კიჯონ-დონგი (პროპაგანდისტული სოფელი)

კიჯონ-დონგი — (, ასევე Kijŏng-dong, Kijŏngdong, Kijŏng tong ან Kaepoong) არის სოფელი პოტიომკინის პიონგჰვა-რში, პანმუნ-გუიოკის ადმინისტრაციულ ერთეულში, კეისონის სპეციალურ ქალაქში, ჩრდილოეთ კორეა. სოფელი მდებარეობს კორეის დემილიტარიზებული ზონის ჩრდილოეთ ნაწილში, ზონის იმ მხარეს, რომელიც ჩრდილოეთ კორეას ეკუთვნის. ჩრდილოეთ კორეაში ის ოფიციალურად ცნობილია, როგორც „სამშვიდობო სოფელი“ (), ხოლო კორეის რესპუბლიკაში და დასავლურ მედიაში ფართოდ მოიხსენიებენ, როგორც „პროპაგანდის სოფელს“ ().Korean Demilitarized Zone Globalsecurity.org

კიჯონგდონი იმ ორი სოფლიდან ერთ-ერთია, რომელთაც ნებადართული ჰქონდათ დარჩენილიყვნენ 4 კმ სიგანის დემილიტარიზებულ ზონაში, რომელიც კორეის ომის დასრულების შემდეგ, 1953 წლის ზავის საფუძველზე შეიქმნა; მეორე სოფელია სამხრეთკორეული დესონგდონი, რომელიც კიჯონგდონიდან დაახლოებით 2.22 კმ მანძილზე მდებარეობს.

ადმინისტრაციულად, კიჯონგდონის მდებარეობის პიონგჰვა-რი თავდაპირველად პანმუნ-გუნის შემადგენლობაში შედიოდა. 2002 წლის ნოემბერში შეიქმნა „კეისონის ინდუსტრიული რეგიონი“, რის შემდეგაც პანმუნ-გუნი გაუქმდა და მისი ტერიტორია კეისონს, ჩანგპუნ-გუნს და კაეპუნგ-გუნს შორის გადანაწილდა; პიონგჰვა-რი კეისონს დაუქვემდებარდა. 2020 წლის აპრილიდან პიონგჰვა-რი კვლავ პანმუნ-გუიოკის შემადგენლობაში მოიხსენიება.

ისტორია

ჩრდილოეთ კორეის ოფიციალური განმარტებით, სოფელში ფუნქციონირებს 200-ოჯახიანი კოლმეურნეობა, რომელსაც ემსახურება ბავშვთა მზრუნველობის ცენტრი, საბავშვო ბაღი, დაწყებითი და საშუალო სკოლები და საავადმყოფო. სხვადასხვა დამკვირვებლისა და მკვლევარის ცნობით, რეალურად ეს არის დაუსახლებელი, სპეციალურად 1950-იან წლებში აგებული ნამოსახლარი, რომელიც პროპაგანდისტული კამპანიის ნაწილია და მიზნად ისახავდა სამხრეთ კორეელი დეზერტირების გადაბირებას. სოფლის ნაწილი გამოყენებულია ჩრდილოეთ კორეის სახალხო არმიის ჯარისკაცთა განთავსებისთვის; ამ მონაკვეთზე განლაგებულია საარტილერიო პოზიციების, გამაგრებებისა და მიწისქვეშა თავშეყრის ბუნკერების ქსელი DMZ-ის გასწვრივ.

კიჯონგდონი შედგება ფერადად შეღებილი, ჩამოსხმული ბეტონის მრავალსართულიანი შენობებისა და ბინებისგან. მათი განლაგება ისეა დაგეგმილი, რომ სამხრეთ კორეის მხრიდან, საზღვრის გადაღმა, პირველ რიგში შეიმჩნეოდეს ცისფერი სახურავები, ღია ფერის კედლები და სოფლის თავზე აღმართული მასიური ჩრდილოეთკორეული დროშა. ეს დეტალები 1950-იანი წლების ნებისმიერი კორეული, განსაკუთრებით სოფლის დასახლებებისთვის, უჩვეულო „ფუფუნებას“ წარმოადგენდა. მოგვიანებით, სამხედრო დამკვირვებლებმა და ტურისტებმა, ტელესკოპური ზუმის საშუალებით, დაასკვნეს, რომ შენობები ძირითადად ცარიელი ბეტონის გარსებია — უმეტესობას არ აქვს სტანდარტული შუშაბანდები ან შიდა ოთახები; ელექტრო განათება ავტომატურ ტაიმერებზეა მიერთებული და განსაზღვრულ დროს ერთიანად ინთება და ქრება, ხოლო ქუჩებსა და ეზოებში მოძრაობას ძირითადად მოვალეობად დანიშნული მცირერიცხოვანი პერსონალი უზრუნველყოფს, რათა „ცხოვრებისეული დინამიკის“ შთაბეჭდილება შეიქმნას.

ალმისტვერი
1980-იან წლებში სამხრეთ კორეის ხელისუფლებამ დესონგდონში ააგო 100 მ სიმაღლის ალმისტვერი, რომელზეც სამხრეთ კორეის დროშა იყო აღმართული; დროშის წონა დაახლოებით  იყო. ().

ჩრდილოეთ კორეამ ამას უფრო მაღალი კონსტრუქციით უპასუხა: კიჯონგდონში აშენდა პანმუნჯომის ალმისტვერი — 160 მ სიმაღლის, 270 კგ წონის ჩრდილოეთკორეული დროშით, დაახლოებით 1.2 კმ დაშორებით დემარკაციის ხაზიდან სამხრეთ კორეის მხარეს (). ამ სიმაღლეების „შეჯიბრს“ მედია ხშირად „ალმისტვერების ომს“ უწოდებს. ათ წელზე მეტი ხნის განმავლობაში პანმუნჯომის ალმისტვერი მსოფლიოში ყველაზე მაღალი იყო. 2010 წელს, ბაქოში, აზერბაიჯანში მდებარე ეროვნული დროშის მოედნის 162 მ ალმისტვერის აგების შემდეგ, კიჯონგდონის ალმისტვერი მეორე ადგილზე ჩამოვიდა. თანამედროვე მონაცემებით, პანმუნჯომის ალმისტვერი მსოფლიოში ერთ-ერთ ყველაზე მაღალ ალმისტვრად რჩება და მსოფლიოში ყველაზე მაღალია მათ შორის, რომლებიც დამხმარე სადენებსა ან საყრდენ კონსტრუქციებს ეყრდნობა.

პროპაგანდისტული დინამიკები
კიჯონგდონის რამდენიმე შენობაზე დამონტაჟებულია მძლავრი დინამიკები, რომლებიც სამხრეთის მიმართულებით მიმართულ ჩრდილოეთკორეულ პროპაგანდისტულ აუდიოგადაცემებს ავრცელებენ. თავდაპირველად, ჩამოსხმული ტექსტები დეტალურად აქებდნენ ჩრდილოეთის მიღწევებს და სამხრეთ კორეელ ჯარისკაცებსა და გლეხებს მოუწოდებდნენ, უბრალოდ გადაევლოთ საზღვარი და მათ „ძმების მსგავსად“ მიიღებდნენ. სამხრეთ კორეის სწრაფი ეკონომიკური ზრდისა 1960-იან და 1970-იან წლებში, ასეთი მიმართვები ნაკლებად ეფექტიანი გახდა, რის შედეგადაც გადაცემების შინაარსი შეიცვალა: გაჩნდა ანტიდასავლური გამოსვლები, აგიტპროპის ოპერები და პატრიოტული მარშები, რომლებიც დღეში 20 საათამდე გრძელდებოდა.

2004 წლის ივნისში ჩრდილოეთმა და სამხრეთმა კორეამ ორმხრივი შეთანხმებით ერთმანეთის მიმართული ხმოვანი პროპაგანდის გაჩერებას დათანხმდნენ; ამ ეტაპზე დინამიკები მხოლოდ სიმბოლურად რჩებოდა ადგილზე. 2016 წლის იანვარში ჩატარებული ჩრდილოეთ კორეის ბირთვული გამოცდის შემდეგ, რეგიონში დაძაბულობის გაძლიერებამ ორივე მხარეს უბიძგა, რომ ხმოვანი კამპანია გაეგრძელებინა. 2018 წლის 23 აპრილს ჩრდილოეთმა და სამხრეთმა კორეამ ოფიციალურად გამოაცხადეს საზღვარზე პროპაგანდისტული ხმოვანი გაშუქებების შეწყვეტა, როგორც უპირობო ზავისა და დიალოგის გაღრმავების ერთ-ერთი ჟესტი.

იხილეთ აგრეთვე
 კორეის დემილიტარიზებული ზონა
 დეესონგდონი
 პოტიომკინის სოფელი

რესურსები ინტერნეტში
 Korean Demilitarized Zone Globalsecurity.org
 Travelling into Korea's demilitarised zone: Run DMZ, The Guardian
 The Korean Border’s Unintended Wilderness'', Failed Architecture

სქოლიო

კატეგორია:დასახლებული პუნქტები
კატეგორია:სოფლები ქვეყნების მიხედვით
კატეგორია:ჩრდილოეთ კორეის ისტორია
კატეგორია:პროპაგანდა ქვეყნების მიხედვით