ក្រុងអង្គរ

អង្គរ ជារាជធានីរបស់ចក្រភពខ្មែរដែលរីកចំរើនពីប្រមាណពីសតវត្សទី 9 ដល់សតវត្សទី 15 ។ អង្គរគឺជាក្រុងធំការគាំទ្រយ៉ាងហោចណាស់ 0,1% នៃប្រជាជនទូទាំងពិភពលោកក្នុងអំឡុង ឆ្នាំ​​ 1010-1220 នេះ។ ក្នុងទីក្រុងនេះមានប្រាសាទអង្គរវត្តមួយដ៏អស្ចារ្យដែលជាកន្លែងទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរដ៏ពេញនិយមក្នុងចំណោមកន្លែងជាច្រើនទៀតរបស់ប្រទេសកម្ពុជា។​

ពាក្យអង្គរនេះបានមកពីសំស្ក្រឹត Nagara (नगर) មានន័យថា "ទីក្រុង" ។ សម័យអង្គរចាប់ផ្តើមនៅ​​ គស 802 នៅពេលដែលព្រះមហាក្សត្រហិណ្ឌូខ្មែរ ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី II បានប្រកាសខ្លួនឯងជា "ព្រះមហាក្សត្រសកល" និង "ស្តេចអាទីទេព»​ និងបានបន្តគ្រោងរាជ្យរហូតដល់ចុងសតវត្សទី 14, បានធ្លាក់ចូកក្រោមអធិរាជភាព​ នៃ អយុធ្យា​ ជាលើកដំបូង ក្នុង​​ឆ្នាំ 1351​។ ការបះបោររបស់ខ្មែរប្រឆាំងនឹង អាជ្ញាធរសៀមបានកេចឡើងនៅក្នុងឆ្នាំ 1431 ដោយការគ្រប់អង្គរដោយអយុធ្យា, បណ្តាលឱ្យប្រជាជនរបស់ខ្លួនការធ្វើចំណាកស្រុកទៅភាគខាងត្បូង គឺទៅលង្វែក។

ប្រាសាទបែកបាក់នៃអង្គរស្ថិតនៅក្នុងព្រៃនិងលើដីកសិកម្មភាគខាងជើងបឹងទន្លេសាប និងភាគខាងត្បូងនៃភ្នំគូលែនដែលនៅជិតក្រុងសៀមរាប សម័យឥឡូវ (13 ° 24'N, 103 ° 51'E)  ក្នុងខេត្តសៀមរាប។ តំបន់អង្គរមានប្រាសាទលើសពីមួយពាន់​ រាប់ចាប់ពីគំនរនៃកម្ទេចកម្ទីឥដ្ឋ  បែកខ្ញែកគ្នាតាមវាលស្រែ រហូតដល់ប្រាសាទអង្គរវត្តដែលចាត់ទុកថាជាវិមានសាសនាធំបំផុតតែមួយគត់របស់ពិភពលោក។ ប្រាសាទជាច្រើននៃអង្គរត្រូវបានជួសជុលឡើងវិញ ហើយទាំងអស់នឹង, បានដាក់ជាតំបន់សំខាន់បំផុតនៃស្ថាបត្យកម្មខ្មែរ។ ភ្ញៀវទេសចរដល់ទៅជិតពីរលាននាក់ក្នុងមួយឆ្នាំៗ​​ និងលំហអាកាសទាំងមូលរួមទាំងប្រាសាទអង្គរវត្តនិងអង្គរធំត្រូវបានការពារជាតំបន់បេតិកភណ្ឌពិភពលោករបស់អង្គការយូណេស្កូ។ ប្រជាប្រិយភាពក្នុងចំណោមភ្ញៀវទេសចរកុះកនៃតំបន់នេះ បង្កការពិបាកច្រើនដល់ការអភិរក្សនៃប្រាសាទបែកបាក់នេះ។