ბაზელის უნივერსიტეტი

ბაზელის უნივერსიტეტი (; ) — სახელმწიფო კვლევითი უნივერსიტეტი ბაზელში, შვეიცარიაში. დაარსდა 1460 წლის 4 აპრილს. შვეიცარიის უძველესი უნივერსიტეტია და ამავდროულად, საპატიო ადგილს იკავებს მსოფლიოს უძველეს უნივერსიტეტებს შორის. ბაზელის უნივერსიტეტი მოთხოვნადია სტუდენტების მხრიდან ტრადიციებიდან გამომდინარე, ასევე სასურველი უმაღლესი სასწავლებელია აკადემიური პერსონალის გამოც. 

ბაზელის უნივერსიტეტის ბიბლიოთეკა შვეიცარიის უდიდესი და უმნიშვნელოვანესი ბიბლიოთეკაა. უნივერსიტეტში განთავსებულია თეოლოგიის, სამართლის, მედიცინის, ჰუმანიტარულ და სოციალურ მეცნიერებათა, მეცნიერების, ფსიქოლოგიის, ბიზნესისა და ეკონომიკის ფაკულტეტები, ასევე მრავალი დისციპლინური საგანი და ინსტიტუტი, როგორიცაა ბიოსამედიცინო კვლევების Biozentrum და ევროპული გლობალური კვლევების ინსტიტუტი. 2020 წელს უნივერსიტეტს ჰყავდა 13 139 სტუდენტი და 378 პროფესორი. საერთაშორისო სტუდენტები სტუდენტთა 27 პროცენტს შეადგენდნენ.

500 წელზე მეტი ხნის ისტორიის განმავლობაში, უნივერსიტეტი იყო როტერდამელი ერაზმუსის, პარაცელსუსის, დანიელ ბერნულის, ლეონარდ ეილერის, იაკობ ბურკჰარდტის, ფრიდრიხ ნიცშეს, ტადეუშ რაიხშტაინის, კარლ იასპერსის, კარლ გუსტავ იუნგის, კარლ ბარტის და ჟანა ჰერშის სამშობლო. დაწესებულება ასოცირდება ათ ნობელის პრემიიის ლაურეატთან  და შვეიცარიის კონფედერაციის ორ პრეზიდენტთან.

ისტორია
მინი|მარცხნივ|ბაზელის უნივერსიტეტის ინაუგურაციის ცერემონია, 1460 წელი (თანამედროვე, ფანტასტიკური ჟანრის ილუსტრაცია გადახატული Wurstisen-Chronik-დან)
ბაზელის უნივერსიტეტის დაარსება უკავშირდება ბაზელის საკონსულოს. იმ წლებში, როდესაც კათოლიკეე სასულიერო პირები ბაზელში იმყოფებოდნენ, დაარსდა დროებითი უნივერსიტეტი 1432-დან 1448 წლამდე. 1432 წლის მაისში ვენეციელ სიმონ დე ვალას მიენიჭა უფლება, წაეკითხა ლექციები სამართალში, ხოლო 1434 წელს ფრანგმა ჟაკ დ'ატინიმაც მიიღო ნებართვა ბაზელში სამართლის ლექციების წასაკითხად. დ'ატინიმი ადრე რომის უნივერსიტეტში კითხულობდა სამართალს. 1437 წელს დემეტრიუსი მოწვეულ იქნა ბერძნული ენის ლექციების წასაკითხად. ასევე ნახსენებია ბედელის თანამდებობა (ადმინისტრაციული თანამდებობა ევროპულ საგანმანათლებლო სივრცეებში), თუმცა არ არის მინიშნება დეკანზე ან უნივერსიტეტის წესდებაზე. იმავე წელს რომის პაპმა ევგენი IV-მ სცადა საკონსულოს ფერარაში გადატანა, მაგრამ ბაზელში დარჩენილი წარმომადგენლები განაგრძობდნენ მოლაპარაკებებს და 1439 წელს საკონსულომ ანტიპაპად აირჩია სავოიის ჰერცოგი ამადეუს VIII, რომელიც ფელიქს V-ის სახელით შევიდა ისტორიაში. ფელიქს V-მ დააარსა „სასულიერო პირთა უნივერსიტეტი“ (), რომელიც ინაუგურირებულ იქნა 1440 წლის ნოემბერში ლიტურგიით ბარფიუსერის ეკლესიაში.

1448 წელს გერმანიის მეფე ფრიდრიხ III-მ შეთანხმებას მიაღწია ევგენი IV-ის მემკვიდრე პაპ ნიკოლოზ V-თან და ქალაქს უბრძანა საკონსულოს წევრების უსაფრთხოების გარანტიების გაუქმება. რის შედეგადაც  უნივერსიტეტი  ფორმალურად დაიხურა 1448 წლის ივლისში და სასულიერო პირები ლოზანაში გადავიდნენ. მათი წასვლის შემდეგ, ყოფილი ლექტორები მოითხოვდნენ მუდმივი უნივერსიტეტის დაარსებას. დაარსების საბუთი დაკავშირებულია რომის პაპ პიუს II-სთან; საბუთს ხელი მოეწერა 1459 წლის 12 ნოემბერს მანტუაში, ხოლო ოფიციალური გახსნის ცერემონია გაიმართა 1460 წლის 4 აპრილს, წმინდა ამბროსის დღეს, ბაზელის საკათედრო ტაძარში.
მინი|მარჯვნივ|ბაზელის უნივერსიტეტის ძველი მთავარი შენობა, რომელიც თავისი არქიტექტურით წააგავს ბოლონიის იტალიურ უნივერსიტეტს
თავდაპირველად ბაზელის უნივერსიტეტს ოთხი ფაკულტეტი ჰქონდა გათვალისწინებული - ხელოვნების, მედიცინის, თეოლოგიისა და სამართლის. 1497 წლიდან ბაზელის დიდი საბჭო განიხილავდა უნივერსიტეტის დახურვის საკითხს და მხოლოდ 1501 წელს, როდესაც ბაზელი შვეიცარიის კონფედერაციას შეუერთდა, გადაწყდა უნივერსიტეტის შენარჩუნება. 1818 წლამდე ხელოვნების ფაკულტეტი  მოიაზრებოდა დანარჩენი სამი აკადემიური დისციპლინის საფუძვლად. მეთვრამეტე საუკუნეში, როდესაც ბაზელი უფრო კომერციული ხასიათის გახდა, უნივერსიტეტი, რომელიც რენესანსის ეპოქაში ხარისხიანი განათლების ცენტრი იყო, უმნიშვნელო გახდა. სტუდენტთა რიცხვი, რომელიც 1600-იან წლებში ათასზე მეტი იყო, 1785 წელს სამოცამდე დაეცა, ხოლო პროფესორთა რაოდენობა თვრამეტს შეადგენდა. თავად პროფესორებიც ძირითადად ელიტური საზოგადოების შთამომავლები იყვნენ.Grossman, Lionel, Basel in the age of Burckhardt  (Chicago, 2000) p. 35, and note 20; p. 118

საუკუნეების მანძილზე, როდესაც მრავალი მეცნიერი სტუმრობდა ქალაქს, ბაზელი წიგნის ბეჭდვისა და ჰუმანიზმის ადრეულ ცენტრად იქცა. უნივერსიტეტის დაარსების თითქმის პარალელურად დაარსდა ბაზელის უნივერსიტეტის ბიბლიოთეკა. დღეს აქ სამ მილიონზე მეტი წიგნი და ხელნაწერი ინახება და შვეიცარიის უდიდესი ბიბლიოთეკაა.

ოდესღაც პოლიტიკურად არასტაბილურ რეგიონში განლაგებული უნივერსიტეტის ბედი ხშირად ცვლებოდა რეგიონული პოლიტიკური მოვლენების შესაბამისად, მათ შორის რეფორმაციის, კანტონების გამიჯვნის (ბაზელ-შტადტის კანტონის განცალკევება ბაზელ-ლანდისგან) და ორივე მსოფლიო ომის გამო. ეს ფაქტორები გავლენას ახდენდა სტუდენტთა რაოდენობაზე, დაფინანსებასა და უნივერსიტეტ-მთავრობის ურთიერთობებზე.

1833 წელს ბაზელის კანტონი ორად გაიყო, ფედერალურმა მთავრობამ მოითხოვა კანტონის აქტივების, მათ შორის უნივერსიტეტის ბიბლიოთეკის წიგნების, გაყოფა - ორი მესამედი ახალ ნახევარკანტონს ბაზელ-ლანდს უნდა გადასცემოდა. ქალაქი, ბაზელ-შტადტი, იძულებული გახდა უკან შეეძინა ეს წილი და უნივერსიტეტი იმდენად გაღატაკდა, რომ მკვეთრად შეამცირა თავისი სასწავლო კურსების მიწოდება. სტუდენტებს განათლების გაგრძელება  ორი წლის შემდეგ რომელიმე გერმანულ უნივერსიტეტში უწევდათ.

სტუდენტთა რაოდენობა მკვეთრად გაიზარდა მას შემდეგ, რაც უნივერსიტეტმა შეცვალა თავისი შუასაუკუნეების სასწავლო გეგმა (მათ შორის ლათინური ენის, როგორც საკურსო კატალოგის ოფიციალური ენის გაუქმება 1822 წელს მოხდა) და დაიწყო მეტი ფაკულტეტის დამატება, განსაკუთრებით ჰუმანიტარულ და საბუნებისმეტყველო მეცნიერებებში. ლიბერალური ხელოვნება ფაკულტეტად იქცა 1818 წელს, საიდანაც 1937 წელს წარმოიშვა ფილოსოფიის, ისტორიისა და ბუნებისმეტყველების ფაკულტეტები.Georg Kreis, "550 Years of the University of Basel: Permanence and Change" (Basel, 2010) p. 26 შემდეგ უნივერსიტეტმა დააარსა საბუნებისმეტყველო მეცნიერებათა ფაკულტეტი (1937), ბიზნესისა და ეკონომიკის ფაკულტეტი (1996) და ფსიქოლოგიის ფაკულტეტი (2003). მეოცე საუკუნის განმავლობაში უნივერსიტეტი სწრაფად იზრდებოდა, 1918 წელს დაფიქსირებული ათასი სტუდენტიდან რაოდენობა 1994 წელს რვა ათასამდე გაიზარდა.Georg Kreis, "550 Years of the University of Basel: Permanence and Change" (Basel, 2010) p. 25 პირველი ქალი, რომელიც უნივერსიტეტში მიიღეს, ემილი ფრაი, მედიცინის ფაკულტეტზე სწავლობდა 1890 წლიდან.

1933 წელს ნაცისტების მიერ გერმანიაში ხელისუფლების ხელში ჩაგდების შემდეგ, მრავალმა გამოჩენილმა გერმანელმა პროფესორმა გადაწყვიტა ემიგრაციაში წასულიყო ბაზელში და მუშაობა ბაზელის უნივერსიტეტში დაიწყო. რამდენიმე შვეიცარიელი მეცნიერიც დაბრუნდა, მათ შორის იურიდიული ფაკულტეტის პროფესორი არტურ ბაუმგარტენი (1933), თეოლოგები კარლ ბარტი (1935) და ფრიც ლიბი (1937) და მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ ფილოსოფოსი კარლ იასპერსი ჰაიდელბერგის უნივერსიტეტიდან (1948), ისევე როგორც ქირურგი რუდოლფ ნისენი (1952).

1996 წლის 1 იანვარს ბაზელის უნივერსიტეტი დამოუკიდებელი გახდა კანტონის მთავრობისგან და ამით თვითმმართველობის უფლება მოიპოვა.  2007 წელს ბაზელ-ლანდის კანტონმა მისცა თანხმობა უნივერსიტეტის სპონსორობა თანაბრად გაეზიარებინა ბაზელ-შტადტის კანტონთან.

ლოგო
1460 წლიდან უნივერსიტეტის ლოგოზე გამოსახული იყო ქალწული ღვთისმშობელი, რომელიც დგას ნახევარმთვარეზე მზის სხივებით გარშემორტყმული, როგორც ეს მოხსენებულია იოანეს გამოცხადებაში.Wallraff, Martin; Stöcklin-Kaldewey, Sara (2010).p.30 მთვარის ქვემოთ ბაზელის გერბია. მარჯვენა ხელში  კვერთხი უჭირავს, ხოლო მარცხენა მკლავზე მჯდომარე ბავშვი იესო. რელიგიური მოტივი, როგორც ახსნილია, აღნიშნავს უნივერსიტეტის რელიგიურ კავშირს ეკლესიასთან თავისი არსებობის დასაწყისში. ლოგო გამოიყენებოდა რეფორმაციის შემდეგაც, უწყვეტად 1992 წლამდე.

რეპუტაცია და რეიტინგი
რეიტინგები ადასტურებს ბაზელის უნივერსიტეტის მაღალ საერთაშორისო აკადემიურ მოსწრებას:

Times Higher Education-ის მსოფლიო უნივერსიტეტების რეიტინგი (THE) (2021): 92 
CWTS ლეიდენის რეიტინგი (2019): 53 
მსოფლიო უნივერსიტეტების აკადემიური რეიტინგი (ARWU) (2019): 87 

ორგანიზაციული სტრუქტურა
უნივერსიტეტის ადმინისტრაცია
1996 წლის 1 იანვრიდან ბაზელის უნივერსიტეტი დამოუკიდებელია. 1995 წლის უნივერსიტეტის კანონი ადგენს, რომ „ბაზელის უნივერსიტეტი არის საჯარო სამართლის საფუძველზე დაარსებული დაწესებულება. აქვს საკუთარი იურიდიული უფლებამოსილება,  თვითმმართველობის უფლება.“ Kreis, p. 79. როგორც სუბიექტი, რომელიც ოფიციალურად იღებს შესრულების მანდატს (Leistungsauftrag) უნივერსიტეტისთვის ორივე მხარდამჭერი კანტონისგან, უნივერსიტეტის საბჭო (Universitätsrat) წარმოადგენს უნივერსიტეტის უმაღლეს აღმასრულებელ ორგანოს.  საბჭო შედგება თერთმეტი ხმის უფლების მქონე წევრისა და სამი ხმის გარეშე წევრისგან, მათ შორის პრეზიდენტი, აღმასრულებელი დირექტორი და საბჭოს მდივანი. უნივერსიტეტის საბჭოს ქვეშ არიან სენატი (Regenz) და პრეზიდენტის სამმართველო. 80-წევრიანი სენატი შედგება პრეზიდენტის, სამმართველოს უფროსი წევრებისგან, ფაკულტეტების დეკანებისგან, პროფესორებისგან, ლექტორებისა და სამეცნიერო ასისტენტებისგან, ასისტენტებისგან, სტუდენტებისა და ადმინისტრაციული და ტექნიკური თანამშრომლებისგან. პრეზიდენტის ოფისს დაკისრებული აქვს უნივერსიტეტის საერთო საქმიანობის ხელმძღვანელობა.  შედგება პრეზიდენტისა და მისი აპარატისგან, გენერალური სამდივნოსგან, ადმინისტრაციული დირექტორატისგან, კომუნიკაციებისა და მარკეტინგის ოფისისგან, ორი შესაბამისი ვიცე-პრეზიდენტისგან კვლევისა და განათლების მიმართულებით. 

ფაკულტეტები და დეპარტამენტები

ბაზელის უნივერსიტეტი ამჟამად შვიდ ფაკულტეტს აერთიანებს: 

თეოლოგიის 
სამართლის 
მედიცინის 
ბიომედიცინის დეპარტამენტი (უნივერსიტეტის, საუნივერსიტეტო კლინიკისა და საუნივერსიტეტო ბავშვთა საავადმყოფოს ერთობლივი კომპლექსი)
ბიოსამედიცინო ინჟინერიის დეპარტამენტი
საზოგადოებრივი ჯანდაცვის დეპარტამენტი
კლინიკური კვლევის დეპარტამენტი
სპორტის, ვარჯიშისა და ჯანმრთელობის დეპარტამენტი
ჰუმანიტარულ და სოციალურ მეცნიერებათა 
ძველი ცივილიზაციების დეპარტამენტი
ისტორიის დეპარტამენტი
სოციალურ მეცნიერებათა დეპარტამენტი
ხელოვნების, მედიისა და ფილოსოფიის დეპარტამენტი
ენებისა და ლიტერატურის დეპარტამენტი
ჰუმანიტარული მეცნიერებების ციფრული ლაბორატორია
საბუნებისმეტყველო მეცნიერებათა 
ბიოცენტრი
მათემატიკისა და ინფორმატიკის დეპარტამენტი
ფიზიკის დეპარტამენტი
ქიმიის დეპარტამენტი
გარემოს მეცნიერებათა დეპარტამენტი
ფარმაცევტული მეცნიერებების დეპარტამენტი
ბიზნესისა და ეკონომიკის 
ფსიქოლოგიის 

ინტერდისციპლინარული ინსტიტუტები

ევროპული გლობალური კვლევების ინსტიტუტი 
ფილანტროპიის კვლევების ცენტრი (CEPS)
ბიოსამედიცინო ეთიკის ინსტიტუტი (IBMB)
განათლების ინსტიტუტი

ბაზელის უნივერსიტეტთან არსებული ინსტიტუტები

შვეიცარიის ტროპიკული და საზოგადოებრივი ჯანმრთელობის ინსტიტუტი (Swiss TPH) 
ფრიდრიხ მიშერის სახელობის ბიოსამედიცინო კვლევების ინსტიტუტი (FMI)
ბაზელის ინსტიტუტი
შვეიცარიის სამაშველო, გადაუდებელი და კატასტროფების მედიცინის ცენტრი (SZRNK)
Swisspeace

გამორჩეული კურსდამთავრებულები
ბაზელის უნივერსიტეტი ითვლება ქვეყნის წამყვან უნივერსიტეტად უმაღლეს სასწავლებლებს შორის, ვინაიდან ჰყავს დიდი რაოდენობის ცნობილი წარმატებული  კურსდამთავრებულები - პოლიტიკოსები, მეცნიერები და მოაზროვნეები - სხვადასხვა დარგის სპეციალისტები, პროფესორები მთელს მსოფლიოში: 

ემილ აბდერჰალდენი (1877–1950) - შვეიცარიელი ბიოქიმიკოსი და ფიზიოლოგი
ბონიფაციუს ამერბახი (1495–1562) - შვეიცარიელი იურისტი
იოჰან კონრად ამანი (1669–1724) - შვეიცარიელი ფიზიკოსი და ყრუ ბავშვთა პედაგოგი
ვერნერ არბერი (1929–) - შვეიცარიელი მიკრობიოლოგი და გენეტიკოსი, ნობელის პრემიის ლაურეატი ფიზიოლოგიასა და მედიცინაში 1978 წელს
იოჰან იაკობ ბახოფენი (1815–1887) - შვეიცარიელი იურისტი
კარლ ბართი (1886–1968) - შვეიცარიელი პროტესტანტი თეოლოგი
კასპარ ბაუჰინი (1560–1624) - შვეიცარიელი ბოტანიკოსი
იოჰან ბაუჰინი (1541–1613) - შვეიცარიელი ბოტანიკოსი
დანიელ ბერნული (1700–1782) - შვეიცარიელი მათემატიკოსი და ფიზიკოსი
იაკობ ბერნული (1655–1705) - გამოჩენილი შვეიცარიელი მათემატიკოსი, რომლის სახელსაც უკავშირდება ბერნულის რიცხვები
იოჰან ბერნული (1667–1748) - შვეიცარიელი მათემატიკოსი
იოჰან გეორგ ბირნშტილი (1858–1927) - შვეიცარიელი მწერალი და სასულიერო პირი
ჯეიმს მონტგომერ ბოისი (1938–2000) - ამერიკელი თეოლოგი და მღვდელი
იაკობ ბურკჰარდტი (1818–1897) - შვეიცარიელი ისტორიკოსი
მიჰიუნ ჩუნგი (1963–) - სამხრეთ კორეელი თეოლოგი, იონსეის უნივერსიტეტის პროფესორი
ჟაკ დიუბოშე (1942–) - შვეიცარიელი ბიოფიზიკოსი, ნობელის პრემიის ლაურეატი ქიმიაში 2017 წელს
ნიკოლაუს ეგლინგერი (1645–1711) - შვეიცარიელი ექიმი
პოლ ერდმანი (1932–2007)- ამერიკელი მწერალი ბიზნესისა და ფინანსების მიმართულებით
ლეონარდ ეილერი (1707–1783) - მათემატიკოსი და ფიზიკოსი
რუდოლფ ოიკენი (1846–1926) - ფილოსოფოსი, ნობელის პრემიის ლაურეატი ლიტერატურაში 1908 წელს
ტილ ფერსტერი (1955) - პროფესორი ემერიტუსი, დოქტორი, ანთროპოლოგი, აფრიკის კვლევების ცენტრის დამფუძნებელი დირექტორი, ბაზელის უნივერსიტეტი
კრისტოფ გერბერი - ფიზიკის დეპარტამენტის პროფესორი, ატომური ძალის მიკროსკოპის თანაგამომგონებელი
ფინა ჟირარი (2001–) - შვეიცარიელი პოლიტიკოსი და ახალგაზრდული კლიმატური აქტივისტი 
შარლ ალბერ გობა (1848–1914) - შვეიცარიელი პოლიტიკოსი, ნობელის პრემიის ლაურეატი მშვიდობის დარგში 1902 წელს
არნო დევიდ გურევიჩი (1902–1974) - პროფესორი, კოლუმბია-პრესბიტერიან სამედიცინო ცენტრი, ელეონორა რუზველტის პირადი ექიმი
პოლ ჰერლინგი - დაავადებების მკვლევარი, წამლების აღმოჩენის მეცნიერების პროფესორი
ჟან ჰერში (1910–2000)- შვეიცარიელი ფილოსოფოსი
რობერტ ჯეიკობი (ექიმი) (გარდ. 1588) - ინგლისელი სამეფო კარის ექიმი, ელისაბედ I-ისა და რუსეთის მეფის ექიმი
კარლ იასპერსი (1883–1969) - გერმანელ-შვეიცარიელი ფსიქიატრი და ფილოსოფოსი
კარლ გუსტავ იუნგი (1795–1864) - გერმანელ-შვეიცარიელი ექიმი და ქირურგი, უნივერსიტეტის რექტორი და პროფესორი
კარლ გუსტავ იუნგი (1875–1961), შვეიცარიელი ფსიქიატრი და ანალიტიკური ფსიქოლოგიის დამფუძნებელი
ებერჰარდ იუნგელი (1934–2021) - გერმანელი ლუთერანი თეოლოგი
ჯეკ დინ კინგსბერი (1931–) - ამერიკელი ახალი აღთქმის თეოლოგი და პროფესორი იუნიონ პრესბიტერიან სემინარიაში 
მიხაელ ლანდმანი (1913–1984) - შვეიცარიელ-ებრაელი ფილოსოფოსი
იეშაიაჰუ ლაიბოვიცი (1903–1994) - ებრაელი საზოგადო მოღვაწე, ინტელექტუალი და პოლიმათი
ფრიდრიხ მიშერი (1844–1895) - შვეიცარიელი ექიმი და ბიოლოგი; პირველი მკვლევარი, რომელმაც  ნუკლეინის მჟავის იზოლირება მოახდინა
ალისა მილერი (1923–2010) - შვეიცარიელი ფსიქოლოგი და წიგნების ავტორი
დავიდ-ფრანსუა დე მონმოლენი (1721–1803) - შვეიცარიელი კოლონისტი კანადაში, პროტესტანტი მღვდელი
პაულ ჰერმან მიულერი (1899–1965) - შვეიცარიელი ქიმიკოსი, ნობელის პრემიის ლაურეატი ფიზიოლოგიასა და მედიცინაში 1948 წელს
ანეგრეტ მიუნდერმანი - პროფესორი რეგენერაციული მედიცინისა და ბიომექანიკის სფეროში
ფრიდრიხ ნიცშე (1844–1900) - გერმანელი ფილოსოფოსი, ბაზელის უნივერსიტეტში კლასიკური ფილოლოგიის კათედრის ხელმძღვანელი 24 წლის ასაკში
ქრისტიანა ნიუსლაინ-ფოლჰარდი (1942–) - გერმანელი ბიოლოგი და ბიოქიმიკოსი, ნობელის პრემიის ლაურეატი ფიზიოლოგიასა და მედიცინაში 1995 წელს
პარაცელსუსი (1493–1541) - შვეიცარიელი ფილოსოფოსი, ექიმი, ბოტანიკოსი და ასტროლოგი
ტადეუშ რაიხშტაინი (1897–1996) - პოლონელ-შვეიცარიელი ქიმიკოსი, ნობელის პრემიის ლაურეატი ფიზიოლოგიასა და მედიცინაში 1950 წელს
ჯონ ჰ. როჯერს უმცროსი (1930–2022) - ამერიკელი  თეოლოგი და ანგლიკანელი ეპისკოპოსი
ოტო შტიხი (1927–2012) - შვეიცარიის კონფედერაციის პრეზიდენტი
ემანუელ სტუპანუსი (1587–1664) - შვეიცარიელი ექიმი
უილიამ ტაილჰაიმერი (1914–2005) - გერმანელ-ამერიკელი მეცნიერი
ლილიან უხტენჰაგენი (1928–2016) - შვეიცარიელი პოლიტიკოსი და ეკონომისტი
პეტერ ვერენფელსი (1627–1703) - შვეიცარიელი თეოლოგი
კურტ ვიუტრიხი (1938–) - შვეიცარიელი ქიმიკოსი, ნობელის პრემიის ლაურეატი ქიმიაში 2002 წელს
იონა იაკირი (1896–1937) - წითელი არმიის მეთაური
როლფ ცინკერნაგელი (1944–) - შვეიცარიელი ექიმი, ნობელის პრემიის ლაურეატი ფიზიოლოგიასა და მედიცინაში 1996 წელს
ჰანს ცინგი (მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი) — ფარმაკოლოგიისა და თერაპიის ემერიტუს პროფესორი, მედიცინის პროფესორი, გინეკოლოგიის პროფესორი და ქალთა ჯანმრთელობის ვაიეთ-აიერსტის კათედრის ხელმძღვანელი მაკგილის უნივერსიტეტში
მირიანა სპოლიარიჩ ეგერი (1972–) - შვეიცარიელი დიპლომატი, წითელი ჯვრის საერთაშორისო კომიტეტის (ICRC) პრეზიდენტი

სტუდენტური ცხოვრება
უნივერსიტეტი მასპინძლობს რამდენიმე ფორმალურ ინსტიტუციას, რომლებიც პასუხისმგებელნი არიან სტუდენტთა საჭიროებების დაკმაყოფილებაზე. სტუდენტთა კონსულტაციის ცენტრი  ახალგაზრდებს კონსულტაციას უწევს აკადემიური საგანმანათლებლო პროგრამებისა და კარიერული წინსვლის  შესაძლებლობების შესახებ. სტუდენტური სერვისები უზრუნველყოფს ინფორმაციას განაცხადების, გრანტების, მობილობის, გაცვლითი პროგრამებისა და შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე პირთა მომსახურების შესახებ. 
სტუდენტური ორგანიზაციები
უნივერსიტეტის ბაზაზე ასევე არსებობს სხვადასხვა ორგანიზაცია, რომლებიც ემსახურება საერთაშორისო სტუდენტებს, როგორიცაა Toastmasters-ისა და AIESEC-ის ადგილობრივი განყოფილებება და ასოციაციები, რომლებიც ასრულებენ საზოგადოებრივ მომსახურებას (მაგალითად, Beraber უზრუნველყოფს დამატებით გაკვეთილებს ემიგრანტი ახალგაზრდებისთვის). ფუნქციონირებს საგარეო საქმეთა ასოციაცია (Foraus), გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის მოდელის გუნდი და სხვადასხვა გუნდი და ორკესტრი.  ასევე არსებობს სხვადასხვა რელიგიური ჯგუფი. 

ფორმალურ ჩარჩოებს მიღმა არაერთი  სტუდენტური ჯგუფი არსებობს, მათ შორის ყველაზე ცნობადია „Studentenverbindungen“ - ტრადიციული სტუდენტური ასოციაციები მე-19 საუკუნიდან, რომლებიც აწყობენ სოციალურ ღონისძიებებს, იზიარებენ საერთო უნიფორმებს და ხშირად ფოკუსირდებიან კონკრეტულ ჰობებზე, როგორიცაა, მაგალითად, ხმლით ჭიდაობა. ასეთ ასოციაციებს მიეკუთვნება: Akademische Turnerschaft Alemannia zu Basel, AKW Raurica, Helvetia Basel, Jurassia Basiliensis, Schwizerhüsli, A.V. Froburger და Zofingia. ზოგი კლუბის  წევრობა შეზღუდულია და  მხოლოდ მამაკაცებს შეუძლიათ გაწევრიანება, თუმცა A.V. Froburger ქალებისთვისაც ღიაა. 
სპორტი
უნივერსიტეტი სპორტის მოყვარულთათვის უზრუნველყოფს სპორტდარბაზსა და ფიტნეს კლასებს; ასევე სპორტულ და საცეკვაო ბანაკებს უნივერსიტეტის სტუდენტებისა და თანამშრომლებისთვის.

სტუდენტური გაერთიანება
ბაზელის უნივერსიტეტის სტუდენტური კორპუსი (skuba) საუბრობს სტუდენტების სახელით და წარმოადგენს ხმას მათი საჭიროებებისა და ინტერესების შესახებ. მოქმედებს, როგორც ოფიციალური სტუდენტური წარმომადგენელი და არ აქვს პოლიტიკური ან რელიგიური კავშირები.

კურსდამთავრებულთა ასოციაცია
ბაზელის უნივერსიტეტს აქვს კურსდამთავრებულთა საერთო ასოციაცია - AlumniBasel, ამავდროულად კურსდამთავრებულთა სპეციფიკური ასოციაციები ევროპის ინსტიტუტის, მედიცინის, სამართლის, ბიზნესისა და ეკონომიკის, სტომატოლოგიისა და ექთნობის ფაკულტეტებისთვის.
რესურსები ინტერნეტში

 Official Website of the university
 History website of the university
 Swiss Tropical and Public Health Institute (Swiss TPH) – an associated institute of the university – travel and tropical medicine, international health, medical parasitology and the biology of infection, public health and epidemiology.
 Studierendenstatistik der Universität Basel
 University Rankings – University of Basel (2008)

სქოლიო

კატეგორია:განათლება შვეიცარიაში
კატეგორია:უმაღლესი სასწავლებლები ევროპაში
კატეგორია:ევროპის უნივერსიტეტი
კატეგორია:შვეიცარიის შენობა-ნაგებობები