ពញាលើថៃ

បន្ទាប់ពីការសោយទីវង្គត់របស់ ព្រះបាទរាមាកំហែង ដៃទន្លេសុខោទ័យក៏ដាច់ចេញ។ ព្រះបាទរាមាកំហែង ត្រូវបានស្នងរាជ្យបន្តដោយកូនប្រុសរបស់គាត់ឈ្មោះ លឺ ថៃ។ រាជាណាចក្រ​ដែល​មាន​ឋានៈ​ខ្ពង់ខ្ពស់​ដំបូង​បង្អស់នៅខេត្ត ឧត្តមធានី ​នៅ​ភាគ​ខាង​ជើង បន្ទាប់​មក​មិន​យូរ​ប៉ុន្មាន​បន្ទាប់​ពី ​នគរ​លាវ ​នៃ ​ហ្លួងព្រះបាង និង ​វៀងចន្ទន៍ (វៀងចនន្ទ៍)បាន​រំដោះ​ខ្លួន​ចេញ​ពី​ម្ចាស់​ត្រួតត្រា​របស់​ខ្លួន។ នៅឆ្នាំ ១៣១៩ អាណាចក្រ ហង្សាវត្តី បែរទៅទិសខាងលិច។ នៅឆ្នាំ១៣២១ ប្រាត តាក់ ដែលជាទីក្រុងចំណាស់ជាងគេមួយនៅក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់សុខោទ័យ បានទទួលសេរីភាព។ នៅ​ខាង​ត្បូង ក្រុង ​ស៊ូផាន់​បុរី ​ដ៏​មាន​ឥទ្ធិពល​ក៏​បាន​រំដោះ​ចេញ​ពី​ដើម​រជ្ជកាល​ឡៅថៃ។

ទ្រង់​បាន​បញ្ជូន​បេសកកម្ម​ប្រឆាំង​នឹង ​ចម្ប៉ា ​នៅ​ប្រហែល​ឆ្នាំ ១៣១២  ទោះបីជា លោក George Cœdès គិតថាវាជាឪពុករបស់គាត់ដែលរៀបចំការវាយឆ្មក់នៅឆ្នាំ 1313។

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:Pages with unreviewed translations