გაეროს ლათინური ამერიკისა და კარიბის ზღვის ჯგუფი

გაეროს ლათინური ამერიკისა და კარიბის ზღვის აუზის ქვეყნების ჯგუფი, ანუ GRULAC — გაეროს ხუთი რეგიონული ჯგუფის ერთ-ერთი ნაწილი, რომელიც შედგება ცენტრალური და სამხრეთ ამერიკის 33 წევრი სახელმწიფოსგან, ასევე კარიბის ზღვის აუზის კუნძულოვანი ქვეყნებისგან. მისი წევრები გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის 17%-ს შეადგენენ.

სხვა რეგიონული ჯგუფების მსგავსად, მას არავალდებულო ხასიათი აქვს და განიხილება რეგიონული და საერთაშორისო დონის საკითხები. გარდა ამისა, ჯგუფი მუშაობს გაეროს ორგანოებში ადგილების განაწილებაზე რეგიონიდან კანდიდატების წარდგენით. 

1985 წელს ჯგუფი ცნობილი იყო, როგორც ლათინური ამერიკის ჯგუფი. ეს შეიცვალა ლათინური ამერიკისა და კარიბის ზღვის ჯგუფით 1985-1986 წლებში.

 წევრი სახელმწიფოები 
ლათინური ამერიკისა და კარიბის ზღვის ჯგუფის წევრი სახელმწიფოებია:



































 წარმომადგენლობა 

 უშიშროების საბჭო 
ლათინური ამერიკისა და კარიბის ზღვის აუზის ჯგუფს ამჟამად უშიშროების საბჭოში ორი ადგილი უჭირავს, ორივე არამუდმივი. 

 ეკონომიკური და სოციალური საბჭო 
ლათინური ამერიკისა და კარიბის ზღვის აუზის ჯგუფს ამჟამად გაეროს ეკონომიკურ და სოციალურ საბჭოში 10 ადგილი უჭირავს.

 ადამიანის უფლებათა საბჭო 
ლათინური ამერიკისა და კარიბის ზღვის აუზის ჯგუფს ამჟამად რვა ადგილი უჭირავს გაეროს ადამიანის უფლებათა საბჭოში.

 გენერალური ასამბლეის თავმჯდომარეობა 
ყოველ ხუთ წელიწადში ერთხელ, 3 და 8 ციფრებით დამთავრებულ წლებში, ლათინური ამერიკისა და კარიბის ზღვის აუზის ჯგუფს უფლება აქვს აირჩიოს პრეზიდენტი გენერალურ ასამბლეაში.

ქვემოთ მოცემულია ჯგუფის პრეზიდენტების სია 1963 წელს მისი ოფიციალური შექმნიდან:
 არჩევის წელი  სესია  თავმჯდომარის სახელი  ქვეყანა  შენიშვნა 1963  მე-18  კარლოს სოსა როდრიგესი   1968  23-ე  ემილიო არენალეს კატალანი    1973  28-ე  ლეოპოლდო ბენიტესი    ასევე თავმჯდომარეობდა გენერალური ასამბლეის მეექვსე სპეციალურ სესიას 1978  33-ე  ინდალესიო ლიევანო    1983  38-ე  ხორხე ე. ილლუეკა     1988  43-ე  დანტე მ. კაპუტო    1993  48-ე  რუდი ინსანალი     1998  53-ე  დიდიერ ოპერტი     ასევე თავმჯდომარეობდა გენერალური ასამბლეის მეათე სპეციალურ სესიას 2003  58-ე  ხულიან რობერტ ჰუნტე    2008  63-ე  მიგელ დ'ესკოტო ბროკმანი    2013  68-ე  ჯონ უილიამ ეში    2018  73-ე  მარია ფერნანდა ესპინოსა    2023  78-ე  დენის ფრენსისი    მომავალი სესიები 2028  83-ე  დაუზუსტებელია  დაუზუსტებელია   2033  88-ე  დაუზუსტებელია  დაუზუსტებელია 

 წევრობის ქრონოლოგია 
წლები წევრების რაოდენობა შენიშვნები 1946-1962 20 არგენტინა, ბოლივია, ბრაზილია, ჩილე, კოლუმბია, კოსტა რიკა, კუბა, დომინიკელთა რესპუბლიკა, ეკვადორი, სალვადორი, გვატემალა, ჰაიტი, ჰონდურასი, მექსიკა, ნიკარაგუა, პანამა, პარაგვაი, პერუ, ურუგვაი, ვენესუელა 1962-1966 22 იამაიკა, ტრინიდადი და ტობაგო 1966-1973 24 გაიანა, ბარბადოსი 1973-1974 25 ბაჰამის კუნძულები 1974-1975 26 გრენადა 1975-1978 27 სურინამი 1978-1979 28 დომინიკა 1979-1980 29 სენტ-ლუსია 1980-1981 30 სენტ-ვინსენტი და გრენადინები 1981-1983 32 ანტიგუა და ბარბუდა, ბელიზი 1983–დღემდე 33 სენტ-კიტსი და ნევისი
ლათინური ამერიკის ჯგუფი არსებობს გაეროს დაარსების დღიდან, 1945 წლიდან. თავდაპირველად იყო ყველაზე დიდი რეგიონული ჯგუფი, რომელიც შედგებოდა არჩევითი წევრების 43%-ზე მეტისგან (46-დან 20).

1962 წელს ჯგუფმა მიიღო  პირველი არალათინოამერიკელი წევრი (იამაიკა).

 როლი 
ჯგუფი მნიშვნელოვან როლს ასრულებს რეგიონის ინტერესების დაცვაში. ის წევრ სახელმწიფოებს სთავაზობს ფორუმს საერთაშორისო საკითხებზე მოსაზრებების გასაცვლელად, საერთაშორისო ორგანიზაციებში განხილული თემების შემდგომი რეაგირებისთვის, კომპლექსურ საკითხებზე საერთო პოზიციების ჩამოყალიბებისა და ჯგუფის ერთობლივი პოზიციის ამსახველი განცხადებების მომზადებისთვის.

თუმცა, რაც მთავარია, ჯგუფი გაეროს სხვადასხვა ორგანიზაციებში რეგიონის კანდიდატების მხარდაჭერის განხილვისა და კოორდინაციის საშუალებას იძლევა.

ჯგუფის რეგულარული შეხვედრები ჟენევაში იმართება. ამ შეხვედრებზე ყველაზე ხშირად განხილული თემებია ადამიანის უფლებები, გარემო, ინტელექტუალური საკუთრება, შრომითი უფლებები, ვაჭრობა და განვითარება და ტელეკომუნიკაციები.

 ლოკაციები 
ჯგუფს მსოფლიოს მასშტაბით სხვადასხვა ოფისი აქვს:

 რომი
 რომში არსებული ორი ოფისი ორმხრივ და მრავალმხრივ საკითხებზეა ორიენტირებული, განსაკუთრებით რომში დაფუძნებული გაეროს სააგენტოების საკითხებზე.
 ვენა
 ვენაში მდებარე ოფისი ჯგუფში წევრობის კანდიდატებზეა ორიენტირებული. ის ასევე განიხილავს საკითხებს, რომლებიც დაკავშირებულია: გაეროს ვენის ოფისთან, ატომური ენერგიის საერთაშორისო სააგენტოსთან, ბირთვული გამოცდების ყოვლისმომცველი აკრძალვის ხელშეკრულების ორგანიზაციის მოსამზადებელ კომისიასთან, გაეროს კოსმოსური ურთიერთობების ოფისთან და გაეროს სამრეწველო განვითარების ორგანიზაციასთან. ოფისი ასევე მოქმედებს როგორც დამაკავშირებელი რგოლი 77-ის ჯგუფთან, ჩინეთთან და არაწევრობის მოძრაობასთან.
 ნიუ-იორკი
 ნიუ-იორკში მდებარე ოფისი ძირითადად კანდიდატურებთან დაკავშირებულ საკითხებსა და სხვა ზოგად თემებს ეხება.

 იხილეთ აგრეთვე 
 გაეროს რეგიონული ჯგუფები

სქოლიო

კატეგორია:გაერო
კატეგორია:გაეროს რეგიონული ჯგუფები