ឈ្មោះថៃ

ឈ្មោះ​ថៃ ​ធ្វើ​តាម​លំដាប់​លោក​ខាង​លិច​នៃ ​ឈ្មោះ​មួយ ​ដែល​តាម​ពី​ក្រោយ​ដោយ ​នាម​ត្រកូល ។ នេះខុសពីគំរូរបស់ ខ្មែរ វៀតណាម និងវប្បធម៌ អាស៊ីបូព៌ា ផ្សេងទៀត ដែលដាក់ឈ្មោះគ្រួសារជាមុន។

ឈ្មោះគ្រួសារថៃគឺជាការណែនាំថ្មីៗ ហើយតម្រូវឱ្យមានលក្ខណៈប្លែកសម្រាប់គ្រួសារ។ ពួកវាជាធម្មតាវែងជាលទ្ធផល។ រហូត​ដល់​ការ​ប្រកាស​ឱ្យ​ប្រើ​ច្បាប់​នាមត្រកូល​ឆ្នាំ 1913 ដោយ ​ស្ដេច​វជ្រវុធ (រាមាទី 6) អ្នក​ស្រុក​សៀម​មិន​មាន​នាមត្រកូល​ទេ ដោយ​កំណត់​អត្តសញ្ញាណ​ជំនួស​ដោយ​ឈ្មោះ​ឪពុក​ម្តាយ ឬ​ទីកន្លែង​ដែល​ពួកគេ​រស់នៅ។ 

ខណៈ​ដែល​ឈ្មោះ​ត្រូវ​បាន​គេ​ប្រើ​ក្នុង​ការ​កំណត់​ជា​ផ្លូវការ និង​សម្រាប់​ការ​កត់ត្រា ជនជាតិ​ថៃ​ភាគ​ច្រើន​ក៏​ត្រូវ​បាន​គេ​ដាក់ ​ឈ្មោះ​ហៅ​ក្រៅ ​ពី​កំណើត​ដែល​ត្រូវ​បាន​ប្រើ​ក្នុង​ជីវិត​ប្រចាំ​ថ្ងៃ។ ឈ្មោះហៅក្រៅនេះមានអាទិភាពជាងឈ្មោះដែលបានផ្តល់ឱ្យនៅក្នុងស្ថានភាពសង្គមផ្សេងទៀត រួមទាំងសាលារៀន ឬកន្លែងធ្វើការផងដែរ។

 នាមត្រកូល 
នាមត្រកូលបានក្លាយជាតម្រូវការស្របច្បាប់របស់ពលរដ្ឋថៃក្នុងឆ្នាំ 1913 ជាមួយនឹងការអនុម័តច្បាប់នាមត្រកូលឆ្នាំ 1913។   រហូត​មក​ដល់​ពេល​នោះ ប្រជាជន​ថៃ​ភាគ​ច្រើន​បាន​ប្រើ​តែ​ឈ្មោះ​ដំបូង​ឬ​គេ​ឲ្យ​ឈ្មោះ​ប៉ុណ្ណោះ។ យោងតាមច្បាប់បច្ចុប្បន្ន ច្បាប់ឈ្មោះបុគ្គល ឆ្នាំ 2505 (ឆ្នាំ 1962) ដើម្បីបង្កើតនាមត្រកូលថៃថ្មី ត្រូវតែមាន អក្សរថៃ មិនលើសពីដប់ ដោយមិនរាប់បញ្ចូលនិមិត្តសញ្ញាស្រៈ និងព្យញ្ជនៈ។  ច្បាប់ដូចគ្នានេះក៏ហាមឃាត់ការបង្កើតនាមត្រកូលដែលស្ទួននៃនាមត្រកូលដែលមានស្រាប់។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ មានការស្ទួនគ្នាមួយចំនួនដែលទាក់ទងទៅពេលវេលាមុនពេលមូលដ្ឋានទិន្នន័យកុំព្យូទ័រអាចប្រើបានដើម្បីការពារបញ្ហានេះ។  ការបង្កើតមួយចំនួនបានបញ្ចូលឈ្មោះទីតាំងរបស់ពួកគេ ( muban, tambon, ឬ amphoe ) ទៅក្នុងនាមត្រកូលរបស់ពួកគេ ស្រដៀងទៅនឹង បច្ច័យឈ្មោះគ្រួសារ ។   

ច្បាប់នាមត្រកូលឆ្នាំ 1913 បានសំរេចថា "ស្ត្រីដែលរៀបការហើយអាចដាក់នាមត្រកូលរបស់ប្តីឬរក្សានាមត្រកូលរបស់នាង" (ប្រការ 6 នៃទង្វើ) ។ សិទ្ធិរបស់ស្ត្រីក្នុងការជ្រើសរើសនាមត្រកូលរបស់នាងបានបញ្ចប់នៅឆ្នាំ 1941 ជាមួយនឹងការអនុម័ត "ច្បាប់ឈ្មោះផ្ទាល់ខ្លួនឆ្នាំ 1941" ។ ច្បាប់​បាន​បង្ខំ​ស្ត្រី​ឱ្យ​ប្រើ​នាមត្រកូល​ប្តី​ក្រោយ​រៀបការ​រួច (ប្រការ​១៣)។ ច្បាប់ឈ្មោះផ្ទាល់ខ្លួនឆ្នាំ 1941 ត្រូវបានកែសម្រួលនៅឆ្នាំ 1962 ។ ច្បាប់ឆ្នាំ 1962 បានអនុញ្ញាតឱ្យស្ត្រីដែលលែងលះគ្នាអាចបន្តនាមត្រកូលរបស់នាងឡើងវិញ (ប្រការ 13 នៃច្បាប់ឈ្មោះផ្ទាល់ខ្លួនឆ្នាំ 1962) ។ ស្ត្រី​មេម៉ាយ​អាច​រក្សា​នាមត្រកូល​ប្តី ឬ​អាច​ត្រឡប់​ទៅ​នាមត្រកូល​របស់​នាង​វិញ (ប្រការ ១៤)។ ច្បាប់ស្តីពីឈ្មោះផ្ទាល់ខ្លួនឆ្នាំ 2002 បានផ្តល់សិទ្ធិដល់ស្ត្រីដែលរៀបការហើយក្នុងការប្រើប្រាស់នាមត្រកូលរបស់នាង ឬសន្មតនាមត្រកូលរបស់ប្តីឬប្រពន្ធរបស់នាង។ នាងត្រូវជ្រើសរើសមួយ ឬមួយផ្សេងទៀត នៅពេលអាពាហ៍ពិពាហ៍ត្រូវបានចុះបញ្ជី។ ប្តីប្រពន្ធក៏មានសិទ្ធិប្រើនាមត្រកូលផ្សេងដែរ។ 

ជារង្វាស់នៃភាពចម្រុះនៃឈ្មោះថៃ ក្នុងគំរូនៃ 45,665 ឈ្មោះ 81% នៃឈ្មោះគ្រួសារគឺមានតែមួយ និង 35% នៃឈ្មោះដែលមានតែមួយ។ មនុស្សដែលមានឈ្មោះគ្រួសាររួមគ្នាគឺទាក់ទងគ្នា ហើយភាពចម្រុះនៃឈ្មោះដែលបានផ្តល់ឱ្យគឺសាមញ្ញ។ 45,665 Thai names: Examining passlist.96 , by Doug Cooper

 នាមត្រកូលទូទៅ 
នាមត្រកូលរបស់ប្រជាជន ថៃដែលមិនមែនជាជនជាតិចិន ភាគច្រើនដូចជា សៀម មន ឥណ្ឌា ពែរ្ស ប៉ាថាន់ ព័រទុយហ្គាល់ អ៊ីសាន ឡាណា ខ្មែរខាងជើង ឬ គួយ តែងតែប្រើពាក្យសាមញ្ញក្នុងនាមត្រកូលរបស់ពួកគេ។ ដើមកំណើតទូទៅសម្រាប់នាមត្រកូលរួមមានការដាក់ឈ្មោះពួកគេតាមបុព្វបុរស វិជ្ជាជីវៈ ឬទីកន្លែងរស់នៅ។ ឧទាហរណ៍ ឈ្មោះ​របស់​កីឡាករ​បាល់ទាត់ Siwarak Tedsungnoen មក​ពី​ឈ្មោះ ​ស្រុក Sung Noen ឬ Kroekrit Thaweekarn មក​ពី​ឈ្មោះ ​ស្រុក Kanchanadit ។

 នាមត្រកូលចិន 
នាមត្រកូលក្នុងចំនោម ជនជាតិថៃដែលមានដើមកំណើតចិន ភាគច្រើនបានមកពី នាមត្រកូលចិន ហើយមានតម្រុយឆ្ពោះទៅរកប្រភពដើម។ ជាឧទាហរណ៍ គ្រួសាររបស់អតីតនាយករដ្ឋមន្ត្រី ថាក់ស៊ីន ស៊ីណាវ៉ាត្រា បានយកនាមត្រកូលនៅឆ្នាំ 1938 ដែលព្យាង្គដំបូងនៃនាមត្រកូល " ស៊ីន" មកពីនាមត្រកូលចិន 丘 ចំណែកឯនាមត្រកូលរបស់អតីតនាយករដ្ឋមន្ត្រី Banharn Silpa-archa មាន។ " archa" ដែលមានន័យថា សេះ នៅក្នុងភាសាចិន។

 នាមត្រកូល ម៉ាឡេ 
វប្បធម៌ប្រពៃណីម៉ាឡេ មិនរួមបញ្ចូលនាមត្រកូលទេ។ នាមត្រកូល ​ជនជាតិ​ម៉ាឡេស៊ី ​ភាគច្រើន​មាន​លក្ខណៈ​ដូចគ្នា​ទៅនឹង​ភាសា​ថៃ​ទូទៅ ដូចជា Madsiri ឬ Pitsuwan ។ ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា ជនជាតិ​ថៃ​ខ្លះ​ក៏​ប្រើ​ពាក្យ ​ភាសា​ម៉ាឡេ ​ក្នុង​នាម​ត្រកូល​របស់​ខ្លួន​ដូច​ជា Dolah, Lahsoh, Soleb, Sriyankem, Yousoh ជាដើម។

 រ៉ូម៉ាំងនៃនាមត្រកូល 
រ៉ូម៉ាំងនៃភាសាថៃ ក្នុងនាមត្រកូលមួយចំនួន ជាពិសេសអ្នកដែលថ្វាយដោយព្រះមហាក្សត្រ មិនអនុវត្តតាមស្តង់ដារ Royal Thai General Thai General System of Transcription (RTGS) ដែលធ្វើតាមសូរសព្ទរបស់ថៃទេ ប៉ុន្តែជំនួសមកវិញនូវរ៉ូម៉ាំងនៃដើម បាលី ឬ សំស្រ្កឹត ។  ឧទាហរណ៍ ក្នុងនាមត្រកូល តេមីយារេស  , ព្យញ្ជនៈ​ត្រូវ​នឹង /w/ ក្នុង​សូរសព្ទ​ថៃ ប៉ុន្តែ​ឫស​សំស្ក្រឹត​ដែល​ពាក់ព័ន្ធ​មាន /v/ ដែល​នាំ​ឱ្យ​មាន​ប្រតិចារិក​ជាមួយ v ។ មនោសញ្ចេតនា​បែប​នេះ​ក៏​អាច​មើល​ឃើញ​ក្នុង​នាម​ព្រះមហាក្សត្រ​ដែរ​។ ជាឧទាហរណ៍ មនោសញ្ចេតនាធម្មតាសម្រាប់ព្រះនាមរបស់ព្រះមហាក្សត្របច្ចុប្បន្នគឺ Vajiralongkorn ផ្ទុយពី Wachiralongkon ។

គោលបំណងសំខាន់នៃប្រតិចារិក Royal Thai General System of Transcription (RTGS) គឺដើម្បីចម្លងពាក្យថៃនៅក្នុងកាសែត ការបោះពុម្ពផ្លូវការរបស់រដ្ឋាភិបាល និងផ្លាកសញ្ញាផ្លូវ។ សាធារណជន​ថៃ​ស្ទើរតែ​មិន​ដឹង​អំពី​ប្រព័ន្ធ​នេះ​ទេ មិន​បាច់​និយាយ​ទេ ដឹង​ពី​របៀប​ចម្លង​ឈ្មោះ​ជាមួយ​វា។ ដូច្នេះ មនុស្ស​មក​ឡើង​ជាមួយ​នឹង​ការ​រ៉ូម៉ាំង​នៃ​ឈ្មោះ​របស់​ពួក​គេ​ផ្ទាល់​ខ្លួន​។ វាជារឿងធម្មតាណាស់ក្នុងការស្វែងរកមនុស្សពីរនាក់ដែលមានឈ្មោះថៃដូចគ្នា (ឈ្មោះឬនាមត្រកូល) ប៉ុន្តែការប្រកបឈ្មោះរបស់ពួកគេខុសគ្នានៅក្នុងអក្ខរក្រមឡាតាំង។ 

 ឈ្មោះ​ហៅក្រៅ 
ឈ្មោះថៃជាទូទៅបង្ហាញពីគុណលក្ខណៈវិជ្ជមាន ហើយជនជាតិថៃខ្លះប្តូរឈ្មោះជាញឹកញាប់ ដែលជាការអនុវត្តស្ទើរតែមិនស្គាល់នៅក្នុងប្រទេសភាគច្រើនក្រៅពីអាពាហ៍ពិពាហ៍។ (ឈ្មោះគ្រួសារត្រូវបានផ្លាស់ប្តូរតិចជាញឹកញាប់ព្រោះវាទាមទារការអនុញ្ញាតពីសមាជិកជាន់ខ្ពស់នៃគ្រួសារ។) ជាច្រើនដង ការផ្លាស់ប្តូរត្រូវបានគេស្វែងរកដើម្បីកម្ចាត់សំណាងអាក្រក់។ ទំនៀមទំលាប់នេះស្ថិតនៅក្នុងទំនៀមទំលាប់ ដែលធ្វើឲ្យឈ្មោះផ្លាស់ប្តូរច្រឡំខ្មោចព្យាបាទ និងវិញ្ញាណនៃអត្តសញ្ញាណរបស់មនុស្សម្នាក់។

 ឈ្មោះហៅក្រៅ 
យោងតាមលោក Denis Segaller អ្នកនិពន្ធ Thai Ways យ៉ាងហោចណាស់មាន "រាប់ម៉ឺន" នៃឈ្មោះផ្លូវការនៅក្នុងប្រទេសថៃ Segaller, p. 205. ហើយថាបើប្រៀបធៀបទៅនឹងប្រទេសណាមួយនៅ លោកខាងលិច "មានឈ្មោះដំបូងច្រើនដង" ។ Segaller, p. 207. លោក​ក៏​បាន​បញ្ជាក់​ផង​ដែរ​ថា ប្រជាជន​ក្នុង​ប្រទេស​ថៃ​បាន​បង្កើត​ឈ្មោះ​បន្ថែម​ជា​រៀងរាល់​ថ្ងៃ។  ឈ្មោះដែលបានផ្តល់ឱ្យបែបនេះជាធម្មតាមានលក្ខណៈជាក់លាក់ភេទ។ Segaller, p. 209. យោងទៅតាម Segaller ចំនួននៃឈ្មោះពិតប្រាកដ - អព្យាក្រឹតយេនឌ័រដែលមានលេខ "ប្រហែលជាពីរឬបីរយ";  គាត់បានកំណត់លេខនេះថាតូចណាស់។  ដោយ​សារ​តែ​ឈ្មោះ​គ្រួសារ​គឺ​ជា​ឈ្មោះ​ថ្មី​ក្នុង​សង្គម​ថៃ​ដែល​មាន​អាយុ​ត្រឹម​ឆ្នាំ 1913 ប្រជាជន​ថៃ​ត្រូវ​បាន​គេ​ស្គាល់​ជា​ចម្បង​តាម​រយៈ​ឈ្មោះ​របស់​ពួក​គេ។ យោងតាមលោក Segaller ជនជាតិថៃមួយចំនួនដែលរាប់អានគ្នាជាយូរណាស់មកហើយ មិនស្គាល់ឈ្មោះគ្រួសាររបស់មិត្តភ័ក្តិនោះទេ ហើយ "ទម្លាប់ដាក់ឈ្មោះដំបូងគឺចាក់ឫសជ្រៅក្នុងសង្គមថៃ"។ Segaller, p. 213.

ឈ្មោះក្រៅផ្លូវការត្រូវបានផ្តល់រង្វាន់នៅពេលចាប់កំណើត ហើយអាចបន្តប្រើប្រាស់ក្នុងកម្រិតដែលមនុស្សម្នាក់ប្រហែលជាត្រូវពិនិត្យមើលការចុះឈ្មោះជាផ្លូវការដើម្បីស្វែងរកឈ្មោះផ្លូវការរបស់បុគ្គលនោះ។[ ត្រូវការដកស្រង់ ]

ជនជាតិ​ថៃ​ជា​ធម្មតា​ហៅ​ឈ្មោះ​ហៅ​ក្រៅ​ទៅ​ម្នាក់​ទៀត​តាម ​ឈ្មោះ​ហៅ​ក្រៅ (    ; RTGS ៖ ឈឿ លេន ) ប្រសិនបើពួកគេមាន។ ជនជាតិថៃភាគច្រើនមានសម្មតិនាម ទោះបីអ្នកខ្លះមិនមានឈ្មោះក៏ដោយ ទោះបីជាពួកគេអាចត្រូវបាននិយាយដោយខ្លីនៃឈ្មោះផ្លូវការរបស់ពួកគេក៏ដោយ។ Segaller, p. 205. ផ្តល់ដោយសាច់ញាតិ ឬមិត្តរួមលេងក្នុងវ័យកុមារភាព ជាទូទៅ ទាំងនេះគឺជាព្យាង្គមួយ (ឬធ្លាក់ចុះពីពីរទៅមួយ)។ ជារឿយៗទាំងនេះអាចជាពាក្យមិនសមហេតុសមផល ឬកំប្លែង ហើយកម្រទាក់ទងនឹងឈ្មោះដែលបានចុះបញ្ជី លើកលែងតែក្នុងករណីដែលវាមាន លក្ខណៈតូចតាច ដូចជា Nok for Noknoi ឬ 'bird' from the little bird ។ ពួកវាត្រូវបានប្រើដោយសេរីក្នុងជីវិតប្រចាំថ្ងៃ។ អ្នក​ខ្លះ​អាច​មាន​ឈ្មោះហៅក្រៅ​បន្ថែម​ដែល​មិត្តភ័ក្តិ ឬ​មិត្ត​រួម​ការងារ​ផ្តល់​ជូន ជាពិសេស​ក្នុង​អំឡុង​ពេល​រៀន ឬ​វ័យ​ជំទង់។ ឈ្មោះហៅក្រៅអាចភ្ជាប់ជាមួយនឹងលក្ខណៈពិសេស ឬអាកប្បកិរិយាគួរឱ្យកត់សម្គាល់។ នៅក្នុងជីវិតប្រចាំថ្ងៃ ជនជាតិថៃត្រូវបានណែនាំដោយឈ្មោះហៅក្រៅ ហើយអ្នកផ្សេងទៀតប្រហែលជាមិនស្គាល់ឈ្មោះផ្លូវការរបស់បុគ្គលនោះ។ នៅពេលដែលត្រូវបានណែនាំ ជាធម្មតាមនុស្សម្នាក់នៅតែបន្តប្រើឈ្មោះហៅក្រៅ។

 ទម្រង់អាសយដ្ឋាន 
កាល​ពី​មុន ពាក្យ​ផ្សេង​ៗ​ត្រូវ​បាន​គេ​ប្រើ​សម្រាប់​និយាយ​ពី​បុរស និង​ស្ត្រី។ នាយ (นาย) ឬ អាយ (อ้าย) ត្រូវបានប្រើមុនឈ្មោះបុរស។ អាំ ដែង ( อำแดง ) ឬ អ៊ី ( អ៊ី ) ត្រូវបានប្រើមុនឈ្មោះស្ត្រី។ បុរស​ម្នាក់​ឈ្មោះ ស៊ំឆៃ ត្រូវ​បាន​គេ​ហៅ​ថា នាយស៊ំឆៃ ឬ អ៊ី ស៊ំឆៃ ។ ស្ត្រី​ម្នាក់​ឈ្មោះ សោម ស្រី ត្រូវ​បាន​គេ​ដាក់​ឈ្មោះ​ថា អែម ដែង សោមស្រី ឬ អ៊ីសោមស្រី ។ មិនមានច្បាប់ទាក់ទងនឹងរឿងនេះទេ វាជាទម្លាប់សុទ្ធសាធ។ 

នៅឆ្នាំ 1917 រាមាទី 6 បានប្រកាសច្បាប់ថ្មី "ទម្រង់អាសយដ្ឋានសម្រាប់ស្ត្រី 1917" ។ ទង្វើនេះបានកំណត់ទម្រង់ថ្មីនៃអាសយដ្ឋាន នាងសាវ (นางสาว) ('Miss') សម្រាប់ស្ត្រីដែលមិនទាន់រៀបការ (ពាក្យដែលប្រើក្នុងទង្វើគឺ "ស្ត្រីគ្មានប្តី") និង នាង (นาง) ('Missus' [Mrs .]) សម្រាប់ស្ត្រីដែលបានរៀបការ ('ស្ត្រីរៀបការឬស្ត្រីដែលមានប្តី') ។ ពេល​ស្ត្រី​រៀប​ការ​ហើយ នាង​ត្រូវ​ប្រើ​អាស័យដ្ឋាន​ នាង មុន​នឹង​ដាក់​ឈ្មោះ​ពេញ​មួយ​ជីវិត ទោះ​នាង​លែង​លះ ឬ​មេម៉ាយ​ក៏​ដោយ។ ទម្រង់បែបបទនៃអាសយដ្ឋាននេះត្រូវបានអនុវត្តចំពោះមនុស្សសាមញ្ញ មិនមែនចំពោះស្ត្រីក្នុងគ្រួសាររាជវង្ស ឬអភិជនទេ។ 

នៅឆ្នាំ 1921 ស្តេចបានប្រកាសទម្រង់នៃអាសយដ្ឋានសម្រាប់ក្មេងស្រី។ លោក​បាន​បញ្ជាក់​ថា «​ក្មេងស្រី​» មានន័យថា ស្ត្រី​អាយុ​ក្រោម ១៥​ឆ្នាំ​។ ពួក​គេ​ត្រូវ​បាន​គេ​ចាត់​ទុក​ថា​ជា នាងសាវ ដូច​ជា​ស្ត្រី​មាន​អាយុ​ចាប់​ពី ១៥​ឆ្នាំ​ឡើង​ទៅ និង​មិន​ទាន់​បាន​រៀប​ការ (មាន​ន័យ​ថា "រៀបការ​ជាមួយ​បុរស")។ 

ទម្រង់អាសយដ្ឋានសម្រាប់ស្ត្រីច្បាប់ឆ្នាំ 2008 អាណត្តិដែលស្ត្រីរៀបការឬលែងលះអាចជ្រើសរើសប្រើ នាង ឬ នាងសាវ មុនឈ្មោះដែលបានផ្តល់ឱ្យ។ វាផ្តល់ឱ្យស្ត្រីដែលរៀបការហើយនូវសិទ្ធិក្នុងការផ្លាស់ប្តូរឯកសារទាំងអស់របស់នាង (អត្តសញ្ញាណប័ណ្ណ ប័ណ្ណបើកបរ គណនីធនាគារ) ដើម្បីបញ្ចូលចំណងជើងឈ្មោះ នាងសាវ មុនឈ្មោះរបស់នាង។ 

សព្វថ្ងៃនេះ នៅក្នុង សុន្ទរកថាដ៏គួរសម ជនជាតិថៃនិយាយគ្នាទៅវិញទៅមកដោយឈ្មោះមួយ Segaller, p. 212. នាំមុខដោយ ឋានៈគួរសម <i id="mw9w">ឃុន</i> ជាពិសេសជាមួយបុគ្គលដែលមានឋានៈខ្ពង់ខ្ពស់ ឬមានភាពខុសគ្នាជាសាធារណៈ។[ ត្រូវការដកស្រង់ ] ឈ្មោះគ្រួសារថៃត្រូវបានបញ្ជាក់ដោយភ្ជាប់ជាមួយឈ្មោះដែលបានផ្តល់ឱ្យ ហើយមនុស្សមិនត្រូវបានបញ្ជាក់ដោយឈ្មោះគ្រួសាររបស់ពួកគេតែមួយមុខនោះទេ។  ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយថៃ បោះពុម្ព និងនិយាយ បន្ទាប់ពីការលើកឡើងដំបូង ប្រាប់មនុស្សតាមឈ្មោះដែលបានផ្តល់ឱ្យ លុះត្រាតែមនុស្សពីរនាក់ដែលមានឈ្មោះដូចគ្នា ស្ថិតនៅក្នុងផ្នែកប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយដូចគ្នា។ នៅក្នុងករណីទាំងនោះ ឈ្មោះពេញត្រូវបានប្រើ។ កាសែត​ជា​ភាសា​អង់គ្លេស​នៅ​ប្រទេស​ថៃ​ធ្វើ​តាម​ច្បាប់​ដដែល។ Segaller, p. 212-213. បញ្ជីរាយឈ្មោះប្រជាជនតាមឈ្មោះដែលបានផ្តល់ឱ្យ។ 

 ឈ្មោះរាជវង្សនិងថ្លៃថ្នូរ 
ស្តេចអាស៊ីបូព៌ា ច្រើនតែយក ព្រះនាមឡើងគ្រងរាជ្យ នៅពេលឡើងសោយរាជ្យ ដូចដែលបានធ្វើនៅក្នុង ប្រទេសថៃ រហូតមកដល់សព្វថ្ងៃនេះ។ លើស​ពី​នេះ​ទៅ​ទៀត មុខ​វិជ្ជា​នៃ​ក្សត្រ​មួយ​អង្គ​អាច​នឹង​ទទួល​បាន​ទាំង​ងារ​និង​ព្រះ​នាម​ដូច​ជា​ក្នុង​ករណី​របស់​ស៊ីង (ឬ ​សិង្ហ ) ស៊ីងហាសេនី (  ) ដែលបានទទួលគោរមងារជា ចៅពញា និងព្រះនាមថា ពោធិនទេឆា (    .)

ស្តេច រាមាទី ១ និង រាមាទី២ បានទទួលងារជាអភិជន និងព្រះនាមមុននឹងគេយកព្រះនាមរាជវង្ស ដែលបន្ទាប់មកត្រូវបានផ្លាស់ប្តូរដោយស្តេចជាបន្តបន្ទាប់។ ដោយសារ​ទាំង​ឋានៈ ឬ​ឈ្មោះ​មិន​មាន​លក្ខណៈ​ពិសេស​នោះ​ទេ វា​ជា​ទម្លាប់​ក្នុង​ការ​រាយ​ឈ្មោះ​ចំណងជើង​ខ្ពស់​បំផុត ហើយ​ត្រូវ​បាន​ដាក់​ឈ្មោះ​មុន​គេ​តាម​ពីក្រោយ​ដោយ​អតីត​ឈ្មោះ និង​ឋានៈ (និង​ឈ្មោះ​ផ្ទាល់ខ្លួន និង​ត្រកូល​ក្នុង​វង់ក្រចក) តាម​តម្រូវការ។

 ការធ្វើលិបិក្រម 
យោងតាម សៀវភៅណែនាំនៃរចនាប័ទ្មទីក្រុងឈីកាហ្គោ ឈ្មោះថៃអាចត្រូវបាន ធ្វើលិបិក្រម អាស្រ័យលើការអនុវត្តបុគ្គល។ ជារឿយៗពួកវាអាចត្រូវបានសរសេរជាអក្សរក្រមក្រោមឈ្មោះដែលបានផ្តល់ឱ្យដោយគ្មានសញ្ញាក្បៀស ឬបញ្ច្រាស ប៉ុន្តែពួកវាក៏អាចត្រូវបានដាក់ជាអក្សរនៅក្រោមនាមត្រកូលដោយសញ្ញាក្បៀស និងជាមួយការបញ្ច្រាស។ "Indexes: A Chapter from The Chicago Manual of Style" (Archive). Chicago Manual of Style. Retrieved on 23 December 2014. p. 28 (PDF).

 សូម​មើល​ផង​ដែរ 

 រាមា (ស្តេចថៃ)
 កិត្តិយសរបស់ថៃ

 ឯកសារយោង 


ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:Pages with unreviewed translations