პოლ დეშანელი

პოლ დეშანელი
(ფრანგ: [pɔl deʃanɛl]; დ. 13 თებერვალი 1855 – გ.28 აპრილი 1922) — ფრანგი პოლიტიკოსი და საფრანგეთის პრეზიდენტი .

ბიოგრაფია

პოლ დეშანელი, ემილ დეშანელის ვაჟი, კოლეჟ დე ფრანსის პროფესორი და სენატი, დაიბადა ბრიუსელში, სადაც  მამამისი ემიგრაციაში ცხოვრობდა.

განათლება

პოლ დეშანელი სწავლობდა Collège Sainte-Barbe-des-Champs in Fontenay-aux-Roses-ში, შემდეგ Lycée Louis-le-Grand პარიზში. ოჯახმა 1870–1871 წლებში პარიზი რამდენიმე თვით დატოვა, პარიზის ალყის გამო.
დეშანელმა 1873 წელს გაიარა სამხედრო სამსახური, შემდეგ სწავლობდა პარიზში იურიდიულ ფაკულტეტზე.  1874 წელს მიიღო იურიდიული ბაკალავრიატი, 1875 წელს კი მიიღო ლიცენციატი იურიდიაში .

ადრეული კარიერა

თავდაპირველად მუშაობდა, როგორც დეაიე დე მარსერის მდივანი და შემდგომ,1876–1877 წლებში, როგორც ჟიულ სიმონის მდივანი. 1885 წლის ოქტომბერში აირჩიეს დეპუტატად. თავიდანვე დაიკავა მნიშვნელოვანი ადგილი პალატაში, როგორც პროგრესისტული რესპუბლიკური ჯგუფის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი ორატორი. 1896 წლის იანვარში აირჩიეს პალატის ვიცე-პრეზიდენტად და მას შემდეგ იბრძოდა მემარცხენეობის წინააღმდეგ, არა მხოლოდ პარლამენტში, არამედ საჯარო შეხვედრებზეც მთელს საფრანგეთში.

1898 წლის ივნისში აირჩიეს პალატის პრეზიდენტად.  1901 წელს კვლავ იგი აირჩიეს,თუმცა მომავალ წელს უარყვეს. მიუხედავად ამისა, დეშანელი ბრწყინვალედ გამოვიდა 1904 და 1905 წლებში, როგორც ეკლესიისა და სახელმწიფოს გამიჯვნის შესახებ კანონის მხარდამჭერი. ასევე მოიპოვა ადგილი საგარეო საქმეთა კომიტეტში და იყო კომიტეტის პრეზიდენტი.

1910 წელს ხელახლა აირჩიეს დეპუტატად და 1912 წლის 23 მაისს აირჩიეს პალატის პრეზიდენტად.

დიდი როლი ითამაშა პირველ მსოფლიო ომში, როგორც ეროვნულმა ორატორმა. დეშანელმა დაამარცხა ჟორჟ კლემანსო წინასწარ პარტიულ კენჭისყრაში და  1920 წლის 17 იანვარს აბსოლუტური უმრავლესობით აირჩიეს საფრანგეთის პრეზიდენტად. .

საპრეზიდენტო პერიოდი

დეშანელს სურდა გაცილებით აქტიური პრეზიდენტი ყოფილიყო, ვიდრე მიღებული იყო იმ დროში. პირველი ექვსი თვის განმავლობაში ძალიან პერსპექტიული ლიდერი იყო, მაგრამ, საკუთარი ფსიქიკური ჯანმრთელობის მიზეზების გამო, ვერ შეძლო თავისი იდეების განხორციელება.

როგორც პრეზიდენტი,დეშანელის ექსცენტრულმა ქცევამ ხალხში გარკვეული შეშფოთება გამოიწვია. პირველ შემთხვევაში,  სკოლის გოგონათა დელეგაციამ მას ყვავილების ყანწი მიართვა, მან ყვავილები უკან გადაუგდო მათ.historian/author John Julius Norwich interview to BBC History magazine; April 2018 issue; Page 78 ყველაფერმა კულმინაციას მიაღწია, როდესაც 1920 წლის 24 მაისს, გვიან ღამით, გამოვარდა საპრეზიდენტო მატარებლის დიდი ფანჯრიდან, მიღებული ჰქონდა საძილე აბები და იპოვეს მოხეტიალე თავის ღამის პერანგში რელსების მუშაკის მიერ, რომელმაც წაიყვანა უახლოეს გადასასვლელის მცველის სახლში.

დეშანელს  გადადგომა შესთავაზეს 1920 წლის 21 სექტემბერს და მოათავსეს სანატორიუმ რუეილ-მალმეზონში სამი თვით. გათავისუფლების შემდეგ, 1921 წლის იანვარში აირჩიეს სენატად , სადაც მსახურობდა სიკვდილამდე. გარდაიცვალა პნევმონიისაგან 1 წლის შემდეგ 

სიკვდილით დასჯის გაუქმებამდე 1981 წელს, დეშანელი იყო ერთადერთი ფრანგი სახელმწიფოს მეთაური, რომლის მმართველობის დროსაც საფრანგეთში სიკვდილით არავინ დასჯილა. თავად დეშანელი იყო სიკვდილით დასჯის დიდი ხნის მოწინააღმდეგე.

კატეგორია:დაბადებული 1855
კატეგორია:დაბადებული 13 თებერვალი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1922
კატეგორია:საფრანგეთის პრეზიდენტები