სანტი-ცელსო-ელ-ჯულიანო

სანტი-ცელსო-ელ-ჯულიანო () — მცირე ბაზილიკა GCatholic.org Basilics in Italy და პაპის საეკლესიო სამლოცველო რომის ეპარქიაში, რომელსაც პატრონობას უწევს ქრისტე მეფის უზენაესი მღვდელმთავრის ინსტიტუტი. ბაზილიკის სტატუსი მას უძველესი დროიდანვე აქვს მინიჭებული ტრადიციითა და პრაქტიკით. 

ისტორია
პირველი ეკლესია ამ ადგილზე აშენებული იყო სულ მცირე 1008 წელს, ხოლო 1198 წელს მას პაპის სამლოცველოს წოდება{{Cite journal |last=Burroughs |first=Charles |date=1982 |title=Below the Angel: An Urbanistic Project in the Rome of Pope Nicholas V |url=https://www.jstor.org/stable/750968 |journal=Journal of the Warburg and Courtauld Institutes |volume=45 |pages=103 |doi=10.2307/750968 |  მიენიჭა კოლეგიური ეკლესიის კანონები პირველად მე-14 საუკუნეში მოიხსენიება{{Cite journal |last=Joachim |first=Stieber |date=January 2002 |title=Deutsche Prokuratoren an der römischen Kurie in der Frührenaissance (1431-1474) by Andreas Sohn |url=https://www.jstor.org/stable/2903864 |journal=University of Chicago Press |volume=77 |issue=1 |pages=248 | . დაახლოებით ამავე პერიოდიდან, ეკლესია ემსახურებოდა აუდიენციის პროკურატორებს, ორგანიზაციას, რომელიც მოგვიანებით აპოსტოლურ სიგნატურად ჩამოყალიბდა.

ეკლესიამ გაიარა პერიოდული მშენებლობა და რეკონსტრუქცია 1400-იანი წლების ბოლოს და 1500-იანი წლების დასაწყისში,, ამ დროს დონატო ბრამანტემ შექმნა შენობის დიზაინი. თუმცა, ეს პროექტი არასდროს განხორციელდა და ეკლესია დაუმთავრებელი დარჩა.

ამ დროს ეკლესია დაკავშირებული გახდა ცერემონიების ოფისთან (რომლის წინამორბედი იყო წმინდა რიტების წმინდა კონგრეგაცია), განსაკუთრებით პარიზ დე გრასისის საქმიანობით. თავისი ორმაგი როლით, როგორც ეკლესიის დეკანოზი და ცერემონიების ოფისის ხელმძღვანელი, ის ხელმძღვანელობდა ამ პატარა და უღრან ოფისის დაკავშირებას პარაფიასთან, რომელსაც ბევრი მდიდარი და გავლენიანი მფარველი ჰყავდა, და რომელიც პოპულარული სამლოცველო ადგილის სახით იყო ცნობილი, რადგან ამ ადგილას ინახებოდა წმინდა მარიამ მაგდალინელის მარცხენა ფეხის ნაწილაკი მე-15 საუკუნის შუა ხანებიდან.   პარაფია ასევე იყო ადგილი, სადაც მრავალი რომის კურიისა და პაპის სასამართლოს წევრები ცხოვრობდნენ.

ეს კავშირი გამყარდა ეკლესიის მდებარეობით პაპის ქუჩის დასაწყისში, რომელიც იყო პროცესი, რომელსაც ახალი არჩეული პაპი გადიოდა, რათა დაეკავებინა წმინდა იოანე ლატერანი. ასევე, ყველა პროცესი, რომელიც ქალაქიდან წმინდა პეტრესკენ მიემართებოდა, ეკლესიას გვერდს უვლიდა.

1513 წლის პაპის ბულით (Pastoralis Officii) ცერემონიების ოფისის პრეზიდენტს (რომელიც ასევე პაპის ცერემონიების მასტერად მსახურობდა) ეკლესიის არქიპრესვიტერის წოდება მიენიჭა.

1518 წელს ბიაჯო და ჩეზენა, პაპ ლეო X-ის, ადრიან VI-ის, კლემენტ VII-ის და პავლე III-ის პაპის ცერემონიების მასტერად,დაინიშნა ეკლესიის არქიპრესვიტერად. ის განსაკუთრებით ცნობილია მიქელანჯელოს უკანასკნელი განაჩენის ნახატში შიშიშვლის გამო გამოთქმული კრიტიკით, სადაც იგი შესაძლოა მინოსის სახით იყოს გამოსახული, როგორც ტანჯვაში მყოფი გმირი.

პაპ კლემენტ XII-ის დროს, არქიტექტორმა კარლო დე დომინიჩიმ შექმნა არსებული ბაროკო სტილის ეკლესია, რომელიც 1735 წელს დასრულდა.  მთავარი ორნამენტი „ქრისტე დიდებაში“ პომპეო ბატონის მიერ, რომელიც კარდინალ ჯუზეპე ფურიეტიმ დააკვეთინა. ამ შენობას აღწერენ, როგორც „რომის ერთ-ერთი უმეტესად ლამაზი ბაროკოს ინტერიერი“ და „მოცემული მაგალითი მე-18 საუკუნის ხელოვნების შესანიშნავი ნიმუში“.

ეუჯენიო პაჩელი, რომელიც 1939 წელს გახდა პაპი პიუს XII, იქნა მონათლული ეკლესიაში თავისი დაბადებიდან 2 დღის შემდეგ, 1876 წელს.
300px|მინი|ეკლესიის ინტერიერი და მთავარი საკურთხეველი
პაპმა პიუს X-მ ეკლესია 1906 წელს გადასცა სან ჯოვანნი დეი ფიორენტინის პარაფიას,  ხოლო 1912 წელს ეკლესიის კანონებს მიენიჭათ პრელატალური გუნდის სამოსის შეძენის პრივილეგია.

2019 წლის შობას, ბაზილიკის რექტორმა მიიწვია ქრისტე მეფის უზენაესი მღვდელმთავრის ინსტიტუტის კანონები, რათა ეკლესია გამხდარიყო მათი სახლი რომში.

სქოლიო

კატეგორია:რომი
კატეგორია:რომის ღირსშესანიშნაობები
კატეგორია:იტალია