Адам метапневмовирусы

Адам метапневмовирусы () — Pneumoviridae тұқымдасының теріс мағыналы бір тізбекті РНҚ вирусы болып табылады және құстардың метапневмовирусының (AMPV) C кіші тобымен тығыз байланысты. Алғаш рет 2001 жылы Нидерландыда оқшауланған. Белгісіз вирустарды анықтауға арналған RAP-ПТР (РНҚ ерікті ПТР) әдісі өсірілген жасушаларда өседі. 2016 жылғы жағдай бойынша бұл АҚШ-тың үлкен амбулаториялық емханасында 5 жасқа дейінгі дені сау балалардағы жіті респираторлық синцитиальды вирустан (RSV) кейінгі екінші ең көп таралған себеп болды.

HMPV бар нәрестелерді госпитализациялаудың ең жоғары жасы 6 мен 12 ай аралығын құрайды, бұл RSV шыңынан сәл үлкенірек, шамамен 2-3 ай. HMPV клиникалық белгілері мен ауырлығы RSV-ға ұқсас. HMPV сонымен қатар егде жастағы адамдар мен нәрестелердегі аурудың маңызды себебі болып табылады.

Таксономиясы
author=International Committee on Taxonomy of Viruses |title=Genus Metapneumovirus|url=https://ictv.global/report/chapter/pneumoviridae/pneumoviridae/metapneumovirus |date=n.d. |access-date=2025-01-10 |archive-url=https://archive.today/20250110133355/https://ictv.global/report/chapter/pneumoviridae/pneumoviridae/metapneumovirus |archive-date=2025-01-10}}</ref>
|-
!Тұқымдас
!Түрлері
!Вирус (аббревиатура)
!NCBI таксономиясының идентификаторы
|- style="vertical-align:top"
| rowspan="2" | Metapneumovirus| rowspan="1" | Metapneumovirus avis| rowspan="1" | avian metapneumovirus (AMPV)
| rowspan="1" | 38525
|- style="vertical-align:top"
| rowspan="1" | Metapneumovirus hominis'' human metapneumovirus (HMPV) 162145

 Тарихы және атау 
Адамның метапневмовирусын (HMPV) алғаш рет 2001 жылы Нидерландыда Бернадетт Г. ван ден Хооген және оның әріптестері ашқан. HMPV алғаш рет Нидерландыда 28 жас баланың тыныс алу жолдарының секрецияларында анықталды және бастапқыда басқа кең таралған респираторлық вирустардан ерекшеленді, өйткені Ван ден Хоген мен оның әріптестері вирусқа тән антиденелерді және ПТР негізіндегі иммунологиялық талдауларды қолданып көрді және вирус геномына тән праймерлерді қолданатын әдістер — белгілі респираторлық вирустарды ғана сынай алды, сондықтан жаңа вирусты анықтай алмады.

Зерттеушілер молекулярлық биология әдістерін қолдана бастағанда, вирустың геномдық тізбектерінің генетикалық сипаттамалары мен бөліктерін анықтауға болады. Бұл әдістер жаңа вирус пен құс пневмовирусы арасындағы нақты қарым-қатынасты анықтау үшін қажет шектеулі реттілік деректерін алған кездейсоқ праймерленген ПТР әдісін қамтиды. Жаңа вирус, адамның метапневмовирусы AMPV-мен тығыз байланысы үшін аталған, бұл оның метапневмовирус және адам иесі ретінде сәйкестігін көрсетеді.

 Эпидемиологиясы 
HMPV АҚШ-тың амбулаториялық клиникасындағы сау балалардағы жіті респираторлық аурулардың 12% және 5 жасқа дейінгі және АҚШ-та 2010—2012 жылдародан жоғары балалардағы ауруханаға жатқызуды қажет ететін қоғамдастықтан алынған пневмония жағдайларының 15% және 8% (тиісінше) жауапты болды. Вирус бүкіл әлем бойынша таралған және қоңыржай аймақтарда, әдетте, қыстың аяғында және көктемде RSV және тұмау вирустарынан кейінгі маусымдық таралуы бар. Серологиялық зерттеулер бес жасқа дейін дүние жүзіндегі барлық балалардың дерлік вирусқа ұшырағанын көрсетті. Ерте өмірдегі әмбебап инфекцияға жақын болғанына қарамастан, қайта жұқтыру егде жастағы балалар мен ересектерде жиі кездеседі. 

HMPV жеңіл жоғарғы тыныс жолдарының инфекциясын тудыруы мүмкін (мысалы, суық тию). Алайда шала туылған нәрестелер, иммунитеті төмен адамдар және 65 жастан асқан егде жастағы адамдар ауыр ауру мен ауруханаға жатқызу қаупіне ұшырайды. are at risk for severe disease and hospitalization. In some studies of hospitalizations and emergency room visits, HMPV is nearly as common and severe as influenza in older adults. Ауруханаға жатқызу және жедел жәрдемге бару туралы кейбір зерттеулерде HMPV егде жастағы адамдарда тұмау сияқты жиі және ауыр. HMPV демікпесі бар адамдарда  және созылмалы обструктивті өкпе ауруы (ӨСОА) бар ересектердегі ауыр аурумен байланысты. Балалар мен ересектерге арналған ұзақ мерзімді емдеу мекемелерінде өлімге әкелетін көптеген HMPV ошақтары тіркелді.

 Геномы 
нобай|Модель құрылымы және адам метапневмовирусымен (hMPV) кодталған ақуыздар. (a) (b) вирустық геноммен кодталған вирустық ақуыздарды көрсететін hMPV үлгі құрылымы.
HMPV геномдық ұйымы RSV-ге ұқсас; дегенмен, HMPV-де құрылымдық емес гендер, NS1 және NS2 жоқ, HMPV антисенсті РНҚ геномында RSV-ге қарағанда гендік ретпен сәл басқаша сегіз ашық оқу шеңбері бар (мысалы, 3’-N-P-M-F-M2-SH-G-L-5’). HMPV генетикалық жағынан құстардың A, B және әсіресе С типті метапневмовирустарына ұқсас. HMPV-ның филогенетикалық талдауы олардың ішінде тиісінше A1/A2 және B1/B2 топшаларын қамтитын А және В қосалқы түрі деп аталатын екі негізгі генетикалық линияның бар екенін көрсетті. F және G гендерінің реттілігіне негізделген генотиптеу B қосалқы түрі HMPV-A-мен салыстырғанда жөтел ұзақтығының ұзаруымен және жалпы тыныс алу жүйесінің жоғарылауымен байланысты екенін көрсетті.

 Тіршілік циклі және көбею 
hMPV 3-6 күндік инкубациялық кезеңге ие деп бағаланады және көбінесе қалыпты климаттық аймақтарда кейінгі қыс және көктем мезгілінде ең белсенді болады, бұл RSV және тұмау маусымдарымен қабаттасып, қайталанатын инфекцияға мүмкіндік береді. 2012 жылғы жағдай бойынша hMPV және репликация циклі жақсы түсінілмеді. hMPV репликация циклінің кейбір негізгі қадамдары Paramyxoviridae тұқымдасының қалған бөлігінің вирустық өмірлік циклдері мен репродуктивті шараларына негізделген эксперименттермен зерттелді.

hMPV репликация циклінің бірінші қадамы G протеинін пайдаланып қабылдаушы жасушаға, атап айтқанда тыныс алу жолдарының эпителий жасушаларына қосылу болып табылады. Бұл G протеинінің құрамында гидрофобты аймақ бар, ажыратылмаған сигналдық пептид және оның байланысуын жеңілдету үшін мембраналық якорь ретінде әрекет етеді; дегенмен, G протеині жоқ рекомбинантты вирустар әлі де in vitro және in vivo репликациялай алатындықтан, репликация циклінің қалған бөлігі үшін G протеині арқылы қосылу қажет емес сияқты.

Циклдің келесі жолы — вирустық және хост мембраналарының бірігуі, F протеині арқылы жүзеге асады. Біріктіру механизмі Paramyxoviridae тұқымдасының басқа мүшелеріне өте ұқсас және F ақуызының конформациялық өзгерістерін қамтыса да, hMPV механизмі оның отбасы мүшелері сияқты синтезге арналған G ақуызына тәуелді емес, бұл G протеині hMPV репликация циклінің келесі қадамдары үшін қажет емес деген бұрын айтылған идеяға сәйкестігін көрсетеді.  F протеинінің синтездік функциясы мембраналық синтез оқиғаларының триггері болып табылатын аргинин-глицин-аспартат (RGD) мотивін пайдаланып, αvβ1 интегрин арқылы хост жасушаларымен байланысу қабілетімен дәлелденді. 

hMPV және басқа Paramyxoviridae вирустарының біріктіру механизмдерінің бір негізгі айырмашылығы hMPV синтезінің оқиғалары қышқыл рН деңгейінде, басқа вирустардың синтезі бейтарап рН деңгейлерінде орын алуы; дегенмен, hMPV біріктіру механизмі туралы не және неліктен ерекшеленетінін жақсы түсіну үшін сол салада көбірек зерттеулер жүргізу қажет. Спецификалық функциясы белгісіз болса да, SH гликопротеинінің болуы репликация кинетикасына, цитопатиялық әсерлерге немесе hMPV бляшкасының түзілуіне әсер етпейтін сияқты.

Біріктірілгеннен кейін теріс мағыналы вирустық РНҚ (vRNA) геномы бар вирустық рибонуклеопротеин (RNP) цитоплазмаға шығарылады және мРНҚ мен антигеномдық кРНҚ синтезі үшін шаблон ретінде әрекет етеді. Осы жерден hMPV транскрипциясы туралы біздің біліміміздің көп бөлігі RSV және басқа Paramyxoviridae вирустары туралы бұрыннан білетінімізден алынған, соның ішінде геномдағы жетекші және трейлер тізбегі ішінара толықтырушы және транскрипция үшін промоутер ретінде әрекет етеді. Біз N, P және L белоктары вРНҚ-дан диссоциацияланатынын және геномдық РНҚ цитоплазмада вирус транскрипциясы мен репликациясы үшін матрица қызметін атқара алатындай полимераздық комплекс түзу үшін бір-бірімен байланысатынын көреміз.

Салыстырмалы түрде сенімді hMPV репликациясының соңғы сатысы қабықша гликопротеиндерінің (F, G және SH) Гольджи аппараты арқылы жұқтырған жасушалардың бетінде әсер ету үшін мембраналық жинақтау аймақтарына өтуі болып табылады. Бұл вирустың геномын тиімді таратып, бетіндегі вирустық синтез белоктарының әрекеті арқылы жұқтырған жасушалардың көрші жасушалармен қосылуына мүмкіндік береді. РНҚ және вирустық ақуыз синтезінен кейінгі репликация циклінің қалған бөлігі түсініксіз және қосымша зерттеулерді қажет етеді.

 Вирусологиясы 
HMPV мұрын мен өкпедегі тыныс жолдарының эпителий жасушаларын зақымдайды. HMPV мақсатты жасушаға гликопротеин (G) ақуызының гепаран сульфаты және басқа гликозаминогликандармен әрекеттесуі арқылы қосылады деп есептеледі. HMPV синтезі (F) протеині RGD (Arg-Gly-Asp) мотивін кодтайды, RGD-байланыстыратын интегриндерді жасушалық рецепторлар ретінде біріктіреді, содан кейін эндосомалардың ішінде рН-тәуелсіз түрде жасуша мембранасы мен вирустық қабықтың бірігуіне делдал болады. Содан кейін HMPV IL-6, IFN-alpha, TNF-alpha, IL-2 және макрофагтардың қабыну ақуыздары сияқты химокиндер мен цитокиндердің реакциясын тудырады, бұл өз кезегінде перибронхиолярлы және периваскулярлық инфильтрация мен қабынуға әкеледі.

 Анықтау 
HMPV идентификациясы негізінен тыныс алу үлгілерінен алынған РНҚ-дан тікелей күшейту үшін кері транскриптазалық полимеразды тізбекті реакция (RT-PCR) технологиясына сүйенді. Нуклеин қышқылына негізделген тәсілдермен HMPV анықтаудың балама үнемді тәсілдері қолданылды, оларға мыналар кіреді:

 иммунофлуоресцентті-антиденелер сынағы арқылы мұрын-жұтқыншақ секрециясында hMPV антигендерін анықтау
 мұрын-жұтқыншақ секрецияларында және қабық флакон дақылдарында HMPV анықтау үшін моноклоналды антиденелермен иммунофлуоресценциялық бояуды қолдану
 hMPV-спецификалық антиденелерді анықтауға арналған иммунофлуоресценциялық талдаулар
 поликлоналды антиденелерді қолдану және өсірілген жасушаларда тікелей оқшаулау.

 Тарату және хосттар 
hMPV алғаш рет 2001 жылы табылып, анықталғанымен, серологиялық зерттеулер hMPV немесе оның жақын туысы кем дегенде 50 жыл бойы айналымда болғанын көрсетті. Бұл ақпараттан вирустың ашылғанға дейін аз ғана уақыт бұрын құстардан немесе басқа жануарлар су қоймасынан адамдарға «секіріп» келмегені анық.

2022 жылдан бастап солтүстік жарты шарда hMPV инфекциясының шыңы қыстың аяғы мен көктемнің басында болады, бірақ оны бүкіл континенттерде жаһандық деңгейде табуға болады және оның таралуы өте күрделі және серпінді. Зерттеушілер hMPV негізінен локализацияланғанын және қауымдастықтан қауымдастыққа айтарлықтай ерекшеленуі мүмкін екенін анықтады, бұл бір жылдағы штаммның келесі жылы басқа жердегі штаммға барынша ұқсас болуына мүмкіндік береді. 

Бұл құбылыс 2001 жылы Аустралияда вирус штаммдарымен тіркелген; 2000 және 2002 жылдары Францияда; Канадада 1999, 2000, 2001 және 2002; 2002 жылы Израильде; және 2001 жылы Нидерландыда олардың барлығы F генінің тізбегіне негізделген өте тығыз байланысты. Қоғамдастық ошақтары кезінде айналымда болатын hMPV кем дегенде екі негізгі генотипі (A және B) бар және әрбір генотипте екі генотип бар, бірақ қазіргі уақытта бірде-бір штамм басқаларына басым емес сияқты және олардың ешқайсысы әртүрлі ауырлық деңгейлерін тудырмайтыны белгілі.

HMPV жұқтырған адамдардан басқаларға 

 жөтелу және түшкіру арқылы бөлінетін секрециялар,
 жақын жеке байланыс (мысалы, қол тигізу, қол алысу, т.б.) 
 вирустары бар заттарды ұстау, содан кейін ауызға, мұрынға немесе көзге тию арқылы жұғуы мүмкін. 2023 жылдан бастап hMPV таралуын болдырмау үшін сенімді вирусқа қарсы терапияны немесе вакцинаны әзірлеу әлі орын алған жоқ, бірақ бұл салада перспективті өзгерістер бар сияқты. Кейбір вакцина сынақтарында зерттеушілер hMPV F гені бар тірі рекомбинантты адам парагриппінің вирусы hMPV-спецификалық антиденелерді индукциялай алатынын және тәжірибелік жануарларды hMPV-ден қорғай алатынын байқады. 

Басқа ұқсас зерттеу hMPV F генін білдіретін химерикалық сиыр/адам парагриппінің вирусы 3 парагриппке және hMPV-ге қарсы антиденелерді бейтараптандыруға қалай мүмкіндік беретінін көрсетті. Бұл эксперименттердің бірнеше шектеулері бар, соның ішінде олардың шағын популяциясы бар жануарлар үлгілері. Жалпы алғанда, вакциналар мен вирусқа қарсы терапияны емдеу жұмыстары жүргізілуде, зерттеушілер 2006 жылғы жағдай бойынша кездесетін ең үлкен қиындық - табиғи хостта hMPV дамуы туралы қол жетімді шектеулі деректер.

 Таралу жолдары 
Берілу ластанған секрециялармен, тамшы, аэрозоль немесе фомит векторлары арқылы байланыста болуы мүмкін. Адамның метапневмовирусымен ауруханадан алынған инфекциялар туралы хабарланды. HMPV күзгі және қысқы айларда жыл сайын бір типті басымдықпен айналатыны көрсетілген.

 Емі 
2008 жылдан бастап адамдарға арналған ешқандай емдеу белгілі емес. Рибавирин, RSV емдеу үшін қолданылатын дәрі, жануарлар үлгісінде тиімділігін көрсетті.

Moderna американдық фармацевтикалық корпорациясы метапневмовирусқа қарсы модРНҚ вакцинасына үміткерге клиникалық сынақ жүргізді. 2019 жылдың қазан айындағы жағдай бойынша вакцинаға үміткер I фазадан өтті, бұл вакцина екі айдың ішінде барлық доза деңгейлерінде жақсы төзімді және бейтараптандыратын антиденелердің өндірісін күшейтетін иммундық жауапты тудырады. hMPV үшін арнайы вирусқа қарсы емдер болмағанымен, вакцинаны әзірлеу бойынша зерттеулер жалғасуда, өйткені бұл вирус жыл сайын көптеген ауруханаға жатқызуларға жауапты денсаулыққа айтарлықтай жаһандық ауыртпалық түсіреді.

 Эволюциясы 
Адамның метапневмовирусы алғаш рет 2001 жылы, ал құстардың метапневмовирусы 1970 жылдары тіркелген. Адамның метапневмовирусының кем дегенде төрт тегі бар—A1, A2, B1 және B2. Құстардың метапневмовирусы төрт топшаға бөлінді—A, B, C және D. Байезианның бағалауы бойынша, адам метапневмовирусы 1875—1889 жылдар аралығында пайда болып, 1800 жылы құстардың метапневмовирусынан бөлініп шықты.

 2024–2025 жылдардағы індет 
Қытайдың Ауруларды бақылау және алдын алу орталығы 2024 жылдың 16-22 желтоқсан аралығында респираторлық инфекциялар айтарлықтай өскенін көрсететін деректерді жариялады; адам метапневмовирусы Қытайдағы респираторлық ауруларға оң сынақтардың 6,2% және респираторлық аурулар ауруханасына жатқызылғандардың 5,4% байланысты болды, бұл COVID-19, риновирус немесе аденовирусқа қарағанда. Қытайдағы CDC жұқпалы ауруларды бақылау және алдын алу ұлттық институтының басшысы Кан Бяо Қытайда 14 және одан кіші жастағы балалар арасында HMPV деңгейінің өсіп келе жатқанын хабарлады.

 Тағы қараңыз 
 Адам метапневмовирусы өршуі (2024)
 Назофарингит

 Дереккөздер 

Санат:Mononegavirales