თემატური კარტოგრაფირება

თემატური კარტოგრაფირება — კარტოგრაფირების ერთ-ერთი მიმართულება. პროცესების, მეთოდების და ტექნოლოგიების ერთობლიობა, რომლებიც გამოიყენება თემატური რუკებისა და ატლასების შესადგენად.

თემატური კარტოგრაფია მოვლენათა კონკრეტულ სივრცეს დროულ ცვალებადობაში იკვლევს. ასეთი მოვლენებია: ჰაერის ტემპერატურა, ატმოსფერული წნევა, გეოლოგიური აღნაგობა, სასარგებლო წიაღისეული, გაბატონებული ქარები, ჰაერის მასები, ატმოსფერული ფრონტები, მოსახლეობა, მეურნეობის დარგები, საერთაშორისო კავშირურთიერთობები და ა. შ.

თემატური კარტოგრაფირების ფორმებია: ანალიზური, შეუღლებული, სინთეზური, კომპლექსური, სისტემური, გეოინფორმაციული. მათგან ანალიზური, სინთეზური, კომპლექსური და გეოინფორმაციული კარტოგრაფირების შედეგად იქმნება შესაბამისი რუკები. შეუღლებული და სისტემური კარტოგრაფირების ფორმები აზრისეულად მონაწილეობენ რუკების შედგენაში. კარტოგრაფირების ფორმებს შორის კავშირი იერარქიულია. განასხვავებენ: ბუნების მოვლენათა, საზოგადოებრივ მოვლენათა, ბუნებისა და საზოგადოებრივ მოვლენათა კარტოგრაფირებას.

სივრცულ-დროით მოდელებს, რომელსაც კარტოგრაფიის ეს დარგი ქმნის, თემატური რუკები ანუ სპეციალური (დარგობრივი) რუკები ეწოდება.

ლიტერატურა
გ. ლიპარტელიანი, „გეოგრაფიული კარტოგრაფიის ტერმინოლოგიური ცნობარი“, თბ., უნივერსალი, 2012.
თენგიზ გორდეზიანი, „კარტოგრაფიული კონცეფციები (თეორიული ანალიზი)“, თბ., გეოიდი 2011, 2012.

კატეგორია:კარტოგრაფია