ნეძუ-ძინძია

ნეძუ-ძინძია () — 1705 წელს დაარსებული სინტოისტური სალოცავი, რომლის სამონასტრო კომპლექსი ტოკიოს რაიონ ბუნკიოში მდებარეობს. ტაძარი ტოკიოს ერთ-ერთი უძველესი საკულტო ნაგებობაა, ხოლო მის ტერიტორიაზე არსებული რამდენიმე შენობა მნიშვნელოვანი კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლადაა აღიარებული. სალოცავი აგებულია სინტოისტური არქიტექტურული სტილით — იში-ნო-მა-ძუკური, ნიკოში მდებარე ტოსიო-გუს ტაძრის მსგავსად.

ტაძარი სახელგანთქმულია თავისი აზალიების ფესტივალით (Tsutsuji Matsuri), რომელიც მის ტერიტორიაზე აპრილის დასაწყისიდან მაისის დასაწყისამდე იმართება. მას ხშირად მოიხსენიებენ, როგორც „ტოკიოს ულამაზეს სალოცავს“ და ქალაქის ერთ-ერთ „ყველაზე შთამბეჭდავ საგაზაფხულო სანახაობას“.

იგი ტოკიოს ათი გამორჩეული სალოცავიდან ერთ-ერთია.

ისტორია
ლეგენდის თანახმად, ნეძუს სალოცავი I საუკუნეში, ახლანდელი ადგილიდან ჩრდილოეთით — სენდაგიში, იმპერატორ კეიკოს ვაჟმა, იამატო ტაკერუმ (ასევე ცნობილი, როგორც პრინცი ოსუ) დააარსა. ტაძრის მთავარი ღვთაებაა სუსანოო-ნო-მიკოტო — ზღვისა და ქარიშხლის „კამი“ (ღმერთი). 

1705 წელს ტოკუგავას დინასტიის მეხუთე შოგუნმა, ტოკუგავა ცუნაიოშიმ, სალოცავი ნეძუში გადაიტანა. ეს გადაწყვეტილება მისი მემკვიდრის, ტოკუგავა იენობუს არჩევას უკავშირდებოდა, რომელმაც, თავის მხრივ, ეს ტაძარი საკუთარ მფარველ სალოცავად გამოაცხადა. გადასახლებამდელი ნაგებობებიდან დღეს აღარაფერია შემორჩენილი, თუმცა ტაძარი მაინც რჩება ქალაქის ერთ-ერთ უძველეს საკულტო ადგილად.

1868-1869 წლებში როდესაც იმპერატორმა მეიძიმ რეზიდენცია კიოტოს საიმპერატორო სასახლიდან ტოკიოში გადაიტანა, მან ტაძარში ელჩები გაგზავნა ღმერთებთან საშუამდგომლოდ.

არქიტექტურა
ტორიი
300px|მინი|წითელი ტორიი
300px|მინი|ალოსფერი ტორიიები
ნეძუს სალოცავის გარშემო უამრავი ტორიი (鳥居; სიტყვასიტყვით „ფრინველთა სადგომი“) მდებარეობს. ტაძრის ორ მთავარ შესასვლელს აღნიშნავს დიდი წითელი ტორიები მიოძინის სტილში, რაც შინტოისტური არქიტექტურისთვისაა დამახასიათებელი და ზედა ნაწილში ოდნავ მოხრილი ძელებით გამოირჩევა. მათ თავზე მოთავსებულ ფირფიტაზე ამოტვიფრულია ტაძრის სახელი — 根津神社. ტორიების გვერდით კი ტრადიციული ფარნებია განლაგებული. 

სალოცავის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი ღირსშესანიშნაობაა ალისფერი ტორიების ბილიკი, რომელიც მთავარი დარბაზის მარცხნივ, ბორცვზე გადის. ბილიკის შუაგულში მოწყობილია გადასახედი პლატფორმა, საიდანაც იშლება ხედი კოის (დეკორატიული კობრი) ტბორსა და ტაძრის მთავარ ეზოზე. აქვე მდებარეობს დამხმარე სალოცავი — ოტომე ინარი.

კიდევ ერთი, შედარებით მოკლე ტორიების გზა, კიბეებით ჩამოდის მეორე დამხმარე სალოცავიდან (კომაგომე) და უერთდება ტორიების დიდ ბილიკს.

ჰონდენი
ნეძუს სალოცავის მთავარი ნაგებობაა ჰონდენი (本殿, მთავარი დარბაზი), რომელიც შესრულებულია იში-ნო-მა-ძუკურის სტილში. ეს არის რთული შინტოისტური არქიტექტურული სტრუქტურა, რომელშიც ჰაიდენი (სალოცავი დარბაზი), ჰეიდენი (შესაწირავი დარბაზი) და ჰონდენი (მთავარი დარბაზი) ერთმანეთთანაა დაკავშირებული და ერთი საერთო სახურავის ქვეშ მოქცეული.

მთლიანი კონსტრუქცია 1706 წლით თარიღდება. შენობის სამივე ნაწილს (ჰონდენი, ჰაიდენი და ჰეიდენი) ცალ-ცალკე მინიჭებული აქვს მნიშვნელოვანი კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.

ტრანსპორტირება
ტაძრის ტერიტორიაზე შესვლა მნახველთათვის უფასოა. 

სალოცავის შესასვლელები მდებარეობს: ნეძუს სადგურიდან 5 წუთის სავალზე; სენდაგის სადგურიდან  — 9 წუთის სავალზე და ტოდაიმაეს სადგურიდან — 6 წუთის სავალზე.

სქოლიო

კატეგორია:სინტოიზმი
კატეგორია:იაპონიის კულტურა
კატეგორია:იაპონიის არქიტექტურა
კატეგორია:სინტოისტური ტაძრები
კატეგორია:იაპონიის შენობა-ნაგებობები