ჟანა დე ლესტონაკი

წმინდა ჟანა (იოანა) დე ლესტონაკი (; დ. 27 დეკემბერი, 1555, ბორდო — გ. 2 თებერვალი, 1640, ბორდო) — ფრანგი მონაზონი, რომელმაც 1607 წელს დააარსა კონგრეგაცია „ღვთისმშობლის საზოგადოების დები“ (). ახალი ორდენი, რომელიც დაარსებიდან მალევე დაამტკიცა პაპმა პავლე V-მ, გახდა წმინდა საყდრის მიერ ოფიციალურად აღიარებული პირველი ქალ მასწავლებელთა სამონასტრო ორდენი.

ცხოვრება
ჟანა დე ლესტონაკი დაიბადა 1556 წელს ბორდოში, ბორდოს პარლამენტის წევრის, რიშარ დე ლესტონაკისა და ცნობილი ფილოსოფოსის, მიშელ ეკემ დე მონტენის დის, ჟანა ეკემის ოჯახში. იგი იზრდებოდა პროტესტანტ რეფორმატორებსა და კათოლიკური სარწმუნოების დამცველებს შორის მძაფრი კონფლიქტის პერიოდში. აზრთა სხვადასხვაობა მის ოჯახშიც არსებობდა: დედამისი, თავდაჯერებული კალვინისტი, ცდილობდა ჟანას მოქცევას, ხოლო მამა და ბიძა — მიშელ დე მონტენი — კათოლიკურ აღმსარებლობას ერთგულებდნენ და მხარს უჭერდნენ გოგონას სურვილს, დარჩენილიყო კათოლიკედ.

17 წლის ასაკში დე ლესტონაკი ცოლად გაჰყვა გასტონ დე მონფერანს. მათ ოჯახში შვიდი შვილი შეეძინათ, რომელთაგან სამი ჩვილობაშივე გარდაიცვალა. 24-წლიანი ქორწინების შემდეგ დე ლესტონაკი დაქვრივდა, რასაც შვიდი თვის განმავლობაში მამის, ბიძისა და უფროსი ვაჟის გარდაცვალება მოჰყვა. ეს მის ცხოვრებაში ძალიან მძიმე პერიოდი იყო.

მას შემდეგ, რაც მისი შვილები გაიზარდნენ, 46 წლის ჟანა დე ლესტონაკი ტულუზის ცისტერციანელთა მონასტერში შევიდა და ჟანა წმინდა ბერნარდის სახელი მიიღო. სამონასტრო ცხოვრებაში მან სულიერი სიმშვიდე ჰპოვა, თუმცა ნახევარი წლის შემდეგ მძიმედ დაავადდა და იძულებული გახდა მონასტერი დაეტოვებინა. ჯანმრთელობის აღსადგენად იგი საკუთარ მამულში გადავიდა, სადაც საერო ცხოვრებას ეწეოდა და ქველმოქმედებით დაკავდა: არიგებდა საკვებსა და მოწყალებას, ხვდებოდა თავისი სოციალური წრის ახალგაზრდა ქალებს ერთობლივი ლოცვისა და რელიგიური საკითხების განხილვის მიზნით. კათოლიკე ქალებისთვის მას მაგალითად მოჰყავდა სქოლასტიკა, კლარა ასიზელი, კატერინა სიენელი და ტერეზა ავილელი."Saint Jeanne de Lestonnac", International Catholic Stewardship Council 

1605 წელს, როდესაც ბორდოში შავი ჭირი გავრცელდა, დე ლესტონაკი მშობლიურ ქალაქში დაბრუნდა, რათა ქალაქის ღარიბთა უბნებში სნეულთა მოვლაში დახმარებოდა. მისმა ძმამ, ბორდოს კოლეჯის იეზუიტმა, მას შეხვედრა მოუწყო ორ იეზუიტ მღვდელთან — ჟან დე ბორდესთან და ფრანსუა დე რაიმონთან. იეზუიტებმა დე ლესტონაკს სთხოვეს, დაეარსებინა ახალი ორდენი გოგონების განათლებისთვის. მათ არჩევანი შეაჩერეს დახურულ თემზე, რომელიც ბენედიქტელთა შეცვლილ წესდებას ეფუძნებოდა, რათა დებს სწავლების უფლება ჰქონოდათ. დაარსებიდან მალევე, 1607 წელს, კონგრეგაციამ პაპ პავლე V-ისგან ოფიციალური დასტური მიიღო.Wright, Anthony D., The Divisions of French Catholicism, 1629–1645, Ashgate Publishing, Ltd., 2013  

ორდენმა ბორდოში, ტრომპეტის ციხესიმაგრესთან ახლოს, ძველი მონასტერი შეიძინა,Dast le Vacher de Boisville, La Vénérable Jeanne de Lestonnac et la fondation de l'Ordre des Filles de Notre Dame, (Bordeaux: R. Coussau, 1899) თუმცა 1610 წლის სექტემბერში სავანე რუ-დიუ-ჰაზე მდებარე უფრო დიდ ძველ მონასტერში გადავიდა და ბორდოში გოგონების პირველი სკოლა გახსნა. ქალაქის ელიტამ ისინი კარგად მიიღო და ფინანსურადაც უჭერდა მხარს. ახალი ორდენის პირველმა ხუთმა წევრმა სამონასტრო აღთქმა 1610 წლის 10 დეკემბერს დადო. პირადი კავშირების, იეზუიტების დახმარებისა და ბორდოს ელიტაში არსებული გავლენის წყალობით, დე ლესტონაკმა მალევე დააარსა ორდენის სავანეები ბეზიეში, პერიგესა და ტულუზაში. დამფუძნებლის გარდაცვალების მომენტისთვის, 1640 წელს, საფრანგეთში „ღვთისმშობლის საზოგადოების დების“ ორდენი 30-ზე მეტ სავანეს აერთიანებდა.

კანონიზაცია და მემკვიდრეობა
1900 წელს პაპმა ლეო XIII-მ მოახდინა მისი ბეატიფიკაცია, ხოლო 1949 წლის 15 მაისს პაპმა პიუს XII-მ იგი წმინდანად შერაცხა. მისი ხსენების დღეა 2 თებერვალი.

2016 წლის მონაცემებით, დე ლესტონაკის მიერ დაარსებული ორდენი აერთიანებდა 1450-ზე მეტ დას ევროპის, აფრიკის, ჩრდილოეთ და სამხრეთ ამერიკის 27 ქვეყანაში[8][9].

რესურსები ინტერნეტში
 The Company of Mary Our Lady 


სქოლიო

კატეგორია:ფრანგი პედაგოგები
კატეგორია:წმინდანები ეროვნების მიხედვით