តា ឥសី

តា ឥសី ត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា លោកតាមហាឥសី គឺជា វីរជនវប្បធម៌ ខ្មែរ មូលដ្ឋានមួយរូប ដែលត្រូវបានពណ៌នាថាជា ឥសី ក្នុង ប្រទេសកម្ពុជា ។ វា​ត្រូវ​គ្នា​នឹង ​អរិយសច្ច ​នៃ​វចនានុក្រម និង​តំណាង​ឲ្យ​ជីវិត​អនាធិបតេយ្យ​ក្នុង​វប្បធម៌​ខ្មែរ។ ឥស្សរជនខុសឆ្គងនេះគឺជាប្រភពនិមិត្តសញ្ញានៃច្បាប់ទាំងអស់ និងជាអ្នកឧបត្ថម្ភនៃសិល្បៈល្ខោននៅកម្ពុជា។

 ទេវកថា 

 ប្រពៃណីព្រាហ្មណ៍ 

 ព្រះសិវៈ​ជា​ឥសី​ក្នុង​ប្រពៃណី​ព្រាហ្មណ៍ៈ ពី​ព្រះ​ដល់​មនុស្ស 
ព្រះសិវៈ ត្រូវបាន បញ្ចូលគ្នា ជាមួយ អាទិទេព ក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនានៅ អាស៊ីបូព៌ា ។

នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជាបច្ចុប្បន្ន តា ឥសី លេចឡើងចំពោះមនុស្សជាច្រើនថាជាអាទិទេពរួមបញ្ចូលគ្នានៃព្រះសិវៈ ដែលព្រះនាមថា ឥសូ ជាភាសាខ្មែរ ក៏អាចនាំឱ្យមានការយល់ច្រលំយ៉ាងងាយស្រួលនៃអ្នកទាំងពីរផងដែរ។

 ព្រះ​វិស្ណុ​សាសនា​នៅ​កម្ពុជា។ 
សិលាចារឹក ប្រាសាទកំណប់ ពីសតវត្សទី៩ បង្ហាញពីវត្តមានរបស់ ព្រះវិស្ណុ ឥសី ក្នុងប្រទេសកម្ពុជា៖ សិលាចារឹកនេះនិយាយបន្ថែមថា ពុទ្ធសាសនិកដែលមានសីលធម៍អាក្រក់ត្រូវបានប្រកាសថាមិនមានសិទ្ធិស្នាក់នៅក្នុងទីសក្ការៈរបស់ពួកគេ។ 

 ភរត​មុនី ឥសី​ជា​ម្ចាស់​នៃ​សិល្បៈ​ល្ខោន 
តាឥសី ត្រូវបានផ្សារភ្ជាប់ជាមួយនឹងរឿងព្រេងឥណ្ឌារបស់ ភរតមុនី ដែលជាអ្នកប្រាជ្ញបុរាណដែលជាអ្នកប្រាជ្ញតន្ត្រី Natya Shastra ត្រូវបានសន្មតថាជាប្រពៃណី។ សម្រាប់ពួកឥសីនៃ ភរត ល្ខោនបានបម្រើមុខងារដូចគ្នានឹងតន្ត្រីបានធ្វើសម្រាប់ Pythagoreans ។  តាមពិត លោកគ្រូតាមហាឥសី ត្រូវបានគេចាត់ទុកនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជាថាជាមនុស្សម្នាក់ដែលចំណេះដឹងផ្នែកសិល្បៈបានផុសឡើង និងជាគ្រូដ៏ឆ្នើមបំផុតក្នុងរបាំបុរាណខ្មែរ។ 

 ប្រពៃណីព្រះពុទ្ធសាសនា 

 ការរួមរស់របស់ព្រះសង្ឃ និងឥសីក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនាខ្មែរ៖ ភាពមិនច្បាស់នៃ ព្រះវេស្សន្តរជាតក 
តាឥសី គឺជាឥស្សរជនខ្មែរ ដែលតាមវប្បធម៌ប្រជាប្រិយ អាចរស់រានមានជីវិតពីឧប្បត្តិហេតុគ្រោះថ្នាក់នៅលើភ្នំ ហើយជាបុណ្យស័ក្តិ ដែលត្រូវចិញ្ចឹមដោយសត្វខ្ពស់ៗដែលមើលមិនឃើញ ដែលបានស្គាល់គុណធម៌ និងបង្រៀនពីមន្តអាគម។ អំណាចទាំងនេះរួមមាន ភាពមិនអាចបំផ្លិចបំផ្លាញបាន ការបង្រួបបង្រួមអ្វីដែលពួកគេប្រាថ្នា ការធ្វើដំណើរទៅកាន់ទឹកដីឆ្ងាយ ឬក្រោមដី និងអំណាចនៃការមើលឃើញ និងការស្តាប់។ ថ្វីដ្បិតតែតាឥសីខ្មែរ ត្រូវបានគេនិយាយថា ជាទំនៀមទម្លាប់ព្រាហ្មណ៍ ដែលត្រូវបានជំនួសដោយព្រះពុទ្ធសាសនា តាំងពីយូរយារណាស់មកហើយ ក៏បដិមារបស់ពួកគេមានវត្តមានយ៉ាងទូលំទូលាយនៅក្នុងវត្តព្រះពុទ្ធសាសនាក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។ ព្រះសង្ឃដែលបានទទួលមរណៈភាពខ្លះត្រូវបានគេសរសើរថាជាតា អ៊ីសី  បង្ហាញពីកម្រិតជាក់លាក់នៃការវាយតម្លៃសម្រាប់ជីវិតជាអ្នកបួសក្នុងព្រៃ។

ម៉្យាងវិញទៀត អ្នកប្រាជ្ញផ្សេងទៀត ដូចជា ខូលីន ជាដើម បានប្រកែកថា នៅប្រទេសកាន់ព្រះពុទ្ធសាសនាថេរវាទ ដូចជាប្រទេសកម្ពុជា គម្ពីរ វេស្សន្តរជាតក និងការពណ៌នាអំពីឥសី បង្ហាញពីភាពមិនច្បាស់លាស់មួយឆ្ពោះទៅរកភាពក្រីក្រដោយស្ម័គ្រចិត្ត ដែលចាត់ទុកថាជា "សោកនាដកម្ម ក៏ដូចជាការរវើរវាយបែបអភ័យឯកសិទ្ធិ។ "។ 

 ព្រះ​នមោសរឥសីប្រភព​នៃ​ច្បាប់​ទាំង​អស់​តាម​ព្រះ​បាទនរោត្ដម 
នៅឆ្នាំ១៨៧២ ព្រះបាទ នរោត្តម នៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា បានបោះពុម្ពនូវកម្រងច្បាប់ថ្មីរបស់ប្រទេសកម្ពុជា ដែលរួមមានរឿងព្រេងរបស់ព្រះនមោសារឥសី ដែលជារឿងព្រេងពន្យល់អំពីប្រភពដើមនៃច្បាប់ដ៏ពិសិដ្ឋ។ ចៅ​នមោសារាកុមា ជា​កូន​ទី​២​របស់ ​ព្រាហ្មណ៍ ​ទេវៈ​ឥសី និង ​កិណ​រា ​ ។ កុមារ និង តាឥសី នៅតែតំណាងឱ្យដៃគ្នានៅក្នុងវត្តខ្មែរជាច្រើន ដែលជានិមិត្តរូបនៃការបញ្ជូនបន្តនៃប្រាជ្ញាពីបុរាណ។ នៅក្នុងការបកប្រែជាភាសាបារាំងឆ្នាំ 1898 របស់គាត់អំពីរឿងព្រេងពន្យល់នេះ លោក Adhémard Leclère បង្ហាញថា ព្រះនមោសារឥសី គឺជាភាសាខ្មែរក្នុងស្រុកនៃខ្លឹមសារនៃ មនុ និងច្បាប់នៃមនុ ឬ មនុស្ម្រិតិជាមួយនឹងការបន្ថែមព្រះពុទ្ធសាសនា និងខ្មែរ។ 

 ការរស់ឡើងវិញនៃអ្នកព្រៃនៅប្រទេសថៃ 
រហូតមកដល់ទសវត្សរ៍ឆ្នាំ 1970 នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ឥសី ឬអ្នកទោលនៅក្នុងព្រៃតំណាងឱ្យស្ថានភាពនៃ អាថ៌កំបាំង នៃភាពបរិសុទ្ធដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ភិក្ខុ​ដែល​មាន​ចិត្ត​ឧស្សាហ៍​អាច​នៅ​ក្នុង ​ទីសក្ការៈ ​ទោល​បាន​មួយ​សប្តាហ៍ ឬ​ខែ​ខ្លះ។ 

ចំណែកតាឥសីបានបាត់ខ្លួនពីជីវិតសាសនាក្នុងប្រទេសកម្ពុជាដូចសព្វថ្ងៃនេះ ឥស្សរជនបុរាណក្នុង ប្រទេសថៃ នៅតែបន្តការរស់នៅបែបបព្វជិត ដោយអះអាងថាពួកគេចំណាយពេលភាគច្រើនតែម្នាក់ឯងនៅក្នុងព្រៃ ធ្វើសមាធិជ្រៅជ្រះ ខណៈពេលដែលពួកគេត្រូវបានគេរិះគន់។ ក្នុងនាមជាអ្នកប្រាជ្ញខាងវិញ្ញាណ ដែលគ្រាន់តែទទួលបានផលចំណេញពី "ការរីកចំរើនដ៏អស្ចារ្យ" នៅអាស៊ី។ 

 តំណាងវប្បធម៌ 

 រូបតំណាង 
រូបតំណាងប្រាសាទតាឥសីមានពីរយ៉ាងគឺ៖ ទីមួយជាកាលដែលវប្បធម៌ពេញនិយមរបស់កម្ពុជាទទួលស្គាល់ថាជាតាឥសីថាជាចម្លាក់នៅរមណីយដ្ឋានអង្គរ ទីពីរគឺជាវត្ថុដែលបច្ចុប្បន្នផលិតនៅក្នុងវត្តព្រះពុទ្ធសាសនាខ្មែរដើម្បីតំណាងឱ្យតាឥសី។

 ឥសីសមាធិនៃប្រាសាទអង្គរ 
នៅ​តំបន់​អង្គរ​ការ​ឆ្លាក់​រូប​ចម្លាក់​របស់​ព្រះ​ឥសូរ​មាន​ជាប់​ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​តា​ឥសី។ ព្រះអង្គតែងមានពុកមាត់វែង ញញឹមស្រស់ តាំងសមាធិ ជាបុគ្គលបានជម្នះនូវទុក្ខទាំងឡាយក្នុងលោក ប៉ុន្តែមិនទាន់បានត្រាស់ដឹងនៅឡើយ។

ការ​អង្គុយ​ត្រង់​ជង្គង់​គឺ​ឥរិយាបថ​នៃ​ឬស​ឬ​សតិប្បដ្ឋាន​របស់​ព្រាហ្មណ៍​ដែល​ឆ្លើយ​តប​ថា​៖ វៀរ​ចាក​ពី​ភាវៈ​ហើយ​កាន់​ឥរិយាបទ​ព្រាហ្មណ៍។

អង្គុយកាត់ជើងបញ្ឈរ ផ្នែកខាងក្រោមនៃរាងកាយរបស់គាត់បង្កើតជារាងអក្សរ V រាងត្រីកោណ ជាមួយនឹងមុំចុះក្រោមស្រួចស្រាវ ដែលអាចតំណាងឱ្យធម្មជាតិលោហធាតុ ឬប្រដាប់ភេទស្ត្រី ហើយដោយដៃទាំងពីរអោនទៅទ្រូង បង្កើតជាត្រីកោណមុំខាងស្តាំខាងលើ។ អាចជាតំណាងពិភពលោករបស់មនុស្ស ឬប្រដាប់ភេទបុរស។ ការរួមបញ្ចូលគ្នានៃជើងបញ្ឈរពីរ និងដៃប៉ារ៉ាឡែលទាំងពីរនេះ បង្កើតចន្លោះរាងប្រាំមួយ ដែលរួមបញ្ចូលគ្នារវាងត្រីកោណខាងលើ និងខាងក្រោមពីរនៅពាក់កណ្តាលជាមួយគ្នា។ ចន្លោះរួមនៃត្រីកោណទាំងពីរ ឬចន្លោះរវាងដៃទាំងពីរ និងជើងបញ្ឈរទាំងពីរ ជានិមិត្តរូបនៃពេលវេលា ដែលជាឈ្មោះមួយក្នុងចំណោមឈ្មោះជាច្រើនរបស់ព្រះសិវៈ។ ទោះបីជាសាសនាហិណ្ឌូបានធ្លាក់ចុះនៅក្នុងសង្គមកម្ពុជាសព្វថ្ងៃនេះក៏ដោយ ក៏ឥទ្ធិពលនៃសាសនាឥស្លាមទាំងនេះនៅក្នុងសង្គមកម្ពុជានៅតែរក្សាបានដដែល ខណៈដែលរូបតំណាងរបស់វាមានការវិវត្ត។

 ការ​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​បូជា​នៅ​ក្នុង​វត្ត​ព្រះពុទ្ធ​សាសនា 
នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជាសម័យទំនើប រូបសំណាក តា ឥសី និង ឥសី ផ្សេងទៀត គឺមានជាទូទៅនៅតាមវត្តអារាម និងទីសក្ការបូជាសាសនា។ ព្រាហ្មណ៍​នោះ​ស្លៀក​ពាក់​ជា​បុរស​សក់​វែង និង​ពុក​ចង្កា ស្លៀក​ពាក់​ស្បែក​ខ្លា ដូច​មាន​ចែង​ក្នុង​ព្រះ ​វេស្សន្តរ​ជាតក  ដោយ​កំសៀវ និង​នាគ ឬ​កាន់​ដៃ​កូន។  តា ឥសី លែង​អង្គុយ​សមាធិ​ហើយ គឺ​ដើរ​ជា​ធម្មយាត្រា។

 របាំ 
តាឥសីត្រូវបានផ្សារភ្ជាប់ជាមួយនឹងរបាំជាវិញ្ញាណគ្រូចុងក្រោយ ដែលជាមនុស្សដំបូងគេដែលទទួលបានចំណេះដឹងផ្នែកសិល្បៈក្នុងប្រពៃណីរបស់យើង ព្រមទាំងសមាគមរបស់គាត់ជាមួយ ព្រះសិវៈនតរាជ ជាព្រះអម្ចាស់នៃរបាំ ដែលទាំងពីរបង្កើត និងបំផ្លាញសកលលោកនៅក្នុងរបាំលោហធាតុរបស់គាត់។ 

ក្នុង របាំព្រះរាជទ្រព្យកម្ពុជា នាយ រង មុនីឥសី គឺជាអ្នកប្រាជ្ញ ឬ ឥស្សរិយយស ដែលជាធម្មតា តួឯកប្រុស។

រហូត​ដល់​សម័យ​បច្ចុប្បន្ន អ្នក​របាំ និង​តារា​សម្ដែង​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា​យើង​រក្សា​ប្រពៃណី​នៃ​ការ​ស្វែង​រក​ការ​ការពារ​ព្រះ​មហា​ឥសី។ 

 អក្សរសិល្ប៍ 
តា ឥសី មាន​វត្តមាន​ក្នុង​រឿងព្រេង​ខ្មែរ​ផ្សេងៗ ដែល​តំណាង​ឱ្យ​តួ​អង្គ​នៃ​ភាព​ស្មុគ​ស្មាញ​ខុសៗ​គ្នា​ដោយ​លក្ខណៈ​ទាំង​ប្រាជ្ញា និង​អំពើ​ហិង្សា។ 

តា ឥសី មាន​វត្តមាន​ក្នុង​រឿង ​រាមកេរ្តិ៍ ​ខ្មែរ​ថា​ជា​«​អ្នក​មធ្យម​»។ មហាឥសី លេចឡើងនៅពេលនៃការសោយទិវង្គតរបស់ Indrajit ជាកន្លែងដែលគាត់ដើរតួជា "មេនៃរឿងល្ខោនខណៈដែលគាត់ជាអាជ្ញាកណ្តាលកំពូលក្នុងអំឡុងពេលប្រយុទ្ធ" រវាងស្វាសនិងខ្មៅ។