ចង្កៀងប្រេង

ចង្កៀងប្រេងគឺជាឧបករណ៍ភ្លើងបំភ្លឺមួយ ដែលត្រូវបានគេប្រើជំនួសទៀន និងទីតាំងដែលគ្មានការប្រើប្រាស់ភ្លើងអគ្គិសនី។ ចាប់ផ្តើមនៅក្នុង 1780ចង្កៀង Argand នេះ អាចជំនួសបានយ៉ាងឆាប់​រហ័ស​អោយចង្កៀងប្រេងផ្សេងទៀតដែលនៅមានក្នុងជំនាន់បុរាណ​និងត្រូវបានគេប្រើប្រាស់ចង្កៀងប្រេងកាតនេះរហូតដល់ឆ្នាំ 1850 ។ នៅតាមទីប្រជុំជននិងតំបន់ជនបទតូចមួយចំនួននៅតែបន្តការប្រើប្រាស់ជាហូរហែរនៅក្នុងសតវត្សទី 20។ រហួតដល់បច្ចុប្បន្នតំបន់មួយចំនួ​ននៅទីបំផុតត្រូវបានគេធ្វើការអគ្គីសនីចូល និងអំពូលពន្លឺ​អាចត្រូវ​បានប្រើជាពន្លឺ។

ចង្កៀងសម័យទំនើបភាគច្រើន (ដូចជាចង្កៀងគោម) ត្រូវបានជំនួសដោយប្រេងឥន្ធនៈ ប្រេងដែលមានមូលដ្ឋានឧស្ម័នដែលមានមូលដ្ឋានឬតិបត្តិការ​សង្គ្រោះបន្ទាន់នៅពេលដែលពន្លឺដែលមិនមែន​ជាអគ្គិសនីត្រូវបានទាមទារ។ ដូច្នេះចង្កៀងប្រេងនៅសព្វថ្ងៃនេះត្រូវបានប្រើជាចម្បងសម្រាប់បំភ្លឺ ពិសេសពួកគេផលិតឬក្នុងពិធីបុណ្យសាសនានិងពិធីបុណ្យសាសនា។

សមាសភាគ

ខាងក្រោមនេះគឺជាផ្នែកខាងក្រៅដ៏សំខាន់មួយនៃចង្កៀងក្រុមហ៊ុន Terra-cotta
 ស្មា 
 រន្ធហូរ 
 រន្ធតាមរយៈការដែលប្រេងត្រូវបានដាក់នៅខាងក្នុងអង្គជំនុំជម្រះប្រេង។ ទទឹងជួរពី 0.5-5 សង់ទីម៉ែត្រនៅក្នុងទូទៅ។ វាអាចមានរន្ធតែមួយឬច្រើន។
 ជ្រើសយករន្ធនិងក្បាលផងដែរ។
 វា​អាច​គ្រាន់​តែ​បើក​នៅ​ក្នុង​តួ​នៃ​ចង្កៀង​ឬ​ក្បាល​ពន្លូត​។ ក្នុង​ប្រភេទ​ជាក់លាក់​មួយ​ចំនួន​ចង្កៀង​មាន​ការ​ចង្អូរ​នៅ​លើ​ទិដ្ឋភាព​ល្អ​គ្មាន​គូ​ប្រៀប​នៃ​ក្បាល​ដែល​រត់​ទៅ​រន្ធ​ហូរ​ហើយប្រមូលត្រឡប់​មក​វិញ​នូវការជ្រៀបយក​ប្រេង​ពីប្រឆេះ​។
 ដោះស្រាយ 
 ចង្កៀងមកជាមួយនិងដោយគ្មានចំណុចទាញ។ ចំណុចទាញមកនៅក្នុងរាងផ្សេងគ្នា។ ទូទៅ​បំផុត​គឺ​​សណ្ឋានរាងវា​សម្រាប់ចង្អុលដៃដោយ palmette ដែល​មេដៃ​ត្រូវ​បាន​ចុច​ដើម្បី​មាន​ស្ថេរ​ភាពនៃ​ចង្កៀង​មួយ​។ ចំណុច​ទាញ​ផ្សេង​ទៀត​គឺ​ចំណិត​រាង​ត្រីកោណ​និង​ពាក់​ក​ណ្តា​ល​រាង​ពង​ក្រពើ​។ ចង្កៀងជា​ធម្មតា​មាន​ក្បាល​ពន្លូត​ហើយ​ពេល​ខ្លះ​មាន ក្បាលសំរាប់អូសឡើងដែលបញ្ឆៀង​ឡើងពីផ្ទៃខាងក្រៅ​។ 
 Discus 
 Volute 
 ប្រហោងផ្ទុកប្រេង 
 អាងស្តុកទឹកប្រេង។ បរិមាណមធ្យមនៅក្នុងចង្កៀងក្រុមហ៊ុន Terra-cotta ធម្មតាគឺ 20 CC ។

ប្រភេទចង្កៀង
ចង្កៀងដែលអាចត្រូវបានចែកប្រភេទដោយផ្អែកលើលក្ខណៈវិនិច្ឆ័យផ្សេងគ្នារួមទាំងសម្ភារៈ [[(ដីឥដ្ឋប្រាក់សំរិទ្ធ,]] [[មាសដុំថ្មរអិល,),]] រូបរាងរចនាសម្ព័ន្ធរចនានិងរូបភាព (ឧ. និមិត្តរូប, សាសនាទេវកថា, ស្នេហានានាសមរភូមិប្រយុទ្ធការម៉ាញ់) ។

ចង្កៀងប្រភេទ typological
Typologically, ចង្កៀងនៃមេឌីទែរ៉ាណេបុរាណអាចត្រូវបានចែកជាប្រភេទចម្បងប្រាំមួយ

កង់ធ្វើឡើង:  ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុមនេះមានរួមបញ្ចូលទាំងចង្កៀងក្រិកនិងអេហ្ស៊ីបដែលកាលបរិច្ឆេទមុនពេល ម.គ. សតវត្សទី 3 ។ ពួកគេត្រូវបានកំណត់លក្ខណៈដោយ​ការតុបតែងធម្មតា​តិចតួចឬគ្មាននិងធំទូលាយការចាក់រន្ធខ្វះចំណុចទាញមួយនិងមួយការកាន់ ការចោះឬ មិនចោះ ។ ក្បាលបញ្ឆេះ ទម្លុះបានកើតឡើងមួយរយៈខ្លីរវាងទី 4 ម.គ. និងសតវត្សទី 3 ។ រន្ធនៃបញ្ឆេះមិនបានចោះបានបន្តរហូតដល់សតវត្សទី 1 ម.គ. ។

Volute, ដើមចក្រពត្តិ:  ជាមួយនឹងការ volutes លាតសន្ធឹងពីក្បាលរបស់ពួកគេចង្កៀងទាំងនេះត្រូវបានគេផលិតឡើងភាគច្រើននៅក្នុងប្រទេសអ៊ីតាលីក្នុងអំឡុងពេលរ៉ូម៉ាំងដំបូង។ ពួកគេមានថាសមួយដែលធំទូលាយ, ស្មាតូចចង្អៀតមួយនិងចំណុចទាញគ្មានរូបភាពយ៉ាងល្អិតល្អន់និងការបញ្ចប់សិល្បៈនិងជួរដ៏ធំទូលាយមួយនៃគំរូនៃការតុបតែង។

ខ្ពស់ចក្រពត្តិ:  ទាំងនេះគឺជាចុងរ៉ូម៉ាំង។ ស្មាគឺកាន់តែទូលំទូលាយនិងថាសគឺទំហំតូចដែលមានការតុបតែងតិចជាងមុន។ ចង្កៀងទាំងនេះមានចំណុចទាញនិងក្បាលធម្មតាខ្លីហើយបញ្ចប់សិល្បៈតិចជាង។

កង្កែប:  នេះគឺជាចង្កៀងរចនាប័ទ្មមួយក្នុងតំបន់ផលិតទាំងស្រុងនៅក្នុងប្រទេសអេហ្ស៊ីបហើយបានរកឃើញនៅក្នុងតំបន់ដែលនៅជុំវិញវារវាងគ។ 100 និង 300 គ.ស. ។ កង្កែបនោះ, (Heqet) គឺជានិមិត្តសញ្ញាមួយដែលមានកូនអេហ្ស៊ីប។

ចង្កៀងរអិលក្រហមអាហ្រ្វិកត្រូវបានគេធ្វើឡើងនៅក្នុងទ្វីបអាហ្រ្វិកខាងជើងនោះទេប៉ុន្តែបាននាំចេញយ៉ាងទូលំទូលាយនិងតុបតែងនៅក្នុងប័ណ្ណពណ៌ក្រហម។  ពួកគេបានចុះកាលបរិច្ឆេទពីទី 2 ទៅសតវត្សទី 7 ហើយរួមមានភាពខុសគ្នាដ៏ធំទូលាយមួយនៃរាងរួមទាំងមានស្មាតុបតែងយ៉ាងខ្លាំងជាមួយនឹង ថាសតូចនិងរាក់ទាក់ទងគ្នា។ ការតុបតែងរបស់ពួកគេគឺមិនដែលមិនមែនជាសាសនាគ្រីស្ទានឬជ្វីហ្វ។ ភ្លេងរត់ពីក្បាលត្រឡប់ទៅរន្ធហូរហើយវាត្រូវបានសន្មតថានេះគឺដើម្បីយកប្រេងជះឥទ្ធិពលត្រឡប់មកវិញ។ ចង្កៀងទាំងនេះជាញឹកញាប់មានច្រើនជាងមួយចាក់រន្ធ។

ចង្កៀងស្បែកជើងមានរាងពងក្រពើនិងរូបរាងរកឃើញជាចម្បងនៅក្នុង  Levant នេះ។ ពួកគេត្រូវបានផលិតរវាងទី 3 ដើម្បី គ.ស. សតវត្សទី 9 ។
ការតុបតែងរួមមានគម្ពីរវល្លិ, wreaths ដូងនិងអក្សរក្រិច។

ចង្កៀងរោងចក្រ:  គេហៅថាផងដែរ Firmalampen  (ពីអាល្លឺម៉ង់), ទាំងនេះគឺជាសកលក្នុងការចែកចាយនិងសាមញ្ញនៅក្នុងរូបរាង។ ពួកគេមានក្បាលបញ្ជូន, discus ធម្មតានិងរលាក់ 2 ឬ 3 នៅលើស្មានោះ។ ដំបូងបានធ្វើឡើងនៅក្នុងរោងចក្រនៅភាគខាងជើងប្រទេសអ៊ីតាលីនិង Gaule ភាគខាងត្បូងរវាងសតវត្សទី 3 ទី 1 និង គ.ស. ពួកគេត្រូវបាននាំចេញទៅកាន់បណ្តាខេត្តរ៉ូម៉ាំងទាំងអស់។ ភាគច្រើនត្រូវបានបោះត្រានៅលើបាតដើម្បីកំណត់អត្តសញ្ញាណក្រុមហ៊ុនផលិតនេះ។

ចង្កៀងប្រេងនៅក្នុងបរិបទសាសនា

សាសនា

ចង្កៀងលេចឡើងក្នុង Torah និងប្រភពយូដាផ្សេងទៀតជានិមិត្តរូបនៃ "ភ្លើង" ដែលជាវិធីសម្រាប់សុចរិតនោះមានប្រាជ្ញា, និងសម្រាប់ក្ដីស្រឡាញ់និងតម្លៃវិជ្ជមានផ្សេងទៀត។ ខណៈពេលដែលភ្លើងជាញឹកញាប់ត្រូវបានគេពិពណ៌នាថាជាការបំផ្លិចបំផ្លាញពន្លឺត្រូវបានផ្តល់អត្ថន័យខាងវិញ្ញាណវិជ្ជមាន។ ចង្កៀងប្រេងនិងពន្លឺរបស់វាគឺមានធាតុដ៏សំខាន់ក្នុងគ្រួសារហើយនេះអាចពន្យល់ពីនិមិត្តសញ្ញារបស់ពួកគេ។ ចង្កៀងប្រេងត្រូវបានប្រើសម្រាប់ធ្វើពិធីខាងវិញ្ញាណជាច្រើន។
ចង្កៀងប្រេងនិងពន្លឺរបស់វាក៏បានក្លាយជាអត្ថបទលើពិធីដ៏សំខាន់ជាមួយនឹងការអភិវឌ្ឍបន្ថែមទៀតនៃវប្បធម៌ជ្វីហ្វនិងសាសនារបស់ខ្លួន។

«ហើយអ្នកនឹងបញ្ជាប្រជាជនអ៊ីស្រាអែលថាពួកគេនាំយកទៅវាយដំអ្នកអូលីវប្រេងសុទ្ធសម្រាប់ពន្លឺចង្កៀងដែលអាចត្រូវបានកំណត់ដើម្បីដុតបន្ត "។ និក្ខមនំ 27:20
«នៅពេលដែលអ្នកបានកំណត់ចង្កៀងនោះចង្កៀងទាំងប្រាំពីរនឹងផ្ដល់ពន្លឺនៅមុខឈរចង្កៀង (menorah) ។ " លេខ 8: 1 -4
"មានខ្ញុំនឹងបណ្តាលឱ្យមោទនភាពក្នុងការចញពន្លសម្រាប់លោក David ខ្ញុំបានរៀបចំចង្កៀងមួយសម្រាប់រើសតាំងរបស់ខ្ញុំ»។ (ទំនុកដំកើង 132:16);
"សម្រាប់ពាក្យបញ្ជាគឺជាចង្កៀងមួយនិង Torah គឺពន្លឺនិងវិន័យឱ្យដឹងខ្លួនគឺជាវិធីនៃជីវិត»។ (សុភាសិត 6:23);
«ព្រលឹងវិញ្ញាណរបស់បុរសគឺជាចង្កៀងនៃព្រះដែលស្វែងរកសភានៃ innards របស់មួយនេះ។ " (សុភាសិត 20:27) ។
"ចង្កៀងមួយត្រូវបានគេហៅថាចង្កៀងមួយនិងជាព្រលឹងនៃមនុស្សដែលត្រូវបានគេហៅថាចង្កៀងមួយ។ " (ប៉ាប៊ីឡូន Talmud, Shabbat 30B)

Chanukah

ព្រះវិហារបរិសុទ្ធ Menorah ប្រាំពីរចង្កៀងប្រេងសាខាពិធីបុណ្យមួយដែលបានប្រើនៅក្នុងព្រះវិហារបរិសុទ្ធទីពីរ forms កណ្តាលនៃសាច់រឿងនិងមជ្ឈមណ្ឌល Chanukah នៅលើអព្ភូតហេតុដ៏អស្ចារ្យដែលក្នុងអំឡុងពេលលាងសម្អាតប្រាសាទសាសន៍យូដានៅក្រុងយេរូសាឡឹមបន្ទាប់ពីការលួចរបស់របររបស់ខ្លួន, ចង្កៀងនេះត្រូវបានគេសន្មត់ថាដុតបន្ត ជារៀងរហូតនោះទេប៉ុន្តែមានប្រេងតែគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់មួយថ្ងៃគឺនិងគ្មានប្រេងកាន់តែច្រើនអាចមានកម្មវិធីសម្រាប់រយៈពេល 8 ថ្ងៃ; អព្ភូតហេតុប្រេងរំពឹងថានឹងមានរយៈពេលតែមួយថ្ងៃជំនួសឱ្យដុតសម្រាប់រយៈពេល 8 ថ្ងៃពេញលេញ។

គ្រីស្ទសាសនា

មានសេចក្តីយោងជាច្រើនដើម្បីចង្កៀងប្រេងនៅក្នុងគម្ពីរសញ្ញាថ្មីមាន:
"ភ្នែករបស់អ្នកគឺជាចង្កៀងនៃរាងកាយរបស់អ្នកពេលដែលភ្នែករបស់អ្នកគឺសំឡេងរាងកាយទាំងមូលរបស់អ្នកគឺសំឡេងរាងកាយទាំងមូលរបស់អ្នកគឺពោរពេញទៅដោយពន្លឺ។ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលវាមិនត្រូវបានស្តាប់, ខ្លួនរបស់អ្នកគឺពោរពេញទៅដោយភាពងងឹត" (  );
"គាត់គឺជាចង្កៀងដុតហើយបញ្ចាំងហើយអ្នកក៏យល់ព្រមឱ្យរីករាយសម្រាប់ខណៈពេលមួយនៅក្នុងពន្លឺរបស់គាត់»។ (  );
«ហើយយប់នឹងមានច្រើនជាងនេះទេពួកគេត្រូវការពន្លឺនៃចង្កៀងឬព្រះអាទិត្យទេសម្រាប់ព្រះអម្ចាស់ជាព្រះរបស់ពួកគេនឹងក្លាយជាពន្លឺហើយពួកគេនឹងបានគ្រងរាជ្យសម្រាប់ការដែលមិនធ្លាប់មាននិងមិនធ្លាប់មាន»។ (  ) ។
«ពន្លឺនៃរាងកាយគឺភ្នែក: ប្រសិនបើដូច្នេះភ្នែកទ្រង់ចុះនឹងមានតែមួយរាងកាយទាំងមូលរបស់អ្នកនឹងត្រូវបានពេញលេញនៃពន្លឺ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើភ្នែកទ្រង់ចុះនឹងមានអាក្រក់រាងកាយទាំងមូលរបស់អ្នកនឹងត្រូវបានពេញលេញនៃភាពងងឹត។ ប្រសិនបើដូច្នេះពន្លឺដែលនៅក្នុងទ្រង់ដ៏ជាមានភាពងងឹតគឺជាភាពងងឹតថារបៀបដ៏អស្ចារ្យ
! "(  ) នោះគឺនៅក្នុង YLT: "ចង្កៀងនៃរាងកាយគឺភ្នែកប្រសិនបើដូច្នេះទ្រង់ចុះភ្នែកអាចជាការល្អឥតខ្ចោះនោះរាងកាយរបស់អ្នកទាំងអស់នឹងទទួលបានការបំភ្លឺប៉ុន្តែប្រសិនបើភ្នែកទ្រង់ចុះអាចនឹងអាក្រក់រាងកាយរបស់អ្នកទាំងអស់ នឹងត្រូវងងឹតបើដូច្នេះពន្លឺ [គឺជា] ថានៅក្នុងទ្រង់គឺជាភាពងងឹត - ភាពងងឹតតើដ៏អស្ចារ្យ "! ៤

នៅក្នុងសាសនាចក្រនិងគ្រិស្តអូស្សូដក់ជាច្រើនចង្កៀងប្រេងខាងកើតវិហារកាតូលិក (  , Slavonic: lampada)  នៅតែត្រូវបានគេប្រើទាំងពីរនៅលើតារាងបរិសុទ្ធ (អាសនៈ) និងដើម្បីបំភ្លឺរូបតំណាងរបស់ iconostasis នៅលើនិងនៅជុំវិញប្រាសាទព្រះវិហារ (ការកសាងសាសនាចក្រ) ។ គ្រីស្ទានគ្រិស្តអូស្សូដក់ក៏នឹងប្រើចង្កៀងប្រេងនៅក្នុងផ្ទះរបស់ពួកគេដើម្បីបំភ្លឺជ្រុងរូបតំណាងរបស់ពួកគេ។

ជាប្រពៃណីនេះចង្កៀងជម្រកនៅក្នុងសាសនាចក្រគឺជាគ្រិស្តអូស្សូដក់ចង្កៀងប្រេងមួយ។ វាត្រូវបានភ្លឺដោយប៊ីស្សពនៅពេលដែលសាសនាចក្រត្រូវបាន consecrated និងតាមឧត្ដមគតិវាគួរតែដុតរហូតម្តង។ ប្រេងដែលបានដុតនៅក្នុងទាំងអស់នៃចង្កៀងប្រេងទាំងនេះគឺជាប្រពៃណីអូលីវ។

នៅក្នុងប្រទេសក្រិចនិង Cyprus, lampáda  (ភាសាក្រិច: λαμπάδα) [[គឺជាឈ្មោះពិសេសសម្រាប់ទៀនបានប្រារព្ធធ្វើឡើងដោយស្មោះត្រង់នៅលើសេវាបុណ្យ]] Easter ប្រារព្ធរស់ឡើងវិញនោះ។ បើទោះបីជាប្រេងប៉ារាហ្វីធម្មតាឬទៀន beeswax អាចត្រូវបានប្រើlampádaមួយដែលជាធម្មតាមានទំហំធំ,  ទៀនពណ៌សឬក្នុងករណីរបស់កុមារដែលជាទៀនចំរុះបានតុបតែងជាមួយនឹងខ្សែបូរអងា្កំ, ក្មេងលេង, ផ្កាស្ងួតលlampádaនេះត្រូវបានភ្លឺនៅពាក់អាធ្រាត្រហើយ  ជាមួយនឹងពន្លឺដ៏បរិសុទ្ធពីទៀនបូជាចារ្យហើយបន្ទាប់មកផ្ទះវិញបានអនុវត្ត។ សញ្ញានៃការឆ្លងនេះត្រូវបានធ្វើឡើងជាញឹកញាប់ជាមួយនឹងចានមកពីអណ្តាតភ្លើងនេះនៅលើធ្នឹមខាងលើទ្វារផ្ទះរបស់មេនិងអណ្ដាតភ្លើងត្រូវបានផ្ទេរទៅឱ្យចង្កៀងប្រេងជ្រុងរូបតំណាង; តែប៉ុណ្ណោះបន្ទាប់មកlampádaអាចត្រូវបានពន្លត់។  ឈើឆ្កាងនៅលើទ្វារហើយអណ្ដាតភ្លើងមុនពេលរូបតំណាងនេះត្រូវបានគេជឿប្រគល់ការពារព្រះអម្ចាស់ដល់លើគ្រួសារ។

សាសនាអ៊ីស្លាម
«ព្រះជាពន្លឺនៃស្ថានសួគ៌និងផែនដី។ ពាក្យប្រៀបធៀបនៃពន្លឺរបស់ទ្រង់គឺដូចដែលវាត្រូវបានគេដែលជាការពិសេសដែលមានចង្កៀងមួយ; ចង្កៀងនេះត្រូវបាន [ព័ទ្ធជុំវិញ] នៅក្នុងកញ្ចក់កញ្ចក់ [ចាំង] ដូចជាតារាពេញដោយរស្មី: [ចង្កៀងមួយ] ភ្លឺពីដើមឈើមានពរ - អូលីវមួយ -ដើមឈើនោះគឺមិនមែនរបស់ខាងកើតក៏មិនមែនជាទិសខាងលិចនៃប្រេង whereof [គឺភ្លឺដូច្នេះវា] នឹងពន្លឺឱ្យល្អជិត [ខ្លួនឯង] ទោះបីជាភ្លើងមិនបានប៉ះវា: ពន្លឺនៅលើពន្លឺ! ព្រះទ្រង់ដឹកនាំទៅឯពន្លឺទ្រង់ដែលគាត់ដែលនឹង [ឱ្យត្រូវបានដឹកនាំ] និង [ដល់ទីបញ្ចប់នេះ] ព្រះ propounds ប្រើពាក្យប្រស្នាដល់មនុស្សចាប់តាំងពីព្រះ [តែម្នាក់ឯង] មានចំណេះដឹងពេញលេញនៃការគ្រប់ទាំងអស់»។ 24:35

សាសនាហិណ្ឌូ

"មនុស្ស errs ទីនេះ
ដោយរឿង, ងងឹតចំណេះដឹង។ ប៉ុន្តែសម្រាប់អ្នកដែល
ភាពងងឹតនៃព្រលឹងដែលត្រូវបានដេញដោយពន្លឺ (របស់ព្រះអម្ចាស់)
ដ៏ស្អាតអស្ចារ្យនិងច្បាស់លាស់រះសម្ដែងពីសេចក្តីពិត
ដូចជាប្រសិនបើស៊ុននៃប្រាជ្ញាមួយបានកើតឡើងស្រក់
ធ្នឹមនៃព្រឹកព្រលឹមរបស់ខ្លួន។ គាត់នៅតែមានសំរុះសំរួល,
ទ្រង់ស្វែងរកជាមួយទ្រង់ក្រឡុកស្នាក់នៅតាមទ្រង់
ព្រលឹងបំភ្លឺយកផ្លូវនេះ
ដែលមានគ្មានងាកត្រឡប់មកវិញរបស់ពួកគេបាបច្រានចេញ
ដោយកម្លាំងនៃសេចក្ដីជំនឿ។ តើនរណានឹងអាចមានពន្លឺនេះ
។ ដែលបានមានព្រះវាបានមើលឃើញ "- Bhagavad-លោក Gita,  ក្រុមហ៊ុន Ch: V និង A បន្ទាត់ 50-60 ។

ចង្កៀងប្រេងត្រូវបានប្រើជាទូទៅនៅក្នុងព្រះវិហារបរិសុទ្ធរបស់សាសនាហិណ្ឌូក៏ដូចជានៅក្នុងទីសក្ការៈបូជាផ្ទះ។ ជាទូទៅចង្កៀងដែលបានប្រើនៅក្នុងព្រះវិហារបរិសុទ្ធគឺមានរាងជារង្វង់ដោយមានកន្លែងសម្រាប់ប្រាំអាក្រក់។ ពួកគេត្រូវបានធ្វើឡើងនៃលោហៈហើយអាចបានផ្អាកនៅលើខ្សែសង្វាក់មួយឬ screwed ទៅលើវេតិកាមួយ។ មានជាធម្មតានឹងមានចង្កៀងយ៉ាងហោចណាស់មួយនៅក្នុងទីសក្ការៈបូជាគ្នាហើយទីសក្ការៈបូជាដ៏សំខាន់នេះអាចមានច្រើន។ ជាធម្មតាបានតែមួយប៉ុណ្ណោះត្រូវបានរបឆេហភ្លឺដោយមានទាំងអស់ចំនួនប្រាំដុតតែលើឱកាសបុណ្យ។ ចង្កៀងប្រេងត្រូវបានប្រើក្នុងពិធីសាសនាហិណ្ឌូនៃ Aarti ។

នៅក្នុងទីសក្ការៈបូជាផ្ទះរចនាប័ទ្មនៃការចង្កៀងជាធម្មតាផ្សេងគ្នាដែលមានតែមួយគត់របឆេហ។ ជាធម្មតាមានដុំមួយនៃលោហៈដែលបង្កើតត្រឡប់មកវិញនៃចង្កៀងដែលមានរូបភាពនៃអាទិទេពហិណ្ឌូពុម្ពនៅលើវា។ នៅក្នុងផ្ទះជាច្រើនចង្កៀងដុតថ្ងៃទាំងអស់នោះទេប៉ុន្តែនៅក្នុងផ្ទះផ្សេងទៀតវាត្រូវបានភ្លឺនៅ sundown ។ ចង្កៀងនៅក្នុងទីសក្ការៈបូជាផ្ទះត្រូវបានសន្មត់ថាត្រូវបានភ្លឺមុនពេលភ្លើងផ្សេងទៀតណាមួយត្រូវបានបើកនៅពេលយប់។

មួយដំបងចង្កៀងប្រេងឬធូបដៃបានប្រារព្ធ (ភ្លឺពីចង្កៀង) ត្រូវបានប្រើផងដែរក្នុងអំឡុងពេលពិធី puja សាសនាហិណ្ឌូ។ នៅភាគខាងជើងនៃប្រទេសឥណ្ឌាដែលជាចង្កៀងប្រាំរបឆេហគឺត្រូវបានប្រើជាធម្មតាជាមួយនឹងការជំរុញ ghee ។ ក្នុងឱកាសពិសេសចង្កៀងជាច្រើនទៀតដែលអាចត្រូវបានប្រើសម្រាប់ puja, មានយ៉ាងល្អិតល្អន់បំផុតដែលក្របខ័ណ្ឌជាច្រើននៃមនុស្សអាក្រក់។

នៅក្នុងភាគខាងត្បូងប្រទេសឥណ្ឌាមានប្រភេទមួយចំនួននៃចង្កៀងប្រេងដែលមានជាទូទៅនៅក្នុងព្រះវិហារបរិសុទ្ធនិងធ្វើពិធីសាសនាតាមបែបប្រពៃណីមួយចំនួនដែលមានទំហំតូចជាងនេះត្រូវបានប្រើសម្រាប់ការផ្តល់ផងដែរគឺ:
Deepalakshmi,  ចង្កៀងស្ពាន់មួយដែលមានពិពណ៌នានៃព្រះស្រី Lakshmi លើដុំត្រឡប់មកវិញ។ ពួកគេជាធម្មតាមានទំហំតូចនិងមានតែមួយគត់របឆេហ។
Nilavilakku  ជាស្ពាន់មានកម្ពស់ឬចង្កៀងសំរិទ្ធលើវេទិកាដែលជាកន្លែងដែលពួកមនុស្សអាក្រក់ត្រូវបានដាក់នៅកម្ពស់ជាក់លាក់មួយ។
Paavai vilakku,  ស្ពាន់ឬចង្កៀងសំរិទ្ធនៅក្នុងសំណុំបែបបទនៃស្ត្រីកាន់នាវាមួយជាមួយនឹងដៃរបស់នាងមួយ។ ប្រភេទនៃចង្កៀងនេះមានទំហំខុសគ្នាពីតូចខ្លាំងណាស់ស្ទើរតែជីវិតទំហំ។ វាក៏មានកំណែថ្មដ៏ធំមួយនៃចង្កៀងនេះនៅក្នុងព្រះវិហារបរិសុទ្ធរបស់សាសនាហិណ្ឌូនិងទីសក្ការៈបូជានៃ Karnataka, តាមីលណាឌូនិង Kerala នៅជាពិសេសនៅមូលដ្ឋាននៃជួរឈរនិង flanking ច្រកចូលនៃព្រះវិហារបរិសុទ្ធ។ ពួកគេមានតែមួយរបឆេហ។
Thooku vilakku,  ស្ពាន់ឬព្យួរចង្កៀងសំរិទ្ធពីខ្សែសង្វាក់មួយដែលជាញឹកញាប់ដោយមានមនុស្សអាក្រក់ច្រើន។

សាសនាសាច់ញាតិរបស់ចិន
ចង្កៀងប្រេងត្រូវបានភ្លឺនៅទីសក្ការៈបូជាបែបប្រពៃណីរបស់ប្រទេសចិនមុនពេលទាំងរូបភាពនៃអាទិទេពឬបន្ទះជាមួយនឹងអក្សរចិនបុរាណឈ្មោះនៃអាទិទេពផ្តល់នេះ។ ចង្កៀងបែបនេះត្រូវបានធ្វើឡើងជាធម្មតាពីកញ្ចក់ច្បាស់លាស់ (ដែលពួកគេមើលទៅស្រដៀងគ្នាទៅនឹងកែវផឹកធម្មតា) និងត្រូវបានបំពេញដោយប្រេងពេលខ្លះជាមួយនឹងទឹកក្រោម។ ការ floater ឆ្នុកឬប្លាស្ទិចដែលមានរបឆេហមួយដែលត្រូវបានដាក់នៅលើកំពូលនៃប្រេងជាមួយនឹងផ្នែកខាងក្រោមនៃរបឆេហលិចទឹកនៅក្នុងប្រេងនេះ។

ចង្កៀងបែបនេះត្រូវបានរក្សាទុកនៅក្នុងការដុតទីសក្ការៈបូជាថាតើឯកជនឬសាធារណៈនិងដំបងធូបឬដំបងធូបត្រូវបានភ្លឺពីចង្កៀង។

ប្រវត្តិ

វាគឺជាការលំបាកខ្លាំងណាស់ក្នុងការនិយាយថានៅពេលនិងកន្លែងដែលចង្កៀងប្រេងជាលើកដំបូងត្រូវបានប្រើ។ នេះគឺមួយផ្នែកដោយសារតែវាគឺជាការលំបាកដើម្បីគូរបន្ទាត់រៀបរាប់នៅពេលដែលទំរង់នៃយុគដំបូងនៃការបង្កើតប្រភពបន្តមួយនៃពន្លឺពីភ្លើងអាចត្រូវបានហៅថាចង្កៀងមួយ។
នេះជាលើកដំបូងត្រូវបានគេធ្វើឡើងចង្កៀងនៃវត្ថុធម្មជាតិកើតឡើងដូងសែលសមុទ្រសែលស៊ុតនិងថ្មប្រហោង។ ខ្លះជឿថាចង្កៀងត្រឹមត្រូវជាលើកដំបូងត្រូវបានគេឆ្លាក់ពីថ្ម។ ចង្កៀងថ្មកោងត្រូវបានរកឃើញនៅក្នុងកន្លែងចុះថ្ងៃទីដើម្បីសហស្សវត្សរ៍ទី 10 មុនគ។ (Mesolithic, មជ្ឈឹមថ្មរយៈពេលអាយុប្រហែលឆ្នាំ 10.300 - ។ 8000 ម.គ. ) ចង្កៀងថ្មប្រេងនេះដែលចាស់ជាងគេត្រូវបានគេរកឃើញនៅក្នុង Lascaux ក្នុងឆ្នាំ 1940 នៅក្នុងរូងភ្នំដែលត្រូវបានជម្រករស់នៅ 10.000 ទៅ 15.000 ឆ្នាំកន្លងមកហើយ  សិក្ខាសាលាសិល្បៈ Epalladio

បុរាណវិទូមួយចំនួនបានអះអាងថាដំបូងសែលចង្កៀងមាននៅក្នុងជីវិតច្រើនជាង 6000 ឆ្នាំមកហើយ។ (យុគថ្មរំលីង, ក្រោយមកយុគ្គថ្មបំបែក, C ។ 8500 - 4500 ម.គ. ) ។ ពួកគេជឿថាចង្កៀងសែលរាងអក្សរ alabaster ជីកឡើងនៅក្នុងតំបន់បណ្ដាញ Sumerian ណាត់ 2.600 មុនគត្រូវបានគេធ្វើតាមនៃសែលចង្កៀងពិតប្រាកដដែលត្រូវបានប្រើសម្រាប់រយៈពេលដ៏យូរមួយ។ (សំរិទ្ធនៅដំណាក់កាលដំបូង, Canaanite / សំរិទ្ធខ្ញុំ-IV ន, C ។ 3300 - 2000 ម.គ. )

វាជាទូទៅត្រូវបានគេយល់ព្រមថាការវិវត្តន៍នៃចង្កៀងដែលគូរដោយដៃបានរើចេញពីចានមានរាងទៅ saucer រាងបន្ទាប់មកពី saucer ជាមួយនឹងក្បាលមួយដើម្បីចានបិទជិតមួយដែលមាន spout មួយ។

Chalcolithic អាយុ, C ។ 4500 - 3300 មុនគ
ការគ្រឿងស្មូនពណ៌ក្រហមចង្កៀងប្រេងជាលើកដំបូងបានបង្ហាញខ្លួនបានផលិត។ ទាំងនេះជារបស់ប្រភេទចានជុំ។

 ការសំរិទ្ធអាយុ (3200-1200 ម.គ. )
ចង្កៀងត្រូវបានសាមញ្ញចានកង់បានធ្វើឡើងជាមួយនឹងការ pinch បន្តិចមួយនៅលើបួនជ្រុងសម្រាប់ពួកមនុស្សអាក្រក់។ ក្រោយមកទៀតមានចង្កៀង pinch តែមួយគត់។ ចង្កៀងទាំងនេះខុសគ្នាតាមរូបរាងរបស់ RIM ដែលជារាងទូទៅនៃចាននិងរូបរាងនៃមូលដ្ឋាននេះ។

ចង្កៀងមធ្យមសំរិទ្ធអាយុ (EBIV / MBI)
ការចង្កៀងដំបូងបំផុតត្រូវបានគេស្គាល់ពីចង្កៀងមធ្យមសំរិទ្ធអាយុ (EBIV / MBI)
ជាមួយនឹងចង្កៀងរបឆេហបួន។ ចង្កៀងទាំងនេះត្រូវបានធ្វើពីចានដ៏ធំមួយជាមួយ pinch រាក់បួនសម្រាប់មនុស្សអាក្រក់។
ចង្កៀងពាក់កណ្តាលសំរិទ្ធអាយុ (មេកាបៃ)
ការចង្កៀងប្រេងចំនួនបួនរបឆេហ-តស៊ូចូលទៅក្នុងរយៈពេលនេះភាគច្រើនបំផុតនៃចង្កៀងដែលឥឡូវនេះមានមួយរបឆេហ។ ដំបូងនៅក្នុងរយៈពេលនេះភ័យខ្លាចនោះគឺរាក់ខណៈពេលដែលក្រោយមកបានក្លាយទៅជាលេចធ្លោនៅលើវាបន្ថែមទៀតហើយមាត់ protrudes ពីរាងកាយចង្កៀងនោះ។ មូលដ្ឋានគឺមានលក្ខណៈសាមញ្ញនិងផ្ទះល្វែង។ កង់ជាងស្មូនប្រេងឆៅត្រូវបានណែនាំដោយផ្លាស់ប្តូរចានគូរដោយដៃទៅឱ្យមានឯកសណ្ឋានជាច្រើនទៀត។ រចនាប័ទ្ម saucer បានវិវត្ដន៍ទៅជារាង spout តែមួយ។
ចង្កៀងសំរិទ្ធអាយុយឺត (LB)
ការថ្លែងមួយបន្ថែមទៀត spout តែជ្រៅត្រូវបានបង្កើតឡើងហើយវាត្រូវបានបិទស្ទើរតែនៅលើចំហៀង។ រូបរាងនេះត្រូវបានវិវត្តទៅជារាងត្រីកោណច្រើនជាងនេះកាន់តែជ្រៅនិងធំជាងនេះ។ ចង្កៀងទាំងអស់ឥឡូវកង់បានធ្វើ។ មូលដ្ឋានគឺសាមញ្ញធម្មតាផ្ទះល្វែង។

យុដែក (1200-560 ម.គ. )

RIM ក្លាយជាធំនិងមានបហ្ជោរជាមួយនឹង spout កាន់តែជ្រៅនិងខ្ពស់ជាងនេះ។ ជាព័ត៌មានមួយនៃ spout នេះគឺមានច្រើននៅក្នុងតង់េឡើងេផ្ទុយទៅនឹងការនៅសល់របស់ RIM នេះ។

ចង្កៀងនេះត្រូវបានក្លាយជាអថេរនៅក្នុងរាងនិងការចែកចាយ។ យើងនៅតែរកឃើញចង្កៀងស្រដៀងគ្នាទៅនឹងរយៈពេលចុងសំរិទ្ធ។ លើសពីនេះទៀតនៅក្នុងសំណុំបែបបទផ្សេងទៀតវិវឌ្ឍដូចជាចង្កៀងតូចមួយជាមួយនឹងមូលដ្ឋានផ្ទះល្វែងមួយនិងចង្កៀងធំជាមួយនឹងមូលដ្ឋានមួយជុំ។ សំណុំបែបបទក្រោយមកបានបន្តចូលទៅក្នុងដែកអាយុលើកទី II ។

ក្រោយមកនៅក្នុងអាយុដែកយើងបានជួបប្រទះទម្រង់វ៉ារ្យ៉ង់។ ប្រភេទទូទៅមួយគឺតូចជាមួយនឹង RIM ដ៏ធំទូលាយមួយនិងមូលដ្ឋានធំទូលាយមួយ។ មួយប្រភេទទៀតគឺចានរាក់តូចមួយជាមួយនឹងមូលដ្ឋាន discus ក្រាស់ហើយខ្ពស់។

Persian
ចង្កៀងដែលមានទំហំធំទាំងនេះមានភាគីស្តើងនិង pinch ជ្រៅមួយដែល flattens មាត់និងធ្វើឱ្យវា protrude ចេញ។

ក្រិក
ចង្កៀងត្រូវបានបិទបន្ថែមទៀតដើម្បីជៀសវាងការធ្លាយប្រេង។ ពួកគេគឺមានទំហំតូចជាងនិងងាយស្រួលជាង។ ភាគច្រើនគឺ handleless ។ មួយចំនួនជាមួយ lug មួយទម្លុះនិងមិនទម្លុះ។ ក្បាលត្រូវបាន elongated ។ RIM ត្រូវបានបត់ពីលើដើម្បីធ្វើឱ្យក្បាលដូច្នេះវាជាន់លើហើយបន្ទាប់មកត្រូវបានកៀបដើម្បីធ្វើឱ្យរន្ធមនុស្សអាក្រក់។

ពួកគេគឺជាការប្រកួតជុំនៅក្នុងរាង, កង់បានធ្វើ។

ប្រទេសចិន
ការចង្កៀងប្រេងរបស់ចិនដំបូងបំផុតត្រូវបានចុះកាលបរិច្ឆេទពីសម័យសង្គ្រាមអាមេរិច (481-221 មុនគ) ។ ចង្កៀងត្រូវបានសាងសង់ពី Jade, សំរិទ្ធ, សេរ៉ាមិកឈើ, ថ្ម, និងសម្ភារៈផ្សេងទៀត។ ចង្កៀងប្រេងធំជាងគេជីករហូតមកដល់ពេលគឺមួយបានរកឃើញនៅក្នុងផ្នូរទី 4 សតវត្សរ៍ទីដែលមានទីតាំងស្ថិតនៅក្នុង Pingshan សម័យទំនើបខេត្តហ៊ឺបី។ 

ដើមរ៉ូម៉ាំង

ការផលិតប្រេងចង្កៀងផ្លាស់ប្តូរទៅប្រទេសអ៊ីតាលីដែលជាប្រភពដ៏សំខាន់នៃការផ្គត់ផ្គង់។ ផ្សិតត្រូវបានប្រើ។ ចង្កៀងទាំងអស់ត្រូវបានបិទនៅក្នុងប្រភេទ។ ចង្កៀងបានផលិតនៅក្នុងទ្រង់ទ្រាយធំនៅក្នុងរោងចក្រ។ ចង្កៀងនេះត្រូវបានផលិតនៅក្នុងពីរផ្នែកដែលជាផ្នែកខាងលើជាមួយនឹង spout និងផ្នែកទាបជាងជាមួយនឹងអង្គជំនុំជម្រះប្រេង។ ភាគច្រើនគឺប្រភេទនៃចក្រពត្តិលក្ខណៈ។ វាជាការប្រកួតជុំទីមួយនឹងក្បាលនៃទម្រង់ផ្សេងគ្នា (volute ពាក់កណ្តាល volute លោក U រាង) ដោយមានបិទជិតមួយដែលរាងកាយនិងជាមួយថាសមួយកណ្តាលបានតុបតែងជាមួយនឹងការសង្គ្រោះនិងការបំពេញរន្ធរបស់វា។

ចុងរ៉ូម៉ាំង
ប្រភេទចក្រពត្តិខ្ពស់។ ការតុបតែងបន្ថែមទៀត។ ផលិតក្នុងស្រុកឬនាំចូលនៅក្នុងទ្រង់ទ្រាយធំ។ ការចង្កៀងច្រើន nozzled-លេចឡើង។ ពូជខុសគ្នា។

នៅក្នុងអំឡុងពេលនេះយើងរកឃើញថាចង្កៀងប្រភេទកង្កែប។ ទាំងនេះគឺជាតំរងនោមឬរាងបេះដូងឬរាងពងក្រពើ។ ជាមួយនឹងគំនូររបស់កង្កែបឬទាញយករបស់ខ្លួនហើយពេលខ្លះជាមួយនឹងគំនូរធរណីមាត្រ។ ពួកគេត្រូវបានគេផលិតនៅជុំវិញ 100 គ.ស. ។ ពួកគេមានវ៉ារ្យ៉ង់ដូច្នេះវាជាការកំរថាមនុស្សដូចគ្នាពីរត្រូវបានរកឃើញ។

សភាព
ស្បែកជើងរាង។ តុបតែងខ្លាំងណាស់។ នេះជាច្រើនក្បាលបន្ត។ ភាគច្រើនជាមួយនឹងចំណុចទាញ។ មនុស្សមួយចំនួនមានភាពស្មុគស្មាញនៅក្នុងកាយវិភាគសាស្ត្រខាងក្រៅ។

អ៊ីស្លាមដើម

មានរយៈពេលការផ្លាស់ប្តូរពីសភាពដល់ចង្កៀងអ៊ីស្លាមទេ។ ចង្កៀងនៃរយៈពេលការផ្លាស់ប្តូរនេះបានផ្លាស់ប្តូរពីការតុបតែងជាមួយនឹងឆ្កាងសត្វដូចជាមនុស្សសត្វបក្សីសត្វត្រីជាដើមដើម្បីត្រូវបានតុបតែងជាមួយនឹងលីនេអ៊ែរធម្មតាធរណីមាត្រ, និងបានលើកឡើងលំនាំចំណុច។

ការចង្កៀងអ៊ីស្លាមនៅដើមគឺមានបន្តពីចង្កៀងសភាពមួយ។ ការតុបតែងត្រូវបានចាប់ផ្តើមសំណុំបែបបទ stylized នៃបក្សីគ្រាប់ធញ្ញជាតិដើមឈើរុក្ខជាតិឬផ្កា។ បន្ទាប់មកពួកគេបានក្លាយជាធរណីមាត្រទាំងស្រុងឬលីនេអ៊ែរជាមួយចំណុចដែលលើកឡើង។

ចង្កៀងប្រេងកាតជាលើកដំបូងត្រូវបានគេពិពណ៌នាដោយ Al-Razi (Rhazes) នៅក្នុងទី 9 សតវត្សរ៍ទីក្រុងបាដាដដែលបានបញ្ជូនទៅវាថាជា "naffatah" នៅក្នុង Kitab Al-Asrar  របស់គាត់ (គម្ពីរអាថ៌កំបាំង)  ។  Zayn Bilkadi (សាកលវិទ្យាល័យកាលីហ្វញ៉ាប៊ើឃើលី) ថា«ប្រេងអាវុធ "អារ៉ាប៊ីសា Aramco ពិភពលោកខែមករាខែកុម្ភៈឆ្នាំ  1995 ទំ។ 20-27 ។

នៅក្នុងអំឡុងពេលដំណើរផ្លាស់ប្តូរចង្កៀងមួយចំនួនបានសរសេរអារ៉ាប់។ បន្ទាប់មកសរសេរបាត់រហូតដល់រយៈពេល Mamluk (13 - គ.ស. សតវត្សទី 15) ។

ការប្រែប្រួលក្នុងតំបន់

ប៉ាឡេស្ទីន
ក្រុងយេរូសាឡឹមចង្កៀងប្រេង: ពណ៌ខ្មៅលក្ខណៈនៃដីឥដ្ឋដីឥដ្ឋដោយសារតែត្រូវបានដុតដោយគ្មានអុកស៊ីសែន។ ជាធម្មតានៃគុណភាពខ្ពស់។
Daroma ចង្កៀងប្រេង:
Jerash ចង្កៀងប្រេង:
ចង្កៀងប្រេង Nabatean:
ចង្កៀងប្រេង Herodian: ចាត់ទុកថាត្រូវបានប្រើជាចម្បងដោយពួកសាសន៍យូដា។ កង់ធ្វើមានរាងមូល។ Nozzle ជាមួយភាគី concave ។ ចង្កៀងនេះត្រូវបានធម្មតាមិនតុបតែងលម្អ។ បើសិនជាមានការតុបតែងវាច្រើនតែជារឿងធម្មតា។ ជារឿងធម្មតាណាស់នៅទូទាំងទាំងអស់នៃសាសន៍អ៊ីស្រាអែលហើយចង្កៀងមួយចំនួនត្រូវបានគេរកឃើញផងដែរនៅក្នុងហ្ស៊កដានី។ កាលបរិច្ឆេទពីសតវត្សទី 1 ម.គ. ទៅចុងនៃសតវត្សទី 1 គ.ស. ។
Menorah ចង្កៀងប្រេងប្រាំពីរក្បាល: កម្រនិងត្រូវបានភ្ជាប់ជាមួយសាសនាដោយសារតែការតភ្ជាប់ជាលេខដែលមានសាខាទាំងប្រាំពីរឬព្រះពាហុនៃ Menorah នេះ។
ចង្កៀងប្រេងសាសន៍សាម៉ារី: បានកំណត់លក្ខណៈដោយការបំពេញរន្ធបិទជិតដែលត្រូវបានខូចដោយសារអ្នកទិញ។ នេះប្រហែលជាត្រូវបានធ្វើដើម្បីធានាបាននូវភាពបរិសុទ្ធក្នុងពិធីបុណ្យសាសនា។ ការ spout ធំនិង concavities ដែល flanking ក្បាលដែលតែងតែត្រូវបានសង្កត់ធ្ងន់ជាមួយនឹងក្រុមតន្ត្រីលំនាំកាំជណ្ដើរ។ ជាទូទៅចង្កៀងគឺ uncoated ។ ការតុបតែងគឺលីនេអ៊ែរនិង / ឬធរណីមាត្រ។

វាយខ្ញុំ: ជាឆានែលគ្នារត់គេចពីការហូររន្ធទៅក្បាលនេះចំណុចទាញ knob តូចលំនាំជណ្ដើរមួយនៅជុំវិញក្បាលនិងបង្ហាញនៅលើឈើដើម្បីលម្អបាតនៃមូលដ្ឋាននោះទេ។
ប្រភេទទី II: និង Pear-រូបរាងពន្លូត, ឆានែលជួរដែលបានពង្រីកពីបំពេញរន្ធទៅក្បាលនេះបានបន្តត្រូវបានប្រើតាមរយៈនឹងរយៈពេលមូស្លីមដំបូង។
ចង្កៀងប្រេងទៀនដំបង: រចនា Menorah នៅលើក្បាលនិង bunch នៃទំពាំងបាយជូនៅលើស្មានោះ។
ចង្កៀងប្រេងសភាព: ផ្នែកខាងលើត្រូវបានគ្របដណ្តប់ជាមួយនឹងលំនាំ braided និងចំណុចទាញរបស់ពួកគេ។ ទាំងអស់គឺត្រូវបានធ្វើឡើងនៃដីឥដ្ឋពណ៌ទឹកក្រូចក្រហមមួយដែលងងឹត។ មួយផ្នែកខាងក្រោមមានរាងមូលជាមួយនឹងកាំរស្មី X ផ្សេងគ្នាឬឆ្លងលេចឡើងនៅខាងក្នុងមូលដ្ឋានរង្វង់។
ចង្កៀងប្រេងអ៊ីស្លាមនៅដើម: ចំណុចទាញ knob ធំនិងឆានែលខាងលើក្បាលនេះគឺជាធាតុដ៏ច្រើនលើសលុប។ ចំណុចទាញគឺជាអណ្តាត-រាង។ ការតុបតែងគឺជាអ្នកមាននិងស្រស់ស្អាត។ ផ្នែកទាបមានលក្ខណៈទូលំទូលាយខ្លាំងណាស់ហើយក្បាលត្រូវបានចង្អុលបង្ហាញ។

 សារៈសំខាន់នៃការប្រេងចង្កៀងនៅក្នុងប្រទេសឥណ្ឌា 

នៅក្នុងដង Vedic ភ្លើងត្រូវបានរក្សាទុកនៅរស់នៅគ្រប់គ្រួសារនៅក្នុងសំណុំបែបបទមួយចំនួននិងបានអនុវត្តជាមួយនឹងខ្លួនឯងខណៈពេលដែលប្ដូរទៅទីតាំងថ្មី។ ក្រោយមកវត្តមាននៃភ្លើងឆេះក្នុងគ្រួសារឬការកសាងសាសនាមួយត្រូវបានធានាដោយចង្កៀងប្រេងមួយ។ ប៉ុន្មានឆ្នាំមកនេះធ្វើពិធីសាសនានិងទំនៀមទម្លាប់ជាច្រើនត្រូវបានគេត្បាញនៅជុំវិញចង្កៀងប្រេងមួយ។

សម្រាប់ជ្រៅ Daan,  អំណោយទាននៃចង្កៀងមួយនេះគឺនិងនៅតែត្រូវបានគេជឿថានឹងក្លាយជា daan ល្អបំផុត (អំណោយ) ។ ក្នុងអំឡុងពេលអាពាហ៍ពិពាហ៍, spinsters នៃគ្រួសារឈរនៅពីក្រោយកូនកំលោះនិងកូនក្រមុំកាន់ចង្កៀងប្រេងមួយដើម្បីបិទវួដអាក្រក់។ វត្តមាននៃចង្កៀងប្រេងគឺជាទិដ្ឋភាពដ៏សំខាន់នៃការគោរពបូជាពិធីសាសនា (ដែល Shodashopachar Puja) បានផ្តល់ដល់អាទិទេពមួយ។ លើសពីនេះទៅទៀតក្នុងមួយថ្ងៃត្រូវបានរក្សាទុកមួយឡែកសម្រាប់គោរពបូជានៃចង្កៀងក្នុងប្រតិទិនពិធីបុណ្យរវល់នៅថ្ងៃមួយ amavasya (គ្មានព្រះច័ន្ទ) ថ្ងៃនៅក្នុងខែ Shravan បាន។ គារវភាពសម្រាប់ជ្រៅនេះគឺផ្អែកទៅលើនិមិត្តរូបនៃការធ្វើដំណើរពីភាពងងឹតនិងភាពល្ងង់ខ្លៅពន្លឺនិងចំណេះដឹងនៃភាពពិតចុងក្រោយ - "tamaso ម៉ា jyotirgamaya" ។

ចង្កៀងមុនត្រូវបានគេធ្វើឡើងពីថ្មឬ seashells ។ រូបរាងនេះគឺមានដូចជាចានរាងជារង្វង់មួយដែលមានចំពុះចេញ។ ក្រោយមកពួកគេត្រូវបានជំនួសដោយចង្កៀងដីនិងលោហៈ។ នៅក្នុងការវីរកថាសម័យរាមាយណៈនិង Mahabharata មានសេចក្ដីយោងទៅចង្កៀងមាសនិងប្រាក់ផងដែរគឺមាន។ រូបរាងដ៏សាមញ្ញវិវត្តនិងចង្កៀងនេះត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅក្នុងរាងនៃ matsya នេះ (ត្រី), kurma (ជ្រូក) និង incarnations ដទៃទៀតនៃព្រះវិស្ណុនិងផងដែរនៅក្នុងរូបរាងជាច្រើនតំណាងនៃព្រះដូចជាសំបក conch, lotuses ហើយដូច្នេះនៅលើ។ សត្វស្លាបដូចជាពួកហង្ស, ក្ងោកសេកនិងសត្វដូចជាសត្វពស់, តោ, សត្វដំរីនិងសេះក៏ចិត្តនៅពេលដែលតុបតែងចង្កៀងមួយ។ សម្រាប់ពន្លឺចង្កៀងច្រើន deepastambhas ឈើនិងដុំថ្ម (អង់តែននៃពន្លឺ) ត្រូវបានបង្កើត។

កសាង deepastambha នៅចំពោះមុខនៃប្រាសាទមួយគឺនៅតែជាការអនុវត្តទូទៅនៅក្នុងភាគខាងលិចនិងភាគខាងត្បូងប្រទេសឥណ្ឌា។ នៅក្នុងការខ្លះនៃប្រាសាទឥណ្ឌាខាងត្បូងដែលហៅថាអង់តែនបានលើកឡើងចង្កៀង Kamba Vilakku ធ្វើពីស្ពាន់អាចនឹងត្រូវបានគេមើលឃើញ។ សម្រាប់ការសម្របខ្លួនទៅនឹងការរចនាគ្រួសារនិងចន្លោះតូច deepavriksha (មែកធាងនៃពន្លឺ) ត្រូវបានបង្កើតឡើង។ ដូចជាឈ្មោះបានបង្ហាញថាវាគឺជាចង្កៀងធុងដែកមួយដែលមានបន្ទាត់ curvi-លីនេអ៊ែរស្រះមែកចេញពីមូលដ្ឋានគ្នាកាន់ចង្កៀងមួយ។ Deepalakshmi គឺជាការរចនាពេញនិយមមួយទៀតដែលជាកន្លែងដែលព្រះ Lakshmi ទទួលបានចង្កៀងនៅក្នុងដៃរបស់នាង។ Kuthuvilakku គឺជាចង្កៀងធម្មតាមួយផ្សេងទៀតជាប្រពៃណីដែលត្រូវបានប្រើសម្រាប់គោលបំណងនៅក្នុងគ្រួសារខាងត្បូងប្រទេសឥណ្ឌា។

ចង្កៀងប្រេងក៏បានក្លាយជា proverbial ។ ឧទាហរណ៍សុភាសិត Bradj (មុនហិណ្ឌូ) និយាយថា "Chiraag andhera រឿងនិទាន", "ភាពងងឹតសូន្យសុង [បំផុត] គឺស្ថិតនៅក្រោមការប្រេងចង្កៀង (chiraag)" មានន័យថាអ្វីដែលអ្នកអាចនឹងស្វែងរកការយ៉ាងជិតស្និទ្ធប៉ុន្តែមិនមាននរណាកត់សម្គាល់ (ស្តាំក្រោមការរបស់អ្នក ច្រមុះឬជើង) ក្នុងន័យផ្សេងគ្នា (តាមពិតកុងតឺន័ររបស់ចង្កៀងមួយដែលឆ្លុះបញ្ចាំងមួយដែលស្រមោលដ៏ខ្លាំង) ។

សៀវភៅនិងកាតាឡុក 

ទូទៅ
 កាតាឡុកដ៏ធំមួយភាគបួន quarto, ព្រះគម្ពីរចង្កៀងនោះទេប៉ុន្តែថ្លៃខ្លាំងណាស់សូម្បីតែដៃជាលើកទីពីរ។ សំដៅដល់ថាជា BMC ។
 ជំនួសដោយ Bailey ប៉ុន្តែនៅតែមានតម្លៃថោកដែលគួរឱ្យគោរពនិងជាច្រើនប្រសិនបើអ្នកអាចរកឃើញច្បាប់ចម្លងចាស់។
 កាតាឡុកល្អវិសេសមួយផ្សេងទៀតនិងសេចក្តីយោងដ៏ល្អប្រហែលជាលើកទីពីរតែមួយគត់ដើម្បី Bailey
 ការសិក្សាតិចជាងកាតាឡុកសារមន្ទីរនិងខ្លីនៅថ្ងៃប៉ុន្តែដោយស្មើភាពដ៏ទូលំទូលាយ (ក្នុងតំបន់ដែលបានបញ្ជាក់របស់ខ្លួនពោលគឺមិនមែននៅអឺរ៉ុបភាគខាងជើង) និងគូរយ៉ាងទូលំទូលាយ។
 នៅក្នុងភាសាបារាំងគ្របដណ្តប់ដ៏ល្អនៃការមុនហើយក្រោយមកនៅក្នុងចង្កៀង Louvre ដែលគូររូបផងដែរ។
 នៅអាល្លឺម៉ង់កាតាឡុកល្អវិសេសគូររូប profusely និងសរសេរ។
 សេចក្តីណែនាំដែលមានប្រយោជន៍ប៉ុន្តែគំនូរមានជីវភាពក្រីក្រខ្លាំងណាស់ហើយជាការប្រុងប្រយ័ត្នជាច្រើននៃធាតុដែលបានបង្ហាញក្រោយមកត្រូវបានប៉ះពាល់ជាការក្លែងក្លាយ។
 កូនសៀវភៅណែនាំល្អបំផុតគូររូបផងដែរ។
 នៅអាល្លឺម៉ង់កូនសៀវភៅតូចមួយទេប៉ុន្តែគំនូរដ៏ល្អបំផុតនៅក្នុងពណ៌។
 នៅក្នុងភាសាបារាំងមគ្គុទេសក៏ដ៏ខ្លីដល់ចង្កៀងមួយចំនួននៅក្នុងសារមន្ទីរទីក្រុងព្រុចសែល។
 Edwardian បានបង្ហាញអត្ថបទមួយសម្រាប់សង្គមនៃ Antiquaries នៃប្រទេសស្កតការយល់ដឹងគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ចូលទៅក្នុងចំណេះដឹងទូទៅនៃពេលវេលានោះ។

អឺរ៉ុបខាងលិច
 នៅអាល្លឺម៉ង់ការសង្កត់ធ្ងន់លើចង្កៀងក្នុងស្រុករកឃើញនៅក្នុង Trier ប៉ុន្តែគ្របដណ្តប់ដ៏ល្អបំផុតនៃការគ្រប់ប្រភេទរ៉ូម៉ាំងរបស់ Rhineland នេះ។
 Paperback, frustratingly unindexed ប៉ុន្តែវិធីសាស្រ្តធ្វើឱ្យស្រស់និងមានតម្លៃផងដែរតាមរយៈការភ្ជួរ។
 នៅអាល្លឺម៉ង់បុរាណយូរមកក្រៅបោះពុម្ពទេប៉ុន្តែយោងល្អវិសេសមួយប្រសិនបើអ្នកអាចរកឃើញច្បាប់ចម្លង
 នៅអាល្លឺម៉ង់កាតាឡុកនៃចង្កៀង។
 Paperback ។ ភាសាបារាំងជាមួយនឹងសេចក្តីសង្ខេបខ្លីជាភាសាអង់គ្លេសអ៊ីតាលីនិងអាល្លឺម៉ង់។ ការស្ទង់មតិទូទៅដ៏ល្អឥតខ្ចោះនៃចង្កៀងការសិក្សាលំអិតនិងកាតាឡុកនៃការប្រមូលតូចមួយនៃចង្កៀងប្រេងរ៉ូម៉ាំងនៅ Nyon ។

កណ្តាល (ជិត) បូព៌ា
 គ្របដណ្តប់គ្រប់ជ្រុងជ្រោយនៃចង្កៀងមកពីតំបន់ប៉ាឡេស្ទីន។
 សេចក្ដីយោងស្តង់ដា។

Aegean
 គ្របដណ្តប់ល្អនៃការចង្កៀងក្នុងស្រុក។
 កូនសៀវភៅដ៏អស្ចារ្យគូររូប profusely និងសេចក្តីយោងផ្ដល់អនុសាសន៍ច្បាប់ចម្លងដែលបានប្រើតម្លៃថោកខ្លាំងណាស់។

អាហ្រ្វិកខាងជើង
 Paperback, មគ្គុទេសក៏ពណ៌គូរយ៉ាងខ្ជះខ្ជាយក្នុងការ slipware ពណ៌ក្រហមអាហ្វ្រិកខាងជើងរួមទាំងចង្កៀងជាច្រើន។
 នៅអ៊ីតាលីកាតាឡុកលម្អិតនៃចង្កៀងបានរកឃើញនៅក្នុងស្រុក។

សូមមើល

ចង្កៀងប្រេងរ៉ូម៉ាំងបុរាណ
ចង្កៀងប្រេងកាត
ចង្កៀងប្រេង Kudlik, Inuit
អំពូលភ្លើង
ចង្កៀងលោក Lewis
បញ្ជីរបស់ប្រភពពន្លឺ
កាលប្បវត្តិនៃបច្ចេកវិទ្យាភ្លើងបំភ្លឺ

ឯកសារយោង

Vedagnana.org  , ហេតុអ្វីបានជាពន្លឺចង្កៀងហិណ្ឌូមួយ?

អត្ថបទបន្ថែមទៀត
លាក់ស្មូន Amiran Amiran អ័របុរាណនៃព្រះដ៏បរិសុទ្ធដីក្រុងយេរូសាឡឹមឆ្នាំ 1969 ។
Appolonia-Arsuf ឆ្នាំ 1983 លោក Sussman V. "សាសន៍សាម៉ារីចង្កៀងប្រេងពី Apolonia * Arsuf "តា 10, pp 71-96.1996 Wexler អិល & Gilboa ជី"ប្រេងចង្កៀងនៃរយៈពេលរ៉ូម៉ាំងពី Apollonia-Arsuf "តា 23, pp 115-131 ។
Bailey Bailey DM មួយកាតាឡុកនៃចង្កៀងនៅក្នុងសារមន្ទីរអង់គ្លេសនេះ III បាន: ចង្កៀងខេត្តរ៉ូម៉ាំង, ទីក្រុងឡុងដ៍ឆ្នាំ 1988 ។
Potok ស៊ីឆ្នាំ 1978 ។ ត្រាច់, ប្រវត្តិនៃសាសន៍យូដា, ប្រកួត Ballantine សៀវភៅ
អ៊ិនបានរត់, ឆ្នាំ 1987 ។ ការធ្វើដំណើរទៅដីសន្យានេះក្រុមហ៊ុន Terra Sancta សិល្បៈ
Rattey បឹងកក់, ឆ្នាំ 1964 ។ ប្រវត្តិសាស្រ្តខ្លីគម្ពីរហេព្រើរនេះ Oxford ចុច
រ័ត្នស៊ីឆ្នាំ 1996 ។ Encyclopaedia Judaica, Keter បោះពុម្ព
Runes ឃ 1959 ។ វចនានុក្រមនៃសាសនា, Citadel ចុច
លោក Ryan ដបុលយូ, Pitman ដបុលយូឆ្នាំ 1998 ។ Noha របស់ទឹកជំនន់, លោក Simon និង Schuster
Scheindlin RP ឆ្នាំ 1996 ។ កាលប្បវត្តិនៃប្រជាជនយូដា, ការ Pub លោក Michael Friedman បាន។
Stefoff អ័រឆ្នាំ 1997 ។ ការស្វែងរកទីក្រុងដែលបាត់បង់និង Oxford ចុច
លោក Sussman V. ឆ្នាំ 1972 ។ Ornamented យូដាប្រេងចង្កៀងអ៊ីស្រាអែល Inst ។ និង Exploration សង្គម
Grolier បាន, ឆ្នាំ 1994 ។ Encyclopaedia, រុំស៊ីឌី
Tanakh នេះឆ្នាំ 1985 នេះបទគម្ពីរបរិសុទ្ធសង្គមបោះពុម្ពយូដា
URIs អិលឆ្នាំ 1998 ។ ក្រុងយេរូសាឡឹម Doubleday និងក្រុមហ៊ុន
von Soden ដបុលយូឆ្នាំ 1994 ។ ការចង្អុលទិសបុរាណ, លោក William B.Eerdman បោះពុម្ពផ្សាយ។

តំណភ្ជាប់ខាងក្រៅ

oillampsforsale.com  , ចង្កៀងប្រេងវត្ថុបូរាណ
Romulus2.com , ចង្កៀងបុរាណ
លោក Steve-Adler.com , iil ចង្កៀងពីដីបរិសុទ្ធពីការប្រមូលអ្នកដឹកនាំរឿង Adler iil ចង្កៀងនៃវត្ថុបុរាណ

Category:ចង្កៀង
Category:ប្រភេទការខូចខាតខាងបុរាណវត្ថុ
Category:គ្រឿងស្មូន
Category:គ្រឿងស្មូនក្រិកបុរាណ
Category:គ្រឿងស្មូនរ៉ូម៉ាំងបុរាណ