ტოშიკო აკიოში

ტოსიკო აკიოში (იაპონ. 秋吉敏子 ან 穐吉敏子; დაიბადა 1929 წლის 12 დეკემბერს)[1] — იაპონელი ჯაზის პიანისტი, კომპოზიტორი, არანჟირებელი და ბიგ-ბენდის ხელმძღვანელი.[2]

აკიოშის მიღებული აქვს თოთხმეტი „გრემი“-ს ნომინაცია და იგი იყო პირველი ქალი, რომელმაც Down Beat-ის ყოველწლიური მკითხველთა გამოკითხვის მიხედვით საუკეთესო არანჟირებლისა და კომპოზიტორის ნომინაციებში გაიმარჯვა. 1984 წელს იგი გახდა დოკუმენტური ფილმის „ჯაზი ჩემი მშობლიური ენაა“ მთავარი ფიგურა. 1996 წელს აკიოშიმ გამოსცა ავტობიოგრაფია Life with Jazz, ხოლო 2007 წელს დასახელდა აშშ-ის ეროვნული ხელოვნების ფონდის (NEA) „ჯაზის ოსტატად“.[3][4]

 ბიოგრაფია 
აკიოში მანჯურიის ქალაქ ლიაოიანში იაპონელ ოჯახში დაიბადა და ოთხი დის შორის ყველაზე უმცროსი იყო. 1945 წელს, მეორე მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ, მისი ოჯახი დაკარგული სახლის გამო იძულებული გახდა დაბრუნებულიყო იაპონიაში და დასახლებულიყო ბეპუში. სწორედ იქ, ადგილობრივმა კოლექციონერმა მას ჯაზის მუსიკა გააცნო — მან ჩაუშვა ტედი უილსონის ჩანაწერი „Sweet Lorraine“. ეს ჟღერადობა აკიოშის იმდენად მოეწონა, რომ დაიწყო ჯაზის შესწავლა.

1953 წელს, იაპონიაში საგასტროლო მოგზაურობისას, პიანისტმა ასკარ პიტერსონმა იგი მოისმინა გინზას ერთ-ერთ კლუბში. პიტერსონი მისით დაინტერესდა და ჩანაწერების პროდიუსერ ნორმან გრანცს სთხოვა, მისი ჩაწერა მოეწყო.[4] იმავე წელს, გრანცის ხელმძღვანელობით, აკიოშიმ თავისი პირველი ალბომი ჩაწერა პიტერსონის რითმ-სექციასთან ერთად: გიტარაზე ჰერბ ელისი, კონტრაბასზე რეი ბრაუნი და დასარტყმელზე ჯეი სი ჰერდი. ალბომი აშშ-ში გამოიცა სახელწოდებით Toshiko’s Piano, 

აკიოშიმ ჯაზი ბოსტონში, ბერკლის მუსიკის სკოლაში შეისწავლა.[4] 1955 წელს მან ლოურენს ბერკს წერილი მისწერა თხოვნით, მიეღო სასწავლებელში. ერთი წლის განმავლობაში აშშ-ის სახელმწიფო დეპარტამენტსა და იაპონელ ოფიციალურ პირებთან შეთანხმების შემდეგ, ბერკმა მისი ჩარიცხვის უფლება მიიღო, სრული სტიპენდია შესთავაზა და ბილეთიც გამოუგზავნა. 1956 წლის იანვრიდან იგი ბერკლის პირველი იაპონელი სტუდენტი გახდა.[6] მალევე, 1956 წლის 18 მარტს, იგი გამოჩნდა CBS-ის ტელეშოუში „What's My Line?“.[7] 1998 წელს მას ბერკლის კოლეჯმა მუსიკაში საპატიო დოქტორის ხარისხი მიანიჭა.[8]