ბისტრჟიცე-ნად-პერნშტეინემი

ბისტრჟიცე-ნად-პერნშტეინემი () — ქალაქი ჩეხეთის რესპუბლიკის ვისოჩინის მხარეში, ქალაქი ჟდიარ-ნად-საზავოუს რაიონში მდებარეობს.

ადმინისტრაციული დაყოფა
ბისტრჟიცე-ნად-პერნშტეინემი 12 მუნიციპალური ერთეულისგან შედგება, ესენია:

ბისტრჟიცე-ნად-პერნშტეინემი
ბრატრუშინი
დვორჟიშტე
დივიშოვი
დომანინი
დომანინეკი
ვიტოხოვი
კარასინი
კოზლოვი
ლესონოვიცე
პივონიცე
როვნე

სახელწოდება
სახელწოდება „ბისტრიცე“ სიტყვა „ბისტინიადან“ მომდინარეობს, რაც მდინარის სწრაფ ჩქერს ნიშნავს. აქ მდებარე პატარა მდინარეს  თავდაპირველად რჟიჩკა (ანუ „პატარა მდინარე“) ერქვა, მოგვიანებით კი ქალაქის სახელი ეწოდა. 1881 წელს სახელწოდებას დაემატა „ნად პერნშტინემი“, რათა განესხვავებინათ სხვა ამავე სახელწოდების ადგილებისგან, ხოლო 1925 წელს ის შეიცვალა და გახდა „ნად პერნშტეინემი“.
მინი|წმინდა ლავრენტის ეკლესია
გეოგრაფია
ბისტრჟიცე-ნად-პერნშტეინემი ქალაქ ჟდიარ-ნად-საზავოუდან აღმოსავლეთით, დაახლოებით 23 კილომეტრში მდებარეობს, ხოლო ბრნოდან 41 კილომეტრითაა დაცილებული. მისი ტერიტორია ზემო სვრატკის მთიანეთშია. მისი მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე ყველაზე მაღლა მდებარე წერტილია პრჟედნი-სკალა, რომლის სიმაღლე 716 მეტრია ზღვის დონიდან. ქალაქში მიედინება მდინარე ბისტრჟიცე. 

ისტორია
ბისტრჟიცე-ნად-პერნშტეინემი ისტორიულ წყაროებში პირველად 1238 წელს არის მოხსენიებული. ის მედლოველმა დიდგვაროვნებმა XIII საუკუნეში დაარსეს. XIV საუკუნეში ის პერნშტეინის ციხესიმაგრის მიმდებარე სოფლების ადმინისტრაციული, ეკონომიკური და სავაჭრო ცენტრი გახდა. 1348 წელს იგი პირველად მოიხსენიება სავაჭრო ქალაქად. 

1446 წელს ბისტრჟიცე-ნად-პერნშტეინემი პერნშტეინების დიდგვაროვანთა ოჯახის საკუთრება გახდა. მათი მმართველობის დროს აქაურობამ სხვადასხვა პრივილეგიები მოიპოვა და სწრაფად განვითარდა. 1580 წელს რუდოლფ II-მ დასახლება ქალაქად გამოაცხადა. ამ პერიოდში ქალაქმა თავისი გერბის ქონის უფლება მიიღო. ქალაქის მფლობელები ხშირად იცვლებოდნენ 1588 წლის შემდეგ, ამ წელს ის იან V პერნშტეინელმა გაყიდა. ბისტრჟიცეს გრძელვადიან განვითარებას ხშირი ხანძრები უშლიდა ხელს. ყველაზე დამანგრეველი ხანძრები 1585, 1666 და 1841 წლებში მოხდა.

1905 წელს ქალაქი რკინიგზით დაუკავშირდა ჟდიარ-ნად-საზავოუსა და ტიშნოვს, რამაც ხელი შეუწყო ადგილობრივი მრეწველობის განვითარებას. მის განვითარებაზე დადებითად იმოქმედა დოლნი-როჟინკაში ურანის ინდუსტრიის განვითარებამ.

ბისტრჟიცე-ნად-პერნშტეინემში მეორე მსოფლიო ომამდე ცხოვრობდა ებრაული თემი, რომლებიც მეორე მსოფლიო ომისა და ჰოლოკოსტის შემდეგ გაქრნენ.

ღირსშესანიშნაობები
წმინდა ლავრენტის ეკლესია ისეთივე ძველია, როგორც ქალაქი. თავდაპირველად ის რომანული არქიტექტურის ნაგებობა იყო, რომელიც XIV საუკუნეში გოტიკურ სტილში აღადგინეს. XV საუკუნეში ის კვლავ შეაკეთეს და გაამაგრეს. ეკლესიის ბოლო რესტავრაცია 1873 წელს განხორციელდა.

ბისტრჟიცე-ნად-პერნშტეინემის წმინდა სამების ერთნავიანი ეკლესია 1615 წელს აშენდა და 1735 წელს აღადგინეს. ეს გოტიკური სტილის ნაგებობა ჩეხეთის კულტურული ძეგლია.

ქალაქის მერიის შენობა პირველად 1493 წელს მოიხსენიება. ის ამჟამინდელი სახით 1808 წელს აღადგინეს. დღეს შენობაში ბისტრჟიცე-ნად-პერნშტეინემის მუზეუმია განთავსებული.

ცნობილი ადამიანები
გუსტავ ფლეგერ მორავსკი (1833–1875) — მწერალი და პოეტი
ოტო აისლერი (1893–1968) — არქიტექტორი

დაძმობილებული ქალაქები
 ბოგუხვავა, პოლონეთი
 კრიმიჩაუ, გერმანია
 ვრანოვ-ნად-ტოპლოუ, სლოვაკეთი

რესურსები ინტერნეტში

სქოლიო

კატეგორია:ვისოჩინის მხარის ქალაქები