Lacrimosa

Lacrimosa — швейцар дарквэй, готик-рок және готик-метал тобы. Топ немісше, ағылшынша, финнше және испанша ән салады. Қазіргі уақытта олар Швейцарияда орналасқанымен, бастапқыда Германиядан шыққан. Бастапқыда Neue Deutsche Todeskunst жанрына жатқызылған бұл топ көбінесе готик-метал жанрымен байланыстырылады.

Олардың музыкалық стилі готик-рок пен хэви-металды скрипка, керней сияқты классикалық аспаптармен үйлестіреді, дегенмен жылдар бойғы музыкалық дамуы аспаптардың өзгеруіне әкелді. Lacrimosa-ның ән мәтіндері көбінесе неміс тілінде жазылады, алайда 1995 жылы шыққан Inferno альбомынан бастап әрбір альбомда бір немесе екі ағылшын тіліндегі әндер бар. Бұл әндерді, әдетте, Анне Нурми жазады. Фин тілі де екі әнде — Inferno-дағы "Schakal" және Elodia-дағы "The Turning Point" — кіріспе сөйлем ретінде, сондай-ақ Fassade альбомының арнайы шығарылымындағы "Vankina" атты бонус тректе кездеседі. Олардың мәтіндерінде жалғыздық, мұң, қараңғылық, үмітсіздік және махаббат тақырыптары басым.

Топ Германияда әр альбомының 20 000-нан астам данасын сатқан, бірақ сонымен қатар Ресейде, Мексикада және Қытайда да үлкен тыңдармандар қауымын жинаған.

 Стиль мен тақырыптары 

Lacrimosa-ның алғашқы альбомы Angst баяу және минималистік музыкадан тұрады, мұнда негізгі орынды клавишалық аспаптар мен вокал алады. Бұл ерте кезең қорқыныш, дәрменсіздік, жалғыздық, жоқ болу, қол жеткізе алмау, махаббаттың жалған табиғаты және өлім сияқты тақырыптарды зерттейді. Осыған ұқсас тақырыптар келесі үш альбомда — Einsamkeit, Satura және Inferno — да кездеседі. Музыкалық тұрғыдан алғанда, бұл кезең электрогитаралар мен бас-гитаралардың қосылуымен ерекшеленеді, және рок элементтері біртіндеп көбейе бастайды.

Stille альбомы Lacrimosa-ның металл стиліндегі кезеңінің бастамасы болды. Бұл альбомда симфониялық металға тән ауыр гитаралар мен классикалық аспаптарға арналған әсерлі, салтанатты аранжировкалар басым. Тақырыптық жағынан Stille бірқатар жігерлендіретін әндерді қамтиды. Мысалы, "Stolzes Herz" ("Мақтанышқа толы жүрек") пен "Die Straße der Zeit" ("Уақыт жолы") жеке тұлғалық және мәдени күш-қуатты мадақтайды. "Die Straße der Zeit" әні соғыс, ашкөздік пен ақымақтықпен сипатталатын тарих жолымен кері сапарды суреттейді — ақыры кейіпкер жұбаныш пен даналықты көне грек мәдениетінен табады.

Келесі альбом Elodia металл стиліндегі гитарлардың үлесін азайтып, оркестрлік және классикалық аранжировкаларды арттырды. Бұл жолы музыка ішінара Лондон симфониялық оркестрімен жазылды. Үш бөлімнен тұратын пьеса түрінде ұсынылған Elodia альбомының негізгі тақырыбы — махаббат.  Готикалық элементтер әлі де сақталғанымен, альбомның екінші жартысында жоғалту мен өлім тақырыптары айқын көрінеді. Дегенмен, шығарманың соңында үмітке деген сенім басымдық алады.

Fassade альбомы музыкалық көзқарастардың алуан түрлілігін ұсынады: "Liebesspiel" ("Махаббат ойыны") трегінде металл дыбысы басым болса, "Senses" — жеңіл әрі әуенді клавишалық партиялармен ерекшеленеді, ал атаулы "Fassade" композициясында гитара мен оркестрдің симфониялық өзара байланысы байқалады.  Альбомдағы 1, 5 және 8-тректер ретінде орналасқан үш бөлімнен тұратын Fassade туындысы қазіргі қоғамға сыни көзқарасты бейнелейді. Бұл шығарма жеке даралықты мадақтаумен және кейіпкердің қоғамнан алыстауымен аяқталады.

Echos альбомында гитаралар мен басқа рок элементтері сирек кездеседі, ал классикалық аспаптар алдыңғы қатарға шығады. Оркестрлік аранжировкалар қазіргі заманғы металл музыкада жиі қолданылатын стандартты симфониялық тәсілдерден алыстап, күрделірек әрі көркем сипат алады — мысалы, альбомның алғашқы трегінде, "Kyrie – Overture" шығармасында. Сондай-ақ, Echos электрондық және индустриалдық музыканың әсерін көрсетеді, бұл "Ein Hauch von Menschlichkeit" ("Адамгершілік лебі") әнінде байқалады. Бұл альбом алдыңғыларға қарағанда жеке әрі тыныш сипатта. Онда махаббат тақырыбы готикалық реңктермен жалғастырылады. 

Lacrimosa-ның тоғызыншы альбомы Lichtgestalt классикалық элементтерді сақтай отырып, рок стиліне қайта оралу белгілерін көрсетеді.  Бірінші трек — "Sapphire" — баяу, классикалық әуенмен басталып, жарты жолдан кейін металл бөлікке ауысады: ырғақ үдей түседі, ауыр гитаралар алдыңғы орынға шығады, ал Тило Вольф бірнеше минут бойы жоғары регистрдегі гроулингке (death grunt) көшеді. Қалған әндерде алдыңғы альбомдарға тән стильдердің үйлесімі байқалады: ырғақты әндер, ағылшын тілінде жазылып Анне Нурми орындаған композиция, баяу әрі мұңды шығармалар.

2005 жылы Lichtgestalten атты мини-альбом жарық көрді, оған Тилоның жеке жобасы Snakeskin үшін арнайы өңделген "Lichtgestalt" әнінің жаңа электрондық нұсқасы кірді.

2006 жылы Musikkurzfilme атты DVD шықты — онда Lacrimosa тобы түсірген барлық бейнебаяндар жинақталған, оның ішінде "Lichtgestalt" әніне арналған клип те бар.

2009 жылы Sehnsucht альбомы жарық көрді. Бұл жолы Вольф бұрынғы концептуалдылықтан алшақтап, шығармашылық еркіндік пен спонтандыққа ден қойғысы келді. Соның нәтижесінде альбом әртүрлі музыкалық тәсілдер мен көңіл-күйлерді қамтиды. 

2008 жылы Lacrimosa тобының Hall of Sermon лейблы топтың бұрын Nuclear Blast арқылы шығарған барлық альбомдарының құқықтарын қайта өз иелігіне алды.  Сол жылдың наурыз айында Lacrimosa жаңа студиялық альбомы Sehnsucht-пен жұмысын бастады, ол 2009 жылдың 8 мамырында жарық көрді.

Олардың он бірінші студиялық альбомы Revolution 2012 жылдың қыркүйегінде шықты.  Бұл альбомдағы алғашқы ән 2009 жылы Қытайдағы гастроль кезінде жазылған. 

2015 жылы Hoffnung альбомы жарық көрсе, 2017 жылы Testimonium шықты — бұл альбом Дэвид Боуи мен Принс сияқты жақында қайтыс болған музыканттарға арналған естелік туынды болды. Топтың соңғы альбомы Leidenschaft ("Құмарлық") атауымен 2021 жылдың 24 желтоқсанында шықты.

 Топ құрамы 
 Тило Вольфф (Tilo Wolff) — музыка және вокал. 
 Анне Нурми (Anne Nurmi) — фортепиано және вокал.
 Джей Пи (Джан-Питер Генкель / Jan-Peter Genkel) — гитара (1996 жылдан бастап – қазіргі уақытқа дейін), бас-гитара (1996–2001, студиялық жазбаларда)
 Йенц Леонхардт (Йенс Арнстед / Yenz Leonhardt) — бас-гитара (2001 жылдан бастап – қазіргі уақытқа дейін)
 Хенрик Флайман (Henrik Flyman) — гитара (2009 жылдан бастап – қазіргі уақытқа дейін)
 Жюльен Шмидт (Julien Schmidt) — барабандар (2013 жылдан бастап – қазіргі уақытқа дейін)

 Тақырып 
Тило осылай өз топтар атаулар тегі ұғындырып жатыр:

Ұтған соғыс рет бойынша жазылған сондай мессалар бұрын еді немесе өлім рет бойынша тәждеулер мессалар. Бұл мессалар әрдайым қатысуға тиісті болған қатал құрама бөліктер алды. Лакримоза — бұл реквиемдің бөлік. Латынша бұл болып жатыр: «Lacrima» — көз жасы, «mosa» — ағымдағы.

 Дискография 

 Деможазбалар 
 1990 — Clamor ()

 Альбомдар 
 1991 — Angst ()
 1992 — Einsamkeit ()
 1993 — Satura ()
 1995 — Inferno ()
 1997 — Stille ()
 1999 — Elodia (Элодия)
 2001 — Fassade ()
 2003 — Echos ()
 2005 — Lichtgestalt ()
 2009 — Sehnsucht ()
 2012 — Revolution ()
 2015 — Hoffnung ()
 2017 — Testimonium
 2021 — Leidenschaft
 2022 — Leidenschaft, Pt.2

 Синглдер 
 1993 — «Alles Lüge» CDS ()
 1994 — «Schakal» CDS ()
 1996 — «Stolzes Herz» CDS ()
 1999 — «Alleine zu zweit» CDS ()
 2001 — «Der Morgen Danach» CDS ()
 2002 — «Durch Nacht und Flut» CDS ()
 2005 — «The Party Is Over» CDS ()
 2005 — «Lichtgestalten» EP ()
 2009 — «I Lost My Star» EP ()
 2009 — «Feuer» CDS ()
 2010 — «Sellador»
 2013 — «Heute Nacht» EP

 Сілтемелер 

 Lacrimosa тобының ресми сайты
 Lacrimosa'ның MySpace

Санат:Швейцария рок топтары
Санат:1990 жылы құрылған музыкалық ұжымдар