Мақсаттылық (психологияда)

Мақсаттылық (психологияда) — адамның өткендегі тәжірибесіне сүйеніп, белгілі бір іс-әрекетті (қабылдау, ойлау, белгілі бір мақстақа бағытталған қимыл-әрекеті және т.б.) орындауға дайын болуы, көңіл  күйінің бір нәрсені  қабылдауға  бейімделуі.

Қабылдаудың, адамның  қимыл-әрекеттірдің  басымдылығына қарай Мақсаттылық:
 сенсорлық және
 моторлық болып бөлінеді. 

Мақсаттылық ұғымы  алдымен эксперименттік  психологияда пайда болды.  1888 жылы  орыс психологі Н.Н.Ланге (1858-1921) реакция уақыты  адамның бейімділігіне байланысты екенін дәлелдеп берді. Мақсаттылық термин неміс психологтары Г. Мюллер және Ф.Шуман енгізді. 

Мақсаттылық  ерекшіліктері әр адамда әрқилы болады. Мақсаттылықтың тұрақты болуы - оның маңызды ерекшілігі болып  болып саналады. Мақсаттылық  адамның жас ерекшіліктеріне де байланыстыПсихология: энциклопедиялық сөздік /Қ.Жарықбаев, О.Саңғылбаев.-Алматы:Қазақ энциклопедия,2011.-624 б.

 Дереккөздер 

Санат:Психология
Санат:Мотивация