მანუელ ანტონიო სანკლემენტე

მანუელ ანტონიო სანკლემენტე ( დ. 19 სექტემბერი, 1814 — გ. 12 მარტი, 1902) — კოლომბიის პრეზიდენტი 1898 წლიდან 1900 წლამდე.Gobernantes Colombianos, Ignacio Arismendi Posada, Interprint Editors Ltd., Italgraf, Segunda Edición, Page 141, Bogotá, Colombia, 1983 მძიმე ჯანმრთელობის მდგომარეობის მიუხედავად, იგი ჩამოაგდეს 1900 წლის გადატრიალების შედეგად.

ადრეული ცხოვრება
სანკლემენტე დაიბადა ბუგაში, ვალე-დელ-კაუკას დეპარტამენტში, 1814 წლის 19 სექტემბერს. იგი გარდაიცვალა ვილიეტაში, კუნდინამარკაში, 1902 წლის 19 მარტს, შინაპატიმრობაში.Gobernantes Colombianos, Ignacio Arismendi Posada, Interprint Editors Ltd., Italgraf, Segunda Edición, Page 144, Bogotá, Colombia, 1983 მან სამართალი შეისწავლა კაუკას უნივერსიტეტში, პოპაიანში. უნივერსიტეტი დაამთავრა 1837 წელს.

პოლიტიკური კარიერა
სანკლემენტე აირჩიეს კოლომბიის უზენაესი სასამართლოს მაგისტრატის თანამდებობაზე 1854 წელს. პრეზიდენტ მარიანო ოსპინა როდრიგესის ადმინისტრაციის დროს, სანკლემენტე დაინიშნა მთავრობის მდივნად და ომის მინისტრად; ამ თანამდებობას იგი იკავებდა 1857 წლის 1 აპრილიდან 1861 წლის 18 ივლისამდე.

პრეზიდენტობა
1898 წელს, 84 წლის ასაკში, სანკლემენტემ კენჭი იყარა კოლომბიის პრეზიდენტად. ამ არჩევნებზე კონსერვატორი კანდიდატები იყვნენ სანკლემენტე პრეზიდენტად და ხოსე მანუელ მაროკინი ვიცე-პრეზიდენტად. Consejo Electoral-მა (საარჩევნო კომისია) 1898 წლის 4 ივლისს დაადასტურა შედეგები სანკლემენტესა და მაროკინის სასარგებლოდ. ისინი აირჩიეს ექვსწლიანი საპრეზიდენტო ვადით. ინაუგურაციის დღეს, 1898 წლის 7 აგვისტოს, სანკლემენტე ავად იყო და თავს საკმარისად კარგად არ გრძნობდა იმისთვის, რომ პრეზიდენტის ფიცი დაედო. ამრიგად, მის ნაცვლად ფიცი ვიცე-პრეზიდენტმა მაროკინმა დადო.Gobernantes Colombianos, Ignacio Arismendi Posada, Interprint Editors Ltd., Italgraf, Segunda Edición, Page 142, Bogotá, Colombia, 1983 რამდენიმე კვირის შემდეგ, სანკლემენტემ აცნობა სენატს, რომ აპირებდა პრეზიდენტის მოვალეობის შესრულებას 1898 წლის 3 ნოემბერს. სენატმა, თავის მხრივ, მისი განზრახვის შესახებ აცნობა წარმომადგენელთა პალატას. პალატა შეეწინააღმდეგა ამ თარიღს და ნაცვლად ამისა, მისი ინაუგურაციისთვის 5 ნოემბერი შესთავაზა. პალატამ წინააღმდეგობა სანკლემენტეს მიმართ უკმაყოფილების გამოსახატად გამოთქვა. სენატი არ დაეთანხმა პალატას. ამრიგად, 3 ნოემბერს სანკლემენტემ განაცხადა, რომ თუ პალატა არ შეიკრიბებოდა სენატთან ერთად კონგრესის გაერთიანებულ სესიაზე, ის ფიცს უზენაესი სასამართლოს წინაშე დადებდა, რაც მან გააკეთა კიდეც. რამდენიმე დღის შემდეგ პალატამ აღიარა მისი ინაუგურაცია.

1899 წლის ოქტომბერში, კოლომბიის ლიბერალურმა პარტიამ წამოიწყო თავდასხმა სანკლემენტეს მთავრობის წინააღმდეგ მთელი თავისი ადამიანური, პოლიტიკური და სამხედრო ძალებით, ზუსტად ისევე, როგორც რევოლუცია, რომელიც ტომას სიპრიანო დე მოსკერამ წამოიწყო მარიანო ოსპინა როდრიგესის მთავრობის წინააღმდეგ 1860 წელს. ეს იყო ათასდღიანი ომის დასაწყისი.Gobernantes Colombianos, Ignacio Arismendi Posada, Interprint Editors Ltd., Italgraf, Segunda Edición, Page 143, Bogotá, Colombia, 1983

ამბოხება დაიწყო სანტანდერში და გავრცელდა მთელ ქვეყანაში. ლიბერალების მთავარი რევოლუციონერი გენერლები იყვნენ გაბრიელ ვარგას სანტოსი, რაფაელ ურიბე ურიბე, ბენხამინ ერერა, ფოსიონ სოტო და ლუკას კაბალიერო. მთავრობას იცავდნენ კონსერვატორი გენერლები რამონ გონსალეს ვალენსია, ალფრედო ვასკეს კობო, ხორხე ოლგინი და პედრო ნელ ოსპინა. სამოქალაქო ომი გაგრძელდა სამი წელი, 1902 წლის ნოემბრამდე, და დატოვა ათასობით დაღუპული, მილიონობით ფულადი ზარალი და ღრმა უკმაყოფილება ხალხში. ორმა მხარემ მოიგო და წააგო ბევრი ბრძოლა, მაგრამ საბოლოოდ კონსერვატიულმა მთავრობამ გაიმარჯვა.

1900 წლის 31 ივლისს, სამოქალაქო ომის შუაგულში, მოხდა მე-19 საუკუნის უკანასკნელი სახელმწიფო გადატრიალება. პრეზიდენტი სანკლემენტე ხანდაზმული გახლდათ, ცუდი ჯანმრთელობით და არ იყო სრულად მზად იმისთვის, რომ ემართა ქვეყანა გამანადგურებელი სამოქალაქო ომის დროს. სანამ სანკლემენტე ისვენებდა თავის საზაფხულო რეზიდენციაში, ქალაქ ვილიეტაში, გავლენიანი პოლიტიკოსებისა და მაღალი რანგის სამხედროების ჯგუფი შეიკრიბა ბოგოტაში, მისი შინაპატიმრობაში მოქცევის გადაწყვეტილებით. სანკლემენტეს ამის შესახებ 3 აგვისტოს აცნობეს. სამხედრო და პოლიტიკურ ლიდერებს შორის, რომლებმაც მოაწყვეს გადატრიალება, იყვნენ კოლომბიის მომავალი პრეზიდენტები მიგელ აბადია მენდესი, ხოსე ვისენტე კონჩა და რამონ გონსალეს ვალენსია ხოლო ვიცე-პრეზიდენტი ხოსე მანუელ მაროკინი.

იხილეთ აგრეთვე
 კოლომბიის პრეზიდენტი

რესურსები ინტერნეტში


სქოლიო

კატეგორია:დაბადებული 1814
კატეგორია:გარდაცვლილი 1902
კატეგორია:კოლომბიის პრეზიდენტები