საიიჩი მარუია

საიიჩი მარუია (丸谷 才一, მარუია საიიჩი; დ. 27 აგვისტო, 1925 — 13 ოქტომბერი 2012) — იაპონელი მწერალი და ლიტერატურული კრიტიკოსი.

ადრეული ცხოვრება და განათლება

მარუია (რომლის ნამდვილი სახელი — საიიჩი ნემურა) დაიბადა ქალაქ ცურუოკაში, იამაგატას პრეფექტურაში, 1925 წლის 27 აგვისტოს. მისი მამა პროფესიით ექიმი იყო. ოჯახს საკმაოდ მაღალი ფინანსური შემოსავალი ჰქონდა. საიიჩი მარუიას მამის მდიდარმა პირადმა ბიბლიოთეკამ მომავალ მწერალს გააღვივა მარუიას ლიტერატურული მოთხოვნილება და ინტერესი კითხვის მიმართ. 

მარუია იაპონიის არმიაში გაიწვიეს 1945 წლის მარტში, როცა ჯერ კიდევ საშუალო სკოლის მოსწავლე იყო, მაგრამ საბრძოლო მოქმედებებში მონაწილეობა არ მიუღია, რადგან იაპონიამ მალევე დანებდა. ომის დასრულების შემდეგ დაასრულა საშუალო სკოლა ნიიგატაში, შემდეგ, 1947 წელს შევიდა ტოკიოს უნივერსიტეტში, რათა ინგლისური ლიტერატურა ესწავლა, თუმცა იგი ასევე სწავლობდა კლასიკურ იაპონურ ლიტერატურასაც. საკუთარი წერის სტილის განვითარებისთვის დაიწყო ინგლისური ნაწარმოებების თარგმნა. მან თარგმნა ჯოისის „ულისე“ (1964)  (თარგმანზე მასთან ერთად მუშაობდნენ იუიჩი ტაკამაცუ და ნაგაი რეიჯი), და „მხატვრის, როგორც ახალგაზრდა კაცის, პორტრეტი“ — 1969 წელს. ჯეიმზ ჯოისის ნაწარმოებებმა მოახდინა უდიდესი გავლენა მისი წერის მანერასა და სტილზე. ხარისხის მოპოვების შემდეგ ასწავლიდა ინგლისურ ლიტერატურას კოკუგაკუინის უნივერსიტეტში, შემდეგ კი — ტოკიოს უნივერსიტეტში. ამ დროს მან დაწერა რამდენიმე რომანი, მათ შორის „ეჰობა ნო კაო ო საკეტე“ (エホバ の 顔 を さけて, 1958), „კანატა ე“ (彼方 へ, 1962) და „სასამაკურა“ (笹まくら, „ბალახი ჩემი ბალიშისთვის“, 1966).

ლიტერატურული კრიტიკოსი

მარუია ასევე გავლენიანი ლიტერატურული კრიტიკოსი იყო, აქვეყნებდა რეცენზიებს ჟურნალებში შუკან ასაჰი და მაინიჩი შიმბუნში. მარუიამ თქვა, რომ წიგნის რეცენზიების ხარისხის გაუმჯობესება იაპონიაში იყო ერთ-ერთი რამ, რითაც ყველაზე ამაყობდა. მისი კრიტიკა და ესეები მოიცავს „გო-ტობა ინს“ (後鳥羽 院, „გადამდგარი იმპერატორი გო-ტობა“, 1973), „ნიჰონ ბუნგაკუში ჰაიავაკარის“ (日本文学史 早わかり, „სწრაფი სახელმძღვანელო იაპონური ლიტერატურის ისტორიაში“, 1976), „ასობი ჯიკანს“ (遊び 時間, „თამაშის დრო“, 1976) და „ჩუშინგურა ტო ვა ნანი კას“ (忠臣蔵 と は 何 か, „რა არის ჩუშინგურა?“ 1984).

გარდაცვალება

მარუია გარდაიცვალა გულის უკმარისობით 2012 წლის 13 ოქტომბერს.

ჯილდოები და აღიარება

1968 წელს მარუიამ მოიპოვა აკუტაგავას პრემია „ტოში ნო ნოკარისთვის“ (年 の 残り, „წლის დარჩენილი“). 1972 წელს გამოაქვეყნა „ტაია ჰიტორი ნო ჰანრანი“ (たった ひとり の 反乱, „ერთადერთი აჯანყება“), რომლისთვისაც მიიღო ტანიძაკის პრემია. მან ასევე მიიღო კავაბატას პრემია, კან კიკუჩის პრემია კულტურული ღირსებისთვის და ნომას ლიტერატურული პრემია (1985 წ.), და კულტურის ორდენი, რომელიც მიენიჭა 2011 წელს იაპონიის იმპერატორის მიერ.

სქოლიო

კატეგორია:იაპონელი მწერლები
კატეგორია:იაპონელი ლიტერატორები