ოგივარა სეისენსუი

ოგივარა სეისენსუი (荻原 井泉水; 16 ივნისი 1884 – 11 მაისი 1976) იყო ოგივარა ტოკიჩის (荻原 藤吉) ლიტერატურული ფსევდონიმი, იაპონელი ჰაიკუს პოეტი, რომელიც აქტიურად მოღვაწეობდა იაპონიის ტაიშოს და შოვას პერიოდებში.

ბიოგრაფია

ადრეული წლები

ოგივარა ტოკიჩი დაიბადა შინმეიში, შიბაში, ტოკიოში (თანამედროვე ჰამამაცუჩო, მინატო, ტოკიო), ვაჭრის ოჟახში, მეორე შვილად, რომელსაც ეკუთვნოდა საყოფაცხოვრებო საქონლის მაღაზია სახელად ნიტტა-ია. ოგივარას ოჯახი თავდაპირველად ტაკადადან, ეჩიგოს პროვინციიდან იყო (თანამედროვე ჯოეცუ, ნიიგატა), და მისი ბაბუა ტოკიჩი ედოში გადავიდა ახალგაზრდობაში. მისი ორივე დედმამიშვილი, და და ძმა, ბავშვობაში გარდაიცვალა. 

ოგივარა სეისოკუს საშუალო სკოლაში სწავლობდა, მაგრამ მომავალი მწერალი გარიცხეს მას შემდეგ, რაც გამოაქვეყნა სასკოლო გაზეთი, რომელიც აკრიტიკებდა სკოლის საგანმანათლებლო მეთოდებსა და ადმინისტრაციას. აზაბუს საშუალო სკოლაში შესვლის შემდეგ, მან უარი თქვა სმასა და მოწევაზე, სერიოზულად ჩაერთო სწავლაში და ჩააბარა ტოკიოს საიმპერატორო უნივერსიტეტში. ლინგვისტიკის სპეციალობით სწავლის დროს დაინტერესდა ჰაიკუს წერით.

კარიერა და წვლილი ლიტერატურაში

სეისენსუიმ 1911 წელს კავაჰიგაში ჰეკიგოტოსთან ერთად დააფუძნა ავანგარდული ლიტერატურული ჟურნალი სოუნი („ფენოვანი ღრუბლები“). ოგივარა ჰაიკუს ტრადიციების მიტოვების ძლიერი მომხრე იყო, განსაკუთრებით „სეზონური სიტყვებისა“, რომლებსაც ტაკაჰამა კიოში ფავორიტობდა, და თუნდაც 5-7-5 მარცვლის ნორმებისა. თავის ნაშრომში ჰაიკუ ტეიშო (1917) მან გაწყვიტა ურთიერთობა ჰეკიგოტოსთან და შოკში ჩააგდო ჰაიკუს სამყარო, როდესაც დაასაბუთა, რომ ჰაიკუ უნდა გარდაიქმნას თავისუფალ ლექსად. მის მოსწავლეებსა და მიმდევრებს შორის იყვნენ ოძაკი ჰოსაი და ტანედა სანტოკა.

ოგივარას როლი თავისუფალი სტილის ჰაიკუს ფორმატის პოპულარიზაციაში შედარებულია მასაოკა შიკის როლთან ტრადიციული ლექსისთვის, იმ განსხვავებით, რომ სეისენსუის ჰქონდა როგორც ფიზიკური ჯანმრთელობა და ენერგია, ასევე მნიშვნელოვანი სიმდიდრე. მას ასევე შეეძლო ახალი მედიის გამოყენება თავისი სტილის პოპულარიზაციისთვის, მათ შორის ლექციებისა და ლიტერატურული კრიტიკისა ეროვნულ რადიოზე.

სეისენსუიმ დატოვა 200-ზე მეტი ნაშრომი, მათ შორის ჰაიკუს კრებულები, ესეები და მოგზაურობის ჩანაწერები. მისი მთავარი ანთოლოგიებია ვაკიიზურუ მონო (1920) და ჩორიუ (1964). მან ასევე დაწერა მაცუო ბაშოს ნამუშევრებზე მთელი რიგი კომენტარები.

1965 წელს ის გახდა იაპონიის ხელოვნების აკადემიის წევრი.

პირადი ცხოვრება

სეისენსუის ცოლი და ქალიშვილი დაიღუპნენ 1923 წლის დიდი კანტოს მიწისძვრის დროს, და იმავე წელს პოეტის დედაც გარდაიცვალა. ის კიოტოში გადავიდა და გარკვეული ხნის განმავლობაში ცხოვრობდა ბუდისტურ ტაძარ ტოფუკუ-ჯიში არსებულ სამლოცველოში. მან ასევე დაიწყო მოგზაურობა ქვეყნის მასშტაბით. 

1929 წელს ის კვლავ დაქორწინდა და გადავიდა კამაკურაში, კანაგავას პრეფექტურაში. ამის შემდეგ ისევ შეიცვალა საცხოვრებელი, ტოკიოში, აზაბუში გადავიდა, სანამ მისი სახლი მეორე მსოფლიო ომის დროს არ დაინგრეოდა. შემდეგ, 1944 წელს, უკან, კამაკურაში დაბრუნდა, სადაც ცხოვრობდა გარდაცვალებამდე.

ბიბლიოგრაფია

რჩეული ნაშრომები
ვაკიიზურუ მონო (1920)
ჰაიკუ ტეიშო (1917)
ჩორიუ (1964)

ლიტერატურა

 "My Resume " Nihon Keizai Shimbun 1957, pp. 97–124
Ueda, Makoto. Modern Japanese Poets and the Nature of Literature. Stanford University Press (1983). 

რესურსები ინტერნეტში
 荻原井泉水の俳句  
 一茶・井泉水記念俳句資料館 湯薫亭 
 荻原井泉水著『層雲第一・第二句集　自然の扉・生命の木』（井泉水門下による無料公開作品）
 佐久市 文学碑一覧表 – 鼻顔稲荷神社（岩村田）の句碑について

იხილეთ აგრეთვე
იაპონური ლიტერატურა

კატეგორია:იაპონელი მწერლები