მორის ორიუ

მორის ორიუ (დ. 17 აგვისტო, 1856 — გ. 12 მარტი, 1929) — ფრანგი იურისტი და სოციოლოგი, რომლის ნაშრომებმაც XIX საუკუნის ბოლოსა და XX საუკუნის დასაწყისში ჩამოაყალიბა ფრანგული ადმინისტრაციული სამართალი.

ორიუ დაიბადა 1856 წლის 17 აგვისტოს ლადივილში (შარანტა). 1888 წლიდან ასწავლიდა საჯარო სამართალს ტულუზის უნივერსიტეტში, ხოლო 1920 წლიდან – საკონსტიტუციო სამართალს. მისმა ნაშრომებმა ფრანგულ ადმინისტრაციულ სამართალს მისცა ახალი დოგმატური საფუძველი, მათ შორის მისი სახელმძღვანელოების მეშვეობით: 
 „ადმინისტრაციული სამართლისა და ზოგადი საჯარო სამართლის სახელმძღვანელო" (1892) ()
 „ადმინისტრაციული სამართლის ელემენტარული სახელმძღვანელო" (1925) ()
 „საკონსტიტუციო სამართლის სახელმძღვანელო" (1923) () 
 „საჯარო სამართლის პრინციპები" (1910)  () 
იგი გარდაიცვალა 1929 წლის 12 მარტს ტულუზაში (ზემო გარონა) 72 წლის ასაკში.

 ბიოგრაფია 
ორიუ სწავლობდა ანგულემის ლიცეუმში. სამართალს მორისი შეისწავლიდა ბორდოს უნივერსიტეტში, სადაც 1876 წელს მოიპოვა ლიცენზიატის, ხოლო 1879 წელს დოქტორის ხარისხი. განსაკუთრებით გამოირჩეოდა რომაულ სამართალში, ასევე სამოქალაქო სამართალში.

მას შემდეგ, რაც ორჯერ ჩაიჭრა აგრეჟეზე, 1880 და 1881 წლებში, 1882 წელს ორიუმ ამ გამოცდაში პირველი ადგილი მოიპოვა. ეს წარმატება განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია, რადგან 1882 წლის აგრეჟე „დიდ გამოცდად" () მოიხსენიებოდა მონაწილეთა გამორჩეული შემადგენლობის გამო: მორის ორიუ პირველ ადგილზე, ჰენრი ბერთელემი მეოთხეზე, ხოლო ლეონ დიუგი მეექვსეზე. ფილიპ მალორის თქმით, ეს ფიგურები, ადემარ ემენთან და რემონ კარე დე მალბერგთან ერთად, განიხილებიან „თანამედროვე ფრანგული საჯარო სამართლის დამფუძნებლებად".

კარიერა ტულუზის სამართლის ფაკულტეტზე

1883 წლის 1 იანვარს ორიუ დაინიშნა პროფესორად ტულუზის სამართლის ფაკულტეტზე, სადაც პასუხისმგებელი იყო სამართლის ისტორიის კურსზე. ფაკულტეტის დანარჩენ წევრებთან დისტანცირებული იყო დეკანთან დაპირისპირების და პარიზში გადაყვანის მოთხოვნის უარყოფის გამო.

1883 წლის 17 იანვარს მან მოიპოვა , პროფესორის მუდმივი პოზიცია დიგესტის სწავლებისთვის, და 1888 წლამდე კითხულობდა ფრანგული სამართლის ისტორიის კურსს. ეს პოზიცია დაკარგა ერთ წელზე ნაკლები ხნის შემდეგ, 1883 წლის ნოემბერში, და მხოლოდ ოთხი წლის შემდეგ, 1887 წლის ნოემბერში მოიპოვა ისევ.

თუმცა, რამდენიმე თვის შემდეგ, 1888 წლის 24 მარტს, მიიღო ადმინისტრაციული სამართლის პროფესორის ფიქსირებული პოზიცია -ში. ამ პოზიციას იკავებდა 1920 წლის 7 მაისამდე, 32 წელზე მეტი ხნის განმავლობაში ტულუზის სამართლის ფაკულტეტზე.

1906 წელს გახდა დეკანი, და ამ პოსტზე პენსიაზე გასვლამდე დარჩა. ამავდროულად, ასევე კითხულობდა ლექციებს შედარებით სამოქალაქო კანონმდებლობაზე, საჯარო სამართალზე, ადმინისტრაციულ სამართალსა და სოციალურ მეცნიერებაზე.
1920 წლის 7 მაისს დატოვა  ადმინისტრაციულ სამართალში, რათა დაეკავებინა საკონსტიტუციო სამართლის კათედრა 1926 წელს პენსიაზე გასვლამდე. როგორც ჩანს, პენსიაზე გასვლის შემდეგაც აგრძელებდა ლექციების კითხვას, თუმცა ზუსტად რამდენ ხანს გააგრძელა ეს საქმიანობა, ცნობილი არ არის.

 ჯილდოები 
ორიუ 1929 წელს დაინიშნა საპატიო ლეგიონის ოფიცრად.

რესურსები ინტერნეტში
Website dedicated to Maurice Hauriou

სქოლიო

კატეგორია:დაბადებული 17 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1856
კატეგორია:გარდაცვლილი 12 მარტი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1929
კატეგორია:ფრანგი იურისტები
კატეგორია:ფრანგი სოციოლოგები