Әпенді

Әпенді, эфенди (, , ,  — «мырза», «билеуші», грек тілінен αφέντηςАлғашқы кезеңде αφέντης — өзін сотта қорғай алатын тұлға. — «басшы») — Осман империясындағы және Шығыс мұсылман мемлекеттерде XV—XX ғасырларда таралған дәреже және әскери атақ.

Сөздікте бұл мағынада оны Синьцзян ұйғырлары қолданылатыны белгіленген. Қазақ тіліндегі мағынада, «апенде» тұлғасында қырғыз тілінен де табамыз. Түріктерде «эфенди» қалпында дыбысталып, мағынасы — ер адамдармен сыпайы қарым-қатынаста қолданылатын сөз делінген. «Эпенді» сөзі парсы тілінде де бар: әфәнди — мырза. К. Юдахинның пікірінше, парсы тіліне грек тілінен ауысқан. Сөйтіп, казіргі қолданылып жүрген «әпендінің» төркіні грек тілі екен де, алғашқы мағынасы біздегідей «аңқау», «дарақы» емее, «мырза» дегенді білдірген.Бес жүз бес сөз.— Алматы: Рауан, 1994 жыл. ISBN 5-625-02459-6

 Дереккөздер 

Санат:Әдебиет