აიჰათუნ ათეშინი

აიჰათუნ ათეშინი () — მხატვარი-კერამიკოსი, წიგნების რედაქტორი, თეატრალური მხატვარი, პროდიუსერი, სამხატვრო ხელმძღვანელი და მეცნიერი. ის ცნობილია თავისი შემოქმედებითი ნამუშევრებით. მის ცნობილ პროექტებს შორისაა დოკუმენტური ფილმი „ალაშია აღდგება“, სამეცნიერო-კვლევითი გამოფენა „უკვდავი კერამიკა“, ასევე გამოფენები „ჩუმი გასეირნება“, „წყლის ფერი“, „ცეცხლის ხელოვნება“, „ტალახისა და ცეცხლის ცეკვა“ და სხვები.

 ბიოგრაფია  
აიჰათუნ ათეშინი დაიბადა კვიპროსზე და იყო მრავალშვილიანი ოჯახის ყველაზე უმცროსი შვილი. მამა, მეჰმეტ ჰუსეინი (), მოზაიკური ჩამოსხმით იყო დაკავებული, ხოლო დედა, ფათმა ჰანიმი (), ტანსაცმელს კერავდა.

ბავშვობიდანვე აიჰათუნი იყო დაინტერესებული თეატრით, ხატვითა და სკაუტური მოძრაობით. პირველივე ნახატი — კატის მიერ თაგვის დევნა () — მან ჯერ კიდევ დაწყებით სკოლაში შექმნა, ხოლო პირველი ჯილდო მოიპოვა ნამუშევრისთვის, რომელიც გამოსახავდა ქალს, რომელიც პურს აცხობდა ().

საშუალო სკოლის დასრულების შემდეგ, აიჰათუნი ჩაირიცხა ანკარის საერთაშორისო ტექნოლოგიურ საგანმანათლებლო ცენტრში, სადაც კომპიუტერულ პროგრამირებას სწავლობდა, თუმცა მოგვიანებით სასწავლო მიმართულება სამედიცინო პროფესიაზე შეცვალა. მან დაამთავრა ანკარის ჰაჯეთეფეს უნივერსიტეტი (), მიიღო დიპლომი ბირთვულ მედიცინაში.

1980 წელს გამოიცა აიჰათუნ ათეშინის წიგნი „სურათებით პოეზია“ (). 1983-1996 წლებში ის მსახიობად მუშაობდა სახელმწიფო თეატრში.

1996-2019 წლებში მუშაობდა ნიქოზიის სახელმწიფო საავადმყოფოში.

 შემოქმედება 
 თეატრში და კინოში მოღვაწეობა 
1983 წელს აიჰათუნ ათეშინმა სახელმწიფო თეატრის მოწვევით მიიღო მონაწილეობა პიესაში „Annem Niçin Miyavladı“. ის აქტიურად მონაწილეობდა თეატრალურ ცხოვრებაში და ფილმების პროდიუსირებაშიც. განათლების სამინისტროსთან თანამშრომლობით ქმნიდა საბავშვო თეატრებს ქვეყნის ყველაზე შორეულ დასახლებებში.

აიჰათუნ ათეშინი მონაწილეობდა შემდეგ ფილმებში:

„ოკუპაციის ქვეშ“ (, 1996);
„სეგუნ IV“ (, ანტალია, 1997);
„კვიპროსის ისტორიები“ (, 1998).
ის იყო სამხატვრო ხელმძღვანელი:
დოკუმენტურ ფილმში „შორეულ მგზავრობაში“ (, 1997),
სერიალში „კვიპროსის ისტორიები“ (1998).
იგი იყო სერიალის „კვიპროსის ისტორიები“ (1998) პროდიუსერი.
1996 წელს მონაწილეობდა სპექტაკლში „Ağustos Böceklerini Unutma“, რომელიც დადგა სახელმწიფო თეატრმა, ასევე ამავე სახელწოდების ფილმშიAğustos Böceklerini Unutma | SinemaTürk.

 2017 წელს დოკუმენტური ფილმი „ალაშია აღდგება“ (), რომელიც ჩრდილოეთ კვიპროსის კინემატოგრაფისტების მიერ შეიქმნა, საერთაშორისო დოკუმენტური ფილმების ფესტივალზე „ალთინ საფრანი“ () სპეციალური პრიზით დაჯილდოვდა TÜRKSOY-ის მიერ. ამ პროექტის კურატორი იყო აიჰათუნ ათეშინი.

 კერამიკა 
 1987 წელს ნიქოზიაში ჩატარდა აიჰათუნ ათეშინის სამეცნიერო-კვლევითი გამოფენა „უკვდავი კერამიკა“. 1989 წელს მან გახსნა საკუთარი სახელოსნო. ასევე აქტიურად არის ჩართული პედაგოგიურ საქმიანობაში.

 გამოფენები 
აიჰათუნ ათეშინი მონაწილეობდა სხვადასხვა ქვეყნებში ჩატარებულ შემოქმედებით გამოფენებში:

კვიპროსი: 
 ნიქოზია (1990–1993 წლები, 1996 წელი, 1998–1999 წლები, 2001 წელი, 2004 წელი, 2006 წელი, 2013 წელი);
 ლეფკა (1999 წელი); 
 ფამაგუსტა (2002 წელი);

თურქეთი:
 გიუზელიურტი
(1991 წელი); 
 სტამბოლი (1996 წელი, 1998–2000 წლები, 2008 წელი, 2015 წელი, 2017 წელი, 2019 წელი); 
 ანკარა (2000 წელი); 
 იზმირი (2002 წელი, 2005 წელი); 
 მერსინი (2005 წელი);

ესპანეთი: 
 ვალენსია (1994 წელი);

ბელგია: 
 ბრიუსელი (1997 წელი);

საფრანგეთი: 
 ლილი (1999 წელი).

გამოფენები გაიმართა სხვა ქვეყნებშიც. ის მონაწილეობდა ასევე ერთობლივ გამოფენებში ისეთ ხელოვანებთან ერთად, როგორებიც არიან ქემალ ანკაჩი (1996 წელი), შინასი თექმანი (1999 წელი) და პერლი ქანსუ (1999 წელი).

საკმაოდ ცნობილი გახდა აიჰათუნ ათეშინის ნამუშევრების სერია „ჩუმი გასეირნება“ ().

 2006 წელს აიჰათუნ ათეშინის ნამუშევრების გამოფენა გაიხსნა ილაიდას სამხატვრო გალერეაში. გამოფენაზე წარმოდგენილი იყო 50 წყვილი კერამიკული ქალის ფეხსაცმელი. გამოფენის გახსნას ესწრებოდა ოია თალათი (), ჩრდილოეთ კვიპროსის თურქული რესპუბლიკის მეორე პრეზიდენტის, მეჰმეთ ალი თალატის () მეუღლე.

2015 წელს „ჩუმი გასეირნება“ მიიღო ჯილდო იტალიურ ბიენალეზე, რომელიც გაიმართა ქიანჩანოში.

2016 წელს გამოფენას ეწვივნენ ჩრდილოეთ კვიპროსის მეოთხე პრეზიდენტი მუსტაფა აქინჯი () და მისი მეუღლე მერალ აქინჯი.

მუსტაფა აქინჯიმ გამოფენის შემდეგ აღნიშნა: .

 პერსონალური გამოფენები 
„ცეცხლის ხელოვნება“ (), ნიქოზია (), 1991 წელი.

„ტალახისა და ცეცხლის ცეკვა“ (): ** თურქულ-ამერიკული ასოციაცია (), იზმირი (), 1995 წელი; ** ნიქოზია (), 1996 წელი.

„სიტყვები მიწიდან“ (), აკატლარის კულტურის ცენტრი (), სტამბოლი (), 1999 წელი.

„მოგზაურობა წყლით“ (): ** ნიქოზია (), 2000 წელი; ** ჰობი (), სტამბოლი (), 2001 წელი.

„ჩუმი გასეირნება“ (): ** დოღანკიოი (), 2006 წელი; ** ბიუკ ჰანი (), ნიქოზია (), 2006 წელი; ** სტამბოლი (), 2015 წელი.

„წყლის ფერი“ (): ** იზმირის გამოფენა (), 2007 წელი; ** საერთაშორისო კვიპროსის უნივერსიტეტი (), 2008 წელი.

 მიღწევები და ჯილდოები 
გირნეს თურქი-კვიპრელი ქალების საბჭოს ჯილდო (), 2000 წელი.

აღმოსავლეთ ხმელთაშუა ზღვის უნივერსიტეტის () ჯილდო ქალთა კვლევებისა და კულტურის სფეროში მიღწევებისთვის, 2005 წელი.

2007 წლის ყველაზე წარმატებული კერამიკოსი ().

ლეონარდოს პრემია გამოყენებით ხელოვნებაში (), იტალია, 2015 წელი.

TÜRKSOY-ის სპეციალური პრემია „ოქროს ზაფრანის“ საერთაშორისო ფესტივალზე პროფესიონალური ფილმების კატეგორიაში, 2017 წელი.

ლიტერატურა










სქოლიო

კატეგორია:კერამიკოსები 
კატეგორია:კვიპროსის მხატვრები
კატეგორია:კვიპროსი
კატეგორია:ქალები
კატეგორია:კვიპროსელი ქალები
კატეგორია:ქალი მხატვრები
კატეგორია:ქალი მხატვრები ეროვნების მიხედვით