Игорь Дмитрович Кобрин

Игорь Дмитрович Кобрин ( 2 ақпан 1951 жыл, Львов, Украина КСР - 11 желтоқсан 2023 жыл) —  украин кинорежиссері. Украинаның еңбек сіңірген әртісі (2008). Украина Ұлттық кинематографистер одағының мүшесі.

 Білімі 
1973 жылы Львов университетін бітірген. 1981 жылы Карпенко-Карый атындағы Киев мемлекеттік театр өнері институтын кино және телевидение режиссері мамандығы бойынша бітіріп шықты. 1982 жылдан «Укртелефильм» киностудиясында жұмыс істейді.

 Өмірбаяны 
Игорь Кобрин 1951 жылы 2 ақпанда Львов қаласында дүниеге келген. 1989 жылы Шевченко атындағы сыйлықтың лауреаты атанды. Ол сондай-ақ Украина Ұлттық кинематографистер одағының мүшесі.

Ол деректі фильмдер, сериалдар мен телебағдарламалар шығаруға маманданған Telecon телестудиясын құрды. Компанияның түсіру тобы шетелдік телеарналармен, соның ішінде BBC-мен бірлесіп жұмыс істеді.

Кобрин Чикаго мен Хьюстонда (АҚШ), Югославияда өткен халықаралық кинофестивальдердің лауреаты болды.
2008 жылы режиссер 1932-1933 жылдардағы Голодомордың 75 жылдығына байланысты украин халқының геноцид құрбандарын еске алуға қосқан қомақты жеке үлесі үшін "Украинаның еңбек сіңірген өнер қайраткері" атағын алды.

Режиссердің шығармашылық мұрасына 12 фильм мен сериал кіреді. Олардың ішінде «1941. Тыйым салынған ақиқат», «Чернобыль: уақыттың екі түсі», «Еске алғым келмейді», «Бостандық барымталары», «Апельсин тілімі», «Қанға салынған собор», «Нан гильотині», «Балқыту қазандығы».

Кобрин «Чернобыль: уақыттың екі түсі» деректі фильмдер трилогиясының сценарийшісі және продюсері болды. Фильмді түсіру тобы Чернобыль апаты кезінде түсірген. Сұхбаттарының бірінде Игорь Кобриннің өзі түсірілімнің егжей-тегжейлері, цензура және команда тап болған тәуекелдер туралы айтты.
«Тыйым салынған ақиқат» фильмі 2013 жылдың 7 ақпаны мен 7 наурызы аралығында Украина телеарнасында көрсетілді.

 Фильмография 
1985 - Гарбузяныдағы ғажайыптар;
1986—1988 — Чернобыль: уақыттың екі түсі (украинша: Чорнобиль: Два кольори часу) (2 серия);
1987 — Украина бақыт туралы ән айтады (украинша: Про щастя співає Україна);
1992 — Ояну (украинша: Пробудження);
1996 — Еске алғым келмейді (украинша: Не хочу згадувати;
1997 — Бостандық кепілі (украин: Заручники свободи);
2006 — Қандағы собор (украин: Собор на крові) (10 серия);
2008 — Нан гильотині (украинша: Хлібна гільйотина) (3 серия);
2013 — 1941. Тыйым салынған шындық (украинша: Запрещённая правда)

 Марапаттары 
1989 - Т.Г.Шевченко атындағы Украина КСР Мемлекеттік сыйлығы;
1995 - Гран-при «Алтын рыцарь» (IFF, Нови Сад, Югославия);
1996 - Гран-при «Алтын камера» (IFF, Чикаго, АҚШ);
1996 - Күміс жүлде (IFF, Хьюстон, АҚШ);
2007 - «Телетриумф» Ұлттық сыйлығы (Украина);
2008 - «БАҚ толеранттылық пен украин қоғамын топтастыру үшін» Бүкіл украиналық байқауының Гран-приі (Украина);
2008 - Украинаның еңбек сіңірген әртісі;
2013 - Ұлттық «Телетриумф» сыйлығы (Украина).

 Дереккөздер 

Санат:Украина кинорежиссерлері