კანკორო მოჩი

კანკორო მოჩი (かんころもち) არის მოჩის ისეთი სახეობა, რომელიც ჩვეულებრივ მიირთმევა კიუსიუსა და ოკინავაში, იაპონიაში. ის მზადდება ნაწილობრივ მოხარშული ბატატის შერევით მოჩიში.

 წარმოშობა 
„კანკორო“ გოტოს რეგიონულ დიალექტზე ნიშნავს თხლად დაჭრილ და მზეზე გამომშრალ ბატატს. თავიდან გოტოს რეგიონში ზამთრისთვის კონსერვირებული საკვების სახით მზადდებოდა, მაგრამ ის გახდა თავისებურება ნაგასაკის პრეფექტურაში, ანუ ტოკუსანჰინიდან გავრცელდა და ასევე იწარმოება და იყიდება მთელ პრეფექტურაში.

ბატატის მოყვანა შესაძლებელია გოტოს კუნძულებზე, მიუხედავად იმისა, რომ იქ ბრტყელი მიწა არ არის და ფერდობები უხვადაა. ასევე, გარდა ამისა, არის მცირე განსხვავება და ცუდ მოსავალს შორის მცირეა და ისინი მდგრადია ტაიფუნის დაზიანების მიმართ, რაც გამორიცხავს შიმშილის რისკს. ამ ხარისხებმა ბატატი გოტოს კუნძულების ეკონომიკის მხარდამჭერ სასიცოცხლო სასოფლო-სამეურნეო პროდუქტად აქცია. მიუხედავად იმისა, რომ უცნობია თუ როდის დაიწყეს ბატატის მოყვანა გოტოს კუნძულებზე,კანბუნის პერიოდში (1661–1672) ის ჩვეულებრივი ხალხის მიერ მოყვანილი კულტურა გახდა, ხოლო 1833 წელს ფუკუეს სამფლობელოში ბატატის კულტივაცია პოპულარიზაციას იწყებდა, რაც არსებული რეგულაციების მკვეთრი ცვლილება იყო. ბატატის კუნძულებზე გავრცელება მეიჯის პერიოდის დასაწყისში, 1860-იანი წლების ბოლოს დაიწყო და ტაიშოს ეპოქისტის (1912-1926) ის გახდა გოტოს კუნძულების ყველაზე უხვი სამეურნეო პროდუქტი.

ბატატის კულტივაცია გოტოში მოგვიანებით თანდათან შემცირდა, რადგან მოთხოვნა, როგორც შოჩუსა და სახამებელ ინგრედიენტებზე შემცირდა. მიუხედავად ამისა, ბევრი ოჯახი კვლავ აკეთებს კანკორო მოჩის იაპონური ახალი წლისთვის, რომ გაუგზავნონ თავიანთ შვილებსა და ნათესავებს, რომლებმაც დატოვეს ეს კუნძულები.

 მომზადება 

 ბატატი ნახევარი თვის განმავლობაში მზეზე რჩება ტენიანობის შესაწოვად. მას აცლიან და თხელ, მრგვალ ნაჭრებად ჭრიან. მოხარშვის შემდეგ, ნაჭრებს მზეზე აშრობენ. მზა პროდუქტი (კანკორო) ინახება.
 წებოვან ბრინჯს რეცხავენ, ნახევარი თვის განმავლობაში წყალში აალებენ და შემდეგ ორთქლზე ამზადებენ.
 კანკოროს ვედროში ან სხვა ჭურჭელში ცხელ წყალში რეცხავენ. ჭურჭელს თავსახურს ახურავენ და მცირე ხნით დალბობის შემდეგ კანკოროს ორთქლზე ამზადებენ.
 ორთქლზე მომზადებულ კანკოროს ათავსებენ ნაღმტყორცნში და მოჩის ჩაქუჩით ფქვავენ. ორთქლზე მომზადებულ წებოვან ბრინჯს უმატებენ და შემდეგ კარგად ფქვავენ. ქარხანაში დამზადების შემდეგ, მოჩის საფქვავი ან მიქსერი გამოიყენება.
 მიღებული ნარევი მაგიდაზე გადააქვთ და ნახევარცილინდრებად აყალიბებენ.

 მახასიათებლები 

 -ფერი იცვლება მწვანედან მომწვანო-ყავისფერში. ძალიან ტკბილია და რჩება რბილი დაბალ ტემპერატურებზეც
 ტრადიციული მეთოდებით დამზადებისას, მისი მირთმევა შეუძლებელია შწმწვარი საკვების გარეშე, რუ არ შეურევ ანკოსთან და ის ასევე ნაკლებად ტკბილია
 სახეობები მოიცავს მოჩის შერეულს იომოგისთან ან შემწვარ სეზამის მარცვლებთან.
 ჩვეულებრივი მოჩისთან შედარებით, კანკორო მდიდარია წებოვანი ბრინჯით, რომელიც ერთიანობას უნარჩუნებს, მომზადების დროს დნება მცირე დროის მონაკვეთში. ამიტომ მისი მომზადებისას საჭიროა სიფრთხილე.
 იხსნება ნელ ცეცხლზე ხარშვისას

 სქოლიო 

კატეგორია:იაპონური სამზარეულო
კატეგორია:იაპონური ბრინჯის კერძები