Вемал (халық)

Вемалдар — Шығыс Индонезиядағы Амбон-Тимор халықтарының бірі, Серам аралының батыс таулы бөлігінде тұрады. жалпы саны 40 мың адамды құрайды.

 Тілі 
Вемал тілінде сөйлейді, диалектілері: ахиоло, санаху, касие, ласахата, мани, марехуну, нукухай, сисиулу, васиа, ули, хорали, хунитету, т.б. Олар индонезия тілінде де сөйлейді.

 Діні 
Вемалдар - протестанттық христиандар, бірақ дәстүрлі нанымдар да сақталған.

 Тарихы 
нобай|оңға|250px|Вемал жауынгерлері.
Вемалдар Шығыс Индонезияның байырғы тұрғындарының типтік өкілдері (альфур деп аталады). Этникалық даму үшін олардың бес және тоғыз деп аталатын одақтарға қатысуы өте маңызды болды. Вемалдардың бір бөлігі Серам аралдары мен амбондықтардың бір бөлігімен бірге ваэле-патай-телу этно — мәдени бірлестігін құрды ("үш өзен Одағы", яғни бұл өзендер, Эти, Тала және Сапалева, олардың бассейндерінде вемалдар және онымен байланысты алундар орналасқан), олардың мүшелері тоғыз одақтың құрамына кірді және қара патасива деген атпен танымал болды. Қауымдастықты халық жиналысы (санири) және Малай архипелагындағы жалғыз жасырын ерлер одағы (какихан) басқарды, бұл Вемал мәдениетінің меланезиялықтарға жақындығын көрсетеді.

Вемалдардың басқа бөлігі Серамның жағалауындағы шағын халықтармен бірге бестік одағының (Паталим одағы) бөлігі болды. Патасива мен Паталима арасындағы қайшылықтарды солтүстік Халмахер сұлтанаттары Тернате мен Тидор 16-17 ғасырларда Серамды басып алу үшін күресте пайдаланды. Сонымен бірге Серам аралының оңтүстігінде вемалдар Тернатеге бағынатын Сахлау княздігін құрды. Тек 20 ғасырдың басында вемалдар голландиялық колониялық әкімшілікке бағынды және амбон мәдениетін белсенді түрде қабылдай бастады. 1950–65 жылдары вемалдардың көпшілігі Оңтүстік Молуккан сепаратистерінің билігінде болды.

 Кәсібі 
Вемалдардың негізгі кәсібі – қолмен атқарылатын егіншілік (тамыр дақылдары, бұршақ тұқымдас өсімдіктер, банандар), ойпатты жерлерде – саго өндіру. Шошқа, тауық, ит өсіреді, бұғыларды, қабандарды, қалталы жануарларды, жыландарды аулайды.

 Өмір салты 
 Елді мекендері мен дәстүрлі баспаналары 
Дәстүрлі елді мекендері төбелерде, тік жартастардың үстінде орналасса, 20 ғасырда олар жайылмаларға және теңіз жағалауларына ауыстырыла бастады. Дәстүрлі тұрғын үйлері қадалы, төртбұрышты, қабырғалары мен төбелері саго пальма жапырақтарының немесе бамбуктың кесінділерімен жабылған.

 Дәстүрлі киімдері 
Дәстүрлі киім - бұл таподан (лаван) жасалған белдемесі, таро немесе панданус жапырақтарынан жасалған бас киім.

 Дәстүрлі тағамдары 
Негізгі тағамы - пісірілген тәтті картоп, таро, ямс, пісірілген саго крахмалы, кускус еті, жылан, бұғы, қабан, шошқа, тауық, көкөніс дәмдеуіштері.

 Дереккөздер 


Санат:Индонезия этникалық топтары