លលិតាសន

រូបភាពតូច| គង់អ៊ីម ឈើរបស់ចិននៅក្នុង "រាជភាពងាយស្រួល" រាជវង្សសុង
លលិតាសន គឺជា pose ឬ មុទ្រ នៅក្នុង សិល្បៈឥណ្ឌា និងសិល្បៈនៃ សាសនា ធម៌ នៅក្នុងប្រទេសផ្សេងទៀត។ ជារឿយៗវាត្រូវបានគេហៅថា "ឋានៈរាជវង្ស" ឬ " ភាពងាយស្រួលរាជវង្ស " ជាភាសាអង់គ្លេស ហើយជាការអង្គុយធម្មតានៅក្នុងរូបភាពរាជវង្ស និងរូបចម្លាក់សាសនាដែលគុណលក្ខណៈ "ស្តេច" ។ រូប​នេះ​អង្គុយ​លើ​បល្ល័ង្ក​ដោយ​ជើង​ម្ខាង​ដាក់​ចូល​លើ​កៅអី ហើយ​ម្ខាង​ទៀត​សម្យុង​ចុះ​ក្រោម ("ប៉ោល") ដើម្បី​ប៉ះ​ដី ឬ​​លើ​ជើង​ទ្រ (ច្រើន​តែ​ជា ​បល្ល័ង្ក​ផ្កាឈូក )។ ជាធម្មតាវាគឺជាជើងស្តាំ ត្រឹមត្រូវ ដែល dangs ប៉ុន្តែរូបភាពបញ្ច្រាសអាចត្រូវបានរកឃើញ។ ជើងទទេគឺធម្មតាអង្គុយ អាសន ជាពាក្យទូទៅសម្រាប់អង្គុយអង្គុយ មកពី សំស្ក្រឹត āsana “អង្គុយចុះ” (ពី आस អាស “អង្គុយចុះ”) ឥរិយាបថអង្គុយ, កៅអីមួយ។  

ប្រភពខ្លះបែងចែករវាងឥរិយាបថ លលិតាសន ដូចដែលបានរៀបរាប់ខាងលើ និង "រាជានិយម" ( មហារាជលលិតាសន ឬ រាជាលលិតាសន ) ដែលជើងខាងស្តាំ (ជាធម្មតា) ពត់ ហើយជើងស្ថិតនៅកម្រិតដូចគ្នាទៅនឹងរាងកាយអង្គុយ ហើយលាតសន្ធឹង។ ដៃត្រូវបានដាក់នៅលើជង្គង់ដែលបានលើកឡើង។  ជាមួយនឹងបំរែបំរួលទាំងអស់ ឃ្លាបច្ចេកទេសពិពណ៌នាអំពីតួរលេខមួយថាជា "នៅក្នុង" ទីតាំង: "អង្គុយក្នុង លលិតាសន " ។  ប្រភព​ផ្សេង​ទៀត​ចាត់​ទុក​អ្នក​ទាំង​ពីរ​ដូច​គ្នា​។ 

ក្បាច់ដាក់ដៃលើជង្គង់លើកត្រូវបានគេឃើញជាពិសេសនៅក្នុងសិល្បៈព្រះពុទ្ធសាសនាចិន សម្រាប់រូបភាព ព្រះពោធិសត្វ  ប៉ុន្តែត្រូវបានរកឃើញនៅក្នុងសិល្បៈឥណ្ឌាយ៉ាងហោចណាស់សតវត្សទី ៨  ជាមួយនឹងឧទាហរណ៍ដ៏ល្បីល្បាញមួយពី គុហា Ajanta ( ស្តេចនាគដែលបានបង្ហាញខាងក្រោម) ប្រហែលជាមានអាយុកាលប្រហែលឆ្នាំ ៤៧៨។  វាត្រូវបានភ្ជាប់នៅក្នុងប្រទេសចិនជាមួយ គង់អ៊ីម ពីចុងសតវត្សទី ៩ ។  ក្នុង​ក្បាច់ លលិតាសន ​របស់​ចិន​ជា​ច្រើន ជាពិសេស​សម្រាប់ ​មៃត្រេយ ជើង​ជាប់​នឹង​ភ្លៅ​ម្ខាង​ទៀត ដែល​ជាទូទៅ​មិន​មាន​ឃើញ​ក្នុង​សិល្បៈ​ឥណ្ឌា​ទេ។ 

 តួលេខបង្ហាញជាទូទៅនៅក្នុង លលិតាសន 

 ពុទ្ធសាសនិក 
ក្នុងសម័យក្រោយៗមក រូបបដិមាគឺជារឿងធម្មតាណាស់សម្រាប់រូបព្រះពោធិសត្វ និងអាទិទេពដូចជា តារា ប៉ុន្តែកម្រមានសម្រាប់ព្រះពុទ្ធអង្គឯង លើកលែងតែ "ព្រះពុទ្ធអនាគត" មៃត្រេយ ។  វាត្រូវបានគេមើលឃើញជាញឹកញាប់ពណ៌នាអំពីព្រះនៃទ្រព្យសម្បត្តិ, ជម្ជល នៅក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា និង កុពេរ ទៅហិណ្ឌូ។

 ព្រហ្មញ្ញសាសនា 
ក្បាច់គឺជារឿងធម្មតាសម្រាប់ ព្រហ្ម,  ព្រះវិស្ណុ, ព្រះសិវៈ និងមហេសីរបស់ពួកគេ ចាប់ពីសម័យគម្ពីតមក។ ផងដែរ មត្រិក ដែលជាធម្មតាត្រូវបានកំណត់អត្តសញ្ញាណដោយអ្នកគាំទ្រសត្វផ្សេងគ្នារបស់ពួកគេ និងតួលេខជាច្រើនទៀត។ ជាលក្ខណៈពិសេសក្នុងតំបន់ ប្រាសាទនៅក្នុង Odisha ក្នុង រចនាប័ទ្មស្ថាបត្យកម្ម Kaḷinga បុរាណជាញឹកញាប់មានរូបរបស់ Gajalaxmi នៅក្នុង លលិតាសន ជា លលិតាពិប ឬរូបភាពការពារកណ្តាលនៅមាត់ទ្វារទៅកាន់ប្រាសាទ ឬទីសក្ការៈមួយ។ 
រូបភាពតូច|ប្រាសាទបន្ទាយស្រី 

 កំណត់ចំណាំ