ჰასეგავა შიგურე

ლიტერატურათმცოდნე ბარბარა ჰარტლი სტატიაში „ბავშვობის მოგონებების სივრცე: ჰასეგავა შიგურე და ძველი ნიჰონბაში" ჰასეგავა შიგურეს ახასიათებს, როგორც მეორე მსოფლიო ომამდელი ეპოქის ერთ-ერთ „მთავარ ლიტერატურულ ფიგურას“.

ბიოგრაფია 
ადრეული წლები

ჰასეგავა შიგურე დაიბადა სახელით ჰასეგავა იასუ () ტორიაბურა-ჩოში, ნიჰონბაშის რაიონში (დღეს — ოდენმა-ჩოს ნაწილი). მისი ოჯახი ვაჭრობით იყო დაკავებული. დედა წარმოშობით ჰატამოტოს (), ძველი სამურაების ოჯახიდან იყო, ხოლო მამა — იურისტი, რომელიც ერთ-ერთი პირველი იყო, ვინც იურისპრუდენციას თანამედროვე მეთოდებით მისდევდა იაპონიაში.

იგი იყო ოჯახის უფროსი შვილი და ჰყავდა ორი ძმა და ოთხი და, მათ შორის — ჰასეგავა ჰარუკო. ბავშვობის წლები აღწერილია მის ნაშრომში „ძველი თხრობა ნიჰონბაშის შესახებ“. ლიტერატურისადმი ინტერესი მას შინ მცხოვრებმა შეგირდმა გაუღვივა, მიუხედავად იმისა, რომ დედა გოგონების განათლებას ეწინააღმდეგებოდა.Mansfield, Stephen. Tokyo A Cultural History. Oxford University Press, April 29, 2009. , 9780199729654. p. 97.

ქორწინება და კარიერის დასაწყისი

19 წლის ასაკში მამამ იგი იძულებით გაათხოვა. ეს გამოცდილება, ჰარტლის შეფასებით, „მწარე“ იყო და მნიშვნელოვნად შეუწყო ხელი შიგურეს სოციალური უსამართლობის მიმართ მგრძნობელობის ჩამოყალიბებას, განსაკუთრებით ქალთა მდგომარეობის კონტექსტში.

1905 წელს ჰასეგავა გახდა ეპოქის პირველი „აღიარებული“ კაბუკის დრამატურგი ქალი. იგი აქტიურად წერდა პიესებსა და სერიულ ლიტერატურას.Frederick, Sarah. Turning Pages: Reading And Writing Women's Magazines in Interwar Japan. University of Hawaii Press, January 1, 2006. , 9780824829971. p. 141.

ნიონინ გეიჯუცუ

1923 წელს ჰასეგავამ და ოკადა იაჩიომ () დააარსეს ლიტერატურული ჟურნალი, რომელიც 1928 წელს გამოვიდა სახელწოდებით „ქალები და ხელოვნება“ (). ჟურნალს უმთავრესად აფინანსებდნენ მისი მეორე ქმრის, მიკამი ოტოკიჩის () ჰონორარებიდან.

ბარბარა ჰარტლის შეფასებით, ჰასეგავა შიგურე იყო ჟურნალის „მთავარი მამოძრავებელი ძალა“.Tanaka, p. 157.

ლიტერატურული მემკვიდრეობა

პიესები

ჰასეგავა შიგურეს დრამატურგია გამოირჩევა ფსიქოლოგიური სიღრმითა და სოციალური მგრძნობელობით. შიგურე განსაკუთრებულ ყურადღებას უთმობდა ქალის შინაგან კონფლიქტებს, მორალურ არჩევანსა და საზოგადოებრივ ჩარჩოებთან დაპირისპირებას. მკვლევრები აღნიშნავენ, რომ მისი პიესები სცილდება ტრადიციულ კაბუკის სქემებს და ქმნის ახალ ესთეტიკას, სადაც ემოციური დაძაბულობა და ინდივიდუალური ხმა დომინანტურ მნიშვნელობას იძენს. ამ მხრივ, ჰასეგავა შიგურე ითვლება კაბუკის მოდერნიზაციის ერთ-ერთ მნიშვნელოვან ფიგურად.

ჰასეგავა შიგურეს პიესები ძირითადად კაბუკის სცენებისთვის იწერებოდა. მკვლევართა შეფასებით, ისინი ეწინააღმდეგებოდა ტრადიციულ ტრაგიკულ დასასრულს და წარმოაჩენდა ქალ პერსონაჟებს, რომლებიც თვითრეალიზაციასა და დამოუკიდებლობას ესწრაფოდნენ.Poulton, M. Cody. A Beggar's Art: Scripting Modernity in Japanese Drama, 1900-1930. University of Hawaii Press, 2010. , 9780824833411. p. 257.ჩოჯი მიდარე („მერყევი კვალი“, 1911)
„ერთი შუადღე“ (1912)
„ძაღლი“ (1923)ტეგონა (1941) — ლირიკული ერთაქტიანი პიესა
„ყინულის წვიმა“ — მომაკვდავი ქალის ბოლო საათების ამსახველი პიესა

სხვა ნაშრომები

„ძველი ამბავი ნიჰონბაშის შესახებ“
ტაზავა ინაბუნეს გამოგონილი ბიოგრაფია — „მეიჯი ტაიშო ჯოსეი შო“ სერიის ნაწილიOrtabasi, Melek. "Tazawa Inabune (1874-1896)". In: Copeland, Rebecca L. and Melek Ortabasi (editors). The Modern Murasaki: Writing by Women of Meiji Japan (Asia Perspectives: History, Society, and Culture). Columbia University Press, August 13, 2013. , 9780231510660. Start p. 151. CITED: p. 158.

კრებულები

 Hasegawa, Shigure. Hasegawa Shigure zenshū. In five volumes. Tokyo: Fuji shuppan, 1993.  

ლიტერატურა
 Hartley, Barbara. "The space of childhood memories: Hasegawa Shigure and Old Nihonbashi." Japan Forum, Volume 25, Issue 3 (Special Issue:   NYONIN GEIJUTSU), 2013. p. 314–330. Published online on July 2, 2013. doi:10.1080/09555803.2013.804109.
 Tanaka, Yukiko. Women Writers of Meiji and Taisho Japan: Their Lives, Works and Critical Reception, 1868-1926. McFarland & Company, September 1, 2000. , 9780786481972.

იაპონურენოვანი
 Ikuta, Hanayo. Ichiyō to Shigure—denki: Higuchi Ichiyō/Hasegawa Shigure denki sōsho. Tokyo: Ōzorasha, 1992.
 Inoue, Yoshie. "Hasegawa Shigure Aru hi no gogo." In: Nihon kindai engekishi kenkyūkai, 20-seiki no gikyoku. 1:121-122.
 Iwahashi, Kunie (岩橋 邦枝 Iwahashi Kunie). Hyōden: Hasegawa Shigure. Tokyo: Chikuma shobō, 1993.
 Ogata, Akiko. Nyonin geijutsu no sekai—Hasegawa Shigure to sono shūhen. Tokyo: Domesu shuppan, 1980.
 Ogata, Akiko. Kaguyaku no jidai—Hasegawa Shigure to sono shūhen. Tokyo: Domesu shuppan, 1993.
 Ogata Akiko. "Watarikiranu hashi—Hasegawa Shigure, sono sei to sakuhin." In: Ogata, Akiko et al (editors). Feminizumi hihyō e no shōtai: Kindai josei bungaku o yomu. Gakugei shorin, 1995. Start p. 101.
 Watanabe, Tamotsu. "Kaisetsu: kannō to zetsubō." In: Hasegawa, Shigure. Jōnetsu no onna: Kindai josei sakka senshū''. Yumani shobō, 2000. 28:6.

რესურსები ინტერნეტში
 長谷川 時雨 - Aozora Bunko

სქოლიო

კატეგორია:იაპონელი ქალი მწერლები
კატეგორია:იაპონელი დრამატურგები