ოტილიო ულატე ბლანკო

ოტილიო ულატე ბლანკო (დ. 25 აგვისტო, 1891 – გ. 10 ოქტომბერი, 1973) — კოსტა-რიკელი ჟურნალისტი და პოლიტიკოსი, რომელიც 1949 წლიდან 1953 წლამდე კოსტა-რიკის 31-ე პრეზიდენტი იყო.El Tribunal Supremo de Elecciones: Presidentes de la República de Costa Rica მისი სადავო არჩევნები 1948 წელს, რომლის დროსაც საკანონმდებლო ორგანომ რაფაელ ანხელ კალდერონ გუარდიას სასარგებლოდ გამარჯვება არ მოუტანა, იყო ხოსე ფიგერეს ფერერის შეიარაღებული აჯანყებისა და შემდგომი 44-დღიანი კოსტა-რიკის სამოქალაქო ომის პირდაპირი მიზეზი.

მისი ფრანგული წარმომავლობა დედისგან, ერმიდა ბლანკოსგან მომდინარეობს. ის არასდროს დაქორწინებულა, თუმცა ორი ქალიშვილი ჰყავდა, ოლგა მარტა ულატე როხასი (1937–2007) და მარია ერმიდა ულატე როხასი (1938) ჰეიდი როხას სმიტისგან (ბრიტანული წარმოშობის).Olga Marta Ulate Rojas, A la luz de la moral politica

ბლანკომ პოლიტიკაში კარიერა ჟურნალისტად, ადგილობრივი გაზეთის La Tribuna-ს დირექტორად და Diario de Costa Rica-ს მფლობელად დაიწყო, რომელიც იმ დროს მთავარი გაზეთი იყო, სადაც თავის ძირითად პოლიტიკურ კამპანიებს ხელმძღვანელობდა. 1925 წელს ის ალახუელას საკონსტიტუციო კონგრესის დეპუტატად აირჩიეს და 1930 წელს ხელახლა აირჩიეს.

ულატე ოპოზიციურ პარტიას 1948 წლის 8 თებერვლის არჩევნებში ხელმძღვანელობდა, სადაც მან ყოფილი პრეზიდენტი რაფაელ ანხელ კალდერონ გუარდია დაამარცხა.

მისმა მთავრობამ ეკონომიკური განვითარების კარგად მართვა დაამტკიცა, ულატემ წამოჭრა (CNP) - ეროვნული წარმოების კომიტეტი - კოსტა რიკის ცენტრალური ბანკი (კოსტა რიკის მთავარი ფინანსური ინსტიტუტი), Contraloria General de la Republica (არეგულირებს მთავრობისა და საჯარო დაწესებულებების ბიუჯეტებსა და ხარჯებს), „Ley del Aguinaldo“ (კანონი, რომელიც აწესებს მე-13 თვის ანაზღაურებად ხელფასს კოსტა რიკელი ყველა მუშაკისთვის შობის პერიოდში), ქალებისთვის ეროვნულ არჩევნებში ხმის მიცემის უფლების და ხუან სანტამარიას საერთაშორისო აეროპორტის („ელ კოკო“) დაარსების საკითხები, მიუხედავად იმისა, რომ მისი მრავალი მიღწევა შემდგომმა პრეზიდენტებმა თავად აღიარეს. სან ლუკასის კუნძულის სასჯელაღსრულების დაწესებულებაში ვიზიტის დროს მან ასევე ბრძანა ბელტრან კორტესის გათავისუფლება უჩვეულოდ საჯარო და დახურული საკნიდან, რომელიც პრეზიდენტმა ლეონ კორტეს კასტრომ მისთვის დაავალა და სხვა პატიმრებთან ერთად მოათავსა.

1962 წელს ის კვლავ იყრიდა კენჭს საპრეზიდენტო კანდიდატად. 1970 წლიდან 1971 წლამდე ის კოსტა-რიკის ელჩი იყო ესპანეთში.

ის იყო ერთ-ერთი ხელმომწერი იმ შეთანხმებისა, რომელიც მსოფლიო კონსტიტუციის შემუშავების მიზნით კონვენციის მოწვევას ეხებოდა. შედეგად, კაცობრიობის ისტორიაში პირველად, დედამიწის ფედერაციის კონსტიტუციის შემუშავებისა და მიღების მიზნით მსოფლიო დამფუძნებელი ასამბლეა შეიკრიბა.

იხილეთ აგრეთვე
კოსტა-რიკის პრეზიდენტი

სქოლიო

კატეგორია:დაბადებული 1891
კატეგორია:დაბადებული 25 აგვისტო
კატეგორია:გარდაცვლილი 1973
კატეგორია:გარდაცვლილი 10 ოქტომბერი
კატეგორია:კოსტა-რიკის პრეზიდენტები