გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 605

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 605 მიიღეს 1987 წლის 22 დეკემბერს, სამხრეთ იემენის წარმომადგენლის მოსმენის შემდეგ, ეყრდნობოდა ჟენევის კონვენციებსა და უშიშროების საბჭოს რეზოლუციებს: 446 (1979), 465 (1980), 497 (1981) და 592(1986). საბჭომ დაგმო ისრაელი პალესტინელი ხალხის ადამიანის უფლებების დარღვევისათვის, განსაკუთრებით კი ცეცხლის გახსნისა და სტუდენტების მკვლელობის გამო პირველი ინტიფადის პირველივე კვირების განმავლობაში.

რეზოლუციამ მოუწოდა ისრაელს, უარი ეთქვა საკუთარ პოლიტიკაზე ოკუპირებულ ტერიტორიებზე და პატივი ეცა ჟენევის მეოთხე კონვენციისთვის, ამასთანავე, მოუწოდა მაქსიმალური თავშეკავებისკენ, რათა ხელი შეეწყო რეგიონში მშვიდობის დამყარებისთვის. მან ასევე ხაზგასმით აღნიშნა არაბეთ-ისრაელის კონფლიქტის, როგორც ერთი მთლიანობის, სამართლიანი, მყარი და მშვიდობიანი მოგვარების გადაუდებელი აუცილებლობა.

რეზოლუციამ სთხოვა გენერალურ მდივანს, შეესწავლა არსებული ვითარება, შეემუშავებინა რეკომენდაციები ოკუპაციის ქვეშ მყოფი პალესტინელი სამოქალაქო პირების უსაფრთხოებისა და დაცვის უზრუნველსაყოფად და წარედგინა ანგარიში არაუგვიანეს 1988 წლის 20 იანვრისა.

რეზოლუციის ტექსტი
უშიშროების საბჭო,

განიხილა რა დემოკრატიული იემენის მუდმივი წარმომადგენლის 1987 წლის 11 დეკემბრის წერილი გაერთიანებული ერების ორგანიზაციისადმი, რომელიც წარდგენილია მისი, როგორც დეკემბრის თვის არაბული ჯგუფის თავმჯდომარის სტატუსით,

ითვალისწინებს რა ყველა ხალხის განუყოფელ უფლებებს, რომლებიც აღიარებულია გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის წესდებით და გამოცხადებულია ადამიანის უფლებათა საყოველთაო დეკლარაციით,

იხსენებს რა თავის შესაბამის რეზოლუციებს პალესტინისა და სხვა არაბული ტერიტორიების შესახებ, რომლებიც ოკუპირებულია ისრაელის მიერ 1967 წლიდან (იერუსალიმის ჩათვლით), მათ შორის რეზოლუციებს: 446 (1979), 465 (1980), 497 (1981) და 592 (1986),

ასევე იხსენებს რა 1949 წლის 12 აგვისტოს ჟენევის კონვენციას ომის დროს სამოქალაქო პირების დაცვის შესახებ,

უკიდურესად შეშფოთებული და აღშფოთებული პალესტინისა და სხვა არაბულ ტერიტორიებზე (რომლებიც ოკუპირებულია ისრაელის მიერ 1967 წლიდან, იერუსალიმის ჩათვლით) არსებული მდგომარეობის გაუარესების გამო,

ითვალისწინებს რა ისეთი ზომების განხილვის აუცილებლობას, რომლებიც უზრუნველყოფს ისრაელის ოკუპაციის ქვეშ მყოფი პალესტინელი სამოქალაქო მოსახლეობის მიუკერძოებელ დაცვას,

მიიჩნევს რა, რომ ისრაელის — როგორც ოკუპანტი სახელმწიფოს — ამჟამინდელ პოლიტიკასა და ქმედებებს ოკუპირებულ ტერიტორიებზე, გარდაუვლად მოჰყვება მძიმე შედეგები ახლო აღმოსავლეთში ყოვლისმომცველი, სამართლიანი და ხანგრძლივი მშვიდობის მიღწევის მცდელობებისთვის,
 მკაცრად გმობს ისრაელის — როგორც ოკუპანტი სახელმწიფოს — იმ პოლიტიკასა და ქმედებებს, რომლებიც არღვევს პალესტინელი ხალხის ადამიანის უფლებებს ოკუპირებულ ტერიტორიებზე, და განსაკუთრებით, ისრაელის არმიის მიერ ცეცხლის გახსნას, რასაც შედეგად მოჰყვა დაუცველი პალესტინელი სამოქალაქო პირების მკვლელობა და დაჭრა;
 კვლავ ადასტურებს, რომ 1949 წლის 12 აგვისტოს ჟენევის კონვენცია ომის დროს სამოქალაქო პირების დაცვის შესახებ, ვრცელდება პალესტინისა და სხვა არაბულ ტერიტორიებზე, რომლებიც ოკუპირებულია ისრაელის მიერ 1967 წლიდან (იერუსალიმის ჩათვლით);
 კიდევ ერთხელ მოუწოდებს ისრაელს, როგორც ოკუპანტ სახელმწიფოს, დაუყოვნებლივ და ზედმიწევნით დაიცვას 1949 წლის 12 აგვისტოს ჟენევის კონვენცია ომის დროს სამოქალაქო პირების დაცვის შესახებ და დაუყოვნებლივ შეწყვიტოს ისეთი პოლიტიკა და ქმედებები, რომლებიც ეწინააღმდეგება აღნიშნული კონვენციის დებულებებს;
 გარდა ამისა, მოუწოდებს მაქსიმალური თავშეკავების გამოჩენისკენ, რათა ხელი შეეწყოს მშვიდობის დამყარებას;
 ხაზს უსვამს არაბეთ-ისრაელის კონფლიქტის სამართლიანი, მყარი და მშვიდობიანი მოგვარების გადაუდებელ აუცილებლობას;
 სთხოვს გენერალურ მდივანს, მის ხელთ არსებული ყველა საშუალებით შეისწავლოს ოკუპირებულ ტერიტორიებზე შექმნილი ვითარება და არაუგვიანეს 1988 წლის 20 იანვრისა წარადგინოს ანგარიში, რომელიც მოიცავს მის რეკომენდაციებს ისრაელის ოკუპაციის ქვეშ მყოფი პალესტინელი სამოქალაქო პირების უსაფრთხოებისა და დაცვის უზრუნველყოფის გზებისა და საშუალებების შესახებ;
 ადგენს, რომ მუდმივი კონტროლის ქვეშ შეინარჩუნოს ვითარება პალესტინისა და სხვა არაბულ ტერიტორიებზე, რომლებიც ოკუპირებულია ისრაელის მიერ 1967 წლიდან (იერუსალიმის ჩათვლით).
}}

კენჭისყრა
რეზოლუცია მიღებულ იქნა 14 ხმით, არცერთის წინააღმდეგ. კენჭისყრისგან თავი შეიკავა ერთმა წევრმა — ამერიკის შეერთებულმა შტატებმა, რისი მიზეზიც გახდა რეზოლუციაში არსებული „ისრაელის პოლიტიკისა და ქმედებების განზოგადებული კრიტიკა“, რომელიც, აშშ-ის პოზიციით, უგულებელყოფდა არაბულ პროვოკაციებს, რამაც გამოიწვია კიდეც აღნიშნული ინციდენტი.

იხილეთ აგრეთვე
 არაბეთ-ისრაელის კონფლიქტი
 პირველი ინტიფადა
 ისრაელ–პალესტინის კონფლიქტი

რესურსები ინტერნეტში
Text of the Resolution at undocs.org

სქოლიო

კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს 1987 წლის რეზოლუციები
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ისრაელის შესახებ
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ისრაელ-პალესტინის კონფლიქტის შესახებ