ლევან ფალიაშვილი

ლევან ფალიაშვილი (დ. 25 იანვარი, 1895, ტფილისი, რუსეთის იმპერია — გ. 10 ივნისი, 1976, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი, საბჭოთა კომპოზიტორი, პედაგოგი, მუსიკათმცოდნე. საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1967).

ბიოგრაფია
დაიბადა 1895 წლის 25 იანვარს საეკლესიო გუნდის მომღერლის დიდ ოჯახში. მუსიკოსების, ივანე, ზაქარია და პოლიკარპე ფალიაშვილების ძმა. 

მუსიკალური განათლება მიიღო თავისი ძმის, ზაქარიას ხელმძღვანელობით თბილისის მუსიკალურ სკოლაში. 1922 წელს დაამთავრა ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია.

სხვადასხვა დროს ასწავლიდა თეორიულ საგნებს თელავის, ქუთაისის და თბილისის სამუსიკო სასწავლებლებში. 1933–1953 წლებში თბილისის II სამუსიკო სასწავლებელში იყო სასწავლო ნაწილის გამგე და ასწავლიდა თეორიულ საგნებს. ამავდროულად, 1933–1975 წლებში თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის პედაგოგი, 1938–1941 წლებში – მუსიკალური თეორიის კათედრის გამგე იყო. 

ავტორია რამდენიმე სახელმძღვანელოსი მუსიკალური სასწავლებლებისა და კონსერვატორიის სტუდენტებისათვის. 

შემოქმედება
ოპერები
 „დედა და შვილი“ 
 „ვეფხისტყაოსანი“ 
 „იავნანა“ 
სხვადასხვა
კანტატა 
საორკესტრო და საფორტეპიანო ნაწარმოებები 
გუნდები 
რომანსები

ჯილდოები და აღიარება
 1967 — საქართველოს სსრ სახალხო არტისტისაქართველოს სსრ-ის უმაღლესი საბჭოს უწყებები. 1967. № 12. გვ. 913.
 საპატიო ნიშნის ორდენი

რესურსები ინტერნეტში


სქოლიო

კატეგორია:დაბადებული 25 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1895
კატეგორია:გარდაცვლილი 10 ივნისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1976
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ქართველი კომპოზიტორები
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
კატეგორია:საბჭოთა კომპოზიტორები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები
ლ