მანუელ გონდრა

მანუელ გონდრა პერეირა (დ. 1 იანვარი, 1871, ბუენოს აირესი — გ. 8 მარტი, 1927, ასუნსიონი) — პარაგვაის 21-ე პრეზიდენტი, ორჯერ დანიშნული: 25 ნოემბერი 1910 – 11 იანვარი 1911 და 15 აგვისტო 1920 – 31 ოქტომბერი 1921. ავტორი, ჟურნალისტი, ლიბერალური პარტიის წევრი. მისი პირველი პრეზიდენტობა დასრულდა ალბინო ხარას აღზევებით, მეორე — 1922 წლის სამოქალაქო ომით, სადაც გონდრას მომხრეებმა გაიმარჯვეს.

მანუელ გონდრა პერეირა პარაგვაის ისტორიაში დიდი პოლიტიკური მნიშვნელობის ფიგურა იყო, რომელმაც კვალი დატოვა საერთაშორისო ურთიერთობების სფეროში. ფილოლოგი, ლინგვისტი, ისტორიკოსი და ესეისტი, ის „ნოვესენტისტების“ სახელით ცნობილ თაობას მიეკუთვნებოდა. პრესტიჟული ინტელექტუალი და ახალგაზრდების მენტორი, ის აქტიურად მოღვაწეობდა ლიბერალური პარტიის რადიკალურ ფრთაში და ორი ვადით იყო პარაგვაის რესპუბლიკის პრეზიდენტი.

ადრეული ცხოვრება
მანუელ გონდრა 1871 წლის 1 იანვარს ბუენოს-აირესში დაიბადა. დედამისი ნატივად ხოსეფა პერეირა ოსკარისი პარაგვაის ქალაქ იპანედან იყო, ხოლო მამამისი მანუელ ხოსე გონდრა ალკორტა არგენტინის ქალაქ ტუკუმანიდან. მიუხედავად იმისა, რომ სკოლაში კარგად სწავლობდა და კარგი მოსწავლეც იყო, მან სწავლის მიტოვება ამჯობინა. ამის ნაცვლად ის  მრავალი საგნის თვითნასწავლი მეცნიერი გახადა, მათ შორის სოციალური მეცნიერებების, ამერიკის ისტორიისა ისტორიის და გეოგრაფიის მიმართულებით. მან გარკვეულ წარმატებას მიაღწია რამდენიმე სფეროში. თუმცა მისი, როგორც ინტელექტუალის, კარიერა შეჩერდა, როდესაც ის 1904 წლის რევოლუციას შეუერთდა ლიბერალების მხარეს. 

როგორც არგენტინელმა, გონდრამ კარგად იცოდა, რომ მას არ ჰქონდა უფლება პრეზიდენტის თანამდებობაზე ეყარა კენჭი, მაგრამ 1900 წელს საშუალო სკოლის კურსდამთავრებულთა სიაში მისი გვარი პარაგვაელად ფიგურირებს. აღსანიშნავი ფაქტია, რომ მან საშუალო სკოლა 1900 წლის დეკემბერში, 29 წლის ასაკში დაამთავრა.

ამის შემდეგ, 1905 წელს ის ბრაზილიაში პარაგვაის სრულუფლებიანი ელჩი გახდა. მისი შრომისმოყვარეობის გამო მოგვიანებით იგი პარაგვაის შინაგან საქმეთა მინისტრად, შემდეგ ომისა და საზღვაო ძალების მინისტრად, უფრო მოგვიანებით საგარეო საქმეთა მინისტრად დაინიშნა.

1917 წელს იგი ასევე დაინიშნა აშშ-ში პარაგვაის ელჩად, ეს იყო თანამდებობა, რომელიც მან მეორე საპრეზიდენტო ვადის დაწყებამდე შეინარჩუნა.

 პრეზიდენტობის პერიოდი 
მანუელ გონდრა 1920 წლის 15 აგვისტოდან 1921 წლის 31 ოქტომბრამდე ხელმძღვანელობდა პარაგვაის სახელმწიფოებრივ ორგანოებს. მისი პრეზიდენტობის დროს მთავრობამ მიმართა ლიბერალური და პროგრესული პოლიტიკისკენ, მოიცავდა როგორც სოციალური, ისე ადმინისტრაციული ცვლილებების განხორციელებას.

 პირველი ვადა 
მანუელ გონდრას თავდაპირველ კანდიდატურას ფართო მხარდაჭერა ჰქონდა როგორც ინტელექტუალების, ასევე პარაგვაის მოქალაქეების მხრიდან. მან თანამდებობა 1910 წლის 25 ნოემბერს დაიკავა.
არტურო ბრეიმ მის შესახებ წიგნი დაწერა, რომელშიც კრიზისის წინაშე მდგარი პარაგვაის პრეზიდენტია აღწერილი. ამ წიგნის მიხედვით „აბულური ტემპერამენტის“ მქონე გონდრა მეგობრებს ხშირად სასოწარკვეთაში აგდებდა, მისი მოთმინების უნარის ნაკლებობა კი ქვეყანას საკმაოდ ძვირად დაუჯდა.

გონდრას პრეზიდენტობა 1911 წლის 17 აგვისტოს დასრულდა, როდესაც პოლკოვნიკმა ალბინო ხარამ მის წინააღმდეგ გადატრიალება მოაწყო , მიუხედავად იმისა, რომ მათ მსგავსი პოლიტიკური დღის წესრიგი ჰქონდათ და თანამოაზრეები იყვნენ. ეს პარაგვაიში ლიბერალური მოძრაობის კრახის შედეგი იყო.

 მეორე ვადა 
მას შემდეგ, რაც ხარას გადატრიალების შემდეგ ქაოსი მნიშვნელოვანწილად ჩაცხრა, მანუელ გონდრამ ხელახალი  არჩევნების ჩატარება მოისურვა. მისი საარჩევნო კამპანია გამარჯვებით დასრულდა და მან თანამდებობა 1920 წლის 15 აგვისტოს მეორედ დაიკავა. თუმცა ამას დიდი არეულობები მოჰყვა. მოწინააღმდეგე პოლიტიკური ძალის schaereristas-ის და მათი ლიდერის ედუარდო შერერის მხარდამჭერებმა ძალადობა დაიწყეს, რაც საბოლოოდ პარაგვაის სამოქალაქო ომში გადაიზარდა. ამ ახალ სამოქალაქო ომში ედუარდო შერერმა შინაგან საქმეთა მინისტრ ხოსე გუჯარის (მისი ახლო მოკავშირე) გადადგომისკენ მოუწოდა, თუმცა გონდრამ წინააღმდეგობა გაუწია. ამ ზეწოლისა და ძალაუფლების დაკარგვის შიშის გამო, გონდრა იძულებული გახდა 1921 წლის 31 ოქტომბერს გადამდგარიყო.

თუმცა გონდრას მხარდამჭერებს მისი გადადგომის შემდეგ ქვეყნის მართვა მაინც მოუწიათ. სწორედ მისი პოლიტიკური პარტიის ფრაქცია აკონტროლებდა მთავრობას 1921 წლიდან 1936 წლამდე.

პრეზიდენტობის შემდეგ
პრეზიდენტის თანამდებობების დატოვების შემდეგ, ის აქტიურად განაგრძობდა მოღვაწეობას, როგორც სახელმწიფო მოღვაწე, დიპლომატი და ინტელექტუალი. მან პარაგვაი 1923 წელს ჩილეს დედაქალაქ სანტიაგოში გამართულ V პანამერიკულ კონფერენციაზე წარადგინა. ამ კონფერენციაზე გონდრამ განაცხადა მისი ახალი იდეის: „გონდრას კონვენცია“ შესახებ. ამ კონვენციის მიხედვით შეერთებულ შტატებთან არსებული სადავო საკითხები მშვიდობიანი გზით, არბიტრაჟის მეშვეობით უნდა მომხდარიყო.

გონდრას დიდ პატივის სცემდნენ მისი თანამედროვეები არა პირადი სიმდიდრისა და ძალაუფლების გამო, არამედ მისი სამეცნიერო მოღვაწეობის, დიპლომატიისა და კულტურული წვლილის გამო პარაგვაელთა ცხოვრებაში. ის ცნობილი იყო იმით, რომ უბრალო ცხოვრებით ცხოვრობდა, არ ეძებდა ფუფუნებას ან თანამდებობის ჩინებს და დროის დიდ ნაწილს კითხვასა ან სხვა ინტელექტუალურ საქმიანობას უთმობდა. მანუელ გონდრა გარდაიცვალა 1927 წლის 8 მარტს ასუნსიონში ყოველგვარი განსაკუთრებული სიმდიდრისა და ქონების გარეშე. 

 სქოლიო 

კატეგორია:პარაგვაის პრეზიდენტები
კატეგორია:პარაგვაელი პოლიტიკოსები
კატეგორია:დაბადებული 1871
კატეგორია:დაბადებული 1 იანვარი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1927