ლედეჩ-ნად-საზავოუ

ლედეჩ-ნად-საზავოუ () — ქალაქი ჩეხეთის რესპუბლიკის ვისოჩინის მხარეში,  ჰავლიჩკუვ-ბროდის რაიონში მდებარეობს. ქალაქის ცენტრი კარგად არის შენარჩუნებული და ჩეხეთის კულტურული ძეგლის სტატუსი აქვს. 

ლედეჩ-ნად-საზავოუს მუნიციპალიტეტი ოთხი მუნიციპალური ერთეულისგან შედგება, მასში აგრეთვე ერთიანდება: ობრვანი, სოუბორჟი, ჰაბრეკი და ჰორნი-ლედეჩი.

სახელწოდება
ქალაქის სახელწოდება ძველი სლავური სიტყვა „ლედინადან“ მომდინარეობს, რაც უდაბურ ადგილს ნიშნავს.

გეოგრაფია
ლედეჩ-ნად-საზავოუ ქალაქ ჰავლიჩკუვ-ბროდიდან ჩრდილო-დასავლეთით, დაახლოებით 23 კილომეტრში, ხოლო იიჰლავიდან 39 კილომეტრში მდებარეობს. მუნიციპალიტეტის სამხრეთ ნაწილი და ქალაქის ცენტრი კრჟემეშნიკის მთიანეთშია გაშენებული. ჩრდილოეთ ნაწილი ზემო საზავას ბორცვებზეა. ქალაქის ტერიტორიაზე ყველაზე მაღალი წერტილია ოსტოიოვკას ბორცვი, მისი სიმაღლე 540 მეტრია ზღვის დონიდან. ქალაქში მიედინება მდინარე საზავა.

ისტორია
ქალაქის მამულები ისტორიულ წყაროებში პირველად 1181 წელს არის მოხსენიებული, მაშინ მას ლედეჩელი დიდგვაროვნები ფლობდნენ. XVI საუკუნის პირველ ნახევარში, რჟიჩანელი ლედეცკების მფლობელობის დროს, ლედეჩს ქალაქის უფლებები მიანიჭეს. 

XIX საუკუნის დასაწყისში აქ გაიყვანეს რკინიგზა, რამაც ხელი შეუწყო ქალაქის ეკონომიკურ და კულტურულ განვითარებას.

1918 წლამდე ქალაქი ავსტრია-უნგრეთის იმპერიის შემადგენლობაში შედიოდა და ამავე სახელწოდების ოლქის ნაწილი იყო. 1921 წელს ლედეჩს სახელი შეეცვალა და ლედეჩ-ნად-საზავოუ, ანუ „ლედეჩი მდინარე საზავაზე“ ეწოდა.
მინი|ციხესიმაგრე
მინი|წმ. პეტრესა და პავლეს ტაძარი
ღირსშესანიშნაობები
ქალაქის მთავარი ღირსშესანიშნაობა ლედეჩ-ნად-საზავოუს ციხეა. ციხესიმაგრე აშენდა ადრეული გოტიკური სტილით XIII საუკუნის პირველ ნახევარში, ხოლო მოგვიანებით რენესანსისა და ბაროკოს სტილში. ციხესიმაგრეს რენესანსის სტილის დარბაზის ჭერის უნიკალური სგრაფიტოს დეკორაცია აქვს. ციხესიმაგრეში ამჟამად მუზეუმია განთავსებული და დამთვალიერებლებს ადგილობრივ გიდთან ერთად რგანიზებულ ტურებს სთავაზობს. ციხესიმაგრეს აქვს 32 მეტრიანი სიმაღლის კოშკი, რომელიც ღიაა დამთვალიერებელთათვის.

ქალაქის ცენტრის მთავარ ღირსშესანიშნაობებს შორისაა წმინდა პეტრესა და პავლეს ტაძარი. ეს არის დიდი გოტიკური ნაგებობა. ტაძრის უნიკალური ელემენტია ნეკნისებრი თაღი, რომელიც არ არის დატვირთული და აქვს მხოლოდ დეკორატიული დანიშნულება. ტაძარს 2003 წელს ჩეხეთის კულტურული ძეგლის სტატუსი მიენიჭა.

წმინდა სამების ეკლესია ერთნავიანი რენესანსის სტილის ნაგებობაა, მისი აგება 1585 წლით თარიღდება. 

1606 წელს ქალაქის სინაგოგა დაიწვა, მის ადგილზე 1739 წელს ააგეს ბაროკოს სტილის ახალი სინაგოგა. 1860 წელს აქ მომავალში ცნობილ ებრაელ კომპოზიტორ გუსტავ მალერს ებრაული წესის თანახმად წინადაცვეთა ჩაუტარეს. ომის შემდეგ ის საწყობად გამოიყენებოდა, ხოლო 1991 წელს ჩეხეთის კულტურულ ძეგლად გამოცხადდა.

ქალაქის სამხრეთ-დასავლეთით მდებარე ებრაული სასაფლაო 1601 წელს დაარსდა, უძველესი საფლავის ქვა 1679 წლით თარიღდება, მან ფუნქციონირება მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ შეწყვიტა.

ქალაქის ცენტრალურ მოედანზე დგას მარიამ ღვთისმშობლის სვეტი, რომელიც იაკუბ ტეპლიმ 1770 წელს დადგა.

ცნობილი ადამიანები
ზდენეკ ბარტა (1891–1987) — მოფარიკავე
ფრანტიშეკ ლაუდატი (დაბ. 1960) — პოლიტიკოსი
მილოშ დოლეჟალი (დაბ. 1970) — პოეტი, მწერალი და პუბლიცისტი
ირჟი ჰავლიჩეკი (დაბ. 1976) — პოლიტიკოსი
პეტრა ჩეხოვა (დაბ. 1981) — ფეხბურთელი

რესურსები ინტერნეტში

სქოლიო

კატეგორია:ვისოჩინის მხარის ქალაქები