Аста Нильсен

Аста Нильсен (дат. Asta Nielsen, толық аты Аста Софи Амалия Нильсен(Asta Sofie Amalie Nielsen); 1881 ж. 11 қыркүйек, Копенгаген - 1972 ж. 25 мамыр, Фредериксберг) — Германияда аты əйгілі болған мылқау киноның актрисасы. 1914 жылға дейін  Ресейдегі ең əйгілі əртіс ретінде есептелген.

Аста Нильсен Швеция мен Данияда өсті. Бала кезінде-ақ театр əлемімен танысты. 1902 жылдан бастап Копенгагенде жұмыс жасады. «Терең тұңғиық» (Afgrunden, 1910) атты алғаш түскен фильмі Аста Нильсеннің жəне режиссері Урбан Гадтың 1915 жылға дейін созылған Германияда фильм түсіруге мүмкіндік беретін шартқа қол қоюына əкелді.

Алғашында Аста Нильсен өз күйеуі Урбан Гадтың фильмдерінде ғана түсетін жəне осы кезеңде ол көбінесе қоғамдық əдеп ережелеріне қарсы шығатын, ерекше күшті əйелдердің рөлін ойнады. Сонымен қатар, Нильсен күлкілі рөлдерді ойнауда да зор талантқа ие еді: «Періштем» (Engelein, 1914) фильміндегі рөлінің танымал болғаны сонша, У. Гад фильмнің жалғасын түсірген болатын. 

1916 жылы Аста Нильсен Данияға көшіп кетіп, Германияға тек Бірінші Дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін оралды. Енді ол уақытының басым бөлігін əдеби жəне драмалық шығармалардың желісі бойынша түсірілген фильмдерге арнады. 1920—1922 жылдар аралығанда продюсер қызметін атқарып, өзінің үш фильмін түсірді. Солардың біреуі,  «Гамлет» фильмінде өзі бас рөлді сомдады. Аста Нильсен ойнаған төменгі тап əйелдерінің образдары көрермен көзайымына айналды: Георг Вильгельм Пабстың «Көңілсіз қиылыс» (Die f reudlose Gasse, 1925), Бруно Ранның «Қызметшілер трагедиясы» (Dirnentragödie, 1927) фильмдері оның айқын дəлелі бола алады.

1923—1930 жылдар аралығында орыс əртісі Григорий Хмараның жұбайы болды.

Аста Нильсен мылқау киноның жұлдызы əрі алғашқы секс-символдардың бірі болып есептелген. Оның кинодағы мансабы дыбысты киноның пайда болуымен аяқталды, дыбысты кинода əртіс тек бір рет түсті. Кейінірек Нильсен театрда еңбек ете бастады, ал 1946 жылы ол «Мылқау муза» (Die schweigende Muse) атты автобиографиясын жарыққа шығарды.

 Дереккөздер