Уганда

Уганда Республикасы (, ) — Шығыс Африкадағы мемлекет. Ұлттар достастығына кіреді.
Солтүстікте Оңтүстік Суданмен, батыста Конго Демократиялық Республикасымен, оңтүстікте Руанда және Танзаниямен, шығыста Кениямен шектеседі. Оңтүстік-шығыста Виктория көлі бар.

Уганда өз елінің оңтүстік бөлігін, оның ішінде Кампала астанасын қамтитын Буганда патшалығынан өз атын алады. Уганда халқы аңшы жинаушылар болып, 1700-ден 2300 жыл бұрын, бандылармен сөйлейтін халық еліміздің оңтүстік бөлігіне көшіп келген.

Тарихы
Угандистандардың ата-бабалары 1700-2000 жыл бұрын аңшы жинаушылар болған. Орталық Африкадан шыққан бентовски популяциялар еліміздің оңтүстік бөлігіне көшіп келді.Martin, Phyllis and O'Meara, Patrick (1995). Africa. 3rd edition. Indiana University Press. .

Ауызша дәстүр бойынша Китара империясы Ұлы көлдердің маңызды бөлігін, солтүстік көлдер Альберт пен Киогодан оңтүстік көлдерге Виктория мен Танганьякаға дейін жауып тастады. Буньоро-Китара Буганда, Торо, Нколе және Бусога патшалығының бұрын-соңды реті болып саналады.

Кейбір Лоо Буньоро аймағына басып кіріп, онда Банту қаласындағы Бунио-Китараның Бабиито әулетінің негізін қалады., bunyoro-kitara.com.

1830-шы жылдары Араб саудагерлері Шығыс Африкадағы Үнді мұхитының жағалауынан шығып кетті. Олар британдық зерттеушілердің 1860 жылдары Нилдің көзі іздеп жүрген. Британиялық Англикан миссионерлері 1877 жылы Уганда шіркеуінің қайтыс болуына әкелген және 1879 жылы француз католиктік миссионерлері болған Бугандадағы патшалыққа келді. Англия үкіметі Империалық британдық Шығыс Африка компаниясы (ИБШАК) 1888 жылдан бастап аймақта сауда туралы келіссөздер жүргізу туралы келіссөздер жүргізілді. 51-58 1886 жылдан бастап Бугандадағы мұсылмандар мен христиандар арасындағы, содан кейін, 1890 жылдан бастап, Ба-Инглезстегі протестанттар мен француздық католиктер арасында дінаралық соғыстар болды. Азаматтық тұрақсыздықтар мен қаржылық ауыртпалықтарға байланысты, ХҚДБ аймақтағы «жұмысын» сақтай алмады деп мәлімдеді. Британияның коммерциялық мүдделері Британ үкіметін 1834 жылы Уганда протекторлығын құру үшін Буганданы және оған іргелес аумақтарды қосуға әкеп соқтырған Нілдің сауда бағытын қорғауға қызу болды. 3-4

Уганда протектораты (1894-1962)
1890 жылдары Уганда теміржолын салу үшін Британ Үндістаннан 32 мың жұмысшы Шығыс Африкаға еңбек келісім-шартына отырды. Тірі қалған үнділердің көбісі үйіне қайтып оралды, бірақ 6 724 желісі аяқталғаннан кейін Шығыс Африкада қалуға шешім қабылдады. Кейіннен кейбіреулер трейдерлер болды және мақта тазалау және сарторийлік бөлшек сатуды бақылауға алды.

1900 жылдан 1920 жылға дейін Уганда оңтүстік бөлігінде, Виктория көлінің солтүстік жағалауларында, ұйықтайтын аурулардың эпидемиясы 250 мыңнан астам адамның өмірін қиды.

 Мемлекеттік құрылымы 
Уганда - авторитарлық президенттік республика, онда барлық билік президенттің қолында шоғырланған. 1986 жылдың қаңтарынан - генерал-лейтенант Йовери Кагута Мусевени. Президент сайлауы 5 жыл сайын өткізіледі, 2005 жылғы Конституцияға енгізілген өзгерістерге сәйкес президенттік өкілеттіктердің саны шектелмейді.

Бір палаталы парламент – 332 депутат; 215-і жалпыхалықтық дауыс беру арқылы 5 жылдық мерзімге сайланады, 104-і әртүрлі топтардан (79-ы әйелдер, 10-ы әскерилер, 5-і мүгедектер, 5-і жастар, 5-і кәсіподақтар), 13-і мемлекеттік қызметтен тағайындалады.

Саяси партияларға 2005 жылдан бері рұқсат берілген. Парламенттегі ең ірі партия (205 депутат) – Ұлттық қарсыласу қозғалысы (басшысы Мусевени).

Елде көтерілісшілер топтары жұмыс істейді, олардың ең үлкені Лордтың Қарсыласу Армиясы.

Economist Intelligence Unit мәліметтері бойынша, ел 2018 жылы Демократия индексі бойынша гибридті режим ретінде жіктелген.

 Дереккөздер 

*