მიხეილ ზირაქაძე

მიხეილ ილიას ძე ზირაქაძე (დ. 5 იანვარი, 1925, სოფ. ზეგანი, ახლანდ. ბაღდათის მუნიციპალიტეტი, — გ. 22 სექტემბერი, 1998, თბილისი) — ქართველი გეოლოგი, გეოლოგია-მინერალოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1985), პროფესორი (1988), საქართველოს დამსახურებული გეოლოგი (1975).

დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამთო-გეოლოგიური ფაკულტეტი 1949 წელს. 1950–1960 წლებში მუშაობდა რუსეთში (იაკუტიის ავტონომიურ რესპუბლიკაში), სადაც აღმოაჩინა რამდენიმე ათეული პოლიმეტალური საბადო. საქართველოში დაბრუნების (1960) შემდეგ მუშაობდა ტრესტ „საქნავთობის“ სისტემაში თავდაპირველად აგეგმვითი, შემდეგ — თემატური პარტიის უფროსის თანამდებობაზე. ზირაქაძის კვლევის სფერო იყო დასავლეთ საქართველოს გეოლოგიური აგებულება და ნავთობგაზიანობის პერსპექტივები. გურიის მთისწინა ქვიშაქვიანი ჰორიზონტების ბურღვის შედეგად დადასტურდა ნავთობის საბადოს არსებობა, რომელსაც ზირაქაძემ შრომისუბან-წყალწმინდის ნავთობის საბადო უწოდა. 1995–1998 წლებში ზირაქაძე პარალელურად პედაგოგიურ საქმიანობას ეწეოდა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის ნავთობისა და გაზის საბადოთა ძებნა-ძიების კათედრაზე.     

 ბიბლიოგრაფია 
 ნავთობისა და გაზის დაგროვებების ძებნა-ძიების თეორიული საფუძვლები და მეთოდები, თბ., 1998.

 ლიტერატურა 

რესურსები ინტერნეტში

კატეგორია:დაბადებული  5 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1925
კატეგორია:გარდაცვლილი 22 სექტემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი  1998
კატეგორია:ბაღდათის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:თბილისში გარდაცვლილები
კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები (1949)
კატეგორია:ქართველი გეოლოგები