ჟდირეც-ნად-დოუბრავოუ

ჟდირეც-ნად-დოუბრავოუ () — ქალაქი ჩეხეთის რესპუბლიკის ვისოჩინის მხარეში,  ჰავლიჩკუვ-ბროდის რაიონში მდებარეობს. ქალაქი ქაღალდისა და ხის პროდუქტების წარმოებითაა ცნობილი. აქ არსებული ქაღალდის საწარმო Enso ყველაზე დიდი დამსაქმებელია ქალაქში და 500-ზე მეტ ადამიანს ასაქმებს.

სახელწოდება
სახელწოდება „ჟდირეცი“ ძველი ჩეხური სიტყვა „žďářit“-იდან მომდინარეობს. „ჟდარჟიტ“ „ტყის ფართობების ცეცხლით გასუფთავებას“ ნიშნავს. ამ მეთოდს აქტიურად იყენებდნენ ახალი დასახლებების შესაქმნელად ჩეხეთის ძველ ტერიტორიებზე და მცენარეულ საფარს სპეციალურად გაჩენილი ხანძრებით აცილებდნენ. 

ადმინისტრაციული დაყოფა
ქალაქი 8 მუნიციპალური ერთეულისგან შედგება:

ჟდირეც-ნად-დოუბრავოუ
ბენატკი
ჰორნი-სტუდენეცი
კოჰოუტოვი
ნოვე-რანსკო
ნოვი-სტუდენეცი
სტრუჟინეცი
უდავი

მინი|ნოვი-სტუდენეცის ციხე
მინი|რკინიგზის სადგური
გეოგრაფია
ჟდირეც-ნად-დოუბრავოუ ქალაქ ჰავლიჩკუვ-ბროდიდან 19 ჩრდილო-აღმოსავლეთით, დაახლოებით 19 კილომეტრში მდებარეობს, ხოლო იიჰლავიდან 35 კილომეტრითაა დაცილებული.

ქალაქის დასახლებული ნაწილი ზემო საზავის ბორცვებზეა, ხოლო მისი მუნიციპალური ტერიტორიის უდიდესი ნაწილი რკინის მთებში მდებარეობს. მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე მდებარე უმაღლესი წერტილია ბარხანეცის გორა, მისი სიმაღლე 624 მეტრია ზღვის დონიდან. ჟდირეც-ნად-დოუბრავოუ მდინარე დოუბრავას მარჯვენა ნაპირზეა გაშენებული. 

ისტორია
ჟდირეც-ნად-დოუბრავოუ ისტორიულ წყაროებში პირველად 1399 წელს არის მოხსენიებული. საუკუნეთა მანძილზე ის პატარა უმნიშვნელო სოფელი იყო და პრჟიბისლავის მამულებს ეკუთვნოდა, 1677 წლიდან კი პოლნას სამფლობელოში გადავიდა.

ქალაქის ისტორიაში ყველაზე საშინელი ტრაგედია 1945 წლის 9 მაისს დატრიალდა, როდესაც ის წითელმა არმიამ აიღო და მისმა ჯარისკაცებმა უამრავი ადგილობრივი მოკლეს.

XX საუკუნის მეორე ნახევარში სოფელი გაფართოვდა და მოსახლეობის რაოდენობამ იმატა. 2000 წელს ჟდირეც-ნად-დოუბრავოუს ქალაქის სტატუსი მიანიჭეს.

ღირსშესანიშნაობები
ჟდირეც-ნად-დოუბრავოუს წმინდა ვაცლავის ეკლესია თავდაპირველად გოტიკური სტილის ნაგებობა იყო, რომელიც პირველად ისტორიულ წყაროებში 1352 წელს არის მოხსენიებული. მისი ამჟამინდელი იერსახე ბაროკოს სტილის რესტავრაციის შედეგია. ეკლესიის გვერდით  ხის სამრეკლო დგას.

ნოვი-სტუდენეცის ციხე თავდაპირველად საფორთეფიკაციო ციხესიმაგრე იყო, რომელიც 1592 წელს რენესანსის სტილში აღადგინეს. 1612 წელს ციხესიმაგრე გვიანი რენესანსის ეპოქის ციხესიმაგრედ გადაკეთდა. შენობას სამლოცველო დაახლოებით 1699 წელს დაემატა. XVIII საუკუნეში სამლოცველო აღადგინეს და ციხის შენობას მესამე ფრთა მოხსნეს. დღეს შენობა კერძო საკუთრებაშია.

ცნობილი ადამიანები
ფრანტიშეკ ბაჩკოვსკი (1854–1908) — ისტორიკოსი და მწერალი,
იან ვილიმი (1856–1923) — ფოტოგრაფი და გრაფიკოსი
ზდენკა ჩერმაკოვა (1884–1968) — ექიმი
დაძმობილებული ქალაქები
 მიხელჰაუზენი, ავსტრია
 ველკე-პავლოვიცე, ჩეხეთი

რესურსები ინტერნეტში

სქოლიო

კატეგორია:ვისოჩინის მხარის ქალაქები