អានិសង្ស

(បា.),(សំ.)(--សង់)(អានិសំស; អានិឝំស) ផល​នៃ​កុសល, ផល​បុណ្យ; គុណ​ប្រយោជន៍​ឬ​សេចក្ដី​សុខ-ចម្រើន ដែល​បាន​អំពី​ការ​ប្រព្រឹត្ត​ល្អ : អានិសង្ស​ទាន, អានិសង្ស​សីល, អានិសង្ស​នៃ​សុចរិត ។ មនុស្ស​មាន​អានិសង្ស មនុស្ស​មាន​កុសល ។