Amanita beckeri

Amanita beckeri — სოკოს სახეობა ამანიტას გვარისა, რომლის გავრცელების არეალი მოიცავს ევროპის კონტინენტს. სოკოს სახელი ეწოდა ჟორჟ ბეკერის პატივსაცემად, რომელმაც პირველმა მოახდინა ამ სოკოს იდენტიფიცირება.

იზრდება ფოთლოვან ტყეებში ზაფხულიდან შემოდგომამდე. პირობითად საჭმელ სოკოა, განსაკუთრებული გემოვნური თვისებების გარეშე. მომზადებამდე აუცილებელი მისი თერმულად დამუშავება. 

აღწერა
ქუდის დიამეტრი 6-დან 12 სმ-მდე მერყეობს. თავდაპირველად ნახევარსფეროსებრი ფორმისაა, შემდეგ გაშლილი, ჟანგმიწისფერ-ყავისფერი. ზედაპირზე ხშირად რჩება თეთრი საბურველის ნარჩენები. კიდეები დაღარულია. 

ჰიმენოფორი — ფირფიტებიანი, თავისუფალი, თეთრიდან კრემისფერამდე, საკმაოდ ვიწრო, ჩაზნექილი, განსაკუთრებით ახალგაზრდა ეგზემპლარებში. ასაკთან ერთად ფირფიტებზე შეიძლება გაჩნდეს მოყავისფრო ლაქები. მოკლე ფირფიტები მცირერიცხოვანია და შეკვეცილი.

რბილობი — თეთრი, მკვრივი, მოგვიანებით ფუყე, განსაკუთრებული გემოს ან სუნი გარეშე.Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 23 or. ISBN 84-282-0541-X (T. 3). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..

ფეხის სიგრძე — 10-12 სმ, სიგანე — 1,2-2 სმ,  თეთრი, თითქმის ცილინდრული, როგორც წესი, დაფარულია ფანტელისებრი თეთრი საბურველის ნარჩენებით, რომელიც აზაკთან ერთად ყავისფერდება. ფეხი ჩამჯდარია ვოლვაში. არც თუ ისე მაღალი ვოლვა ახალგაზრდობაში თეთრია, შემდეგ კი მოყავისფრო ელფერს იძენს.

სპორების ფხვნილი — თეთრი, სპორები — 9,5–10,5 მკმ. სფეროსებრი, ზოგჯერ ფართოელიფსისებრი, არაამილოიდური.

გავრცელება და ეკოლოგია
Amanita beckeri იზრდება ფოტლოვან ტყეებში. მიკორიზას წარმოქმნის მუხასთან და სხვა ფოთლოვან სახეობებთან. უპირატესობას ანიჭებ თბილ კირქვიან ნიადაგს. გავრცელების არეალი მოიცავს ევროპის კონსტინენტს, განსაკუთრებით ხმელთაშუაზღვისპირეთს.

რესურსები ინტერნეტში




სქოლიო

კატეგორია:ამანიტა
კატეგორია:საჭმელი სოკოები