Инну (монтанье-наскапи)

Инну (монтанье-наскапи) () — Канаданың солтүстік-шығысындағы Солтүстік (солтүстік-шығыс) Алгонкин тобының халқы (Ньюфаундленд және Лабрадор провинциясында 2 қауымдастық және Квебек провинциясында 10). Саны 17,9 мың адам (2006 жылғы халық санағы).

 Тілі 
Олар кри тілінің шығыс диалектілерінде сөйлейді.

 Діні 
Олар дәстүрлі нанымдарды сақтайды, христиандар (католиктер мен англикандар) бар.

 Тарихы 
Еуропалықтармен XVI ғасырдан бастап  байланыста. XVII ғасырдың басынан бастап олармен француз миссионерлері, XIX ғасырдың ортасынан бастап — Шығыс кри арасындағы ағылшын миссионерлері жұмыс істеді. XVII—XIX ғасырларда олар аң терісі саудасына қатысты, бұл олардың қоғамдық ұйымын өзгертті.

XVIII—XIX ғасырларда сауда факторларының айналасында кішігірім кәсіптік топтардан тұратын жартылай отырықшы топтар қалыптасады. Мистассинилер арасында ХІХ—ХХ ғасырдың басында аңшылық топ (3-5 шағын отбасы) өзінің бейресми басшысы бар аңшылық аумаққа иелік ететін негізгі әлеуметтік бірлік болды.

Иннулар ХХ ғасырдың екінші жартысына дейін көшпелі аңшылардың өмір салтын ұстанды. 50-ші жылдардың ортасынан бастап ХХ ғасырдың 70-ші жылдарының ортасына дейін Канада билігі
оларды тұрақты тұру үшін ауылдарға орналастыру бағдарламасын жүзеге асырды. Отырықшы өмір салты олардың еркін таңдауы болған жоқ. Кейбір отбасылар жылдың көп бөлігін Лабрадордың ішкі аймақтарын аралаумен өткізді. Қоныс аудару иннудың дәстүрлі тіршілікті қамтамасыз ету жүйесінің бұзылуына айналды және теріс әлеуметтік және мәдени салдарға әкелді.

 Кәсібі 
Дәстүрлі мәдениет субарктикалық үндістерге тән. Олар аңшылықпен, балық аулаумен және жартылай терімшілікпен айналысты (оңтүстікте, Монтанье арасында жабайы жүзім, алма, жидек, жаңғақ, үйеңкі шырыны).
нобай|оңға|200px|Квебектегі заманауи Инну ауылы     
 Тұрмыс салты 
Матрилокальды неке патрилокальды некеге ауыстырылды, мистассиниде — некенің алғашқы 3 жылында қысқа мерзімді матрилокальды қоныс болды. Туысқандық неке, полигиния кең тараған. Негізгі дәстүрлі әлеуметтік бірлік көп отбасылық топ болды (жалпы тұрғын үй, 15-20 адам), қыста олар 50-70 адамнан тұратын топтарға, ал олар аймақтық топтарға (300 адамға дейін) біріккен.

ХХ ғасырдың екінші жартысында олар құрама үйлері бар отырықшы ауылдарға көшті. ХХ ғасырдың басында ит әбзелдері қосылған дәстүрлі көліктерін 1970 жылдары мотошаналарға ауыстырды.

 Дереккөздер 



Санат:Канада этникалық топтары