Жарқ етпес қара көңілім не қылса да

Жарқ етпес қара көңілім не қылса да — Абайды 1889ж. жазған өлеңі. Көлемі 8 жол. Сүйген жарынан ажырап, алыста қалған жігіттің зарығып айтқан сағынышын білдіретін махаббат лирикасы. біржола беріліп, құлай сүйген жігіттің бір жақты сүйіспеншілігі жырланады. Өз сезімі қыз жүрегінен үндестік тапсын-таппасын, ол алған бетінен қайтпайды, жалындаған ыстық махаббатының құрбандығына көніп, жүрек қалауының барлық азабын тартуға әзір. Өлең 11 буынды қара өлең ұйқасымен жазылған. Туынды басылымдарында аздаған текстологиялық өзгерістер кездеседі. 1933, 1954 жылғы жинақтарда соңғы шумақтың 4-жолы «Қорлық пен мазағына табынса да» делінсе, 1957, 1977 жылғы басылымдарда бұл жол Мүрсейіт қолжазбаларына сәйкес «Қорлық пен мазағына табылса да» болып берілген.

Өлең ағылшын, араб, башқұрт, белорус, қарақалпақ, қырғыз, орыс, өзбек, татар, тәжік, түрікмен, ұйғыр, якут тілдеріне аударылған. Туындыға композитор С.Мұхамеджанов, А.М.Гурьевич ән шығарған.
Абай. Энциклопедия. – Алматы: «Қазақ энциклопедиясының» Бас редакциясы, «Атамұра» баспасы, ISBN 5-7667-2949-9

 Өлең 
Жарқ етпес қара көңілім не қылса да,

Аспанда ай менен күн шағылса да,

Дүниеде сірә сендей маған жар жоқ,

Саған жар менен артық табылса да.

Сорлы асық сарғайса да, сағынса да,

Жар тайып, жақсы сөзден жаңылса да,

Шыдайды риза болып жар ісіне,

Қорлық пен мазағына табынса да.https://bilim-all.kz/olen/498-ZHarq-etpes-qara-konilim-ne-qylsa-da

 Дереккөздер 

 Сілтемелер 

Санат:Абай энциклопедиясы