ნეშე იაშინი

ნეშე იაშინი (დ. 1959) — თურქი კვიპროსელი პოეტი, მწერალი და მშვიდობის აქტივისტი. იგი ცნობილია როგორც მშვიდობის, შერიგებისა და ქალთა უფლებების აქტიური მხარდამჭერითურქი კვიპროსელების ლიტერატურა, CypNet.co.uk.

 ადრეული ცხოვრება  
ნეშე იაშინი დაიბადა ნიქოზიაში თურქი კვიპროსელი მშობლების ოჯახში. მისი მამა იყო გამოჩენილი პოეტი და მწერალი ოზქერ იაშინი, ხოლო მისი ძმა — პრემირებული პოეტი მეჰმეთ იაშინი.

სწავლის დასრულების შემდეგ, ნეშემ დაამთავრა თურქი მაჰარიფის კოლეჯი და შემდეგ სწავლობდა ახლო აღმოსავლეთის ტექნიკურ უნივერსიტეტში სოციოლოგიას. მოგვიანებით დაამთავრა კვიპროსის უნივერსიტეტი.

 კარიერა  
ნეშე იაშინი ბავშვობიდანვე იყო აქტიური მშვიდობის აქტივისტი და კვიპროსის კონფლიქტის მოგვარების ტრენერთა ჯგუფის წევრი, რომელმაც 1995 წელს შეიმუშავა 15 პროექტი, რომლებიც მშვიდობისა და შერიგების ხელშეწყობას ისახავდა მიზნად კვიპროსზე.

ის ძირითადად წერს თურქულად, თუმცა მისი მრავალი პროზაული ნაშრომი თარგმნილია ბერძნულ და ინგლისურ ენებზე. მისი პოეზია თარგმნილია 20-ზე მეტ ენაზე და გამოქვეყნებულია სხვადასხვა ლიტერატურულ ჟურნალებსა და ანთოლოგიებში.

1992 წლიდან 2007 წლამდე ნეშე იაშინი უძღვებოდა ლიტერატურულ პროგრამას 41-ე ოთახი CYBC რადიოში, ხოლო 2001-2003 წლებში — მშვიდობის ბაღი ასტრას რადიოში. ამჟამად იგი წერს ყოველკვირეულ სვეტებს თურქეთის "BirGün" და კვიპროსის "Yenidüzen" გაზეთებში.

2006 წელს იაშინმა ისტორია შექმნა, როდესაც ის გახდა პირველი თურქი კვიპროსელი, რომელმაც მონაწილეობა მიიღო კვიპროსის პარლამენტის არჩევნებში მას შემდეგ, რაც 1963 წელს თურქი კვიპროსელი კანდიდატები პარლამენტიდან გამოვიდნენIn Her Own Words: Neshe Yashin, The Cyprus Report, 26 მარტი 2006.

ამჟამად იგი ასწავლის კვიპროსის უნივერსიტეტში თურქული და ახლო აღმოსავლეთის კვლევების დეპარტამენტშიBiography from biyografi.net.

1980-იანი წლებიდან მოყოლებული, ნეშე იაშინი ცხოვრობს და მუშაობს ნიქოზიის სამხრეთ ნაწილში.

 ლიტერატურული სტილი და თემატიკა 
ნეშე იაშინი გამოირჩევა თავისი უნიკალური ლიტერატურული სტილით, რომელიც აერთიანებს ლირიკულ პოეზიას, სოციალურ კრიტიკას და მშვიდობის აქტივიზმს. მისი პოეზია ხშირად გამოხატავს ნაზ თანხვედრას პირადული გრძნობებისა და საერთო ეროვნული ტრავმის — კვიპროსის კონფლიქტის — შორის.

იაშინის ლექსებში ხშირია ნოსტალგია, დაკარგული სამოთხის მოტივი და ცალკეული იდენტობების შერწყმა. მისი პოეზია ხშირად აღწერს კვიპროსელების სევდას, ნაძალადევ გაყოფას და დაკარგულ სოფლებში დაბრუნების ოცნებას. ნეშე იაშინი განსაკუთრებულად აქცენტს აკეთებს დედასა და სიყვარულზე როგორც უნივერსალურ ფასეულობებზე, რომლებიც გაწყვეტილ საზოგადოებებს შორის ხიდის ფუნქციას ასრულებენ.

მისი პოეტური ენა არის მარტივი, თუმცა სიღრმიანი, ხშირად მეტაფორული და სიმბოლიზმზე დამყარებული. ლექსების ხშირი თემებია მშვიდობა, შერიგება და ქალის ხმა კონფლიქტურ სივრცეში. მისი ნაშრომები არ ემორჩილება ტრადიციულ ფორმებს, არამედ იკვლევს თავისუფალი პოეტური რიტმისა და ფიქრებში ასახული ემოციების თავისუფალ გამოხატვას.

გლობალიზაციას პირობებში, ნეშე იაშინის შემოქმედებამ მიიღო საერთაშორისო მნიშვნელობა, რადგან მისი ლექსები გადმოცემენ არა მხოლოდ კვიპროსული კონფლიქტის გამოცდილებას, არამედ უნივერსალურ განცდებს ომის, განშორებისა და სინანულის შესახებ. მისი ტექსტები თარგმნილია მრავალ ენაზე, რაც კიდევ ერთხელ უსვამს ხაზს მის უნარს, გადმოსცეს ადამიანური განცდები საზღვრებს მიღმაც.

მთლიანობაში, ნეშე იაშინის პოეზია წარმოადგენს მშვიდობის ლიტერატურის თვალსაჩინო მაგალითს, რომელიც აერთიანებს პირადულსა და პოლიტიკურს ისე, რომ მკითხველს უტოვებს როგორც სევდის, ასევე იმედის განცდას.

 მშვიდობის მშენებელი კულტურულ სივრცეში 
ნეშე იაშინი არა მხოლოდ პოეტური სიტყვით, არამედ კულტურული დიპლომატიის საშუალებითაც ცდილობს კვიპროსზე შერიგებისა და მშვიდობის დამკვიდრებას. მისი მონაწილეობით შექმნილი იყო ისეთი ინიციატივები, როგორებიცაა Cyprus Conflict Resolution Trainers Group და Cyprus Peace Bazaar, რომლებიც მიზნად ისახავდნენ ბერძენ და თურქ კვიპროსელთა შორის დიალოგის გაღრმავებას.

იაშინის აქტიური ჩართულობა კულტურულ ღონისძიებებში, მათ შორის საერთაშორისო პოეზიის ფესტივალებში, მნიშვნელოვანი იყო კვიპროსელ მწერალთა და პოეტთა მსოფლიო ლიტერატურულ რუკაზე წარდგენისთვის. ის აღიარებულია, როგორც ერთ-ერთი პირველი თურქი კვიპროსელი მწერალი, რომელმაც შეძლო თავისი შემოქმედების მეშვეობით სამოქალაქო საზოგადოების გაძლიერება.

ნეშე იაშინს მიაჩნია, რომ კულტურა არის ის ინსტრუმენტი, რომელსაც შეუძლია ჯარების და პოლიტიკოსების მიერ დაყოფილი სივრცეების გადალახვა. მისი აზრით, საერთო კულტურული მემკვიდრეობა და კულტურული გაცვლა წარმოადგენს იმ საერთო ნიადაგს, რომელზეც შესაძლებელია კონფლიქტის მოგვარება გრძელვადიან პერსპექტივაში.

მისი ნამუშევრები ხშირად გაჟღერებულია როგორც ორივე მხარის ახალგაზრდულ პლატფორმებზე, რაც განამტკიცებს დაბალ დონეზე დაწყებულ მშვიდობის პროცესებს კვიპროსის კონფლიქტის კონტექსტში.

ლიტერატურა
გიაცინთი და ნარცისი (1979), Cem Publications, სტამბოლი
ომის ცრემლები (1980), Yeni Turku Publications, სტამბოლი
კარები (1992), Cem Publications, სტამბოლი
რომელი ნახევარი (1995), Thegona, ნიკოზია
მთვარე სიყვარულისგანაა შექმნილი (2000), Gendas Publications, სტამბოლი, 
სევდიანი გოგონების საიდუმლო ისტორია (2002), İletişim Publications, სტამბოლი, 
მეხსიერების პალატები (2005), Dünya Publications, სტამბოლი
შერჩეული ლექსები (2008), Amargi Publications, სტამბოლი

 ჯილდოები 
წლის არტისტის სპეციალური ჯილდო (კვიპროსის რესპუბლიკა), 1978
წლის არტისტი (Turkish Bank), 1980
ნეჯათი ტაშქინის ფონდის ჯილდო, 1993
POGO ქალთა დღის საპატიო ჯილდო, 1997
ანთიას-პიერიდესის კულტურული ჯილდო, 1998

სქოლიო


კატეგორია:დაბადებული 1959 
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
კატეგორია:კვიპროსელი თურქი მწერლები
კატეგორია:ჩრდილოეთ ნიქოზიაში დაბადებულები
კატეგორია:ახლო აღმოსავლეთის ტექნიკური უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:კვიპროსის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:მწერალი ქალები
კატეგორია:თურქი ქალი პოეტები
კატეგორია:თურქი ქალები