អាហារ

អាហារ គឺជាសារធាតុដែលប្រើប្រាស់ដោយសារពាង្គកាយ សម្រាប់ជំនួយអាហារូបត្ថម្ភ ។ អាហារជាធម្មតាមានប្រភពដើមពីរុក្ខជាតិ សត្វ ឬ ផ្សិត និងមានសារធាតុចិញ្ចឹមសំខាន់ៗដូចជា កាបូអ៊ីដ្រាត ខ្លាញ់ ប្រូតេអ៊ីន វីតាមីន ឬ សារធាតុរ៉ែ ។ សារធាតុនេះត្រូវបានបញ្ចូល ដោយសារពាង្គកាយមួយ ហើយត្រូវបានបញ្ចូលដោយ កោសិកា របស់សារពាង្គកាយ ដើម្បីផ្តល់ថាមពល រក្សាជីវិត ឬជំរុញការលូតលាស់។ ប្រភេទសត្វផ្សេងៗគ្នាមាន ឥរិយាបថផ្តល់ចំណី ខុសៗគ្នាដែលបំពេញតម្រូវការនៃការរំលាយអាហារ របស់ពួកគេ ហើយបានវិវត្តន៍ដើម្បីបំពេញ តំបន់អេកូឡូស៊ី ជាក់លាក់មួយនៅក្នុងបរិបទភូមិសាស្រ្តជាក់លាក់។

សព្វគ្រប់ គឺជាមនុស្សដែលអាចសម្របខ្លួនបានខ្ពស់ និងបានសម្របខ្លួនដើម្បីទទួលបានអាហារនៅក្នុងប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីផ្សេងៗគ្នាជាច្រើន។ មនុស្សជាទូទៅប្រើការចម្អិនអាហារ ដើម្បីរៀបចំអាហារសម្រាប់ប្រើប្រាស់។ ភាគច្រើននៃថាមពលអាហារ ដែលត្រូវការគឺត្រូវបានផ្គត់ផ្គង់ដោយ ឧស្សាហកម្មម្ហូបអាហារ ឧស្សាហកម្ម ដែលផលិតអាហារតាមរយៈ កសិកម្មដែលពឹងផ្អែកខ្លាំង ហើយចែកចាយវាតាមរយៈ ប្រព័ន្ធកែច្នៃអាហារ ស្មុគស្មាញ និងប្រព័ន្ធចែកចាយអាហារ ។ ប្រព័ន្ធកសិកម្មសាមញ្ញនេះពឹងផ្អែកខ្លាំងលើ ឥន្ធនៈហ្វូស៊ីល ដែលមានន័យថា ប្រព័ន្ធអាហារ និងកសិកម្មគឺជា អ្នករួមចំណែកដ៏សំខាន់មួយចំពោះការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ ដែលស្មើនឹង ៣៧% នៃការបំភាយឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់សរុប។  

ប្រព័ន្ធស្បៀងអាហារមានផលប៉ះពាល់យ៉ាងសំខាន់ទៅលើបញ្ហាសង្គម និងនយោបាយជាច្រើនផ្សេងទៀត រួមមាន និរន្តរភាព ភាពសម្បូរបែបនៃជីវសាស្ត្រ សេដ្ឋកិច្ច កំណើនប្រជាជន ការផ្គត់ផ្គង់ទឹក និង សន្តិសុខស្បៀង ។ សុវត្ថិភាព និងសន្តិសុខស្បៀង ត្រូវបានត្រួតពិនិត្យដោយទីភ្នាក់ងារអន្តរជាតិដូចជា សមាគមអន្តរជាតិសម្រាប់ការការពារស្បៀង វិទ្យាស្ថានធនធានពិភពលោក កម្មវិធីស្បៀងអាហារពិភពលោក អង្គការស្បៀងអាហារ និងកសិកម្ម និង ក្រុមប្រឹក្សាព័ត៌មានអាហារអន្តរជាតិ ។

 ឯកសារយោង