ჰამჰუნის საკონცენტრაციო ბანაკი

ჰამჰუნის საკონცენტრაციო ბანაკი — გამოსაწორებელ-აღმზრდელობითი ბანაკი ჩრდილოეთ კორეაში. ბანაკის ოფიციალური სახელწოდებაა „კიო-ჰვა-სო № 9“ (გასწორებით-აღმზრდელობითი ბანაკი № 9). ქალთა ქვე-დაწესებულებას ზოგჯერ „კიო-ჰვა-სო № 15“ ეწოდება.

მდებარეობა
ბანაკი მდებარეობს ჰამჰუნის ქალაქში, სამხრეთ ჰამგიონგის პროვინციაში. მამაკაცთა ძირითადი ობიექტი ჰოესანგ-დონგშია განთავსებული, ჰამჰუნის ქალაქის ცენტრიდან დაახლოებით 6 კმ ჩრდილო-აღმოსავლეთით. ქალთა ქვეფილია სარკინიგზო სადგურის მოპირდაპირე მხარეს, სოფელ სონგვონ-რის სიახლოვეს მდებარე პატარა დასახლებაში, რომელიც ქალაქის ცენტრიდან დაახლოებით  ჩრდილო-აღმოსავლეთით არის დაშორებული.  უფრო მცირე ქვეფილიალები მდებარეობს ჩონგპიონგის და ქოვონის მაზრებში, რომლებიც ასევე სამხრეთ ჰამგიონგის პროვინციაში შედის.

აღწერა
ჰამჰუნის საკონცენტრაციო ბანაკი ხუთ განყოფილებად არის დაყოფილი: 
 I და II განყოფილებები განთავსებულია ძირითად ობიექტში. დაახლოებით 1 500 მამაკაცი პატიმარი ვალდებულია აწარმოოს და შეაკეთოს „სანგმას“ საკერავი მანქანები. შენობა თავდაპირველად კოლონიურ ციხედ აშენდა იაპონიის ოკუპაციის პერიოდში (1910–1945), მოგვიანებით გამოყენებულ იქნა, ჯერ როგორც ქარხანა, ხოლო 1990-იანი წლებიდან — როგორც სასჯელაღსრულების საწარმოო ობიექტი.
 III განყოფილება სონგვონ-რის ტერიტორიაზე წარმოადგენს სასჯელაღსრულებით ფერმას პირუტყვის სადგომებით, ბრინჯის ყანებითა და ბოსტნებით, სადაც დაახლოებით 500 ქალი პატიმარი მუშაობს. იგი 1998 წელს აიგო, ძირითადად დეზერტირთა/დაპატიმრებული გადარბენილებისთვის.
 IV განყოფილება ჩონგპიონგის მაზრაში ოქროს საბადოს მოიცავს; იქ პატიმართა ზუსტი რაოდენობა უცნობია.
 V განყოფილება ქოვონის მაზრაში ქვანახშირის მაღაროა; აქაც უცნობია, რამდენი პატიმარია დაკავებული.

ცენტრში ზოგიერთ ჩვეულებრივ დამნაშავესთან ერთად მრავალი პოლიტიკური პატიმარია, განსაკუთრებით — იძულებით დაბრუნებული ლტოლვილები.

 საცხოვრებელი პირობები 
პატიმართა დიდი ნაწილი თივასა და ბალახზე სძინავს.  I განყოფილებაში პატიმრები ქარხნის შიდა გადასასვლელებზე („ხიდებზე“) იძინებენ, რათა თავიდან აირიდონ ტილებით მასობრივად დაბინძურებულ ბეტონის იატაკზე წოლა.  

საკვების ულუფები ძალიან მცირეა და პატიმრები მუდმივად შიმშილობენ. ჩვეულებრივ ისინი იღებენ ორთქლზე მოხარშულ სიმინდის პორციას და წყალწყალა კომბოსტოს სუპს, ან ლობიოს/ოსპის თხელ ფაფას, რომელშიც პრაქტიკულად არ არის არც მარილი და არც ცილა. გადარჩენის მიზნით პატიმრები უმად მიირთმენენ ხელთ მოხვედრილ თაგვებს, გველებს, ბაყაყებსა და სხვადასხვა მწერს, ასევე ბალახს, ხის ფოთლებსა და ქერქს. ზოგი პატიმარი იძულებულია ძროხის ნეხვში ეძებოს ბოლომდე დაუმუშავებელი ლობიოს ან სიმინდის მარცვლები, მიუხედავად იმისა, რომ ამის გამოვლენის შემთხვევაში მკაცრად სჯიან. ავადმყოფ პატიმრებსაც კი უწევთ მუშაობა, რათა თავიდან აიცილონ ცემა და საკვების ულუფების კიდევ უფრო შემცირება. ციხეში მუშაობს მხოლოდ ერთი სამხედრო ექიმი; ფაქტობრივად არ არსებობს სამედიცინო აპარატურა და მედიკამენტები. დაქვეითებული სანიტარული პირობების გამო პატიმრები ხშირად ინფიცირდებიან ინექციების გაკეთებისას. 

 სამუშაო პირობები 
ყოფილი პატიმრების ცნობით, მათ უწევდათ მუშაობა დილის 5:00 საათიდან (ზამთრის თვეების გამოკლებით) საღამოს 7:00 საათამდე, მხოლოდ ორი მოკლე შესვენებით. III განყოფილებაში ქალ პატიმრებს აგრესიული კლიმატური პირობების მიუხედავად ასრულებინებდნენ მძიმე სასოფლო-სამეურნეო სამუშაოს არასაკმარისი და უხარისხო იარაღებით. ვახშმის შემდეგ ყველა პატიმარი ვალდებულია დაესწროს „გასწორებით-აღმზრდელობით“ იდეოლოგიურ-საგანმანათლებლო შეკრებებსა და ურთიერთკრიტიკის სესიებს, რომლებიც ხშირად ღამის 10:00 საათამდე გრძელდება. თუ პატიმრები ვერ იმახსოვრებენ კიმ ირ სენის მოძღვრებას, მათი სასჯელის ვადა იწელება. ციხის პერიმეტრი შემოსაზღვრულია ელექტროღობით და პატიმრებს უსაფრთხოების თანამშრომლები 24 საათის განმავლობაში, დღე და ღამე, აკვირდებიან. 

 ადამიანის უფლებების დარღვევები 
ყოფილი პატიმრების მონათხრობის მიხედვით, ტყვეები „მოძრავ ჩონჩხებს“ ჰგავდნენ, რომელთა ძვლებს მხოლოდ გამოფიტული კანი ფარავდა, ან „გახმულ ჯოხებს დიდი თავებით“ წააგავდნენ. იმ შემთხვევაში, თუ პატიმრები სამუშაო ნორმას ვერ ასრულებენ ან ბანაკის შიდა წესებს არღვევენ (მაგალითად, თუ საკვებს იპარავენ), მათ სასტიკად სცემენ — ფეხის დარტყმებით, იარაღის კონდახებითა და ხის ჯოხებით. ერთ-ერთი მოწმის თქმით, მას 30-ზე მეტჯერ სცემეს, მიუხედავად თავის მძიმე ტრავმისა და ყურებიდან და ცხვირიდან სისხლდენისა.  ფართოდ გამოყენებული სასჯელია საკვების ულუფის მკვეთრი შემცირება; განმარტოებით საკნებში მოთავსებულ პატიმრებს თითქმის საერთოდ არ აძლევენ საჭმელს.  

2003 წელს ერთ-ერთმა ყოფილმა პატიმარმა იხსენა საჯარო სიკვდილით დასჯა სროლის გზით, რომლის ყურებაც ყველა პატიმრისთვის სავალდებულო იყო.  მოწმეების ჩვენებების მიხედვით, 1999–2000 წლებში, ზამთრის ექვსთვიან პერიოდში, დაახლოებით 500 პატიმარი დაიღუპა, მათი დიდი ნაწილი — განსაკუთრებით მძიმე და სახიფათო სამუშაოზე, როცა ჰამჰუნის საკონცენტრაციო ბანაკიდან ოროს საკონცენტრაციო ბანაკისკენ გვირაბს თხრიდნენ. ბანგ მი-სუნის ცნობით, მისი 18-თვიანი პატიმრობის განმავლობაში სამუშაო ბრიგადებში პატიმართა დაახლოებით 20% დაიღუპა. გვამებს მასობრივად წვავენ სპეციალურ ღუმელში. 

ქალ პატიმრებს ხშირად ძალადობენ უსაფრთხოების თანამშრომლები და ზოგ შემთხვევაში აყენებენ სექსუალურ ძალადობასა და გაუპატიურებას.  ორსულ ქალებს ციხის შენობის გარეთ გაჰყავთ იძულებითი აბორტების ჩასატარებლად. 

 პატიმრები (მოწმეები) 
 ბანგ მი-სუნი (2000–2001 წლებში ჰამჰუნის ბანაკში) — იძულებით იქნა დაბრუნებული ჩინეთიდან უკანონო საზღვარგადასვლისთვის.
 უცნობი ყოფილი პატიმარი (ქალი, 1998–2000 წლებში ჰამჰუნის ბანაკში) — მისცა ჩვენება ორგანიზაცია „Anti-Slavery International“-ს ბანაკის პირობების შესახებ; ისიც ჩინეთიდან იქნა დაბრუნებული და უკანონო საზღვრის გადალახვისთვის იყო დაპატიმრებული.
 კიდევ რვა უცნობი ყოფილი პატიმარი (შვიდი ქალი და ერთი კაცი; 1998–2007 წლებში ჰამჰუნის ბანაკში) ინტერვიუირებული ჰყავდა Database Center for North Korean Human Rights-ს. მათი უმრავლესობა ანონიმურობას ამჯობინებს, ვინაიდან შიშობს, რომ საჯარო იდენტიფიკაციის შემთხვევაში ჩრდილოეთ კორეაში დარჩენილი ნათესავები შეიძლება დასაჯონ.

 იხილეთ აგრეთვე 
 ჩრდილოეთ კორეაში ადამიანის უფლებები
 კაეჩონის საკონცენტრაციო ბანაკი
 ჩრდილოეთ კორეის დეზერტირები
 ჩრდილოეთ კორეის ციხეები

 რესურსები ინტერნეტში 
 Committee for Human Rights in North Korea: The Hidden Gulag  — ჩრდილოეთ კორეის ციხეებსა და ბანაკებზე მომზადებული ანგარიში მოწმეების ჩვენებებითა და სატელიტური ფოტოსურათებით.
 Database Center for North Korean Human Rights: Prisoners in North Korea Today — ჩრდილოეთ კორეის დაკავების დაწესებულებების სტრუქტურისა და პირობების ამომწურავი აღწერა, ჩრდილოეთ კორეიდან გამოქცეული დეზერტირების მრავალ ჩვენებაზე დაყრდნობით.
 Report of the Commission of Inquiry on Human Rights in the Democratic People's Republic of Korea — გაეროს საგამოძიებო კომისიის ვრცელი ანგარიში კორეის სახალხო დემოკრატიულ რესპუბლიკაში ადამიანის უფლებების მდგომარეობის შესახებ.

სქოლიო

კატეგორია:საკონცენტრაციო ბანაკები
კატეგორია:შენობები და ნაგებობები ადგილმდებარეობის მიხედვით
კატეგორია:წამება