ទីរួមខេត្តទឹកខៅ្ម

ទីរួមខេត្តទឹកខៅ្ម គឺជាទីក្រុងមួយនៅភាគខាងត្បូងនៃប្រទេសវៀតណាម(ដែនដីកម្ពុជាក្រោម)។ វាជាទីរួមខេត្តនៃខេត្តទឹកខ្មៅ ដែលជាខេត្តមួយនៅក្នុងតំបន់ដីសណ្ដទន្លេមេគង្គ ស្ថិតនៅភាគខាងត្បូងបំផុតនៃដែនដីទឹកនៃប្រទេសវៀតណាម(ដែនដីកម្ពុជាក្រោម)។ ទីក្រុងនេះត្រូវបានកំណត់លក្ខណៈដោយប្រព័ន្ធប្រឡាយដឹកជញ្ជូន ហើយទំនិញភាគច្រើនត្រូវបានដឹកជញ្ជូនទៅទីនោះដោយទូក និងកប៉ាល់។

ចំនួនប្រជាជនគឺប្រហែល ៣១៥ ២៧០នាក់គិតត្រឹមឆ្នាំ២០១៨ Nghị quyết số 24/NQ-CP ngày 04 tháng 6 năm 2009 của Chính phủ Việt Nam. ទីរួមខេត្តទឹកខ្មៅ អាចចូលបានដោយផ្លូវ (៣៦០ គីឡូម៉ែត្រ​ភាគ​និរតី​នៃទីក្រុង​ព្រៃនរគ ) តាម​រយៈ​ផ្លូវជាតិ​លេខ​១ ឬ​តាម​ផ្លូវ​អាកាស ( អាកាសយានដ្ឋានទឹកខ្មៅ )។ ទីក្រុងនេះត្រូវបានបែងចែកផ្នែករដ្ឋបាលទៅជាទីក្រុងចំនួនប្រាំបី ( វួដ) និងប្រាំពីរ (ឃុំ ) ជនបទ។ 

 ប្រវត្តិសាស្រ្ត 
ក្នុងអំឡុងសហសតវត្សរ៍ទី ១ តំបន់នៃខេត្តទឹកខ្មៅ បច្ចុប្បន្នគឺជាផ្នែកមួយនៃអាណាចក្រហ្វូណន ដែលរួមមានប្រទេសឡាវ កម្ពុជា ផ្នែកនៃប្រទេសថៃខាងកើត និងដែនដីកម្ពុជាក្រោម ។ តំបន់នេះត្រូវបានសញ្ជ័យដោយអាណាចក្រចេនឡា និងអាណាចក្រខ្មែរ ។ នៅឆ្នាំ១៧៥៧ ដីនេះជាកម្មសិទ្ធិរបស់ខេត្តទឹកខ្មៅ (  ) ត្រូវបានស្តេចខ្មែរប្រគល់ឱ្យព្រះអង្គម្ចាស់ង្វៀន( ដាំង ទ្រុង ) (ភាគកណ្តាលវៀតណាម) ជាមួយនឹងការតាំងទីលំនៅដំបូងរបស់ជនជាតិយួន។ ក្នុង​សម័យ​បារាំង​គ្រប់គ្រងទឹកខ្មៅ គ្រាន់​តែ​ជា​ទីក្រុង​តូច​មួយ​ប៉ុណ្ណោះ។ ក្នុងសម័យសាធារណៈរដ្ឋវៀតណាម តំបន់ក្បែរទឹកខ្មៅ គឺជាបន្ទាយរឹងមាំ (វៀតណាម៖ Chiến khu cách mạng ,តំបន់សង្គ្រាមបដិវត្ត) សម្រាប់ក្រុមវៀតកុងដែលជាក្រុមទ័ពព្រៃគាំទ្រដោយទីក្រុងហាណូយ ដែលប្រយុទ្ធនឹងកងទ័ពសហរដ្ឋអាមេរិក និងរដ្ឋាភិបាលវៀតណាមខាងត្បូងក្នុងអំឡុងសង្គ្រាមវៀតណាម។ ក្រោយឆ្នាំ១៩៧៥  ទឹកខ្មៅ ត្រូវបានតែងតាំងជាអាសនៈរដ្ឋបាលនិងជាមជ្ឈមណ្ឌលរដ្ឋាភិបាលនៃខេត្តមិញហាយ ដែលរួមមានខេត្តទឹកខ្មៅ និង ពលលាវ ។ នៅឆ្នាំ១៩៩៥ ខេត្តទឹកខៅ្ម បានផ្តាច់ចេញពីខេត្តមិញហាយ ដោយមានទឹកខ្មៅ ជាទីរួមខេត្ត។ នៅឆ្នាំ១៩៩៩ នាយករដ្ឋមន្ត្រីដោយក្រឹត្យមួយបានទទួលស្គាល់ ទឹកខ្មៅ ជាសង្កាត់មួយ  – ទីរួមខេត្តទឹកខ្មៅ (តំបន់ទីក្រុងថ្នាក់ទី៣ តាមច្បាប់វៀតណាម)។  ក្នុងឆ្នាំ២០១០ នាយករដ្ឋមន្ត្រីបានធ្វើឱ្យប្រសើរឡើងបន្ថែមទៀតទីក្រុងទឹកខ្មៅ ទៅជាទីក្រុងលំដាប់ទី២ ។ Life . Nhan Dan. Retrieved on 15 November 2011.

 ការដឹកជញ្ជូន 
ទឹកខ្មៅ ត្រូវបានបម្រើដោយអាកាសយានដ្ឋានទឹកខ្មៅ ។

 ប្រជាសាស្រ្ត 
ប្រជាជន​ភាគច្រើន​ជា​ជនជាតិ​វៀតណាម បន្ថែម​ពីលើ​គ្រួសារ​ខ្មែរ​ក្រោម ​ចំនួន៣០០​គ្រួសារ និង​គ្រួសារ ហ្វា ៤០០​គ្រួសារ។

 ឯកសារយោង