Нұрабат

Нұрабат () — облыстық бағыныстағы қала, Өзбекстанның Самарқан облысы Нұрабат ауданының әкімшілік орталығы. Қала халқы: 10 819 адам.

 Сипаттама 
Нұрабат таулы аймақта (Зеравшан жотасының сілемдері), Самарқаннан батысқа қарай 55 шақырым және ең жақын теміржол вокзалынан 21 шақырым жерде орналасқан. Кеңес өкіметі кезінде қалаға арнайы теміржол желісі тартылған, бірақ ол қазір жұмыс істемейді. Жер рельефінің ерекшеліктеріне байланысты Нұраба1 аймағында қысы жұмсақ, жазы ыстық, құрғақ болатын өзіндік ауа-райы бар. Айнала жартылай шөлді ландшафт басым.

 Ең жақын қалалар және оларға дейінгі қашықтық 
Нұрабат — шағын қала. Ол халық саны бойынша өз елінде 153-ші орында (Өзбекстан), облыста 17-ші орында (Самарқан облысы). Әлемдегі барлық қалалар арасындағы орны: шамамен 24766 орын.

Ең жақын қалалар және оларға дейінгі қашықтық: Су қоймасы (27 км), Қаттықорған (33 км), Жұма (34 км), Ақтас (43 км),  Іштіхан (43 км), Бейсенбі (44 км), Шарқын (47 км), Митан (49 км), Лайыш (50 км), Жаңарабат (54 км), Самарқан (58 км), Гүлабат (58 км), Шелек (60 км), Пайарық (64 км), Шырақшы (68 км), Тайлақ (68 км), Зиадин (70 км), Жамбай (70 км), Китаб (74 км), Шаһрисабз (76 км).

 Тарихы 
Нұрабаттың шығу тегі 1950 жылдардың аяғынан басталады, сол кезде ауданда уран кен орындары ашылып, кен орнын өнеркәсіптік игеруге дайындық жұмыстары басталды. Ол кезде елді мекен шартты түрде Соцград, сәл кейінірек Южный деп аталды. 1964 жылы Советабад атауы ресми түрде бекітілді. 1975 жылдан облыстағы ең үлкен ауданның орталығы. 1983 жылы қала үлгісіндегі елді мекен Нұрабат деген жаңа атаумен қалаға айналды.

Сабыр-Сай уран кен орнын игеру қалаға еліміздің түкпір-түкпірінен жұмысшыларды тартты, сондықтан Нұрабаттың этникалық құрамы өте алуан болды: орыстар, украиндар, балтық жағалауындағылар, қазақтар, украиндар, белорустар, татарлар және т.б. 1990 жылдардың басынан бастап орыстілді халықтың кетуі басталды, қазір жергілікті тұрғындардың негізгі бөлігін өзбектер құрайды.

 Экономикасы және инфрақұрылымы 
Қала 1983 жылға дейін U-металл өндірумен айналысатын құпия стратегиялық жабық нысан мәртебесінде болды. Қала уран кенін өндірудің қарқынды өсуіне және кейіннен уран рудасын жер астында жууға байланысты белсенді дамыды.

1973 жылдың қыркүйегінде ең үлкен Н.Островский атындағы №2 мектеп пен қалалық аурухана жұмыс істей бастады. 1982 жылы «Горняк» мәдениет үйінің ғимараты, «Труд» стадионы, балабақша, көптеген тұрғын үйлер пайдалануға берілді.
Қалада мейрамханалар, саябақ, көл, спорт кешені, жастар орталығы, мәдени орталық т.б. жұмыс істейді.

 Дереккөздер 

Санат:Самарқан облысы қалалары