ტაცუკო ჰოშინო

ტაცუკო ჰოშინო (星野 立子; დ. 15 ნოემბერი, 1903  – 3 მარტი, 1984) — იაპონელი ჰაიკუს პოეტი, რომელიც შოვას პერიოდში მოღვაწეობდა და ითვლება იაპონური ჰაიკუს ერთ-ერთ წარმატებულ და გავლენიან შემოქმედად. თავისი მოღვაწეობით მან მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა როგორც ქალთა ლიტერატურული სივრცის განვითარებაში, ასევე ტრადიციული ჰაიკუს თანამედროვე ეპოქაში გადატანაში.

ბიოგრაფია
ჰოშინო ტოკიოს უბან კოჯიმაჩიში დაიბადა პოეტისა და მწერლის, კიოში ტაკაჰამას ოჯახში. ბავშვობა და მოზარდობა ინტელექტუალურ და შემოქმედებით გარემოში გაატარა, რამაც უდიდესი გავლენა მოახდინა მის მომავალ ინტერესებზე. იგი სწავლობდა ტოკიოს ქალთა ქრისტიანული უნივერსიტეტის სკოლაში, სადაც მიიღო ჰუმანიტარული განათლება და გამოუმუშავდა ლიტერატურული გემოვნება.

მოგვიანებით იგი დაქორწინდა ჰოშინო ტენჩის შვილიშვილზე. სწორედ ამ პერიოდში მამამ — კიოში ტაკაჰამამ — აქტიურად წაახალისა, ჰაიკუს წერა დაეწყო. ჰოშინომ მალევე გამოავლინა გამორჩეული ნიჭი, მისი პირველი მცდელობები კი ოჯახის ლიტერატურულ წრეში დიდი გულშემატკივრობით მიიღეს.

ლიტერატურული მოღვაწეობა
„ტამამო“ — ჰაიკუს ქალთა ჟურნალი

1930 წელს ჰოშინომ დააარსა ქალებისთვის განკუთვნილი ჰაიკუს ჟურნალი „ტამამო“, რომელიც მიზნად ისახავდა ქალი პოეტების მხარდასაჭერად უსაფრთხო და პროფესიონალური ლიტერატურული სივრცის შექმნას. ჟურნალი მნიშვნელოვან პლატფორმად იქცა ქალთა აზრის, სტილისა და ჰაიკუს საკუთარი ინტერპრეტაციების გამოსამუშავებლად.

1932 წელს ჰოშინო შეუერთდა ჟურნალ „ჰოტოტოგისუს“ ლიტერატურულ წრეს. აქედან მოყოლებული, იგი თანაბარი ავტორიტეტით საქმიანობდა ტეიჯო ნაკამურასთან ერთად, რომლებიც ერთად იქცნენ წამყვან ქალ ჰაიკუს პოეტებად. მოგვიანებით მათ შეუერთდნენ ტაკაკო ჰაშიმოტო და ტაკაჯო მიცუჰაში — ჯგუფი, რომელიც შემდგომში „4 ტ“-ის სახელით გახდა ცნობილი.

ანთოლოგიები და სტილი

ტაცუკო ჰოშინომ 1937 წელს გამოაქვეყნა თავისი პირველი დიდი ანთოლოგია, რასაც მოჰყვა სხვა ტომები: „კამაკურა“ (), „სასამე“ () და „ჯიცუი“ (). მისი სტილი ერთგულია ტაკაჰამა კიოშის მიდგომისა — მკაცრი ფორმის დაცვა, ბუნებრივი სიმბოლიზმი და სეზონური ელემენტები. ამავდროულად, მისი ჰაიკუ გამოირჩევა რბილი, ქალური ტონითა და ყოველდღიური ყოფის ნაზად აღწერით, რაც მის ლექსებს მატებს მშვიდ, ინტიმურ ატმოსფეროს და მკითხველს საშუალებას აძლევს, უბრალო მომენტებში აღმოაჩინოს მოულოდნელი ლირიკული სიღრმე და ემოციური ფერწერა.

ჰაიკუს გარდა, ჰოშინო აქტიურად აქვეყნებდა მოგზაურობის ჩანაწერებსა და მინი-ესეებს. ამ თვალსაზრისით აღსანიშნავია მისი ნაწარმოებები „ტამამო ჰაივა“ ( — „ტამამოს ჯგუფის ამბები“) და „იამატო სეკი-ბუცუ“ ( — „იამატოს ქვის ბუდეები“).

ჰოშინოს სტილი ერთგული იყო ტაკაჰამა კიოშის მიერ დამკვიდრებული ტრადიციული ჰაიკუს პრინციპებისა:

მისი სტილი ერთგული იყო ტრადიციული ჰაიკუს პრინციპებისა:
 მკაფიო კიგო (სეზონური სიტყვა);
 ფორმის კონსერვატიულობა;
 ბუნებრივი სიმბოლიზმი.

თუმცა მისი ხელწერა გამოირჩეოდა თავისი რბილი, ქალური ინტონაციებით, ყოველდღიური ცხოვრების ნატიფი დაკვირვებებით და ბუნებასთან ჰარმონიული ურთიერთობის განსაკუთრებული ხაზგასმით.

შემდგომი წლები

მამის გარდაცვალების შემდეგ ჰოშინო გახდა გაზეთ „ასაჰი შიმბუნის“ ჰაიკუს შერჩევის რედაქტორი. იგი თანამშრომლობდა მრავალ ლიტერატურულ გამოცემასთან და მისი კრიტიკული საქმიანობა მნიშვნელოვან ავტორიტეტად ითვლებოდა ჰაიკუს სამყაროში.

ჰაიკუს გარდა, ჰოშინო ქმნიდა სამოგზაურო ნარკვევებსაც, მათ შორის:
 ტამამო ჰაივა („ტამამო ჯგუფის ამბები“)
 იამატო სეკი-ბუცუ („იამატოს ქვის ბუდები“)

ეს ნაშრომები წარმოადგენს მოგზაურობის, ლიტერატურისა და კულტურული დაკვირვებების ნაზავს და მკითხველს ავტორის შინაგან სამყაროს უკეთ აცნობს თავის მკითხველს.

ცხოვრება კამაკურაში

ჰოშინომ კამაკურაში ცხოვრება 1911 წელს დაიწყო. ტოკიოში გადაბარგების შემდეგ, 1931 წელს, იგი კვლავ დაბრუნდა კამაკურაში, რადგან ეს ადგილი მშვიდ და უსაფრთხო გარემოდ მიაჩნდა შვილების აღსაზრდელად. აქ გაატარა ცხოვრების უმეტესი ნაწილი.

1984 წელს, 80 წლის ასაკში, ტაცუკო ჰოშინო გარდაიცვალა. მისი საფლავი მდებარეობს კამაკურაში, ძუფუკუ-ძის ტაძარში.

„4 ტ“ — ქალი ჰაიკუს პოეტების ჯგუფი

ჰოშინო ითვლება იაპონელი ქალი ჰაიკუს პოეტების სიმბოლური ოთხეულის — „4 ტ“ — ერთ-ერთ წარმომადგენლად.
დანარჩენი სამი არიან:

 ტაკაჯო მიცუჰაში
 ტეიჯო ნაკამურა
 ტაკაკო ჰაშიმოტო.

ეს სახელწოდება წარმოსდგება მათი გვარების პირველი იეროგლიფიდან (立, 中, 高, 橘), რომელიც ტრადიციულად „ტ“-ს შესაბამისი წარმოთქმით გადმოიცემა.

ლიტერატურა

Atsumi, Ikuko (ed.). Women Poets of Japan. New Directions Publishing Corporation, 1982. ISBN 0-8112-0820-6.

წყაროები
 Haiku Mind. Shambhala Publications, 2008, გვ. 40, 42, 80, 196. ISBN 978-0-8348-2235-1.
 “Women Haiku Poets Who Influenced Me”. The Haiku Foundation.
სქოლიო

კატეგორია:იაპონელი მწერლები
კატეგორია:ქალი მწერლები ეროვნების მიხედვით