Крейтцфельд-Якоб ауруы

Крейтцфельд—Якоб ауруы немесе түйілмелі псевдосклероз, кездікті-стрио жұлындықтың дегенерация ауруы, сиыр құтыруы () — үлкен мидың қабығы, қабық асты жүйке түйіндерінің (базальды ганглия) және жұлынның өрлеп бара жатырған дистрофиялық ауруы. Кеуекті ми дерттерінің (нәруізді зардап ауруы) негізгі білінуі болып табылады.  Неміс невропатологтар Ганс Герхард Крейтцфельд () және Альфонс Мария Якоб () дәрігерлердің аттарына байланысты қойылған.

Тарихы 
Ауруды ең бірінші 1920 жылы Ганс Герхард Крейтцфельд сипаттады. 1921 жылы Альфонс Якоб ауруды жұлынның алдыңғы мүйіздерінің зақымдануының белгілерін - психиканың бұзылуының патологиясының қосындысымен сипаттап, түйілгіш жалған (псевдосклероз) ұмытшақтықпен немесе ми ұлпасының зақымдануын ми ауруларымен (энцефалопатия) анықтады. Шпильмейер ауруды ең бірінші сипаттаған адамдардың аттарымен қоюды ұсынды.

Эпидемиология 
Крейтцфельд—Якоб ауруы  адамдардың барлық прионды ми дерттерінің 85% құрайды.

Санат:Жануарлар аурулары
Санат:Жүйке жүйесі аурулары
Санат:Мидың зақымдалулары
Санат:Жұқпалы аурулар
Санат:Психикалық аурулар