ტოშირო მაიუზუმი

ტოშირო მაიუზუმი (, მაიუზუმი ტოშირო; იაპონურად გამოითქმის, როგორც [majɯꜜzɯmi toɕiɾoː]; დ. 20 თებერვალი, 1929 — გ. 10 აპრილი, 1997) — იაპონელი კომპოზიტორი. ის ცნობილი იყო ავანგარდული ინსტრუმენტაციის იმპლემენტაციით ტრადიციულ იაპონურ მუსიკალურ ტექნიკასთან. მისი ნამუშევრები შთაგონებული იყო სხვადასხვა წყაროთი, ჯაზიდან დაწყებული ბალიურ მუსიკამდე, და ის ითვლებოდა პიონერად მუსიკალური კონკრეტული მუსიკისა და ელექტრონული მუსიკის სფეროში, რომლის პირველი შემსრულებელი იყო თავის ქვეყანაში. მან სრულყოფილად შეისწავლა ეს ტექნიკა.

თავისი კარიერის განმავლობაში მან დაწერა სიმფონიები, ბალეტები, ოპერები და კინოფილმების მუსიკა. მაიუზუმი იყო პირველი იაპონელი კომპოზიტორი, რომელიც ნომინირებული იყო აკადემიის პრემიაზე (კინემატოგრაფიული ხელოვნებისა და მეცნიერების აკადემია, ე. წ. ოსკარი) საუკეთესო ორიგინალური მუსიკისთვის 1966 წლის ფილმისთვის „ბიბლია: დასაბამიდან...“. ის სიმფონიური ორკესტრისგან საუკეთესო ხელმძღვანელის ჯილდო დაიმსახურა. ასევე იყო იასამნისფერი დამსახურებული მედლის მფლობელი. ჯონ ჰიუსტონმა მას „თანამედროვე ბეთჰოვენი“ უწოდა.

ადრეული ცხოვრება და განათლება
დაბადებული იოკოჰამაში, მაიუზუმი იყო ტომოჯირო იკენოუჩისა და აკირა იფუკუბეს სტუდენტი ტოკიოს ხელოვნების უნივერსიტეტში მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ, დაამთავრა 1951 წელს. შემდეგ წავიდა ევროპაში, სადაც ეწვია პარიზის კონსერვატორიას, სწავლობდა ობენთან და გაეცნო ოლივიე მესიანისა და პიერ ბულეზის შემოქმედებას, კონკრეტული მუსიკის ტექნიკას.

ის თავდაპირველად ენთუზიაზმით უყურებდა ავანგარდულ დასავლურ მუსიკას, განსაკუთრებით ვარეზის კომპოზიციებს, მაგრამ 1957 წლიდან მიმართა პან-აზიატიზმს.

კინოკარიერა
მაიუზუმი იყო პროდუქტიული კომპოზიტორი კინოსთვის, მან შექმნა ასზე მეტი კინოფილმის მუსიკა, დაწყებული 1951 წელს გადაღებული ფილმით „ჩემი სახლი სახალისოა“" და დასრულებული 1984 წელს შექმნილი კინოსურათით „ჯო ნო მაი“. ყველაზე ცნობილი ფილმი მაიუზუმის მუსიკით არის „ბიბლია: დასაბამიდან...“ (1966), რომლისთვისაც ის ნომინირებული იყო ოსკარის პრემიაზე და ოქროს გლობუსზე საუკეთესო ორიგინალური მუსიკისთვის. 2025 წლის მდგომარეობით, ის ერთ-ერთია მხოლოდ ორი იაპონიაში დაბადებული კომპოზიტორიდან, რომელიც ნომინირებული იყო საუკეთესო ორიგინალური მუსიკის ოსკარზე (მეორე იყო რიუიჩი საკამოტო „უკანასკნელი იმპერატორისთვის").

მაიუზუმიმ მიიღო სპეციალური პრიზი სანტორის მუსიკალურ დაჯილდოებაზე 1997 წლის ივლისში.

ის გარდაიცვალა კავასაკიში, კანაგავაში, 68 წლის ასაკში, 1997 წლის აპრილში.

პოლიტიკური საქმიანობა

მაიუზუმი მსახურობდა, როგორც ულტრაკონსერვატიული ორგანიზაცია „ნიჰონ ვო მამორუ კოკუმინ კაიგის“ ( 日本を守る国民会議, „ეროვნული კონფერენცია იაპონიის დასაცავად“) თავმჯდომარე. ორგანიზაცია მხარს უჭერდა კონსტიტუციურ რევიზიას. ამან გადამწყვეტი გავლენა იქონია მის დაკავშირებაზე ნიჰონ ვო მამორუ კაისთან ( 日本を守る会, „საზოგადოება იაპონიის დასაცავად“) ნიპონ კაიგის ჩამოსაყალიბებლად. დაგეგმილი იყო, რომ გამხდარიყო ორგანიზაციის პირველი ლიდერი, მაგრამ მაიუზუმი გარდაიცვალა ორგანიზაციის გახსნამდე მცირე ცოტა ხნით ადრე.

მაიუზუმი გახდა ლიბერალური დემოკრატიული პარტიის მხარდამჭერი ორგანიზაციის, ლიბერალური ეროვნული კონგრესის, პირველი წარმომადგენელი 1977 წელს, და განაგრძობდა წარმომადგენლობას გარდაცვალებამდე, 20 წლის განმავლობაში.

როდესაც საგარეო საქმეთა მინისტრმა და პრემიერ-მინისტრის მოადგილემ ცუტომუ ჰატამ განაცხადა, რომ „[იაპონიამ] უნდა უთხრას [თავის] შვილებს, რა გააკეთეს მათმა წინაპრებმა აზიაში ომამდე და ომის დროს“, მაიუზუმიმ პასუხად განაცხადა: „საცოდაობაა, რომ იაპონიის პრემიერ-მინისტრი ასე დაუფიქრებლად ლაპარაკობს. წარსულში ხალხი უფრო შეფარვით საუბრობდა ომის შესახებ".

შერჩეული ნამუშევრები
ოპერები

კინკაკუჯი (Der Tempelbrand; ოქროს პავილიონი) (1976, ბერლინი)
კოჯიკი (ღმერთების დღეები) (1996, ლინცი)

ბალეტები

ბუგაკუ (1962)
ოლიმპიადა (1965)
კაბუკი (1986)
M (1996)

საორკესტრო ნამუშევრები

რუმბა რაფსოდია (1948)
სიმფონიური განწყობა (1950)
ბაკქანალია (1954)
ექტოპლაზმა (1954)
ტონეპლერომას 55 (1955)
ფონოლოგია სიმფონიკი (1957)
ნირვანას სიმფონია მამაკაცთა გუნდისა და ორკესტრისთვის (1958)
მანდალას სიმფონია (1960)
ეჩიგოჯიში (1960)
მუსიკა სკულპტურასთან (1961)
ტექსტურები საფრენებისთვის (1962)
სამსარა (1962)
ესე სონორობებში (მოცარტიანა) (1963)
ესე სიმებისთვის (1963)
ფეიერვერკები (1963)
ონგაკუ ნო ტანჯო [მუსიკის დაბადება] (1964)
კონცერტი ბარაბნისა და საფრენების ორკესტრისთვის (1965)
კონცერტინო ქსილოფონისა და ორკესტრისთვის (1965)
შუ [ჯადოქრობა] (1967)
ტატეიამა (1974)
არია გ-ში სოლო ვიოლინოსა და ორკესტრისთვის (1978)
კაპრიჩო სოლო ვიოლინოსა და სიმებისთვის (1988)
მუკიუდო [მარადიული მოძრაობა] (1989)

კამერული და სოლო ნამუშევრები

სონატა ვიოლინოსა და ფორტეპიანოსთვის (1946)
თორმეტი პრელუდია ფორტეპიანოსთვის (1946)
ჰორს დ'ოევრე ფორტეპიანოსთვის (1947)
დივერტიმენტო 10 ინსტრუმენტისთვის (1948)
სიმებიანი კვარტეტი (1952)
სექსტეტი ფლეიტა, კლარნეტი, ბას კლარნეტი, საყვირი, საყვირი და *ფორტეპიანოსთვის (1955)
ფრაგმენტები მომზადებული ფორტეპიანოსა და სიმებიანი კვარტეტისთვის (1957)
მიკროკოსმოსი კლავიოლინისთვის, გიტარა, მუსიკალური ხერხი, ვიბრაფონი, *ქსილოფონი, ბარაბანი და ფორტეპიანოსთვის (1957)
ბუნრაკუ ვიოლონჩელო სოლოსთვის (1960)
პრელუდია სიმებიანი კვარტეტისთვის (1961)
მეტამუსიკა საქსოფონის, ვიოლინოსა და ფორტეპიანოსთვის (1961)
შოვა ტენ-პიო რაკუ გაგაკუ ანსამბლისთვის (1970)
როკუდან არფისთვის (1989)

ელექტრონული და კონკრეტული მუსიკა

X, Y, Z კონკრეტული მუსიკისთვის (1953)
ბოქსინგი რადიო დრამისთვის (1954)
მუსიკა სინუსური ტალღისთვის მარტივი რიცხვების პროპორციით (1955)
მუსიკა მოდულირებული ტალღისთვის მარტივი რიცხვების პროპორციით (1955)
ინვენცია კვადრატული ტალღისა და კბილისებრივი ტალღისთვის (1955)
ვარიაციები 7-ის რიცხვითი პრინციპით (1956; მაკოტო მოროისთან)
აოი ნო უე (1957)
კამპანოლოგია მრავალ-ფორტეპიანოსთვის (1959)
ოლიმპიური კამპანოლოგია (1964)
მანდალა სოლო ხმისა და ელექტრონული ხმებისთვის (1969)

რჩეული კინოუსიკა

სახლი, ტკბილი სახლი (1951)
ქალი ჭორებში (1954)
სირცხვილის ქუჩა (1956)
ბუშტი (1956)
დაუბალანსებელი ბორბალი (1957)
ენჯო (1958)
მოპარული სურვილი (1958)
დილა მშვიდობისა (1959)
როდესაც ქალი კიბეებზე ადის (1960)
გამრუდებულები (1960)
დიდი ტალღა (1961)
შავი მზე (1964)
ტოკიოს ოლიმპიადა (1965)
პორნოგრაფები (1966)
ბიბლია: დასაწყისში... (1966)
ასახვები ოქროს თვალში (1967)
სიყვარულის წყურვილი (1967)
ღმერთების ღრმა სურვილები (1968)
ჯო ნო მაი (1984)

იხილეთ აგრეთვე
List of members of Nippon Kaigi
Masao Ohba

ლიტერატურა








რესურსები ინტერნეტში
"Overtones of Progress, Undertones of Reaction: Toshiro Mayuzumi and the Nirvana Symphony"  by Peter Burt
Music of Toshiro Mayuzumi  


ბიბლიოგრაფია და რესურსები

Robin J. Heifetz. 1984. „აღმოსავლური-დასავლურის სინთეზი იაპონურ კომპოზიციაში: 1950-1970“
Emmanuelle Loubet, Curtis Roads, and Brigitte Robindoré. 1997. *„ელექტრონული მუსიკის დასაწყისები იაპონიაში, ფოკუსით NHK სტუდიაზე: 1950-იანი და 1960-იანი წლები“

სქოლიო

კატეგორია:იაპონელი კომპოზიტორები
კატეგორია:იაპონელი პოლიტიკოსები