Николай Константинович Симонов

Симонов Николай Константинович (4. 12. 1901, қазіргі Куйбышев, – 20. 4. 1973, Ленинград) – орыс совет актері, КСРО халық артисі (1950). Социалистік Еңбек Ері (1971).

1919–1922 ж. Санкт-Петербург Көркемсурет академиясында оқыды. 1924 жылдан өмірінің соңына  дейін Ленинградтың академиялық драма театрында (1932–33 ж. ғана Куйбышев театрында) актер болды. Ол идеялық сенімі мен адамгершілік қасиеті жоғары, алдыңғы қатарлы совет адамдарының жарқын бейнесін жасады: Вершинин (Ивановтың «Бронепоезд 14–69-ында»), Берест (Корнейчкутың «Платон Кречетінде»), сондай-ақ Протасов (Л. Толстойдың «Тірі өлігінде»), Сатин ( Горькийдің «Шыңырау түбіндесінде»), Сальери (Пушкиннің «Моцарт пен Сальериінде»), Маттиас Клаузен (Гауптманиың «Күн батар алдындасында») т. б. Актерлік өнері жоғары, қаһармандық–романтикалық сазымен ерекшеленді. 1924 жылдан киноға түскен: Жихарев («Чапавета»,  1934), Петр І ( осы аттас фильмде, 1937 – 1939), Чуйков («Сталинград шайқасында», 1949) т. б.

КСРО (1941, 1947, 1950) және РКФСР (1973) Мемлекеттік сыйлықтарының лауреаты. 3 рет Ленин орденімен және медальдармен марапатталған.Қазақ совет энциклопедиясы 1976 жыл. / М.Қ.Қаратаев

 Дереккөздер 

Санат:1901 жылы туғандар
Санат:Самара облысында туғандар
Санат:1973 жылы қайтыс болғандар
Санат:КСРО актерлері
Санат:КСРО халық әртістері
Санат:Социалистік еңбек ерлері
Санат:Ресей актерлері
Санат:КСРО мемлекеттік сыйлығының иегерлері
Санат:Ресей мемлекеттік сыйлығының иегерлері
Санат:Ленин орденінің иегерлері