Мигель Анхель Астуриас

Мигель Анхель Астуриас Росалес (; 1899—1974) — гватемалалық жазушы және дипломат. 1967 жылы әдебиет бойынша Нобель сыйлығының («Латын Америкасы үндістерінің әдет-ғұрыптары мен дәстүрлеріне қызығушылыққа негізделген жарқын шығармашылық жетістігі үшін») және «Халықтар арасындағы бейбітшілікті нығайтқаны үшін» Халықаралық Лениндік сыйлықтың иегері (1966). Ол өз шығармаларында көбінесе майя үндістерінің фольклоры мен мифологиясының элементтерін қазіргі қоғамдық-саяси процестердің реалистік бейнелеуімен үйлестірді.

 Өмірбаяны 
1899 жылы 19 қазанда Гватемалада сот-метис мен үндіс анасының отбасында дүниеге келген. Жазушының балалық және жастық шағы Мануэль Эстрада Кабрера (1898-1920) диктатурасы кезеңіне сәйкес келеді. 1923 жылы Сан-Карлос университетін заңгер мамандығы бойынша бітіріп, сол жылы Англияға саяси экономияға оқуға барды, бірақ Лондонда бірнеше ай болған соң Парижге кетті.

1946 жылдан дипломатиялық қызметте болды. 1954 жылы Гватемаладағы әскери төңкерістен кейін ол 12 жыл қуғында өмір сүрді. 1974 жылы 9 маусымда Мадридте қайтыс болды. Ол Пер-Лашез зиратында жерленген.

 Ұлы 
Оның ұлы Родриго Астуриас Гаспар Ил лақап атымен 80-ші жылдардағы азамат соғысы кезінде Гватемала ұлттық революциялық қауымдастығын басқарды. 1996 жылғы бейбіт келісімнен кейін ол президенттікке кандидаттардың бірі болды.

 Туындылары 
 «Жаңа өмір архитектурасы» («Arquitectura de la vida nueva», 1928)
 «Гватемала аңыздары» («Leyendas de Guatemala», 1930), аңыздар жинағы.
 «Сонеттер» («Sonetos», 1936)
 «Сеньор Президент» («El senor Presidente», 1946), роман
 «Бозторғай пульсі» («Poesía: sien de alondra», 1949), өлеңдер жинағы
 «Маис адамдары» (Hombres de maíz, 1949), роман
 «Дауыл» (Viento fuerte, 1950), роман
 «Америкадағы достарыма әуехат» («Carta aérea a mis amigos de America», 1952)
 «Жасыл Рим папасы» (El papa verde, 1954), роман
 «Гватемаладағы демалыс күні» («Week-end en Guatemala», 1956), әңгімелер жинағы. «Жерленгендердің көздері» (Los ojos de los enterrados, 1960), роман
 «Қазынаның жас иесі» («El alhajadito», 1961), роман/повесть
 «Мулат сияқты мулат» («Mulata de tal», 1963), роман
 «Румыния, оның жаңа бейнесі» («Rumania, su nueva imagen», 1964)
 «Лида Салдың айнасы» («El espejo de Lida Sal», 1967), аңыздар жинағы
 «Латын Америкасы және басқа очерктер» («Latinoamérica y otros ensayos», 1968)
 «Маландрон» («Malandrón», 1969), роман
 «Аурудың жұмасы» («Viernes de Dolores», 1972), роман
 «Америка, ертегілер ертегісі» («América, fábula de fábulas», 1972)
 «Гватемала социологиясы» («Sociología guatemalteca», 1977)
 «Төрт күннің үшеуі» («Tres de cuatro soles», 1977)

 Дереккөздер 

Санат:Пер-Лашез зиратында жерленгендер
Санат:Әдебиеттен Нобель сыйлығының иегерлері