ខេត្តព្រះជិនបុរី

ខេត្តព្រះជិនបុរី (សៀម : ปราจีนบุรี) គឺជាខេត្តមួយនៅក្នុងចំណោមខេត្តទាំង ៧៦ របស់ប្រទេសសៀមដែលមានទីតាំងស្ថិតនៅភាគខាងកើតប្រទេសសៀម។ខេត្តនេះមានព្រំប្រទល់ជាប់នឹងខេត្តនគររាជសីមា ខេត្តស្រះកែវ ខេត្តស្ទឹងជ្រៅ និង ខេត្តនគរនាយក។

 ប្រវត្តិ​ 
នៅក្នុងស្រុកស្រីមហោសថមានទីតាំងបុរាណព្រះពុទ្ធសាសនាមួយឈ្មោះស្រះមក៌ត។នៅទីនោះមានអរោគ្យសាលាមួយដែលស្ថិតនៅក្នុងរជ្ជកាលព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី ៧ នៃអាណាចក្រខ្មែរនៅពាក់កណ្តាលសតវត្សរ៍ទី ១២។បើទោះបីជាអរោគ្យសាលានេះត្រូវបានកសាងនៅលើចេតិយសម័យទ្វារវត្តីដែលមានវ័យចំណាស់ជាងគេក៏ដោយ។អរោគ្យសាលាមិននៅសេសសល់អ្វីច្រើននោះទេប៉ុន្តែវាហាក់ដូចជាត្រូវបានរចនាឡើងដោយប្រើប្លង់ស្តង់ដារ។នៅក្នុងតំបន់ប្រាសាទវត្តមក៌តនេះមានពុទ្ធបាតដែលមានទំហំធំជាងគេនិងចំណាស់ជាងគេបង្អស់នៅក្នុងប្រទេសសៀម។ពុទ្ធបាតនេះត្រូវបានកសាងឡើងនៅចន្លោះសតវត្សរ៍ទី ០៧ ដល់ទី ០៩ ដោយប្រើប្រាស់ថ្មបាយក្រៀមដែលជាថ្មធម្មជាតិហើយមានសារៈសំខាន់យ៉ាងខ្លាំងចំពោះពុទ្ធសាសនិក។នៅទីតាំងនេះក៏មានអណ្ដូងបុរាណចាស់ចំនួន ០២ ផងដែរដោយអណ្ដូងស្រះប៊ួក៏ជាផ្នែកមួយនៅក្នុងនោះផងដែរ។

 រដ្ឋបាល 
ខេត្តព្រះជិនបុរី ចែកចេញជា ០៧ ក្រុង/ស្រុក ៦៥ សង្កាត់/ឃុំ និង ៦៥៨​ ភូមិ ៖
 លេខរៀង ឈ្មោះភាសាខ្មែរ ឈ្មោះអក្សរឡាតាំង ឈ្មោះភាសាសៀម០១ក្រុងព្រះជិនបុរី
thumbMueang Prachinburiเมืองปราจีนบุรี០២ស្រុកក្បិនបុរីKabin Buriกบินทร์บุรี០៣ស្រុកណាឌីNa Diนาดี០៤ជាផ្នែកមួយនៃខេត្តស្រះកែវ០៥០៦ស្រុកបានសាងBan Sangบ้านสร้าง០៧ស្រុកព្រះច័ន្ទតាខាមPrachantakhamประจันตคาม០៨ស្រុកស្រីមហាពុទ្ធSi Maha Photศรีมหาโพธิ០៩ស្រុកស្រីមហោសថSi Mahosotศรีมโหสถ១០ជាផ្នែកមួយនៃខេត្តស្រះកែវ១១១២

 ប្រាសាទ 
ប្រាសាទបានប្រាសាទ
ប្រាសាទស្រះមក៌ត

 មើលផងដែរ 
 ឯកសារយោង