ទេវនិយម

ទេវនិយម មកពីឥណ្ឌា  មានន័យថា "ព្រះទវ")គឺជាទីតាំងទស្សនវិទូមួយដែលបង្ហាញថាព្រះមួយ មិនជ្រៀតជ្រែកដោយផ្ទាល់ជាមួយពិភពលោក។ វាក៏បដិសេធវិវរណៈជាប្រភពនៃចំណេះដឹងខាងសាសនាជាមួយនឹងការសន្និដ្ឋានថាហេតុផលនិងការសង្កេតនៃពិភពលោកធម្មជាតិគឺគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីកំណត់ពីអត្ថិភាពនៃអ្នកបង្កើតតែមួយនៃចក្រវាឡ។
ទេវនិយម បានលេចធ្លោក្នុងចំណោមបញ្ញវន្តក្នុងអំឡុងពេលនៃការត្រាស់ដឹងជាពិសេសនៅក្នុងចក្រភពអង់គ្លេសបារាំងអាល្លឺម៉ង់និងសហរដ្ឋអាមេរិក។ ជាទូទៅទាំងនេះត្រូវបានចិញ្ចឹមបីបាច់ជាគ្រីស្ទានហើយជឿលើព្រះតែមួយប៉ុន្ដែពួកគេបានក្លាយទៅជាអាក់អន់ចិត្តជាមួយនឹងសាសនាដែលបានរៀបចំនិងការបង្រៀនតាមបែបប្រពៃណីដូចជាព្រះត្រីឯកភាពភាពត្រឹមត្រូវនៃព្រះគម្ពីរនិងការបកស្រាយជំនឿអរូបីនៃព្រឹត្តិការណ៍ដូចជាអព្ភូតហេតុ។ រួមបញ្ចូលនៅក្នុងអ្នកដែលទទួលឥទ្ធិពលពីគំនិតរបស់វាគឺមេដឹកនាំនៃបដិវត្តន៍អាមេរិកនិងបារាំង។
សព្វថ្ងៃនេះ ទេពកោសល្យត្រូវបានគេចាត់ទុកថាមាននៅក្នុងទម្រង់បុរាណនិងសម័យទំនើប  ដែលជាកន្លែងដែលទិដ្ឋភាពបុរាណយកអ្វីដែលត្រូវបានគេហៅថាជាវិធីសាស្រ្ត "ត្រជាក់" ដោយអះអាងមិនអន្តរាគមន៍នៃព្រះនៅក្នុងឥរិយាបថធម្មជាតិនៃសាកលលោកដែលបានបង្កើតខណៈពេលដែលទំនើប ការបង្កើតពាក្យសាមញ្ញអាចជា "កក់ក្តៅ" (ដកស្រង់ពីអាទិទេពដែលពាក់ព័ន្ធ) ឬ "ត្រជាក់" (ដកស្រង់ពីអាទិទេពមួយដែលមិនមានការដោះសារ) ។ ទាំងនេះបណ្តាលឱ្យមានបំណែងចែករងជាច្រើននៃលទ្ធិវិទូសម័យទំនើបដែលមានទំនោរបែបនេះដើម្បីបម្រើជាប្រភេទជំនឿទូទៅ។
ទេវនិយម គឺជាទ្រឹស្តីខាងទ្រឹស្តីទាក់ទងនឹងទំនាក់ទំនងរវាងអ្នកបង្កើតនិងពិភពលោកធម្មជាតិ។ ទស្សនវិស័យស៊ីវិលបានលេចឡើងក្នុងកំឡុងពេលបដិវត្តន៍វិទ្យាសាស្ត្រនៃសតវត្សទី 17 នៅទ្វីបអឺរ៉ុបនិងបានបង្កើតឥទ្ធិពលដ៏ខ្លាំងក្លាមួយនៅកំឡុងសតវត្សទី 18 នៃការត្រាស់ដឹង។ ទវនិយម ឈរនៅចន្លោះ ទស្សនៈ តូចចង្អៀតនៃសម័យកាលនិងការសង្ស័យ។ ថ្វីបើពួកទ្ធិបានបដិសេធការបដិសេធនឹងព្រះក៏ដោយ  ពួកគេត្រូវបានគេហៅថាជាអ្នកមិនជឿថាមានព្រះដោយពួកអ្នកគាំទ្រប្រពៃណីជាច្រើន។ មានទំរង់ផ្សេងៗគ្នាជាច្រើននៅក្នុងសតវត្សទី 17 និង 18 ។ នៅក្នុងប្រទេសអង់គ្លេសបានរួមបញ្ចូលមនុស្សជាច្រើនប្រឆាំងនឹងពួកគ្រីស្ទានទៅនឹងអ្នកមិនគ្រីស្ទាន។
សម្រាប់ ទេវ មនុស្សផ្តល់នូវការអង្គការសហប្រជាជាតិអាចដឹងថាមានតែព្រះនិងការសង្កេតតាមរយៈមូលហេតុនៃធម្មជាតិនោះទេប៉ុន្តែដោយការបើកសំដែងឬមិនបានសម្ដែងជំនឿអរូបី (អស្ចារ្យ) - បាតុភូតទាក់ទងនឹង ទវ ដោយប្រុងប្រយ័ត្នប្រសិនបើមិនមានការសង្ស័យ។ មើលពីលក្ខណៈនៃ ទេវ, ឬ ទវនិយម ត្រូវបានទាក់ទងទៅធម្មជាតិបង្កើត VI វាផ្តល់កិត្តិយសនៃជីវិតនិងសកលលោកទៅជាខ្ពស់ថាមពលដោយប្រើដំណើរធម្មជាតិតែប៉ុណ្ណោះ។ សម្លៀកបំពាក់ផងដែររួមបញ្ចូលទាំងការ Deism ធាតុខាងវិញ្ញាណដែលពាក់ព័ន្ធនឹងបទពិសោធន៍នៃព្រះនិងធម្មជាតិ។
មុនសតវត្សទី 17 ពាក្យថា "លទ្ធិ" និង "អ្នកពិឃាត" ត្រូវបានប្រើជំនួសដោយពាក្យថា "ទ្រឹស្ដី" និង "ទស្សនៈ" ។ ពួកសាសនវិទូនិងទស្សនវិទូនៃសតវត្សទី 17 បានចាប់ផ្តើមផ្តល់អត្ថន័យខុសគ្នាទៅនឹងពាក្យសំដី ... ទាំងទាំងពីរ [ទ្រឹស្ដីនិងអ្នកដឺក] បានអះអាងថាមានជំនឿលើព្រះដ៏ខ្ពស់បំផុតម្នាក់ដែលជាអ្នកបង្កើត ... ។ ប៉ុន្តែអ្នកទ្រឹស្តីបានបង្រៀនថាព្រះនៅតែមានចំណាប់អារម្មណ៍និងប្រតិបត្តិការយ៉ាងសកម្មនៅក្នុងលោកីយដែលទ្រង់បានបង្កើតហើយរីឯសីលបានអះអាងថាព្រះបានប្រទានលោកិយ៍ដល់លោកីយក្នុងការបង្កើតដោយស្វ័យភាពនិងស្វ័យប្រវត្ដិហើយបន្ទាប់មកបានប្រគល់វាទាំងស្រុងដល់ប្រតិបត្តិការរបស់វា។ អំណាចដើរតួជាមូលហេតុទីពីរ។
មានមនុស្សជាច្រើនដែលសារភាពថាខណៈពេលដែលពួកគេជឿដូចជាពួកទួកនិងពួកយូដាថាមានប្រភេទមួយចំនួននៃព្រះនិងប្រភេទនៃអាទិទេពមួយចំនួននៅឡើយទេទាក់ទងនឹងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទនិងអ្វីទាំងអស់ដែលគោលលទ្ធិរបស់ពួកអ្នកផ្សាយដំណឹងល្អនិងពួកសាវកថ្លែងទីបន្ទាល់, ពួកគេបានយករឿងទាំងអស់នោះទៅជារឿងព្រេងនិងសុបិន ... ខ្ញុំបានលឺថាមានក្រុមតន្រ្តីនេះដែលហៅខ្លួនឯងថាជាអ្នកនិកាយដែលជាពាក្យថ្មីដែលពួកគេចង់ប្រឆាំងនឹងអ្នកដែលជឿថាមានព្រះ។ ដ្បិតនៅក្នុងព្រះដែលមិនជឿថាមានព្រះបង្ហាញមនុស្សម្នាក់ដែលគ្មានព្រះពួកគេចង់ធ្វើឱ្យវាយល់ថាពួកគេមិនមានអ្វីទាំងអស់ដោយគ្មានព្រះដោយសារពួកគេពិតជាជឿថាមានព្រះមួយចំនួនដែលពួកគេទទួលស្គាល់ថាជាអ្នកបង្កើតស្ថានសួគ៌និងផែនដី។ ធ្វើទួក ប៉ុន្តែសម្រាប់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទពួកគេដឹងថាទ្រង់ជាព្រះហើយមិនកាន់អ្វីសោះអំពីទ្រង់និងការបង្រៀនរបស់ទ្រង់។