Джарава (халық)

Джарава — Үндістандағы Андаман аралдарының байырғы халқы. Олар таулы жерлерде, оңтүстік және орта Андаман аралдарының батыс жағалауында тұрады.
Саны шамамен 200-400 адам. 

 Тілі 
Олар андаман тілдері отбасының оңтүстік тобы болып табылатын джарава тілінде сөйлейді.

 Діні 
Олар рухтарға сенеді және сиқырға қызығушылық танытады. 

 Тарихы 
Онда тұратын жабайы тайпалары бар шалғай аралдардың болуы Рим империясында белгілі болды, бірақ олар әйгілі Марко Полоның арқасында кең танымал болды. Ол шын мәнінде байырғы тұрғындар каннибалдар деп жазды және 18 ғасырдың аяғына дейін мұнда ешкім келмегенін жазды.нобай|оңға|200px|Андаман аралдары мұражайындағы Джарава мүсіндері     
Зерттеулер көрсеткендей, Андаман аралдарын Африкадан шамамен 70 мың жыл бұрын келген байырғы адамдардың тікелей ұрпақтары мекендеген. Джарава-негритос (австроидтық топтың тармағы), нәсілдік түрі бойынша пигмейлерге жақын. Орташа биіктігі ер адамдарда 147 см, ал әйелдер одан да төмен, тері түсі өте қара.

Джаравалар кейде Үнді қоныстанушыларымен олардың иеліктерінің шегін бұзған кезде қақтығыстарға түседі. Ұзақ уақыт бойы бұл тайпамен достық байланыс орнату мүмкін болмады. Тек антропологтар кейде джараваның тұратын жерлеріне барып, жағаға - маталар, банандар, күріш пакеттері сияқты сыйлықтар қалдырды. Алайда, осы сыйлықтардың барлығы соңғы уақытқа дейін қабылданбады, олар теңізге лақтырылды.

1974 жылы аборигендердің істері жөніндегі үнді миссионерлік қызметінің өкілдері бұл тайпаны өзіне тарта алды. Арал әкімшілігі тұрақты түрде айына бір рет тайпаға күріш түріндегі «гуманитарлық көмек» жеткізеді. Жағада қап-қап тамақ үйіліп, түнде ру өкілдері алып кетіп отырды. Жергілікті үндістерге Джарава халқымен араласуға тыйым салынды және бағдарлама 1990-шы жылдардың аяғында бірқатар өлімге әкелетін дұшпандық қақтығыстардан және олардың тобына ауруды енгізуден қорқудан кейін азайтылды. Билік олардың мекендейтін жерлерін қорғалатын аймақ деп, бару және ағаш кесу үшін жабық деп жариялады.

 Джараваға төнген жойылу қаупі 
Антрополог Сита Венкатесвардың 2004 жылғы «Даму және этноцид: Андаман аралдарындағы колониялық тәжірибелер» атты еңбегінде берген бағалаулары бойынша 1901 жылы Джараваның халқы 468 болды. 1931 жылға қарай ол 70 адамға дейін төмендеді. Соңғы онжылдықтарда аборигендердің саны қатаң нормалардың, үкіметтің оң әрекетінің және жергілікті, ұлттық және халықаралық ұйымдардың қолдауының арқасында өсті. Қазіргі уақытта жер шарында 471 джарава тұрады, бірақ бұл тайпаны құтқару үшін аз. 
нобай|оңға|200px|Джарава резервациясына кіре берістегі бақылау-өткізу пункті
"Халық саны өсті, бірақ қазір Джарава олардың өмір сүруі үшін қатты күресуде", - дейді тайпалардың денсаулығы мен әл-ауқаты жөніндегі агенттік директорының бұрынғы орынбасары, дәрігер Ратан Чандра Кар. "Антропологтар тығыздығы төмен кез-келген популяция едәуір көп көршілермен байланыста болған кезде, ол әрқашан толығымен жойылып кету қаупі бар екенін айтады". Доктор Кар джараваның арасында үлкен құрметке ие. Оның үстіне, көптеген сарапшылардың пікірінше, жоғалып бара жатқан тайпаның құтқарылуы негізінен оның - медицина маманы ретінде де, шенеуніктің де күш-жігерінің арқасында болды. Соған қарамастан, ол соншалықты мұқият күзетілген халық әлі де аралдардағы көршілерінің - «Ұлы Андамандықтардың» тағдырына қауіп төніп тұрғанына сенімді.

Тас дәуіріндегі адамдардың даму деңгейінде тұрған Андаман аборигендері өздерінің ерекше табиғи әлемінде өмір сүреді, онда олар өздерін сенімді сезінеді және мыңдаған жылдар бойы олардың жалғыз экологиялық ортасы болды. Қоршаған ортаның барлық басқа түрлері - әлеуметтік, этникалық-олар өздерінің қалыптасқан әлемін жойған жаңа қоныстанушылармен қақтығысқа дейін боған жоқ.

1970 жылдары аралдарда шағын елді мекендерді аралдардың астанасымен байланыстыратын негізгі жол салынды. Алайда уақыт өте келе жол басқа мақсатта пайдаланыла бастады. Үкіметтің көліктен шығуға тыйым салғанына және жол қозғалысын қатаң ұйымдастырғанына қарамастан, туристерге аборигендер джунглиден шығып, қайыр сұрап, тамақ үшін би билеуге тырысады.

Сарапшылардың айтуынша, егер мұндай байланыстар тоқтамаса, онда Джараваға жергілікті тұрғындар иммунитеті жоқ аурулардан жойылып кету қаупі төнеді, немесе олар заманауи әлемге сіңуге мәжбүр болады.

 Кәсібі 
Джарава тайпасының тұрғындары жеміс-жидек жинаумен, егіншілікпен айналысады. Тамақты ашық отта пісіреді. Олар садақпен аң аулайды, маржан атоллдары балық аулауға мүмкіндік береді, сонымен қатар Джаравалар бал мен жемістерді жинайды. Таулы жерлерде тұратындар тасбақаларды аулайды.

 Өмір салты 
Олар әдетте 25 жаста үйленеді, бірақ некеге дейін олар еркін жыныстық өмір сүреді және бірнеше серіктес болуы мүмкін. Ал үйленгеннен кейін сатқындық әйелі мен оның сүйіктісінің өмірін қиюы мүмкін.
Оларда табиғи рухтардың, сиқырдың кең таралған табынулары бар, бірақ бұл туралы ақпарат өте аз.

Олар тасбақаларды аулаумен, балық аулаумен және тропикалық жемістерді жинаумен күн көреді. Қарулары – садақ пен гарпун. Тамақты ашық отта пісіреді.

 Дереккөздер 


Санат:Үндістан этникалық топтары