ირინე ბაროსი

ირინე ბაროსი () — ინდოელი პოლიტიკოსი, ინდოეთის ეროვნული კონგრესის ერთგული მოღვაწე და გოადან ქალი პოლიტიკოსების პიონერი. ის იყო პირველი ქალი, რომელიც აირჩიეს სოფლის საბჭოს ხელმძღვანელად გოას შტატში, და პირველი და ერთადერთი ქალი, რომელიც მსახურობდა ინდოეთის ეროვნული კონგრესის (გოა) პრეზიდენტად. კონგრესის პარტიის თანახმად, ის, სავარაუდოდ, ინდოეთში პირველი ქალი სარპანჩი იყო.

პირადი ცხოვრება
მარია ირენე ლორენსო დაიბადა 1930 წელს, ლორენსოს ოჯახში. ის იყო მონსინიორ პადრე აგაპიტო ლორენსოს დისშვილი. აგაპიტო ლორენსო იყო ცნობილი სასულიერო პირი და განმანათლებელი, რომელმაც დიდი როლი ითამაშა კუნკოლიმში საგანმანათლებლო დაწესებულებების დაარსებაში.  მან განათლება განაგრძო და მიიღო ჰუმანიტარული მეცნიერებების ბაკალავრის ხარისხი. სწავლის დასრულების შემდეგ ის ცოლად გაჰყვა ბაროსის ოჯახის წევრს ბეტალბატიმიდან, რომელიც თავდაპირველად კანსაულიმის ბაროსის ოჯახი იყო, რადგან მისი ერთი შტო ბეტალბატიმში XVIII საუკუნეში გადავიდა. მისი მეუღლე იყო ლეო მაკენსონ ბაროსი, ექიმი და პროფესორ ჟოზე სიმიაო ფრანცისკო რეგის ბაროსის უმცროსი ძმა, რომელიც მომბასაში დაიბადა. ორივე მათგანი იყო სენიორ ანტონიო პედრო ბაროსისა და მარია ლეტიცია ვიეგასის ვაჟი.

პოლიტიკური კარიერა
მისი მეუღლე, ლეო, ცნობილი ექიმი იყო როგორც მშობლიურ ქალაქში, ასევე მიმდებარე სოფლებში, რის გამოც ბაროსი უკვე პოპულარული იყო და ცნობილი იყო იმით, რომ ეხმარებოდა თავის სამეზობლოს, რადგან იმ დროს ბევრი სოფლის მცხოვრები განათლებული არ იყო. 1961 წლის დეკემბერში ინდოეთის მიერ გოას დაპყრობისა და ანექსიის შემდეგ, გოაში პანჩაიათი რაჯის სისტემა და არჩევნები დაწესდა. ბაროსმა გადაწყვიტა აქტიურად ჩართულიყო პოლიტიკაში, მიუხედავად იმისა, რომ მეგობრების მხრიდან წინააღმდეგობას აწყდებოდა, რადგან ქალისთვის პოლიტიკაში მონაწილეობა შეუფერებლად ითვლებოდა. ის კენჭს იყრიდა გოას ისტორიაში პირველ პანჩაიათის არჩევნებში და პოპულარულ კანდიდატად იქცა.

ბაროსი ერთხმად აირჩიეს საბჭოს ხელმძღვანელად და სარპანჩად გამოაცხადეს, რითაც ის გახდა პირველი ქალი გოაში და, შესაძლოა, ერთ-ერთი პირველი ინდოეთში, რომელმაც ამ რანგის თანამდებობა დაიკავა. ცნობილია, რომ მან თავისი ვრცელი ბაროსის სახლის შესასვლელი დარბაზი გამოიყენა, როგორც დროებითი ოფისი და სოფლის დარბაზი ადრეულ წლებში, სანამ ბაროსის ოჯახი და სხვა ცნობილი ქალაქელები პირადი სახსრებით აშენებდნენ შენობას ადგილობრივი მმართველობისთვის. მან სამი ვადა (15 წელი) იმსახურა სარპანჩის თანამდებობაზე და ხშირად ეყრდნობოდა თავისი ახალი ოჯახის პირად ქონებას, რათა დაეფინანსებინა სოფლის განვითარება. მისი მხარდაჭერა პარტიის მიმართ კვლავ გამოვლინდა, როდესაც მან ხმამაღლა გამოთქვა მხარდაჭერა გოას საზოგადოებრივი აზრის გამოკითხვის ჩატარების სასარგებლოდ და მკაცრად დაუპირისპირდა „MGP“ პარტიის მიერ ალკოჰოლის შესახებ შემოღებულ კანონებს. მან განაცხადა, რომ გოას კულტურა, რომელიც ქალებისთვის სასმელის დალევას მისაღებად მიიჩნევდა, პროგრესული იყო (რაც ინდოეთის დანარჩენ ნაწილში ტაბუდ ითვლებოდა). საზოგადოებრივი აზრის გამოკითხვის წარმატების შემდეგ, რომელმაც გოას მომავალი გადაარჩინა, ბაროსი მუშაობდა ინდოეთის ეროვნული კონგრესის თითქმის არარსებული წარმომადგენლობის გასაძლიერებლად და დაუახლოვდა მაშინდელ პრემიერ-მინისტრ ინდირა განდის, რომელიც მას ძლიერ ქალ კანდიდატად აფასებდა. ბაროსმა მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა ინდოეთის ეროვნული კონგრესის (INC) პირველად ხელისუფლებაში მოყვანაში, რომელიც შემდგომ 15 წლის განმავლობაში შეუფერხებლად რჩებოდა ხელისუფლებაში, სანამ პარტიაში შიდა განხეთქილება არ დაიწყო. როდესაც 1980 წელს კონგრესმა მთავრობა შექმნა, ბაროსი მალევე დაინიშნა გოას პრადეშის კონგრესის კომიტეტის პრეზიდენტად, რა დროსაც პრატაპსინგ რანე გოას მთავარი მინისტრი იყო. შაშიკალა კაკოდკარის დაცემის და ლოკ საბჰასა და გოაში ერთდროული მთავრობების ჩამოყალიბების შემდეგ, ბევრი ადამიანი ბაროსს მისი თანამდებობაზე ყოფნის დროს მოიხსენიებდა, როგორც „გოას ყველაზე ძლიერ ქალს“. 1982 წელს, სულოჩანა კატკარმა ბაროსი თანამდებობიდან გაათავისუფლა, მიზეზად კი კონგრესის „MLA“-ებს (საკანონმდებლო ასამბლეის წევრებს) შორის შიდა დაპირისპირების კონტროლის შეუძლებლობა, ისევე როგორც ადგილობრივი პოპულარობისა და მხარდაჭერის დაკარგვა დაუსახელა.

პოლიტიკის შემდეგი ცხოვრება და გარდაცვალება
პრეზიდენტის თანამდებობიდან გათავისუფლების შემდეგ, ის ცოტა ხნით მსახურობდა გოას პროვედორიის (სახალხო დახმარების ინსტიტუტის) თავმჯდომარედ. მის პენსიაზე გასვლამდე დიდი ხნით ადრე, ბაროსის ოჯახის ქონების დიდი ნაწილი დაიხარჯა სოფლის განვითარების მხარდაჭერასა და გოას საზოგადოებრივი აზრის გამოკითხვის გარშემო ბრძოლაში. ეს მოიცავდა მისი სიძის, პროფესორ ჟოზე ბაროსის შემთხვევასაც, რომლის მცირე რკინის მადნის ბიზნესი „Chowgule Group“-მა გადაიბარა, რათა ფინანსურად დახმარებოდა თავის ბიძაშვილს, მაურილიო ფურტადოს. თავად ფურტადო იძულებული გახდა, გაეყიდა თავისი წარმატებული სამედიცინო კლინიკა კარაჩიში, რათა მოეპოვებინა მხარდაჭერა გოას მაჰარაშტრასთან შეერთების წინააღმდეგ, რის გამოც მან თავის თანამებრძოლებსა და საკუთარ თავს „პოლიტიკოსი წამებულები“ უწოდა. 

პოლიტიკიდან წასვლის შემდეგ, ხანდაზმულ ასაკამდე მას ხშირად სთხოვდნენ, რომ ქალთა გაძლიერების მრავალი ჯგუფის ხელმძღვანელი და სპიკერი ყოფილიყო მთელი გოას მასშტაბით. მან დაიწყო საჯარო ცხოვრებიდან ჩამოშორება მას შემდეგ, რაც ძუძუს კიბოთი ორი ქალიშვილი დაკარგა. 2020 წლის აპრილში მას COVID-19 დაუდასტურდა და გოას სამედიცინო კოლეჯში გადაიყვანეს, თუმცა გამოჯანმრთელდა და გაწერეს. მცირე ხნის შემდეგ, მისი გაუარესებული მდგომარეობის გამო, ის კვლავ მოათავსეს საავადმყოფოში. ის გადაიყვანეს „GMC“-ის ინტენსიური თერაპიის განყოფილებაში (ICU), სადაც მას განსაკუთრებული ყურადღება ექცეოდა ჯანდაცვის მინისტრ ვიშვაჯიტ რანეს (მისი კოლეგის, პრატაპსინგ რანეს, ვაჟის) თხოვნით. იგი გარდაიცვალა 2021 წლის 22 აგვისტოს, პოსტ-COVID გართულებების – თირკმლის მწვავე უკმარისობისა და ელექტროლიტური დისბალანსის შედეგად. გოას პრადეშის კონგრესის კომიტეტმა (GPCC) ბაროსი ყველა გოელი ქალისთვის შთაგონების წყაროდ დაასახელა.

სქოლიო

კატეგორია:აზიელი ქალები
კატეგორია:ინდოელი ქალი პოლიტიკოსები
კატეგორია:ინდოელი ქალები