Александр Александрович Андронов

Александр Александрович Андронов -  (11.04.1901, Мәскеу, КСРО — 31.10.1952, Горький) — Кеңес Одағының белгілі физигі, механик және математик. Элекотротехника, радиофизика және қолданбалы механиканың дарынды маманы, 1946 жылдан КСРО ғылым академиясының техникалық ғылымдарының академигі, профессор, Н.И.Лобачевский атындағы Горький Мемлекеттік университетінің Радиофизика факультетінің меңгерушісі.

Мәскеуде туған. Шешесі - Липская Лидия Александровна, әкесі - Александр Петрович Калинин (1835—1905 жж.) көпес. 1925 жылы Мәскеу университетін бітірген. Леонид Исаакович Мандельштамның шәкірті және ең жақын қызметкері. Автотербеліс теориясының математикалық негізін салған.

Атақты шәкірттері:	 А. С. Алексеев, Н. Н. Баутин, И. Л. Бернштейн, Н. В. Бутенин, А. В. Гапонов-Грехов, Н. А. Железцов, Е. А. Леонтович-Андронова, А. Г. Майер, Ю. И. Неймарк.

 Сыртқы сілтемелер 
 «Личность в науке: Александр Александрович Андронов (1901—1952)». Материалы выставки, посвященной 100-летию со дня рождения академика А. А. Андронова. Музей радиофизического факультета ННГУ, 2001.
 Музей Нижегородского государственного университета 

 Дереккөздер 
 “Қазақстан”: Ұлттық энциклопедия/Бас редактор Ә. Нысанбаев – Алматы “Қазақ энциклопедиясы” Бас редакциясы, 1998

Санат:Ресей ғалымдары
Санат:Академиктер
Санат:Профессорлар