ანა მარია არდუინო

ანა მარია არდუინო (დ. 1672 – გ. 1700) — იტალიელი რეგენტი, საზოგადო მოღვაწე, მხატვარი და მწერალი. იგი იყო პიომბინოს სამთავროს რეგენტი მისი ვაჟის, პრინცი ნიკოლო II ლუდოვისის, არასრულწლოვანების დროს 1699–1700 წლებში.

 ცხოვრება 
დაიბადა 1672 წელს იტალიის ქალაქ მესინაში, პოლიცელი პრინცისა და ფლორესტელი მარკის, ჯოვანა ფურნარისა და პაოლო არდუინოს ოჯახში. იყო სიცილიური თავადაზნაურობის არისტოკრატული ოჯახის, ნოტარბარტოლოს ოჯახის შთამომავალი. წერდა ნაშრომებს და სწავლობდა სკოლაში ფსევდონიმით გეტილდე ფარეზია.

1697 წელს დაქორწინდა პიომბინოს პრინცზე, ჯოვან ბატისტა ლუდოვისიზე (1647 – 24 აგვისტო, 1699). მათ შეეძინათ შვილი, სახელად ნიკოლო II ლუდოვისი (დაახლ. 1698–1699) და ცხოვრობდნენ რომში. 1697 წელს სწავლობდა არკადიის აკადემიაში (Accademia dell'Arcadia).

ის ლექსებსა და სონეტებს ლათინურ და იტალიურ ენებზე წერდა ფსევდონიმით გეტილდე ფარეზია.

მისი მეუღლე 1699 წელს გარდაიცვალა და მამის გარდაცვალების შემდეგ რამდენიმე სამთავროს მემკვიდრეობა ნიკოლო II ლუდოვისის გადაეცა, ხოლო მისი არასრულწლოვანების პერიოდში რეგენტის თანამდებობა ანა მარია არდუინომ ეკავა.

იმავე წელს, 1699 წელს, მისი მცირეწლოვანი ვაჟი გარდაიცვალა. არდუინო მალევე გარდაიცვალა ნეაპოლში, იტალიაში, 1700 წლის 29 დეკემბერს, 28 წლის ასაკში. დაკრძალულია სან დიეგო ალ'ოსპედალეტოს ეკლესიაში. დაკრძალულია თავის შვილთან ერთად და საფლავებზე მოთავსებულია ორი მარმარილოს ბარელიეფი, სადაც გამოსახულია ვაჟი და დედა. ბარელიეფები 1703-1704 წლებში ჯაკომო კოლომბომ შექმნა.

 სქოლიო 

კატეგორია:ფსევდონიმიანი ქალი მწერლები
კატეგორია:გარდაცვლილი 1700
კატეგორია:დაბადებული 1672