კრისტოფანო ალორი

კრისტოფანო ალორი (), დ. 17 ოქტომბერი, 1577, ფლორენცია — გ. 2 აპრილი, 1621, ფლორენცია) — ფლორენციული სკოლის მანიერიზმის პერიოდის იტალიელი ფერმწერი. ფერმწერ ალესანდრო ალორის ვაჟი და მოწაფე, რომელსაც მეტსახელად უმცროს ბრონზინოს უწოდებდნენ, რადგან მამამისი საკუთარ თავს მასწავლებლის პატივსაცემად „ალესანდრო ბრონზინო ალორის“ უწოდებდა.Thieme / Becker. Allgemeines Lexikon der bildenden Künstler von der Antike bis zur Gegenwart. — E.A. Leipzig, 1899

ბიოგრაფია
კრისტოფანო ალორი დაიბადა 1577 წლის 17 ოქტომბერს ფლორენციაში. ფერწერის პირველი გაკვეთილები მამისგან, ალესანდრო ალორისგან მიიღო, თუმცა მოგვიანებით გრეგორიო პაგანის სახელოსნოში შევიდა. პაგანი გვიანი ფლორენციული სკოლის ერთ-ერთი ლიდერი იყო, რომლის წარმომადგენლებიც ცდილობდნენ ვენეციელთა მდიდარი კოლორიტი გაეერთიანებინათ ფლორენციულ ნახატთან და ფორმის „შეხებით შეგრძნებასთან“ შუქჩრდილის გამოყენებით.Chisholm Hugh. Allori, Alessandro s.v. Cristofano Allori // Encyclopædia Britannica. Vol. 1 (11th ed.). — Cambridge University Press, 1911. — Р. 699

კრისტოფანო ასევე სწავლობდა სანტი დი ტიტოსა და ჩიგოლისთან (ლოდოვიკო კარდი). ჯერ კიდევ ახალგაზრდობაში იგი მედიჩების ოჯახის კარის პორტრეტისტი გახდა. მის მიერ მიღებული მრავალი შეკვეთა მისი წინამორბედის, ბრონზინოს პორტრეტების ასლებს წარმოადგენდა.

ალორის ყველაზე ცნობილი ნახატია „ივდითი ჰოლოფერნესის თავით“. მთავარი გმირი მხატვრის მეგობარი ქალის, ლამაზმან „La Mazzafirra“ მიხედვითაა დახატული (რომელიც ასევე გამოსახულია მის „მარიამ მაგდალინელში“), ხოლო ჰოლოფერნესის თავი — ავტოპორტრეტია.Whitaker L., Clayton M. The Art of Italy in the Royal Collection. Renaissance and Baroque. — Royal Collection Publications, 2007. — ISBN 9781902163291. — Р. 270 ძირითად ვერსიად ითვლება ბრიტანეთის სამეფო კოლექციაში დაცული ტილო, რომელიც 1613 წლით თარიღდება. 1620 წლის ვარიანტი, რომელიც ფლორენციაში, პიტის სასახლეში ინახება, ყველაზე მეტად არის ცნობილი; ასევე არსებობს სახელოსნოს მოწაფეების მიერ შექმნილი რამდენიმე ასლი. 1613 წელს დაწერილი ერთი ასლი იმყოფება ვატიკანის პინაკოთეკაში, ხოლო მეორე — ბერლინის სურათების გალერეაში. კრისტოფანო ალორიმ განიცადა ტენებრისტებისა და კორჯოს შემოქმედების მნიშვნელოვანი გავლენა. ამაზე ირიბად მეტყველებს კორჯოს დაკარგული ნახატის — „მკითხველი მარიამ მაგდალინელის“ — უნიკალური, თუმცა ფერწერული თვალსაზრისით სუსტი ასლი.

სხვა ცნობილი ნამუშევრები: „წმინდა იულიანე მწირთმოწყალე“ (პიტის გალერეა), „იოანე ნათლისმცემელი უდაბნოში“ (იქვე), „მონანიე მარიამ მაგდალინელი“ (უფუცის გალერეა, ფლორენცია), „ყრმა ქრისტე, რომელსაც ჯვარზე სძინავს“ (უფიცი) და „იზაბელა არაგონელი შარლ VIII-ის ფერხთით“ (ლუვრი, პარიზი).

ალფრედ დე მიუსემ ნახატი „ივდითი ჰოლოფერნესის თავით“ იტალიის საუკეთესო ხელოვნების ნიმუშთა რიცხვს მიაკუთვნა.Власов В. Г. Аллори, Алессандро / Кристофано // Стили в искусстве. В 3-х т. — СПб.: Кольна. — Т. 2. — Словарь имён, 1996. — С. 17. — ISBN 5-88737-005-X

კრისტოფანო ალორი გარდაიცვალა 1621 წლის 2 აპრილს მშობლიურ ქალაქში.

სანქტ-პეტერბურგის ერმიტაჟში ინახება კრისტოფანო ალორის ნახატი „ტობია და ანგელოზი“.Государственный Эрмитаж. Западноевропейская живопись. Каталог 1. — Л.: Аврора, 1976. — С. 67

გალერეა

ლიტერატურა
Maria Luisa Becherucci. Allori, Cristofano. // Dizionario *Biografico degli Italiani. / Ed.: Alberto M. Ghisalberto. — Bd. 2. — Rom, 1960.

სქოლიო

კატეგორია:იტალიელი მხატვრები
კატეგორია:XVI საუკუნის იტალიელი მხატვრები
კატეგორია:XVII საუკუნის იტალიელი მხატვრები