Дидье Анзьё

Дидье Анзьё (фр. [ɑ̃zjø]; 8 шілде 1923 жыл – 25 қараша 1999 жыл) — көрнекті француз психоаналитикі. 

 Өмірі 
Анзьё философияны зерттеді және Жак Лаканмен алғашқы психоанализін жүргізгенге дейін Даниэль Лагаштың шәкірті болды. Содан кейін, Лаканның анасын («Айме»)-ны емдегенін білгеннен кейін ол Джордж Фавеспен екінші талдауды бастады. Ол Лаканның ашықтығының жоқтығына қатты өшпенділік танытты және кейінірек лакандықтардың шектен шығуы мен ерікті әрекеттерін айыптады - соңғысының «пұтқа, логикаға немесе тілге шектен тыс тәуелділігін», сондай-ақ Лаканның кең тараған қызығушылықты қыздыратын элементін атап өтті: 'фундаменталды шындықтар ашылады... бірақ әрқашан басқа бір сәтте'.Quoted in Sherry Turkle, Psychoanalytic Politics (London 1978) p. 131

 Фрейдтің "Өзін өзі талдау" туралы 
Анзьёнің "Фрейдтің өзін-өзі талдауы" (2-ші басылым, 1975; тр. Питер Грэм, 1986) - «Түстердің интерпретациясындағы» Фрейдтің ерте өмірінің маңызды, өте егжей-тегжейлі зерттеуі.Peter Gay, Freud: A Life for Our Time (London 1988) p. 746 Клейндік көзқарас бойынша, Анзьё Фрейдтің «психоаналитикалық теориясын әзірлеуі ... депрессиялық мазасыздыққа қарсы обсессивті қорғанысты орнатуымен байланысты» деп санады - Фрейдтің «осындай интеллектуалды деңгейде пайымдау арқылы өзін қорғау» қажеттілігіне баса назар аударды.Didier Anzieu, Freud's Self-Analysis (London 1986) p. 581 and p. 182

 Дереккөздер