კობაიაში ეიტაკუ

კობაიაში ეიტაკუ (小林 永濯, დ. 22 აპრილი, 1843 — გ. 27 მაისი, 1890) — იაპონელი მხატვარი და ილუსტრატორი, სპეციალიზირებული უკიო-ესა და ნიჰონგაში.

 ბიოგრაფია 
ეიტაკუ დაიბადა 1843 წლის 22 აპრილს, მიურა კიჩისაბუროს ოჯახში. 12 ან 13 წლის ასაკში მან დაიწყო მუშაობა კანოს სკოლის წარმომადგენელ მხატვარ კანო ეიშინთან. რამდენიმე წლის შემდეგ მან დაიწყო მუშაობა იის კლანის წარმომადგენელ, იი ნაოსუკესთან, ჰიკონეში, ოფიციალური მხატვრის წოდებით, და მიენიჭა სამურაის სტატუსი. იი ნაოსუკე მოკლეს 1860 წელს, რის შემდეგაც ეიტაკუმ დაიწყო მოგზაურობა ქვეყანაში, შემდეგ კი დასახლდა ნიჰონბაშიში. 

იმის შემდეგ, რაც მან კანოს სკოლა მიატოვა რომ უკიო-ეს სტილში ემუშავა, ამბობენ, რომ ის უკიო-ეს სხვა მხატვარმა, კავანაბე კიოსაიმ შეიფარა. მან ისწავლა მხატვრობის ბევრი სახე, მათ შორის დასავლურიც. უკიო-ე იოშიტოშისთან ერთად გაითავისა და დაახლოებით 1870 წელს უკვე ფერადი პრინტებსაც ქმნის. იგი ასევე მუშაობს, როგორც ილუსტრატორი იოკოჰამა მანიჩის გაზეთისთვის და ხატავს არაერთ ილუსტრაცას წიგნებისთვის.

ეიტაკუს ნამუშევრები დიდი ხნის განმავლობაში განიცდიდა იმავე დაბალ კრიტიკულ შეფასებას იაპონიაში, როგორიც მის თანამედროვე, გვიანი ეპოქის უკიო-ეს მხატვრებს ხვდათ წილად. მას უფრო დასავლეთში აფასებდნენ და მისმა ნამუშევარმა „სუგავარა მიჩიზანეს ლოცვა ტენპაი-ზენზე“ (道真天拝山祈禱の図 Michizane Tempaizan kitō no zu, 1880) მოიპოვა ადგილი ბოსტონის სახვითი ხელოვნების მუზეუმში.
გალერეა

სქოლიო

კატეგორია:დაბადებული 1843
კატეგორია:გარდაცვლილი 1890
კატეგორია:XIX საუკუნის იაპონელები