შალვა დადიანი (აგრონომი)

შალვა ნიკოლოზის ძე დადიანი (დ. 1892, სოფ. ნოქალაქევი, ახლანდ. სენაკის მუნიციპალიტეტი, — გ. 1938) — ქართველი აგრონომი.

განათლებით აგრონომი, ყოფილი ოფიცერი. 1920 წლიდან იყო სოციალ-დემოკრატიული მუშათა (ბოლშევიკური) პარტიის წევრი. 1930-იან წლებში მუშაობდა საქართველოს მეცხოველეობის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის დირექტორად. 1937 წელს დააპატიმრეს. ბრალად ედებოდა, რომ მიწათმოქმედების სახალხო კომისრის ვიქტორ გვარამიას დავალებით ინსტიტუტში ხელმძღვანელობდა „კონტრრევოლუციურ, მავნებლურ ორგანიზაციას“, რომლის მიზანი იყო „საბჭოთა ხელისუფლების დამხობა, საქართველოს საბჭოთა კავშირისგან ჩამოცილება და კაპიტალისტური წყობის აღდგენა“.გაზ. „ზარია ვოსტოკა“, №19, 25 იანვარი 1938. — გვ. 3–4.გაზ. „კომუნისტი“, №20, 26 იანვარი. — გვ. 2. 1938 წლის 27 იანვარს საქართველოს უზენაესი სასამართლოს სპეციალურმა სასამართლო კოლეგიამ (თავმჯდომარე მიხეილ ისაკაძე) მიუსაჯა სასჯელის უმაღლესი ზომა — დახვრეტა. დადიანთან ერთად გაასამართლეს და სიკვდილით დასჯა მიუსაჯეს მის თანამშრომლებს — პროფ. ალექსანდრე სანაძეს, ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილე იერემია გარსიაშვილს, შალვა ყიფიანს, ნიკოლოზ ჯაფარიძეს.გაზ. „ლიტერატურული საქართველო“, №3, 30 იანვარი 1938. — გვ. 3.

სქოლიო

კატეგორია:დაბადებული 1892
კატეგორია:გარდაცვლილი 1938
კატეგორია:ქართველი აგრონომები
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში
შალვა