ფაუსტო ზონარო

ფაუსტო ზონარო (დ. 18 სექტემბერი, 1854 – გ. 19 ივლისი, 1929) — იტალიელი მხატვარი, რომელიც ცნობილია ოსმალეთის იმპერიის ცხოვრებისა და ისტორიის ამსახველი რეალისტური სტილის ნახატებისთვის.
ცხოვრება
ახალგაზრდობა და ადრეული ხელოვნების კარიერა
ფაუსტო ზონარო დაიბადა მასში, პადუის პროვინციაში, რომელიც მაშინ ავსტრიის იმპერიის ნაწილი იყო. იგი იყო ქვისმთლელი მაურიციოსა და მისი მეუღლის ელისაბეტა ბერტონჩინის უფროსი შვილი. მაურიციო ფიქრობდა, რომ მისი ვაჟიც ქვისმთლელი უნდა გამხდარიყო, თუმცა ადრეულ ასაკშივე ფაუსტომ ხატვის განსაკუთრებული ნიჭი გამოავლინა. .მშობლების თანხმობით, იგი ჯერ ჩაირიცხა ლენდინარის ტექნიკურ ინსტიტუტში, შემდეგ კი ვერონაში ჩინიაროლის აკადემიაში ნაპოლეონე ნანის ხელმძღვანელობით. ფაუსტომ გახსნა პატარა სამხატვრო სკოლა და სტუდია ვენეციაში, მაგრამ ხშირად მოგზაურობდა ნეაპოლშიც. იგი ამ დროს არ გრძნობდა ცხოვრებაში მკაფიო მიმართულებას.
მინი|მარჯვნივ|ერთურღულის კავალერია კვეთს გალათას ხიდს

მას აქტიურად გაჰქონდა ნამუშევრები გამოფენებზე და ამით მოპიოვა კრიტიკოსების პატივისცემა. ხატავდა ძირითადად ჟანრულ ნამუშევრებს ზეთით და აკვარელით. 1883 წელს მილანში გამოფინა: ;  და ; რომში - ტილოები ; ;  და . 1884 წელს ტურინში: ; ;  და ნეაპოლის ; ხოლო 1887 წელს ვენეციაში: ;  და . 

გადამწყვეტი მოვლენა ზონაროს კარიერაში მოხდა 1891 წელს, როდესაც შეუყვარდა ფოტოგრაფი ელისაბეტა პანტე (1863-1946), რომელიც მისი მოსწავლე იყო ვენეციაში. მათ ერთად იმოგზაურეს სტამბოლში, ოსმალეთის იმპერიის დედაქალაქში, რომელიც ნაწილობრივ ედმონდო დე ამიჩისის ორიენტალისტური მოგზაურობის წიგნის Constantinopoli-ს შთაგონებით მოხდა.
მინი|მარჯვნივ|გართობა გოქსუს სანაპიროზე

კონსტანტინოპოლი
1892 წელს ზონარო და პანტე დაქორწინდნენ და ცხოვრობდნენ კონსტანტინოპოლის უბან პერაში. წყვილს ორი შვილი ჰყავდა - ვაჟი სახელად ფაუსტო უმცროსი და ქალიშვილი სახელად იოლანდა.

დროთა განმავლობაში მან მოიპოვა მფარველობა კონსტანტინოპოლის არისტოკრატიულ წრეებში. მუნირ ფაშას, პროტოკოლის მინისტრის, მეუღლეს მხატვრობას რომ ასწავლიდა, ზონარო და პანტე გაეცნენ იმდროინდელი სტამბულის მნიშვნელოვან მხატვრულ ფიგურებს, მათ შორის ოსმან ჰამდი-ბეის. 1896 წელს იგი დაინიშნა სამეფო კარის მხატვრად (ოსმალურად: Ressam-ı Hazret-i Şehriyari) აბდულჰამიდ II-ის კარზე. ეს მოხდა რუსი ამბასადორის დახმარებით, რომელმაც სულთანს გააცნო ზონაროს ნამუშევარი  ( ), რომელიც შემდეგ მან შეიძინა.

სულთანმა მოგვიანებით დაუკვეთა ნახატების სერია, რომელიც გამოსახავდა XV საუკუნის ოსმალი სულთნის მეჰმედ II-ის ცხოვრების მოვლენებს. როგორც სამეფო კარის მხატვარი, ზონარო თავის თავს ვენეციელი მხატვრის ჯენტილე ბელინის მემკვიდრედ მიიჩნევდა, რომელსაც მეჰმედ II-მ 400 წლით ადრე დაუკვეთა მისი პორტრეტის დახატვა.

იტალიაში დაბრუნება
მინი|მარცხნივ|მეჰმედ მეორე და ოსმალური არმია უახლოვდება კონსტანტინოპოლს
ზონარო სტამბოლში 1909 წლამდე დარჩა, შემდეგ კი იტალიაში დაბრუნდა ახალგაზრდა თურქების რევოლუციის გამო, რომელმაც დაამხო მისი მფარველი აბდულჰამიდ II და ოსმალეთის იმპერია კონსტიტუციურ მონარქიად აქცია. მის შემდეგ აღარ იყო სხვა ოსმალი სამეფო კარის მხატვარი. იგი დასახლდა სან-რემოში, სადაც სიცოცხლის ბოლომდე განაგრძობდა იტალიური რივიერისა და ახლომდებარე ლაჟვარდოვანი ნაპირის პატარა ნახატების შექმნას, ასევე ხატავდა ბოსფორის ნოსტალგიურ სცენებს, რომ დაეცხრო სტამბულის მონატრება.

1920 წელს გაშორდა ცოლს და ქალიშვილ იოლანდასთან გადავიდა საცხოვრებლად. ცხრა წლის შემდეგ გარდაიცვალა. დაკრძალულია სანრემოს ფოჩეს სასაფლაოზე. მის საფლავის ქვაზე, ოსმალური ტუღრის ქვეშ, ნათქვამია, რომ ზონარო იყო ოსმალეთის იმპერიის საორდინო მხატვარი.

მხატვრული ნამუშევრები და რეპუტაცია
მინი|მარჯვნივ|ახალგაზრდა გოგონა გოგრით
ზონარომ შექმნა ასობით ნამუშევარი, იგი ხატავდა პორტრეტებს, პეიზაჟებს და ისტორიულ ნახატებს, ძირითადად ოსმალეთის იმპერიის შესახებ. ამბობენ, რომ იგი იყო "ერთ-ერთი მათგანი, ვინც დიდი წვლილი შეიტანა დასავლური სტილის ხელოვნების განვითარებაში თურქეთში". მისი ნამუშევრების გამოფენამ ფლორენციაში 1977 წელს "მიიღო ფართო აღიარება სამხატვრო სამყაროში".

დღეს ზონაროს ნამუშევრების უმეტესობა გამოფენილია სტამბოლის წამყვან მუზეუმებში, მათ შორის თოფქაფის სასახლეში, დოლმაბაჰჩეს სასახლეში და სტამბულის სამხედრო მუზეუმში. მისი სხვა ნამუშევრების ნახვა შეიძლება კერძო საქიფ საბანჯის მუზეუმსა და პერის მუზეუმში. მისი არაერთი ნახატი ეკუთვნის კერძო კოლექციონერებს თურქეთში.

რესურსები ინტერნეტში
 Fausto Zonaro page :it:Fausto Zonaro on the Italian Wikipedia
 Fausto Zonaro page :tr:Fausto Zonaro on the Turkish Wikipedia (Vikipedi)
 Studies site Osmanlı Araştırmaları 
 faustozonaro.it, site dedicated to the artist (in Italian).
 Un pittore Veneto Bizantino, Cronache della civiltà elleno-Latina, Rivista Quindicinale, Volume 11, Fasc VII-VIII, (1903) author Angelo De Gubernatis, page 123–125.

სქოლიო

კატეგორია:დაბადებული 18 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1854
კატეგორია:გარდაცვლილი 19 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1929
კატეგორია:იტალიელი მხატვრები
კატეგორია:მხატვრები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:იტალიელი მამაკაცი მხატვრები
კატეგორია:იტალიელი კაცები საქმიანობის მიხედვით