П

П, п — кириллицаға негізделген әліпби әрпі.

Қос еріндік, қатаң, шұғыл дауыссыз дыбысты белгілейтін әріп. Сөздің басында да, ортасында да, соңында да, сөздің барлық шенінде кездеседі (пісір, пысық, епті, қапы, доп, жап). Қазақ тілінде жиі қолданылатын әріп. Қазақ тілінде кей жағдайларда "П" дыбысына аяқталған  сөзге дауыстыдан  басталған қосымша жалғанса, ол ұяң "б" ( көп - көбей) не үнді "у" дыбысымен ( сеп - сеуіп) алмасады Қазақ Совет энциклопедиясы/Бас редакторы М.Қ.Қаратаев - Алматы, 1972, 5 том Кеңесбаев І., Мұсабаев Ғ., Қазіргі қазақ тілі. Лексика. Фонетика, А., 1962.

 Кодтар кестесі 
  Код
  Регистр
  Ондық код
  16-лық код
  8-дік код
  Екілік код
   Юникод
  Бас
  1055
  041F
  002037
  00000100 00011111
   Кіші
  1087
  043F
  002077
  00000100 00111111
   ISO 8859-5
  Бас
  191
  BF
  277
  10111111
   Кіші
  223
  DF
  337
  11011111
   KOI 8
  Бас
  240
  F0
  360
  11110000
   Кіші
  208
  D0
  320
  11010000
   Windows 1251
  Бас
  207
  CF
  317
  11001111
   Кіші
  239
  EF
  357
  11101111


HTML жүйесінде бас әріп «П»-ны &#1055; немесе &#x41F;, ал кіші «п» әріпін - &#1087; немесе &#x43F; деп белгілейді.

 Дереккөздер 

Санат:Кириллица