Кекшілдік

КекшілдікІ.К. Кеңесбаевтың «Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі. Том 1» (1959, Қазақ ССР Ғылым академиясы) кекшілдікті ренішті ұзақ сақтау, дықшылдық, көңілге алғыштық ретінде анықтайды және адамдар арасындағы байланысты бұзуға әкелетін теріс мінез- құлық деп түсіндіреді –  адам бойындағы қауіпті кемшілік. Бұл мінез адамның өзіне жасалған ренішті ұзақ сақтап, кейін қарымта ретінде өш алуға ұмтылуымен сипатталады. Кекшілдік дықшылдық, көңілге алғыштық ретінде көрінеді және қоғамдық байланыстарды бұзады. Кекшілдік балалық шақта тамыр жайады. Әділетсіздік көрген бала ренішті өмірінің соңына дейін сақтайды. Психология бойынша, кек ұстау стресс гормондарын көбейтеді, жүрек аурулары мен депрессияға әкеледі. Қазақ мақалы «Кек – өзіңе кек» деп дәл айтады: өш алғың келген адам өзі зардап шегеді.Б.Қ. Қалиевтің «Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі» (2023, «Керемет медиа», Алматы, ISBN 978-601-80884-7-6) «кек» сөзін реніш, өкпе деп, «кекшіл» сөзін өкпелі, дықшыл адам ретінде сипаттайды, ренішті ұзақ сақтап өш алуға дайын тұратын қасиетті көрсетеді 

 Дереккөздер