შიოკარა

შიოკარა (塩辛) — მარილიან-ცხარე საჭმელი იაპონურ სამზარეულოში, რომელიც მზადდება მრავალფეროვანი ზღვის პროდუქტით, შედგება ხორცის პატარა ნაგლეჯებისაგან, რომლებიც ცხოველის დამარილებული, ფერმენტირებული შიგნეულობის ყავისფერ ბლანტ პასტაშია მოთავსებული.

კერძის დასამზადებლად ნედლი შინაგანი ორგანოები დაახლოებით 10% მარილთან და 30% ალაოს ბრინჯთან ითქვიფება, იფუთება დახურულ კონტეინერში და ინახება 1 თვის განმავლობაში. შიოკარა იყიდება შუშის ან პლასტმასის კონტეინერებში.

შიოკარას გემო თავისი მარილიანობითა და თევზის არომატით მეტად ჰგავს ევროპულ, დაკონსერვებულ ანჩოუსს, მაგრამ ამ უკანასკნელისაგან ტექსტურა განასხვავებს. ითვლება ერთ-ერთ ცნობილ ჩინმად (დელიკატესი), საკმაოდ ძლიერი არომატისაა და ითვლება უჩვეულო პირის გემოს მქონე ადამიანების კერძად, იაპონიის მაცხოვრებლებისთვისაც კი.

ომის შემდგომი იაპონიისათვის შიოკარა მნიშვნელოვან პროტეინის წყაროს წარმოადგენდა, რადგან ქვეყანაში საკვები რთულად იშოვებოდა, ამ კერძს კი მაცივარში შენახვა არ სჭირდებოდა. მას დღემდე მიირთმევენ როგორც ბრინჯის მისაყოლებელსა და ბარების კერძს.

შიოკარას ჭამის ერთ-ერთი მეთოდი პორციის ერთი ლუკმით შეჭმასა და უბრალო ვისკის მიყოლებას გულისხმობს. იაპონიაში ზოგიერთი ბარი სპეციალიზებულია შიოკარას მომზადებაში.

 შიოკარას სახეობები
 იკა ნო შიოკარა — მზადდება მოლუსკისებრი კალმარისაგან (ყველაზე გავრცელებული ჯიში); 
 ჰოტარუიკა ნო შიოკარა — მზადდება ციცინათელა კალმარისგან;
 კაცუო ნო შიოკარა — მზადდება ზოლიანი თინუსისგან;
 კაკი ნო შიოკარა — მზადდება ხამანწკისგან;
 უნი ნო შიოკარა —  მზადდებაზღვის ზღარბის ქვირითისგან;
 ამი ნო შიოკარა — მზადდება კრევეტის ერთ-ერთი სახეობისგან (მიზისა);

ზოგ შიოკარას ტიპს სპეციფიკური სახელი აქვს:

 განზუკე — მზადდება კიბორჩხალისგან;
 კონოვატა — მზადდება ზღვის კიტრისაგან (ჰოლოთურიები);
 მეფუნი — მზადდება კეტასგან;
 ურუკა (შიოკარა) — მზადდება აიუსგან;
 შუტო — მზადდება თინუსისგან (კაცუო);

 სქოლიო 

კატეგორია:იაპონური სამზარეულო