ედუარდ ბენიამინ ბაიო

ედუარ ბენიამინ ბაიო (;Scott A. Walter, Philippe Nabonnand, Ralf Krömer et Martina Schiavon, « Benjamin Baillaud », dans La correspondance entre Henri Poincaré, les astronomes, et les géodésiens., Publications des Archives Henri Poincaré, 2016 დ. 14 თებერვალი, 1848, შალონ-სიურ-სონი — გ. 8 ივლისი, 1934, პარიზი, საფრანგეთი) — ფრანგი ასტრონომი.

ბიოგრაფია
დაიბადა შალონ-სიურ-სონში, სადაც მიიღო უმაღლესი განათლება. 1879-1908 წლებში იყო ტულუზის ობსერვატორიის დირექტორი და ასწავლიდა ტულუზის უნივერსიტეტში, სადაც ასევე მსახურობდა მეცნიერებათა ფაკულტეტის დეკანად. 1908-1926 წლებში იყო პარიზის ობსერვატორიის დირექტორი.

მან ძირითადად წვლილი შეიტანა ციურ მექანიკაში, განსაკუთრებით სატურნის ბუნებრივი თანამგზავრების მოძრაობის შესწავლაში, ასევე დროის სტანდარტიზაციის პროცედურებში. ის იყო მსოფლიო დროის ბიუროს პრეზიდენტი და გრძედების ბიუროს წევრი.

1919 წელს მან დააარსა საერთაშორისო ასტრონომიული კავშირი და იყო მისი პირველი პრეზიდენტი (1919–1922).

ჯილდოები და მედლები
პარიზის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი (1908), სანქტ-პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიის უცხოელი წევრ-კორესპონდენტი (1913). კეტრინ ბრიუსის მედალი (1923). 

ხსოვნა
მის პატივსაცემად:
მთვარის ერთ ერთ კრატერს დაარქვეს ბაიო;
ასტეროიდებს ეწოდათ (11764) Benbaillaud და (1280) Baillauda.

ლიტერატურა
Колчинский И. Г., Корсунь А. А., Родригес М. Г. Астрономы. Биографический справочник. — Киев: Наукова думка, 1986.

სქოლიო

კატეგორია:ფრანგი ასტრონომები
კატეგორია:საერთაშორისო ასტრონომიული კავშირის პრეზიდენტები