Ә (кирил)

Ә — қазіргі қазақ алфавитіндегі екінші әріп, ауыздың мол ашылып, тіл мен иектің төмен түсуінен пайда болатын  жіңішке ашық дауысты,езу дыбысының таңбасы. Ә - А мен Е нің арасындағы бір дыбыс. Көп әліпбилерде Ә әрпі Е нің қасында қойылған. Бұрыңғы Қазақ әліпбилерінде де Ә Е - ден кейін тұрған. Көбінесе сөздің бірінші буынында қолданылады, екінші буында "А" фонемасымен ауысып, акустика жағынан көмескіленеді. Сондықтан қазақ тілінің жазу жүйесі бойынша екінші буында Ә дудамал естілгенде А жазылады (мысалы, кітап, Сәбира). Ә негізінен араб, парсы тілдерінен енген сөздердің бірінші буынында айтылады. Соған орай, қазақ тілінде, кейбір түркі тілдерінде Ә дыбысының қалыптасуы  шығыс тілдерінен келген сөздердің артикуляциялвқ ыңғайласуына байланысты деген пікір бар. Алайда әкел (алып кел), әпер (алып бер) тәрізді сөздердің  құрамындағы Ә - ассимиляцияның нәтижесі. Ә қосымшалар құрамында қолданылмайдыҚазақ Совет энциклопедиясы/Бас редакторы М.Қ.Қаратаев - Алматы, 1972, 2 томКеңесбаев І., Мұсабаев Ғ., Қазіргі қазақ тілі. Лексика. Фонетика, А., 1962.

 Басқа тілдердің әліпбилерінде қолдануы: 
 Кириллица 
 Әліпби   №  IPA қазақ әліпбиі  2  æ татар әліпбиі  2  æ башқұрт әліпбиі  40  æ қалмық әліпбиі  2  æ дунган әліпбиі  8 ɤ әзірбайжан әліпбиі  7  æ түрік әліпбиі  36  æ кето әліпбиі  33  - күрді әліпбиі  8  ɛ абхаз әліпбиі  —  

 Дереккөздер 

Санат:Кириллица