Ашабақан

Ашабақан — көлемі қарабақаннан кіші, аша сырықтан үлкен, басы ашалы, одан төменде бірлі жарымды бұтағы бар, бақаннан жуан емес, сидам келген тұрмыс бұйымы. Ашабақанның 
көшпелі ортада қолданысы ауқымды: оны жауынды күндері киіз үйдің ішінен 
көлденең сырықты тіреу етіп салады; мал сойғанда ашалы басын уықтың қарына байлап, одан төменгі бұтағына немесе тұйық жіпке қойды іліп, ішек-қарынын шығарады, бұтарлап жіліктерді бүзады, оң жақ босағаға қадап мал әбзелдері мен жабдықтарын іліп қояды, қазан жаққа Ашабақанды тіреп 
байлап оған қымыз, май сабалардың бауын жоғары тартып байлайды.
Орыс деректерінде ашабақандарды мектеп пен медреседе діни 
дәріс беруші, яғни адамдарды діннен хабардар етуші ұстаз немесе молданың қызметін атқарушы діндар адам ретінде қарастырған.

Мұндай Ашабақанның өн бойында азық-түлік, ыдыс ілуге ыңғайлы бұтақша салалары болады. Ашабақанның қызметі – уыққа таяныш ретінде оның майысып немесе сынбауын қамтамасыз ету, әрі ілгіш ретінде қолданылды. 
Төрт ашабақанды шұңқыр қазып, үйдің маңына орнатып олардың басындағы 
ашасына көлденең сырық салып үстіне ши төсеп өре жасайды. Қарабақан болмаған жағдайда ашабақанмен шаңырақ көтереді, жауынды күндері 
ашабақанның сидам жағымен түндікті тіреп ашып қоюға пайдаланады. 
Ашабақан бақанның орнына қолданыла беретіндіктен, бақанға байланысты ырым-тыйым оған да қатысты болды. Қазақтың этнографиялық 
категориялар, ұғымдар мен атауларының дәстүрлі жүйесі. Энциклопедия. - 
Алматы: DPS, 2011. - ISBN 978-601-7026-17-2 

 Дереккөздер 

Санат:Мәдениет
Санат:Терминология