ផាន់រាំង-ថាប់ចាម

ផាន់រាំង-ថាប់ចាម ឬ  ប៉ាន់ឌូរ៉ាន់ហ្គា គឺជាទីក្រុងមួយក្នុងប្រទេសវៀតណាម និងជារដ្ឋធានីនៃខេត្ត ខេត្តនិញថ្វឹន ។ សហគមន៍មានប្រជាជនចំនួន ១៦៧,៣៩៤ (២០១៩) ដែលក្នុងនោះ ៩៥,០០០ (២០១៩) រស់នៅក្នុងទីក្រុងសំខាន់។

 ប្រវត្តិសាស្ត្រ 

កន្លែងនេះធ្លាប់ជារាជធានី  ប៉ាន់ឌូរ៉ាន់ហ្គា (Panduranga) នៃនគរបុរាណ។

នាយកសាលា  ប៉ាន់ឌូរ៉ាន់ហ្គា ត្រូវបានបញ្ចូលដោយជនជាតិវៀតណាមនៅឆ្នាំ ១៨៣២ ដែលជាការដួលរលំនៃព្រះរាជាណាចក្រចាម្ប៉ាចុងក្រោយ។

ទីក្រុង ផាន់រាំង ត្រូវបានបង្កើតឡើងក្នុងឆ្នាំ ១៩១៧ ក្នុងរជ្ជកាល តាមបញ្ជារបស់អធិរាជ ខៃ ឌិញ (Khải Định) ហើយនៅតែជារាជធានីខេត្ត ខេត្តនិញថ្វឹន រហូតដល់ឆ្នាំ ១៩៧៦ នៅពេលដែលខេត្តនេះបានបញ្ចូលគ្នាជាមួយខេត្ត ខេត្តប៊ិញថ្វឹន ដើម្បីបង្កើតជាខេត្ត Thuan Hai ។

ទីក្រុងទាំងពីរត្រូវបានបញ្ចូលគ្នាម្តងទៀតក្នុងឆ្នាំ ១៩៩២ ដើម្បីក្លាយជាទីក្រុង ផាន់រាំង-ថាប់ចាម  ដែលជារាជធានីនៃខេត្ត ខេត្តនិញថ្វឹន ទទួលបានឋានៈជាទីក្រុងនៅឆ្នាំ ២០០៧។

 ភូមិសាស្ត្រ 
ទីក្រុង ផាន់រាំង-ថាប់ចាម ស្ថិតនៅកណ្តាលខេត្ត ខេត្តនិញថ្វឹន ចម្ងាយ ១,៣៨០ គីឡូម៉ែត្រភាគខាងជើងទីក្រុងហាណូយ ៣៣០ គីឡូម៉ែត្រភាគអាគ្នេយ៍នៃទីក្រុងហូជីមិញ (ទីក្រុងព្រៃនគរ) ៩៥ គីឡូម៉ែត្រភាគខាងត្បូងទីក្រុង ញ៉ាត្រាង

 អាកាសធាតុ 
ផាន់រាំង មានអាកាសធាតុត្រូពិច savanna (Aw)។ សីតុណ្ហភាពប្រចាំឆ្នាំជាមធ្យមមានចាប់ពី ២៧-២៨ អង្សាសេ ទឹកភ្លៀងជាមធ្យមមានចាប់ពី ៧០០-៨០០ មម និងសំណើមប្រហែល ៧០-៧៥% ។

អាកាសធាតុទីក្រុងត្រូវបានបែងចែកជាពីររដូវផ្សេងគ្នាគឺរដូវប្រាំងពីខែធ្នូដល់ខែសីហានៃឆ្នាំបន្ទាប់ និងរដូវវស្សាចាប់ពីខែកញ្ញាដល់ខែវិច្ឆិកា។ ថ្វីបើជាកម្មសិទ្ធិរបស់តំបន់មូសុងត្រូពិចក៏ដោយ ផាន់រ៉ាង គឺជាទីក្រុងមួយក្នុងចំណោមទីក្រុងដែលមានភ្លៀងធ្លាក់តិចបំផុតនៅក្នុងប្រទេស វាមានត្រឹមតែប្រហែល ១/៣ នៃមធ្យមភាគទូទាំងប្រទេសប៉ុណ្ណោះ។

 វប្បធម៌ 

 ចាម 
ស្រុកថាប់ចាម និងស្រុកផាន់រាំង បានក្លាយជាមជ្ឈមណ្ឌលថែរក្សាវប្បធម៌ចាម។ ភាគច្រើននៃស្រុកត្រូវបានកាន់កាប់ដោយជនជាតិចាម ជាកន្លែងដែលពួកគេមានវាលស្រែ ចម្ការទំពាំងបាយជូរ និងផ្លែប៉ែស ហ្វូងពពែ និងគោព្រាហ្មណ៍។ ប្រាង្គរបស់ពួកគេ ('ថាប') គឺជាវត្ថុអនុស្សាវរីយ៍ដ៏ស្រស់បំព្រងដល់ស្តេច និងព្រះមហាក្សត្រិយានីរបស់ពួកគេ។

បច្ចុប្បន្ន ប៉មត្រូវបានប្រើប្រាស់សម្រាប់ពិធីបុណ្យចាមចម្រុះពណ៌ ជាពិសេស "ពិធីបុណ្យកឋិនទាន" ក្នុងខែតុលា (ថ្ងៃទី ១៥ ខែតុលា ឆ្នាំ ២០១២) នៅពេលដែលពួកគេនៅតែបូជាគោឈ្មោល និងអាហារផ្សេងៗទៀត។ ពិធីផ្សេងទៀតសម្រាប់រ៉ាម៉ាដាន ពិធីបុណ្យទឹកភ្លៀង (តាមតម្រូវការ) ពិធីមង្គលការ និងការប្រារព្ធពិធីផ្សេងៗទៀតក៏ត្រូវបានប្រារព្ធឡើងផងដែរ។

 ការដឹកជញ្ជូន 
ផាន់រាំង-ថាប់ចាម ស្ថិតនៅចំណុចប្រសព្វនៃផ្លូវជាតិលេខ 1A និង ២៧; អតីតភ្ជាប់ទីប្រជុំជនទៅហាណូយឆ្ពោះទៅភាគខាងជើង និងទីក្រុងហូជីមិញទៅភាគនិរតី ខណៈពេលដែលផ្លូវក្រោយនេះឆ្លងកាត់តំបន់ខ្ពង់រាបកណ្តាលឆ្ពោះទៅ Buon Ma Thuot ។

 ទេសចរណ៍ 

 ប្រាសាទពោក្លោងយ៉ារ៉ា 
រូបភាពតូច|ប្រាសាទពោក្លោងយ៉ារ៉ា 
តាមស្ថាបត្យកម្ម ប៉មត្រូវបានសាងសង់យ៉ាងប្រណិតដោយឥដ្ឋក្រហមតូចៗ សំណង់ថ្មស្ងួតស្ទើរតែជាមួយនឹងខ្សែបាយអល្អ។ ប៉ម​ត្រូវ​បាន​គេ​គ្រប​ពី​លើ​ដោយ​កំបោរ​ដូច​ជា​អណ្ដាត​ភ្លើង ក្លោង​ទ្វារ​ត្រូវ​បាន​ហ៊ុម​ព័ទ្ធ​ដោយ​ឥដ្ឋ​ពិសេស​ដែល​មាន​អណ្តាត​ដូច​ជា​ផ្នែក​បន្ថែម​នៅ​ចុង​ចុង​ដើម្បី​តំណាង​ឲ្យ​អណ្តាត​ភ្លើង។ វា​គឺ​ជា​ការងារ​ឥដ្ឋ​ដ៏​ស្មុគស្មាញ​ដែល​ទាមទារ​វិស្វកម្ម​ទំនើប​ដើម្បី​ដោះស្រាយ​ការ​ហៀរ​។
រូបភាពតូច|ប្រាសាទពោក្លោងយ៉ារ៉ា ពេលថ្ងៃលិច
ភ្ជាប់ជាមួយស្មុគ្រស្មាញ ពោ ក្លោងយ៉ារ៉ា មានមជ្ឈមណ្ឌលវប្បធម៍មួយ ដែលត្រូវបានសាងសង់ឡើងដោយបេតុង ឥដ្ឋ បាយអ និងផ្ទាំងគំនូរ ប៉ុន្តែយ៉ាងហោចណាស់ជាមួយនឹងខ្សែបន្ទាត់នៃស្ថាបត្យកម្មចាមមួយចំនួន និងជាកន្លែងតាំងបង្ហាញនូវវប្បធម៌ និងសិប្បកម្ម និងល្អឥតខ្ចោះ។ រូបថត និងគំនូរដោយវិចិត្រករជនជាតិចាម។

 ឯកសារយោង 

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ទីក្រុងនៃប្រទេសវៀតណាម