ლუის ჰოვარდ ლატიმერი

ლუის ჰოვარდ ლატიმერი ( Lewis Howard Latimer დ. 4 სექტემბერი, 1848, ჩელსი, მასაჩუსეტსი, აშშ — გ. 11 დეკემბერი, 1928, ფლაშინგი, ნიუ-იორკი, აშშ) — ამერიკელი გამომგონებელი და პატენტების ტექნიკური ნახაზების შემსრულებელი. ლატიმერის გამოგონებები მოიცავდა აორთქლებით მოქმედ კონდიციონერს, ელექტრო ნათურების ნახშირბადის ძაფების წარმოების გაუმჯობესებულ პროცესს და სარკინიგზო ვაგონების საპირფარეშოს გაუმჯობესებულ სისტემას. 1884 წელს ლატიმერი შეუერთდა Edison Electric Light Company-ს, სადაც ლატიმერი მუშაობდა ნახაზების შემსრულებლად. ლუის ჰ. ლატიმერის სახლი, ლატიმერის ყოფილი საცხოვრებელი, რომელსაც ისტორიული ძეგლის სტატუსი მინიჭებული აქვს, მდებარეობს ლატიმერის პროექტების მახლობლად, 34–41 137-ე ქუჩაზე ფლაშინგში, კუინსი, ნიუ-იორკი.
ადრეული ცხოვრება და სამხედრო სამსახური
ლუის ჰოვარდ ლატიმერი დაიბადა ჩელსიში, მასაჩუსეტსის შტატში. ლუისი იყო რებეკა ლატიმერისა (1823–1910) და ჯორჯ ლატიმერის ოთხი შვილიდან ყველაზე უმცროსი. ლუისის დაბადებამდე, ლუისის დედა და ლუისის მამა გაიქცნენ მონობიდან ვირჯინიიდან და 1842 წლის 4 ოქტომბერს ჩაფრინდნენ ჩელსში. ბოსტონში ჩასვლის დღესვე ჯორჯი ამოიცნო ჯორჯის ყოფილი მფლობელის კოლეგამ და რამდენიმე დღის შემდეგ, 1842 წლის 20 ოქტომბერს, ჯორჯი დააპატიმრეს.ჯორჯს წარმოადგენდნენ ფრედერიკ დუგლასი და უილიამ ლოიდ გარისონი. საბოლოოდ ჯორჯმა შეძლო საკუთარი თავისუფლების გამოსყიდვა და ოჯახთან ერთად ცხოვრების გაგრძელება ჩელსში.
ლატიმერი ბავშვობაში დროს ატარებდა ჯორჯის სალონში,მის დახმარებაში.
როცა ლატიმერი 10 წლის იყო, ლატიმერის დედამ გადაწყვიტა ოჯახის დაყოფა დრედ სკოტის საქმეზე გადაწყვეტილების შემდეგ, რაც დაადგინა, რომ ცალკეული მონები უნდა დაემტკიცებინათ, რომ მონებს ჰქონდათ მფლობელის თანხმობა ლეგალურად თავისუფალი გამხდარიყვნენ; გადაწყვეტილებამდე ბევრმა მონამ მოიპოვა თავისუფლება თავისუფალ შტატებში გაქცევითა და შტატის მოქალაქეობის მიღებით, რაც მონებს გარკვეულ დაცვას აძლევდა შტატთაშორისი მონების დამჭერთა მცდელობებისგან. ლუისის მამას, ჯორჯ ლეტიმერს, არ ჰქონდა ჯორჯის ემანსიპაციის მტკიცებულება და სავარაუდოდ ჯორჯი გაიქცა ოჯახის დასაცავად.
მას შემდეგ რაც ლატიმერის მამას გაქცევა მოუხდა და ლატიმერის დედამ ოჯახის დაყოფა გადაწყვიტა, ლუისი და ლუისის ძმები გაგზავნეს ფერმერულ სკოლაში, ხოლო ლუისის დები ოჯახის მეგობართან დარჩნენ საცხოვრებლად.
ლუის ჰოვარდ ლატიმერი შეუერთდა აშშ-ს საზღვაო ძალებს 16 წლის ასაკში 1864 წლის 16 სექტემბერს და მსახურობდა როგორც მეზღვაური USS Massasoit-ზე.
კარიერა
აშშ-ს საზღვაო ძალებიდან საპატიო გათავისუფლების მიღების შემდეგ 1865 წლის 3 ივლისს, ლეტიმერმა მოიპოვა სამსახური ოფისის მოხელედ საპატენტო იურიდიულ კომპანიაში, Crosby Halstead and Gould, კვირაში $3.00 ხელფასით. ლეტიმერმა ისწავლა გონიოს, სახაზავისა და სხვა სამუშაო ინსტრუმენტების გამოყენება. მოგვიანებით, დამსაქმებლის შემდეგ რაც ლატიმერის უფროსმა ამოიცნო ლატიმერის ნიჭი საპატენტო ნახაზების ესკიზების შესრულებაში, ლატიმერი დააწინაურეს უფროსი ნახაზების შემსრულებლის პოზიციაზე და 1872 წლისთვის ლატიმერი იღებდა კვირაში $20s-ს.
გამოგონებები
1874 წელს ლეტიმერმა ერთობლივად (ჩარლზ მ. ბრაუნთან) მიიღო პატენტი სარკინიგზო ვაგონების საპირფარეშოს გაუმჯობესებულ სისტემაზე, რომელსაც ეწოდა სარკინიგზო ვაგონების წყლის კარადა (Water Closet for Railroad Cars).
1876 წელს ალექსანდერ გრეიამ ბელმა დაიქირავა ლატიმერი, რომელიც იმ დროს მუშაობდა ბელის საპატენტო იურიდიულ ფირმაში ნახაზების შემსრულებლად, რათა შეესრულებინა აუცილებელი ნახაზები ბელის ტელეფონზე პატენტის მისაღებად.
1879 წელს ლატიმერი გადავიდა ბრიჯპორტში, კონექტიკუტი, და დაიქირავეს როგორც ასისტენტ მენეჯერი და ნახაზების შემსრულებელი (US Electric Lighting Co.-ში, რომელიც ეკუთვნოდა ჰირამ მაქსიმს, თომას ედისონის კონკურენტს. კომპანიაში ყოფნისას ლეტიმერმა გამოიგონა ნახშირბადის ძაფების დამზადების პროცესის მოდიფიკაცია, რომელიც მიზნად ისახავდა გახეთქილობის შემცირებას კარბონიზაციის პროცესის დროს. მოდიფიკაცია მოიცავდა ძაფების ჩარჩოების მუყაოს კონვერტში მოთავსებას კარბონიზაციის დროს. ინგლისში მაქსიმის სანათი კომპანიის სახელით ყოფნისას, ლეტიმერმა ასწავლა მაქსიმის ნათურების დამზადების მთელი პროცესი, მათ შორის მინის დუღილი, 9 თვეში, რათა ქარხანა ამუშავებოდა.
1884 წელს ლეტიმერს შესთავაზეს მუშაობა თომას ედისონთან. სამუშაოსთან ერთად, რაც ედისონთან აკეთებდა, ლატიმერი ასევე პასუხისმგებელი იყო მონაცემების გერმანულ და ფრანგულ ენებზე თარგმნაზე და ინფორმაციის შეგროვებაზე.
ლეტიმერმა ასევე შეიმუშავა კონდიციონერის წინამორბედი, რომელსაც ეწოდა "აპარატი გაგრილებისა და დეზინფექციისთვის".
1894 წელს ლეტიმერმა დაიწყო პატენტის მოპოვება უსაფრთხო ლიფტზე, რომელიც ხელს უშლიდა მგზავრებს ლიფტიდან გამოვარდნასა და შახტაში ჩავარდნას.
1924 წელს, საპატენტო კონტროლის საბჭოს დაშლის შემდეგ, ლატიმერი გადავიდა Hammer and Schwartz-ში სამუშაოდ.
1918 წლის 11 თებერვალს ლატიმერი შეუერთდა Edison Pioneers-ებს, გახდა პირველი ფერადკანიანი ორგანიზაციის წევრი.
ნათურა
ლეტიმერმა მიიღო პატენტი 1881 წლის 13 სექტემბერს, ჯოზეფ ვ. ნიქოლსთან ერთად, ნახშირბადის ძაფების გამტარ მავთულებთან მიერთების მეთოდზე ელექტრო ნათურის შიგნით, და კიდევ ერთი პატენტი 1882 წლის 17 იანვარს "ნახშირბადების წარმოების პროცესზე", ნათურებისთვის ნახშირბადის ძაფების წარმოების მეთოდი, რომელიც ამცირებდა გახეთქილობას წარმოების პროცესის დროს ძაფების მუყაოს კონვერტში შეფუთვით.
მინი|მარჯვნივ|ლუის ლატიმერის ნათურა, 1883 - მეცნიერებისა და მრეწველობის მუზეუმი (ჩიკაგო)
Edison electric light company-იმ ნიუ-იორკში დაიქირავა ლატიმერი 1884 წელს როგორც ნახაზების შემსრულებელი და ექსპერტი მოწმე ელექტრო ნათებთან დაკავშირებულ საპატენტო სამართალწარმოებაში. ედისონთან ყოფნისას ლეტიმერმა დაწერა პირველი წიგნი ელექტრო განათებაზე, სახელწოდებით "ლუმინესცენტური ელექტრო განათება" (Incandescent Electric Lighting, 1890), და ზედამხედველობდა საჯარო ელექტრო განათების დანერგვას მთელ ნიუ-იორკში, ფილადელფიაში, მონრეალსა და ლონდონში.
როდესაც კომპანია გაერთიანდა ტომსონ-ჰიუსტონის ელექტრო კომპანიასთან (Thomson-Houston Electric Company) 1892 წელს ჯენერალ  General Electric-ის შესაქმნელად, ლატიმერი განაგრძობდა მუშაობას იურიდიულ განყოფილებაში.
1911 წელს ლატიმერი გახდა საპატენტო კონსულტანტი იურიდიული ფირმებისთვის.
ლიტერატურული შემოქმედებები
•	პოეზიის წიგნი სახელწოდებით "სიყვარულისა და ცხოვრების ლექსები" (Poems of Love and Life).
•	ტექნიკური წიგნი "ინკანდესენტური  ელექტრო განათება" (Incandescent Electric Lighting, 1890).
•	სხვადასხვა სტატიები აფრო-ამერიკული ჟურნალებისთვის.
•	პეტიცია მერ სეტ ლოუსთვის ბრუკლინის სასკოლო საბჭოს წევრის აღდგენის თაობაზე.
სხვა საქმიანობა
ლატიმერი ასწავლიდა ინგლისურსა და ნახაზების კურსებს იმიგრანტებს ჰენრი სტრიტის სახლში (Henry Street Settlement) ნიუ-იორკში.
ლატიმერი უკრავდა ვიოლინოზე და ფლეიტაზე, ხატავდა პორტრეტებს და წერდა პიესებს.
ლატიმერი იყო სამოქალაქო უფლებების ადრეული ადვოკატი. 1895 წელს ლუისმა დაწერა განცხადება ფერადკანიანთა ეროვნულ კონფერენციასთან დაკავშირებით თანასწორობის, უსაფრთხოებისა და შესაძლებლობების შესახებ.
გვიან პერიოდში, მიუხედავად იმისა, რომ ლატიმერი აღარ იყო აქტიური სამხედრო, ლატიმერი რჩებოდა პატრიოტი. ლატიმერი იყო ვეტერანთა ორგანიზაციის, რესპუბლიკის დიდი არმიის (Grand Army of the Republic), ადრეული და აქტიური წევრი. ლატიმერი მოქმედებდა როგორც მდივანი და ადიუტანტი.
პირადი ცხოვრება
ლეტიმერმა დაქორწინდა მერი უილსონ ლუისზე 1873 წლის 15 ნოემბერს ფოლ რივერში, მასაჩუსეტსი. მერი დაიბადა პროვიდენსში, როდ-აილენდი, ლუიზა მ.-სა და უილიამ ლუისის ქალიშვილი. წყვილს ჰყავდა ორი ქალიშვილი: ემა ჯანეტი (1883–1978) და ლუიზა რებეკა (1890–1963). ჯანეტმა დაქორწინდა ჯერალდ ფიცჰერბერტ ნორმანზე, პირველი ფერადკანიანი, რომელიც დაიქირავეს როგორც საშუალო სკოლის მასწავლებელი ნიუ-იორკის საჯარო სასკოლო სისტემაში, და ჰყავდა ორი შვილი: უინიფრედ ლეტიმერ ნორმანი (1914–2014), სოციალური მუშაკი, რომელიც მოქმედებდა როგორც ბაბუის მემკვიდრეობის მცველი, და ჯერალდ ლეტიმერ ნორმანი (1911–1990), რომელიც გახდა ადმინისტრაციული სამართლის მოსამართლე.
1879 წელს ლატიმერი და ლატიმერის მეუღლე, მერი, გადავიდნენ ბრიჯპორტში, კონექტიკუტი, ლატიმერის დედასთან, რებეკასთან და ძმასთან, უილიამთან ერთად. ლატიმერი და ოჯახი დასახლდნენ უბანში, რომელსაც ეძახდნენ "პატარა ლიბერია", რომელიც ჩამოყალიბდა მე-19 საუკუნის დასაწყისში თავისუფალი ფერადკანიანების მიერ. უბანში უკვე ცხოვრობდნენ ლატიმერის ოჯახის სხვა წევრები: ლატიმერის ძმა ჯორჯ ა. ლატიმერი, ჯორჯის მეუღლე ჯეინი, ჯორჯის და მარგარეტი და მარგარეტის ქმარი ავგუსტუს ტ. ჰოულიი და ავგუსტუსისა და მარგარეტის შვილები. მერი გარდაიცვალა ბრიჯპორტში 1924 წელს.
გარდაცვალება და მემკვიდრეობა
25 წლის განმავლობაში, 1903 წლიდან სიკვდილამდე 1928 წელს, ლატიმერი ცხოვრობდა ოჯახთან ერთად სახლში ჰოლი ავენიუზე, სახლი, რაც ახლა ცნობილია როგორც აღმოსავლეთ ფლაშინგის სექცია კუინსში, ნიუ-იორკი. ლატიმერი გარდაიცვალა 1928 წლის 11 დეკემბერს, 80 წლის ასაკში. დაახლოებით სამოცი წლის შემდეგ ლატიმერის გარდაცვალებიდან, ლატიმერის სახლი გადაიტანეს ჰოლი ავენიიდან 137-ე ქუჩაზე ფლაშინგში, კუინსი, რაც დაახლოებით 1.4 მილით ჩრდილო-დასავლეთით არის საწყისი ადგილიდან.
•	ლატიმერი შერჩეულია გამომგონებელთა ეროვნულ დიდების დარბაზში (National Inventors Hall of Fame) ელექტრო ძაფების წარმოების ტექნიკებზე მუშაობისთვის.
•	ლატიმერის ოჯახის სახლი მდებარეობს ლატიმერის ადგილზე (Latimer Place) ფლაშინგში, კუინსი. სახლი გადატანილ იქნა საწყისი ადგილიდან ახლომდებარე პატარა პარკში და გარდაიქმნა ლუის ჰ. ლატიმერის სახლ-მუზეუმად გამომგონებლის პატივსაცემად.
ლატიმერი იყო ფლაშინგის, ნიუ-იორკის უნიტარიანული ეკლესიის დამფუძნებელი წევრი.
საცხოვრებელი კორპუსების ერთობლიობას ფლაშინგში ეწოდება "ლატიმერის ბაღები" (Latimer Gardens).
დაწყებითი სკოლა 56 (P.S. 56) კლინტონ ჰილში, ბრუკლინი, დასახელებულია ლუის ჰ. ლატიმერის სახელობის სკოლა.
გამოგონებათა პროგრამა მასაჩუსეტსის ტექნოლოგიის ინსტიტუტში (MIT) დასახელებულია ლატიმერის სახელზე.
1968 წლის 10 მაისს, სკოლა ბრუკლინში, ნიუ-იორკი ხელახლა შეეწირა ლუის ჰ. ლატიმერის სკოლას ლატიმერის ხსოვნის პატივსაცემად.
	1988 წელს ჩამოყალიბდა კომიტეტი, ლუის ჰ. ლატიმერის კომიტეტი, რათა გადაერჩინათ ლატიმერის სახლი ფლაშინგში, ნიუ-იორკი.
	2023 წლის 23 სექტემბერს ლატიმერის საფლავის ქვა დაეთმო ლეტიმერს ფოლ რივერში, მასაჩუსეტსი.

კატეგორია:ამერიკელი გამომგონებლები
კატეგორია:დაბადებული 4 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1848
კატეგორია:გარდაცვლილი 11 დეკემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1928