Телефонның ашылуы

Телефон 
(Сымтетік)- (гректің. τῆλε(теле) — ұзақ и φωνή(фон) — дыбыс, дауыс)- Дыбысты қабылдау және ұзаққа жіберу құрылғысы. Телефонның негізгі түрлері көп: электрсіз телефон, электрлі телефон, радио телефон, желісіз DECT телефон, ұялы телефон.
Электрсіз телефон - бұл ертеректе болған телефон түрі. Пекиндағы «Peking Gazette» газетінің айтуына қарағанда 968 жылы, қытый өнертапқышы Кунг-фу-винг труба арқылы дыбыс жеткізетін thumtsein-ті ойлап тапты. 
Электрлі телефон – шамамен 1000 жылдан кейін 1849—1854 жж. инжинер-механик Шарл Бурсел «телефания» идеясын қалыптастырды. Ең бірінші «телефон» терминін қолданған да Шарл Бурсел еді.
1860 жылы АҚШ-та итальяндық Антонио Меуччи желі арқылы дыбыс жеткізуге болатын құрал ойлаптапты және оның аты Telectrophon.
1891 жылы неміс физигі Иоганн Филипп Рейс Антонио Меуччи-дің құрылғысына ұқсаған, бірақ ол құрылғыда мирофон болған еді және ол қуат көзін гальваникалық батарейкадан алды. Рейс оны Telephon деп атады.
Алғашқы телефонның бір түрі 1876 жылы Александр Белл жағына АҚШ-та ойлап табылды. Оның аты «сөйлейтін телеграф» еді. Сөйлесу ұзақтығы 500метр.
1878 жылы орыс электротехнтгі П. M. Голубицкий телефон құрылысын өзгертіп нағыз орыс телефонын жасады.
1877-1878 жылдары Томас Эдисон телефондағы микрофонды өзгертті бұндай телефондар 1980 жылға дейін қолданылды. Қазір кейбір жерлерде қолданылады. 
Ең алғаш космостық сөйлесу Нью-Йорк пен Лондон арасында болды 1927 жылы.
Ұялы телефон- ең алғашқы ұялы телефондар 1946 жылы АҚШ-та және КСРО-да жасалды. Сөйлесу ұзақтығы 20 км.
Ал нағыз ұялы телефон 1958 жылы. — Л. И. Куприянович жағынан дасалды салмағы 500г. 
Қазіргі телефондар салмағы 80-100г.