როკე გონსალეს გარსა

როკე ვიქტორიანო გონსალეს გარსა (დ.23 მარტი, 1885 – გ. 12 ნოემბერი, 1962) — მექსიკელი გენერალი და პოლიტიკოსი, რომელიც მექსიკის მოვალეობის შემსრულებელ პრეზიდენტად მსახურობდა 1915 წლის იანვრიდან ივნისამდე. გარსა მექსიკის რევოლუციის დროს აგუასკალიენტესის კონვენციამ დანიშნა და მანამდე პრეზიდენტ ფრანცისკო მადეროს მნიშვნელოვანი მრჩეველი და დეპუტატთა პალატის წევრი იყო. მოგვიანებით ანტიკომუნისტური, ქსენოფობიური, ანტისემიტური, ნაციონალისტური რევოლუციური მექსიკანისტური მოქმედების პარტიის დამფუძნებელი, 1933-1934 წლებში მისი ლიდერი გახლდათ.
ადრეული წლები პოლიტიკაში
1908 წლიდან პოლიტიკაში გამოჩნდა პრეზიდენტ პორფირიო დიასის მთავრობის წინააღმდეგ ოპოზიციაში. ფრანსისკო ი. მადეროს პირველი მხარდამჭერთაგან ერთ-ერთი აღმოჩნდა, რომელსაც საპრეზიდენტო კამპანიაში თან ახლდა. კოაუილაში რევოლუციური ძალების დირექტორი და ფედერალური დეპუტატი გახლდათ. 1910 წლის არჩევნების დროს დიასმა მადერო (ოპოზიციის კანდიდატი) და მისი 6,000 მხარდამჭერი დააპატიმრა. გონსალესი მადეროსთან ერთად დააპატიმრეს. მადერომ შეძლო გაქცევა და შეიარაღებული აჯანყებისკენ მოუწოდებდა. გონსალესი მოგვიანებით შეუერთდა მას და ბრძოლებში მონაწილეობდა კასას-გრანდესთან და სიუდად-ხუარესთან.
მას შემდეგ, რაც მადერომ პრეზიდენტის თანამდებობა დაიკავა, გონსალესი მადეროს პირად თანაშემწედ და გენერალური შტაბის წევრად დაინიშნა. როდესაც მადერო და ვიცე-პრეზიდენტი ხოსე მარია პინო სუარესი მოკლეს, გონსალესი ჩრდილოეთით წავიდა და ფრანსისკო ვილიას ძალებს შეუერთდა. გენერლის წოდებით დაწინაურდა და მონაწილეობა მიიღო უერტას რეჟიმის წინააღმდეგ რევოლუციის უმნიშვნელოვანეს ბრძოლებში. ბრძოლები მოიცავდა ტორეონს, სან-პედრო დე ლას კოლონიასს, პარედონს, სალტილიოსა და საკატეკასს.
ფედერალური თანამდებობები
მინი|მარცხნივ|როკე გონსალესი (მარცხნივ) და ფრანსისკო ი. მადერო (ცენტრში) გადასახლებისას სან ანტონიოში, ტეხასი.
აგუასკალიენტესის კონვენციაზე ფრანსისკო ვილიას პირადი წარმომადგენელი გახლდათ, სადაც ერთ-ერთ ყველაზე გამორჩეულ ფიგურად იქცა. კონვენციის თავმჯდომარედ აირჩიეს და 1914 წლის 13 ნოემბერს კონვენციის მიერ გამოქვეყნებული მანიფესტის ერთ-ერთი რედაქტორი აღმოჩნდა.
კონვენციონალისტი პრეზიდენტის, ეულალიო გუტიერესის დამხობის შემდეგ, კონვენციამ გონსალესი გუტიერესის შემცვლელად აირჩია. როგორც კონვენციონალისტი, გარსა კონსტიტუციონალისტი პრეზიდენტის, ვენუსტიანო კარანსას ოპოზიციაში იყო. გონსალესის მანდატი 1915 წლის 16 იანვრიდან იმავე წლის 10 ივნისამდე გაგრძელდა. უკანასკნელ დღეს, კონვენციის შეთანხმებით, გონსალესმა ძალაუფლება ფრანსისკო ლაგოს ჩაზაროს გადასცა და მექსიკაში პირად ცხოვრებას დაუბრუნდა.
კონსტიტუციონალისტების გამარჯვებამ გონსალეს გარსა იძულებული გახადა გადასახლებაში წასულიყო, სადაც რამდენიმე წელი დარჩა, კარანსას გარდაცვალებამდე. წლების შემდეგ გენერალ მანუელ ავილა კამაჩოს ადმინისტრაციაში თანამშრომლობდა. წიგნების „ლა ბატალია დე ტორეონის" (1914) და „აპუნტეს პარა ლა ისტორიას" (1914) თანაავტორი გახლდათ, რომლებიც მექსიკური რევოლუციის მოვლენებს აღწერდა.
რევოლუციური მექსიკანისტური მოქმედება
მინი|მარჯვნივ|ნიკოლას როდრიგეს კარასკოსა და როკე გონსალეს გარსას კარიკატურა კომუნისტური ჟურნალის პირველ გვერდზე
1933 წელს გონსალეს გარსამ მექსიკის რევოლუციის სხვა მრავალ მებრძოლთან ერთად ფაშისტური პარამილიტარული ორგანიზაცია „რევოლუციური მექსიკისტური მოძრაობა“ დააარსა.  პარამილიტარულ ჯგუფს 1934 წლამდე ხელმძღვანელობდა, სანამ გარსას ადგილი ნიკოლას როდრიგეს კარასკომ არ დაიკავა.მიუხედავად იმისა, რომ აღარ ხელმძღვანელობდა, ჯგუფში თავისი გამორჩეულობა შეინარჩუნა 1935 წლის მარტში გონსალეს გარსამ და ოვიდიო პედრერო ვალენსუელამ ცხენებით ამხედრებული ჯგუფით მექსიკაში ახლადშექმნილი მექსიკის კომუნისტური პარტიის შტაბ-ბინის დარბევა და განადგურება მოაწყვეს
.
მოგვიანებითი ცხოვრება და სიკვდილი
მანუელ ავილა კამაჩოს პრეზიდენტობის დროს გარსა სამთავრობო თანამდებობებს იკავებდა.
ასევე გენერალ-მაიორის წოდება მიენიჭა და პატივის ლეგიონის პრეზიდენტი გახდა. 1962 წელს პრეზიდენტმა ლოპეს მატეოსმა მეცტიტლანში, იდალგოში სამუშაოების ხელმძღვანელად დანიშნა.
გონსალეს გარსამ დაწერა წიგნები რევოლუციის ისტორიის შესახებ.

როკე გონსალეს გარსა გარდაიცვალა მექსიკო-სიტიში 1962 წლის 12 ნოემბერს
.
იხილეთ ასევე
მექსიკის სახელმწიფოს მეთაურთა სია

შენიშვნები

პრეზიდენტ უერტას დამხობის შემდეგ ვენუსტიანო კარანსა კონსტიტუციური არმია ჩამოაყალიბა, ხოლო პანჩო ვილიასა და ემილიანო საპატას ძალებმა აგუასკალიენტესის კონვენცია ჩაატარეს და სამი კაცი დანიშნეს პრეზიდენტად, გონსალეს გარსა მეორე გახლდათ. როდესაც პრეზიდენტი ლაგოს ჩასარო გადადგა, კონვენციონალისტი პრეზიდენტების თანმიმდევრობა დასრულდა და კონფლიქტი გაგრძელდა, ხოლო 1915-დან 1917 წლამდე ტექნიკურად პრეზიდენტი არ ყოფილა. საბოლოოდ შეერთებულმა შტატებმა კარანსა მექსიკის ლეგიტიმურ ლიდერად აღიარა 1917 წლის კონსტიტუციის შექმნისა და 1917 წლის არჩევნებში კარანსას გამარჯვების შემდეგ.

პრეზიდენტ მადეროსა და ვიცე-პრეზიდენტ პინო სუარესის დამხობის შემდეგ, კონსტიტუციურმა პრეზიდენტებმა ლასკურაინმა, უერტამ და კარვახალმა ვიცე-პრეზიდენტები არ დანიშნეს, რადგან არჩეული არ ყოფილან. ეს გაგრძელდა კონვენციონალისტებთან, მათ შორის გონსალეს გარსასთან. ვიცე-პრეზიდენტობა საბოლოოდ 1917 წლის კონსტიტუციით გაუქმდა.
ბიბლიოგრაფია
„გონსალეს გარზა, როკე“, Enciclopedia de México, ტ. 6. მეხიკო, 1996, ISBN 1-56409-016-7.

García Puron, Manuel, México y sus gobernantes, v. 2. მეხიკო: ხოაკინ პორუა, 1984 წ.

Orozco Linares, Fernando, Gobernantes de México. მეხიკო: პანორამის რედაქცია, 1985, ISBN 968-38-0260-5.
სქოლიო

კატეგორია:დაბადებული 23 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1885
კატეგორია:გარდაცვლილი 12 ნოემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1962
კატეგორია:მექსიკელები
კატეგორია:მექსიკელი პოლიტიკოსები
კატეგორია:მექსიკის პრეზიდენტები