იგნასიო ანდრადე

იგნასიო ანდრადე ტროკონისი (დ. 31 ივლისი, 1839 – გ. 17 თებერვალი, 1925) — სამხედრო პირი და პოლიტიკოსი. Ignacio Andrade— Official biography.  იგი ცნობილი იყო, როგორც ლიბერალური ყვითელი პარტიის წევრი, და 1898 წლიდან 1899 წლამდე ვენესუელის პრეზიდენტად მსახურობდა.

ადრეული ცხოვრება
იგნასიო ანდრადე დაიბადა 1839 წლის 31 ივლისს,  მერიდაში. ფრანსისკო დე პაულა ანდრადე ტროკონისი მისი ძმა იყო.

კარიერა

ადრეული პოზიციები
ანდრადე ფალკონის შტატის პრეზიდენტი იყო 1883-დან 1885 წლამდე. ის ასევე მირანდას შტატის ლიდერი იყო 1894-დან 1897 წლამდე.

1897 წელს, მოქმედმა პრეზიდენტმა კრესპომ მხარი დაუჭირა ანდრადეს პრეზიდენტის არჩევნებში მთავარი ოპონენტის, ხოსე მანუელ ერნანდესის, წინააღმდეგ. ანდრადემ არჩევნებში გაიმარჯვა, ერნანდესმა კი შედეგები თაღლითურად გამოაცხადა და იარაღი აიღო. ერნანდესი მალევე დამარცხდა, რასაც პოლიტიკური არეულობა მოჰყვა. ამას სხვა წარუმატებელი აჯანყების მცდელობებიც მოჰყვა, მათ შორის ერთ-ერთი, რომელსაც ხელმძღვანელობდა კოლომბიაში ანდების ავტონომიური პარტიის ლიდერი, კარლოს რანგელ გარვირასი. ის 2000 კაცით შეიჭრა ვენესუელაში, სადაც დამარცხდა კაპაჩოსა და სან ხოსეჩიტოში.

1898–1899: სამხედრო ხელმძღვანელობა, პრეზიდენტობა
ანდრადე 1898 წლის თებერვლიდან 1899 წლის ოქტომბრამდე ვენესუელის არმიის მთავარსარდალი გენერალ-ლეიტენანტი იყო, მას შემდეგ რაც ხელმძღვანელობა გენერალ ხოაკინ კრესპოსგან გადაიბარა.

ვენესუელის პრეზიდენტი ხოაკინ კრესპო 1898 წლამდე მართავდა ქვეყანას, რის შემდეგაც პრეზიდენტის თანამდებობა ანდრადეს გადასცა, თავად კი ხელისუფლებაში მნიშვნელოვან სამხედრო ფიგურად დარჩა. ხელისუფლებისთვის სერიოზული საფრთხის ჩახშობისას კრესპო ბრძოლაში დაიღუპა, რის შედეგადაც ანდრადე სამხედრო მხარდაჭერის გარეშე დარჩა. კრესპოს სიკვდილის შემდეგ ვენესუელა პოლიტიკური გაურკვევლობის პერიოდში შევიდა, რადგან ანდრადე კრესპოს მიერ დანიშნული პირი იყო და არა კაუდილოების კლასის წარმომადგენელი.

1899: ტახტის დამხობა სიპრიანო კასტროს მიერ
1899 წელს კოლუმბიელი მწერალი ბიოფილო პანკლასტა ვენესუელაში გაემგზავრა, სადაც შეუერთდა ვენესუელელი ლიდერის, ციპრიანო კასტროს არმიას, რომლის მიზანიც პრეზიდენტ ანდრადეს დამხობა იყო.PANCLASTA, Biófilo (1932): Siete años enterrado vivo en una de las mazmorras de Gomezuela. Tipografía la Libertad, Bogotá.

1899 წელს ანდრადე ტაჩირის შტატის ყოფილმა გუბერნატორმა, ციპრიანო კასტრომ, რომელიც ადრე კოლომბიაში იყო გადასახლებული, ტახტიდან ჩამოაგდო. შვიდი წლის განმავლობაში კოლომბიაში ცხოვრების შემდეგ, კასტრომ უკანონო პირუტყვის ვაჭრობიდან მიღებული თანხებით კერძო არმია დაიქირავა. ვენესუელაში დაბრუნებისა და უკმაყოფილო ვენესუელელების მხარდაჭერის მოპოვების შემდეგ, კასტროს ერთ დროს პირადი არმია ძლიერ ეროვნულ ძალად ჩამოყალიბდა და მან აღმოსავლეთით მოახდინა მარშირება კარაკასისკენ 1899 წლის ოქტომბერში ამ მოვლენას რესტავრატიული ლიბერალური რევოლუცია უწოდეს, და კასტრომ ხელისუფლება ხელში ჩაიგდო, საკუთარ თავს უზენაესი სამხედრო მეთაურის თანამდებობა მიანიჭა. მან ასევე დაიკავა ვაკანტური პრეზიდენტის თანამდებობა და მოგვიანებით კონსტიტუციაში ცვლილებები შეიტანა. შედეგად წარმოქმნილმა პოლიტიკურმა არეულობამ 1901-1902 წლებში ვენესუელაში სამოქალაქო ომი გამოიწვია.José Raimundo Porras Pérez (enero-junio de 2011)."Batalla de La Victoria de 1902: táctica, logística, liderazgo y otros aspectos militares de las fuerzas beligerantes venezolanas". Presente y Pasado. Revista de Historia. Año 16. Nº31, páginas 95-122. ISSN 1316-1369.

1899 წლის 23 მაისის კარაკასის შეჭრის შემდეგ, ანდრადე პუერტო-რიკოში გადასახლდა. ის საზოგადოებრივ ცხოვრებას 1903 წელს, ამნისტიის გამოცხადების შემდეგ დაუბრუნდა.

პირადი ცხოვრება და სიკვდილი
ანდრადე მაკუტოში 1925 წელს გარდაიცვალა. იგი დაქორწინებული იყო მარია იზაბელ სოსა სააზე, რომელიც მისი პრეზიდენტობის პერიოდში, 1898 და 1899 წლებში, ვენესუელას პირველი ლედის თანამდებობას იკავებდა.

რესურსები ინტერნეტში

 Ignacio Andrade Biography

სქოლიო

კატეგორია:ვენესუელელები
კატეგორია:პრეზიდენტები
კატეგორია:ვენესუელის პრეზიდენტები
კატეგორია:პოლიტიკოსები
კატეგორია:ვენესუელის პოლიტიკა
კატეგორია:ვენესუელის საგარეო საქმეთა მინისტრები