ខ្សែទឹករង្វល់របស់មហាសមុទ្រ

ខ្សែទឹករង្វល់របស់មហាសមុទ្រ សំខាន់ៗនៅលើផែនដីមាន៖
 ខ្សែទឹករង្វល់អនុប៉ូលអាត្លង់ទិកខាងជើង (North Atlantic Subpolar Gyre)
 ខ្សែទឹករង្វល់អនុប៉ូលប៉ាស៊ីហ្វិកខាងជើង (North Pacific Subpolar Gyre)
 ខ្សែទឹករង្វល់អនុត្រូពិកអាត្លង់ទិកខាងជើង (North Atlantic Subtropical Gyre)
 ខ្សែទឹករង្វល់អនុត្រូពិកប៉ាស៊ីហ្វិកខាងជើង (North Pacific Subtropical Gyre) ៖ ត្រូវបាន​គេ​ស្គាល់​ថា​ជា​ខ្សែទឹករង្វល់ប៉ាស៊ីហ្វិកខាងជើង​។ ខ្សែទឹករង្វល់នេះ​គ្របដណ្ដប់​ស្ទើរពាសពេញ​មហាសមុទ្រប៉ាស៊ីហ្វិកខាងជើង​ទាំងស្រុង។ វាស្ថិតនៅ​ចន្លោះ​ខ្សែអេក្វាទ័រ​និង​រយៈទទឹង​៥០០​ខាងជើង។ ខ្សែទឹករង្វល់នេះ​វិលតាមទិសទ្រនិចនាឡិកា និងផ្គុំឡើងដោយ​ខ្សែទឹកមហាសមុទ្រ៤​គឺ ខ្សែទឹកប៉ាស៊ីហ្វិកខាងជើង ខ្សែទឹកកាលីហ្វរនៀ ខ្សែទឹកអេក្វាទ័រខាងជើង និង ខ្សែទឹកឃឹរ៉ុស៊ីអុ។
 ខ្សែទឹករង្វល់អនុត្រូពិកអាត្លង់ទិកខាងត្បូង (South Atlantic Subtropical Gyre)
 ខ្សែទឹករង្វល់អនុត្រូពិកប៉ាស៊ីហ្វិកខាងត្បូង (South Pacific Subtropical Gyre)
 ខ្សែទឹករង្វល់អនុត្រូពិកមហាសមុទ្រឥណ្ឌា (Indian Ocean Subtropical Gyre)
 ខ្សែទឹកជុំវិញអង់តាកទិក (Antarctic Circumpolar Current)
 ខ្សែទឹករង្វល់អនុប៉ូលសមុទ្រវិដដែល (Weddell Sea Subpolar Gyre)
 ខ្សែទឹករង្វល់អនុប៉ូលសមុទ្ររ៉ូស (Ross Sea Subpolar Gyre)
 ប្រព័ន្ឋខ្សែទឹកអេក្វាទ័រអាត្លង់ទិក (Atlantic Equatorial Current System)
 ប្រព័ន្ឋខ្សែទឹកអេក្វាទ័រប៉ាស៊ីហ្វិក (Pacific Equatorial Current System)
 ខ្សែទឹករង្វល់មូសុងឥណ្ឌា (Indian Monsoon Gyres)

 ខ្សែទឹករង្វល់អនុត្រូពិក 
ផ្ចិតរបស់ខ្សែទឹករង្វល់នេះ​ជាតំបន់​មានសំពាធខ្ពស់។ ទិសដៅរង្វល់របស់ខ្សែទឹកគឺ តាមទិសទ្រនិចនាឡិកាចំពោះអឌ្ឍគោលខាងជើង និង ច្រាស់ទិសទ្រនិចនាឡិកាចំពោះអឌ្ឍគោលខាងត្បូង។ នេះជាផលរបស់កំលាំងកូរ៉្យូលីស។ កត្តាដែលធ្វើអោយចំនុចផ្ចិត​មានសំពាធខ្ពស់គឺដោយសារ ខ្យល់នៅខាងជើងខ្សែទឹកដែលបក់ទៅខាងលិច និងខ្យល់ជំនួញនៅខាងត្បូងខ្សែទឹកដែលបក់ទៅទិសខាងកើត។ 

 ខ្សែទឹករង្វល់អនុប៉ូល 
ខ្សែទឹករង្វល់អនុប៉ូលកើតឡើងនៅរយៈទទឹងខ្ពស់ (ប្រហែល​៦០០) ។ ទិសដៅរង្វល់គឺច្រាស់ទ្រនិចនាឡិកា​ចំពោះអឌ្ឍគោលខាងជើង ជុំវិញតំបន់សំពាធទាបមួយ។ ចរន្តទឹកខាងលើ​ជាទូទៅហូរសំដៅទៅផ្ចិតរបស់វា។ បាតុភូតនេះគេហៅថាដំនឹកអេកម៉ាន់​ ដែលបង្កើតអោយមានការនាំមកផ្ទៃខាងលើ​នូវសារធាតុចិញ្ចឹមពីបាតសមុទ្រ។