សង្រ្គាមលោកលើកទី១

សង្រ្គាមលោកលើកទីមួយបានកើតឡើងដំបូងចាប់ពីឆ្នាំ ១៩១៤ ដល់ ឆ្នាំ ១៩១៨ សង្រ្គាមនេះមានប្រទេសជាច្រើនចូលរូមដូចជា ប្រទេសអាឡឺម៉ង់ ប្រទេសរុស្ស៊ី ប្រទេសអង់គ្លេស ប្រទេសបារាំង និង ប្រទេសជាច្រើនផ្សេងៗទៀត។

សង្គ្រាមលោកលើកទីមួយ ត្រូវបានគេស្គាល់ផងដែរថា ជាសង្រ្គាមលោកលើកទីមួយឬសង្រ្គាមដ៏អស្ចារ្យ ជាសង្គ្រាមពិភពលោកកណ្តាលនៅអឺរ៉ុបដែលបានចាប់ផ្តើមនៅថ្ងៃទី 28 ខែកក្កដាឆ្នាំ 1914 និងបន្តរហូតដល់ 11 វិច្ឆិកា 1918 ជាង 9 លានយុទ្ធជននិងជនស៊ីវិល 7 លាននាក់បានស្លាប់ដែលជាលទ្ធផលនៃ សង្គ្រាមអត្រាគ្រោះថ្នាក់មួយដែលធ្វើអោយធ្ងន់ឡើងដោយបច្ចេកវិទ្យាទំនើបនិងឧស្សាហកម្មដែលផ្ទុះឡើងនេះហើយជាប់គាំងយុទ្ធសាស្ត្រ។ វាគឺជាការមួយនៃជម្លោះស្លាប់ក្នុងប្រវត្តិសាស្រ្ត, ត្រួសត្រាយផ្លូវសម្រាប់ការផ្លាស់ប្តូរនយោបាយដ៏ធំមួយរួមទាំងការបដិវត្តន៍នៅក្នុងជាច្រើននៃប្រទេសដែលពាក់ព័ន្ធ។ [5]
សង្គ្រាមនេះបានទាក់ទាញក្នុងប្រទេសមហាអំណាចសេដ្ឋកិច្ចរបស់ពិភពលោកទាំងអស់ [6] ដែលត្រូវបានជួបប្រជុំគ្នាក្នុងសម្ព័ន្ធភាពប្រឆាំងចំនួនពីរគឺ: ពួកសម្ព័ន្ធមិត្ត (ដោយផ្អែកលើការពិនិត្យ Entente របស់ចក្រភពអង់គ្លេសបារាំងនិងចក្រភពរុស្ស៊ី) និងអំណាចកណ្តាលនៃប្រទេសអាល្លឺម៉ង់និង Austria- ប្រទេសហុងគ្រី។ ទោះបីជាប្រទេសអ៊ីតាលីបានក្លាយជាសមាជិកនៃសម្ព័ន្ធបីដងជាមួយអាល្លឺម៉ង់និងអូទ្រីស-ហុងគ្រីផងដែរ, វាមិនបានចូលរួមអំណាចកណ្តាលដែលជាប្រទេសអូទ្រីស-ហុងគ្រីបានវាយលុកប្រឆាំងនឹងលក្ខខណ្ឌនៃសម្ព័ន្ធភាពនេះ។ [7] សម្ព័ន្ធភាពទាំងនេះត្រូវបានរៀបចំឡើងវិញនិងពង្រីក ខណៈដែលប្រទេសនានាជាច្រើនទៀតបានចូលទៅក្នុងសង្រ្គាមនេះ: --ចន្នី (ការពិភាក្សា) ម៉ោង១៣:៣៨ ថ្ងៃអាទិត្យ ទី០៤ ខែមករា ឆ្នាំ២០១៥ (UTC)ប្រទេសអ៊ីតាលី, ប្រទេសជប៉ុននិងសហរដ្ឋអាមេរិកបានចូលបម្រើការងារជាមួយសម្ព័ន្ធមិត្តនិងចក្រភព Ottoman និងប៊ុលហ្គារីបានអំណាចកណ្តាល។ ទីបំផុតបុគ្គលិកយោធាជាង 70 លាននាក់ក្នុងនោះរួមមាន 60 លានអឺរ៉ុបត្រូវបានគេកេណ្ឌនៅក្នុងមួយនៃសង្រ្គាមធំបំផុតនៅក្នុងប្រវត្តិសាស្រ្ត។ [8] [9
នេះជាគន្លឹះបន្ទាន់សម្រាប់សង្រ្គាមគឺ 28 ខែមិថុនាឆ្នាំ 1914 ធ្វើឃាតពេជ្រ Archduke លោក Franz លោក Ferdinand របស់ប្រទេសអូទ្រីស, អ្នកស្នងតំណែងនៃប្រទេសអូទ្រីស-ហុងគ្រី, ដោយជាតិនិយមយូហ្គោស្លាវី Gavrilo សំខាន់នៅក្នុងសារ៉ាជីវ៉ូបានក្លាយ។ នេះកំណត់បិទវិបត្តិការទូតនៅពេលអូទ្រីស-ហុងគ្រីប្រគល់ឱសានវាទមួយនៅព្រះរាជាណាចក្រស៊ែប៊ី [10] [11] និងដែលជាប់សំណាញ់សម្ព័ន្ធភាពអន្តរជាតិបានបង្កើតឡើងនៅលើទសវត្សមកហើយពីមុនត្រូវបានគេហៅ។ នៅក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានសប្តាហ៍ដែលជាប្រទេសមហាអំណាចនៅសង្គ្រាមនិងជម្លោះរាលដាលយ៉ាងឆាប់នៅជុំវិញពិភពលោក។
នៅថ្ងៃទី 28 ខែកក្កដាអូទ្រីស-ហុងហ្ការីបានប្រកាសសង្គ្រាមលើប្រទេសស៊ែប៊ីនិងបានលុកលុយជាបន្តបន្ទាប់។ [12] [13] ខណៈពេលដែលប្រទេសរុស្ស៊ីបានប្រមូលនៅក្នុងការគាំទ្រស៊ែប៊ី,
អាល្លឺម៉ង់បានឈ្លានពានបែលហ្ស៊ិកនិងលុចសំបួអព្យាក្រឹតមុនពេលការផ្លាស់ប្តូរឆ្ពោះទៅរកប្រទេសបារាំង, អង់គ្លេសនាំមុខគេក្នុងការប្រកាសសង្រ្គាមនៅលើប្រទេសអាល្លឺម៉ង់។ បន្ទាប់ពីការហែក្បួនរបស់អាល្លឺម៉ង់នៅលើទីក្រុងប៉ារីសត្រូវបានគេបញ្ឈប់ពីអ្វីដែលបានគេស្គាល់ថាជារណសិរ្សខាងលិចបានតាំងទីលំនៅចូលទៅក្នុងសមរភូមិនៃការ attrition មួយជាមួយនឹងបន្ទាត់ Trench មួយដែលនឹងផ្លាស់ប្តូរតិចតួចទេរហូតដល់ឆ្នាំ 1917 ទន្ទឹមនឹងនោះដែរនៅលើភាគខាងកើតរណសិរ្សកងទ័ពរុស្ស៊ីបានជោគជ័យប្រឆាំងនឹង Austro- នេះ ហុងគ្រី, ប៉ុន្តែត្រូវបានបញ្ឈប់ក្នុងការលុកលុយនៃបូព៌ាព្រុស្ស៊ីរបស់ខ្លួនដោយអាល្លឺម៉ង់។ នៅក្នុងខែវិច្ឆិកាឆ្នាំ 1914 ចក្រភព Ottoman បានចូលរួមជាមួយអំណាចកណ្តាលដែលបានបើករណសិរ្សនៅក្នុង Caucasus នាយទន្លេអឺប្រានិងស៊ីណៃ។ អ៊ីតាលីបានចូលរួមជាមួយពួកសម្ព័ន្ធមិត្តនៅឆ្នាំ 1915 និងប៊ុលហ្គារីបានចូលរួមអំណាចកណ្តាលនៅក្នុងឆ្នាំដូចគ្នានេះដែរខណៈពេលដែលរូម៉ានីបានចូលរួមជាមួយពួកសម្ព័ន្ធមិត្តនៅឆ្នាំ 1916 និងជាសហរដ្ឋអាមេរិកបានចូលរួមជាមួយពួកសម្ព័ន្ធមិត្តនៅឆ្នាំ 1917 ។
រដ្ឋាភិបាលរុស្ស៊ីបានដួលរលំនៅក្នុងខែមីនាឆ្នាំ 1917 និងការបដិវត្ដន៍ជាបន្តបន្ទាប់នៅក្នុងខែវិច្ឆិកាបាននាំរុស្ស៊ីលក្ខខណ្ឌជាមួយនឹងអំណាចកណ្តាលតាមរយៈសន្ធិសញ្ញាទីក្រុង Brest Litovsk ដែលបានបង្កើតការទទួលជ័យជម្នះដ៏ធំរបស់អាល្លឺម៉ង់រហូតដល់ចាត់ទុកជាមោឃៈដោយការទទួលជ័យជម្នះរបស់សម្ព័ន្ធមិត្តលោកខាងលិចឆ្នាំ 1918 នេះ។ បន្ទាប់ពីការវាយលុកគួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើលរបស់អាល្លឺម៉ង់និទាឃរដូវឆ្នាំ 1918 នៅតាមបណ្តោយរណសិរ្សខាងលិចពួកសម្ព័ន្ធមិត្តបានប្រមូលផ្តុំគ្នាហើយបានបើកឡានមកវិញអាល្លឺម៉ង់នៅក្នុងស៊េរីនៃការវាយលុកទទួលបានជោគជ័យមួយ។ នៅថ្ងៃទី 4 ខែវិច្ឆិកាឆ្នាំ 1918, ចក្រភពអូទ្រីស-ហុងគ្រីបានយល់ព្រមបទឈប់បាញ់និងអាឡឺម៉ង់ដែលមានបញ្ហារបស់ខ្លួនជាមួយនឹងការបដិវត្តន៍, បានយល់ព្រមបទឈប់បាញ់មួយនៅថ្ងៃទី 11 ខែវិច្ឆិកាឆ្នាំ 1918 បញ្ចប់សង្គ្រាមនៅក្នុងការទទួលជ័យជម្នះមួយសម្រាប់ពួកសម្ព័ន្ធមិត្តនេះ។
ដោយចុងបញ្ចប់នៃសង្គ្រាមអំណាចរបស់អធិរាជដ៏ធំចំនួនបួនអាល្លឺម៉ង់, ប្រទេសរុស្ស៊ី, ចក្រភព-ឈប់អូទ្រីស-ហុងគ្រីនិងអូតូម៉ង់ក្នុងការកើតមាន។ ដែលជាអ្នកស្នងតំណែងជារដ្ឋរបស់អតីតទាំងពីរនាក់បានបាត់បង់ទឹកដីច្រើនខណៈពេលដែលចុងក្រោយពីរនាក់ត្រូវបានរុះរើ។ ផែនទីនៃអឺរ៉ុបនិងអាស៊ីភាគនិរតីត្រូវបានគេ redrawn ដោយមានប្រទេសជាច្រើនដែលបានស្ដារឡើងវិញឬឯករាជ្យបានបង្កើតឡើង។ ក្នុងអំឡុងពេលសន្និសីទសន្ដិភាពទីក្រុងប៉ារីសនេះបានដាក់លក្ខខណ្ឌបួនធំរបស់ពួកគេនៅក្នុងស៊េរីនៃសន្ធិសញ្ញាមួយ។ សម្ព័ន្ធប្រជាជាតិត្រូវបានបង្កើតឡើងជាមួយនឹងគោលបំណងនៃការការពារការធ្វើឡើងវិញនៃការប៉ះទង្គិចឱ្យរន្ធត់មួយបានឡើយ។ គោលបំណងនេះទោះជាយ៉ាងណាបានបរាជ័យជាមួយរដ្ឋខ្សោយ, ជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តសេដ្ឋកិច្ចជាតិនិយមនៅអឺរ៉ុបជាថ្មី, និងអារម្មណ៍អាល្លឺម៉ង់បំបាក់មុខរួមចំណែកដល់ការកើនឡើងនៃរបបផាសីសនេះ។ លក្ខខណ្ឌទាំងនេះនៅទីបំផុតបានរួមចំណែកធ្វើឱ្យសង្រ្គាមលោកលើកទី II ។