ფელიქს პაივა

ფელიქს პაივა (დ. 21 თებერვალი, 1877, კააზაპა — გ. 2 ნოემბერი, 1965, ასუნსიონი) — პარაგვაელი პოლიტიკოსი, იურისტი და სახელმწიფო მოღვაწე. იყო ლიბერალური პარტიის წევრი. ასევე პარაგვაის პრეზიდენტი 1937 წლის 15 აგვისტოდან 1939 წლის 15 აგვისტომდე.

პაივა პრეზიდენტი რაფაელ ფრანკოს დამხობის შემდეგ გახდა. მისი მმართველობის პერიოდში აღდგა 1870 წლის კონსტიტუცია. 1938 წელს ხელი მოაწერა სამშვიდობო შეთანხმებას ბოლივიასთან, რომელმაც დაასრულა ჩაკოს ომი.

მანამდე ფელიქს პაივა იყო პარაგვაის ვიცე-პრეზიდენტი (1920–1921), სენატის თავმჯდომარე, უზენაესი სასამართლოს პრეზიდენტი და ასუნსიონის ეროვნული უნივერსიტეტის დეკანი. ასევე დააარსა გაზეთები El Diario და El Orden.*La Paz del Chaco.* Documentos para el estudio de las tratativas que culminaron en el tratado de Paz, Amistad y Límites con Bolivia (1983). Publicación que reúne la correspondencia y telegramas del entonces presidente provisional de Paraguay, Félix Paiva, relacionados con la firma del tratado definitivo de paz entre Paraguay y Bolivia el 21 de julio de 1938. Disponible en: https://www.bacn.gov.py/libros/5042/la-paz-del-chaco :contentReference[oaicite:1]{index=1}

 ადრეული წლები 
ფელიქს პაივა კაასაპაში 1877 წელს დაიბადა. იგი იყო მარტინა პაივას შვილი. ემილიო და ვისენტე პაივების ძმა. საშუალო სკოლა დაამთავრა 1896 წელს, რის შემდეგაც სწავლა განაგრძო სამართლის მიმართულებით ასუნსიონის ეროვნულ უნივერსიტეტში, რომელიც 1901 წელს დაასრულა.

პაივა სხვადასხვა პერიოდში იკავებდა უნივერსიტეტის მნიშვნელოვან აკადემიურ თანამდებობებს. იგი ოთხჯერ იყო სამართლის ფაკულტეტის დეკანი — 1902, 1923, 1934 და 1937 წლებში. 1908 წელს ასრულებდა უნივერსიტეტის რექტორის მოვალეობას, ხოლო 1912 წლის აპრილიდან აგვისტომდე რექტორის თანამდებობას ოფიციალურად იკავებდა. ახალგაზრდობიდანვე აქტიურად იყო ჩართული პოლიტიკურ ცხოვრებაში და იყო პარაგვაის ლიბერალურ პარტიის წევრი.

 პოლიტიკური კარიერა 
ფელიქს პაივა წლების განმავლობაში აქტიურად მონაწილეობდა პარაგვაის პოლიტიკურ ცხოვრებაში. სხვადასხვა პერიოდში ეკავა მინისტრის თანამდებობა, ასევე იყო პარაგვაის სენატის თავმჯდომარე. 1920 წელს აირჩიეს ვიცე-პრეზიდენტად, რომელ თანამდებობასაც 1921 წლამდე იკავებდა.

პაივა ასევე მნიშვნელოვან როლს ასრულებდა ქვეყნის სამართლებრივ სისტემაში. იგი იყო უზენაესი სასამართლოს პრეზიდენტი და აქტიურად იყო ჩართული სახელმწიფო ინსტიტუტების საქმიანობაში.

1937 წელს, რაფაელ ფრანკოს ხელისუფლების დამხობის შემდეგ, ფელიქს პაივა გახდა პარაგვაის პრეზიდენტი. მისი მმართველობის პერიოდში აღდგა 1870 წლის კონსტიტუცია, რაც ქვეყნის პოლიტიკური სტაბილიზაციის ერთ-ერთ მნიშვნელოვან ნაბიჯად ითვლება.

1938 წლის 10 ოქტომბერს პარაგვაის კონგრესმა პაივა ოფიციალურად დაადასტურა დროებით პრეზიდენტად. იმავე წელს მან ხელი მოაწერა სამშვიდობო შეთანხმებას ბოლივიასთან, რომელმაც დაასრულა ჩაკოს ომი — სამხრეთ ამერიკის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი სამხედრო კონფლიქტი XX საუკუნეში.

პაივას მმართველობის პერიოდში მნიშვნელოვანი იყო ასევე განათლებისა და საზოგადოებრივი პროგრამების განვითარება, მათ შორის ახალი ფაკულტეტების შექმნა და პროფესიული დარგების მხარდაჭერა.

1939 წლის 15 აგვისტოს ახლად არჩეულმა პრეზიდენტმა ხოსე ფელიქს ესტიგარიბიამ ოფიციალურად შეცვალა პაივა პრეზიდენტის თანამდებობაზე.

 სქოლიო 

კატეგორია:პარაგვაის პრეზიდენტები
კატეგორია:პარაგვაელი პოლიტიკოსები
კატეგორია:დაბადებული 1877
კატეგორია:დაბადებული 21 თებერვალი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1965