გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 459

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 459 მიიღეს 1979 წლის 19 დეკემბერს, 425 (1978), 426 (1978), 427 (1978), 434 (1978), 444 (1979) და 450 (1979) რეზოლუციების გახსენების შემდეგ, ასევე ლიბანში გაერთიანებული ერების დროებითი ძალების (UNIFIL) შესახებ გენერალური მდივნის ანგარიშის განხილვის შემდეგ, საბჭომ შეშფოთება გამოხატა ძალების მომავლის შესახებ, აღნიშნა საფრთხეები მათი გადაადგილების თავისუფლების, უსაფრთხოებისა და შტაბის დაცულობისთვის.

საბჭომ კიდევ ერთხელ განიხილა ძალების მიზნები, რომლებიც განსაზღვრულია 425-ე და 450-ე რეზოლუციებში და აუცილებლად უნდა განხორციელდეს. რეზოლუციაში აღინიშნა ლიბანის მთავრობის ძალისხმევა გენერალურ მდივანთან ერთად სამოქმედო პროგრამის შედგენისთვის, ასევე მისი მცდელობები ტიროს არქეოლოგიური ძეგლების დაცვის საერთაშორისო აღიარების მისაღწევად. რეზოლუციამ ასევე კვლავ დაადასტურა ისრაელსა და ლიბანს შორის ზავის საერთო შეთანხმების ძალაში ყოფნა და მოუწოდა ორივე მხარეს განეახლებინა შერეული ზავის კომისიების საქმიანობა.

რეზოლუციამ შემდგომ მოიწონა UNIFIL-ის ძალისხმევა და გააგრძელა მისი მანდატი 1980 წლის 19 ივნისამდე. საბჭომ ასევე აღნიშნა, რომ ძალების მუშაობის მუდმივი ხელშეშლა განიხილებულ იქნება გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის ქარტიის შესაბამისი თავების საფუძველზე შემდგომი ზომების მიღებით.

რეზოლუცია მიიღეს 12 ხმით უარის გარეშე, ხოლო ჩეხოსლოვაკიამ და საბჭოთა კავშირმა თავი შეიკავეს ხმის მიცემისგან, ჩინეთმა კი არ მონაწილეობდა კენჭისყრაში.

რესურსები ინტერნეტში
Text of the Resolution at undocs.org

კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს 1979 წლის რეზოლუციები
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ლიბანის შესახებ
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ისრაელის შესახებ
კატეგორია:1979 წელი ისრაელში
კატეგორია:1979 წელი ლიბანში