ჩაგამა

ჩაგამა(茶釜, ”ჩაის ჩაიდანი“) — იაპონური ტერმინი, რომელიც აღნიშნავს იაპონური ჩაის ცერემონიის დროს გამოყენებულ ლითონის ქვაბს ან ჩაიდანს. კამა დამზადებულია თუჯისგან და გამოიყენება ჩაის მოსამზადებლად გამოყენებული წყლის გასათბობად.

 აღწერა 
ჩაის ოთახში კამა თბება ან თბება პორტატულ მდუღარაზე (風炉 ფურო) ან  ჩაშენებულ კერაში (რო), რომელიც ჩაშენებულია ჩაის ოთახის იატაკში, სეზონის მიხედვით.

კამა ხშირად მრგვალი ან ცილინდრულია და თითოეულ მხარეს აქვს საკიდი ლითონის სახელურების, კან-ის, ჩასასმელად. ეს სახელურები გამოიყენება კამას სატარებლად და/ან როზე ჩამოსაკიდებლად. ალტერნატიულად, ან როდესაც გამოიყენება როგორც მწვადი, მისი გამოყენება შესაძლებელია სამფეხის სითბოს წყაროზე დასამაგრებლად (სენი, 1979, გვ. 22). ასევე არსებობს მწვადის კომპლექტები, რომლებშიც კამა განკუთვნილია სამფეხის გარეშე გამოსაყენებლად. კამა (釜) იაპონური ტერმინია ლითონის ჩაიდანის ან ჩაიდანის აღსანიშნავად. იაპონური ჩაის ცერემონიაში გამოყენებული კამასთვის სპეციფიკური ტერმინია ჩაგამა (茶釜, „ჩაის ჩაიდანი“). კამა დამზადებულია თუჯის ან სპილენძისგან და გამოიყენება ჩაის დასამზადებლად გამოყენებული წყლის გასათბობად.

რო (ჩაძირული კერა) გამოიყენება შემოდგომისას და ზამთარში, როდესაც ცივა. ჩაის ოთახის ტატამის იატაკზე კეთდება ხვრელი საკმევლის ცეცხლზე დასადებად. ეს ხვრელი გარშემორტყმულია ყუთის ჩარჩოთი, რომელშიც მოთავსებულია რობუჩი (炉縁, რო ჩარჩო). ასეთ ხვრელში საკმეველი უფრო სწრაფად გაცხელდება და უკეთ შეინარჩუნებს სითბოს. გარდა ამისა, ის გამოიყენება ცივ სეზონზე სითბოს გამოსახულების შესაქმნელად. რო-ს შემთხვევაში, საკმეველი მზადდება ნერიკოსგან (練香), რომელიც საკმევლის პატარა ბურთულებია, რომლებიც დამზადებულია ხის, სანელებლებისა და მწვანილების ნარევისგან, კოუბოკუს (香木) ნაცვლად, რომელიც მზადდება არომატული ხისგან, რომელიც გაზაფხულისა და ზაფხულის პროდუქტია.

ფურო (პორტატული მდუღარე) გამოიყენება გზაფხულსა და ზაფხულს. მათ აქვთ მრავალფეროვნული ფორმა და ადრეული ფორმები მზადდებოდა ბრინჯაოსგან, მაგრამ მოგვიანებით რკინისა და თიხის საცეცხლულები უფრო გავრცელდა.ფორმალური გამოყენებისთვის უპირატესობა ენიჭებოდა შავ ლაქირებულ, მოჭიქულ თიხის ფუროს. თერმული დაზიანების თავიდან ასაცილებლად მას ლაქირებულ დაფაზე ათავსებდნენ. რკინის ტიპის ფურო ფილაზე იდგა. ფუროს შიგნით იდებოდა ნაცრის ფენა, რომელსაც ჰაი (灰) ერქვა და ზემოდან ენთო სუმი. ფუროს კიდეზე არსებული ცეცხლის ფანჯარა ან ამოჭრილი ღიობი უზრუნველყოფდა სუმის (ქვანახშირის) სათანადოდ დასაწვავად საჭირო ნაკადს. შემდეგ ჯებირი პირდაპირ ბრინჯაოს ან რკინის კერაზე იდებოდა, მაგრამ თიხის კერისთვის სამკუთხა სტრუქტურა გამოიყენებოდა. ფუროსთვის განკუთვნილი ჯებირი ოდნავ უფრო პატარა იყო, ვიდრე როსთვის გამოყენებული (სენი, 1979, გვ. 22).

რო-ს ან ფუროს მომზადების რიტუალი ოდნავ განსხვავებულია, მაგრამ საფუძველი იგივეა.

 სქოლიო