Анна Румане-Кенине

Анна Румане-Кенине (; 1877 жыл 13 қараша, Елгава — 1950 жыл 9 қараша, Рига) — латыш жазушысы, педагог, дипломат және қоғам қайраткері. Латвия Орталық Кеңесінің 1944 жылғы 17 наурыздағы Меморандумына қол қоюшылардың біріhttp://lpra.vip.lv/ne_bols_n_nac.htm. Латвия Халық Кеңесінің мүшесі.

 Өмірбаяны 
нобай| Анна Румане-Кенине отбасымен
1877 жылы 13 қарашада Елгава қаласында теміржолшының отбасында дүниеге келген. 1896 жылы Елгава әйелдер гимназиясын (Hohere Tochterschule) бітіргенPaļeviča M. Anna Rūmane-Ķeniņa // Latviete, 1934, 11.

1905 жылы болашақ күйеуі — Атис Кенинь Тербатас 15/17 мекенжайындағы ғимараттың құрылысын аяқтады. 1905 жылы 1 қыркүйекте Анна Кенине ғимаратта әйелдер гимназиясын ашты. Ғимарат көп ұзамай білім, әдебиет және өнер орталығына айналдыhttp://www.delfi.lv/news/national/politics/skola-ar-stastu-dizgaru-elpa-rigas-40-vidusskola.d?id=47383929&page=2. Кейіннен ғимарат архитектуралық құндылық мәртебесін алып, «Кенине мектебі» деген атпен танымал болдыhttp://kulturaskanons.lv/ru/1/9/10/ .

1911 жылы Сорбонда, 1913 жылдан Женева университетінде оқыды. 1916 жылы Женевадағы Жан-Жак Руссо атындағы педагогикалық институтты бітірді. 1917 – 1919 жж. Франция Сыртқы істер министрлігінің баспасөз бөлімінде Балтық елдері бойынша көмекші болып жұмыс істеді. 1918 жылы ол «Revue Baltique» журналын құруға қатыстыhttp://www.jelgavasbiblioteka.lv/piedavajam/par-jelgavu/visi-ieverojamie-cilveki-jelgava/281/.

1919 жылы Латвияға оралды. Латвия әйелдеріне көмек көрсету корпусының редакциялық комитетіне қатысады«Latvijas sievietēm!» Jaunākās Ziņas. 1919. Nr. 110. от 3 октября. 7., 8.стр.;. Сол жылы Парижге кетіп, Латвия Сыртқы істер министрлігінің баспасөз бюросының менеджері болып жұмыс істеді. 1921 жылы Латвияда Француз альянсын құрды. Сол жылы ол Францияның 1-дәрежелі «Palmes Academiques» орденімен марапатталды. 1923 жылы ол мұғалім және дипломат Атис Кениньмен отбасын құрды. 1925 жылы және 1928 – 1929 жж. АҚШ-та журналистика және жазу бойынша оқытушы болды. 1926 жылы 4-дәрежелі «Үш жұлдыз» орденімен марапатталдыhttp://www.periodika.lv/periodika2-viewer/view/index-dev.html#panel:pp%7Cissue:/p_001_wawe1926n260%7Carticle:DIVL51%7Cpage:4%7Cquery:Anna .

1944 жылы Германияға қоныс аударды. Соғыстан кейін ол қатты науқастанып, Латвияға оралдыhttp://en.lulfmi.lv/?p=985&kopa=6&r=rumane-kenina-anna.

Оның еңбектері баспасөзде Айна Расмере лақап атымен жарияланды. Анна Кенине педагогика, саясат және әйелдер құқығы тақырыптарында жазды. «Dzīvot gribas» алғашқы басылымы «Pēterburgas Avīzes» газетінде жарық көрдіLatviešu rakstniecība biogrāfijās (otrais izd.). LU Literatūras, folkloras un mākslas institūts. 2003. 502.—503. lpp. ISBN 9984-698-48-3.. 1908 жылы «Melnais ērglis» (Қара қыран) драмасы жарық көрді. 1950 жылы 9 қарашада қайтыс болды және Үлкен зиратқа жерленді.

 Отбасыhttp://klasika.lsm.lv/lv/raksts/makslinieka-darbistaba/bez-garumziimes-bet-karaliski.-juris-keninjsh-no-keninju-dzimtas.a45830/: 
 Күйеуі – Атис Кенинь — ақын, мұғалім және дипломат.
 Ұлы – Таливалдис Кениньш — композитор.
 Немересі – Юрис Кениньш — композитор.

 Библиография 

 Dzīvot gribas: tēlojums 20.02.1902;
 Өмірбаян «Mātes bēdas» (1912);
 «Melnais ērglis» драмасы (1908).

 Дереккөздер 
Санат:Латвия қоғам қайраткерлері
Санат:Латвия жазушылары

 Әдебиет 

 Ikstena, Nora, Pārnākšana : grāmata par Annu Rūmani-Ķeniņu. [Rīga, Garā Pupa, 1993]
 Anna Rūmane-Ķeniņa // Ķelpe J. Sieviete latvju rakstniecibā. Jelgava, 1936
 Ikstena N. Pārnākšana. R., 1993