ალეხანდრო მალდონადო აგირე

ალეხანდრო მალდონადო აგირე (დ. 6 იანვარი, 1936) — გვატემალელი პოლიტიკოსი და იურისტი, რომელიც იკავებდა გვატემალის პრეზიდენტის თანამდებობას 2015 წლის 3 სექტემბრიდან 2016 წლის 14 იანვრამდე.

მალდონადო აგირე იყო დეპუტატი პარტიიდან „ეროვნული განთავისუფლების მოძრაობა“ 1966-1970 წლებში, განათლების მინისტრი კარლოს არანა ოსორიოს მთავრობის დროს 1970-1974 წლებში, გვატემალის ელჩი გაერთიანებული ერების ორგანიზაციაში 1974-1980 წლებში და გვატემალის საკონსტიტუციო სასამართლოს მაგისტრატი რამდენიმეჯერ.

იგი რესპუბლიკის კონგრესის მიერ ვიცე-პრეზიდენტად დაინიშნა 2015 წლის 14 მაისს, როქსანა ბალდეტის გადადგომის შემდეგ, ამ უკანასკნელის სავარაუდო მონაწილეობის გამო კონტრაბანდულ ქსელში, რომელიც ცნობილია როგორც „ლა ლინეა“ (La Línea).

პრეზიდენტ პერეს მოლინას გადადგომის შემდეგ, 2015 წლის 3 სექტემბერს, მალდონადო აგირემ დადო ფიცი, როგორც გვატემალის რესპუბლიკის პრეზიდენტმა, რათა დაესრულებინა საკონსტიტუციო ვადა, რომელიც 2016 წლის 14 იანვარს იწურებოდა, და გახდა ორმოცდამეცხრე პრეზიდენტი გვატემალის ისტორიაში.

ბიოგრაფიული მიმოხილვა
ცხოვრება
დაიბადა 1936 წლის 6 იანვარს ქალაქ გვატემალაში. ის არის იურისტი და ნოტარიუსი, განათლება მიიღო გვატემალის სან-კარლოსის უნივერსიტეტში.

პოლიტიკური კარიერა
მალდონადო აგირემ პოლიტიკური კარიერა დაიწყო იმ პოლარიზაციის პირობებში, რომელიც გვატემალაში ამ ცენტრალურამერიკული ქვეყნის სამოქალაქო ომის დროს სუფევდა. იგი იყო იაკობო არბენსის მთავრობის მტკიცე ოპონენტი და ასევე მონაწილეობდა 1954 წლის სახელმწიფო გადატრიალებაში. თავიდანვე შეუერთდა მემარჯვენე პოლიტიკურ მიმდინარეობას და გახდა „ეროვნული განთავისუფლების მოძრაობის“ (MLN) წევრი, საიდანაც იყო დეპუტატი 1966-1970 წლებში. ამ პარტიაში მან გაიცნო გვატემალის მომავალი პრეზიდენტი ალვარო არსუ; ორივე მათგანი 1970-იანი წლების ბოლოს გარიცხეს პარტიიდან მისი ლიდერის, მარიო სანდოვალ ალარკონის მიერ, „გვატემალის ქრისტიან-დემოკრატიულ“ პარტიასთან დაახლოების გამო.

კარლოს მანუელ არანა ოსორიოს მთავრობის დროს იგი მსახურობდა განათლების მინისტრად, ხოლო 1974 წელს მონაწილეობდა სატელევიზიო დებატებში თავისი ოპონენტის, სოციალ-დემოკრატ მანუელ კოლომ არგეტას წინააღმდეგ. ამ დებატებმა წარმოაჩინა მაშინდელი გვატემალის მემარცხენე და მემარჯვენე ფლანგის საკვანძო ფიგურები. მოგვიანებით, გენერლების კჯელ ეუხენიო ლაუგერუდ გარსიასა და ფერნანდო რომეო ლუკას გარსიას მმართველობისას, იგი იყო გვატემალის წარმომადგენელი გაეროში, ჯერ ნიუ-იორკში, აშშ (1974-1976), ხოლო შემდეგ ჟენევაში, შვეიცარია (1978-1980).

1982 წლის საყოველთაო არჩევნებში მონაწილეობდა პრეზიდენტობის კანდიდატად „ეროვნული განახლების პარტიიდან“ (PNR), „გვატემალის ქრისტიანულ დემოკრატიასთან“ (DC) ალიანსში, თუმცა ვერ გაიმარჯვა, მოგვიანებით კი არჩევნების შედეგები გაუქმდა 1982 წლის 23 მარტის სახელმწიფო გადატრიალების გამო. ქრისტიან-დემოკრატებმა არჩევნებში მონაწილეობა მიიღეს როგორც გვატემალის, ისე აშშ-ის მთავრობის (პრეზიდენტ რონალდ რეიგანის მეთაურობით) არაერთგზის თხოვნის შემდეგ, რადგან ამ პარტიამ ბოლო ორი წლის განმავლობაში მკვლელობების შედეგად დაახლოებით ას ოცდაათი საშუალო რგოლის ხელმძღვანელი დაკარგა.

სამოქალაქო მმართველობაზე გადასვლის შემდეგ, იგი იყო 1984 წლის ეროვნული დამფუძნებელი კრების დეპუტატი, ხოლო ვინისიო სერესოს მმართველობის დასაწყისში პირველად აირჩიეს საკონსტიტუციო სასამართლოს (CC) მაგისტრატად 1986-1991 წლების ვადით. ალვარო არსუს მმართველობისას (1996-2000) იგი კვლავ აირჩიეს მაგისტრატად. მას აკრიტიკებდნენ იმის გამო, რომ ერთი წლით შეაფერხა გადაწყვეტილება, რომელიც გზას უხსნიდა 1998 წლის აპრილში მოკლული ეპისკოპოს ჟერარდის მკვლელობის გამოძიების გაგრძელებას.

ოსკარ ბერჟეს მმართველობის პერიოდში (2004-2008), მალდონადო აგირე აირჩიეს დეპუტატად ალვარო არსუს „უნიონისტური პარტიიდან“ (PU), ხოლო 2005 წელს ეკავა კონგრესის ვიცე-პრეზიდენტის თანამდებობა. 2006 წელს იგი კვლავ აირჩიეს საკონსტიტუციო სასამართლოს მაგისტრატად; ამ პერიოდში მან მოამზადა რეზოლუციის პროექტი, რომელმაც თავიდან აიცილა გენერალ ეფრაინ რიოს მონტის ექსტრადიცია ესპანეთში, სადაც მას გენოციდისა და ტერორიზმისთვის ასამართლებდნენ.

„ლა ლინეას“ საქმე
„ლა ლინეას“ საქმე არის კორუფციული სკანდალი გვატემალის საბაჟოებზე, რომელსაც 2015 წელს იძიებდა გვატემალაში დაუსჯელობის წინააღმდეგ მებრძოლი საერთაშორისო კომისია (CICIG). გამოძიება საჯარო გახდა 2015 წლის 16 აპრილს და მასში ჩართული აღმოჩნდა გადამდგარი გენერლის, ოტო პერეს მოლინას მთავრობის რამდენიმე მაღალჩინოსანი, მათ შორის ვიცე-პრეზიდენტის პირადი მდივანი, გადამდგარი კაპიტანი ხუან კარლოს მონსონი და გვატემალის საგადასახადო ადმინისტრირების სამმართველოს (SAT) დირექტორები. განცხადებიდან ერთი კვირის შემდეგ ყურადღება გამახვილდა პერეს მოლინასა და ვიცე-პრეზიდენტ როქსანა ბალდეტის ფიგურებზე, რასაც მოჰყვა საპროტესტო მანიფესტაცია 2015 წლის 25 აპრილს კონსტიტუციის მოედანზე, პრეზიდენტის იმუნიტეტის მოხსნისა და ვიცე-პრეზიდენტის გადადგომის მოთხოვნით. მიუხედავად იმისა, რომ პრეზიდენტმა ამ დემონსტრაციების ფონზე გაეროს გენერალურ მდივანს CICIG-ის მანდატის 2017 წლამდე გაგრძელება სთხოვა, არც პროკურატურას და არც კომისიას არ დაუსახელებიათ იმ კომპანიების სახელები, რომლებიც „ლა ლინეას“ სერვისებს იყენებდნენ ბიუჯეტის მოსატყუებლად.

მეორე მხრივ, მიუხედავად იმისა, რომ არ არსებობდა პოლიტიკური ორგანიზაცია, რომელიც დაგროვილ უკმაყოფილებას მართავდა, ქვეყნის ტრადიციულმა ელიტებმა, სოციალური აფეთქების შიშით, დაიწყეს ბრძოლა საჯარო მოხელეების კორუფციის წინააღმდეგ. მათ აიძულეს ხელისუფლება გაეგრძელებინა CICIG-ის ყოფნა, რამაც მოსახლეობის მრისხანება მთავრობისკენ და განსაკუთრებით ვიცე-პრეზიდენტ როქსანა ბალდეტისკენ მიმართა. იგი იძულებული გახდა გადამდგარიყო 2015 წლის 8 მაისს, თუმცა ბევრი მიიჩნევს, რომ ქვეყანაში კორუფცია ათწლეულების მანძილზე სისტემურია და სწორედ ამას სჭირდება დაპირისპირება.

ვიცე-პრეზიდენტად დანიშვნა
ბალდეტის გადადგომის შემდეგ, პრეზიდენტმა პერეს მოლინამ რესპუბლიკის კონგრესს წარუდგინა სამკაციანი სია ვიცე-პრეზიდენტის დასანიშნად; სიაში იყვნენ ადელა კამაჩო დე ტორებიარტე, შრომის მინისტრი კარლოს კონტრერასი და ადრიან საპატა. კონგრესმა უარყო ეს სია, რადგან კონტრერასს ჰქონდა საკონსტიტუციო შეზღუდვა (როგორც მოქმედ მინისტრს). პრეზიდენტმა გაგზავნა მეორე სია, სადაც კონტრერასი დეპუტატმა ოლივერიო გარსია როდასმა ჩაანაცვლა, მაგრამ კონგრესმა ესეც უარყო. საბოლოოდ, პრეზიდენტმა წარადგინა მესამე სია, რომელშიც მაგისტრატი მალდონადო აგირე შეიყვანა.

ფუნქციები ვიცე-პრეზიდენტის რანგში
23 მაისს, გვატემალის საგარეო საქმეთა მინისტრ კარლოს რაულ მორალესთან ერთად, იგი დაესწრო მონსინიორ რომეროს ნეტარად შერაცხვას ელ-სალვადორში. ივნისში იგი ხელმძღვანელობდა გვატემალის დელეგაციას ლათინური ამერიკისა და კარიბის ზღვის აუზის ქვეყნების გაერთიანებისა (CELAC) და ევროკავშირის II სამიტზე.

გვატემალის პრეზიდენტი
2 სექტემბერს ოტო პერეს მოლინა გადადგა პრეზიდენტის პოსტიდან „ლა ლინეას“ საქმის გამოძიებასთან დაკავშირებით. მალდონადო აგირემ პრეზიდენტის ფიცი დადო 3 სექტემბერს რესპუბლიკის კონგრესის წინაშე. კონსტიტუციის თანახმად, პრეზიდენტის პოსტის დაკავების შემდეგ, მან კონგრესს უნდა წარუდგინოს სია ახალი ვიცე-პრეზიდენტის ასარჩევად.

16 სექტემბერს კონგრესმა ვიცე-პრეზიდენტად ალფონსო ფუენტეს სორია დანიშნა. მალდონადო აგირემ დაიწყო პერეს მოლინას მთავრობის მინისტრების გათავისუფლება და დანიშნა შემცვლელები 2012-2016 წლების პერიოდის დასასრულებლად. დანიშნული პირები იყვნენ:

250px|მინი
რუბენ ალფონსო რამირესი — განათლების მინისტრი

ანა მარია როდასი — კულტურისა და სპორტის მინისტრი

ოსვალდო ენრიკესი — შრომისა და სოციალური დაცვის მინისტრი (გადადგა 4 იანვარს მინიმალური ხელფასის გარშემო ატეხილი დავის გამო)

ანდრეას ლენჰოფ ტემე — გარემოს დაცვისა და ბუნებრივი რესურსების მინისტრი

მარლონ ხოსუე ბარაონა კატალანი — პრეზიდენტის გენერალური მდივანი

2015 წლის 18 სექტემბერს მას მუხლზე ოპერაცია ჩაუტარდა სამუშაო კაბინეტის გარეთ დაცემის გამო, რის გამოც ორი თვე ინვალიდის ეტლით სარგებლობდა, შემდეგ კი ყავარჯნით.

იხილეთ აგრეთვე
გვატემალის პრეზიდენტი

რესურსები ინტერნეტში

Alejandro Maldonado Aguirre: el nuevo Presidente de Guatemala
Former Constitutional Court Judge Alejandro Maldonado Aguirre Appointed Vice President
Congressional résumé
Biography by CIDOB (in Spanish)

სქოლიო

კატეგორია:გვატემალის პრეზიდენტები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
კატეგორია:გვატემალელი პოლიტიკოსები
კატეგორია:გვატემალის ვიცე-პრეზიდენტები