გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 278

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 278, რომელიც ერთხმად მიიღეს 1970 წლის 11 მაისს, ირანისა და გაერთიანებული სამეფოს წარმომადგენელთა განცხადებების შემდეგ, საბჭომ მხარი დაუჭირა გენერალური მდივნის პირადი წარმომადგენლის მოხსენებას და მისი დასკვნა მიიღო, განსაკუთრებით კი იმ დებულებას, რომ „ბაჰრეინის მოსახლეობის უმრავლესობას სურს მოიპოვოს აღიარება თავისი იდენტობისა სრულფასოვან დამოუკიდებელ და სუვერენულ სახელმწიფოდ, რომელიც თავისუფალი იქნება თვითონვე გადაწყვიტოს სხვა სახელმწიფოებთან ურთიერთობები“.

მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ ბაჰრეინი გახდა ბრიტანული ადმინისტრაციის ცენტრი ქვემო სპარსულ ყურისთვის. 1968 წელს, როდესაც ბრიტანეთის მთავრობამ გამოაცხადა გადაწყვეტილება, რომ დაესრულებინა ხელშეკრულებითი ურთიერთობები სპარსული ყურის შეიხატებთან, ბაჰრეინი შეუერთდა კატარს და შვიდ ტრუციალურ სახელმწიფოს (რომლებიც ახლა არაბთა გაერთიანებულ საამიროებს შეადგენენ) ბრიტანული პროტექტორატის ქვეშ, რათა ჩამოეყალიბებინათ არაბული საამიროების კავშირი. 1971 წლის შუა რიცხვებისთვის კი ცხრა შეიხატს ჯერ კიდევ არ ეთანხმებოდა კავშირის პირობებზე. შესაბამისად, ბაჰრეინმა მოითხოვა დამოუკიდებლობა როგორც ცალკეულმა ერთეულმა, დამოუკიდებლობა გამოაცხადა 1971 წლის 15 აგვისტოს და ოფიციალურად გახდა დამოუკიდებელი როგორც ბაჰრეინის სახელმწიფო 1971 წლის 16 დეკემბერს.

რესურსები ინტერნეტში
 Text of the Resolution at undocs.org

სქოლიო

 00278
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ბაჰრეინის შესახებ
კატეგორია:1970 წელი ბაჰრეინში