Тёро

Тёро (чоро, тьрау-джро, тьро, тяуро) — Вьетнамның оңтүстігіндегі кхмер таулы тобына жататын халық. Саны 22 567 адам. (Донгай, Тхуанхай провинциялары, Вунгтау арнайы аймағы).

 Тілі 
Аустроазия отбасының мон-кхмер тобының тьрау тілінде сөйлейді. Вьетнам тілі мен жазуы кең таралған.

 Діні 
Дәстүрлі нанымдар: анимизм, аграрлық культ, ата-бабалар культі, католицизм мен протестантизмнің белгілі бір таралуы болды.
Тёро үшін ең маңызды рәсімдер - бұл орман рухы мен күріш рухының құрметіне арналған рәсімдер. Оларға халықтың 76%-ға жуығы қатысады, бірақ заманауи өмір салтын қабылдағандар бұл дәстүрден бірте-бірте алшақтай бастады.

 Кәсібі 
Негізгі кәсібі: қолмен атқарылатын егіншілік (күріш, жүгері, маниок, күнжіт, бұршақ және т.б.), суармалы егістікке көшуде. Олар аңшылық, балық аулау және терушілікпен де айналысады. 
Теролар өрілген бұйымдарды, жемістер мен көкөністерді сақтауға арналған әртүрлі өлшемдегі бамбуктан жасалған себеттер, пальма жапырақтарынан жасалған кілемшелер, ағаштан жасалған бұйымдарды жасаған. Теролар құрал-сайман жасауға қажетті ұсталық кәсіпті де дамытқан.

 Тұрмыс салты 
Отбасы шағын. Үйлену тойы қалыңдықтың үйінде өтеді. Неке үш жыл бойы матрилокальды, содан кейін неолокальды. Мұрагерлік құқық қыздарға тиесілі.

 Елді мекендері мен дәстүрлі баспаналары 
Дәстүрлі тұрғын үйлері қадаларда орналасқан. Үйде тұратын отбасы мүшелерінің бірі қайтыс болған жағдайда оның рухының жағымсыз әсерінен сақтану және жаңа жерге баспана салу үшін үйді өртеу дәстүрі болды. Қазіргі тёроларда вьетнамдықтарға ұқсас жер үсті тұрғын үйлері таралуда.

 Дәстүрлі киімдері 
Дәстүрлі ерлер киімі - денені орайтын мата, әйелдердікі - тігілмеген белдемше, қазіргі тёро - вьетнамдық үлгідегі киім киеді, көптеген зергерлік бұйымдар (моншақ, білезік, алқа және т.б.) пайдаланады.

 Дәстүрлі тағамдары 
Негізгі тағамы – күріш, жүгері, маниок.

 Сілтеме 


 Дереккөздер 

Санат:Вьетнам халықтары