ទីក្រុងសេចុង

សេចុង ( ;    ), ជាផ្លូវការ ទីក្រុងគ្រប់គ្រងដោយខ្លួនឯងពិសេសសេចុង  (  ) គឺជាទីក្រុងគ្រប់គ្រងដោយខ្លួនឯងពិសេស និងជារដ្ឋធានីរដ្ឋបាលជាក់ស្តែងរបស់ប្រទេសកូរ៉េខាងត្បូង ។

សេចុង ត្រូវបានបង្កើតឡើងក្នុងឆ្នាំ២០០៧ គឺជារដ្ឋធានីដែលបានគ្រោងទុកថ្មីរបស់ប្រទេសកូរ៉េខាងត្បូងពីផ្នែកជាច្រើននៃខេត្តឈុងឆងខាងត្បូង និងផ្នែកខ្លះនៃ ខេត្តឈុងឆងខាងជើង ដើម្បីបន្ធូរបន្ថយការកកស្ទះនៅក្នុងរដ្ឋធានីនិងទីក្រុងធំបំផុតរបស់កូរ៉េខាងត្បូងបច្ចុប្បន្នគឺសេអ៊ូលនិងជំរុញការវិនិយោគនៅក្នុងតំបន់កណ្តាលរបស់ប្រទេស។ ចាប់តាំងពីឆ្នាំ២០១២ មក រដ្ឋាភិបាលកូរ៉េខាងត្បូង បានផ្លាស់ប្តូរទីតាំងក្រសួង និងទីភ្នាក់ងារជាច្រើនទៅកាន់ទីក្រុងសេចុង ប៉ុន្តែមនុស្សជាច្រើននៅតែរស់នៅក្នុងទីក្រុងផ្សេងទៀត ជាពិសេសទីក្រុងសេអ៊ូល ជាកន្លែងដែល រដ្ឋសភា និងស្ថាប័នរដ្ឋាភិបាលសំខាន់ៗជាច្រើននៅសល់។

សេចុង មានប្រជាជនចំនួន៣៥១ ០០៧ គិតត្រឹមឆ្នាំ២០២០ និងគ្របដណ្តប់លើផ្ទៃដី៤៦៥.២៣គីឡូម៉ែត្រ 2 (១៧៩.៦៣ ម៉ាយញ៍ ) ដែលធ្វើឱ្យវាក្លាយជាផ្នែករដ្ឋបាល កម្រិតទីមួយដែលមានប្រជាជនតិចបំផុតនិងតូចបំផុតនៅក្នុងប្រទេសកូរ៉េខាងត្បូង។ សេចុង មានទីតាំងនៅតំបន់ហូសុ ភាគខាងលិចដែលមានព្រំប្រទល់ជាប់ខេត្តឈុងឆងខាងត្បូងនៅខាងលិច ទីក្រុងធំដែចន់នៅភាគខាងត្បូង និង ខេត្តឈុងឆងខាងជើងនៅខាងកើត។

ការ​សាងសង់​ទីក្រុង​នេះ​ត្រូវ​បាន​គេ​រំពឹង​ថា​នឹង​បញ្ចប់​នៅ​ឆ្នាំ២០៣០។ មនុស្សប្រហែល៥០០ ០០០ នាក់ត្រូវបានគេរំពឹងថានឹងរស់នៅទីនោះក្នុងឆ្នាំ ២០៣០។ 
សេចុង ត្រូវបានគេដាក់ឈ្មោះថាជាកិត្តិយសរបស់ស្តេចមហាអធិរាជរាជសេចុង ដែលជាស្តេចទីបួននៃ រាជវង្សចូសន់ និងជាអ្នកបង្កើតអក្ខរក្រមកូរ៉េ ហាន់ហ្គឹល ។  ទីក្រុងនេះត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយការរួមបញ្ចូលគ្នារវាងស្រុកយន់គី ដែលជាស្រុកនៃខេត្តឈុងឆងខាងត្បូង ដែលភាគច្រើននៃទឹកដីរបស់ទីក្រុងត្រូវបានប្រគល់ឱ្យ និងស្រុកផ្សេងទៀត។
រូបភាពតូច| ទេសភាពនៃទីក្រុងសេចុង ឆ្នាំ២០១៥

 ឯកសារយោង 

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:Articles containing Korean-language text