ღვიძლისმიერი ენცეფალოპათია

ღვიძლისმიერი ენცეფალოპათია (ასევე ცნობილი, როგორც ჰეპატური ენცეფალოპათია, პორტოსისტემური ენცეფალოპათია, მწვავე ჰიპერამონემიური ენცეფალოპათია ან ღვიძლისმიერი კომა) —  ნერვული სისტემის პათოლოგიური მდგომარეობა, გამოწვეული ღვიძლის უკმარისობითა და პორტული ჰიპერტენზიით, რის შედეგადაც თავის ტვინში გროვდება ამიაკი. კლინიკური გამოვლინებები მოიცავს ძილ-ღვიძილის ციკლის შებრუნებას (ძილიანობა დღის განმავლობაში, სიფხიზლე ღამისას), მეხსიერების, მხედველობისა და კოორდინაციის დარღვევებს, ქცევით ცვლილებებს, გულყრასა და კომას. ღვიძლისმიერ ენცეფალოპათიაში გამოიყოფა 5 სტადია 0-დან 4-მდე, შესაბამისად, სიმძიმის მატებით, რომელთაგან 0-სას არ ვლინდება ფიზიოლოგიური ცვლილებები, ხოლო მე-4 სტადიისას აღინიშნება კომა. მაგნიტურ-რეზონანსულ გამოსახულებაზე აღინიშნება პათოლოგიური ცვლილებები თავის ტვინის სხვადასხვა მიდამოში: კუდიან ბირთვში, მკრთალ სფეროში, ჩენჩოში, შუა ტვინის წინა ნაწილში, კუნძულში, სარტყლისებრ ხვეულში, თალამუსში.

 რესურსები ინტერნეტში 

 Hepatic encephalopathy - Radiopaedia

კატეგორია:ნერვული სისტემის დაავადებები