მეტაკარტოგრაფია

მეტაკარტოგრაფია — კარტოგრაფიული გამოსახულებების ზოგადი სივრცითი თვისებების შესწავლა; ერთ-ერთი მიმართულება კარტოგრაფიის თეორიაში, განსაკუთრებული კონცეფცია, რომლის საფუძველს, ალექსანდრე ასლანიკაშვილის მოსაზრებით, შეადგენს კარტოგრაფიის საგნის, მეთოდისა და ენის ლოგიკურ-ფილოსოფიური გაგება. განსაკუთრებული მნიშვნელობისაა რუკის ენის სემიოტიკური ასპექტები, სადაც რუკათშედგენისა და რუკათგაფორმების პრაქტიკული საკითხები მეცნიერულად არის ახსნილი. ამ საკითხების ფუნდამენტურმა გამოკვლევებმა ალექსანდრე ასლანიკაშვილს საერთაშორისო აღიარება მოუტანა. იგი დასახელებულია კარტოსემიოტიკის პირველ მკვლევრებს, მიხეილ ბოჩაროვსა (1914–1997) და ჟაკ ბერტენს (1918-2010) შორის. 1998 წელს იაპონელმა კარტოგრაფმა, საერთაშორისო კარტოგრაფიული ასოციაციის ვიცე-პრეზიდენტმა და თეორიული კარტოგრაფიის კომისიის თავმჯდომარემ ტოსიმოტო კანაკუბომ რუსულიდან იაპონურ ენაზე თარგმნა და ტოკიოში გამოსცა ალექსანდრე ასლანიკაშვილის ნაშრომი „მეტაკარტოგრაფია“.

ლიტერატურა
ა. ასლანიკაშვილი, „კარტოგრაფია (ზოგადი თეორიის საკითხები)“, თბ., „მეცნიერება“, 1968.
გ. ლიპარტელიანი, „გეოგრაფიული კარტოგრაფიის ტერმინოლოგიური ცნობარი“, თბ., „უნივერსალი“, 2012.
თენგიზ გორდეზიანი, „კარტოგრაფიული კონცეფციები (თეორიული ანალიზი)“, თბ., „გეოიდი 2011“, 2012.

კატეგორია:კარტოგრაფია