დიმიტრი ოვჩარენკო

დიმიტრი რომანის ძე ოვჩარენკო (, დ. 25 იანვარი, 1919 — გ. 28 იანვარი, 1945, უნგრეთი) — საბჭოთა სამხედრო, დიდი სამამულო ომის მონაწილე, საბჭოთა კავშირის გმირი (9 ნოემბერი, 1941). იგი გამოირჩეოდა ომის საწყის პერიოდში. 13 ივლისს, 1941 წელს, მარტო ჩაება ბრძოლაში 50 ჰიტლერელი ჯარისკაცისა და ოფიცრის წინააღმდეგ, ხელყუმბარისა და ნაჯახის დახმარებით მათგან 21, მათ შორის ორი ოფიცერი, გაანადგურა.
300px|მინი|დიმიტრი ოვჩარენკოს წარდგენა საბჭოთა კავშირის გმირის წოდებაზე, რომელსაც ხელს აწერენ სამხრეთ ფრონტის მეთაური, გენერალ-ლეიტენანტი დ. რიაბიშევი და სამხედრო საბჭოს წევრი ლ.  კორნიეც.

ბიოგრაფია
დმიტრი რომანის ძე ოვჩარენკო დაიბადა 1919 წელს, ხარკოვის ოლქის სოფელ ოვჩაროვოში (ამჟამად ლუჰანსკის ოლქის ტროიცკეს რაიონი) მემამულის ოჯახში. იგი იყო უკრაინელი.name="wh"> მისი მამა  სოფლის დურგალი იყო, name="Башкеев"> ხოლო დედა — ვასილისა ოვჩარენკო. მან დაწყებითი განათლების 5 კლასი დაამთავრა. მუშაობდა კოლმეურნეობაში. 1939 წელს ჩაირიცხა წითელ არმიაში.name="wh" />

დიდ სამამულო ომში მონაწილეობდა მისი დაწყების დღეებიდან. გამოირჩეოდა კიშინიოვის მახლობლად ჩატარებულ თავდაცვით ბრძოლებში. ომის პირველივე დღეებში დმიტრი მსუბუქად დაიჭრა და იგი გადაიყვანეს ტყვიამფრქვევის ქვედანაყოფიდან მოძრავი საბრძოლო მასალების საწყობში.

1941 წლის 13 ივლისს, ქალაქ ბალტისთან (მოლდოვა) ბრძოლებში, როდესაც ტყვიასა და საკვებს აწვდიდა თავის ასეულს ქალაქ პესეტთან (ხმელნიკის რაიონი), 176-ე ქვეითი დივიზიის 389-ე ქვეითი პოლკის საცხენოსნო ტყვიამფრქვევის ასეულის მე-9 ფრონტის წითელარმიელი, დიმიტრი ოვჩარენკო,  მტრის ჯარისკაცებისა და ოფიცრების 50 კაციან რაზმს შეეჯახა, სადაც სამი ოფიცერიც იყო. მოწინააღმდეგე მის იარაღს (თოფი) დაეუფლა. თუმცა ოვჩარენკო არ დაიბნა — მან ეტლიდან ნაჯახი ამოიღო, თავი მოკვეთა ოფიცერს, რომელიც მას კითხავდა, შემდეგ მტრისკენ სამი ხელყუმბარა ისროლა, რითაც 21 ჯარისკაცი გაანადგურა. დანარჩენები პანიკაში  ჩავარდნენ და გაიქცნენ. ის დაედევნა მეორე ოფიცერს, რომელიც ადგილობრივი მცხოვრების ბაღებში შევარდა დაჭრილი, მასაც თავი მოჰკვეთა, ხოლო მესამე ოფიცერმა გაქცევა მოახერხა. ამის შემდეგ ოვჩარენკომ მოკლულებისგან შეაგროვა დოკუმენტები, რუკები და სქემები და ტვირთთან ერთად დროულად მიიტანა საკუთარ დანაყოფში.

მალევე დიმიტრი კვლავ საარტილერიო ტყვიამფრქვეველის პოზიციაზე დააბრუნეს და განაგრძობდა სამხედრო მოვალეობის შესრულებას. მეთაურობა აღნიშნავდა მებრძოლის მაღალ სამხედრო სულისკვეთებას, რომელმაც 27 ივლისს, 239,8 სიმაღლეზე, თავისი ტყვიამფრქვევით თანამებრძოლებისთვის მაგალითი გახდა.name="pn2020230" />

3 აგვისტოს, ჩადენილი გმირობის მასშტაბის შეფასების შემდეგ, 389-ე საარტილერიო დივიზიის პოლკის მეთაურმა მაიორმა ს. კრამსკოიმ და სამხედრო კომისარმა უფროსმა პოლიტხელმძღვანელმა ზეკინმა, დიმიტრი ოვჩარენკოსთვის საბჭოთა კავშირის გმირის წოდებაზე წარდგინება გაგზავნეს.

1941 წლის 9 ნოემბრის სსრკ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის ბრძანებულებით "საბრძოლო დავალებების სამაგალითო შესრულებისთვის გერმანელი ფაშისტური დამპყრობლების წინააღმდეგ ბრძოლის ფრონტზე და ამასთან დაკავშირებით გამოჩენილი მამაცობისა და გმირობისთვის" წითელარმიელ დიმიტრი ოვჩარენკოს მიენიჭა საბჭოთა კავშირის გმირის წოდება და გადაეცა ლენინი ორდენი და "ოქროს ვარსკვლავის" მედალი.

1945 წელს უნგრეთის გათავისუფლებისათვის ბრძოლების დროს შერეგეეშის სადგურის რაიონში მე-3 სატანკო ბრიგადის ტყვიამფრქვეველი, რიგითი დიმიტრი ოვჩარენკო მძიმედ დაიჭრა. იგი 1945 წლის 28 იანვარს საავადმყოფოში ჭრილობებისგან გარდაიცვალა (სხვა წყაროების მიხედვით იგი ბრძოლაში დაიღუპა და არ დაკრძალულა, ვინაიდან მისი ცხედარი მტრის კონტროლირებად ტერიტორიაზე დარჩა).

ჯილდოები
მედალი "ოქროს ვარსკვლავი" (სსრკ) (9 ნოემბერი, 1941)
ლენინის ორდენი (1941 წლის 9 ნოემბერი).
საბჭოთა კავშირის გმირი

ხსოვნა
მის მშობლიურ სოფელ ოვჩაროვოში მას ძეგლი დაუდგეს და მისი სახელი ეწოდა ქუჩას.

ლიტერატურა
Герои Советского Союза: Краткий биографический словарь / Пред. ред. коллегии И. Н. Шкадов. — М.: Воениздат, 1988. — Т. 2 /Любов — Ящук/. — 863 с. — 100 000 экз. — ISBN 5-203-00536-2.
Подвиги, ставшие легендой: очерки о Героях Советского Союза — уроженцах Ворошиловградской области / сост. С. П. Булкин; редкол.: В. К. Бураковский (пред.) и др. — Донецк: Донбасс, 1985. — С. 332—335. — 502 с. — (Герои Советского Союза).
Шёл парнишке в ту пору… : герои-комсомольцы в боях за Советскую Украину в годы Великой Отечественной войны 1941–1945 гг. / авт.-сост. В. Н. Немятый и др. — Киев : Молодь, 1985. — С. 220. — 367 с., 2 л. ил. — ББК 63.3(2)622.
Колосов Марк. Поэма о топоре // Люди и подвиги. — 1959.
Бондаренко В. 100 великих подвигов России. — М. : Вече, 2011. — 384 с. — 6000 экз. — ISBN 978-5-9533-5509-4.
Бортаковский Т. В. Остаться в живых! Неизвестные страницы Великой Отечественной / Ред. А. А. Александров. — М. : Вече, 2015. — (Военные тайны XX века). — ISBN 978-5-4444-3590-8.

რესურსები ინტერნეტში





სქოლიო

კატეგორია:გმირები ქვეყნების მიხედვით