Рожище

Рожище () — Украинаның Волынь облысындағы қала. Луцк ауданына кіреді. 2020 жылға дейін таратылған Рожищен ауданының әкімшілік орталығы болды.
2025 жылы Рожище қаласының тұрғындарының саны 13 389 адамды құрады.

 Географиялық орналасуы 
Волын облысының орталық бөлігіндегі облыстық бағынысты қала, Луцкден солтүстікке қарай 20 км жерде, Стырь өзенінде (Припят, Днепр алабының саласы) орналасқан. Рожище арқылы Е85 халықаралық автомобиль жолы мен темір жол (Ковель – Киверцы желісі) өтеді.

 Ең жақын қалалар және оларға дейінгі қашықтық 
Рожище - шағын қала. Ол өз елінде халық саны бойынша 208-ші орында (Украина), облыста 6-шы орында (Волынь облысы). Әлемдегі барлық қалалар арасындағы орны: шамамен 22 114 орын.

Ең жақын қалалар және оларға дейінгі қашықтық: Киверцы (15 км), Луцк (19 км), Ковель (51 км), Горохов (58 км), Вараш (62 км), Берестечко (63 км), Дубно (64 км), Владимир-Волынский (66 км), Здолбунов (81 км), Камень-Каширский (81 км), Радехов (83 км), Сокаль (84 км), Радивилов (87 км), Броды (92 км), Кременец (96 км), Почаев (103 км), Шумск (106 км), Каменка-Бугская (111 км), Буск (115 км).

 Тарихы 
Елді мекен 1377 жылдан бері белгілі, Литва Ұлы Герцогтігінің құрамына кірді. Рожище татарлардың бірнеше рет шабуылына ұшырап, оны өртеп жібергеніне қарамастан, қала қайта қалпына келтіріліп, қайта жанданды. Қала мәртебесі 1567 жылы Магдебург заңы бойынша берілді. Осы кезден бастап сауда әлдеқайда жанданып, мұнда жылына екі рет жәрмеңкелер өткізіле бастады. Богдан Хмельницкий бастаған ұлт-азаттық күрес кезінде қалада және оның айналасындағы ауылдарда көптеген шаруалар казак отрядтарына қосылды. 

1808 жылы граф Валериан Строиновский Рожищидің жаңа иесі болды. Қаланы өз меншігіне ала отырып, ол оның өнеркәсіптік және коммерциялық маңыздылығына басты назар аударады. Осы мақсатта Валериан Строиновский еврейлерді және неміс отаршыларын шақырады. Наполеондық соғыстар аяқталғаннан кейін орыс патшасы Александр I ең жақсы әскери қайраткерлердің бірі Багратион Имертинскийге Рожищені өз меншігіне берді. Бірақ көп ұзамай жерлер жалға беріліп, шаруаларды крепостнойлық режимде аяусыз қанау басталды.

1870 жылы Рожыщеде 27 мата фабрикасы болды, оларды В.Стройновский шақырған немістер басқарды. Уақыт өте келе бұл салалар механикаландырылып, зауыттарға айналды.
Бұл кәсіпорындар орналасқан аудан Вовнянка деп аталды. Сондай-ақ ХІХ ғасырдың аяғында Рожищеде екі кірпіш зауыты мен екі бу диірмені жұмыс істеді. Қаланың одан әрі дамуына темір жолдың ашылуы ықпал етті.

Рожище бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде айтарлықтай зардап шекті, және мата фабрикалары толығымен дерлік жойылды. Соғыс аралық жылдар белсенді қалпына келтіру кезеңі болды. 
1920 жылдан 1939 жылға дейін қала Польшаның құрамында болды. 1921 жылғы халық санағы бойынша Рожищеде 3265 адам тұрды, оның 40%-дан астамы еврейлер.

1940 жылы Рожище қала типтес елді мекенге айналды.

1941 жылы 26 маусымда Ұлы Отан соғысы басталғаннан кейін Рожище неміс әскерлерімен басып алынып, 1944 жылы 1-2 ақпанда кеңес әскерлері азат етті.

1989 жылы 31 тамызда елді мекен аудандық бағыныстағы қалаға айналды.

1991 жылдан бастап Рожище тәуелсіз Украинаның құрамына кіреді. 2020 жылы әкімшілік реформа нәтижесінде қала Луцкий ауданының құрамына енді.

 Өндіріс орындары 
Қаланың ірі өнеркәсіптік кәсіпорындары:
Цунами ЖСШ — қалдықсыз емен өңдеуге негізделген жоғары сапалы ағаш өңдеу кәсіпорны,
«HADEA STEEL COMPANY» жауапкершілігі шектеулі серіктестігі — металл конструкцияларын өндіру және металл өңдеу,
Рожище ірімшік зауыты, «ТЕРРА ФУД» компаниялар тобына жатады,
PP L.P.S. — ағаш тұғырықтарын өндіру және сатумен айналысады.

 Әлеуметтік жағдайы 
Рожищеде жалпы білім беретін 4 мектеп, №4 лицей, 4 мектепке дейінгі білім беру мекемелері, балалар шығармашылық үйі, балалар мен жасөспірімдер спорт мектебі,  музыка мектебі бар. «Просвита» аудандық үйі 1949 жылы ашылды және онда қалалық және аудандық іс-шаралар өткізілетін 530 орындық концерт залы бар, тарихи-өлкетану мұражайы, орталық кітапхана жүйесі жұмыс жасайды. Қаланың спорт орталығы – балалар мен жасөспірімдер спорт мектебі және аумақта орналасқан «Колос» стадионы.

 Көрікті жерлері 
Негізгі сәулет ескерткіштері: Преображения Господня тас шіркеуі және Богдан Хмельницкий ескерткіші. Қаланың шығысында орманды алқап – Лески қорығы орналасқан.
Қаланың символы Степана Бандера мен Волонтерская көшелерінің қиылысындағы тұғырға орнатылған бу машинасы (доңғалақты паровоз, тепловоз) болып саналады.

 Галерея 

 Дереккөздер 

Санат:Украина қалалары
Санат:Волынь облысы қалалары