Райнер Вернер Фасбиндер

Райнер Вернер Фасбиндер (; 31 мамыр, 1945 Бад-Вёрисхофен, Бавария — 10 маусым, 1982, Мюнхен, Германия) — неміс кинорежиссёрі, сценарийші және актер. Ол «Жаңа неміс киносы» қозғалысының ең басты тұлғаларының бірі және қозғаушы күші болып саналады. Ол әртүрлі жанрдағы 40-тан астам фильм түсірген; оның туындыларында көбінесе Голливудтық мелодрама элементтері әлеуметтік сынмен және авангардтық әдістермен ұштасып жатады.

Фасбиндердің айтуынша, оның фильмдері «сезімдерді пайдалану мүмкіндігін» зерттеген. Оның шығармашылығы соғыстан кейінгі неміс мәдениетімен, атап айтқанда: нацизмнің салдарымен, «неміс экономикалық кереметімен» және «Қызыл армия фракциясы» (RAF) оқиғаларымен тығыз байланысты болды. Ол өз жобаларын жүзеге асыруда үнемі бірге жұмыс істейтін тұрақты актерлер мен техниктер тобына сүйенді.

Фасбиндер 1967 жылы «Антитеатр» актерлер тобына жетекшілік етіп, өзінің ерте кезеңдегі туындыларын солармен бірге жарыққа шығарды. Оның алғашқы толық метражды туындысы «Махаббат өлімнен де суық» (1969) атты гангстерлік фильм болды. Режиссерге алғашқы ішкі коммерциялық табысты «Төрт мезгіл саудагері» (1972), ал халықаралық танымалдылықты «Әли: Қорқыныш жанды жейді» (1974) фильмі әкелді. Қазіргі сыншылар бұл екі туындыны да нағыз шедевр деп санайды. Одан кейін «Түңілу» (1978), «Лили Марлен» және «Лола» (екеуі де 1981 жылы шыққан) сияқты ірі бюджетті жобалар жарық көрді. Режиссердің ең үлкен жетістігі — Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі неміс әйелінің тағдырын баяндайтын «Мария Браунның тұрмысқа шығуы» (1979) фильмі болды.

Басқа да елеулі туындыларының қатарында гомоэротикалық тақырыптарды қозғайтын «Петра фон Канттың ащы көз жасы» (1972) атты лесбияндық камералық драмасы, «Фокс және оның достары» (1975), «Шайтанның қайнатпасы» (1976), «13 айы бар жылда» (1978) және «Керель» (1982) фильмдері бар. Сонымен қатар, ол «Сымдағы әлем» (1973) және «Берлин, Александрплац» (1980) телехикаяларын түсірді.

Фасбиндер 1982 жылы 10 маусымда, 37 жасында, кокаин мен барбитураттардың өлімге әкелетін қоспасынан қайтыс болды. Оның шығармашылық жолы жиырма жылға да жетпесе де, ол өте өнімді еңбек етті: 1967 мен 1982 жылдар аралығында 40-тан астам толық метражды фильм, 24 пьеса, екі телехикая, үш қысқа метражды фильм және төрт видеоөнім шығарды.

Ол Германияның кино саласындағы ең беделді бес жүлдесіне ие болды, оның ішінде «Алтын аю» (Берлин кинофестивалінің бас жүлдесі) және бірнеше German Film Awards бар. Оның мезгілсіз өлімі жиі «Жаңа неміс киносы» дәуірінің аяқталуы деп есептеледі.

 Дереккөздер