Геллерт-Хилл үңгірі

Геллерт-Хилл үңгірі () — Мажарстанның Будапешт қаласындағы Геллерт тау белесіндегі үңгірлер желісінің бөлігі. Үңгірді онда өмір сүрген және науқастарды емдеу үшін үңгірдің жанындағы көлден табиғи термалды суды пайдаланған тақуа құрметіне "Әулие Иван үңгірі" деп те атайды (Szent Iván-barlang).

Геллерт төбесінде орналасқан Геллерт-Хилл үңгірі өзінің табиғи сұлулығы мен тарихи маңыздылығының үйлесімімен келушілерді тартатын тамаша туристік орын болып табылады.
Геллерт-Хилл үңгірі бастапқыда тақуалардың баспанасы болды, 11 ғасырда мұнда монах Әулие Иван өмір сүрді. Ол он алты жасынан 345 жылы жүз он үш жасында қайтыс болғанға дейін Мысыр шөлінде жалғыз өмір сүрді.

Үңгірге бірінші кіреберіс 13 ғасырда Паулин монахтарының тобымен салынған. Уақыт өте келе үңгір ғибадат орнына айналды, ал Паулин монахтары 20 ғасырдың басында шағын шіркеу (часовня) салды. Бұл часовня 1926 жылы танымал болып тез арада қажылық орнына айналды. Бастапқыда қауым үңгірдің кіреберісінде орналасқан құрбандық үстелі бар террасада ашық ауада отырды. 1930 жылдары кеңейту және құрылымдық жұмыстарынығайтылды, ал Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде шіркеу нацистік неміс армиясы үшін аурухана және баспана ретінде қызмет етті. 1945 жылы Кеңес Қызыл Армиясы Будапештті басып алды. Алты жыл бойы үңгір өзінің діни функцияларын орындауды жалғастырды, бірақ 1951 жылы Мемлекеттік қауіпсіздік басқармасы (Венгрия құпия полициясы) католик шіркеуіне рейд жасады. Рейд нәтижесінде үңгір қалың бетон қабырғамен жабылып монахтар мен олардың жетекшісі Ференц Везер тұтқынға алынды, одан кейінгі коммунистік дәуірде үңгір мөрленіп, жабылды.

Часовня 1989 жылы 27 тамызда қайта ашылды - кіреберісті жауып тұрған қалың бетон қабырға қиратылды. 1992 жылға қарай шіркеу қалпына келтіріліп, ретке келтірілді. 
Бүгінгі күні Геллерт Хилл үңгір шіркеуі ғибадат орны және туристік орын болып табылады.

 Галерея 

 Дереккөздер 

Санат:Мажарстан үңгірлері