რეინერ გამა

რეინერ გამა, რეინერ γ () — ალბედოს დეტალი მთვარის ზედაპირზე. მდებარეობს მთვარის ხილულ მხარეზე, ქარიშხლების ოკეანის ცენტრალურ ნაწილში, რეინერის კრატერის დასავლეთით. რეინერის გამას ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია . საერთო ზომა დაახლოებით 70 კმ-ია. ამ სტრუქტურას აქვს უფრო მაღალი ალბედო, ვიდრე მთვარის ზღვის შედარებით ბნელ ზედაპირს, დიფუზური გარეგნობა დამახასიათებელი მორევებით და კონცენტრული ოვალების ფორმით. მასთან დაკავშირებული ალბედოს მახასიათებლები ვრცელდება აღმოსავლეთით და სამხრეთ-დასავლეთით, ქმნიან მარყუჟის მსგავს ნიმუშებს მთვარის ზღვაში.

ბოლო დრომდე, რეინერის გამას წარმოშობა საიდუმლო იყო. ისტორიულად, ის არ იყო დაკავშირებული რაიმე სპეციფიკურ ზედაპირულ სტრუქტურებთან. მსგავსი სტრუქტურები ახლახან აღმოაჩინეს ორბიტალურმა ზონდებმა ოცნებების ზღვასა და სანაპირო ზღვაში. Mare Melodies-ის სტრუქტურა მდებარეობს ზედაპირზე წერტილში, რომელიც დიამეტრალურად საპირისპიროა წვიმების ზღვის ცენტრისგან. ანალოგიურად, ოცნებების ზღვის სტრუქტურა აღმოსავლეთის ზღვის ცენტრის მოპირდაპირედ მდებარეობს. ამრიგად, მეცნიერები თვლიან, რომ ამ სტრუქტურის წარმოშობა დაკავშირებულია შეჯახებების სეისმურ ენერგიასთან, რამაც გამოიწვია ამ ზღვების ფორმირება. თუმცა, რეინერ გამას ანტიპოდურ წერტილში ასეთი მთვარის ზღვა არ არსებობს (თუმცა ციოლკოვსკის დიდი კრატერი ამ მდებარეობის ერთ-ერთი დიამეტრის ფარგლებში მდებარეობს).

რეინერ გამას ცენტრალური მახასიათებელი მაგნიტის ქვეშ ზედაპირზე ლითონის ნაფხეკების მიერ წარმოქმნილი ძალის ხაზების ნიმუშს წააგავს. დაბალი ორბიტის კოსმოსურმა ხომალდებმა აღმოაჩინეს შედარებით ძლიერი მაგნიტური ველი, რომელიც დაკავშირებულია ალბედოს თითოეულ ამ მახასიათებელთან. ზოგიერთი ვარაუდობს, რომ ეს მაგნიტური ველი და ეს ნიმუშები კომეტური შეჯახებების შედეგად ჩამოყალიბდა. თუმცა, ნამდვილი მიზეზი გაურკვეველი რჩება.

რეინერ გამას მაგნიტური ველის სიძლიერე, რომელიც 28 კმ სიმაღლეზე იზომება, დაახლოებით 15 ნტლ-ია. ეს მთვარეზე ერთ-ერთი ყველაზე ძლიერი ადგილობრივი მაგნიტური ანომალიაა. ამ ზედაპირული მახასიათებლის ველის სიძლიერე საკმარისია ზედაპირზე 360 კმ-ზე გადაჭიმული მინი-მაგნეტოსფეროს წარმოსაქმნელად, რაც ქმნის 300 კმ სისქის გაძლიერებული პლაზმის რეგიონს, რომელშიც მზის ქარი ამ ველის გარშემო მოძრაობს. ვინაიდან ცნობილია, რომ მზის ქარის ნაწილაკები მთვარის ზედაპირს აბნელებენ, ამ რეგიონში არსებული მაგნიტური ველი შესაძლოა პასუხისმგებელი იყოს ამ ალბედოს მახასიათებლის შენარჩუნებაზე.

ფრანჩესკო მარია გრიმალდის ადრეულ მთვარის რუკებში ეს მახასიათებელი არასწორად იქნა იდენტიფიცირებული, როგორც დარტყმითი კრატერი. მისმა კოლეგამ ჯოვანი რიჩოლიმ მას გალილეო გალილეის პატივსაცემად გალილეუსი უწოდა. სახელი მოგვიანებით ჩრდილო-დასავლეთით, კრატერ გალილეოში გადავიდა.

500px|მინი|ცენტრი|რეინერისა და მარიუსის კრატერების რაიონი

რესურსები ინტერნეტში
 საერთაშორისო ასტრონომიული კავშირი — Reiner Gamma

 Overexposed 35mm Nikon camera image of Reiner Gamma from Apollo 17: AS17-158-23895
 Lunar Orbiter 4 image showing Reiner Gamma in upper left: IV-157-H1

სქოლიო

კატეგორია:მთვარის ალბედოს დეტალი
კატეგორია:კვადრანტი LQ-10