Бугистер

Бугис (өз атауы - тоугик), Индонезиядағы халық, (негізінен Сулавеси аралының оңтүстік-батысында), саны 4,55 миллион адам. Сонымен қатар Малайзия мен Сингапурда да тұрады. Жалпы саны 4,6 млн. адам (1992).

 Тілі 
Олар аустронезиялық тілдер отбасына жататын Сулавес аймағының оңтүстік сулавес тармағының буги тілінде сөйлейді, 14-15 ғасырлардан бастап олардың өзіндік жазба тілі, фольклоры, әдебиеті бар.

Индонезия тілі де кеңінен таралған. Жазуы – хурупук-сулапак-эппак – буын-алфавиттік үнді текті буги-макассар әрпі. 20 ғасырда жазуы латынға негізделген.

 Діні 
Діни ұстанымдары:
Ислам - 98,99%
Христиандар (протестанттар мен католиктер) - 0,55%
Индуистер (соның ішінде Толотанг) - 0,41% 
Басқалар (соның ішінде буддистер) - 0,05%

 Тарихы 
нобай|солға|200px|Меккеге барған бугис қажылары, 19 ғ   
Бугистер мен онымен жақын туысқан макасарлардың ата-бабалары 1-2-ші мыңжылдықтың басында индуизацияланған Батыс Индонезия мемлекеттерінің мәдени және саяси әсерін бастан кешірді. Бугистер арал аралық саудамен айналысып, теңізшілер ретінде танымал болды. XV-XVI ғасырларға қарай феодалдық қатынастар дамып, Сулавесидің оңтүстігінде князьдіктер пайда болды (Боне, Луву, Ваджо, Соппенг және т.б.), олар Малай архипелагындағы саяси күреске белсене араласып, бұл бугис диаспорасының құрылуына әкелді. 
Голландықтардың келуі бұл халықтардың саудасы мен кеме қатынасына орны толмас зиян келтірді. XVII ғасырдың басында олар Батыс Индонезия халықтарынан исламды қабылдады. Исламды қабылдамаған топтар ХХ ғасырдың басына дейін сақталды. ХХ ғасырда бугистер жергілікті байырғы халықтар тобын – тоалдарды ассимиляциялады (бұрын оларды бугистер соғыстарда жалдамалы жауынгер ретінде пайдаланған).

 Кәсібі 
Негізгі дәстүрлі кәсіптері жағалаудағы  егістік жерлерде суармалы күріш өсіру, таулы жерлерде жүгері өсіру. Сондай-ақ өнеркәсіптік дақылдар (кокос, аренга пальмасы, кофе, темекі) өсіріледі, буйвол және басқа да ірі қара мал, макасар жылқысы, ешкі, тауық өсіріледі, жағалауда балық аулаумен айналысады. Олар теңізшілер мен қарақшылар ретінде танымал болды. Дәстүрлі қолөнері - тоқу (оның ішінде жібек), ұсталық және зергерлік қолөнер, шағын желкенді кемелер жасау (негізінен туристік сұранысқа бағытталған).

 Өмір салты 
 Елді мекендері мен дәстүрлі баспаналары 
нобай|оңға|200px|Сенгкандағы буги үйлері   нобай|оңға|200px|Бугис қыздары оңтүстік Сулавеси провинциясының дәстүрлі биін билеуде. 
Дәстүрлі елді мекендер шашыраңқы, 40-қа дейін көп пәтерлі үйлер бар. Дәстүрлі тұрғын үйлері - аласа қадаларға орналасқан, қабырғалары мен едені бамбуктан жасалған, алдыңғы жағында верандасы бар. «Тропикалық типтегі» шағын отбасылық тұрғын үйлер кеңінен таралуда.

 Дәстүрлі киімдері 
Ерлер киімі - саронг, қысқа шалбар, орамал, белдікте - пышық қабы және бетель қорабы. Әйелдер костюмі – саронг, қызыл және күлгін түстер басым мөлдір матадан жасалған баджу.

 Дәстүрлі тағамдары 
Негізгі тағам - дәмдеуіштер қосылған күріш, жүгері, кептірілген және ашытылған балық. Мереке күндері ет - буйвол немесе тауық еті. Олар пальма шарабы – «сагуэр» ішеді. Бетель жапырағын шайнау жиі кездеседі. Есірткіні кеңінен қолдану Бугистерге тән „амок“ деп аталатын психикалық ауруға әкелді.
Мереке күндері ешкі еті ерекше тағам ретінде беріледі.

 Фольклоры 
Мифология, тарихи шежірелер, батырлар жырлары «Ла Галиго» эпосына біріктірілген. Би және музыкалық фольклор дамыған. "Пантунов" частушкаларын (күлдіргі өлеңдер) орындау үшін ұлдар мен қыздар арасындағы қызықты жарыстар өтеді.

 Сілтеме 


 Дереккөздер 


Санат:Индонезия этникалық топтары
Санат:Малайзия халықтары