ჟოზეფ რენე ბელო

ჟოზეფ რენე ბელო (; დ. 18 მარტი, 1826, პარიზი — გ. 18 აგვისტო, 1853, ველინგტონის არხი) — არქტიკის ფრანგი მკვლევარი.

ბიოგრაფია
ჟოზეფ რენე ბელო დაიბადა 1826 წლის 18 მარტს პარიზში, მეზღვაურის ოჯახში. 1831 წელს ოჯახთან ერთად როშფორში გადავიდა საცხოვრებლად. როშფორის ხელისუფლების დახმარებით, 15 წლის ასაკში მას ბრესტის საზღვაო სკოლაში ჩაბარების უფლება მიეცა, სადაც ორი წელი ისწავლა და მაღალი რეპუტაცია დაიმსახურა. შემდეგ მან მონაწილეობა მიიღო 1845 წლის ანგლო-ფრანგულ ექსპედიციაში მადაგასკარზე და გამორჩეული საქციელისთვის საპატიო ლეგიონის ჯვარი მიიღო. შემდეგ მან მონაწილეობა მიიღო ანგლო-ფრანგულ რიო-დე-ლა-პლატას ბლოკადაში, პარანას ბლოკადაში სამხრეთ ამერიკასთან, რამაც რიო-დე-ლა-პლატას ვაჭრობისთვის გახსნა.

1851 წელს ის შეუერთდა არქტიკულ ექსპედიციას კაპიტან უილიამ კენედის მეთაურობით, სერ ჯონ ფრანკლინის საძებნელად.Chisholm, Hugh, ed. (1911), "Bellot, Joseph René", Encyclopædia Britannica, vol. 3 (11th ed.), Cambridge University Press, pp. 704–705

1852 წლის თებერვალში კენედი და ბელო ბატი ბეიში მდებარე ზამთრის საცხოვრებლიდან ძაღლებით გასეირნებაზე გაემგზავრნენ და სამხრეთით ბრენტფორდის ყურეში გაემგზავრნენ, სადაც აღმოაჩინეს ბელოტის სრუტე, სრუტე ბუთია ფელიქსსა და სომერსეტის კუნძულს შორის. შემდეგ ისინი დასავლეთისკენ გააგრძელეს გზა, რათა უელსის პრინცის კუნძული ომანის ყურემდე გადაკვეთონ და პილ საუნდისა და კეიპ უოკერის გავლით ბატი ბეიში დაბრუნდნენ - სულ 1800 კმ. ბელოს ექსპედიცია მისი გარდაცვალების შემდეგ, 1854 წელს გამოქვეყნდა.

1852 წლის დასაწყისში ბელო ლეიტენანტის წოდებაში დაწინაურდა და იმავე წელს კაპიტან ედვარდ ავგუსტუს ინგლფილდის მეთაურობით ფრანკლინის სამძებრო ექსპედიციას ახლდა. სერ ედვარდ ბელჩერთან საკომუნიკაციოდ ორ თანამებრძოლთან ერთად სახიფათო მოგზაურობაში გამგზავრებისას, ის მოულოდნელად ველინგტონის არხში ყინულის ნაპრალში გაუჩინარდა. მემორიალური საფლავი ახლომდებარე ბიჩის კუნძულზე აშენდა. მის ოჯახს პენსია იმპერატორმა ნაპოლეონ III-მ დაუნიშნა.

ხსოვნა
მის პატივსაცემად, მთვარის ერთ-ერთ კრატერს დაარქვეს ბელო.

რესურსები ინტერნეტში



სქოლიო

კატეგორია:არქტიკის მკვლევრები