იანოშ ლაკფი

იანოშ ლაკფი (დაბადებული იანოშ ოლაჰი; დ. 18 მაისი, 1971, ბუდაპეშტი) — უნგრელი პოეტი, მწერალი, ლიტერატურული მთარგმნელი, პედაგოგი, ნიუგატის ექსპერტი და ფოტოგრაფი. ატილა იოჟეფის სახელობის პრემიის ლაურეატი. ცნობილია თავისი ექსცენტრული იუმორით, სადაც ყოველდღიურ სიტუაციებს ახალი რაკურსით წარმოაჩენს. მისი ნაწარმოებები განსაკუთრებით პოპულარულია როგორც ახალგაზრდა, ისე უფროსი თაობის მკითხველებს შორის. ლაკფი აგრეთვე მოღვაწეობს როგორც ფოტოგრაფი და ლიტერატურული ჟურნალების რედაქტორი.

ბიოგრაფია
იანოშ ლაკფი დაიბადა ლიტერატურულ ოჯახში, სადაც ორივე მშობელი — კატალინ მეზეი და იანოშ ოლაჰი — პოეტები იყვნენ. 1985-1989 წლებში სწავლობდა მიხაი ტანჩიჩის საშუალო სკოლაში. ამ პერიოდში, 1987 წელს, ლიტერატურულ ჟურნალში გამოქვეყნდა მისი პირველი ნაწარმოები.
საშუალო განათლების მიღების შემდეგ სწავლა გააგრძელა ეოტვოშ ლორანდის უნივერსიტეტში, სადაც უნგრული და ფრანგული ლიტერატურის სპეციალობით დიპლომი მიიღო. 1994 წლიდან ამავე უნივერსიტეტში ბელგიურ ლიტერატურას ასწავლიდა. 1996 წელს უნგრეთის მწერალთა კავშირის გამორჩეული ახალგაზრდა წევრი გახდა და იმავე წელს დაიწყო სადოქტორო სწავლება ეოტვოშ ლორანდის უნივერსიტეტში.
სადოქტორო სწავლების დასრულების შემდეგ გახდა მსოფლიო ლიტერატურის ჟურნალის „ნაგივილაგის“ რედაქტორი. 1997 წელს დაიწყო მოღვაწეობა პეტერ პაზმანის კათოლიკური უნივერსიტეტის ფრანგულ ფაკულტეტზე და ამავე წელს დაინიშნა უნგრეთის PEN კლუბის მდივნად.
2000 წელს გახდა უნგრული ლიტერატურული ინტერნეტ-ჟურნალის Dokk.hu-ს ერთ-ერთი დამფუძნებელი რედაქტორი, რომლის მიზანიც ახალგაზრდა მწერლებისა და პოეტების მხარდაჭერა იყო. იმავე წელს დაჯილდოვდა პრესტიჟული ატილა იოჟეფის პრემიით. 2024 წელს უნგრეთში გაიმართა მისი პიესის „მედველეშ“ („დათვზე ნადირობა“) პრემიერა.

შემოქმედებითი სტილი
ლაკფი განსაკუთრებით ცნობილია თავის ნაწერებში გამოხატული დახვეწილი იუმორით. მას აქვს უნარი, ისეთი სერიოზული თემები, როგორიცაა სიკვდილი, ალკოჰოლიზმი, თვითმკვლელობა, სიყვარული და რწმენა, წარმოადგინოს ისეთი ფორმით, რაც მკითხველისთვის ადვილად აღსაქმელია.
მისი შემოქმედების დამახასიათებელი ნიშნებია კალამბურები, სლენგის გამოყენება, ბავშვური მეტყველება და მშობლების შესახებ ხუმრობები, რითაც იგი ახალგაზრდა აუდიტორიას იზიდავს. ამავდროულად, ცხოვრების სერიოზულ ასპექტებზე წერს თბილი და მსუბუქი ტონით, რაც უფროსი თაობის მკითხველებისთვისაც მიმზიდველს ხდის მის შემოქმედებას.
იანოშ ლაკფი უნგრეთის ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული თანამედროვე მწერალია თავისი უნიკალური სტილის წყალობით, რაც მას როგორც ხელოვანს და პიროვნებას განსაკუთრებულად მისაწვდომს ხდის საზოგადოებისთვის.

ლაკფის ოჯახი ცხოვრობს ბუდაპეშტის გარეუბანში, სადაც მწერალს აქვს საკუთარი სახელოსნო. მიუხედავად პოპულარობისა, ლაკფი ცდილობს დაიცვას პირადი ცხოვრება საჯაროობისგან. ინტერვიუებში იგი ხშირად აღნიშნავს, რომ ოჯახური ცხოვრების ეპიზოდები ხდება მისი შემოქმედების შთაგონების წყარო, განსაკუთრებით მისი საბავშვო ნაწარმოებებისა და ბავშვების შესახებ დაწერილი პოეზიისთვის.
ლაკფი აქტიურად მონაწილეობს კულტურულ ღონისძიებებში და ხშირად მართავს საჯარო წაკითხვებს. თავისუფალ დროს უყვარს ფოტოგრაფია და მოგზაურობა, რაც ასევე ხშირად აისახება მის შემოქმედებაში.

შემოქმედება
პოეტური კრებულები

„მე თვითონ“ (Magam, 1992)
„ნაკერები“(Illesztékek, 1995)
„გრძელი ნაკერებით“ (Hosszú Öltésekkel, 1998)
„წარმოსახვადი“ (Elképzelhető, 1999)
„ხუთი ჭრილობა“ (Öt Seb, 2000)
„თოვლის მცველები“ (Hófogók, 2001)
„სითბოს დაკარგვა“ (Hőveszteség, 2005)
„ცოცხალი თევზი“ (Élőhal, 2011)

პროზაული კრებულები

„ორი დახვეული სალტო“ (Két csavart szaltó, 1999)
„სამკვდრო“ (Halottnéző, 2005)
„უმძიმესი პალტო“ (A legnehezebb kabát, 2011)
„მხოლოდ მოცურავეებისთვის“ (Csak úszóknak, 2012)
„როგორები არიან უნგრელები?“ (Milyenek a magyarok?, 2012)
„კიდევ როგორები არიან უნგრელები?“ (Milyenek még a magyarok?, 2013)

რესურსები ინტერნეტში
 Lackfi János honlapja
 Lackfi János 
 lackfijanos

სქოლიო

კატეგორია:დაბადებული 18 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1971
კატეგორია:უნგრელები საქმიანობის მიხედვით
კატეგორია:მწერლები ეროვნების მიხედვით
კატეგორია:მწერლები ეროვნებისა და საუკუნის მიხედვით
კატეგორია:უნგრელი მწერლები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
კატეგორია:ბუდაპეშტში დაბადებულები