Деражня

Деражня () — Украинаның Хмельницкий облысындағы қала. Хмельницкий ауданының құрамында. 2020 жылға дейін ол жойылған Деражнян ауданының әкімшілік орталығы болды.
Деражня қаласының халқы 2025 жылы 10 446 адамды құрады.

 Географиялық орналасуы 
Деражня Вовка өзенінің жағасында, облыс орталығы Хмельницкийден шығысқа қарай 42 км жерде орналасқан. Львов-Хмельницкий-Жмеринка желісіндегі маңызды темір жол торабы.

 Ең жақын қалалар және оларға дейінгі қашықтық 
Деражня - шағын қала. Ол өз елінде халық саны бойынша 254-ші орында (Украина), облыста 13-ші орында (Хмельницкий облысы). Әлемдегі барлық қалалар арасындағы орны: шамамен 25186 орын.

Ең жақын қалалар және оларға дейінгі қашықтық:
Бар (27 км), Хмельницкий (36 км), Хмельник (48 км), Дунаевцы (50 км), Красилов (54 км), Жмеринка (55 км), Староконстантинов (56 км),  (62 км), Гнивань (68 км), Новоднестровск (75 км), Шаргород (75 км), Каменец-Подольский (88 км), Сокиряны (91 км), Могилёв-Подольский (93 км), Фрунзе (95 км, Молдавия), Отачь (95 км, Молдавия), Полонное (95 км), Окница (97 км, Молдавия), Чуднов (100 км), Бричаны (102 км, Молдавия).

 Тарихы 
Деражня алғаш рет XVI ғасырдың басындағы тарихи дереккөздерде аталған. 
Оларда оны Каля Держнясынан шыққандар құрғаны туралы ақпарат бар. "Деражня" атауы Орта ғасырларда Волынь мен Подольяда кең таралған. Бұл ескі орыс тілінен шыққан және ағашты бастапқы өңдеу орнын білдіреді.

XVII ғасырдың басында ауыл біртіндеп Подольяның қолөнер және сауда орталықтарының біріне айналды. 
1614 жылы Халық Сигизмунд III патшадан қоныс алуға қол жеткізді, сол кезден бастап XIX ғасырға дейін ресми құжаттарда Деражня қала деп аталды.

XVII ғасырдың 50-ші жылдарының соңында поляк үкіметі өз халқына опасыздық жасаған және Украинаны Польшаға беруге тырысқан Гетман Выговскийге Деражняны иелікке берді. 
Ол құлатылғаннан кейін қала Любомирскийдің князьдеріне өтті. 
XVIII ғасырда ол бірнеше рет күреске көтерілді. 1734 Украинаның оң жағалауында қуатты Гайдамак қозғалысы басталды.

1793 жылы оң жағалаудағы жерлер Ресей құрамындағы сол жағалаудағы жерлермен қайта қосылды. Территориялық реформа бойынша Деражня Подольск губерниясының Летичев уезіне қарады, ал 1804 жылы волос орталығына айналды. Барлық құқықтық актілерде ол қала деп аталады.

ХІХ ғасырдың 40-60 жылдарында Деражняда шағын өнеркәсіптік кәсіпорындар пайда болды: шам зауыты, қант зауыты, спирт зауыты, сыра зауыты, кірпіш зауыты. Қалада теміржол вокзалының салынуымен оның шаруашылық өмірі айтарлықтай жанданды.

XIX ғасырдың екінші жартысында қалада шағын аурухана ашылды. Деражнядағы алғашқы оқу орны - бір сыныпты земский училищесі 1865 жылы құрылды.

1919 жылдың маусым-шілде айларында Петлюра әскерлерімен шайқас кезінде Деражня бірнеше рет қолдан-қолға ауысты. 17 маусымда кеңес әскерлері Деражня темір жол станциясын басып алды. Тамыздың басында Петлюра әскерлері қайтадан Деражняға басып кірді. Желтоқсанның аяғында қаланы поляк басқыншылары басып алды.

1941 жылдың шілдесі мен 1944 жылдың мамыры аралығында Деражняны фашистік әскерлер басып алды.

1987 жылы Деражня ресми түрде қала болды. Қазір Деражня Украинаның тарихи елді мекендерінің тізіміне енгізілген.

 Өндіріс орындары 
"Деражнян сүт комбинаты" ЖШҚ,
"Санни Фуд"" ЖШҚ құрғақ таңғы ас қондырғысы.

 Көрікті жерлері 
Деражняда революцияға дейінгі құрылыстар жартылай сақталған. Сәулет ескерткіштеріне 19 ғасырдың аяғы мен 20 ғасырдың басындағы бірнеше зәулім үйлер кіреді. Олардың қатарында Деражняның соңғы иесі Рациборовскийдің кешені бар. Бүгінгі күні оның кешенінің аумағы аурухананы қоршап тұрған саябақ болып табылады (шын мәнінде кешеннің басты үйі). Сонымен қатар, қалада пайдалы үй (1912), заңгер Периториннің сарайы және бастауыш мектеп ғимараты сақталған.

 Галерея 

 Дереккөздер 

Санат:Украина қалалары
Санат:Хмельницкий облысы қалалары