ული მაურერი

ულრიხ „ული“ მაურერი (დ. 1 დეკემბერი, 1950)Eidgenössische Bundeskanzlei: Der Bund kurz erklärt, Seite 63. Erschienen 2009. — შვეიცარიელი პოლიტიკოსი. მსახურობდა შვეიცარიის ფედერალური საბჭოში 2009 წლიდან 2022 წლამდე. შვეიცარიის სახალხო პარტიის (SVP/UDC) წევრი. მაურერი გახდა შვეიცარიის კონფედერაციის პრეზიდენტი 2013 და 2019 წლებში. თავდაცვის, სამოქალაქო დაცვისა და სპორტის ფედერალური დეპარტამენტის ხელმძღვანელი 2009 წლიდან 2015 წლამდე. მაურერი ხელმძღვანელობდა ფინანსთა ფედერალურ დეპარტამენტს 2016 წლიდან 2022 წლამდე. 2019 წლიდან 2022 წლამდე, მაურერი წარმოადგენდა ფედერალური საბჭოს ყველაზე დიდხანს მსახურე მოქმედ წევრს.

პროფესიით ბუღალტერი, მაურერი თავმჯდომარეობდა შვეიცარიის სახალხო პარტიას 1996 წლიდან 2008 წლამდე. შვეიცარიის ფედერალური ასამბლეის მიერ არჩეული ფედერალური საბჭოს წევრის სამუელ შმიდის ჩასანაცვლებლად 2008 წელს, მაურერმა  თანამდებობა 1 იანვარს, 2009 წელს დაიკავა. მაურერი მსახურობდა შვეიცარიის ვიცე-პრეზიდენტად 2012 და 2018 წლებში და შვეიცარიის პრეზიდენტად 2013 და 2019 წლებში.  მაურერი ხელახლა აირჩიეს ფედერალურ საბჭოში 2011, 2015-სა და 2019 წლებში.

ადრეული ცხოვრება და განათლება

მაურერი დაიბადა 1 დეკემბერს, 1950 წელს
ვეტციკონში, ულრიხ მაურერ უფროსის, ფინანსურად გაჭირვებული ფერმერის, და ანემარი მაურერის (დაბ. კნეხტი) ოჯახში. მაურერის მამას არ ჰქონდა საკუთრებაში სასოფლო-სამეურნეო მიწა და წარმოადგენდა მხოლოდ მოიჯარეს.Maurer, Ueli (HLS/DSS)

https://hls-dhs-dss.ch/de/articles/049422/2024-01-11/   მაურერის ბაბუა წავიდა ალასკაში ოქროს ციებ-ცხელების დროს.

მაურერი გაიზარდა ციურხერ ობერლანდში. ულიმ დაასრულა კომერციული პრაქტიკა და მიიღო ფედერალური სერტიფიკატი ბუღალტერიაში. მაურერი წარმოადგენდა ერთადერთ არააკადემიურ პიროვნებას, რომელიც მსახურობდა ფედერალურ საბჭოში 2022 წელს გადადგომამდე.

პროფესიული კარიერა

მაურერი წარმოადგენდა ციურიხის ფერმერთა ასოციაციის დირექტორს 1994 წლიდან 2008 წლამდე და შვეიცარიის ბოსტნეულის მწარმოებელ ფერმერთა ასოციაციისა და ფერმერთა მანქანების ასოციაციის (Maschinenring) პრეზიდენტს მაურერის ფედერალურ საბჭოში არჩევამდე.

მაურერი დაქორწინებულია და ჰყავს ექვსი შვილი და ამჟამად ცხოვრობს ჰინვილში ციურიხის კანტონში. მაურერი მსახურობდა შვეიცარიის არმიაში მაიორის წოდებით, მეთაურობდა ველოსიპედის ქვეით ბატალიონს.

პოლიტიკური კარიერა

კანტონური პოლიტიკა

1978 წლიდან 1986 წლამდე, მაურერი წარმოადგენდა ჰინვილის მუნიციპალური მთავრობის წევრს. მაურერი აირჩიეს ციურიხის კანტონურ პარლამენტში 1983 წელს, რომელსაც თავმჯდომარეობდა 1991 წელს. იმავე წელს, მაურერმა წააგო არჩევნები კანტონურ მთავრობაში მორიც ლოიენბერგერთან, რადგან მაურერის მოწინააღმდეგეები დასცინოდნენ მაურერის კამპანიას როგორც არაკომპეტენტურს და თავად მაურერს როგორც პარტიის ძლიერი ადამიანის ქრისტოფ ბლოხერის გულუბრყვილო თაყვანისმცემელს. იმავე წლის ეროვნულ არჩევნებში, მაურერი აირჩიეს ეროვნულ საბჭოში.

ეროვნული კარიერა და პარტიის ლიდერობა

1996 წელს, ბლოხერის მოთხოვნით, მაურერი აირჩიეს შვეიცარიის სახალხო პარტიის პრეზიდენტად. თავდაპირველად სერიოზულად არ აღიქმებოდა და ტელეკომიკოსი ვიქტორ ჯაკობომ მაურერის პაროდია გააკეთა, წარმოაჩინა როგორც ბლოხერის მორჩილი ლაქუცა,  და ეს ყველაფერი ისე დასამახსოვრებლად გააკეთა, რომ მაურერის დამცირებული შვილები რეგულარულად ბრუნდებოდნენ სკოლიდან აცრემლებულები.  მაურერის პრეზიდენტობის შემდეგ პარტიის ამომრჩეველთა ბაზა გაორმაგდა, პარტია დამკვიდრდა შვეიცარიის ფრანგულენოვან ნაწილში და ქვეყნის უძლიერეს პოლიტიკურ პარტიად იქცა.  ეს წარმატებები დიდწილად მიეწერება მაურერის ხელმძღვანელობას, რომელსაც შეეძლო ქარიზმის ნაკლებობის კომპენსირება შრომისმოყვარეობით, მკაცრი პარტიული დისციპლინის დაწესებით, პერსპექტიული პოპულისტური საკითხების (როგორიცაა ოპოზიცია ევროპულ ინტეგრაციასთან, უცხოელებთან და პოლიტიკურ კორექტულობასთან მიმართ)მკვეთრი გრძნობით, ასევე სათაურებში მხვდომი გამონათქვამების მიდრეკილებით, როგორც ამას ადასტურებს მაურერის ხშირად ციტირებული განცხადება: "მანამ სანამ ვლაპარაკობ შავკანიანებზე, კამერის ფოკუსი რჩება ჩემზე".In the original German: «Solange ich Neger sage, bleibt die Kamera bei mir.»

როგორც სახალხო პარტიის პრეზიდენტი, მაურერი წარმოადგენდა წამყვან ძალას პარტიის აგრესიული და წარმატებული პოპულისტური კამპანიების მიღმა – კამპანიები, რომლებმაც გამოიწვია შვეიცარიული პოლიტიკური დინების რისხვა და უცხოელი დამკვირვებლების შეშფოთება  – ხელმოწერით დაამტკიცა კარიკატურული პლაკატები, რომლებიც თავს ესხმოდა მემარცხენეებს, უცხოელებსა და სხვა არასასურველ პირებს. შვეიცარიული პოლიტიკური ეტიკეტის დარღვევით, მაურერი არ მოერიდა პირად შეტევებს თანამოსაუბრე პოლიტიკოსებზე, მოიხსენებდა ცენტრ-მემარჯვენე თავისუფალ დემოკრატებს როგორც „რბილებს", სოციალ-დემოკრატიული ამომრჩევლებს როგორც გადარეულებს, და გადამრჩენ ფედერალური საბჭოს წევრებს შმიდსა და ეველინე ვიდმერ-შლუმპფს როგორც „დანართებს", რომლებიც საჭიროებენ ამოკვეთას. მიუხედავად ამისა, მაურერს შეეძლო შეენარჩუნებინა საჯარო პერსონა განცალკევებულად იმ გზისგან, რომლითაც მაურერის კოლეგები პარლამენტში აღიქვამდნენ მას. ეროვნულ საბჭოში, მაურერის პირადი რეპუტაცია გაიზარდა. ულის მოღვაწეობის განმავლობაში და პოლიტიკურმა მოწინააღმდეგეებმაც კი მიაწერეს მაურერს პირადი კეთილსინდისიერება, კოლეგიალური ქცევა და პოლიტიკური საკითხების მყარი გააზრება. მაურერის კარგმა პროფესიულმა ურთიერთობებმა სოციალ-დემოკრატიულ ქალ წარმომადგენლებთან განსაკუთრებით მიიპყრო გაკვირვებული პოლიტიკური დამკვირვებლების ყურადღება.

მიუხედავად იმისა, რომ მაურერისა და მაურერის პარტიის წარმატება იზრდებოდა, ურთიერთობები მაურერსა და მაურერის დიდი ხნის მენტორ ბლოხერს შორის ნელ-ნელა უარესდებოდა, მიუხედავად იმისა, რომ ისინი რჩებოდნენ ძლიერ მოკავშირეებად საჯაროდ. ბლოხერი, მიჩვეული ავტორიტარული ხელმძღვანელობის განხორციელებას როგორც პარტიის უდავო წამყვანი ფიგურა, არ ამართლებდა მაურერის  ზოგიერთი სტრატეგიული მიდგომას. 2007 წლის ოქტომბერში, მას შემდეგ რაც სახალხო პარტიამ მოიპოვა უდიდესი საარჩევნო გამარჯვება დღემდე, მაურერი გადადგა როგორც პარტიის პრეზიდენტი და იგი შეცვალა მაურერის სურვილის საწინააღმდეგოდ ტონი ბრუნერმა, ბლოხერის ახლო კონფიდენტთაგან ერთ-ერთმა, 2008 წლის 1 მარტს. სახელმწიფო საბჭოს ადგილისთვის მეორე ტურის არჩევნებში ვერენა დინერთან წაგების შემდეგ, მაურერი დაკმაყოფილდა სახალხო პარტიის ციურიხის განყოფილების პრეზიდენტობით.

შვედეთის ფედერალური საბჭო

მინი|2013 წლის შვეიცარიის ფედერალური საბჭო
მინი|2019 წლის შვეიცარიის ფედერალური საბჭო

27 ნოემბერს, 2008 წელს, პარტიის პარლამენტურმა ჯგუფმა ერთსულოვნად დაასახელა როგორც მაურერი, ისე ბლოხერი კანდიდატებად შმიდის ჩასანაცვლებლად როგორც ფედერალური საბჭოს წევრი. ბლოხერთან ერთად – ვინც გაუშვეს ფედერალური საბჭოდან 2007 წელს – ყველა სხვა პარტიის მიერ მათთვის არაშესაფერისად მიჩნეული, Neue Zürcher Zeitung-მა და სხვა შვეიცარიულმა მედიამ უწოდა მაურერს მკაფიო ფავორიტი საბჭოს ადგილისთვის კი მაურერის დასახელებამდეც.  10 დეკემბერს, 2008 წელს მაურერი აირჩიეს ფედერალურ საბჭოში მესამე ტურში 122 ხმით, ერთი ხმის უპირატესობით.Photo-finish vote puts Maurer in cabinet. swissinfo.ch, 10 December 2008. Accessed 17 December 2008.

მაურერი აირჩიეს შვეიცარიის ვიცე-პრეზიდენტად 2012 წლისთვის, პრეზიდენტ ეველინე ვიდმერ-შლუმპფთან ერთად. 5 დეკემბერს, 2012 წელს მაურერი აირჩიეს შვეიცარიის კონფედერაციის პრეზიდენტად 2013 წლისთვის.

მინი|მაურერი აშშ-ს პრეზიდენტ დონალდ ტრამპთან ერთად თეთრ სახლში 2019 წელს

მაურერი ხელახლა აირჩიეს ფედერალურ საბჭოს წევრად 8 დეკემბერს, 2015 წელს; 2015 წლის 11 დეკემბერს მაურერი შეირჩა ფინანსთა ფედერალური დეპარტამენტის ხელმძღვანელად, ახლად არჩეულმა ფედერალური საბჭოს წევრმა გი პარმელენმა, SVP/UDC-ის თანამოსაუბრე წევრმა, შეცვალა მაურერი როგორც თავდაცვის, სამოქალაქო დაცვისა და სპორტის ფედერალური დეპარტამენტის ხელმძღვანელი. როგორც შვეიცარიის ფინანსთა მინისტრი, მაურერი დაესწრო 2017 წლის G20 ჰამბურგის სამიტს, გახდა პირველი ფედერალური საბჭოს წევრი, რომელიც დაესწრო G20 სამიტს.

მაურერი გახდა შვეიცარიის კონფედერაციის პრეზიდენტი მეორედ 2019 წელს მას შემდეგ, რაც მსახურობდა ვიცე-პრეზიდენტად ალენ ბერსეს პერიოდში 2018 წელს. 2019 წლის 29 აპრილს, ჩინეთში ვიზიტის დროს, მაურერმა ხელი მოაწერა ურთიერთგაგების მემორანდუმს ქამრისა და გზის ინიციატივის ფარგლებში. 2019 წლის 16 მაისს, მაურერი შეხვდა პრეზიდენტ დონალდ ტრამპს თეთრ სახლში, გახდა პირველი შვეიცარიელი პრეზიდენტი, რომელიც შეხვდა შეერთებული შტატების პრეზიდენტს იმ ადგილას. ორივე განიხილავდნენ რამდენიმე საკითხს, მათ შორის ირანსა და პოტენციურ თავისუფალი ვაჭრობის შეთანხმებას.

2022 წლის 20 სექტემბერს მაურერი გადადგა. ხელშეკრულება ძალაში შევიდა 31 დეკემბერს.

კარიერის გვიანი ეტაპი

2023 წლის 1 იანვარს, მაურერი შეუერთდა საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის ეთიკის კომიტეტს.

2024 წლის თებერვალში, მაურერმა გააკრიტიკა "ისტერიკა კოვიდის გარშემო" და ვაქცინის მანდატები, და დაიცვა მაურერის მოქმედებები როგორც ფედერალური საბჭოს წევრის პანდემიის დროს.

პირადი ცხოვრება

1976 წელს, მაურერმა ცოლად შეირთო ან-კლოდ პეტერი, სოციალური მუშაკი, რომელიც წარმოადგენდა ჟაკ პეტერის ასულს, თავდაპირველად ხუროს, რომელიც მსახურობდა როგორც მისიონერი განაში. მაურერმა და პეტერმა ერთმანეთი გაიცნეს სიეტლ-ტაკომას საერთაშორისო აეროპორტში მოგზაურობების დროს, რადგან პეტერი იმყოფებოდა აშშ-ში როგორც ო პერი და მაურერი მოგზაურობდა ალასკაში, მაურერის ბაბუის ნაბიჯებს მისდევდა. მაურერსა და პეტერს ჰყავდათ ექვსი შვილი;

 ულრიხ "უელი" მაურერი უმცროსი (დ. 1978), ეკონომისტი, რომელიც ამჟამად მსახურობს როგორც Aebi Schmidt-ის აღმასრულებელი დირექტორი ნორვეგიაში.
 ბენჯამინ "ბენ" მაურერი (დ. 1981), ფერმერი და უნაგირების ოსტატი, დაქორწინებული კლაუდია გრეტენერზე, ამჟამად ცხოვრობს ჰორსფლაიში, ბრიტანულ კოლუმბიაში.
 ურსინა მაურერი (დ. 1983)
 ბიორნ მაურერი (დ. 1986)
 სიდონია ანა მაურერი (დ. 1990)
 კორსინ მაურერი (დ. 1997)

გარდა ამისა, ოჯახი მასპინძლობდა რამდენიმე ობოლ ბავშვს წლების განმავლობაში.

სქოლიო

კატეგორია:დაბადებული 1 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1950
კატეგორია:შვეიცარიელები
კატეგორია:შვეიცარიელი პოლიტიკოსები
კატეგორია:შვეიცარიის პრეზიდენტები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები