ქიტინი

ქიტინი (C8H13O5N)n) (, : ხიტონი — ტანსაცმელი, კანი, გარსი) — აზოტშემცველი პოლისაქარიდების ჯგუფის ბიოპოლიმერი, რომელიც შედგება N-აცეტილგლუკოზამინის ნარჩენებისგან, რომლებიც ერთმანეთთან დაკავშირებულია β-(1→4)-გლიკოზიდური ბმებით. ქიმიური სახელებია: პოლი-N-აცეტილ-D-გლუკოზო-2-ამინი ან პოლი-(N-აცეტილ-1,4-β-DD-გლუკოპირანოზამინი).

ქიტინი წარმოადგენს ფეხსახსრიანების ეგზოჩონჩხის (კუტიკულის) და სხვა უხერხემლოების მთავარ კომპონენტს. ის აგრეთვე გვხვდება სოკოების, ბაქტერიებისა და ლურჯ-მწვანე წყალმცენარეების უჯრედის კედელში, სადაც იგი ცელულოზის მსგავს ფუნქციას ასრულებს. ბუნებაში ქიტინი არის მეორე ყველაზე გავრცელებული ბიოპოლიმერი ცელულოზის შემდეგ.

1821 წელს ფრანგმა მეცნიერმა და ნანსის ბოტანიკური ბაღის დირექტორმა ანრი ბრაკონომ, შემთხვევით აღმოაჩინა სოკოებში ნივთიერება, რომელიც გოგირდმჟავაში არ იხსნებოდა. მან მას ფუნგინი უწოდა.Life after death for empty shells: Crustacean fisheries create a mountain of waste shells, made of a strong natural polymer, chitin. Now chemists are helping to put this waste to some surprising uses, Stephen Nicol, New Scientist, Issue 1755, February 09, 1991. სუფთა ქიტინი პირველად ტარანტულის გარე გარსებიდან იქნა გამოყოფილი. ტერმინი „ქიტინი“ დაამკვიდრა ფრანგმა მეცნიერმა ოგიუსტ ოდიემ, რომელიც მწერების გარე საფარველს იკვლევდა, 1823 წელს. ქიტინს წარმატებით იყენებენ სამედიცინო, სამრეწველო და ბიოტექნოლოგიურ სფეროებში.

რესურსები ინტერნეტში

ქიტინი — ბიბლიოვიკი

სქოლიო

კატეგორია:ბიომოლეკულები
კატეგორია:პოლისაქარიდები