სან-ჯოვანი-დეი-ფიორენტინი

სან-ჯოვანი-დეი-ფიორენტინი() —  მცირე ბაზილიკა და ტიტულარული ეკლესია რომის პონტეს რაიონში, იტალიაში.

ეკლესია მიძღვნილია წმინდა იოანე ნათლისმცემლისადმი — ფლორენციის მფარველისადმი. ფლორენციელთა ახალი ეკლესიის მშენებლობა დაიწყო მე-16 საუკუნეში რომში და დასრულდა მე-18 საუკუნის დასაწყისში. იგი ითვლება ფლორენციის ეროვნულ ეკლესიად რომში.

ეკლესია მდიდრულად მოირთო მე-16 და მე-17 საუკუნეებში, უმეტესად ფლორენციელი ხელოვანების მიერ შესრულებული ნამუშევრებით.
200px|მინი|რკინის ხიდი 
ისტორია
პაპ იულიუს II-ის მემკვიდრემ, ფლორენციელმა პაპმა ლეო X დე’ მედიჩიმ (1513–1521), 1518 წელს დაიწყო არქიტექტორთა კონკურსი ახალი ეკლესიის ასაშენებლად ძველი სან პანტალეოს ეკლესიის ადგილზე. კონკურსში მონაწილეობა მიიღეს არაერთმა არქიტექტორმა, მათ შორის ბალდასარე პერუციმ, იაკოპო სანსოვინომ, ანტონიო და სანგალო უმცროსმა და მხატვარმა და არქიტექტორმა რაფაელმაც. თავდაპირველი მთავარი იდეა ცენტრალიზებული ეკლესიის კონცეფციას ეფუძნებოდა.
280px|მინი|ნავი
კონკურსში გამარჯვება იაკოპო სანსოვინომ მოიპოვა, თუმცა საბოლოოდ მშენებლობის შესრულება ანტონიო და სანგალოსა და ჯაკომო დელა პორტას დაევალა.

1559 წელს, ტოსკანის ჰერცოგმა კოზიმო I დე’ მედიჩიმ მიქელანჯელოს სთხოვა ეკლესიისთვის არქიტექტურული პროექტების შექმნა. მან წარადგინა ცენტრალიზებული ტაძრის პროექტი, თუმცა ეს გეგმა არ იქნა მიღებულიHeydenreich & Lotz, 1974, p. 257.
280px|მინი|San Giovanni dei Fiorentini მოხატული 1739 წელს
ეკლესიის ძირითადი სამშენებლო სამუშაოები განხორციელდა 1583-1602 წლებში არქიტექტორ ჯაკომო დელა პორტას ხელმძღვანელობით, ლათინური ჯვრის ფორმის გეგმარების მიხედვით. 1602 წლიდან 1620 წლამდე მშენებლობას ხელმძღვანელობდა კარლ მადერნა, რომელმაც წამყვანი როლი შეასრულა გუმბათისა და ეკლესიის მთავარი ნაწილის აგებაში. თუმცა ფასადის დასრულება, რომელიც ალესანდრო გალილეის დიზაინზეა დაფუძნებული, მხოლოდ 1734 წელს აიგო.Guide Rionali di Roma , Rione V, Ponte, Parte IV, 1975, p.16 (in Italian)

1623–24 წლებში ჯოვანი ლანფრანკომ შექმნა ფერწერული ნამუშევრები საკეტის სამლოცველოსთვის.

1634 წელს ბაროკოს სტილის ცნობილი მხატვარსა და არქიტექტორს, პიეტრო და კორტონას, ფლორენციელმა არისტოკრატმა ორაციო ფალკონიერიმ სთხოვა ეკლესიის მაღალი საკურთხევლის დიზაინის შექმნა.Blunt, Anthony. Guide to Baroque Rome, Granada, 1982, p.51; Merz, Jorg Martin. Pietro da Cortona and Roman Baroque Architecture, Yale, 2008, pp 87-91 ალტარის ესკიზები, მისი განლაგების ნახაზები და მოდელიც მომზადდა, თუმცა პროექტი მაშინ არ განხორციელდა. კორტონას ჩანაფიქრი იყო საკვირაო ქოროს სივრცეში ისეთი ფანჯრების მოწყობა, რომლებიც მრევლის თვალთახედვას იქნებოდა დამალული და შიგნიდან გაანათებდა საკურთხეველს ეს ბაროკოსთვის დამახასიათებელი „დამალული სინათლის“ ერთ-ერთი პირველი მაგალითი იყო, რომელსაც მოგვიანებით ფართოდ გამოიყენებდა ბერნინი.
280px|მინი|გუნდის ან ფალკონიერის სამლოცველოს მარცხენა მხარის კედელი.
დაახლოებით 20-30 წლის შემდეგ, ორაციო ფალკონიერიმ ხელახლა გააცოცხლა ქოროს პროექტი, მაგრამ ამჯერად სამუშაო ფრანჩესკო ბორომინის, ბაროკოს გამორჩეულ არქიტექტორს მიანდო. ბორომინიმ შეცვალა დიზაინი, რათა უზრუნველეყო ორაციოს ძმის, კარდინალ ლელიო ფალკონიერის დაკრძალვის ადგილი. ბორომინის გარდაცვალების შემდეგ, 1667 წელს, სამუშაო ნაწილობრივ შეცვალა და დაასრულა კორტონამ, ხოლო მისი გარდაცვალების შემდეგ 1669 წელს მისმა მოწაფემ და თანაშემწემ, ჩირო ფერიმ.

სქოლიო

კატეგორია:რომი
კატეგორია:რომის ღირსშესანიშნაობები
კატეგორია:იტალია