ხიზა (ნასოფლარი)

ხიზა — ნასოფლარი სამხრეთ საქართველოში, სოფელ ხიზაბავრის ჩრდილო-დასავლეთით, 2 კმ-ზე (ასპინძის მუნიციპალიტეტი).

სოფელი ხიზა მოხსენიებულია 1595 წელს შედგენილ ოსმალურ ფისკალურ დოკუმენტში — „გურჯისტანის ვილაიეთის დიდი დავთარი“. შედიოდა ხერთვისის ლივის ხერთვისის ნაჰიეში. ცხოვრობდა 4 კომლი (იასა ...სძე, მახარებელ ...სძე, მახარებლის შვილიშვილი და მათარსა ჩირქინას ძე), მათზე დაკისრებული გადასახადი 15 100 ახჩას შეადგენდა.  

ხიზის ნასოფლარის ტერიტორიაზე შემორჩენილია ნასახლარები, ზეთსახდელების ნაშთები, მის ზემო ნაწილში კი — განვითარებული შუა საუკუნეების წმ. გიორგის სახელობის დარბაზული ეკლესია, რომელიც გადაჰყურებს მდინარე ჩიხორიშისწყლის ხეობას. XX საუკუნის შუა წლებში ეკლესიიდან დარჩენილი იყო კედლების ნაწილი (8,21 × 4,30 მ ზომის). ეკლესია ნაგებია სხვადასხვა ზომის და ფორმის ქვებით. შესასვლელი სამხრეთიდან და დასავლეთიდან აქვს. ნაგებობა აღადგინეს 2012 წელს. რესტრავრაციის პროცესში ძეგლის გარშემო, მიწით დაფარულ ტერიტორიაზე აღმოჩნდა ადამიანების ძვლები, რომლებიც ეკლესიის სიახლოვეს სამხრეთ-დასავლეთით დაკრძალეს.
რესურსები ინტერნეტში

სქოლიო

კატეგორია:ასპინძის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარები
კატეგორია:ასპინძის მუნიციპალიტეტის ისტორიული სოფლები