ენრიკო ჩელიო

ენრიკო ჩელიო (დ. 19 ივნისი, 1889 – გ. 23 თებერვალი, 1980) — შვეიცარიელი პოლიტიკოსი, რომელიც შვეიცარიის ფედერალური საბჭოს წევრი იყო 1940 წლის 22 თებერვლიდან 1950 წლის 15 ოქტომბერს გადადგომამდე. ენრიკო ეკუთვნოდა შვეიცარიის ქრისტიან-დემოკრატიული სახალხო პარტიას.

სამსახურებრივი მოღვაწეობის პერიოდში ჩელიო ხელმძღვანელობდა ფოსტისა და რკინიგზის დეპარტამენტს. ასევე, ორჯერ იყო შვეიცარიის კონფედერაციის პრეზიდენტი — პირველად 1943 წელს ხოლო შემდეგ 1948-ში

ბიოგრაფია
ენრიკო ჩელიო დაიბადა ამბრიში, რომელიც კანტონ ტიჩინოში სოფლის ტიპის დასახლებაა. ენრიკო იყო ემილიო ჩელიოს — სკოლის ინსპექტორის — და მარია დანცის მეორე ვაჟი. სწავლობდა ბალერნაში სალეზიანელთა გიმნაზიაში, ხოლო საშუალო განათლების დამადასტურებელი დიპლომი მილანში იეზუიტებთან მიიღო.

1915 წელს დაამთავრა ფრიბურის უნივერსიტეტი ლიტერატურისა და ფილოსოფიის სპეციალობით. 1916–1921 წლებში მუშაობდა ჟურნალისტად, შემდეგ კი გახდა ტიჩინოს კონსერვატიული პარტიის გაზეთ „ხალხი და თავისუფლება“  დირექტორი.
1921 წელს ენრიკო ჩელიომ განაახლა იურიდიული განათლება ფრიბურში და მიიღო ადვოკატის ლიცენზია. 1913–1932 წლებში იყო ტიჩინოს დიდი საბჭოს წევრი კონსერვატიული პარტიის რიგებიდან.

ენრიკო ჩელიო არჩეულ იქნა შვეიცარიის ეროვნული საბჭოში 1924 წელს, ასევე 1927–1928 და 1932 წლებში.
1932 წელს ჩელიომ ჯუზეპე კატორი შეცვალა ტიჩინოს სახელმწიფო საბჭოში, სადაც ხელმძღვანელობდა საზოგადოებრივი განათლების, იუსტიციისა და პოლიციის დეპარტამენტებს.Lepori, Panzera, 1989, 98-102.

1940 წლის თებერვალში ენრიკო არჩეულ იქნა შვეიცარიის ფედერალურ საბჭოში, რათა შეეცვალა ჯუზეპე მოტა. ამ თანამდებობაზე ათი წლის განმავლობაში ხელმძღვანელობდა ფედერალურ ფოსტისა და რკინიგზის დეპარტამენტს.
ენრიკო ჩელიო ორჯერ იყო შვეიცარიის პრეზიდენტი — 1943 და 1948 წლებში. ენრიკო ჩელიომ ოფიციალურად გახსნა 1948 ზამთრის ოლიმპიური თამაშები.

ნაშრომები
ენრიკო ჩელიო, ცხოვრების მაგალითი: ჯუზეპე მოტა, Istituto Editoriale Ticinese, ბელინცონა, 1957.
იგივე ავტორი, ლევენტინის აჯანყება 1755 წელს, Grassi & Co, ბელინცონა, 1958.

ბიბლიოგრაფია
რედაქცია, „ფედერალურ საბჭოში არჩევა“, გაზეთი Popolo e Libertà, 22 თებერვალი, 1940.
ევგენ ტოიხერი, Unsere Bundesräte seit 1848 in Bild und Wort („ჩვენი ფედერალური საბჭოს წევრები 1848 წლიდან სურათებსა და სიტყვებში“), ბაზელი, 1944, გვ. 333–335.
ჯოვანი ფერეტი, „Ad vocem“, Enciclopedia Italiana, „დანართი II, A–H“, რომი, 1948, გვ. 550.
რედაქცია, „ნეკროლოგი“, გაზეთი Corriere del Ticino, 25 თებერვალი, 1980.
ალბერტო ლეპორი; ფაბრიციო პანცერა (რედ.), ჩვენი ხალხი. პოლიტიკოსთა ოცდაათი ბიოგრაფია, Armando Dadò გამომცემლობა, ლოკარნო, 1989, გვ. 98–102.
ფაბრიციო პანცერა, „ენრიკო ჩელიო“, ურს ალტერმატი (რედ.), Die Schweizer Bundesräte: ein biographisches Lexikon, Artemis & Winkler, ციურიხი და მიუნხენი, 1991.

სქოლიო

კატეგორია:დაბადებული 19 ივნისი
კატეგორია:დაბადებული 1889
კატეგორია:გარდაცვლილი 23 თებერვალი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1980
კატეგორია:პოლიტიკოსები ეროვნების მიხედვით
კატეგორია:შვეიცარიის პრეზიდენტები
კატეგორია:შვეიცარიელი პოლიტიკოსები
კატეგორია:შვეიცარიელები
კატეგორია:ევროპელი პოლიტიკოსები