Понтий патшалығы

Понтий патшалығы – б.з.б. 302 ж. (немесе 301 ж.) Кіші Азияның солтүстік-шығыс бөлігінде пайда болып, б.з.б. 64 жылға дейін өмір сүрген құл иеленуші мемлекет. Понтий патшалығы Кіші Азияның Македония басқыншыларынан азат етілген солтүстік-шығыс аймақтарынан құрылды. Б.з.б. 281 ж. Понтий патшалығының билеушісі Митридат ІІІ патша атағын қабылдады. 

Егін шаруашылығы (әсіресе тары), бау-бақша, арақ-шарап өндірісі өркендеген. Жылқы, сиыр т.б. мал өсірілген. Б.з.б. 3 ғ. – б.з.б. 2 ғ-дың 1-жартысында Понтий патшалығы галаттармен, Каппадокиямен, Вифиниямен, Пергам патшасымен т.б. соғысты. Митридат VI тұсында (б.з.б. 156-121 жж.) Понтий патшалығы Риммен тығыз байланыс орнатып, 3-Пуни соғысында (б.з. 149-146) және Пергам патшалығындағы құлдарға қарсы күресте  оған айтарлықтай көмек көрсетті. Понтий патшалығы мен Рим арасындағы үш митридат соғысының нәтижесінде (б.з.б. 89-88, 85-84,83-82 және 74-64/63) Понтий патшалығының әскерлері күйреп жеңіліп, Понтий патшалығы территориясының бір бөлігі Рим провинциялары Вифиния мен Понттың құрамына енді.Қазақ Совет энциклопедиясы: Алматы, 1976. 307 б.

 Дереккөздер 

Санат:Тарихи мемлекеттер