វើលវ៉ាយវែប​ (World Wide Web)

World Wide Web (WWW, W3) គឺជាប្រព័ន្ធព័ត៌មាននៃឯកសារទ្រមង់ Hypertext បានផ្សារភ្ជាប់គ្នាដែលត្រូវបានចូលដំណើរការតាមរយៈអ៊ីនធឺណិត។ វាក៏បានក្លាយជាទូទៅគេស្គាល់ថាគ្រាន់តែជាការបណ្តាញ។ ទំព័រឯកសារជាបុគ្គលនៅលើវើលវ៉ាយវ៉េបគឺត្រូវបានគេហៅថាទំព័របណ្តាញនិងត្រូវបានចូលដំណើរការជាមួយកម្មវិធីដែលកំពុងរត់នៅលើកុំព្យូទ័ររបស់អ្នកប្រើបានជាធម្មតាគេហៅថាកម្មវិធីរុករកបណ្ដាញ។ ទំព័របណ្ដាញអាចមានអត្ថបទ, រូបភាព, វីដេអូ, និងសមាសភាគពហុព័ត៌មានដទៃទៀតក៏ដូចជាលក្ខណៈពិសេសរុករកបណ្ដាញដែលមានតំណខ្ពស់។
លោក Tim Berners-Lee, អ្នកវិទ្យាសាស្រ្តកុំព្យូទ័រមួយរបស់ប្រទេសអង់គ្លេសនិងជាអតីតបុគ្គលិក CERN, ត្រូវបានចាត់ទុកថាបង្កើតបណ្តាញនេះ។ នៅថ្ងៃទី 12 ខែមីនាឆ្នាំ 1989 ប៊ែណឺ-លោកលីបានសរសេរសំណើរសម្រាប់អ្វីដែលទីបំផុតនឹងក្លាយជាវើលវ៉ាយវ៉េបមួយ។ សំណើឆ្នាំ 1989 ត្រូវបានន័យសម្រាប់ប្រព័ន្ធទំនាក់ទំនងមួយដែលមានប្រសិទ្ធិភាពបន្ថែម CERN លោក Tim ទេប៉ុន្តែទីបំផុតបានដឹងថាគំនិតនេះអាចត្រូវបានអនុវត្ត នៅទូទាំងពិភពលោក។ ប៊ែណឺ-អ្នកវិទ្យាសាស្រ្តកុំព្យូទ័រលោក Lee និងលោក Robert Cailliau បែលហ្ស៊ិកបានស្នើឡើងក្នុងឆ្នាំ 1990 ដើម្បីប្រើប្រាស់ទ្រមង់ Hypertext "ដើម្បីភ្ជាប់និងការចូលដំណើរការព័ត៌មាននៃប្រភេទផ្សេងគ្នាដែលជាបណ្តាញនៃថ្នាំងដែលអ្នកប្រើអាចរកមើលបាននៅឆន្ទៈមួយថា: « ហើយ ប៊ែណឺ-Lee បានបញ្ចប់គេហទំព័រលើកដំបូងនៅក្នុងខែធ្នូនៃឆ្នាំនោះ។ នេះជាការធ្វើតេស្តជាលើកដំបូងត្រូវបានបញ្ចប់នៅជុំវិញ 20 ខែធ្នូឆ្នាំ 1990 និងប៊ែណឺ-លោក Lee បានរាយការណ៍អំពីគម្រោងនេះនៅលើ alt.hypertext ក្រុមព័ត៌មាននេះនៅថ្ងៃទី 7 ខែសីហាឆ្នាំ 1991 ។
 ប្រវត្តិសាស្រ្ត 
នៅក្នុងបញ្ហានៃទស្សនាវដ្តីវិទ្យាសាស្រ្តប្រជាប្រិយខែឧសភាឆ្នាំ 1970 លោក Arthur បានព្យាករណ៍ថាថ្ងៃណាមួយនឹងផ្កាយរណប "នាំយកចំណេះដឹងរបស់ពិភពលោកដើម្បីចុងម្រាមដៃរបស់អ្នក" ដោយប្រើកុងសូលដែលនឹងបញ្ចូលគ្នានូវមុខងាររបស់ថតចំលងទូរស័ព្ទទូរទស្សន៍និងកុំព្យូទ័រតូចមួយ ដែលអនុញ្ញាតឱ្យផ្ទេរទិន្នន័យនិងការធ្វើសន្និសីទវីដេអូជុំវិញពិភពលោក។
នៅថ្ងៃទី 12 មិនាឆ្នាំ 1989 លោក Tim Berners-Lee បានសរសេរថាសំណើរដែលបានយោង ENQUIRE គម្រោងមូលដ្ឋានទិន្នន័យនិងកម្មវិធីមួយដែលគាត់បានកសាងឡើងនៅឆ្នាំ 1980 និងបានពណ៌នាប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងព័ត៌មានល្អិតល្អន់ជាង។
ដោយមានជំនួយពីលោក Robert Cailliau លោកបានបោះពុម្ភសំណើជាផ្លូវការជាច្រើនទៀត (ថ្ងៃទី 12 ខែវិច្ឆិកាឆ្នាំ 1990) ដើម្បីកសាង "គម្រោង Hypertext" គេហៅថា "ការ WorldWideWeb" (ពាក្យមួយផងដែរ "W3 នេះ") ថាជា "តំបន់បណ្ដាញ" នៃ "ឯកសារទ្រមង់ Hypertext" ដើម្បីជាការ មើលដោយ "កម្មវិធីរុករក" ដោយប្រើម៉ាស៊ីនបម្រើស្ថាបត្យកម្មម៉ាស៊ីនភ្ញៀវ។ ប៉ាន់ប្រមាណថាសំណើរនេះថាបានតែអានបណ្ដាញនឹងត្រូវបានអភិវឌ្ឍក្នុងរយៈពេលបីខែហើយវានឹងយកប្រាំមួយខែដើម្បីសម្រេចបាននូវ "ការបង្កើតតំណភ្ជាប់ថ្មីនិងសម្ភារៈថ្មីដោយអ្នកអាន [ដូច្នេះ] និពន្ធក្លាយជាសាកល "ផងដែរថាជា" ការជូនដំណឹងដោយស្វ័យប្រវត្តិនៃការអ្នកអានមួយនៅពេលដែលសម្ភារៈថ្មីនៃការចាប់អារម្មណ៍ទៅគាត់ / នាងបានក្លាយជាអាចប្រើបាន។ "ខណៈពេលដែល-តែអានគោលដៅនេះត្រូវបានជួបប្រជុំគ្នា, និពន្ធនៃមាតិកាតំបន់បណ្ដាញអាចចូលដំណើរការបានយកបានយូរដើម្បី mature ដោយមានគំនិតវិគី, WebDAV, កំណត់ហេតុបណ្ដាញ, បណ្តាញ 2.0 និង RSS / អាតូម។
សំណើរនេះត្រូវបានគេយកគំរូតាមបន្ទាប់ពី Dynatext កម្មវិធីអានសៀវភៅអេឡិចត្រូនិ SGML ដោយបច្ចេកវិទ្យាមួយដែលបាញ់ចេញមកពីវិទ្យាស្ថានស្រាវជ្រាវព័ត៌មាននិងអាហារូបករណ៍នៅសាកលវិទ្យាល័យប្រោន។ ប្រព័ន្ធ Dynatext, ដែលទទួលបានអាជ្ញាប័ណ្ណដោយ CERN គឺជាកីឡាករដ៏សំខាន់នៅក្នុងផ្នែកបន្ថែមរបស់អាយអេសអូ SGML 8879: ឆ្នាំ 1986 ដើម្បី Hypermedia នៅក្នុង HyTime នោះទេប៉ុន្តែវាត្រូវបានគេចាត់ទុកថាមានតម្លៃថ្លៃពេកនិងមានគោលនយោបាយផ្តល់អាជ្ញាប័ណ្ណមួយដែលមិនសមរម្យសម្រាប់ការប្រើប្រាស់នៅក្នុងសហគមន៍រូបវិទ្យាថាមពលខ្ពស់ទូទៅពោលគឺមួយ កម្រៃសេវាសម្រាប់ឯកសារគ្នានិងការកែសម្រួលឯកសារនីមួយ។
ជាប់កុំព្យូទ័រត្រូវបានប្រើដោយប៊ែណឺ-Lee បានជាម៉ាស៊ីនបម្រើបណ្ដាញដំបូងរបស់ពិភពលោកនិងក៏ដើម្បីសរសេរកម្មវិធីរុករកបណ្តាញដំបូង, ការ WorldWideWeb, ក្នុងឆ្នាំ 1990 ដោយបុណ្យណូអែលឆ្នាំ 1990 ប៊ែណឺ-លោក Lee បានសាងសង់ឡើងមានឧបករណ៍ទាំងអស់ដែលចាំបាច់សម្រាប់ការជាមួយបណ្តាញធ្វើការ: កម្មវិធីរុករកបណ្តាញដំបូង (ដែលជានិពន្ធនាយកបណ្តាញមួយផងដែរ) ម៉ាស៊ីនបម្រើបណ្ដាញដំបូង; និងទំព័របណ្តាញជាលើកដំបូង ដែលបានរៀបរាប់ពីគម្រោងវា។
នេះជាទំព័របណ្តាញជាលើកដំបូងអាចត្រូវបានបាត់បង់ទេប៉ុន្តែលោក Paul Jones បានរបស់ UNC-ព្រះវិហារម៉ា Hill ក្នុងរដ្ឋ North Carolina បានប្រកាសកាលពីខែឧសភាឆ្នាំ 2013 ដែលបានប៊ែណឺ-Lee បានផ្ដល់ឱ្យគាត់នូវអ្វីដែលគាត់បាននិយាយថានេះគឺទំព័របណ្តាញដែលគេស្គាល់ថាមានអាយុចាស់ជាងគេក្នុងអំឡុងពេលដំណើរទស្សនកិច្ចឆ្នាំ 1991 ដល់ UNC ។ លោក Jones ត្រូវបានរក្សាទុកវានៅលើដ្រាយ Magneto-អុបទិកមួយនិងនៅលើកុំព្យូទ័រយក NeXT របស់គាត់។
នៅថ្ងៃទី 6 ខែសីហាឆ្នាំ 1991 លោកប៊ែណឺ-លោកលីបានចេញផ្សាយសេចក្តីសង្ខេបខ្លីនៃគម្រោងបណ្តាញទូទាំងពិភពលោកនៅលើ alt.hypertext ក្រុមព័ត៌មាននេះ។ កាលបរិច្ឆេទនេះក៏ត្រូវបានសម្គាល់ជាលើកដំបូងនៃការជាមួយបណ្តាញសេវាកម្មដែលអាចប្រើបានជាសាធារណៈនៅលើអ៊ីនធឺណិតបើទោះបីជាអ្នកប្រើថ្មីតែប៉ុណ្ណោះ ចូលដំណើរការវាបន្ទាប់ពីខែសីហា 23 ចំពោះហេតុផលនេះត្រូវបានចាត់ទុកថាជាថ្ងៃ internaut របស់នេះ។ newsmedia ជាច្រើនបានរាយការណ៍ថារូបថតដំបូងនៅលើបណ្តាញនេះត្រូវបានចេញផ្សាយដោយលោក Tim ក្នុងឆ្នាំ 1992 រូបភាពនៃផ្ទះក្រុមតន្ត្រី CERN លោក Les Cernettes ដ៏អាក្រក់ដែលថតដោយលោកស៊ីវ៉ាដឺ Gennaro មួយ; Gennaro បាន disclaimed រឿងនេះដោយសរសេរថាប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយត្រូវបាន "ខូចទ្រង់ទ្រាយទាំងស្រុងពាក្យរបស់យើងសម្រាប់ជាប្រយោជន៍នៃការ sensationalism មានតម្លៃថោកបាន»។
ម៉ាស៊ីនបម្រើជាលើកដំបូងនៅក្រៅតំបន់អឺរ៉ុបត្រូវបានដំឡើងនៅស្ទែនហ្វដលីនែអ៊ែមជ្ឈមណ្ឌលបង្កើនល្បឿន (SLAC) នៅ Palo Alto រដ្ឋ California ធ្វើជាម្ចាស់ផ្ទះមូលដ្ឋានទិន្នន័យ spire-Hep ។ គណនីខុសគ្នាខ្លាំងដូចជាកាលបរិច្ឆេទនៃព្រឹត្តិការណ៍នេះ។ សមាគមបណ្តាញទូទាំងពិភពលោកបាននិយាយថាខែធ្នូឆ្នាំ 1992 ខណៈ SLAC ខ្លួនវាផ្ទាល់បានអះអាងថាឆ្នាំ 1991 នេះត្រូវបានគាំទ្រដោយឯកសារមួយដែលមានចំណងជើងថាមួយរបស់ W3C តូចប្រវត្តិសាស្រ្តនៃវើលវ៉ាយវ៉េប។
គំនិតជាមូលដ្ឋាននៃទ្រមង់ Hypertext មានប្រភពដើមនៅក្នុងគម្រោងមុនពីទសវត្សរ៍ឆ្នាំ 1960 ដូចជាការកែសម្រួលប្រព័ន្ធ Hypertext (HES) នៅសាកលវិទ្យាល័យប្រោន, លោក Ted ណិលសុនរបស់គម្រោង Xanadu និងជាប្រព័ន្ធលើបន្ទាត់លោក Douglas Engelbart របស់ (NLS) ។ ទាំងពីរណិលសុននិង Engelbart បានស្ថិតនៅក្នុងវេនបានបំផុសគំនិតដោយ memex ហ្វីលតូចដែលមានមូលដ្ឋាន Vannevar ប៊ូសដែលត្រូវបានពិពណ៌នានៅក្នុងអត្ថបទឆ្នាំ 1945: «កាលដែលយើងអាចគិត "។
ដ៏លោក Tim គឺរៀបការជាមួយទ្រមង់ Hypertext ទៅអ៊ីនធឺណិត។ នៅក្នុងសៀវភៅរបស់លោកត្បាញបណ្ដាញនេះលោកបានពន្យល់ថាលោកបានស្នើម្តងហើយម្តងទៀតថាអាពាហ៍ពិពាហ៍រវាងបច្ចេកវិទ្យាទាំងពីរគឺអាចធ្វើទៅបានសមាជិកនៃសហគមន៍បច្ចេកទេសទាំងពីរនេះទេប៉ុន្តែនៅពេលដែលគ្មាននរណាម្នាក់យកការអញ្ជើញរបស់លោកនៅទីបំផុតលោកបានសន្មត់គម្រោងផ្ទាល់។ នៅក្នុងដំណើរការនេះគាត់បានបង្កើតបច្ចេកវិទ្យាដ៏សំខាន់ទាំងបី:
 ប្រព័ន្ធមួយនៃការសម្គាល់តែមួយគត់នៅទូទាំងពិភពលោកសម្រាប់ធនធាននៅលើបណ្តាញនិងនៅកន្លែងផ្សេងទៀតដែលជាអ្នកកំណត់អត្តសញ្ញាណឯកសារទូទៅ (UDI), ក្រោយមកបានគេស្គាល់ថាជាបណ្តាញប្រតិបត្តិការឯកសណ្ឋានធនធាន (URL ដែល) និងគ្រឿងសម្គាល់ធនធានឯកសណ្ឋាន (URI ដែល)
 ភាសាបោះពុម្ពផ្សាយនេះ Hypertext Markup Language (HTML ដែល)
 សេវាផ្ទេរប្រាក់ពិធីសារ Hypertext (HTTP ដែល) ។
វើលវ៉ាយវ៉េបមានចំនួននៃភាពខុសគ្នាពីប្រព័ន្ធទ្រមង់ Hypertext ផ្សេងទៀតអាចរកបាននៅពេលវេលា។ បណ្តាញដែលបានទាមទារតំណភ្ជាប់ផ្ទាល់តែមួយប៉ុណ្ណោះដែលជាជាងមនុស្សដែលមានវទ្វេរទិសធ្វើឱ្យវាអាចធ្វើទៅបានសម្រាប់អ្នកដើម្បីតភ្ជាប់ទៅធនធានផ្សេងទៀតដោយគ្មានសកម្មភាពដោយម្ចាស់នៃធនធាននោះ។ វាក៏បានកាត់បន្ថយយ៉ាងខ្លាំងលំបាកក្នុងការអនុវត្តម៉ាស៊ីនបម្រើបណ្តាញនិងកម្មវិធីរុករក (នៅក្នុងការប្រៀបធៀបទៅនឹងប្រព័ន្ធមុន) នោះទេប៉ុន្តែនៅក្នុងវេនបានបង្ហាញជាបញ្ហារ៉ាំរ៉ៃនៃ rot តំណ។ មិនដូចអ្នកកាន់តំណែងមុនដូចជា HyperCard ដែលជាវើលវ៉ាយវ៉េបគឺមិនមែនជាកម្មសិទ្ធិធ្វើឱ្យវាអាចធ្វើទៅបានដើម្បីអភិវឌ្ឍម៉ាស៊ីនបម្រើនិងអតិថិជនឯករាជ្យនិងដើម្បីបន្ថែមការរឹតបន្តឹងផ្នែកបន្ថែមដោយគ្មានអាជ្ញាប័ណ្ណ។ នៅថ្ងៃទី 30 ខែមេសាឆ្នាំ 1993 CERN បានប្រកាសថាវើលវ៉ាយវ៉េបនឹងមាននរណាម្នាក់ដោយឥតគិតថ្លៃជាមួយនឹងថ្លៃនោះទេដោយសារតែ។ មកពីរខែបន្ទាប់ពីការប្រកាសនោះថាការអនុវត្តន៍របស់ម៉ាស៊ីនបម្រើពិធីការ Gopher នេះគឺមិនមានទៀតទេក្នុងការប្រើប្រាស់ដោយឥតគិតថ្លៃនេះផលិត ការផ្លាស់ប្តូរយ៉ាងឆាប់រហ័សនៅឆ្ងាយពី Gopher និងឆ្ពោះទៅរកការបណ្តាញ។ កម្មវិធីរុករកបណ្ដាញដ៏ពេញនិយមដំបូងគឺ ViolaWWW សម្រាប់យូនីកនិងប្រព័ន្ធ X window ។
ជាទូទៅអ្នកប្រាជ្ញយល់ស្របថាចំណុចរបត់មួយសម្រាប់វើលវ៉ាយវ៉េបបានចាប់ផ្តើមជាមួយនឹងសេចក្តីណែនាំ នៃកម្មវិធីរុករកបណ្ដាញរបស់ម៉ូសេ នៅឆ្នាំ 1993, កម្មវិធីរុករកក្រាហ្វិកមួយដែលបង្កើតឡើងដោយក្រុមមួយនៅមជ្ឈមណ្ឌលជាតិសម្រាប់កម្មវិធី Supercomputing នៅសាកលវិទ្យាល័យ Illinois នៅ Urbana-Champaign (NCSA-UIUC) ដែលដឹកនាំដោយលោក Marc ក្រុមហ៊ុន Andressen ។ ការផ្តល់ថវិកាសម្រាប់ការវិន័យលោកម៉ូសេបានមកពីកុំព្យូទ័ររបស់អាមេរិកខ្ពស់ការអនុវត្តនិងការផ្តួចផ្តើមទំនាក់ទំនងនិងកុំព្យូទ័រការសម្តែងខ្ពស់និងច្បាប់ស្តីពីទំនាក់ទំនងនៃឆ្នាំ 1991 ជាផ្នែកមួយនៃការអភិវឌ្ឍកុំព្យូទ័រជាច្រើនដែលផ្តួចផ្តើមឡើងដោយសមាជិកព្រឹទ្ធសភាអាមេរិកលោក Al Gore ។ មុនពេលការចេញផ្សាយរបស់ម៉ូសេនោះមិនត្រូវបានក្រាហ្វិក ជាធម្មតាលាយបញ្ចូលគ្នាជាមួយអត្ថបទក្នុងទំព័របណ្ដាញនិងប្រជាប្រិយភាពរបស់បណ្តាញនេះគឺតិចជាងពិធីការដែលមានវ័យចំណាស់ក្នុងការប្រើប្រាស់នៅលើអ៊ីនធឺណិតដូចជា Gopher និងម៉ាស៊ីនបម្រើព័ត៌មានតំបន់វើលវ៉ាយ (WAIS) ។ ចំណុចប្រទាក់អ្នកប្រើក្រាហ្វិករបស់លោកម៉ូសេបានអនុញ្ញាតឱ្យបណ្តាញដើម្បីក្លាយទៅជាដោយឆ្ងាយ, ពិធីការអ៊ិនធឺណិពេញនិយមបំផុត។
បណ្តាញសមាគមទូទាំងពិភពលោក (របស់ W3C) ត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយលោក Tim Berners-Lee បានបន្ទាប់ពីលោកបានចាកចេញពីអង្គការអឺរ៉ុបសម្រាប់ការស្រាវជ្រាវនុយក្លេអ៊ែរ (CERN) នៅក្នុងខែតុលាឆ្នាំ 1994 វាត្រូវបានគេបង្កើតឡើងនៅវិទ្យាស្ថានបច្ចេកវិទ្យាម៉ាសាឈូសេតមន្ទីរពិសោធន៍វិទ្យាសាស្ត្រកុំព្យូទ័រ (MIT / LCs) ជាមួយ ការគាំទ្រពីគម្រោងកម្រិតខ្ពស់ទីភ្នាក់ងារការពារស្រាវជ្រាវ (DARPA) ដែលបានត្រួសត្រាយអ៊ិនធឺណិ; មួយឆ្នាំក្រោយមកតំបន់បណ្តាញជាលើកទីពីរត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅ INRIA (ជាមន្ទីរពិសោធន៍ស្រាវជ្រាវកុំព្យូទ័ររបស់ជាតិបារាំង) ដោយមានការគាំទ្រពីគណៈកម្មការអឺរ៉ុបអគ្គនាយក InfSo; ហើយនៅក្នុងឆ្នាំ 1996 ដែលជាបណ្តាញទ្វីបទីបីត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅប្រទេសជប៉ុននៅសាកលវិទ្យាល័យ Keio ។ ដោយចុងបញ្ចប់នៃឆ្នាំ 1994 ដែលជាចំនួនសរុបនៃគេហទំព័រគឺនៅតែតូចទេប៉ុន្តែគួរឱ្យកត់សម្គាល់ជាច្រើនត្រូវបានគេបសកម្មរួចទៅហើយដែលថាតំណាងឬការបំផុសគំនិតសេវាដែលពេញនិយមបំផុតនាពេលបច្ចុប្បន្ន។
ភ្ជាប់ដោយអ៊ីនធឺណិតដែលមានស្រាប់គេហទំព័រផ្សេងទៀតត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅជុំវិញពិភពលោកបានបន្ថែមទៀតថាស្តង់ដារអន្ដរជាតិសម្រាប់ឈ្មោះដែននិង HTML ។ ចាប់តាំងពីពេលនោះមកលោកប៊ែណឺ-Lee បានដើរតួនាទីយ៉ាងសកម្មក្នុងការដឹកនាំការអភិវឌ្ឍស្ដង់ដារតំបន់បណ្ដាញ (ដូចជាភាសាសម្គាល់ក្នុងការបង្កើតទំព័របណ្តាញនៅក្នុង) និងបានគាំទ្រចក្ខុវិស័យរបស់លោកនៃបណ្តាញ Semantic ។ វើលវ៉ាយវ៉េបបើកការរីករាលដាលនៃពត៌មាននៅលើអ៊ីនធឺណិតតាមរយៈទ្រង់ទ្រាយងាយស្រួលប្រើប្រាស់និងអាចបត់បែនបាន។ ដូច្នេះវាបានដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការប្រើប្រាស់អ៊ីនធើណែ popularizing នេះ។ ទោះបីជាពីរពាក្យត្រូវបានរួមបញ្ចូលនៅពេលខ្លះក្នុងការប្រើប្រាស់ពេញនិយមវើលវ៉ាយវ៉េបគឺមិនមានន័យស្រដៀងនឹងអ៊ីនធឺណិត។ បណ្តាញនេះគឺជាបណ្ដុំនៃឯកសារនិងម៉ាស៊ីនភ្ញៀវនិង កម្មវិធីម៉ាស៊ីនបម្រើដោយការប្រើពិធីការអ៊ិនធឺណិដូចជាការ TCP / IP និង HTTP & ‧; ។
លោក Tim Berners-Lee បានត្រូវបានគេ knighted នៅឆ្នាំ 2004 ដោយមហាក្សត្រី Elizabeth II សម្រាប់ការចូលរួមចំណែករបស់គាត់វើលវ៉ាយវ៉េប។
 អនុគមន៍ 
លក្ខខណ្ឌអ៊ីនធឺណិតនិងវើលវ៉ាយវ៉េបជាញឹកញាប់ត្រូវបានប្រើដោយគ្មានការវែកញែកជាច្រើន។ ទោះជាយ៉ាងណារឿងពីរគឺមិនដូចគ្នា។ អ៊ិនធឺណិគឺជាប្រព័ន្ធជាសកលនៃបណ្តាញកុំព្យូទ័រទាក់ទង។ ផ្ទុយទៅវិញវើលវ៉ាយវ៉េបគឺជាផ្នែកមួយនៃការផ្តល់សេវាដែលបានផ្ទេរនៅលើបណ្តាញទាំងនេះ។ វាគឺជាការប្រមូលផ្ដុំនៃឯកសារអត្ថបទនិងធនធានផ្សេងទៀតដែលបានតភ្ជាប់ដោយតំណខ្ពស់និង URLs, ចូលដំណើរការជាធម្មតាដោយកម្មវិធីរុករកបណ្ដាញពីម៉ាស៊ីនបម្រើបណ្ដាញ។
មើលទំព័របណ្តាញមួយនៅលើវើលវ៉ាយវ៉េបជាធម្មតាចាប់ផ្តើមដោយវាយបញ្ចូល URL របស់ទំព័រដែលបានចូលទៅក្នុងកម្មវិធីរុករកបណ្តាញ, ឬដោយអនុវត្តតាមតំណខ្ពស់ទៅទំព័រឬធនធានមួយ។ កម្មវិធីរុករកបណ្តាញបន្ទាប់មកចាប់មានស៊េរីមួយនៃសារការទំនាក់ទំនងផ្ទៃខាងក្រោយដើម្បីទៅប្រមូលយកនិងបង្ហាញទំព័រដែលបានស្នើ។ ក្នុងឆ្នាំ 1990 នេះដោយប្រើកម្មវិធីរុករកដើម្បីមើលទំព័របណ្ដាញនិងផ្លាស់ទីពីទំព័របណ្ដាញមួយទៅមួយតាមរយៈតំណខ្ពស់-បានមកត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា "ការរុករក, '' ស្វែងបណ្ដាញ '(បន្ទាប់ពីការស្វែងឆានែល) ឬ" ការរុករកបណ្ដាញ "។ ការសិក្សាដំបូងនៃឥរិយាបថថ្មីនេះបានស៊ើបអង្កេតលំនាំអ្នកប្រើក្នុងការប្រើកម្មវិធីរុករកបណ្ដាញ។ ការសិក្សាមួយឧទាហរណ៍រកឃើញអ្នកប្រើលំនាំប្រាំ: ស្វែងរក, ស្វែងបង្អួចវិវត្តស្វែង, bounded រុករកនិងកំណត់គោលដៅរុករក។
ឧទាហរណ៍ដូចខាងក្រោមបង្ហាញពីការប្រព្រឹត្តទៅនៃកម្មវិធីរុករកបណ្តាញនៅពេលដែលការទទួលបានទំព័រមួយនៅ http://example.org/wiki/World_Wide_Web URL ។ កម្មវិធីរុករកដោះស្រាយឈ្មោះម៉ាស៊ីនបម្រើរបស់ URL (example.org) ចូលទៅក្នុងអាសយដ្ឋានពិធីសារអ៊ិនធឺណិដោយប្រើឈ្មោះប្រព័ន្ធចែកចាយនៅទូទាំងពិភពលោកដែន (ឈ្មោះ DNS) ។ រកមើលនេះត្រឡប់អាសយដ្ឋាន IP ដូចជា 203.0.113.4 ។ កម្មវិធីរុករកហើយបន្ទាប់មកស្នើសុំធនធានដោយផ្ញើសំណើ HTTP មួយនៅទូទាំងអ៊ិនធឺណិទៅកុំព្យូទ័រនៅអាសយដ្ឋាននោះ។ វាស្នើសុំសេវាពីលេខច្រក TCP ជាក់លាក់មួយដែលត្រូវបានគេស្គាល់ផងដែរសម្រាប់សេវារបស់ HTTP, ដូច្នេះម៉ាស៊ីនទទួលអាចបែងចែកសំណើ HTTP មួយពីពិធីការបណ្ដាញផ្សេងទៀតវាអាចត្រូវបានសេវា។ ពិធីការ HTTP ដែលជាធម្មតាប្រើលេខច្រក 80 មាតិកានៃសំណើ HTTP នេះអាចជាធម្មតាដូចជាពីរបន្ទាត់របស់អត្ថបទ។
កម្មវិធីរុករកបណ្តាញញែកជា HTML និងការបកប្រែសម្គាល់នេះ (<ចំណងជើង> <p> ការសម្រាប់កថាខណ្ឌនិងការបែបនេះ) ដែលនៅជុំវិញពាក្យនេះដើម្បីធ្វើទ្រង់ទ្រាយអត្ថបទនៅលើអេក្រង់។ ទំព័របណ្ដាញជាច្រើនប្រើ HTML ដើម្បីយោង URLs ដែលធនធានផ្សេងទៀតដូចជារូបភាព, ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយបង្កប់ផ្សេងទៀតស្គ្រីបដែលប៉ះពាល់ដល់ឥរិយាបថទំព័រនិងសន្លឹករចនាប័ទ្មជាល្បាក់ដែលប៉ះពាល់ប្លង់ទំព័រ។ កម្មវិធីរុករកនឹងធ្វើឱ្យសំណើ HTTP បន្ថែមទៅម៉ាស៊ីនបម្រើបណ្តាញអ៊ិនធឺណិសម្រាប់ប្រភេទប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយទាំងផ្សេងទៀត។ វាជាការទទួលបានមាតិការបស់ពួកគេពីម៉ាស៊ីនបម្រើបណ្តាញ, កម្មវិធីរុករកនេះបានរីកចំរើនបង្ហាញទំព័រដែលនៅលើអេក្រង់ដូចដែលបានបញ្ជាក់ដោយ HTML និងធនធានបន្ថែមទាំងនេះរបស់ខ្លួន។