გერმან სუარესი ფლამერიხი

გერმან სუარესი ფლამერიხი (დ. 10 აპრილი, 1907 – გ. 24 ივნისი, 1990) — ვენესუელის პრეზიდენტი 1950 წლიდან 1952 წლამდე. ფლამერიხი იყო იურისტი, კოლეჯის პროფესორი, დიპლომატი და პოლიტიკოსი. Germán Suárez Flamerich  — Venezuelatuya.c ის იყო სამთავრობო ხუნტის პრეზიდენტი 1950 წლიდან 1952 წლამდე, კარლოს დელგადო ჩალბის მკვლელობის შემდეგ.

ბიოგრაფია
ფლამერიხის მშობლები იყვნენ ხ.მ. სუარესი და კლორინდა ფლამერიხი. მან დაამთავრა კარაკასის ლიცეუმის საშუალო სკოლა, შემდეგ კი ვენესუელის ცენტრალური უნივერსიტეტი.  სტუდენტობისას, 1928 წლის თებერვალში, ის მონაწილეობდა "სტუდენტთა კვირეულის"  პროტესტებში გომესის დიქტატურის წინააღმდეგ.

ფლამერიხმა 1931 წლის 30 ივლისს ვენესუელის ცენტრალურ უნივერსიტეტში მიიღო იურიდიული ხარისხი. დოქტორის ხარისხის მიღების შემდეგ, ფლამერიხი ვენესუელის ცენტრალურ უნივერსიტეტში სამოქალაქო სამართლის პროფესორი გახდა. 1936 წელს, ელეასარ ლოპეს კონტრერასის ვენესუელის პრეზიდენტად დანიშვნისა და შესაბამისი თანდათანობითი დემოკრატიული ცვლილებების შემდეგ, ფლამერიხი სამოქალაქო სამართლის კათედრის თავმჯდომარედ დაინიშნა. მან ეს თანამდებობა პროტესტის ნიშნად 1937 წლის თებერვალში დატოვა, მას შემდეგ, რაც პოლიციელები უნივერსიტეტის კამპუსში ძალის გამოყენებით შევიდნენ. 1937–1940 წლებში მას ეკავა კანონების კოორდინაციისა და გადახედვის კომისიის თავმჯდომარის თანამდებობა, ხოლო 1939 და 1940 წლებში იგი კარაკასის მუნიციპალური საბჭოს თავმჯდომარე იყო. 1940-1941 წლებში ის იყო ფასების მარეგულირებელი კომისიის საპატიო პრეზიდენტი.

1941 წელს ფლამერიხი კვლავ დაინიშნა სამოქალაქო სამართლის თავმჯდომარედ. 1941-1944 წლების საკანონმდებლო ვადის განმავლობაში ის ასევე გახდა ფედერალური ოლქის წარმომადგენელი კონგრესში. ამ თანამდებობაზე ყოფნისას ის ეწინააღმდეგებოდა კოლომბიასა და ვენესუელის შორის საზღვრების გამიჯვნის შესახებ ხელშეკრულებას და ამტკიცებდა, რომ ეს ვენესუელის ეროვნულ ინტერესებს ეწინააღმდეგებოდა.

1945 წელს, როდესაც პატრიოტული სამხედრო კავშირისა და დემოკრატიული მოქმედების პარტიის მიერ განხორციელებულმა გადატრიალებამ ისაიას მედინა ანტარიგას ხელისუფლება დაამხო და შეიქმნა რომულო ბეტანკურის რევოლუციური სამთავრობო საბჭო, გერმან სუარეს ფლამერიხი დაბრუნდა ვენესუელის ცენტრალური უნივერსიტეტის სამართლის ფაკულტეტზე. იმავე წელს იგი სამართლის ფაკულტეტის დეკანად დაინიშნა.

1945 წლის 14 ნოემბერს იგი დაინიშნა UCV-ის სამართლის სკოლის დეკანად. ამ თანამდებობას იგი 1947 წლამდე იკავებდა.  1948 წლის თებერვალში რომანისტმა და Acción Democrática-ს (AD) კანდიდატმა რომულო გალეგოსმა რესპუბლიკის პრეზიდენტის თანამდებობა დაიკავა მას შემდეგ, რაც ვენესუელის ისტორიაში პირველი პრეზიდენტი გახდა, რომელიც საყოველთაო, პირდაპირი და ფარული კენჭისყრით აირჩიეს. თუმცა, 24 ნოემბერს გალეგოსი დაამხეს იმავე სამხედრო ლიდერებმა, რომლებიც 1945 წლის გადატრიალებას ხელმძღვანელობდნენ. 1948 წელს ფლამერიხი სამხედრო ხუნტის მრჩეველად დაინიშნა (1948). მოგვიანებით, 1949 წელს, იგი საგარეო საქმეთა მდივნის, ხოლო 1950 წელს პერუში ელჩის თანამდებობას იკავებდა. 1950 წლის 27 ნოემბერს, მოქმედი პრეზიდენტის, პოლკოვნიკი კარლოს დელგადო ჩალბის მკვლელობის შემდეგ, ფლამერიხი პრეზიდენტად დაინიშნა. მიუხედავად იმისა, რომ ფლამერიხი სამთავრობო ხუნტის ნომინალური ხელმძღვანელი იყო, რეალური ძალაუფლება თავდაცვის მინისტრისა და ხუნტის წევრის, მარკოს პერეს ხიმენესის ხელში იყო.

როდესაც 1952 წლის დამფუძნებელი კრების არჩევნების საწყისი შედეგებით ოპოზიცია გამარჯვების გზაზე იდგა, ხუნტამ სამი დღით შეაჩერა ხმების დათვლა და შემდეგ გამოაქვეყნა შედეგები, რომლებიც აჩვენებდა, რომ პროსამთავრობო ბლოკი უმრავლესობას იკავებდა. ხუნტამ თვითონვე დაითხოვა თავი და ძალაუფლება სამხედროებს გადასცა, რომლებმაც მარკოს პერეს ხიმენესი დროებით პრეზიდენტად დანიშნეს. რამდენიმე თვის შემდეგ იგი დამფუძნებელმა ასამბლეამ პრეზიდენტად ოფიციალურად დაამტკიცა. ფლამერიხი მრავალი წლის განმავლობაში ემიგრაციაში წავიდა. მოგვიანებით ის ვენესუელაში დაბრუნდა და ადვოკატად მუშაობდა. იგი 1990 წლის 24 ივნისს კარაკასში გარდაიცვალა.

პირადი ცხოვრება
ფლამერიხი დაქორწინებული იყო როსარიო პერეს კარენიოზე, რომელიც 1950–1952 წლებში ვენესუელის პირველი ლედის თანამდებობას იკავებდა.

რესურსები ინტერნეტში

 Sobre la Junta Militar y Junta de Gobierno - Fundación Empresas Polar
Actas, decretos y resoluciones fundamentales de las Juntas Provisorias 1948-1952 - Pensamiento político venezolano del siglo XX
1950: crónica de un año turbulento; por Elías Pino Iturrieta - Prodavinci

სქოლიო

კატეგორია:ვენესუელელები
კატეგორია:ვენესუელის პრეზიდენტები
კატეგორია:პრეზიდენტები
კატეგორია:ვენესუელის პოლიტიკა
კატეგორია:პოლიტიკოსები
კატეგორია:ვენესუელის საგარეო საქმეთა მინისტრები