ტიტე ქიქოძე

ეგნატე (ტიტე) სვიმონის ძე ქიქოძე (8 ნოემბერი, 1863 — 1939) — ქართველი ექიმი, თერაპევტი, საზოგადო მოღვაწე.

 ბიოგრაფია 
ტიტე ქიქოძე დაიბადა ქუთაისში მღვდლის ოჯახში. პირველდაწყებითი განათლება ქუთაისის კლასიკურ გიმნაზიაში მიიღო, რომელიც 1861 წელს დაამთავრა. 1861-1886 წლებში სწავლობდა მოსკოვის უნივერსიტეტში სამედიცინო ფაკულტეტზე.

1887 წლიდან ტიტე ქიქოძე მუშაობდა შინაგან საქმეთა სამინისტროში სამედიცინო მოხელის თანამდებობაზე. ეს სამსახური მას არ აკმაყოფილებდა და პეტერბურგის სამხედრო-სამედიცინო აკადემიაში მივლინება მოითხოვა.  მივლინებაში ყოფნის დროს დოქტორის ხარისხზე გამოცდების ჩასაბარებლად ემზადებოდა. 1889 წელს მან წარმატებით ჩააბარა გამოცდები და იმავე წელს ექიმ-ასისტენტად დაინიშნა პეტერბურგის ალექსანდრეს სახელობის საავადმყოფოში.

საავადმყოფოში პრაქტიკულ საქმიანობას ქართველი ექიმი ნაყოფიერად უთავსებდა მეცნიერულ მოღვაწეობას და ამ პერიოდში დაწერა სადოქტორო დისერტაცია თემაზე: „Патологическая анатомия крови при крупозном воспалении легких“ (სისხლის პათოლოგიური ანატომია ფილტვების ანთების დროს), რომელიც 1890 წლის 14 აპრილს პეტერბურგის სამხედრო-სამედიცინო აკადემიაში დაიცვა.

ტიტე ქიქოძე თავდაუზოგავად მუშაობდა ჯერ რუსეთის, ხოლო შემდეგ საქართველოს სხვადასხვა სამედიცინო დაწესებულებებში. მნიშვნელოვანია ქიქოძის თბილისში საქმიანობის პერიოდი. 1899 წელს იგი თბილისის გუბერნიის მთავარ ექიმად დაინიშნა და ამ საპატიო ადგილზე 21 წლის მანძილზე მოღვაწეობდა. ტიტე ქიქოძე დაუღალავად ზრუნავდა მოსახლეობის სამედიცინო მომსახურების გაუმჯობესებაზე. მის მიერ თბილისის გუბერნიის სოფლებში 13 ქსენონი და 18 სახელმწიფო სასოფლო საავადმყოფო გაიხსნა, რომელიც იყო პირველი უფასო სამედიცინო დახმარების სასოფლო უბნები საქართველოში. განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი იყო ტიტე ქიქოძის მიერ შექმნილი მალარიის საწინააღმდეგო ამბულატორიული ქსელი, რომელმაც ასობით მალარიით დაავადებული ადამიანი იხსნა სიკვდილისაგან.

1893 წლიდან ტიტე ქიქოძე გახლდათ ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების ნამდვილი წევრი. 1901 წლის 13 მარტს მან საზოგადოების წევრებს სთხოვა, მისთვის დროებით გადაეცათ „კარაბადინი“ და სხვა საექიმო წიგნები. ნიკოლოზ ცხვედაძემ მისი თხოვნა დააკმაყოფილა.

საქართველოში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ ქიქოძე მიიწვიეს ჯანმრთელობის დაცვის სახალხო კომისარიატის სანიტარულ-ეპიდემიური განყოფილების გამგის თანამდებობაზე. 1923 წლიდან იყო სახელმწიფო დაზღვევის თერაპევტ-კონსულტანტი.

მის კალამს ეკუთვნის რამდენიმე სამედიცინო ნაშრომი:  „თბილისის გუბერნიის მედიკურ-ტოპოგრაფიული ნარკვევები“, „თბილისის გუბერნიის  სოფლის მოსახლეობის სამედიცინო დახმარება“, „კერძო სასოფლო-საექიმო ქსენონები“, რომლებშიც აღწერილია საქართველოში სამედიცინო მომსახურების მდგომარეობა საბჭოთა ხელისუფლების დამყარებამდე.

ეგნატე ქიქოძეს ჰყავდა მეუღლე — ნინო დავითის ასული ბარათაშვილი და სამი შვილი: ეკატერინე, გიორგი და ვანო.

ტიტე ქიქოძე გარდაიცვალა 1939  წელს 75 წლის ასაკში.

რესურსები ინტერნეტში

კატეგორია:დაბადებული 1863
კატეგორია:დაბადებული 8 ნოემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1939
კატეგორია:ქართველი ექიმები
კატეგორია:ქართველი თერაპევტები
კატეგორია:ქართველი საზოგადო მოღვაწეები
კატეგორია:ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები