გეოიკონიკა

გეოიკონიკა — ერთ-ერთი მიმართულება კარტოგრაფიის თეორიაში, კარტოგრაფიული კონცეფცია. დისციპლინა გეოგამოსახულებების შესახებ.

კონცეფცია წარმოიშვა 1990-იან წლებში რუსული კარტოგრაფიის წიაღში. ამ მიმართულების ავტორად და ფუძემდებლად ითვლება პროფესორი ა. ბერლიანტი, რომელმაც გეოიკონიკის სისტემის კვლევას რამდენიმე ფუნდამენტური შრომა მიუძღვნა. ავტორი აღნიშნავს, რომ ამ მიმართულების ფორმირების იდეა გაჩნდა: კარტოგრაფიის, დისტანციური ზონდირებისა და მანქანური გრაფიკის ინტეგრაციის შემდეგ.

კონცეფცია ამუშავებს გეოგამოსახულებების ზოგად თეორიას, ამ გამოსახულებების ანალიზის, გარდაქმნის და სამეცნიერო-პრაქტიკული დანიშნულებით გამოყენების მეთოდებს. იგი არის კარტოგრაფიის, აეროკოსმოსური მეთოდების და კომპიუტერული გრაფიკის დამაკავშირებელი დისციპლინა. იყენებს ციფრულ კარტოგრაფირებას და გეოინფორმაციულ სისტემებს, აგრეთვე კიბერნეტიკის, აღქმის ფსიქოლოგიის, დედამიწის შემსწავლელი მეცნიერებების ცოდნას გეოგამოსახულებების შინაარსის გადმოსაცემად. გეოიკონიკა იყენებს ასევე იკონიკის და ნიშნობრივ-ხატებრივი მოდელების შემეცნების მიღწევებს.

ლიტერატურა
გ. ლიპარტელიანი, „გეოგრაფიული კარტოგრაფიის ტერმინოლოგიური ცნობარი“, თბ., უნივერსალი, 2012.
თენგიზ გორდეზიანი, „კარტოგრაფიული კონცეფციები (თეორიული ანალიზი)“, თბ., გეოიდი 2011, 2012.

კატეგორია:კარტოგრაფია