კამილ ლემონიე

კამილ ლემონიე (; დ. 24 მარტი, 1844, იქსელი — გ. 13 ივნისი, 1913, ბრიუსელი) — ბელგიელი მწერალი. იყო „ახალგაზრდა ბელგიის“ წევრი. წერდა ფრანგულ ენაზე. სწავლობდა ბრიუსელის უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე. გატაცებული იყო მხატვრობით. წერდა რომანებს, მოთხრობებს, ნოველებს, სტატიებს ხელოვნების საკითხებზე, მონოგრაფიებს, საბავშვო ზღაპრებსა და ა. შ. მის შემოქმედებაში შეიმჩნევა 2 ტენდენცია – რეალისტური და უტოპიური. ლემონიემ პირველი წერილები და ნარკვევები მხატვრობას მიუძღვნა. მსოფლიო სახელი მოიხვეჭა რომანებით („სედანი“; შემდეგ ეწოდა „სასაკლაოები“, 1870; „ხვადი“, 1881; „მკვდარი“, 1882; „სისხლისმსმელი“, 1886 და სხვები), რომელთაგან განსაკუთრებით აღსანიშნავია „ვნების ტყვეობაში“ (1897). ლემონიეს შემოქმედება გამოირჩევა მხატვრული ასახვის ერთობ თავისებური მანერით, ფსიქოლოგიზმითა და ცხოვრების მოვლენებში ღრმა ზწვდომით. იგი მნიშვნელოვანია არა მარტო ბელგიის, არამედ მსოფლიო ლიტერატურის მასშტაბითაც.

ლიტერატურა

სქოლიო

კატეგორია:ბელგიელი მწერლები