ზოდების განძები

ზოდების განძები — არქეოლოგიური ძეგლები, რომლებიც განზრახ შენახულ ლითონის ზოდებს შეიცავს. ცნობილია ბრინჯაოს ხანიდან ევრაზიის სხვადასხვა რეგიონში. ზოდებს ხშირად სტანდარტიზებული ფორმა (ცხოველის ტყავის, დისკოიდური და სხვ.) ჰქონდა. ამგვარი განძები მნიშვნელოვან ინფორმაციას იძლევა შესაბამისი პერიოდის ეკონომიკური კავშირ-ურთიერთობების, მეტალურგიული საქმიანობისა და რიტუალური ტრადიციების შესახებ. 

ზოდების განძები კოლხური კულტურის დამახასიათებელი ნიშანია, შეიცავს სპილენძ-ბრინჯაოს ზოდებს. გვხვდება გვიანდელი ბრინჯაოს ხანიდან როგორც სხვა არქეოლოგიურ ნივთებთან ერთად, ასევე ცალკე. კოლხური ზოდების განძებიდან ცნობილია:

 წყავროკას განძი — აღმოაჩინეს 1946. შედგება 29 უფორმო ნატეხისაგან. დაცულია აჭარის სახელმწიფო მუზეუმში.
 ურეკის განძი — აღმოაჩინეს 1961. შეიცავს 11 ნატეხს, 70–80 კგ.
 ბაღდადის განძი — აღმოაჩინეს 1961. 12 უფორმო ნატეხი რკინის ჟანგის კვალით. დაცულია ოზურგეთის ისტორიულ მუზეუმში.
 წყემის განძი — აღმოაჩინეს 1936. შედგება 16 სხვადასხვა ზომის ნატეხისაგან. დაცულია ფოთის კოლხური კულტურის მუზეუმში.
 კალას განძი — დაცულია სვანეთის მუზეუმსა და ს. ჯანაშიას სახელობის საქართველოს მუზეუმში.
 კაჩარის განძი — აღმოაჩინეს 1930. ზოგიერთი ნატეხის მასა 10 კგ.
 დადიანების სასახლეთა ისტორიულ-არქიტექტურულ მუზეუმში დაცული მრავალი სხვადასხვა ზომის ზოდი, რომელთა აღმოჩენის ზუსტი ადგილი ცნობილი არ არის.

 ლიტერატურა 

 ქორიძე დ., კოლხური კულტურის ისტორიისათვის, თბ., 1965.

კატეგორია:კოლხური კულტურა
კატეგორია:საქართველოში აღმოჩენილი განძები