Жюли Рекамье

Жюльетта, немесе Жюли Рекамье (фр. Juliette (Julie) Récamier, толық аты фр. Jeanne Françoise Julie Adélaïde — Жанна Франсуаза Жюли Аделаида, қыз күнінде Bernard — Бернар), Рекамье (3 желтоқсан 1777, Лион, Франция — 11 мамыр 1849, Париж) — белгілі сұлу, әйгілі әдеби-саяси салонның бастығы,  ол сол кездегі интеллектуалды орталық болатын. Оның аты жақсы талғам мен міндетті сипаттайды.  Ол Еуропалық масштабта «жұлдыз» болатын, ол туралы Ресейде, Англияда, Италияда, Германияда айтады.  

 Өмірбаяны 
Жюли Рекамье, ол кезде әлі Бернар, Лионда нотариус отбасында дүниеге келді. 1786 жылы оның әкесі мансап баспалдағымен көтерілгеннен соң Парижге көшіп кеткен.  

1793 жылы, әлі 16 жасқа толмаған кезінде, банкир Жак Рекамьеге тұрмысқа шығады, ол одан 26 жасқа үлкен болған. Олардың арасындағы қарым-қатынас махаббат емес, достық болды.  тойлық сыйлық ретінде банкир оған Париждегі Неккера қаржы министрлігі королдігінен үлкен үй сатып әпереді.

Жюлидің сұлулығы, оның ақылы мен саяси көзқарастары ерекше болды, сол себепті оның салонына көптеген түрлі жастағы, түрлі жағдайдағы адамдар келе бастады. Қонақтар тізімінің ішінде жазушы Рене де Шатобриан болды, ол Рекамьені өте қатты сүйген, жазушы және сыншы Огюстен Сент-Бёв, Жюлидің ең жақын құрбысы, жазушы Сталь, Камилл Жордан және т.б. бар.

Пруссия ханзадасы Август өзінің салтанатты портретін суретші Франсуа Жерардың қаламымен салынған мадам Рекамье портреті аясында жазуға тапсырыс берген.   

Жюлидің таң қалдырарлық сұлулығы оған көптеген бас июшілердің махаббатын сыйлады,  олардың ішінде маршал Жан-Батист Бернадот, герцог Матьё де Монморанси-Лаваль, Пруссия ханзадасы Август, Бенжамен Констан, Наполеоннің ағасы Люсьен Бонапарт. Бірақ Рекамье дистанция ұстанып достық қарым-қатынасты ұстана білді.

Мадам Рекамье жаңа мемлекеттік саясатқа қарсылығын жасырған жоқ. Оның салоны кейін ақырындап оппозициялық саяси орталыққа айналып кетті. Императорлық полиция бірнеше рет оның салонын жапқан. Жермена де Сталь айдалғаннан соң да ол арасындағы байланысын үзген жоқ, бірақ кейін оны астанадан да қуу туралы бітім шықты. Ол француз отарына көшіп кетіп, Италияны аралады, кейін Парижге реставрациядан соң қайтты. 1819 жылы ол Аббе-о-Буа монастырьіне көшіп келеді, сол жерде қабылдауларды жалғастырады; оның жақын досы Рене де Шатобриан онымен бірге өмірінің соңына дейін болған.

Жюли мемуарлар жазды, бірақ өлім алдында олардың көзін құртуды талап етті. Ол өте көп хаттар қалдырды. Олардың жартысы кейін басылып шықты.

 Қызықты фактілер 
Жак Луи Давидтың суретінде  мадам Рекамье отырған кушетке кейін оның өзінің атымен аталып кеткен. 

 Өнерде 
 «Рекамье Портреті» — Жак Луи Давид атты француз суретшісінің жұмысы, 1800 жылы салынған.
 «Рекамье Портреті» — Франсуа Жерар жұмысы 1802 жыл.
 «Мадам Рекамье» — скульптура (бюст) Жозеф Шинар жұмысы.
 «Рекамьенің жетістігі» — Рене Магриттың суреті (1955).
 "Екі ғасыр" — өлең, Александр Блок (1911)
 Франсуаза Важнер, «Рекамье ханым»; Серия: Керемет адамдар өмірі.
 Amélie Lenormant, Souvenirs et correspondance tirés des papiers de Madame Récamier, Paris, Lévy, 1860.