Дивитисий

Дивитисий () — батыстық далматиканы еске түсіретін, ұзақ салтанатты жібек тон, византиялық костюмінің бұйымы. Византиялық императоры мен оның кейбір сарай қызметкерлері ерекше жағдайларда дивитисий киетін.

Константин Порфирогениттің «Рәсімдер туралы» трактатында жиі айтылғандардан оның қызыл, жасыл немесе ақ болуы мүмкін екендігі белгілі; күлгін дивитисийды тек император киюі мүмкін. Басқа авторлар дивитисийны іс жүзінде айтпағандықтан, бұл киімнің қандай ерекше белгілері болғанын және оның, мысалы, ұқсас скарамангиядан қалай ерекшеленетінін айту қиын. 14 ғасырдан бастап дивитисийның орнына саккос қолданыла бастады. Түстен басқа, Константин Порфирогениттің сот жарғысында дивитисийның ешқандай сипаттамасы жоқ. Сол дереккөзге сәйкес, император Анастасий I-дің (491-518) киімдері sticharion divetision деп аталды. Егер дивитисий стихарьмен бірдей деп есептейтін болсақ, онда басқа шенеуніктер де бұл киімдерді киген — протоспатарийлер, шеберлер, примикирийлер және басқа да дәрежелер. Сонымен қатар, протоспатарлардың киімі «дивитисий сияқты хитон» деп аталады, ал дивитисий Филофейдің клиторологиясында да аталады. 899 жылы құрастырылған, сонымен қатар олардың тән киімдерін қамтитын бұл дәрежелер тізімінде хламидадар , мен шеберлерге тағайындалды . Осыған сүйене отырып, дивитисийдің жеңі кең, басына киілетін және тон тәрізді ұзын болды деп болжауға болады. Тиісті шенге көтерілу кезінде белбеу де талап етілетіндіктен, кем дегенде кейбір жағдайларда дивициус белбеу болды. 9-10 ғасырларда дивитисийдің үстіне лор мен хламида киілген.

Императорлық дивитисийды сақтау орны Хрисотриклиний үй-жайларының бірі болды.

Функционалды түрде дивитисий латынның далматикасына баламалы болды. Орыс византинисті Д. Ф. Беляевтің болжамы бойынша бұл сөздің этимологиясы балқандағы Далматия провинциясының атауымен де байланысты. Кейбір зерттеушілер дивитисийды 14-ші ғасырдағы кеңселер туралы трактатта айтылған  мен анықтайды.

 Дереккөздер 

 Әдебиеттер 
 The Oxford Dictionary of Byzantium:  [англ.]: in 3 vol. / ed. by Dr. Alexander Kazhdan. — N. Y.; Oxf.: Oxford University Press, 1991. — 2232 p. — ISBN 0-19-504652-8.

 Сілтемелер 



Санат:Византия киімі