឡើងវិញក្នុងទ្រង់ទ្រាយធំជាង។  មិនមានភស្តុតាងផ្ទាល់សម្រាប់អត្ថិភាពនៃប្រាសាទសាឡូម៉ូនត្រូវបានរកឃើញទេ។   ដោយសារតែភាពរសើបខាងសាសនា និងនយោបាយខ្លាំងនៃទីតាំងនេះ ការជីកកកាយបុរាណវិទ្យាថ្មីៗនេះមិនត្រូវបានធ្វើឡើងនៅលើភ្នំប្រាសាទទេ។ ការជីកកកាយនៅសតវត្សរ៍ទី ១៩ និងដើមសតវត្សរ៍ទី ២០ នៅជុំវិញភ្នំប្រាសាទមិនបានកំណត់អត្តសញ្ញាណ "សូម្បីតែដាន" នៃស្មុគស្មាញនោះទេ។  ការរកឃើញពីរនៃសតវត្សរ៍ទី ២១ ពីសម័យអ៊ីស្រាអែលនៅ អ៊ីស្រាអែល សម័យបច្ចុប្បន្នមានភាពស្រដៀងគ្នាទៅនឹងប្រាសាទសាឡូម៉ូន ដូចដែលវាត្រូវបានពិពណ៌នានៅក្នុងព្រះគម្ពីរហេព្រើរ៖ គំរូទីសក្ការៈបូជាមួយពីពាក់កណ្តាលដើមសតវត្សរ៍ទី ១០ មុនគ.ស. នៅ Khirbet Qeiyafa ; និង ប្រាសាទ Tel Motza ដែលមានអាយុកាលតាំងពីសតវត្សរ៍ទី ៩ មុនគ.ស. និងមានទីតាំងនៅជិត Motza ក្នុង ក្រុងយេរូសាឡឹមខាងលិច ។   ការពិពណ៌នាព្រះគម្ពីរអំពីប្រាសាទសាឡូម៉ូនក៏ហាក់ដូចជាមានភាពស្រដៀងគ្នាជាមួយនឹងប្រាសាទ ស៊ីរី-ហ៊ីតធីត ជាច្រើននៃសម័យកាលដូចគ្នាដែលត្រូវបានរកឃើញនៅក្នុង ប្រទេសស៊ីរី និង តួកគី សម័យទំនើប ដូចជាប្រាសាទនៅ Ain Dara និង Tell Tayinat ។  Monson, John M. "The Temple of Solomon: Heart of Jerusalem", C. The Ain Dara Temple: A New Parallel from Syria, pp. 10, 16. In "Zion, city of our God", Wm. B. Eerdmans Publishing (1999), editors: Hess, Richard S. & Wenham, Gordon J. . Retrieved 15 February 2011. បន្ទាប់ពីការវិលត្រឡប់របស់ជនជាតិយូដាពីការនិរទេសខ្លួន ប្រាសាទសាឡូម៉ូនត្រូវបានជំនួសដោយ ប្រាសាទទីពីរ ។ 

 ទីតាំង 
អ្នកបុរាណវិទូ អ៊ីស្រាអែល ហ្វីនឃែលស្តែន សរសេរថា ទីតាំងពិតប្រាកដនៃប្រាសាទនេះមិនត្រូវបានគេដឹងនោះទេ។ គេជឿថាវាស្ថិតនៅលើភ្នំដែលបង្កើតជាទីតាំងនៃ ប្រាសាទទីពីរ និង ភ្នំប្រាសាទ សព្វថ្ងៃ ជាកន្លែងដែល ដូមអហ្វើររ៉ក់ ស្ថិតនៅ។ David Ussishkin In: A.G. Vaughn and A.E. Killebrew (eds.), Solomon's Jerusalem: The Text and the Facts on the Ground. Jerusalem in Bible and Archaeology; The First Temple Period, Atlanta, 2003, pp. 103–115

យោងតាមព្រះគម្ពីរ ព្រះវិហាររបស់សាឡូម៉ូនត្រូវបានសាងសង់នៅលើ ភ្នំម៉ូរីយ៉ា ក្នុងក្រុងយេរូសាឡឹម ជាកន្លែងដែលទេវតាមួយអង្គរបស់ព្រះបានលេចមកជួបដាវីឌ ( ២កូរិនថូស៣:១ )។ ទីតាំងនេះដើមឡើយជា ទីលានបោកស្រូវ ដែលដាវីឌបានទិញពី អរ៉ៅណា ជាជនជាតិយេប៊ូស ( ២សាំយ៉ូអែល ២៤-១៨-២៥ ; ២កូរិនថូស៣:១ )។

ស្មីត និង រូព្រេច មានទស្សនៈថា ទីតាំងនៃប្រាសាទនេះធ្លាប់ជាទីសក្ការៈបូជារបស់ជនជាតិយេប៊ូស ដែលសាឡូម៉ូនបានជ្រើសរើសក្នុងការប៉ុនប៉ងបង្រួបបង្រួមជនជាតិយេប៊ូស និងជនជាតិអ៊ីស្រាអែល។