პაპინიანე

ემილიუს პაპინიანუსი ( გ. 212) — ცნობილი რომაელი იურისტი, განცხადებების მაგისტრი (), გენერალური პროკურორი () და 205 წელს გაიუს ფულვიუს პლაუტიანუსის გარდაცვალების შემდეგ - პრეტორის პრეფექტი.

პაპინიანე მოღვაწეობდა 142–212 წლებში და იგი ძველ რომში ერთ-ერთი ყველაზე პატივცემული იურისტი იყო, იმდენად რომ სამართლის მესამე კურსის სტუდენტებს ეწოდებოდათ "პაპინიანისტე" () რაც ნიშნავს: "ისინი, ვინც იმსახურებენ პაპინიანეს შესასწავლად". მას აგრეთვე "სამართლიანობის თავშესაფარს და კანონების ხაზინადარს" () უწოდებდნენ. გაიუს, პაულუს, მოდესტინუს და ულპიანესთან ერთად, პაპინიანე გახდა ერთ-ერთი იურისტი, რომელთა დოკუმენტირებული მოსაზრება  გადამწყვეტად ითვლებოდა 426 წლის „ციტირების კანონის“ ()  მიხედვით; მათი მოსაზრება მოგვიანებით ერთადერთ შესაფერისად ითვლებოდა თეოდოსიუსის კოდექსისა () და კორპუს იურის ცივილისისთვის () პირველად წყაროდ, იმ პირობით, რომ პაპინიანეს თვალსაზრისი უპირატესი იყო სხვაზე იმ შემთხვევაში, როდესაც დანარჩენი ოთხი იურისტის მოსაზრება არ ემთხვეოდა ერთმანეთს. XVI საუკუნეში ფრანგმა იურისტმა ჟაკ კუჟამ პაპინიანეზე დაწერა, რომ "არასოდეს ყოფილა ასეთი დიდი იურისტი ადრე და არც იქნება მის შემდეგ".

 ცხოვრება 
მინი|რელიეფი ლორა გარდინ ფრეიზერის მიერ, აშშ-ის წარმომადგენელთა პალატის დარბაზი
ცოტა რამ არის ცნობილი პაპინიანეს პირადი ცხოვრების შესახებ. იგი წარმოშობით და დაბადებით სირიელი იყო, ემესას მკვიდრი, რადგან ცნობილია, რომ  პაპინიანე იყო ლუციუს სეპტიმიუს სევერუსის - რომის იმპერატორის, მეორე ცოლის, იულია დომნას - ემესენის დინასტიის წევრის ნათესავი.

ერთი წყარო წარადგენს პაპინიანეს, კვინტუს ცერვიდიუს სცევოლას () კაზუისტიკის მიმდევრად, მეორე კი გვაუწყებს, რომ იგი მისი მოწაფე იყო. ამასთან თანხმობაში მყოფი (მაგრამ საკამათო) ნაწყვეტი ავგუსტუსების ისტორიიდან ამტკიცებს, რომ პაპინიანე სწავლობდა სამართალს სევერუსთან ერთად სცევოლას ხელმძღვანელობით.

პაპინიანე იყო იმპერატორ სევერუსის ახლო მეგობარი და თან ახლდა მას ბრიტანეთში 207 წელს, სადაც  მსახურობდა "იორკის ფორუმში", შოტლანდიის მთიელთა აჯანყების საპასუხოდ. პაპინიანე სხვადასხვა დროს სევერუსმა დანიშნა გენერალურ პროკურორად () და განცხადებების მაგისტრად (). ასევე პაპინიანე იყო იმპერატორის ხაზინის უფროსი და გვარდიის კაპიტანი. იმპერატორმა თავის გარდაცვალებამდე, თავისი ორი ვაჟი კარაკალა და გეტა პაპინიანეს მზრუნველობის მიაბარა.

 გარდაცვალება 
მინი| „რომაელი მოსამართლის, პაპინიანეს თავის მოკვეთა“ 1606 წ.
რომის იმპერიის მმართველობა გეტასთან ერთად, კარაკალასთვის არადამაკმაყოფილებელი აღმოჩნდა, ამიტომაც, კარაკალამ გადაწყვიტა ძმის მოკვლა. პაპინიანე ცდილობდა შეენარჩუნებინა  ძმებს შორის მშვიდობა, მაგრამ ამით მხოლოდ ხელი შეუწყო კარაკალას სიძულვილის გაღრმავებას. 212 წელს კარაკალამ ბრძანა პაპინიანესთვის თავი მოეკვეთათ,  და მისი გვამი რომის ქუჩებში ეთრიათ. პაპიანეს სიკვდილი მოჰყვა 211 წელს მომხდარ გეტას მკვლელობას, მის მეგობრებისა და მასთან დაკავშირებულად აღქმულ პირებს შორის ზოგადი ხოცვა-ჯლეტის ფონზე, რომლის დროსაც ერთ-ერთი წყაროს მიხედვით  დაახლოებით 20,000 ადამიანი სიცოცხლეს გამოასალმეს.

1911 წლის ბრიტანიკის ენციკლოპედიის სტატიის ავტორი გვაუწყებს რომ პაპინიანეს სიკვდილის დეტალები "სხვადასხვაგვარად არის მოთხრობილი და მისი ისტორია, ლეგენდად არის ქცეული". პაპინიანეს სიკვდილი გახდა ანდრეას გრიფიუსის პიესის (1659 წ.) საგანი.

 ნაშრომები
პაპინიანეს ნაწარმოების დიდი ნაწილი დაკარგულია, ამ ვარაუდს ამტკიცებს ის, რომ გადარჩენილი ნაშრომების რაოდენობა მცირეა სხვა იურისტებთან, როგორიცაა ულპიანე ან პაულუსის, შედარებით. პაპინიანეს ძირითადი ნაშრომებია: 
"კითხვები" () 37 წიგნში (დაწერილი 198 წლამდე); 

"პასუხები" () 19 წიგნი Translated by John Ashton Cross (title-subject sourced originally in Pollock & Maitland - The History of English Law, Volume 1) (დაწერილი შუალედში 204 წლიდან მის გარდაცვალებამდე); 

"განმარტებები" () ორი წიგნი,

"ქორწინებაგარეშე კავშირების შესახებ" (), 
და სხვა ნაშრომები,  რომელთაგან ყველაზე მოკლეა "Αστυνόμικος" (ქალაქის ადმინისტრაცია), რომელიც იყო სახელმძღვანელო ქუჩებისა და ხიდების კომისრების მოვალეობების აღსასრულებისთვის.

 რესურსები ინტერნეტში 


სქოლიო

კატეგორია:დაბადებული 200-იანები
კატეგორია:რომაელი იურისტები
კატეგორია:მკვლელობის მსხვერპლნი