បាបធម៌

(សំ.), (បា.) (បាប៉ៈធ័រ) (បាបធម្ម) ធម៌​លាមក, អាក្រក់ គឺ​សភាវៈ​ដែល​ជា​ជំនួយ​ចិត្ត នាំ​ចិត្ត​ឲ្យ​ហ៊ាន​ធ្វើ​អំពើ​អាក្រក់ ដូច​យ៉ាង​សេចក្ដី​ច្រណែន​ឈ្នានីស, ឥត​អៀន​ខ្មាស ឥត​រាង​រអា​ទៅ​រក​អំពើ​អាក្រក់ ជាដើម ។

បាបធម៌ ៥ នោះគឺ ៖

 កហនា ការកុហកដោយឫកពា ។
 លបនា ការនិយាយរាក់ទាក់ដោយវាចា ។
 នេមិត្ដិកតា ការធ្វើនិមិត្ដ គឺប្រើឧបាយកល ដោយកាយខ្លះ ដោយវាចារខ្លះ ។
 និប្បេសិកតា ការពោលគំរាម ឬ​សង្កត់ប្រើសំដីជាខ្នោសសំរាប់កោស កាវយកលាភ ។
 លាភនេ លាភំ និជ្ជិគីសនតា ការរកលាភដោយលាភ គឺការយកលាភទៅទាក់លាភ ។