មន្ទីរពិសោធន៍វេជ្ជសាស្រ្ត

មន្ទីរពិសោធន៍វេជ្ជសាស្ត្រ ឬ មន្ទីរពិសោធន៍គ្លីនិក គឺជា មន្ទីរពិសោធន៍ ដែលការធ្វើតេស្តត្រូវបានអនុវត្តលើសំណាកដើម្បីទទួលបានព័ត៌មានអំពី សុខភាព របស់ អ្នកជំងឺ សម្រាប់ជំនួយក្នុងការធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យការព្យាបាលនិងការការពារជំងឺ។  មន្ទីរពិសោធន៍វេជ្ជសាស្រ្តគ្លីនិកគឺជាឧទាហរណ៍នៃ វិទ្យាសាស្ត្រអនុវត្ត ផ្ទុយពី មន្ទីរពិសោធន៍ស្រាវជ្រាវ ដែលផ្តោតលើ វិទ្យាសាស្ត្រមូលដ្ឋាន ដូចជាការរកឃើញនៅក្នុង ស្ថាប័នសិក្សា មួយចំនួន។

មន្ទីរពិសោធន៍វេជ្ជសាស្រ្តមានទម្រង់រចនាបទខុសគ្នានឹងកម្រិតស្មុគស្មាញខុសគ្នាដូច្នេះផ្តល់ជូននូវសេវាកម្មវិភាគផ្សេងៗគ្នា។ សេវាកម្មដែលមានលក្ខណៈទូលំទូលាយជាងនេះនឹងអាចរកបាននៅតាមមន្ទីរពេទ្យនិងមណ្ឌលវេជ្ជសាស្រ្តដែលក្នុងនោះមាន ៧០% នៃការសម្រេចចិត្តព្យាបាលផ្អែកលើការធ្វើតេស្តិ៍មន្ទីរពិសោធន៍។  ការិយាល័យវេជ្ជបណ្ឌិតនិងគ្លីនិកក៏ដូចជាកន្លែងថែទាំដែលមានជំនាញនិងរយៈពេលយូរអាចមានមន្ទីរពិសោធន៍ដែលផ្តល់សេវាកម្មវិភាគសេត្តមូលដ្ឋានបាន។ មន្ទីរពិសោធន៍វេជ្ជសាស្រ្តពាណិជ្ជកម្មដំណើរការដូចជាអាជីវកម្មឯកជននិងផ្តល់ការធ្វើតេស្តដែលមិនត្រូវបានផ្តល់ជូននៅក្នុងកន្លែងផ្សេងទៀតដោយសារបរិមាណធ្វើតេស្តទាបឬភាពស្មុគស្មាញ។ 

 ផ្នែកនៃមន្ទីរពិសោធន៏ 
នៅក្នុងមន្ទីរពេទ្យនិងកន្លែងថែទាំអ្នកជំងឺផ្សេងទៀត​​​ ផ្នែកមន្ទីរពិសោធន៍ត្រូវបានផ្តល់ដោយនាយកដ្ឋានរោគសាស្ត្រនិងមន្ទីរពិសោធន៍វេជ្ជសាស្ត្រហើយជាទូទៅត្រូវបានបែងចែកជាពីរផ្នែកដែលផ្នែកនីមួយៗនឹងត្រូវបែងចែកទៅជាតំបន់ជំនាញជាច្រើន។  ផ្នែកទាំងពីរគឺ៖

 រោគសាស្រ្តកាយវិភាគ : រួមមាននៅទីនេះគឺ ជាលិការោគសាស្រ្ត, កោសិការោគសាស្ត្រ(cytopathology) និង ម៉ាក្រូទស្សន៍អេឡិចត្រុង ។
 មន្ទីរពិសោធន៍វេជ្ជសាស្រ្ត ដែលជាធម្មតារួមមានផ្នែកដូចខាងក្រោមៈ 
 គ្លីនិកអតិសុខុមសាស្រ្ត : នេះ encompasses វិទ្យាសាស្រ្តផ្សេងគ្នាជាច្រើនរួមទាំងបាក់តេរីសាស្រ្ត, វិរុសសាស្រ្ត, ប៉ារ៉ាស៊ីត, ប្រព័ន្ធភាពសុំា និង mycology ។ 
 គ្លីនិកគីមីសាស្រ្ត : តំបន់នេះធម្មតារួមបញ្ចូលទាំងការវិភាគដោយស្វ័យប្រវត្តិនៃសំណាក​ឈាម, រួមបញ្ចូលទាំងការធ្វើតេស្តដែលទាក់ទងទៅនឹង អង់សុីមសាស្រ្ត, toxicology និង ក្រពេញ ។ 
 លោហិតសាស្រ្ត ៖ ផ្នែកនេះរួមបញ្ចូលការវិភាគដោយស្វ័យប្រវត្តិនៃកោសិកាឈាម។ វាក៏ជារឿយៗរួមបញ្ចូលទាំង កំណកឈាម ។ 
 ធនាគារឈាម ពាក់ព័ន្ធនឹងការធ្វើតេស្តវត្ថុវិភាគឈាមដើម្បីផ្តល់ការបញ្ចូលឈាមនិងសេវាកម្មពាក់ព័ន្ធ។ 
 ការធ្វើតេស្តិ៍ឌីអិនអេធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យម៉ូលេគុល អាចត្រូវបានធ្វើនៅទីនេះរួមជាមួយឯកទេសពិសេសមួយដែលត្រូវបានគេស្គាល់ថា cytogenetics ។ 
 ការធ្វើតេស្តជីវសាស្ត្របន្តពូជ មាននៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍មួយចំនួនរួមទាំង ការវិភាគទឹកកាម ធនាគារមេជីវិតឈ្មោល និង បច្ចេកវិទ្យាជំនួយការបន្តពូជ ។

ប្លង់មន្ទីរពិសោធន៍គ្លីនិកនៅក្នុងស្ថាប័នសុខាភិបាលមានភាពខុសគ្នាយ៉ាងខ្លាំងពីកន្លែងមួយទៅកន្លែងមួយ។ ឧទាហរណ៍កន្លែងសុខភាពខ្លះមានបន្ទប់ពិសោធន៍តែមួយសម្រាប់ផ្នែកមីក្រូជីវសាស្រ្តរីឯកន្លែងខ្លះទៀតមានបន្ទប់ពិសោធន៍ដាច់ដោយឡែកសម្រាប់តំបន់ជំនាញនីមួយៗ។
រូបភាពតូច|230x230ភីកសែល| ឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍សម្រាប់ ផ្នែក hematology (អ្នកវិភាគខ្មៅ) និង urinalysis (ខាងឆ្វេងនៃ centrifuge បើក) ។
ខាងក្រោមនេះគឺជាឧទាហរណ៍នៃការបែកចែកនូវទំនួលខុសត្រូវរបស់ផ្នែកនីមួយៗ៖

 មីក្រូជីវសាស្រ្ត រួមបញ្ចូលទាំងការបណ្ដុះវត្ថុវិភាគគ្លីនិករួមមាន លាមក ទឹកនោម ឈាម កំហាក់ ទឹកស្រោមខួរ និង ទឹកសន្លាក់ ក៏ដូចជាជាលិកាដែលអាចឆ្លងបាន។ ការងារនៅទីនេះមានការយកចិត្តទុកដាក់ជាចម្បងជាមួយ ការបណ្ដុះមេរោគ ដើម្បីរកមើលភ្នាក់ងារបង្ករោគដែលសង្ស័យថាប្រសិនបើត្រូវបានរកឃើញមានភ្នាកងារបង្ករោគនឹងត្រូវបានកំណត់អត្តសញ្ញាណបន្ថែមដោយផ្អែកលើការធ្វើតេស្តជីវគីមី។ ដូចគ្នានេះផងដែរការធ្វើតេស្តភាពប្រែប្រួលត្រូវបានអនុវត្តដើម្បីកំណត់ថាតើធាតុបង្កជំងឺមានភាពឆ្លើយតបឬប្រឆាំងនឹងថ្នាំដែលបានណែនាំ។ លទ្ធផលត្រូវបានរាយការណ៍ជាមួយមេរោគដែលបានកំណត់ប្រភេទនិងបរិមាណថ្នាំដែលគួរតែត្រូវបានចេញវេជ្ជបញ្ជាសម្រាប់អ្នកជំងឺ។
 ប៉ារ៉ាសិតវិទ្យា គឺជាកន្លែងដែលសំណាកត្រូវបានពិនិត្យរក ពពួកប៉ារ៉ាស៊ីត ។ ឧទាហរណ៍សំណាកលាមកអាចត្រូវបានពិនិត្យរកភស្តុតាងនៃពពួកប៉ារ៉ាស៊ីតពោះវៀនដូចជាដង្កូវឬទំពក់។
 វីរុស មានការកំណត់អត្តសញ្ញាណវីរុសនៅក្នុងសំណាកដូចជា ឈាម ទឹកនោម និង ទឹកស្រោមខួរទឹកស្រោមខួរl ។
 លោហិតសាស្រ្ត វិភាគសំណាកឈាមទាំងមូលដើម្បីធ្វើការ រាប់គ្រាប់ឈាមពេញលេញ និងរួមបញ្ចូលការពិនិត្យមើល Blood films ។ ការធ្វើតេស្តឯកទេសផ្សេងទៀតរួមមានការរាប់កោសិកក្នុងទឹកសេរីរះផ្សេងៗ។
 តេស្ដកំណលឈាមកក ការធ្វើតេស្តកំណត់ពេលវេលាឈាមកកផ្សេងៗគ្នា, កត្តាធ្វើអោយកំណលឈាមនិងមុខងារប្លាកែត។
 ជីវគីមីសាស្រ្ត ជាទូទៅធ្វើតេស្តផ្សេងៗគ្នាជាច្រើនលើ សេរ៉ូម ឬប្លាស្មា។ ការធ្វើតេស្តទាំងនេះដែលភាគច្រើនធ្វើដោយស្វ័យប្រវត្ដិរួមបញ្ចូលទាំងការធ្វើតេស្តិ៍បរិមាណសារធាតុជាច្រើនដូចជា ជាតិខ្លាញ់ក្នុងឈាម​​​​ជាតិស្ករក្នុងឈាម អង់ស៊ីម និង អរម៉ូន ។
 សាធាតុពុលសាស្រ្ត ត្រូវបានផ្តោតជាចម្បងលើការធ្វើតេស្តសម្រាប់ឱសថនិងថ្នាំ។ វត្ថុវិភាគទឹកនោម និង ឈាម គឺជាវត្ថុវិភាគទូទៅ។
 ប្រព័ន្ធភាពស៊ាំ / ស៊ែរ ប្រើដំណើរការនៃអន្តរកម្មអង់ទីហ្សែននិងអង់ទីគ័រសម្រាប់ធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យ។ ភាពសមស្របក្នុងការប្តូរសរីរាង្គក៏អាចត្រូវបានកំណត់ជាមួយនឹងវិធីសាស្ត្រទាំងនេះដែរ។
 ប្រព័ន្ធភាពសុំាសាស្រ្ត ឬ ធនាគារឈាម កំណត់ ក្រុមឈាម និងធ្វើតេស្តិ៍មើលភាពសមស្របគ្នារវាងអ្នកផ្ដល់ឈាមនិងអ្នកទទួលឈាម។ វាក៏រៀបចំសមាសធាតុឈាមចំរុះនិងផលិតផលសម្រាប់បញ្ចូលឈាម។ ផ្នែកនេះកំណត់ប្រភេទឈាមរបស់អ្នកជំងឺនិងស្ថានភាព Rh, ពិនិត្យរកអង្គបដិប្រាណចំពោះអង់ទីហ្សែនទូទៅដែលរកឃើញលើកោសិកាឈាមក្រហមនិងcross matchesដែលមានលក្ខណៈអវិជ្ជមានសម្រាប់អង់ទីហ្សែន។
 កាវិភាគទឹកនោម តេស្តទឹកនោមអាចវិភាគជាច្រើនប្រភេទតេស្តរួមទាំងមីក្រូទស្សន៍ផងដែរ។ ប្រសិនបើវាស់បរិមាណច្បាស់លាស់នៃសារធាតុគីមីក្នុងទឹកនោមនោះទឹកនោមចាំបាច់ត្រូវបានដំណើរការនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ ជីវគីមីសាស្រ្តផ្នែកជីវគីមីសាស្រ្ត។
 ជាលិការោគសាស្រ្រ ដំណើរការការកាត់ជាលិការឹងចេញពីរាងកាយ ( ធ្វើកោសល្យវិច័យ ) សម្រាប់វាយតម្លៃនៅកម្រិតមីក្រូទស្សន៍។
 កោសិការោគសាស្រ្ត(Cytopathology) ពិនិត្យកោសិកាមកពីពាសពេញរាងកាយ (ដូចជាពី មាត់ស្បូន ) សម្រាប់ជាបញ្ជាប់នៃការរលាក,មហារីកនិងលក្ខខណ្ឌផ្សេងទៀត។
 ការធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យម៉ូលេគុល រួមមានការធ្វើតេស្តឯកទេសពាក់ព័ន្ធនឹងការវិភាគ ឌីអិនអេ។
 Cytogenetics ពាក់ព័ន្ធនឹងការប្រើប្រាស់ឈាមនិងកោសិកាដទៃទៀតដើម្បីផលិត karyotype របស់ ឌីអិនអេ។ នេះអាចមានប្រយោជន៍ក្នុងករណីធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យមុនពេលមានផ្ទៃពោះ (ឧទាហរណ៍ ជម្ងឺ Down ) ក៏ដូចជាមហារីកមួយចំនួនដែលអាចត្រូវបានសម្គាល់ដោយវត្តមាននៃ ក្រូម៉ូសូម ខុសប្រក្រតី។
 រវះកាត់រោគសាស្ត្រ ពិនិត្យសរីរាង្គអវយវៈដុំសាច់ដុំសាច់ទារកនិងជាលិកាដទៃទៀតដែលត្រូវបានធ្វើកោសល្យវិច័យក្នុងការវះកាត់ដូចជាការវះកាត់សុដន់។

 ការទទួលស្គាល់មន្ទីរពិសោធន៍វេជ្ជសាស្រ្ត 
រូបភាពតូច|230x230ភីកសែល| មន្ទីរពិសោធន៍គ្លីនិកនៅក្នុងបន្ទប់មន្ទីរពេទ្យដែលមានអ្នកបច្ចេកទេសពីររូបបានបង្ហាញ។
បុគ្គលិកនៃមន្ទីរពិសោធន៍វេជ្ជសាស្រ្តអាចរួមមានៈ

 រោគសាស្ត្រ ; ឌី។ ស៊ី។ (វិទ្យាសាស្រ្តមន្ទីរពិសោធន៍វេជ្ជសាស្ត្រ)
 អ្នកជីវគីមីវិទ្យាគ្លីនិក
 ជំនួយការមន្ទីរពិសោធន៍ (LA)
 អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រជីវសាស្ត្រ (BMS) នៅចក្រភពអង់គ្លេស អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រមន្ទីរពិសោធន៍វេជ្ជសាស្រ្ត (MT, MLS ឬ CLS) នៅសហរដ្ឋអាមេរិកឬអ្នកជំនាញ មន្ទីរពិសោធន៍វេជ្ជសាស្ត្រ នៅកាណាដា
 អ្នកបច្ចេកទេសមន្ទីរពិសោធន៍វេជ្ជសាស្រ្ត / អ្នកបច្ចេកទេសមន្ទីរពិសោធន៍គ្លីនិក (MLT ឬ CLT នៅសហរដ្ឋអាមេរិក)
 ជំនួយការមន្ទីរពិសោធន៍វេជ្ជសាស្រ្ត (MLA)
 Phlebotomist (PBT)
 អ្នកបច្ចេកទេស ជាលិការោគសាស្ត្រ

 ប្រភេទនៃមន្ទីរពិសោធន៍ 
នៅក្នុងប្រទេសអភិវឌ្ឍន៍ភាគច្រើនបែកចែកមន្ទីរពិសោធន៍ជាពីរប្រភេទចម្បងសំរាប់ការវិភាគសំណាកវិភាគ។ មន្ទីរពិសោធន៍មន្ទីរពេទ្យ សំដៅទៅលើក មន្ទីរពេទ្យ ដែលធ្វើតេស្តិ៍លើអ្នកជំងឺរបស់ពួកគេ។ មន្ទីរពិសោធន៍ ឯកជន (ឬ សហគមន៍ ) ទទួលបានសំណាក់ពី វេជ្ជបណ្ឌិតទូទៅ ក្រុមហ៊ុនធានារ៉ាប់រង គ្លីនិកស្រាវជ្រាវ និងគ្លីនិកសុខភាពផ្សេងទៀតសម្រាប់ធ្វើការវិភាគ។ សម្រាប់ការធ្វើតេស្តឯកទេសពិសេសសំណាកអាចទៅមន្ទីរពិសោធន៍ស្រាវជ្រាវ។ ការធ្វើតេស្តខ្លះទាក់ទងនឹងសំណាកដែលបានបញ្ជូនរវាងបន្ទប់ពិសោធន៍ផ្សេងៗគ្នាសម្រាប់ការធ្វើតេស្តិ៍ដែលមិនធម្មតា។ ឧទាហរណ៍ក្នុងករណីខ្លះវាអាចចំណាយតិចជាប្រសិនបើមន្ទីរពិសោធន៍ជំនាញពិសេសទទួលការធ្វើតេស្តដែលមិនទូទៅ (និងការទូទាត់) ពីមន្ទីរពិសោធន៍ផ្សេងទៀតខណៈពេលដែលបញ្ជូនសំណាកទៅមន្ទីរពិសោធន៍ផ្សេងទៀតសម្រាប់ការធ្វើតេស្តទាំងនោះដែលពួកគេមិនអនុវត្ត។

នៅក្នុងប្រទេសជាច្រើនមានមន្ទីរពិសោធន៍វេជ្ជសាស្ត្រជំនាញយោងទៅតាមប្រភេទនៃការស៊ើបអង្កេតដែលបានអនុវត្ត។ អង្គការដែលផ្តល់ផលិតផលឈាមសម្រាប់បញ្ជូនទៅមន្ទីរពេទ្យដូចជាកាកបាទក្រហមនឹងផ្តល់ការចូលទៅកាន់មន្ទីរពិសោធន៍យោងសម្រាប់អតិថិជនរបស់ពួកគេ។ មន្ទីរពិសោធន៍ខ្លះមានឯកទេសក្នុងការធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យម៉ូលេគុលនិងការធ្វើតេស្តិ៍ cytogenetic ដើម្បីផ្តល់ព័ត៌មានទាក់ទងនឹងការធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យនិងការព្យាបាលជម្ងឺដែលទាក់ទងនឹងហ្សែនឬមហារីក។

 ដំណើរការកែច្នៃនិងលំហូរការងារ 
នៅប្រទេសបារាំងមានតែបុគ្គលិកពេទ្យ ទេ។ ឃ និង វេជ្ជបណ្ឌិត ឯកទេសខាង រោគវិទ្យា ឬ វិទ្យាសាស្រ្តមន្ទីរពិសោធន៍ព្យាបាល ) អាចពិភាក្សាពីលទ្ធផលមន្ទីរពិសោធន៍។

ភាពជឿជាក់នៃមន្ទីរពិសោធន៍វេជ្ជសាស្រ្តគឺមានសារៈសំខាន់បំផុតចំពោះសុខភាពនិងសុវត្ថិភាពរបស់អ្នកជំងឺដែលពឹងផ្អែកលើសេវាកម្មវិភាគដែលផ្តល់ដោយមន្ទីរពិសោធន៍ទាំងនេះ។ ភ្នាក់ងារផ្តល់ព័ត៌មានមានភាពខុសគ្នាទៅតាមប្រទេស។ ស្តង់ដារអន្តរជាតិក្នុងការប្រើប្រាស់សព្វថ្ងៃសម្រាប់ការទទួលស្គាល់មន្ទីរពិសោធន៍វេជ្ជសាស្ត្រគឺ អាយអេសអូ ១៥១៨៩ - មន្ទីរពិសោធន៍វេជ្ជសាស្ត្រ - តម្រូវការសម្រាប់គុណភាពនិងសមត្ថភាព។

នៅសហរដ្ឋអាមេរិច, រាប់ពាន់លានដុល្លារត្រូវបានចំណាយលើការធ្វើតេស្តមន្ទីរពិសោធន៍អ៊ុទទួលស្គាល់ដូចជា មន្ទីរពិសោធន៍បានបង្កើតការធ្វើតេស្ត ដែលមិនតម្រូវឱ្យមានការទទួលស្គាល់ជាផ្លូវការតើការអនុម័តរបស់ FDA ឬ! ប្រហែលមួយពាន់លានដុល្លារអាមេរិកក្នុងមួយឆ្នាំត្រូវចំណាយទៅលើអិល។ ឌី។ អេ។ ឌី។ អូស្វ័យប្រវត្តិរបស់អាមេរិក។  ការទទួលស្គាល់ជាផ្លូវការត្រូវបានអនុវត្តដោយ គណៈកម្មការចម្រុះ មហាវិទ្យាល័យអ្នកជំនាញរោគអាមេរិកអា អេអេ (សមាគមអាមេរិកជីវសាស្រ្ត) និងទីភ្នាក់ងាររដ្ឋនិងសហព័ន្ធផ្សេងទៀត។ គោលការណ៍ណែនាំនៃច្បាប់ត្រូវបានផ្តល់ជូនក្រោម CLIA ៨៨ ( ការកែលម្អមន្ទីរពិសោធន៍កែលម្អគ្លីនិក ) ដែលធ្វើនិយតកម្មការធ្វើតេស្តនិងបុគ្គលិកមន្ទីរពិសោធន៍វេជ្ជសាស្ត្រ។

ស្ថាប័នដែលត្រូវបានទទួលស្គាល់នៅក្នុងប្រទេសអូស្រ្តាលីគឺណាហ្គាដែលមន្ទីរពិសោធន៍ទាំងអស់ត្រូវតែត្រូវបានទទួលស្គាល់ដោយក្រុមហ៊ុនណាតាដើម្បីទទួលបានការទូទាត់ពី Medicare ។

នៅប្រទេសបារាំងរាងកាយ accrediting នេះគឺជាការ Comitéបារាំងធារីទទួលស្គាល់គុណភាពអប់រំ ( COFRAC ) ។ ក្នុងឆ្នាំ ២០១០ ការកែប្រែច្បាប់បានបង្កើតការទទួលស្គាល់ជាលក្ខណៈ ISO 15189 ដែលជាកាតព្វកិច្ចសម្រាប់មន្ទីរពិសោធន៍ព្យាបាលទាំងអស់។ 

នៅអេមីរ៉ាតអារ៉ាប់រួមនាយកដ្ឋានវាយតម្លៃឌូបៃ ( DAC  ) គឺជាស្ថាប័នទទួលស្គាល់ដែលត្រូវបានទទួលស្គាល់ជាអន្តរជាតិ  ដោយ កិច្ចសហប្រតិបត្តិការទទួលស្គាល់គុណភាពមន្ទីរពិសោធន៍អន្តរជាតិ (អាយ។ ស៊ី។ អាយ។ អេស ) សម្រាប់កន្លែងនិងក្រុមជាច្រើនរួមមានមន្ទីរពិសោធន៍វេជ្ជសាស្ត្រមន្ទីរពិសោធន៍ពិសោធន៍និងការវាស់ស្ទង់ខ្នាតតូចនិងអធិការកិច្ច។ សាកសព។

នៅហុងកុងស្ថាប័នដែលត្រូវបានទទួលស្គាល់គឺសេវាកម្មទទួលស្គាល់គុណភាពអប់រំហុងកុង ( HKAS ) ។ នៅថ្ងៃទី ១៦ ខែកុម្ភះឆ្នាំ ២០០៤ ហខេអេសបានដាក់កម្មវិធីទទួលស្គាល់ការធ្វើតេស្តសាកល្បងវេជ្ជសាស្ត្ររបស់ខ្លួន។

នៅប្រទេសកាណាដាការទទួលស្គាល់មន្ទីរពិសោធន៍មិនចាំបាច់ទេប៉ុន្តែកំពុងមានប្រជាប្រិយភាពកាន់តែខ្លាំងឡើង។ ការទទួលស្គាល់គុណភាពអប់រំកាណាដា ( អេស៊ី ) គឺជាឯកសារយោងជាតិ។ អង្គភាពត្រួតពិនិត្យតាមខេត្តផ្សេងៗគ្នាកំណត់មន្ទីរពិសោធន៍ក្នុងការចូលរួមរបស់ EQA ដូចជា LSPQ (Quebec), IQMH (Ontario) ។