បុណ្យណូអែល

បុណ្យណូអែល (ពីភាសាបារាំង Noël)​ ឬបុណ្យគ្រិស្តម៉ាស (ពីភាសាអង់គ្លេស Christmas) ជាបុណ្យទិវាប្រសូតិរបស់ព្រះយេស៊ូគ្រិស្ត។ គ្រិស្តសាសនិក ជននៅទូទាំងពិភពលោកតែងតែប្រារព្ធពិធីបុណ្យនេះជារៀងរាល់ឆ្នាំ នៅថ្ងៃទី២៥ ខែធ្នូ ដែលជាខួបកំណើតរបស់ ព្រះយេស៊ូគ្រឹស្ត។ នៅទីក្រុងប៊ែតឡេហ៊ែម (ប៉ាឡេស្ទីន) ដែលជាទីកន្លែងបង្កើតគម្ពីគ្រិស្តសាសនា នៃកំណើតព្រះយេស៊ូគ្រិស្ត។

 អ្វីទៅគ្រិស្តម៉ាស ? 
បណ្ដាប្រទេសប្រើប្រាស់ភាសាអង់គ្លេសហៅថា គ្រិស្តម៉ាស (Christmas) នៅបារាំងហៅថា ណូអែល (Noël) ដាណឺម៉ាកហៅថា យូល (Jul) អ៊ីតាលីហៅថា ណាតាលេ (Natale) អេស្ប៉ាញហៅថា ណាវីដាដ (Navidad) ជាដើម។ មានន័យប្រហាក់ប្រហែលគ្នាថា « ថៃ្ងកំណើត យេស៊ូគ្រិស្ត »។ តាមលំដាប់ថ្នាក់សំខាន់នៃពិធីសូត្រមន្តរបស់សាសនាគ្រិស្ត គ្រិស្តម៉ាសមានសារសំខាន់ទី៤ បន្ទាប់ពីបុណ្យអ៊ីស្ទើ (Easter) ដែលជាបុណ្យរំកថៃ្ង ព្រះយេស៊ូគ្រិស្តរស់ឡើងវិញ បុណ្យប៉ង់តឺកូត (Pentecôte) ឬ ថៃ្ងនក្ខត្តឫក្ស គម្រប់៥០ថៃ្ង ដែលជាថៃ្ងព្រះមេត្រីចិត្តយាងចុះមកប្រទានឥទ្ធិឫទ្ធិដល់សាវ័កព្រះយេស៊ូគ្រិស្ត ឱ្យអាចនិយាយបានច្រើនភាសាដើម្បីសម្រួលដល់ការផ្សព្វផ្សាយសាសនា នៅក្នុងលោកនេះ និងបុណ្យមួយទៀត គឺ អេពីហ្វានី (Épiphanie) ជាថៃ្ងសម្ភោធព្រះយេស៊ូត្រូវនឹងថៃ្ងទី៦ ខែមករា។ នេះបើតាមកំណត់នានា ខាងសាសនាគ្រិស្តដែលសូមអនុញ្ញាតលើកយកមកជម្រាបដោយពិតទៅ ថៃ្ងកំណើត ឬទិវាប្រសូតិព្រះយេស៊ូពុំមាននរណាដឹងពិតប្រាកដថាជាថៃ្ងណាមែនទែននោះឡើយ។

 ប្រវត្តិ 

បុណ្យណូអែល ឬគ្រិស្តម៉ាស ចាប់ផ្តើមប្រារព្ធធ្វើប្រមាណជា២០០ឆ្នាំក្រោយ គ្រិស្តសករាជ។ កាលពីឆ្នាំ២២១ ប្រវត្តិវិទូសម័យក្រុងរ៉ូម ឈ្មោះ សិគ្ទុស យូល្យុស អាហ្វ្រិកានុស (Sextus Julius Africanus) បានកំណត់ក្នុងសៀវភៅ ប្រវតិ្តពិភពលោករបស់គាត់ យកថៃ្ងទី២៥ ខែធ្នូ ជាថៃ្ងបុណ្យណូអែល។ ដាយគ្រិស្តម៉ាស នៅជាប់នឹងបុណ្យរដូវរងាដែលជាឱកាសសប្បាយរីករាយរបស់ជនជាតិជាច្រើនក្នុងតំបន់ត្រជាក់ចំហៀងខាងជើងនៃពិភពលោក បុណ្យនេះក៏ចេះតែកើន ប្រជាប្រិយភាពខ្លាំងឡើងចាប់ពីសតវត្សរ៍ទី៤រៀងមកក្នុងអាណាចក្ររ៉ូម។ 

យោងតាមសព្វវចនាធិប្បាយ Britannica និងឯកសារដទៃទៀត បុណ្យណូអែលត្រូវបានរៀបចំឲ្យមានបែបបទត្រឹមត្រូវតាមពិធីសាសនាកាលពីយុគកណ្តាល ហើយទម្លាប់ចែកចាយ អំណោយ ឬកាដូនោះក៏កើតមានចាប់ពីសតវត្សទី១៥មក។ នៅប្រទេសអង់គេ្លស ក្រោយមានការប្តូរទៅកាន់និកាយប្រូតេស្តង់ក៏មានការហាមមិនឱ្យធ្វើបុណ្យណូអែលនៅអង់គេ្លស រួមទាំងអេកូសនិងក្នុងចំណោមនិគមជនអង់គេ្លសនៅទ្វីបអាមេរិកផងដែរ កាលពីឆ្នាំ១៦៤៧ ។ ទាល់តែចូលដល់ពាក់កណ្តាលសតវត្សទី១៩ ហើយទើបបុណ្យគ្រិស្តម៉ាសបានទទួលប្រជាប្រិយភាព ឡើងវិញដោយបានក្លាយជាបុណ្យដែលមិនសូវទាក់ទងនឹងខាងសាសនាដូចមុនទៀត តែជាបុណ្យរីករាយ ប្តូរអំណោយគ្នាទៅវិញទៅមក ហើយស៊ីផឹកសប្បាយ ជួបជុំញាតិមិត្តទៅវិញ។ 

ប័ណ្ណជូនសព្វសាធុការពរក្នុងឱកាសបុណ្យណូអែល និងចូលឆ្នាំថ្មីដំបូងបង្អស់បានកើតមានប្រមាណជា១៦០ឆ្នាំមុននេះ ហើយគំនិតស្តីពី Santa Claus ឬ Pere Noe ដែលសើច « ហូៗៗ » ជិះគាវទឹកកក អូសដោយសត្វរមាំង នាំកាដូ ចុះតាមបំពង់ផែ្សង ទៅចែកឲ្យ កេ្មងៗ ដែលប្រព្រឹត្តល្អនោះ ក៏ចាប់ផ្តើមទទួល ប្រជាប្រិយភាព ពីសតវត្សរ៍ ទី ១៩ នៅក្រុងញូវយ៉ក ។ បុណ្យគ្រិស្តម៉ាស នៅ ស,រ,អ, បានត្រូវប្រកាស ជាបុណ្យជាតិ នៅឆ្នាំ ១៨៧០ គឺ​៥ ឆ្នាំ ក្រោយសង្រ្គាមស៊ីវិល រវាង រដ្ឋខាងជើង និងខាងត្បូង។

នៅសតវត្សរ៍ទី១ នៃ គ្រិស្តស័ករាជ ជំនឿក្រៅសាសនា ទាំងអស់នេះ ក៏ត្រូវសាសនាគ្រិស្ត គ្របដណ្តប់ ព្រោះ សាសនា របស់ ជីស័ស ខ្រៃស្ត៍ ពេលនោះ បានចាប់ផ្តើម រីករាលដាល គ្របដណ្តប់ អាណាចក្ររ៉ូមុំាង ។ ក៏ប៉ុនែ្ត ថៃ្ងកំណើត ឬ ទិវាប្រសូតិ ពិតប្រាកដ របស់ យេស៊ូ គ្រិស្ត ពុំមាននរណា ដឹងច្បាស់ថា ជាថៃ្ងណា ឆ្នាំណា ពិតប្រាកដ ឡើយ ដោយគ្មាន បញ្ជាក់ឲ្យដឹង ក្នុងគម្ពីរប៊ីប្ល៍។ដោយសារក្រុងរ៉ូម បានប្រារព្ធ ថៃ្ងកំណើត របស់ មីត្រា ទេវៈនៃពន្លឺ នៅថៃ្ងទី ២៥ ធ្នូ ជាទូទៅ ទើបគេគិតថា គ្រិស្តសាសនិក នៅរ៉ូម ក៏បាននាំគ្នា សន្មតយក ថៃ្ងនោះ ជាថៃ្ងកំណើត របស់ យេស៊ូគ្រិស្ត នោះផងដែរ។នៅសតវត្សរ៍ទី៤ សមេ្តចប៉ាប ក្រុងរ៉ូម ក៏បានប្រកាស ជាផ្លូវការថា ថៃ្ង ២៥ ធ្នូ គឺជាទិវាប្រសូតិ របស់ ព្រះគ្រិស្ត។

និយាយពីបុណ្យគ្រិស្តម៉ាស ចាំបាច់ត្រូវស្គាល់ Santa Claus ឬ Pere Noel ដែលគេតែង ពណ៌‌នាថា ជាបុរសចាស់ ពុកមាត់ពុកចង្កា សស្រមូម ដុះពោះស្ពីង ស្លៀកពាក់ ខោអាវពណ៌‌ក្រហម ថែបស ជាមនុស្សចិត្តល្អ ដែលមានផ្ទះ នៅឯ ប៉ូល ឬ អក្ខោសាន ខាងជើង ដែលគ្របដណ្តប់ ទៅដោយទឹកក។ ជនជាតិហូល្លង់ដ៍ មានទំនៀមស្គាល់ សន្តបុគ្គល ឈ្មោះ Saint Nicolas ឬ Sinterklaas ដែលតែងតែចែកស្ករគ្រាប់ និង អំណោយផេ្សងៗ ឲ្យកូនកេ្មង នៅថៃ្ងបុណ្យ ។ លុះពួក ហុល្លងដ៍ អន្តោប្រវេសន៍ ទៅនៅអាមេរិក គេក៏បាន នាំយក ជំនឿនោះទៅជាមួយផង ហើយនៅសតវត្សទី ១៩ អាមេរិក ក៏បានប្តូរឈ្មោះ គាត់ជា santa claus ឬ Saint Nicolas។ នៅរៀងរាល់យប់ទី ២៤ រំលងអធ្រាត្រចូល ២៥ សាន្តាខ្លស នឹងជិះ គាវទឹកកក ដឹកកាដូ យកទៅចែកឲ្យកូនកេ្មង ដែលប្រព្រឹត្តល្អ មិនខ្ជិលច្រអូស ហើយដែលបានសរសេរ សំបុត្រ សូមអំណោយពីគាត់។ គេនិយាយប្រាប់ កូនកេ្មងតូចៗថា សាន្តា ចុះតាមបំពង់ផែ្សង យកកាដូ ទៅដាក់នៅក្រោម ដើមស្រល់ ដែលគ្រួសារនីមួយៗ តុបតែងដោយអំពូលភ្លើង ខែ្សបូ និង ផ្កាយក្រដាសពណ៌‌ រួចហើយ សាន្តា ក៏នឹងទទួលទាននំ និងទឹកដោះ ដែលគេតែងដាក់ថ្វាយគាត់ នៅលើតុ ។ ក្រៅពីថៃ្ងបុណ្យនេះ សាន្តាខ្លស នឹងនៅផ្ទះ ជាមួយភរិយា ហើយផលិត គឿ្រងលេងផេ្សងៗ ដោយមានពួក ទេវតាតូចៗ ជួយគាត់ ដើម្បី ទុកសម្រាប់ចែក ឲ្យកូនកេ្មង នៅឆ្នាំក្រោយទៀត។ មាននិទានសៀវភៅ កំណាព្យល្ខោន និងភាពយន្តជាច្រើន រៀបរាប់ពីបុណ្យ គ្រិស្តម៉ាស ដែលថ្វីបើជាបុណ្យខាង សាសនាគ្រិស្ត ព្រោះជាទិវាប្រសូតិ របស់ព្រះយេស៊ូ តែក៏បានក្លាយទៅជាបុណ្យ នៃទឹកចិត្តសប្បុរសបុណ្យ នៃការចែកចាយអំណោយ។ 

នៅថ្ងៃបុណ្យណូអែល អ្នកណាដែលមិនទិញអ្វីចែកគ្នា គេតែងប្រដូចទៅនឹង សេដ្ឋីកំណាញ់ស្វិត ឈ្មោះ ស្រ្គូច ក្នុងនិទានរបស់ឆាល្ស៍ ឌិកខឹនស៍ ដែលកំណាញ់ មហាកំណាញ់ ទាល់តែត្រូវ ខ្មោចលង ស្ទើរស្លាប់ស្ទើររស់។ សម័យមុន អំណោយបុណ្យគ្រិស្តម៉ាស ច្រើនជា ប្រដាប់ កេ្មងលេង គឿ្រងឧបករណ៍អគ្គិសនី វិទ្យុ ទូរទស្សន៍ ស្លៀកពាក់ គឿ្រងឧបករណ៍តន្រ្តី និងកីឡា ។ល។ សព្វថៃ្ងឲ្យ ហ្គិហ្វត៍ខារ៍ត ជាកាដូ កេ្មងៗពេញចិត្ត ព្រោះ អាចទៅសែ្វងរក ទិញរបស់ ដែលពួកគេពេញចិត្ត មែនទែន បានដោយខ្លួនឯង ។ យោងតាមតួលេខ របស់ សហព័ន្ធ ក្រុមហ៊ុនលក់រាយជាតិ នៅឆ្នាំ ២០០៦ គេនឹងលក់ ហ្គិហ្វត៍ខារ៍ត បានទាំងអស់២៤៨០០លានដុល្លារ ច្រើនជាង ឆ្នាំទៅមិញ ៦ ពាន់លានដុល្លារ។

 ឯកសារយោង 

{{Link FA|hr}ព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទ មិនមែនព្រះយ៉េស៊ូគ្រីស្តទេ}

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:គ្រិស្តសាសនា