ხოსე მარია როხას გარიდო

ხოსე მარია როხას გარიდო (დ. 7 ივნისი, 1824 – გ. 18 ივლისი, 1883) — კოლუმბიელი სენატორი და სახელმწიფო მოღვაწე, რომელიც, როგორც პირველი პრეზიდენტის ნომინანტი, 1866 წელს, ახლადარჩეული პრეზიდენტის, ტომას სიპრიანო დე მოსკერას არყოფნის დროს კოლუმბიის შეერთებული შტატების (ახლანდელი კოლუმბიის რესპუბლიკა) მოვალეობის შემსრულებელი პრეზიდენტი გახდა.Rulers.org ის იყო ლიბერალური პარტიის რამდენიმე გაზეთის ცნობილი ჟურნალისტი და კოლუმბიის ისტორიის ერთ-ერთ ყველაზე მნიშვნელოვან ორატორად ითვლება.

პოლიტიკური კარიერა
ხოსე მარია როხას გარიდოს ფართო და ვრცელი პოლიტიკური კარიერა ჰქონდა, რომელიც მსახურობდა ადგილობრივ, დეპარტამენტურ და ეროვნულ დონეზე, ასევე ეროვნული მთავრობის საკანონმდებლო, აღმასრულებელ და სასამართლო შტოებში.

ადრეული პოლიტიკური კარიერა
როხას გარიდომ იურისპრუდენციის დოქტორის ხარისხი 1847 წელს სან ბარტოლომეს კოლეჯში მიიღო. 1851 წელს მისმა ახლო მეგობარმა, პრეზიდენტმა ხოსე ილარიო ლოპესმა, ნეივაზე პროვინციის გუბერნატორად დანიშნა. 1856 წელს იგი ანტიოკიის შტატის წარმომადგენელთა პალატაში აირჩიეს, ხოლო მალევე პრეზიდენტმა ხოსე მარია ობანდომ ვენესუელაში საქმეთა დროებით რწმუნებულად დანიშნა. როხას გარიდოს გენერალ მოსკერასთან ძალიან ახლო ურთიერთობა ჰქონდა, ისინი ახლო მეგობრები იყვნენ და როხას გარიდო ოთხჯერ დაინიშნა საგარეო საქმეთა სამინისტროში მოსკერას სხვადასხვა ადმინისტრაციის დროს. 1861 წელს ის ბოგოტას პროვინციის გუბერნატორის თანამდებობას იკავებს, ხოლო 1862 წელს ანტიოკიის შტატის ასამბლეის მოადგილის, ხოლო 1862 წლიდან 1863 წლამდე კვლავ დაიბრუნა საგარეო საქმეთა მდივნის თანამდებობა, ამჯერად ასევე აკონტროლებდა ომისა და საზღვაო ძალების სამინისტროს. 1864 წელს ის ვენესუელაში დაბრუნდა, ამჯერად სრულუფლებიანი მინისტრისა და სპეციალური კომისრის თანამდებობაზე. ახალ გრანადაში დაბრუნების შემდეგ კონგრესმა კოლუმბიის უზენაეს სასამართლოში აირჩია.

პრეზიდენტობა 1865
1866 წელს ყოფილი პრეზიდენტი, გენერალი ტომას სიპრიანო დე მოსკერა, კვლავ აირჩიეს პრეზიდენტად. 1866 წლის 17 თებერვალს კონგრესმა ჩაატარა საპრეზიდენტო დელეგატების არჩევნები იმ კალენდარული წლისთვის და აირჩია ხოსე მარია როხას გარიდო პირველ საპრეზიდენტო კანდიდატად, ხოლო სანტოს აკოსტა და მარსელინო გუტიერესი მეორე და მესამე საპრეზიდენტო კანდიდატებად. საპრეზიდენტო დელეგატები იყვნენ ისინი, ვინც ვიცე-პრეზიდენტის თანამდებობის გაუქმების გამო, პრეზიდენტის არყოფნის შემთხვევაში მის შემცვლელად იყვნენ დანიშნულნი. ტიტული ოფიციალურ თანამდებობას არ ატარებდა, მაგრამ რადგან გენერალი მოსკერა იმ დროს ევროპაში იმყოფებოდა, როხას გარიდომ პრეზიდენტის თანამდებობა 1866 წლის 1 აპრილს დაიკავა და ახლადარჩეული პრეზიდენტის არყოფნის დროს კოლუმბიის შეერთებული შტატების მესამე პრეზიდენტის თანამდებობა შეასრულა 1866 წლის 22 მაისამდე. გენერალი მოსკერა ქვეყანაში დაბრუნდა და ფიცი დადო.

პრეზიდენტობის შემდგომი პერიოდი
ძალაუფლების დათმობის შემდეგ, ხოსე მარია როხას გარიდო პრეზიდენტის აქტიური მრჩევლის პოზიციაზე დარჩა და ბოლოჯერ დაინიშნა საგარეო საქმეთა მდივნად. მოგვიანებით, 1870 წელს, იგი ხელახლა აირჩიეს უზენაესი სასამართლოს მაგისტრატად, ხოლო 1872 წელს, როხას გარიდომ წარუმატებლად იყარა კენჭი საპრეზიდენტო არჩევნებში, სადაც მანუელ მურილიო ტოროსთან დამარცხდა. ხოსე მარია როხას გარიდო უზენაეს სასამართლოში ფილტვების შეგუბების გამო გარდაცვალებამდე, 1883 წლის 18 ივლისს, ბოგოტაში დარჩა.

იხილეთ აგრეთვე
ხულიან ტრუხილიო ლარგაჩა
ბარტოლომეო კალვო

რესურსები ინტერნეტში




სქოლიო

კატეგორია:მამაკაცები
კატეგორია:კოლუმბიელები
კატეგორია:სახელმწიფო მოღვაწეები
კატეგორია:ჟურნალისტები
კატეგორია:პოლიტიკოსები
კატეგორია:პრეზიდენტები
კატეგორია:კოლომბიის პრეზიდენტები