კარბელაშვილები

კარბელაშვილები – ქართველ მგალობელ-მომღერალთა საგვარეულო, რომელიც თითქმის სამი საუკუნის განმავლობაში (XVIII საუკუნიდან XX საუკუნის პირველ მესამედამდე) თაობიდან თაობას გადასცემდა სრული მგალობლის ტრადიციას, რაც ყოველი საგალობლის სამივე ხმის ცოდნასა და ლოტბარობას გულისხმობს.

კარბელაშვილების საგვარეულოს სათავეში ედგა პეტრე გრიგოლის ძე ხმალაძე (1754–1848), იგივე კარბელა (სახელი შეარქვეს სოფ. კარბში ცხოვრების გამო, საიდანაც მომდინარეობს კარბელაშვილების გვარიც). პეტრემ სამგალობლო ხელოვნება ერეკლე II-ის კარზე შეისწავლა. წლების განმავლობაში გალობდა კათოლიკოს პატრიარქ ანტონ II-თან სამთავისის საკათედრო ტაძარში. გალობას ასწავლიდა მდინარე ლეხურის ხეობის ტაძრებსა და სოფლებში.

კარბელაშვილების საგვარეულო ასეთია:

 პეტრე გრიგოლის ძე ხმალაძე (1754–1848), იგივე კარბელა;
 გრიგოლ პეტრეს ძე (1812–1880) – მღვდელი, დიაკვანი, სრული მგალობელი; ჰყავდა 5 ვაჟი და ერთი ქალიშვილი (სიდონია):
 ფილიმონი (1836–1879) – მღვდელი, 1869–1879 წლებში სამთავისის საკათედრო ტაძრის მქადაგებელი და მგალობელი;
 ანდრია (1851–1924) – მგალობელი, 1924 წლის აჯანყებაში მონაწილეობის გამო თავის ძმა პეტრესთან ერთად ბოლშევიკებმა დააკავეს და ტირიფონის ველზე დახვრიტეს;
 პოლიევქტოსი (1855–1936) – მუსიკოსი, მგალობელი, დეკანოზი, მწერალი, ისტორიკოსი, საზოგადო მოღვაწე;
 ფილიმონ პოლიევქტოსის ძე (1870–1930) – მღვდელი, მგალობელი და პედაგოგი. განათლება მამასთან მიიღო. მუშაობდა დიაკვნად, მღვდლად სასულიერო სასწავლებელსა და თბილისის სასულიერო სემინარიაში. დიდი წვლილი შეიტანა ქართლ-კახური საგალობლების ნოტებზე გადატანისა და გამოცემის საქმეში;
 ვასილი (1855–1936) – მუსიკოსი, მგალობელი, საზოგადო მოღვაწე, ეპისკოპოსი;
 პეტრე (1860–1924) – მგალობელი, თავის ძმა ანდრიასთან ერთად დახვრიტეს.

2011 წელს საქართველოს ეკლესიის სინოდის გადაწყვეტილებით ხუთივე ძმა წმინდანებად შერაცხეს (ხსენების დღე – 6 სექტემბერი).

 ლიტერატურა 


კატეგორია:ქართველი მგალობლები