ლისარდო მონტერო ფლორესი

ხუან ლისარდო მონტერო ფლორესი (დ. 27 მაისი, 1832 – გ. 2 თებერვალი, 1905) — პერუს სამხედრო ოფიცერი და პოლიტიკოსი, რომელიც 1881 წლიდან 1883 წლამდე პერუს დროებითი პრეზიდენტის თანამდებობას იკავებდა, მან ამ თანამდებობაზე ჩაანაცვლა პრეზიდენტი ფრანსისკო გარსია კალდერონი ჩილეს მიერ პერუს ოკუპაციის დროს, რომელიც წყნარი ოკეანის მეორე ომის შედეგად განხორციელდა. ის  ასევე, 1879 წელს, მცირე ხნით ლიმას მერი იყო.  მონტერო მიგელ გრაუს, მანუელ ფერეიროსისა და აუროლიო გარსია ი გარსიას მეგობარი და თანამებრძოლი იყო, ისინი ცნობილნი იყვნენ როგორც „პერუს საზღვაო ძალების ოთხი ტუზი“.

ბიოგრაფია

ლისარდო მონტერო 1850-იანი წლების ათწლეულში პერუს სამხედრო-საზღვაო ძალებს შეუერთდა. შვიდი წლის შემდეგ, ფრეგატ „აპურიმაკზე“ მყოფმა, მან მხარი დაუჭირა მანუელ იგნასიო დე ვივანკოს სახელმწიფო გადატრიალებას. 1858-1862 წლებში მან ესპანეთში იმოგზაურა. 

1865 წელს მან მხარი დაუჭირა გენერალ მარიანო იგნასიო პრადოს გენერალ ხუან ანტონიო პესეტის წინააღმდეგ განხორციელებულ სახელმწიფო გადატრიალებაში. შემდეგ ის დააწინაურეს კორვეტის კაპიტნის წოდებით და 1866 წელს ესპანეთთან კონფლიქტის დროს პერუს რაზმს მეთაურობდა. 

1871 წელს მონტერო „ცივილისტას“ პარტიის ერთ-ერთი დამფუძნებელი იყო. ის მშობლიური პიურას სენატორად აირჩიეს და ხუთი წლის შემდეგ ადმირალის წოდება მიენიჭა. 
პრადოს მიერ ომის გამოცხადების შემდეგ, მონტერო ფლორესი პერუს სამხრეთ პროვინციების სამხედრო და პოლიტიკურ მეთაურად დაინიშნა.

საზღვაო კამპანიაში ხანმოკლე მარცხის შემდეგ, ის ლიმაში გაემგზავრა, სადაც ნიკოლას დე პიეროლას ძალებს შეუერთდა. ის იბრძოდა წყნარი ოკეანის მეორე ომში, 1881 წლის იანვარში, სან-ხუანისა და მირაფლორეს ბრძოლებში. ლიმას ოკუპაციის შემდეგ იგი გაემგზავრა უარასში, სადაც ჩრდილოეთ პროვინციების სამხედრო და პოლიტიკური ხელმძღვანელი გახდა. 1881 წელს იგი ფრანსისკო გარსია კალდერონის პირველ ვიცე-პრეზიდენტად აირჩიეს.

გარსია კალდერონის დეპორტაციის შემდეგ, მონტერო დროებით პრეზიდენტად დაინიშნა და ჩილეს მთავრობასთან სამშვიდობო მოლაპარაკებები დაიწყო. ჩილესთვის ნებისმიერი ტერიტორიის დათმობაზე უარის თქმამ აიძულა, პერუს კონგრესი დროებით არეკიპაში გადაეტანა. მონტერომ ქვეყანა 1883 წელს ანკონის ხელშეკრულების შემდეგ დატოვა. 1890 წელს, პერუში დაბრუნების შემდეგ, იგი კვლავ დაინიშნა მშობლიური პიურას სენატორად.

რესურსები ინტერნეტში
 Vita apud adonde.com

სქოლიო

კატეგორია:პერუს პრეზიდენტები
კატეგორია:პრეზიდენტები
კატეგორია:პერუს ვიცე-პრეზიდენტები
კატეგორია:ვიცე-პრეზიდენტები
კატეგორია:პერუს პოლიტიკა
კატეგორია:პოლიტიკოსები