សិង្ខក័ង្ខា

​

ព្រះបាទសិង្ខក័ង្ខា រឺ ស្ដេចក្រែង រឺ ស្ដេចតាក្រែង (គ.ស ១១០៩-១១៩៥) រជ្ជកាល (គ.ស ១១៤៧-១១៩៥) នាម៉ឺន​មុខមន្ត្រី​ទាំងអស់​គ្នា​ ​បាន​មូលមតិ​ចុះសម្រុង​ទៅ​សុំ​យាង​ព្រះ​សិង្ខកុមារ​ ​ឲ្យ​ឡើង​សោយរាជ្យ​បន្ដ​អំពី​បងស្ដេចពំនោល។​ ព្រះបាទ​សិង្ខក័ង្ខា​ ថ្ងៃ ​១៣​កើត​ ​ខែ​ផល្គុន​ ឆ្នាំថោះ​ ​ព.ស​ ១៦៩១ ត្រូវជា​ ​ម.ស ​១០៦៨ ច.ស​ ៥០៩ និង​ត្រូវជា​ ​គ.ស ​១១៤៧ ព្រះ​សិង្ខកុមារ​បាន​ទទួល​ព្រះរាជ​អភិសេក​ ​ជា​ព្រះមហាក្សត្រ​ខ្មែរ​ទី​២២។​ ព្រះបាទសិង្ខក័ង្ខា ​ព្រះ​អង្គ​ទ្រង់មាន​ព្រះ​ជន្ម​ ​៣៨​វស្សា។ ព្រះ​គោរម​នាម​របស់​ព្រះ​អង្គ​គឺ​ ​ព្រះបាទ​សម្ដេច​សិង្ខក័ង្ខា​ ​មហា​រាជាធិរាជ។​ ក្រោយ ​ដែល​បាន​សោយរាជសម្បត្ដិ​ប្រទេស​កម្ពុជា​បាន​ ៤៩ ​ឆ្នាំ​មក​ ​ព្រះបាទ​សិង្ខក័ង្ខា​ ​ទ្រង់​ចូល​ទិវង្គត​ ​នៅ​ឆ្នាំថោះ​ ​ក្នុង​ព្រះ​ជន្ម​ ​៨៦​ ​វស្សា ដោយ​ជរា​ព្យាធិ។

ព្រះរាជជីវប្បវត្តិ
ព្រះ​អង្គ​ព្រះ​សិង្ខកុមារ​ ​ដែល​តាំង​តែ​ពី​នៅ​តូច​ជា​កុមារ​ ​ចូល​ចិត្ដ​តែ​ឆ្ងល់​ ​ចោទ​ជា​សំណួរ​សួរ​ដេញដោល​ត្រិះ​រិះ​ពិចារណា​ ​មិន​ចេះ​ចប់​មិន​ចេះ​ហើយ​ ​ត្រូវ​បាន​ប្រជានុរាស្ដ្រ​ដាក់​ព្រះ​នាម​ថ្វាយ​ថា​ ​ស្ដេច​ក័ង្ខា​ ​ឬ​ស្ដេច​តាក្រែង។​ ពង្សាវតារ ​សម្ដេច​វាំង​ជួន​បាន​កត់​សម្គាល់ថា​ ​ស្ដេច​អង្គ​នេះ​ ​នៅ​ចំ​មុខ​បញ្ហា​នីមួយៗ ​ព្រះ​អង្គ​ត្រិះ​រិះគិត​ពិចារណា​ ​វែកញែក​ល្អិតល្អន់​គ្រប់​ជ្រុង​គ្រប់​ជ្រោយ​ ​មិន​ដែល​ធ្វេសប្រហែស។​ ​ដូច្នេះ​ហើយ​អ្វី​ដែល​ព្រះ​អង្គ​សម្រេច​ធ្វើ​មិន​ដែល​ខុស​ឡើយ។​ ​ដោយសារ​គុណសម្បត្ដិ​នេះ​ ​ទើបបាន​គេ​នាំ​គ្នា​ថ្វាយ​ព្រះ​នាម​ព្រះ​អង្គ​ថា​ស្ដេច​ក្រែង​ ​ឬ​ស្ដេច​តាក្រែង។​ ក្នុង​ឆ្នាំថោះ​ ​ព្រះ​មហេសី​ព្រះ​នាង​ពៅ​ ​ប្រសូត​បាន​ព្រះរាជបុត្រ​មួយ​អង្គ​ព្រះ​នាម​សែណ្ណ័ករាជ។​ ក្រោយ ​ដែល​បាន​សោយរាជសម្បត្ដិ​ប្រទេស​កម្ពុជា​ ​បាន ​៤៩ ​ឆ្នាំ​មក​ ​ព្រះបាទ​សិង្ខក័ង្ខា​ ​ទ្រង់​ចូល​ទិវង្គត​ ​នៅ​ឆ្នាំថោះ​ ​ក្នុង​ព្រះ​ជន្ម​ ​៨៦ ​វស្សា ដោយ​ជរា​ព្យាធិ។​ ​ព្រះរាជបុត្រ​ព្រះសែណ្ណ័ករាជ​ ​ត្រូវ​បាន​នាម៉ឺន​មុខមន្ដ្រី​តូច​ធំ​ ​គ្រប់​ជាន់ថ្នាក់​នាំ​គ្នា​ទៅ​សុំ​យាង​ឲ្យ​ឡើង​សោយរាជសម្បត្ដិ​ប្រទេស​ កម្ពុជា​ ​បន្ដ​ព្រះរាជ​វង្ស​ពី​ព្រះ​បិតា។​

ឯកសារយោង
ប្រវត្តិសាស្ត្រខ្មែរភាគរឿងនិទាន ដោយលោកបណ្ឌិតសភាចារ្យ រស់ ចន្ទ្រាបុត្រ
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ក្សត្រខ្មែរក្នុងរឿងនិទានចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:រាជវង្សទេវអស្ចារ្យ