ლუიჯი პალმიერი

ლუიჯი პალმიერი (; დ. 22 აპრილი, 1807, ფაიკიო, კამპანია — გ. 9 სექტემბერი, 1896, ნეაპოლი) — იტალიელი ფიზიკოსი, სეისმოლოგი, მეტეოროლოგი, გეოფიზიკოსი და პედაგოგი.

ბიოგრაფია
ლუიჯი პალმიერი სწავლობდა კაიაცოს სემინარიაში, შემდეგ ფიზიკასა და მათემატიკას ნეაპოლის ფედერიკო II-ის უნივერსიტეტში.

1828 წლიდან ფიზიკასა და მათემატიკას ასწავლიდა სალერნოს, კამობასოსა და აველინოს ლიცეუმებში. 1845 წელს იგი გახდა ფიზიკის პროფესორი ნეაპოლის სამეფო საზღვაო სკოლაში, ხოლო 1847 წელს დაინიშნა ნეაპოლის უნივერსიტეტის ფიზიკის განყოფილების ხელმძღვანელად. 1848 წელს მან დაიწყო მუშაობა ვეზუვის ობსერვატორიაში. 1854 წლიდან მეტეოროლოგიური ობსერვატორიის დირექტორი გახდა. 1860 წელს მან ასევე ჩაიბარა უნივერსიტეტში ახლადშექმნილი გეოფიზიკის განყოფილება.

ხსოვნა
მის პატივსაცემად, მთვარის ერთ-ერთ კრატერს დაარქვეს პალმიერი.

 შრომები
 "Annali dell' osservatorio Vesuviano". 1859–1873.
 "Incendio Vesuviano del 26 Aprile 1872". Naples, 1872. (Ger.: Berlin, 1872)
 "Il Vesuvio e la sua storia". Milan, 1880.
 "Nuove lezioni di fisica sperimentale e di fisica terrestre". Naples, 1883.
 "Die Atmospharische Elektrizität". Vienna, 1884.
 "Les lois et les origines de l'électricité". Paris, 1885.


რესურსები ინტერნეტში
 "Luigi Palmieri". Catholic Encyclopedia, Volume XI. Robert Appleton Company, 1911. (K. Knight, 2003)



სქოლიო

კატეგორია:იტალიელი ფიზიკოსები
კატეგორია:იტალიელი მეტეოროლოგები