Траян Марк Улпий

Марк Ульпий Нерва Траян (53 – 117) – Рим императоры (93 – 117). Антоний әулетінен шыққан. 91 жылы консул, 97 жылы жоғарғы Германияда билеуші мирасқор болды. Өкімет билігін орталықтандыруға ұмтылды. Император болғаннан кейін Траян әскері 101 – 102 және 105 – 106 жылдардағы соғыста дактарды жаулап алды. 114 жылы Ұлы Арменияны, кейіннен Парфияның астанасы Ктесифонды және бүкіл Месопотомияны (Парсы шығанағына дейін) бағындырды.«Қазақстан»: Ұлттық энцклопедия / Бас редактор Ә. Нысанбаев – Алматы «Қазақ энциклопедиясы» Бас редакциясы, 1998 ISBN 5-89800-123-9, VIII том 107 жылы Траян алыс шығысқа бет алып, Набатеаны жаулап алады. Сонымен қатар қысқа мерзімге Тастақты Арабияның билігін қолына алады. 113 жылы Парфян патшалығына қарсы жорыққа шықты. 116 жылы Сузы қаласына дейін жетіп, Рим империясын барынша кеңейте түсті. Осыдан кейін ол қайтадан құрылыс жұмыстарын бастап, дамаскілік сәлетші әрі инжинер – Аполлодордың үлгісімен Дунай өзенін кесіп өтетін көпір салады. 106 жылы Дакия елін толығымен жаулап алады. Ол бірнеше жаңа ңимараттар, емкерткіштер, сондай-ақ Италия мен өзінің туған жері – Римдік Испанияда көптеген жолдар салды.1100қызықты деректер

 Ерте мансап және ерте билік 
Траян Римнен тыс жерде дүниеге келген алғашқы император болды. Оның отбасы оның шығу тегін біздің эрамызға дейінгі 205 жылы Публий Корнелий Скипио Африкандық сарбаздар тобынан іздейді. e. испандық Italica-ға көшті

Әкесі Марк Ульпиус Траян ақсақал (30 - 100-ге дейін) отбасында Нерон кезінде сенаторлық иелікке қол жеткізген бірінші адам болды. Ол Испанияда римдік қоныстанушылар отбасында дүниеге келген. Оның үлкен әпкесі Ульпия Марсиана Рим императоры Адрианның әкесі претор Публий Аэлиус Адриан Афраның анасы болған. 60 жылы ол Бетика прокуроры болып тағайындалды, 60-жылдардың басында Корбуло басқарған легионның командирі болуы мүмкін, 67 жылы Иудеяның сол кездегі прокуроры Веспасианның қолбасшылығымен X Фретенсис легионының легаты болып тағайындалды.70 қарашадан бастап ол Кападокияда қызмет етті, сол жылы ол консулдық алды, ал 73 жылдың күзінен бастап Сирияда парфиялық шапқыншылық әрекетінің алдын алды. 79/80 жылдары Азия провинциясының проконсулы болды. 117 жылы қайтыс болғаннан кейін ол «divus Traianus pater» құрметті атағын алып, құдайға айналды.

Траянның анасы римдік сенатор Квинт Марций Бареа Сураның және Антония Фурнилланың қызы Марсия (33-100) болды. Оның әпкесі Марсия Фурнилла император Титтің екінші әйелі болды. Марсияның әкесі жағынан атасы Квинт Марциус Бареа болды, ол 26 және екі рет Африканың проконсулы болған.және оның анасы жағынан атасы Авлус Антоний Руфус, 44 немесе 45-те консул болған. 48 жылы Марсия Траянның әпкесі Ульпия Марсиананы дүниеге әкелді. Марсияның құрметіне Траян Солтүстік Африкада Colonia Marciana Ulpia Traiana Thamugadi деп аталатын Тамугади колониясын құрды.

Траян 53 жылдың 15 қыркүйегінде Улпиевтер отбасының көп жері болған Севильядан алыс емес жерде орналасқан Италика қаласында дүниеге келген. Траян өз қызметін 74 жылы ақшалай триумвирмен (triumvir monetalis) бастады. Шамамен осы уақытта ол Немаусаның (Нарбонна галлының) тумасы Помпей Плотинге үйленді. 75 жылы Сириядағы Латиклавиялық трибуна болды, ал екі жылдан кейін Германияда орналасқан легиондардың бірінде сол қызметке ауыстырылды. 81 жылы қаңтарда Траян квестор, 86 жылы претор болды. Келесі жылы ол Испанияның Тарракондағы VII қос легионының легаты болып тағайындалды және 89 жылы қаңтарда Сатурнин және оның неміс одақтастары Хатт көтерілісін басуға қатысты, ол үшін 91 жылы консулдық алды. Кейінірек Төменгі Моезия мен Жоғарғы Германияда прокуратура болды.

 Билікке көтерілу 
96 жылы Домициан өлтірілгеннен кейін таққа қарт сенатор Нерва келді. Армия мен преториандық гвардиядағы наразылық және Нерваның әлсіздігі Сенатта саяси күреске негіз болды. Нерв билігінің ең басында преторийлер Домицианның өлтірушілерін өлім жазасына кесуге қол жеткізді. Сенат императордың өліміне дайындала бастады, ал Нерва өз өкілеттігінің көп бөлігін жоғалтты.Нәтижесінде 97 жылдың қазанында Нерваға қарсы легионерлердің көтерілісі басталды, олар жаңа императорды таққа көтеруге тырысты, қазірдің өзінде сарбаздар арасынан. Міне, сол кезде нағыз билік үшін күрес басталды. Осы уақытта Сенатта екі фракция құрылды, олар өздерінің протеждерін Нерв мұрагеріне дейін көтеруге тырысты. Үміткерлердің бірі Нигрин Корнелиус Рим империясының ең қуатты әскерлерінің бірі орналасқан Сирия провинциясының губернаторы болды. Сенаторлардың тағы бір тобы Траянның кандидатурасына бейім болды. Бұл сенаторлар Секст Юлий Фронтин, Луций Юлий Урсус, Гней Домиций Талл, Луций Лициниус Сура және Тит Вестриций Спуриан болса керек. Сол жылы Траян Нигринді басып алу ықтималдығына қарсы Жоғарғы Германия мен Төменгі Моезияның прокуроры болып тағайындалды. Бұл жағдайда өз күшінің қаншалықты әлсіз екенін түсінген Нерва Рим империясының келесі ғасырдағы гүлденуін қамтамасыз ететін жүйені ойлап тапты - оның айтуынша, император (Август деп те аталады) мұрагер мен тең билеушіні тағайындауы керек еді. (Цезарь деп аталады) көзі тірісінде. Оның үстіне Цезарьді таңдау туыстық қатынасқа қарамастан, оның жеке қасиеттеріне қарай ғана жүзеге асырылуы керек еді.Цезарь билігін нығайту үшін оны тамыз айында қабылдады. Преториандықтар Палатин төбесіндегі император сарайын басып алған кезде, Нерва өзінің кейбір шенеуніктерін құтқара алмады. Бірақ ол ақылмен әрекет етіп, Траянды өзінің тең билеушісі және мұрагері (яғни Цезарь) етті. Плинийдің мақтау сөздеріне сәйкес, бұл құдайдың шабыты болды

97 жылдың қыркүйегінде Траян Могонтякта болған кезде Суевилерге қарсы сәтті жорықты аяқтағаннан кейін Адрианнан оны Нерва асырап алғаны туралы хабарды алды. Траян келесі жылы өзінің іс жүзіндегі тең билеушісі Нервамен бірге консул болып сайланды. 27 күннен кейін Римнен келген Адриан Агриппина колониясында (қазіргі Кельн) болған Траянға Нерваның өлімі туралы хабарлады.Траян император атағын, кейіннен (25 қазан) проконсулдық (proconsulare imperium maius) және трибуналық (tribunicia potestas) билігін алды; барлығы 21 рет трибуна болды, бірақ ол Римге дереу оралмады, Германияда уақытша қалуға шешім қабылдады. Онда Траян жоғарғы Рейн мен Дунай арасындағы шекараларды нығайтуды жалғастырумен айналысты. Көктемде Траян Римнің ескі жауы Декебалдың шапқыншылығынан зардап шеккен Паннония мен Моезияны аралап, келесі жылдың қыркүйегінде ғана Римге оралды.Онда ол қалаға жеңіспен кірді. Бір айдан кейін Траян алғашқы конгиарияны - оның инаугурациясының құрметіне әрбір азаматқа ақшалай сыйлықты бөлуді өткізді.

 Әскери қызмет 
Траян жалпы Рим әскерінің құрылымына елеулі өзгерістер енгізді. Құрылды:

II легиондар Қайғысыз Тражанов пен ХХХ Жеңімпаз Улпиев (екеуі де 105-те екінші Дакиялық жорық үшін, осылайша империя кезіндегі легиондардың жалпы саны максималды - 30-ға жетті);

ала I Ulpia contariorum miliaria және Ulpia dromedariorum, соғыс түйелерінен, римдік дактардың бірнеше бірліктерінен және набаттардың 6 көмекші когорттарынан тұрады;

Фракиядан, Паннониядан, Дакиядан және Ретиядан бастапқы күші 500 болатын жаңа жылқы күзетшісі (equites singulares).

Фрументарий деп аталатындар Кастра Перегринорумда орналасқан барлау бөліміне айналды. Дунай шекарасын нығайту үшін Тражанов білігін тұрғызды. Медициналық қызметте үш жаңа лауазым пайда болды - medicus legionis, medicus cohortis және optio valetudinarii (тиісінше, легион және когорта дәрігері және әскери госпиталь бастығы).

 Дациялық жорығы 
Траян өз билігінің басында Дунай шекарасында ұзақ уақыт бойы ілулі тұрған елеулі қауіпті біржолата болдырмауға арналған Дакиялық жорыққа дайындала бастады. Бір жылға жуық дайындық жұмыстары жүргізілді – Мозияның таулы аймақтарында жаңа бекіністер, көпірлер мен жолдар салынды, Дунайда тұрған тоғыз легионға Германия мен шығыс провинциялардан шақырылған әскерлер қосылды. Виминацийдегі VII Клаудиан легионының негізінде жалпы саны 200 мың адамға дейін 12 легион, 16 ал және 62 көмекші когортадан соққы жұдырығы жиналды.Осыдан кейін, 101 жылы наурызда Рим әскері Домициан келісімін бұзып, екі колоннаға (батысқа Траян өзі басқарған) бөлініп, Дунайдан понтон көпірі арқылы өтті. Бұл күштерге Декебалдың шамамен 160 000 әскері (соның ішінде 20 000 одақтастар – бастарлар, роксоландар және, мүмкін, бурлар) қарсы тұрды. Римдіктерге қатты соғысуға тура келді; басқыншы Дунайдың Рим жағында табанды қарсылық көрсетіп қана қоймай, сонымен бірге батыл қарсы шабуылға шыққан лайықты қарсыласқа тап болды.

Тибискада әскер қайтадан бірігіп, Тапамға қарай жылжи бастады. Тапастар Дакияның астанасы Сармисегетузенің шетінде орналасқан, онда қыркүйекте қыңырлықпен қарсылық көрсеткен дациялықтармен шайқас болды.

Декебалдың бейбітшілік туралы өтінішін қабылдамай, Траян Дунайдың оңтүстігіндегі шабуылға ұшыраған бекіністерге көмекке келуге мәжбүр болды. Онда оны сәттілік күтіп тұрды - Төменгі Моезия прокуроры Лабериус Максимус Декебаланың қарындасын ұрыс-керіссіз тұтқынға алды, Корнелиус Фуска жеңіліске ұшырағаннан кейін алынған олжалар қайтарылды. 102 жылдың ақпанында Адамклиси маңында қанды шайқас болды, оның барысында Траян өз киімін таңғышпен жыртуды бұйырды. 4 мыңға жуық римдіктер қайтыс болды. Осы пиррикалық жеңістің құрметіне Адамклисиде монументалды ескерткіштер, үлкен кесене, өлгендердің тізімі бар қабір құрбандық үстелі және шағын қорған салынды. Көктемде қарсы шабуыл басталды, бірақ римдіктер көп күш жұмсап, дациялықтарды тауларға қайта лақтырды.

Траян тағы да бейбітшілік туралы бірнеше рет өтінішті қабылдамады және күзде Сармисегетуске жақындай алды. Траян келіссөздер жүргізу туралы үшінші өтінішке келісті, өйткені оның әскері сол кезде шайқастарда таусылды, бірақ Дакиялықтар үшін өте ауыр жағдайлар болды. 102 жылдың күзінің аяғында болса да, Траян да, оның қолбасшылары да күрестің сәтті аяқталғанына сенбеді.Соған қарамастан, желтоқсанда салтанат тойланды және Дакияға арматураны тез жіберу үшін Траян өзінің инженері Аполлодорға Дробета бекінісінің жанында Дунай арқылы үлкен тас көпір салуды бұйырды, бірақ талаптар сақталмағандықтан. келісім-шарт, оның құрылысы жеделдеді, ал күзет легион I «Италика» (легио I «Italica») легионына тапсырылды.

4 маусымда 105 Траян жаңа жорық бастауға мәжбүр болды, бірақ азырақ күштерді – 9 легион, 10 атты әскер, 35 көмекші когорта (барлығы 100 мыңнан астам адам) және Дунай флотилиясын екі жұмылдырды. Соғыстың басында легиондарды Дакияға жылдам жеткізу үшін Дунай арқылы тағы бір көпір салынды. Соғыс нәтижесінде римдіктер қайтадан Орастье тауларына еніп, Сармисегетузаға тоқтады.Елорда Сармисегетузаға шабуыл 106 жылы жаздың басында II көмекші легион мен IV бақытты флавиялық легионның қатысуымен және VI темір легионнан шыққан вексиляциямен болды. Дациялықтар бірінші шабуылды тойтарып тастады, бірақ римдіктер қаланы тезірек алу үшін су құбырын қиратты. Траян бекініске айналған астананы қоршауға алды. Шілдеде Траян оны алды, бірақ ақырында дациялықтар оны өртеп жіберді, дворяндардың бір бөлігі тұтқынға түспеу үшін өзін-өзі өлтірді.

Әскерлердің қалдықтары Декебалмен бірге тауға қашты, бірақ қыркүйекте оларды Тиберий Клавдий бастаған Рим атты әскер отряды басып алды. Декебал өз-өзіне қол жұмсады, ал Тиберий басы мен оң қолын кесіп, оларды Траянға жіберді, ол оларды Римге жіберді. 106 жылдың жазының аяғында Траян әскерлері қарсылықтың соңғы қалталарын талқандап, Дакия Рим провинциясына айналды. Сармисегетузадан алыс емес жерде Дакияның жаңа астанасы - Ульпия Трайана (Colonia Ulpia Traiana Augusta Dacica) құрылды.Жаңа жаулап алынған жерлер империяның, негізінен, оның Балқаннан және жалпы шығыс шетінен қоныс аударушылармен су астында қалды. Олармен бірге жаңа жерлерде жаңа діни культтер, әдет-ғұрыптар мен тіл үстемдік етті. Қоныстанушыларды тамаша жердің байлығы, ең алдымен таудан табылған алтындары қызықтырды. Әскери дәрігер Траян Тит Статилий Критонға сілтеме жасаған марқұм антиквариат авторы Джон Лиданың айтуынша, 500 мыңға жуық соғыс тұтқыны алынған.

Дакиялық жорықтарда Траян дарынды қолбасшылар корпусын құра алды, олардың құрамына Луций Лициниус Сура, Люций Квиет және Квинт Марциус Турбон кірді. Понттың солтүстік жағалауы (Қара теңіз) римдік ықпал аймағына түсті. Босфорға бақылау және ибериялықтарға саяси ықпал күшейді. Императордың салтанаты 107 жылы болды және үлкен болды. Ойындар 123 күнге созылды, оларға 19 мыңнан астам гладиаторлар қатысты. Дакиялық трофейлер бес миллион фунт алтын мен он миллион күмісті құрады. Үндістаннан келген құрметті қонақтар мерекеге салтанатты шара берді.

 Шығыс жорығы 
Батыста империя өзінің табиғи шекараларына – Атлант мұхитына жетті, сондықтан Траян өзінің сыртқы саясатының ауырлық орталығын Шығысқа ауыстырды, онда Римнің бай және стратегиялық маңызды, бірақ әлі де дамымаған аудандары сақталып қалды.

Дакияны жаулап алу аяқталғаннан кейін Траян өзінің соңғы патшасы II Рабель қайтыс болғаннан кейінгі тартысты пайдаланып, Набатей патшалығын аннексиялады. 106 жылдың аяғында немесе 107 жылдың басында Траян Сирия легаты Авлус Корнелий Пальма Фронтониан бастаған әскерді Арабияның астанасы Петраны басып алу үшін жіберді. Аннексиядан кейін бірден Арабия жаңа Тас Арабия провинциясы болып ұйымдастырылды. Провинцияның бірінші губернаторы Ги Клавдий Север болды, ол бір уақытта Египеттен көшірілген III Киренаика легионының қолбасшысы қызметін атқарды. 111 жылдың басында Клавдий Север Арабия арқылы оңтүстіктен солтүстікке апаратын жолды Нова Трайана арқылы сала бастады. Бұл жол Иорданияда әлі жұмыс істейді. Ал осы уақытқа дейін мамандардың таңданысын оның шөл даламен, яғни анықтамасы бойынша тіршілік болуы мүмкін емес аумақпен дәл сызылғандығы себеп болды.Шын мәнінде, бұл жол адамның тұруына қолайлы климаттық аймақты және сонымен бірге шығыстан провинция мен империяның шекарасын анықтады. Траян Босрадағы жаңа провинцияның астанасын жасауға шешім қабылдады - қала Нова Трайана Бостра болып өзгертілді.

Армян тағына үміткерлерге байланысты ескі жау Парфиямен келіспеушіліктер (парфиялық протеге Партамасирис, Роман - Аксидар болды) жорықтың негізгі кезеңін дайындаудың ұйытқысы болды, оның барысында шабуылға плацдармдар бағындырылды. 112/113 ж. қазанда Парфия патшасы Хосроимен сәтсіз келіссөздерден кейін Траян Италиядан кетіп қалды, сонымен бірге Дак гарнизондарынан қосымша күштер Шығысқа ауыстырылды, осылайша барлығы 11 легион Парфияға қарсы бағытталды.

114 жылы 7 қаңтарда Траян Парфия шапқыншылығынан кейін туындаған тәртіпсіздіктерді жою үшін Антиохияға келді, кейінірек Евфраттың жоғарғы ағысындағы Самосата арқылы солтүстік әскерлер тобының жиналатын жері - Саталаға барды. Партамасиристің Рим билігін ресми мойындауын қабылдамай, Траян тез арада Армян таулы жерлерін басып алды. Солтүстікте Колхида, Иберия және Албаниямен табысты келіссөздер басталды, римдіктерге шығыс Қара теңіз аймағын қамтамасыз етті. Арменияның оңтүстік-шығысындағы Парфия үстемдігін жойып, әскерлер біртіндеп Атропатена мен Гирканияны басып алды. Күзде Арменияның барлық аймақтары мен Кападокияның бір бөлігі Армения провинциясына біріктірілді.

115 жылы Траян солтүстік-батыс Месопотамияға шабуыл жасады. Жергілікті князьдер, Хосроидың вассалдары дерлік қарсылық көрсетпеді, өйткені ол патшалықтың шығыс бөлігінде оккупацияланған және оларға ешқандай көмек көрсете алмады. Негізгі қалалар - Синтара мен Нисибисті басып алғаннан кейін жылдың соңында Месопотамия да провинция болып жарияланды.115 жылы 13 желтоқсанда Антиохияда екінші рет болған Траян жойқын жер сілкінісі кезінде бір үйдің терезесінен секіріп, ғажайып түрде қашып құтылып, ипподромда бірнеше күн ашық ауада болуға мәжбүр болды. Армияның бұл артқы базасының қатты қирауы одан әрі әрекетті қиындатты, бірақ келесі жылдың көктемінде Евфраттағы үлкен флот құрылысының аяқталуы жорықтың жалғасын тапты.

Әскерлер Евфрат пен Тигр бойымен екі колоннада қозғалды, олардың арасындағы байланыс Траян қалпына келтірген ескі арналар арқылы жүргізілді. Вавилонды басып алғаннан кейін Евфрат әскерінің кемелері құрлық арқылы Тигрге жеткізілді, сол жерде әскер бірігіп Селевкияға кірді. Хосрои іс жүзінде ішкі қақтығыстарды жеңе алмады, ал Парфия астанасы Ктесифон көп қиындықсыз алынды, нәтижесінде патша қашуға мәжбүр болды, бірақ оның қызы тұтқынға алынды.Кейінірек, Септимий Север парфия жорығынан кейін Сенаттан оған «divi Traiani Parthici abnepos» - «Парфияның құдай Траянының шөбересі» атағын беруді сұрады.

Траян бұрын-соңды болмаған жетістікке жетті: Селевкия мен Ктесифон аймағында тағы бір провинция құрылды - Ассирия, Евфрат сағасында Мезен патшалығы алынды, флотилия Парсы шығанағына дейін төмендеді және Траян оны жылы қарсы алды. Харакс порт қаласы, Үндістанға одан әрі жылжуды жоспарлай бастады. Аңыздардың бірінде ол теңізге шығып, Үндістанға жүзіп бара жатқан кемені көріп, Ескендір Зұлқарнайынға мақтау айтып: «Егер жас болсам, Үндістанға барар едім», – депті.

 Дереккөздер 

Санат:Рим императорлары
Санат:53 жылы туғандар
Санат:117 жылы қайтыс болғандар