ტაცუო ნაგაი

ტაცუო ნაგაი (永井 龍男, ნაგაი ტაცუო; დ. 20 მაისი 1904 — გ. 12 ოქტომბერი, 1990) — მოთხრობების, რომანებისა და ესეების ავტორი, რომელიც აქტიურად მოღვაწეობდა იაპონიის შოვას პერიოდში და ცნობილი იყო ქალაქური ცხოვრების ასახვით. ნაგაი ასევე ცნობილი იყო, როგორც ჰაიკუს პოეტი, ფსევდონიმით „ტომონკიო“.

ბიოგრაფია

ადრეული წლები

ნაგაი დაიბადა ტოკიოს სარუგაკუჩოს ღარიბულ უბანში, ღარიბულ პირობებში. იძულებული გახდა, სკოლა დაეტოვებინა დაწყებითი სკოლის დამთავრების შემდეგ, მამის ავადმყოფობისა და ნაადრევი გარდაცვალების გამო. თუმცა, მან უკვე დაიწყო ლიტერატურული ნიჭის გამოვლენა და მისი პირველი რომანი Kappan-ya no Hanashi („ამბავი მბეჭდავის მაღაზიის შესახებ“) გამოქვეყნდა, როდესაც ის 16 წლის იყო. ამ რომანმა პრემია მოიპოვა კონკურსში და მაღალი შეფასება მიიღო ცნობილი ავტორისა და რედაქტორის, კან კიკუჩისგან.

ამ წახალისების შედეგად ნაგაიმ თავისი ენერგია მიუძღვნა წერას, 1923 წელს სასცენო პიესა წარადგინა საიმპერატორო ბაღის თეატრში და გამოაქვეყნა Kuroi Gohan („შავი ბრინჯი“) ყოველთვიურ ლიტერატურულ ჟურნალ ბუნგეიშუნჯუში, რომელიც დაარსდა კან კიკუჩის მიერ. 1924 წელს, ცნობილ ლიტერატურულ კრიტიკოს კობაიაში ჰიდეოსთან და რამდენიმე სხვა ადამიანთან ერთად, მან გამოსცა საკუთარი ყოველთვიური ლიტერატურული ჟურნალი, სახელწოდებით იამამაიუ.

კარიერა

1927 წელს, მუშაობის გაგრძელების პარალელურად, ნაგაი აიყვანეს ბუნგეიშუნჯუს რედაქტორად. ამ პერიოდში მან დახმარება გაუწია აკუტაგავასა და ნაოკის პრემიების საფუძვლების ჩაყრაში, რომლებიც შეიქმნა 1935 წელს, და მოგვიანებით გახდა შესარჩევი კომიტეტის წევრი.

1934 წლის იანვარში, ავტორ კუბოტა მანტაროს ცოლის რეკომენდაციით, ნაგაი დაქორწინდა კუმე მასაოს ქალიშვილზე.

1943 წლის აპრილში ტაცუო ნაგაიმ იმოგზაურა სინძინში, მანჯუკუოს დედაქალაქში, ბუნგეიშუნჯუს დამოუკიდებელი ფილიალის შესაქმნელად და დაბრუნდა ტოკიოში 1945 წლის მარტში, რათა ჟურნალში აღმასრულებელი დირექტორის პოსტი დაეკავებინა.

თუმცა, კორესპონდენტად ომის პერიოდში მის აქტიურობასთან დაკავშირებით, ნაგაი გათავისუფლდა სახელმწიფო სამსახურიდან ამერიკის საოკუპაციო ხელისუფლების მიერ მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ. მან გადაწყვიტა, კონცენტრირება მოეხდინა მოთხრობების დაწერაზე, როგორც პროფესიაზე. 1947 წელს შექმნილი Asagiri („დილის ნისლი“) კრიტიკოსების მიერ კარგად იქნა მიღებული.Bungei Shunju,  Award winners 

წარმატება და აღიარება

ტაცუო ნაგაიმ დაწერა რამდენიმე მოკლე რომანი, მათ შორის, Mikan („ფორთოხალი“), Ikko („ერთი“) და Aki („შემოდგომა“), რომლებიც 1965 წელს შეიკრიბა ანთოლოგიაში სახელწოდებით Ikko sono ta („ერთი და სხვები“), რომელსაც მიენიჭა ნომას პრემია და იაპონიის ხელოვნების აკადემიის ჯილდო იმავე წელს.

ნაგაი გახდა იაპონიის ხელოვნების აკადემიის წევრი 1968 წელს. 1972 წელს მას მიანიჭეს კან კიკუჩის პრემია. მისმა 1972 წლის რომანმა Kochabanba yuki (コチャバンバ行き) მოიპოვა 24-ე იომიურის პრემია. 1974 წელს ტაცუო ნაგაის იაპონიის მთავრობამ მიანიჭა წმინდა საგანძურის ორდენი (მე-2 კლასი). იმავე წელს მან მიიღო კავაბატა იასუნარის ლიტერატურული პრემია. 1981 წელს იაპონიის ხელისუფლებამ ნაგაის გადასცა იაპონიის მთავრობის კულტურის ორდენი. იმავე წელს კოდანშამ გამოაქვეყნა მისი თხზულებათა კრებული 12 ტომად.

ცხოვრების ბოლო წლები

ნაგაი ცხოვრობდა კამაკურაში, კანაგავას პრეფექტურაში, 1934 წლიდან გარდაცვალებამდე. მწერალი გულის შეტევით აღესრულა 1990 წელს, 86 წლის ასაკში. ნაგაი იყო კამაკურას ლიტერატურის მუზეუმის პირველი დირექტორი (1985 წლიდან 1990 წლამდე). მისი საფლავი მდებარეობს საიკაი-ჯის ტაძარში მიტაში, ტოკიო.

ნაშრომები

朝霧 (asagiri) „დილის ნისლი“, რომელიც წარმოადგენს ნაწილობრივ ფიქციას (მხატვრულ ტექსტს) და ნაწილობრივ — ესეს ჟანრს, ინგლისურად ითარგმნა ედვარდ სეიდენსტიკერის მიერ (ISBN 978-0804812269).

იხილეთ აგრეთვე

Japanese literature
List of Japanese authors

წყაროები

 Washburn Dennis. Studies in Modern Japanese Literature: Essays and Translations in Honor of Edwin McClellan. The Journal of Asian Studies, Vol. 58, No. 1 (Feb., 1999), pp. 217–220

კატეგორია:იაპონელი მწერლები