მოზერეთი

მოზერეთი () — ისტორიულ ფალაკაციოს მხარეში, დღეს არტაანის პროვინციის ჩილდირის რაიონის კენარბელის (კანარბილის) სოფლის საზღვრებში გამქრალი სოფელი.2014 Yılı Tao-Klarceti Tarihi Eserleri Araştırma Gezisi Sonuçları (ტაო–კლარჯეთის ძეგლების 2014 წლის საკვლევი ექსპედიციების ანგარიშები), Tiflis, 2015, s. 185.  ISBN 978-9941-0-7362-5 დასახლების სახელწოდებად სახელი მოზერეთი თუნდაც გამქრალი იყოს მაინც, გეოგრაფიულ სახელად არსებობას აგრძელებს.“Mozeret Tepesi Cam Seyir Terası” – T.C. Çıldır Kaymakamlığı

ისტორია
სოფელი მოზერეთი მდებარეობდა ისტორიულ ფალაკაციოს მხარეში, რომელიც შუა საუკუნეებში საქართველოს საზღვრებში შედიოდა. ოსმალებმა ეს მხარე და სოფელი ქართველებს 1578 წელს ჩამოართვეს.

სოფელი მოზერეთი 1595 წლის ოსმალურ ტაჰრირის წიგნში გურჯისტანის ვილაიეთის დიდი დავთარი „მოზერეთ“  (موزریت) სახელით გვხვდება. იმ დროს სოფელი საქართველოს ვილაიეთის შიგნით, ჩილდირის ლივას ჯანბაზის ნაჰიას ეკუთვნოდა. მოსახლეობა შედგებოდა 15 ქრისტიანი ოჯახისგან და ოჯახების უფროსები ქართულ სახელებს ატარებდნენ. სოფელში ითესებოდა ხორბალი, ქერი, ჭვავი და სელის თესლი, ეწეოდნენ მეფუტკრეობას, ზრდიდნენ ცხვარსა და ღორს. სოფლის მეზრა კი ხინგირის (ხინგირი) სახელს ატარებდა.

ჩილდირის ეიალეთის 1694-1732 წლების პერიოდის ჯებე წიგნში, მეზობელი სოფლები კვაკაცნი (საიმალი) და კანარბილი (კენარბელი) მოხსენიებულია მაინც, სოფელი მოზერეთი არ არის ნახსენები. ცხადია, რომ სოფელი ამ თარიღამდე დაცარიელდა.

დღეს ერთი მთა და უღელტეხილი მოზერეთის სახელით იწოდება. მოზერეთის მთა გამოიყენება პიკნიკისა და ზეიმის ჩატარების ადგილად. აქ ასევე სანახაობრივი ტერასაა.

სქოლიო

კატეგორია:თურქეთის ისტორიული ქართული სოფლები