Кутузов операциясы

Орелдің «Кутузов» стратегиялық шабуыл операциясы 1943 жылдың 12 шілдесінен 18 тамызына дейін Курск шайқасында Орал астында 
жау топтарын түпкілікті жеңу үшін өткізілген кеңестік шабуыл операциясы болды.
 Операцияның басталуындағы жағдай 
1943 жылдың жазында Орловский секторындағы жағдай мынадай болды: Армия тобының орталығы (өріс Маршал Гонконг Клюге қолбасшысы) мұнда күшті, терең эшелон қорғаныс салған. Фронттың осы секторындағы негізгі қорғаныс аймағы 5-7 км тереңдікте болды. Байланыс желілері мен траншеяларымен, шахталармен және сым тосқауылдарымен өзара байланысты күшті мықты нүктелер орнатылды. Каминдер тіпті қоршаған ортаны қорғауға мүмкіндік беру үшін ұйымдастырылды. Дегенмен, Вермрахт командасы фортификация жұмыстарын толығымен толықтыра алмады және «Цитадель» операциясына үлкен үміт артты. Немістер Орел бағыты бойынша екінші танк армиясы (командир - полковник В.В. Модель), 35-ші (командирлік-жаяу әскер Л.Реннулич), 53-ші (командирлік-жаяу әскер генералы Ф.Голлвитер) және 55 ші (әскерлер - жаяу әскер Э.Е. Яшке) армия корпусы, 9-шы армияның кейбір бөліктері. Осы саладағы жау әскерлерінің жалпы саны 600 мыңға жуық жауынгер мен офицерді құрады. 7 мыңға жуық қару-жарақ пен миномет, 1,2 мың танк және қару-жарақ, 1 мыңнан астам ұшақ. Фронттың соққысы бірнеше айға созылғандықтан, жаудың жер бетін жақсы зерттеді.
1943 жылдың жазында Совет билігі барлық кеңестік-германдық майданда стратегиялық бастаманы қолға алу қажеттілігіне тап болды. Осы мақсатта стратегиялық шабуыл операциялары сериясын өткізу туралы шешім қабылданды. Олардың біреуі Кутузов Опера деп аталды. Оның жоспарлауы Неміс күштері «Цитадель операциясы» жоспарына сәйкес шабуыл жасағанға дейін де басталды. Сонымен қатар, Белгород-Харьков шабуыл операциясы дайындалып, Румянцевтің есімі жазылды.
 Операциялық жоспар және оған дайындық 
Кутузовтың табысты жұмысы үшін стратегиялық резервтерді құру қажет болды, оны пайдалануға беру ұзақ қорғаныс кезеңінен кейін қорлау әрекеттерін жүргізу мүмкін болмады. Операцияға қатысу үшін Орталық күштер (командир - армия генералы К.К.К.К. Рокоссовский) және Брянск (командир - армия генералы М.Попов), сондай-ақ Батыс майданның сол жақ қанаты (командир - полковник В.Д.Соколовский) . Қатысқан әскерлердің жалпы саны шамамен 1 миллион 280 мың адам, 21 мыңнан астам қару-жарақ пен миномет, 2,5 мыңға жуық танк, 3 мыңнан астам ұшақ болды.
Операцияға қатысқан бөлімшелер Орел өңіріндегі неміс әскерлеріне шабуыл жасап, осы қаланы басып алып, солтүстікте Брянск-Бобривске, ал оңтүстігінде Лгов-Черниговқа қарай стратегиялық шабуылға қол жеткізетін сызыққа қол жеткізді. Осыған байланысты шабуыл жасаудың негізгі жауапкершілігі Брянск пен Батыс фронтының әскерлеріне берілді, өйткені Орталық майданда неміс әскерлерін қорғаныс кезеңінде ұстау керек болды. Брянск майданының әскерлері оңтүстіктегі Бүркітті, екіншісін Батыс Фронтпен байланыстыратын және онымен ынтымақтастықта оңтүстіктен қаланы жабатын екі жылдам ереуілді жеткізді. Батыс Фронтының сол жақ қанаты Козельсктың оңтүстік-батысынан оңтүстік-шығысқа қарай Орелдің солтүстігіндегі қарсыластың қорғанысын бұзып, содан кейін екі бөлікке бөлінді, олардың біреуі Бүркітті босатуды аяқтауға, ал екіншісі Егорь-Брянск темір жолын кесіп тастайды.
 Жұмыс тәртібі 
1943 жылғы 12 шілдеде, сағат 02: 00-де, Брянск майданының артиллериялық күштері артиллериялық дайындығы басталды және көп ұзамай әуе шабуылдары орындалды. Сағат 05: 30-да 3-ші армияның бөлімшелері Зуша өзені арқылы өтіп, күніне неміс қорғанысына 7 шақырым тереңдікте шабуыл жасады. Сонымен қатар, 63-ші армия қарсыластың қарсыластыққа тап болған шабуылын бастады. Соның арқасында команда 1-гвардиялық танк корпусын серпінді түрде енгізуге шешім қабылдады.
Советтік шабуылдан кейін Армия тобының орталығының командирі Клуже жағдайды тұрақтандыруға үміттеніп, 3 танктік және 1 жаяу әскер бөлімдерінің, сондай-ақ шабуыл қаруларын, ауыр артиллерия мен ұшақтардың серпінді бөлігіне тапсырыс берді. Бұл одан әрі ілгерілеуде үлкен қиындықтар тудырды, оны кейінге қалдырды. Кеңес Әуе күштері үлкен шығынға ұшырады - тек 15-ші Әуе әскері 94 ұшақ үшін 13 шілдеден айырылды. Сонымен қатар, Горбатовтың 3-ші армиясы осы күні ауыр соққыға жығылды - ереуіл әлеуетін қалпына келтіру үшін, команда 25-ші Рифл корпусын оған берді.
1943 жылдың 14 шілдесінде Ставка ең қуатты резервті - 3-гвардиялық танкті пайдалану туралы шешім қабылдады. 1943 жылдың 19 шілдесінде таңертең 3-ші және 63-ші армиялардың шабуылдары қалпына келтірілді. Қарсылас Ошелня өзенінен алыстап кетті, соның арқасында цистерналарды енгізу мүмкін болды, бірақ Верммахтың қорғаныстық тапсырыстары өте күшті болды. 12-ші және 15-ші танк корпусы Орелдің оңтүстігінен неміс тылына секіріп өтуге тырысады, бірақ шайқаста батып кетеді.
3-ші гвардиялық танк армиясының қорғанысы Мценск облысының 35-ші Армия корпусының қоршауына қауіп төндірді, сол себепті жаудың қолбасшылығы оны Окаға жақындатып, Орелге жақындады. Жағдай осы өзен бойындағы өткелдерді басып алу үшін құрылған. Көптеген неміс бағаналарын жеңіп, танктер 3-ші армияның әскерлері жақында келе жатқан Оканың батыс жағалауында көпір басқышын сәтті басып алды.
20 шілде 1943 ж Рыбалко 63-ші армияға көмек көрсету туралы бұйрық алды. Осылайша, Горбатов әскері оны қайтадан өзенге лақтыруға тырысатын ірі Вермрамт әскерлерінің қарсыластарына қарсы тұрды. Команданың тапсырмалары бойынша қарқынды шайқастардан кейін ол Ока шығыс жағалауына кетіп қалды. Армия тобының «орталығы» кеңестік бөлімшелердің басталуын тоқтатуға тырысып, Орел танкі мен шабуылдау бөлімінің астында қайта қоныстанды. 3-гвардиялық танк армиясы және 1-гвардиялық танк корпусы қандан суырылып, артқы жағына шықты. Осылайша, 3-ші және 63-ші әскерлер қасарысқан қорғайтын қарсыластарына қарсы жалғыз болды. 1943 жылдың 25 шілдесінде армияның бір бөлігі Горбатов қайтадан Оканы мәжбүрлеп, шабуылға шықты. Индуктивті өту арқылы, кеңестік әскерлер пайдасына оқиғалардың толқынын айналдырған броньды көліктерді ауыстыруға болады. 1943 жылы 26 шілдеде Клюге Орлов шабуылынан шығуды бұйырды. 3-ші армия оларды қарсыластың аралық желілеріне қарсыластың қастық қарсылығын еңсеріп, олардың негізгі күштерін Бүркіттің бүкіл инфрақұрылымынан құтылуға және жоюға тырысты. 1943 жылдың 3 тамызында Вермархтың 35-ші армиясының корпусы жарты шеңберге түсіп, келесі күні кеңес әскерлері қаланың шетінде соғысқан. Қаланы толық жойылудан құтқару үшін, сағат 16.00-де қаланың шығыс бөлігін немістерден тазартып, келесі күні таңертең оны толығымен босатты. 380-ші атқыштар дивизиясының жауынгерлері, ағартушы В.И. Образцов және Қызыл Армия жауынгері И.Д.Санко қаланың азат етілуін белгілеген № Мира көшесіндегі 5-ші Қызыл Ту көтерді. Сол күні кешке, бұл жеңіспен атап өтуге және сол уақытта Белгородты босату құрметіне Мәскеуде алғаш рет 120 тапаншаның салюті берілді.
 Жұмыс нәтижелері 
«Кутузов» операциясы кезінде 112 мыңнан астам кеңес жауынгері мен командирі қаза тапқан немесе жоғалған, 317 мыңнан астам адам жарақат алған. 2,5 мыңнан астам бронды машиналар, 900-ге жуық қару-жарақ пен миномет, 1 мыңнан астам ұшақ жоғалды. Брянск майданында ерекше ауыр шығындар болды - қызметкерлердің 40% дейін. 3-ші армия генералы Горбатов тек 38 мыңнан астам әскери және командирлерді өлтіріп, жоғалтып немесе жарақаттады. Жауынгерлік шайқастар кезінде 1 қарсылас танктің және 1 қару-жарақ армиясының жеңіліске ұшырады - неміс әскерлері қаза болған 33 мыңнан астам жауынгер мен офицерлерді жоғалтты, 84 мыңнан астам адам жарақат алды.Армия тобының «Центр» командасы операцияға қатысқан күштердің көбін соққыға ұшыратты, бұл олардың салыстырмалы түрде төмен шығындарға әкелді. Дегенмен, Вермахт ОРЛ-ны қорлау әрекеттерін жүргізу үшін пайдалану мүмкіндігін жоғалтты. Қарсылас Орел қаласынан маңызды көліктік хабты жоғалтты. Брянск бағытында және Белорус КСР-нің шығысындағы шабуыл үшін жағдайлар жасалды.
 Сілтемелер 
https://w.histrf.ru/articles/article/show/opieratsiia_kutuzov