ბერნარდინო კაბალიერო

ბერნარდინო კაბალიერო (დ. 20 მაისი, 1839 — გ. 26 თებერვალი, 1912)abctv.com.py – Birth date  — პარაგვაელი სამხედრო ოფიცერი და პოლიტიკოსი. იგი იყო გენერალი პარაგვაული ომის დროს. 1880 წლის სახელმწიფო გადატრიალების შემდეგ იგი პარაგვაის პრეზიდენტად დაინიშნა და ამ პოსტზე 1880 წლის სექტემბრიდან 1886 წლის ნოემბრამდე მსახურობდა. ვინაიდან მას ზედიზედ მეორე ვადით კენჭისყრის უფლება კონსტიტუციით შეზღუდული ჰქონდა, მან უზრუნველყო, რომ მისი მემკვიდრე მისი ახლო მეგობარი, პატრისიო ესკობარი გამხდარიყო. 

1887 წლის სექტემბერში მან დააარსა „კოლორადოს პარტია“, რომელიც დღეს პარაგვაის უდიდესი პოლიტიკური პარტიაა, ხოლო მეორე პოზიციას „ლიბერალური პარტია“ იკავებს. 

ადრეული ცხოვრება
იბიკუიში დაბადებული კაბალიერო ესპანელი დიდებულების შთამომავალი იყო. იგი გახლდათ ხოსე რამონ კაბალიერო დე ანასკოს და მისი მეუღლის, მელჩორა ინეს მელგარეხო ი ხენესის ვაჟი. მან ორჯერ იქორწინა: მარია დე ლა კონსეფსიონ დიას დე ბედოიაზე და ხულია ალვარესზე. პირველი ქორწინებიდან მას ორი შვილი შეეძინა — რამონ კაბალიერო დე ბედოია, რომელმაც მარტა კაენზე იქორწინა და შთამომავლობა დატოვა, და მელჩორა კაბალიერო დე ბედოია, რომელიც თავის შორეულ ნათესავზე, კარლოს ფრანცისკო საგიერ პერეირაზე დაქორწინდა. ქორწინების გარეშე მას კიდევ 90 შვილი ჰყავდა, რომლებიც ყველამ ოფიციალურად აღიარა, რის გამოც მას დღეს უამრავი შთამომავალი ჰყავს.

სამხედრო სამსახური
კაბალიერო პარაგვაის არმიას 1864 წელს შეუერთდა და პარაგვაულ ომში იბრძოდა.Hooker, T.D., 2008, The Paraguayan War, Nottingham: Foundry Books,  მან მონაწილეობა მიიღო მატო-გროსოს კამპანიაში. მოგვიანებით იგი უმაიტაში პრეზიდენტ ფრანსისკო სოლანო ლოპესის თანაშემწე გახდა, მისი ერთგული დარჩა და სამხედრო იერარქიაში სწრაფად დაწინაურდა. იგი ზურგის ოპერაციების სულ უფრო მნიშვნელოვანი ლიდერი ხდებოდა და საბოლოოდ კავალერიის გენერლის წოდებას მიაღწია. კაბალიერო იყო ყველაზე დიდი ცოცხალი ომის გმირი, რომელიც ბრაზილიელებმა 1870 წლის 8 აპრილს, სერო-კორას ბრძოლის შემდეგ, მდინარე აპას მახლობლად დაატყვევეს და 1871 წლის მაისში გაათავისუფლეს. პატიმრობის პერიოდში იგი ბრაზილიელებს დაუმეგობრდა, რამაც მოგვიანებით, მისი პოლიტიკური კარიერის დროს, გადამწყვეტი როლი ითამაშა მათგან სამხედრო და პოლიტიკური მხარდაჭერის მიღებაში.

ომის შემდგომი პოლიტიკა
კაბალიერო ასუნსიონში დაბრუნდა და პოლიტიკაში ჩაება, სადაც შეუერთდა ლოპესის ერთგულთა ფრაქციას კანდიდო ბარეიროს ხელმძღვანელობით. იგი იყო ერთ-ერთი ლიდერი 1873 წლის მარტისა და ივნისის, ასევე 1874 წლის იანვრის ამბოხებებისა, რომლებიც მიმართული იყო პოლიტიკურად გავლენიანი ბენიგნო ფერეირას წინააღმდეგ, რაც საბოლოოდ ამ უკანასკნელის 1874 წლის თებერვალში ემიგრაციაში წასვლით დასრულდა. მისი მზარდი გავლენის გამო, კაბალიერო სალვადორ ჯოველანოსის მთავრობაში შინაგან საქმეთა მინისტრად დაინიშნა.

1874 წლის ნოემბერში, ახალი პრეზიდენტის, ხუან ბაუტისტა ხილის მმართველობისას, კაბალიერო იუსტიციის, კულტისა და განათლების მინისტრად განამწესეს. 1874-1875 წლებში იგი ვიცე-პრეზიდენტ იგინიო ურიარტესთან ერთად ლონდონში გაგზავნეს ფინანსურ სესხებთან დაკავშირებული ვითარების გასარკვევად.

1877 წელს ხუან ბაუტისტა ხილის გარდაცვალების შემდეგ, მან ხელი შეუწყო თავისი პოლიტიკური მოკავშირის, კანდიდო ბარეიროს პრეზიდენტად არჩევას.

1880 წლის გადატრიალება
1880 წლის 4 სექტემბერს, კანდიდო ბარეიროს გარდაცვალების შემდეგ, ვიცე-პრეზიდენტი ადოლფო საგიერი ომისა და საზღვაო საქმეთა მინისტრმა პედრო დუარტემ დააპატიმრა. საგიერს გადადგომის შესახებ დოკუმენტზე ხელის მოწერა აიძულეს. იმავე დღეს პარაგვაის სენატი შეიკრიბა და პრეზიდენტად კაბალიერო აირჩია. ამგვარად, პოლიტიკურად უფრო ძლიერი ხილისა და ბარეიროს ხანმოკლე პრეზიდენტობის შემდეგ, ხელისუფლების სათავეში 1873-1874 წლების ამბოხებების ლიდერი მოვიდა.

პრეზიდენტობა
მისი მმართველობის პერიოდში ჩამოყალიბდა სამოქალაქო რეესტრი, დაარსდა ქალაქი ვილა-ფლორიდა და შეიქმნა იმიგრაციის გენერალური დეპარტამენტი. 1881 წლის ივნისში დაფუძნდა ეროვნული ბანკი „Banco Nacional“ და კერძო პარაგვაის ბანკი „Banco del Paraguay“. მისი პრეზიდენტობის დროს, ფინანსების მოზიდვის მიზნით, გაიყიდა მანამდე სახელმწიფოსა და მმართველი ლოპესების ოჯახის საკუთრებაში არსებული მიწების დიდი ნაწილი.

შემდგომი პოლიტიკური ცხოვრება
კაბალიერომ 1886 წლის საპრეზიდენტო არჩევნების შედეგები გააყალბა, რათა თავისი ახლო მოკავშირის, პატრისიო ესკობარის გამარჯვება უზრუნველეყო. საპასუხოდ, მისმა პოლიტიკურმა ოპონენტებმა „ლიბერალური პარტია“ დააარსეს, ორი თვის შემდეგ კი კაბალიერომ მმართველი „კოლორადოს პარტია“ ჩამოაყალიბა. 1887 წლიდან 1904 წლამდე, როგორც ყოფილი პრეზიდენტი, იგი ასევე იყო პარაგვაის სენატის წევრი, 1894 და 1902 წლებში კი მისი თავმჯდომარეც გახლდათ.Ley  csj.gov.py

კაბალიერო ინარჩუნებდა დიდ კონტროლს ქვეყანაზე, რადგან რჩებოდა არმიისა და „კოლორადოს პარტიის“ მეთაურად. მისი ფავორიტი კანდიდატები მართავდნენ ქვეყანას 1894 წლამდე, სანამ ხუან ბაუტისტა ეგუზკისამ ხუან გუალბერტო გონსალესი არ გადააყენა. კაბალიერომ 1902 წელს კიდევ ერთი გადატრიალების ორგანიზებას შეუწყო ხელი, რის შედეგადაც ხელისუფლებაში ხუან ანტონიო ესკურა მოიყვანა, თუმცა 1904 წლის რევოლუციის შემდეგ, როდესაც ესკურა დაამხეს, ძალაუფლება ლიბერალების ხელში გადავიდა.

სამხედრო დამსახურებებისა და პოლიტიკური მნიშვნელობის გამო, კაბალიერო დაკრძალულია გმირთა ეროვნულ პანთეონში. მის სახელს ატარებს პარაგვაის ქალაქი — ხენერალ ბერნარდინო კაბალიერო.

ლიტერატურა

სქოლიო

კატეგორია:პრეზიდენტები
კატეგორია:პარაგვაის პრეზიდენტები