ზედქალაქის საყდარი

ზედქალაქის საყდარი — მაცხოვრის ჯვარცმის გუმბათოვანი ტაძარი ზემო რაჭის ისტორიულ სოფელ ზედქალაქში. ზედქალაქი ფეოდალური ხანის ერთ-ერთი მჭიდროდ დასახლებული და ეკონომიკურად დაწინაურებული სოფელი იყო, XVII საუკუნეში შეუერთდა სოფელ ღებს (ახლანდ. ონის მუნიციპალიტეტი).

ზედქალაქის საყდარი 1544 წლამდე ცაგერის, შემდეგ კი, XIX საუკუნის 20-იან წლებამდე ნიკორწმინდის ეპისკოპოსების ერთ-ერთ რეზიდენციას წარმოადგენდა, სადაც თავიანთი სამწყსოს შემოვლისას ეპისკოპოსები დროდადრო ჩერდებოდნენ. ტაძრის ეს ფუნქცია იგულისხმება ჯაფარიძეებისა და ზემო სვანეთის სასისხლო საქმის სასამართლო გადაწყვეტილებაში (1503), სადაც ზედქალაქის ეკლესია „საეფისკოპოზო საყდრად“ იწოდება. ზედქალაქსა და მიმდებარე სოფლებში ჯვარცმის ეკლესიას XVI საუკუნის დასაწყისისათვის ასი კომლი ყმა-გლეხი ეკუთვნოდა. ეკლესიის მეურნეობას ქორეპისკოპოსები განაგებდნენ, რომლებიც ადგილობრივ სამღვდელო ან საერო პირთაგან ინიშნებოდნენ ეპისკოპოსების მიერ.

 ლიტერატურა 

 ბერაძე თ., რაჭა, თბ., 2004.
 მეტრეველი რ., რაჭა. შტრიხები წარსულიდან, თბ., 2013.
 ჩხატარაიშვილი ქ., ქართული ეკლესიის ისტორიიდან, კრ.: საქართველოს ფეოდალური ხანის ისტორიის საკითხები, VII, თბ., 1999.

კატეგორია:ონის მუნიციპალიტეტის ტაძრები