სოფია ლასკარიდუ

სოფია ლასკარიდუ ( Σοφία Λασκαρίδου, დ. 1876 — გ. 13 ნოემბერი 1965) — ბერძენი მხატვარი,  ცნობილი თავისი იმპრესიონისტული ნახატებით XX საუკუნის დასაწყისში. მოგვიანებით მან, საკუთარ ნამუშევრებზე მეტად, სახელი კიდევ უფრო გაითქვა თავისი ცხოვრებით.

ცხოვრება

სოფია ლასკარიდუ დაიბადა ათენში 1876 წელს. ის წარმოშობით მდიდარი და კოსმოპოლიტური ოჯახიდან იყო. მისი მამა, ლასკარის ლასკარიდუ, გაიზარდა ლონდონში. დედა, აიკატერინი ქრიატომანუ-ლასკარიდუ, დაიბადა და გაიზარდა ვენაში და იყო ქალთა განათლების პიონერი, რომელმაც დააარსა გოგონათა სკოლა ათენში 1864 წელს და იყო პირველი, ვინც გოგონებისთვის ფიზიკური აღზრდა შემოიღო.

სოფია ლასკარიდუმ ხატვა ჯერ კიდევ სპეციალური სამხატვრო განათლების მიღებამდე დაიწყო. თავდაპირველად ის ფოკუსირებული იყო პეიზაჟებზე, ნაწილობრივ იმიტომ, რომ მას არ ჰქონდა ფიგურების გამოსახვისთვის საჭირო ცოდნა და უნარები. მისი გადაწყვეტილება, ეხატა ღია ცის ქვეშ (პლენერზე ხატვა), უჩვეულო იყო იმ დროს საბერძნეთში, განსაკუთრებით ქალისთვის, რადგან სოფლად მუდმივად ქურდებისა და ქურდობის საფრთხე იყო.

1897-იდან 1907 წლამდე პერიოდში ის მონაწილეობდა მნიშვნელოვან სამხატვრო გამოფენებში, მათ შორის ზაპეიონში და 1903 წლის საერთაშორისო გამოფენაზე. ის სწავლობდა ათენის სახვითი ხელოვნების სკოლაში 1903-დან 1907 წლამდე და მისი მასწავლებლები იყვნენ კონსტანტინოს ვოლანაკისი, გეორგიოს როილოსი, ნიკიფოროს ლიტრასი და გეორგიოს იაკობიდესი. ასევე ისწავლა სპირიდონ ვიკატოსთან. 1906 წელს მან და თალია ფლორამ მოაწყვეს ერთობლივი გამოფენა, ხოლო 1907 წელს გამართა სოლო გამოფენა „პარნასში“.

1908 წელს ლასკარიდუ გაემგზავრა მიუნხენში და 1908-დან 1916 წლამდე ცხოვრობდა გერმანიასა და საფრანგეთში, სადაც მისმა ნამუშევრებმა საკმაოდ დადებითი გამოხმაურება დაიმსახურა. მან მიიღო სტიპენდია ბოზეიოს ფონდიდან, რამაც საშუალება მისცა, ესწავლა მიუნხენში. სოფია ლასკარიდუ აქ უფასო გაკვეთილებს ესწრებოდა ქალბატონთა ასოციაციის მხატვართა სკოლაში. პარიზში მან ისწავლა აკადემი დე ლა გრანდ შომიერში (Académie de la Grande Chaumière) და აკადემი კოლაროსიში (Académie Colarossi). მისი ნამუშევრები გამოფენილი იყო სალონში.

ლასკარიდუ საბერძნეთში საბოლოოდ დაბრუნდა და დამკვიდრდა 1916 წელს. ამ დროისთვის ის უკვე ითვლებოდა გამორჩეულ მხატვრად. მან გამოფენები გამართა 1924 და 1927 წლებში და საკმაოდ ბევრი ნახატი გაყიდა. ამის შემდეგ მისი ნამუშევრები მხოლოდ შემთხვევით ჯგუფურ გამოფენებზე ჩნდებოდა. თანდათანობით გავრცელდა მითები მისი ევროპაში ყოფნის შესახებ. ამბობდნენ, თითქოს სოფია ლასკარიდუს ჰქონდა რომანები პაბლო პიკასოსთან და ოგიუსტ რენუართან. ეს მითები მოგვიანებით მიღებულ იქნა, როგორც ფაქტი. 1952 წელს მან მოაწყო სოლო რეტროსპექტული გამოფენა. 

სოფია ლასკარიდუ გარდაიცვალა ათენში 1965 წელს.

ნამუშევრები

სოფია ლასკარიდუს, როგორც მხატვარს, მრავალმხრივი ინტერესი აქვს. მისი შემოქმედება მოიცავს ჟანრულ სცენებს, პორტრეტებს, ნატურმორტებსა და პეიზაჟებს. მისი სტილი იმპრესიონიზმის გავლენის კვალს ატარებს. 

მისი, როგორც შემოქმედის, მიზანი იყო, დაეჭირა შუქ-ჩრდილი, სინათლე და ფერი თავის ნახატებში, და ნაკლებად მნიშვნელოვნად მიაჩნდა კომპოზიცია.

პუბლიკაციები

1955 წელს სოფია ლასკარიდუმ გამოაქვეყნა თავისი ბიოგრაფია, სახელწოდებით „ჩემი დღიურიდან“. მოგონებები და ნააზრევი მოიცავს მის გერმანიასა და საფრანგეთში ყოფნის პერიოდს. 1960 წელს მან გამოაქვეყნა „ჩემი დღიურიდან. დანართი: დიდი სიყვარული“, სადაც აღწერა თავისი სასიყვარულო ურთიერთობა პოეტ და ესეისტ პერიკლე გიანოპულოსთან.

სქოლიო

კატეგორია:ბერძენი მხატვრები
კატეგორია:ქალი მხატვრები
კატეგორია:ქალი მხატვრები ეროვნების მიხედვით
კატეგორია:მხატვრები ანბანის მიხედვით