ანიოლო გადი

ანიოლო გადი (; დ. დაახლ. 1350, ფლორენცია — გ. 16 ოქტომბერი, 1396, ფლორენცია) — იტალიური პროტორენესანსის ფლორენციული სკოლის ფერმწერი და მოქანდაკე. ფლორენციელ ხელოვანთა გადების ცნობილი ოჯახის წევრი. ჯოტესკების (ჯოტო დი ბონდონეს მიმდევრების) წარმომადგენელი. ფერმწერ ტადეო გადის ვაჟი. Thieme / Becker. Allgemeines Lexikon der bildenden Künstler von der Antike bis zur Gegenwart. — E.A. Leipzig, 1899 

ბიოგრაფია
ანიოლო დაიბადა დაახლოებით 1350 წელს. პირველი დოკუმენტი, რომელშიც იგი მოიხსენიება, 1368 წლით თარიღდება; მასში აღნიშნულია, რომ იგი რომში, ვატიკანის სასახლეში მუშაობდა პაპ ურბან V-სთვის თავის უფროს ძმასთან, ჯოვანისთან და თანაშემწეებთან — ჯოვანი და მილანოსა და ჯოტინოსთან ერთად. აშკარაა, რომ მან განათლება მიიღო ხელოვანთა ოჯახში, რომელშიც, მისი ძმის, ჯოვანის გარდა (რომლის შესახებაც ცოტა რამ არის ცნობილი, სავარაუდოდ, ნაადრევი გარდაცვალების გამო), ასევე შედიოდნენ მისი ცნობილი მამა — ტადეო და პაპა — გადო დი ძანობი.

ადრეული ასაკიდანვე ანიოლო იძულებული იყო საარსებო სახსრები თავად მოეპოვებინა, რის გამოც ფერწერის პარალელურად ვაჭრობასაც ეწეოდა. მისი შემოქმედების ადრეულ პერიოდს განეკუთვნება 1375 წლით დათარიღებული პოლიპტიქი ტახტზე დაბრძანებული მადონას, ყრმისა და წმინდანების გამოსახულებით. ნამუშევარი განკუთვნილი იყო სანტა-მარია-ნოველას დომინიკანელთა ტაძრისთვის და ამჟამად პარმის ეროვნულ გალერეაში ინახება. 1387 წელს ანიოლო გადი წმინდა ლუკას ფერმწერთა საძმოში გაწევრიანდა.GADDI, Agnolo Ada Labriola — Dizionario Biografico degli Italiani — Volume 51 (1998)  

პრატოს ტაძრის წმინდა სარტყლის კაპელაში, ანიოლო გადიმ ფრესკებზე ღვთისმშობლის ცხოვრების ისტორია და მისი წმინდა სარტყლის შესახებ არსებული ლეგენდა აღადგინა. იაკოპო დელი ალბერტის დაკვეთით, გადიმ ფლორენციის სანტა-კროჩეს ფრანცისკანული ეკლესიის მთავარ კაპელაში შეასრულა მოხატულობა თემაზე „ლეგენდა ჭეშმარიტი ჯვრის შესახებ“ — ეს ლეგენდა განსაკუთრებული პატივით სარგებლობდა ფრანცისკანელთა შორის.

ანიოლო გადის მიერ შესრულებული საკურთხევლის ხატები დაცულია ფლორენციის სანტა-მარია-ნოველასა და სანტო-სპირიტოს ეკლესიებში, ასევე ფლორენციის ნატიფი ხელოვნების აკადემიაში. 1381-1387 წლებში მან შექმნა მარმარილოს ქანდაკებების ესკიზები ლოჯია დელა სინიორიასა და ფლორენციის საკათედრო  ტაძრისთვის. ცხოვრების უკანასკნელ წლებში ანიოლო გადი ჩამოშორდა ფერწერას და ექსკლუზიურად კომერციული საქმიანობით დაკავდა. მხატვარი დაახლოებით ორმოცდახუთი წლის ასაკში, 1396 წლის 16 ოქტომბერს, ფლორენციაში გარდაიცვალა.

ანიოლო გადი ფლორენციული ხელოვნების განვითარების გარდამავალ პერიოდში ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა. მამამისის მსგავსად, იგი ჯოტოს შემოქმედების ძლიერ გავლენას განიცდიდა და ვერ შეძლო მხატვრული ენის რაიმე არსებითი განახლება. თავის დროზე მოთხოვნადი ხელოვანი მოგვიანებით თითქმის დაივიწყეს, ან მოიხსენიებდნენ, როგორც ფლორენციული ტრეჩენტოს ხელოვნებაში სტაგნაციის მაგალითს. XX საუკუნის კრიტიკოსები, მათ შორის ჯულიო კარლო არგანი, მას ახასიათებდნენ როგორც მონოტონურ, უსიცოცხლო და ზედმეტად მრავალსიტყვიერ მთხრობელს.Chisholm H. Agnolo Gaddi // Encyclopædia Britannica. — Vol. 11 (11th ed.). — Cambridge University Press. — Р. 383   Giulio Carlo Argan Storia dell’arte italiana, voll. I—III. — Firenze: Sansoni, 1968 

აღსანიშნავია, რომ ლორენცო მონაკომ და ჩენინო ჩენინიმ პირველი პროფესიული გამოცდილება სწორედ ანიოლო გადის სახელოსნოში მიიღეს.

გალერეა

რესურსები ინტერნეტში

სქოლიო

კატეგორია:იტალიელი მხატვრები
კატეგორია:მხატვრები ანბანის მიხედვით