ადგილზე ხელმძღვანელობის ინსტიტუტი (ჩრდილოეთ კორეა)

ადგილზე ხელმძღვანელობა 280px კიმ ირ სენი „ადგილზე ხელმძღვანელობის“ სტუმრობის დროს, 1992. ორიგინალი 현지지도 (Hyeonjijido) ქვეყანა ჩრდილოეთ კორეა დამამკვიდრებელი კიმ ირ სენი შემდგომი ლიდერები კიმ ჩენ ირი, კიმ ჩენ ინი დაკავშირებული იდეოლოგიები ჯუჩე, სონგუნი დანიშნულება მასების მობილიზაცია; პოლიტიკის კონტროლი; იდეოლოგიური ლეგიტიმაცია პერიოდულობა 1950-იანი წლებიდან დღემდე
ადგილზე ხელმძღვანელობა (ასევე ცნობილი როგორც „ადგილობრივი ხელმძღვანელობა“ ან „ველური ხელმძღვანელობა“) — ტერმინი, რომელსაც ჩრდილოეთ კორეას სახელმწიფო მედია იყენებს ქვეყნის უმაღლესი ლიდერის ვიზიტების აღსაწერად სხვადასხვა საწარმოო, სამხედრო ან სამოქალაქო ობიექტებზე, სადაც ლიდერი პირადად აძლევს ინსტრუქციებს და მითითებებს.

„ადგილზე ხელმძღვანელობა“ წარმოადგენს ჩრდილოეთ კორეის პროპაგანდის ერთ-ერთ ცენტრალურ ელემენტს და მჭიდროდ უკავშირდება კიმების დინასტიის პერსონალური კულტის ჩამოყალიბებასა და განმტკიცებას.

პირველად ეს პრაქტიკა სისტემატურად დანერგა კიმ ირ სენმა, რასაც შემდგომში აგრძელებდნენ კიმ ჩენ ირი და კიმ ჩენ ინი. ჩრდილოეთ კორეის ოფიციალური ნარატივის მიხედვით: 

ასევე აღინიშნება, რომ ადგილზე ხელმძღვანელობაში მონაწილეობდა კიმ ჩენ ირის დედა და კიმ ილ სონის მეუღლე, კიმ ჩონ სუკი, რომელიც ჩრდილოეთ კორეის ოფიციალურ ისტორიაში წარმოდგენილია როგორც „ეროვნული გმირი და რევოლუციური დედა“.

 ისტორია და საზოგადოებაში როლი 
ჩრდილოეთ კორეაში „ადგილზე ხელმძღვანელობა“ წარმოჩენილია როგორც „ერთმხრივი წყალობა, რომელსაც უმაღლესი მმართველი ანიჭებს ხალხს“. ეს პრაქტიკა წარმოადგენს მაგალითს იმისა, თუ როგორ ემყარება ჩრდილოეთ კორეის პოლიტიკური სისტემა პატერნალისტურ და პატრიარქალურ მოდელს.სახელმწიფო პროპაგანდაში „ადგილზე ხელმძღვანელობა“ აძლიერებს ლიდერის „ზრუნვის, ყოვლისმცოდნეობისა და ნათელი შემოქმედებითი გონების“ სახეს, რომელიც თითქოს „მამობრივად“ უძღვება ხალხს სწორი მიმართულებით.Kwon & Chung, p. 28. მსგავსი ვიზიტების დროს, უმეტესად, წარმოდგენილია მაღალი რანგის ოფიცრები და პარტიული კადრები, რომლებიც ფიზიკურად იწერენ ლიდერის მითითებებს.

ტერმინი „ადგილზე ხელმძღვანელობა“ თავდაპირველად გამოიყენეს კიმ ირ სენის კონკრეტულ საწარმოო და საზოგადოებრივ ობიექტებზე ვიზიტების აღსაწერად. ჩრდილოეთ კორეის ოფიციალური ვერსიის თანახმად, მისი „პირველი“ ასეთი ტური გაიმართა ფხენიანის ქარხანაში 24 სექტემბერი 1945 წელს. თუმცა მკვლევრებისთვის საეჭვოა, რომ ამ ვიზიტს მართლაც ადგილი ჰქონდა „ხელმძღვანელობითი ტურის“ სახით, რადგან 1940-იან წლებში კიმის ადგილზე ვიზიტები იყო წყვეტილი და არარეგულარული; ისინი მხოლოდ 1950-იან და 1960-იან წლებში დამკვიდრდა როგორც გეგმური და ინსტიტუციონალიზებული პრაქტიკა.

„ხელმძღვანელობითი ტურის“ პირველი მკაფიო, სახელმწიფოებრივად ჩამოყალიბებული მაგალითი იყო  დეკემბერი  1956 წელს კანგსონის ფოლადის ქარხანაში ვიზიტი, სადაც კიმ ირ სენმა დაიწყო ჩოლიმას მოძრაობა — მასობრივი შრომითი კონკურენციის კამპანია, რომელიც მიზნად ისახავდა ეკონომიკის სწრაფ განვითარებას 1957–1961 წლებში.Lim, pp. 107–108. შემდგომში კიმი რეგულარულად იყენებდა ასეთ ტურს ახალი პოლიტიკის დასაწყებად და ფართო მასშტაბის სახელმწიფო ინიციატივების გასავრცელებლად.Lim, p. 108.

კიმ ირ სენის მმართველობისას „ადგილზე ხელმძღვანელობა“ იქცა თანამედროვე ფორმის „სახალხო წარმოდგენად“, სადაც ხდებოდა უშუალო „შეხება“ ქარხნებსა და კოლმეურნეობებში დასაქმებულ მუშებთან, რაც მიზნად ისახავდა სახელმწიფოს ძალაუფლების ვიზუალურ დამკვიდრებას.Kwon & Chung, p. 153. ამგვარი ვიზიტები აღიქმებოდა როგორც „სისხლის კავშირის განმტკიცება“ ლიდერსა და ერს შორის — ნარატივი, რომელიც დღემდე რჩება ჩრდილოეთ კორეის ოფიციალური იდეოლოგიის საფუძვლად.

მკვლევარი ჯე-ჩეონ ლიმის მიხედვით: 

1970-იან წლებში, მას შემდეგ, რაც კიმ ილ სონმა თავის მემკვიდრედ კიმ ჩენ ირი გამოაცხადა, სწორედ კიმ ჩენ ირმა დაიწყო მამის „ადგილზე ხელმძღვანელობის“ ვიზიტების ორგანიზებაზე პასუხისმგებლობის აღება. 1970-იანი და 1980-იანი წლების განმავლობაში, კიმ ილ სონის პიროვნების კულტის გაღრმავებასთან ერთად, ეს ვიზიტები თანდათან გადაიქცა წესრიგში მოქცეულ და თითქმის წმინდად აღქმულ რიტუალურ აქტად.Lim, p. 109. ამ პერიოდში ჩამოყალიბდა სხვადასხვა სახის „ადგილზე ხელმძღვანელობის“ ფორმები. სტანდარტული ვიზიტი მოიცავდა რომელიმე ადგილის დათვალიერებას; იგი ხანგრძლივი იყო და მოითხოვდა შედარებით დიდი მოცულობის წინასწარ მომზადებას. სპეციალური ვიზიტი გულისხმობდა კონკრეტული საწარმოო ერთეულის შერჩევას, როგორც მასობრივი მობილიზაციის კამპანიის მოდელის. მესამე ტიპად ჩამოყალიბდა განმეორებითი ვიზიტი იმავე ობიექტზე, რათა შემოწმებულიყო ადრე გაცემული მითითებების შესრულება. ბოლოს, იქ არსებობდა „სტიქიური ვიზიტიც“, რომლის დროსაც ლიდერი მოულოდნელად ჩნდებოდა რომელიმე ობიექტზე მიმდინარე სტანდარტული ან სპეციალური ვიზიტის ფარგლებში. მემკვიდრეობის პერიოდში, კიმ ჩენ ილმა ასევე დაიწყო საკუთარი „ადგილზე ხელმძღვანელობის“ ვიზიტების განხორციელება; თავდაპირველად ისინი მოიხსენიებოდა როგორც „სამსახურებრივი ინსპექციები“, შემდეგ კი როგორც „სამსახურებრივი ხელმძღვანელობა“, ხოლო ტერმინი „ადგილზე ხელმძღვანელობა“ პირველად მასთან მიმართებით გამოიყენეს 1988 წლის 5 აპრილს, როდესაც მან მოილოცა საფოსტო და სამაუწყებლო ობიექტები.South Korean National Intelligence Service (NIS), report summary on “on-the-spot guidance” (in Korean), Seoul, 2002.

1994 წელს, მამის გარდაცვალების შემდეგ, კიმ ჩენ ირი გახდა უმაღლესი ლიდერი და განაგრძო „ადგილზე ხელმძღვანელობის“ პრაქტიკა. კიმ ჩენ ირის ვიზიტები „უფრო სიმბოლური“ იყო, ვიდრე კიმ ირ სენის ვიზიტები, და ძე მათ უფრო მექანიკურად და წინასწარ დადგმული სქემის მიხედვით ატარებდა, ჩვეულებრივ მოქალაქეებთან უშუალო კონტაქტს ბევრად უფრო ერიდებოდა, ვიდრე მისი მამა. თუ კიმ ირ სენი ძირითადად ეკონომიკურ ობიექტებს სტუმრობდა, კიმ ჩენ ილი განსაკუთრებულ ყურადღებას აქცევდა სამხედრო ნაწილებს. მისი ვიზიტების ნახევარზე მეტი ან უშუალოდ სამხედრო ნაწილებში ხდებოდა, ან რაღაც ფორმით უკავშირდებოდა სამხედრო სფეროს. თუმცა, მან ასევე მოინახულა სასოფლო-სამეურნეო და მსუბუქი მრეწველობის ობიექტებიც. სამხედრო დანაყოფების ხშირი მონახულება, განსაკუთრებით „მძიმე სვლის“ პერიოდში, ხაზს უსვამდა სახელმწიფოს „არმია უპირველეს ყოვლისა“ (სონგუნი) პოლიტიკის პრიორიტეტს ჩრდილოეთ კორეის საზოგადოებაში.Kwon & Chung, p. 171. ერთდროულად, ჩრდილოეთ კორეის პროპაგანდა აღნიშნავდა კიმ ჩენ ირის ვიზიტების რაოდენობრივ სიდიდეს.

„კიმ ირ სენისგან განსხვავებით, კიმ ჩენ ინი ძირითადად ფხენიანზე ამახვილებს ყურადღებას „ადგილზე ხელმძღვანელობის“ ვიზიტების დროს.“Anthony H. Cordesman & Aaron Lin, The Changing Military Balance in the Koreas and Northeast Asia, Center for Strategic and International Studies, June 2015, p. 13. ამასთან, კიმ ჩენ უნის იმ პროექტებთან ერთად, რომლებიც მიმართულია ურბანული ელიტების კეთილდღეობის გასაძლიერებლად — როგორიცაა სამშობიარო სახლი, სამედიცინო ცენტრი, საცურაო უგუნდი, საცხოვრებელი კომპლექსები და გასართობი პარკი — ანალიტიკოსები ამას მიიჩნევენ მცდელობად, რომ ლიდერმა საკუთარი მხარდაჭერა სწორედ ქალაქის პრივილეგირებულ ფენებში გაამყაროს.

სამხრეთ კორეის ეროვნული დაზვერვის სამსახური იუწყება, რომ „ადგილზე ხელმძღვანელობის“ ვიზიტისთვის მომზადება იწყება შერჩეულ საწარმოში ან ორგანიზაციაში „ვიზიტამდე ერთი წლით ადრე“. თვით ღონისძიების დროს, ლიდერი გასცემს „პრაქტიკულ რჩევებს“ და მითითებებს წარმოების ეფექტიანობისBBC News — Magazine Monitor, “Why is Kim Jong-un always surrounded by people taking notes?”, 25 April 2014. ან სამუშაო პირობების გაუმჯობესების შესახებ. ლიდერს ახლავს ჯარისკაცები, პარტიის წევრები ან ოფიციალური პირები, რომლებიც დეტალურად იწერენ მის თითოეულ სიტყვას (მათ შორის ხუმრობებსაც) ერთნაირ კონსპექტის ბლოკნოტებში. ამ კადრებს სახელმწიფო მედია აქტიურად გადასცემს, ზრდის რა ლიდერის ყოვლისმცოდნეობისა და ავტორიტეტის იდეოლოგიურ წარმოდგენას. ღონისძიების შემდეგ ტარდება „ერთგულების დადასტურების სასესიო შეხვედრები“ და იმ ადგილზე დამონტაჟდება მემორიალური დაფა ან ნიშნული, რომელიც ვიზიტს და ლიდერის სიტყვებს უკავშირებს.Hunter, p. 14. ასეთი ადგილები მკაცრი პატივისცემის ობიექტად იქცევა.Hunter, p. 14.

ანალიტიკოსები აკვირდებიან, თუ რომელი ჩინოვნიკები ახლავდნენ ლიდერს „ადგილზე ხელმძღვანელობის“ ვიზიტების დროს, რათა გამოიკვეთოს ძალაუფლების დინამიკა ჩრდილოეთ კორეის ელიტაში. ამგვარი სოციალური ქსელის ანალიზით შესაძლებელია ინდივიდების აღმავლობისა და დაცემის, ასევე ასაკობრივი და ინსტიტუციური (პარტიული, სამთავრობო ან სამხედრო) ჯგუფების გავლენის შეფასება.Lee Kyo-Duk, Lim Soon-Hee, Cho Jeong-Ah & Song Joung-Ho, Study Series 13-01, Study on the Power Elite of the Kim Jong Un Regime, Korea Institute for National Unification (July 2013), pp. 43–53.

ლიტერატურა
 Heonik Kwon და Byung-Ho Chung, North Korea: Beyond Charismatic Politics (Rowman & Littlefield, 2012).
 Helen-Louise Hunter, Kim Il-song's North Korea (Greenwood Publishing Group, 1999).
 Jae-Cheon Lim, Leader Symbols and Personality Cult in North Korea: The Leader State (Routledge, 2015).

სქოლიო

კატეგორია:ჩრდილოეთ კორეის ისტორია
კატეგორია:ჩრდილოეთ კორეის კულტურა
კატეგორია:ჩრდილოეთ კორეის ისტორია პერიოდების მიხედვით
კატეგორია:პროპაგანდა ქვეყნების მიხედვით
კატეგორია:საზოგადოება ქვეყნების მიხედვით
კატეგორია:დიქტატორები