პოპ-პანკი

პოპ-პანკი (ასევე პანკ-პოპი) — როკ მუსიკის ჟანრი, რომელიც აერთიანებს პანკ-როკის, პაუერ-პოპის ან პოპის ელემენტებს. მას ახასიათებს სწრაფი, ენერგიული ტემპი.  იგი განსხვავდება სხვა პანკ-ვარიანტული ჟანრებისგან იმით, რომ უფრო მეტად ეყრდნობა 1960-იანი წლების ჯგუფებს, ბითლზი, კინკსი და ბიჩ ბოისი, შემოქმედებას.

ჟანრი თავისი ისტორიის განმავლობაში განვითარდა, შეითვისა ელემენტები ახალი ტალღიდან, საკოლეჯო როკიდან, სკადან, ჰიპ-ჰოპიდან, ემოდან, ბოიბენდ-პოპიდან, ჰარდქორ პანკიდან და მეტალკორიდან. 
ისტორია
პოპ-პანკი გამოჩნდა 1970-იანი წლების ბოლოს ისეთი ჯგუფებით, როგორიცაა Ramones, the Undertones და Buzzcocks, რომლებმაც ჩამოაყალიბეს ჟანრის საფუძველი. 

1980-იანი წლების პანკ-ბენდები, როგორიცაა Bad Religion, Descendents და the Misfits პოპ-პანკის ფორმირებაზე მნიშვნელოვნად ახდენდნენ გავლენას. 

1990-იანების შუა წლებში ჟანრი განსაკუთრებულად პოპულარული გახდა. აღნიშნული კი ისეთმა მეინსტრიმულმა ბენდებმა განაპირობეს,როგორებიცაა Green Day და The Offspring. ჟანრის განვითარებისთვის მნიშვნელოვანი იყო 
1990-იანების ბოლო და 2000-იანების დასაწყისი, რადგან ამ დროს ჩამოყალიბდა ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული ბენდი Blink-182. ამავე პერიოდში გამოჩნდნენ ახალი შემსრულებლები Sum 41, New Found Glory, Good Charlotte და Avril Lavigne. აღსანიშნავია Warped Tour, რომელმაც გადამწყვეტი როლი ითამაშა ახალი პოპ-პანკ არტისტების წარმოჩენაში.

პოპ-პანკის მეინსტრიმული პოპულარობა გაგრძელდა 2000-იანების შუა და ბოლო პერიოდში ისეთი არტისტებით, როგორიცაა Fall Out Boy, My Chemical Romance და Paramore. ამ დროისთვის პოპ-პანკის შემსრულებლები დიდწილად არ განსხვავდებოდნენ ემო ჟანრის მიმდევარ შემსრულებლებისაგან. შედეგად, ემო ქროსოვერ შემსრულებლებმა, Fall Out Boy და Paramore, პოპულარული გახადეს პოპ-პანკზე გავლენის მქონე სტილი, რომელსაც ემო-პოპი ეწოდება. 

2010-იანი წლებისთვის პოპ-პანკის მეინსტრიმული პოპულარობა შემცირდა. თუმცა ეს არ ნიშნავდა ჟანრის გაქრობას. ამ პერიოდში ანდერგრაუნდ არტისტების ტალღამ განსაზღვრა უფრო უხეში და ემოციური მიდგომა პოპ-პანკისადმი.  The Story So Far, The Wonder Years და Neck Deep ის ბენდებია, რომლებმაც ჟანრს ახალი მახასიათებლები შესძინა. 

2020-იანი წლების დასაწყისში პოპ-პანკ მუსიკის ახალმა ტალღამ დაიწყო მეინსტრიმული აღორძინება ახალი შემსრულებლებით, როგორებიცაა KennyHoopla და Yungblud.
განსაზღვრება და მახასიათებლები
მინი|პოპ-პანკი განსხვავდება სხვა პანკ-ვარიანტული ჟანრებისგან იმით, რომ უფრო მეტად ეყრდნობა 1960-იანი წლების ბენდებს, როგორიცაა ბითლზი (სურათზე).
პოპ-პანკი სხვადასხვაგვარად არის აღწერილი როგორც პანკის ქვეჟანრი, პანკის ვარიაცია, პოპ მუსიკის ფორმა და პანკის საპირისპირო ჟანრი (პოსტ-პანკის მსგავსად). ის სტილისტურად განვითარდა თავისი ისტორიის განმავლობაში, შეითვისა ელემენტები ახალი ტალღიდან, საკოლეჯო როკიდან, სკადან, რეპიდან, ემოდან და ბოიბენდებიდან.

პოპ-პანკის ზოგიერთი ვარიაცია ცნობილია ტრადიციული პანკ-როკისადმი ერთგულებით, კერძოდ, იყენებს უხეშ, უხამს, მყვირალა და რადიოსთვის „შეუფერებელ“ ჟღერადობას.

The A.V. Club-ის მწერლები აღწერენ პოპ-პანკს როგორც პანკის ქვეჟანრს, რომელიც არსებითად იმდენი ხანია არსებობს, რამდენი ხანიც თავად პანკი, ფესვები აქვს „ბითლზის, კინკსის და ბიჩ ბოისის კლასიკურ პოპში, ხშირად უპირისპირებს ტკბილ ჰარმონიულ ჟღერადობას თავნება, ხმაურიან რიფებს.“

About.com-ის რაიან კუპერის თანახმად, „პოპ-პანკი არის სტილი, რომელიც პანკის სხვა ქვეჟანრებისაგან განსხვავებით, უფრო უფრო მეტადაა ვალდებული ბითლზისა და 60-იანი წლების პოპის წინაშე.“

არსებობს მოსაზრება, რომ პაუერ-პოპსა და პოპ-პანკს შორის მნიშვნელოვანი მსაგვსება არსებობს. ეს ორი სტილი ხშირად ერთმანეთში იხლართება. ვებ-გამოცემა Revolver-მა აღიარა, რომ მიუხედავად იმისა, რომ პოპ-პანკი და პაუერ-პოპი ხშირად წარმოდგენილია გაცვლით ჟანრებად, „ძირითადი კონცეფცია მარტივია - მელოდიური სიმღერები შეფუთული პანკის ელფერით." 
ბრაიან კოგანის წიგნში The Encyclopedia of Punk Music and Culture (2006) პოპ-პანკი ხასიათდება როგორც „პაუერ-პოპის უფრო სწრაფი ვერსია." 

AllMusic განსაზღვრავს პოპ-პანკს როგორც „ალტერნატიული როკის პოსტ-გრანჟ მიმართულება".  
მუსიკის ჟურნალისტმა ბენ მაიერსმა დაწერა, რომ ეს ორი ტერმინი სინონიმები იყო.

მწერალმა გრეგ შოუმ (როკ-მუსიკის მკვლევარი), რომელიც ვრცლად წერდა პაუერ-პოპის შესახებ და თავის დამსახურებად მიიჩნევდა ჟანრის კოდიფიცირებას 1970-იან წლებში, თავდაპირველად განსაზღვრა თავად ფაუერ-პოპი როგორც პანკისა და პოპის ჰიბრიდული სტილი.
წიგნში Shake Some Action: The Ultimate Guide to Power Pop (2007), მსახიობი რობი რისტი მიიჩნევდა, რომ ჟანრის დიდი ნაწილი უბრალოდ შედგებოდა პოპ-ბენდებისგან, რომლებიც „ამატებენ პანკის წოდებას, რათა ბავშვებმა იფიქრონ, რომ ისინი თავიანთ მშობლებს აღიზიანებენ."

Vice-ის მწერალი ჯეისონ ჰელერი ამბობდა, „თუნდაც მისი ფორმირების ფაზაში, 1978 წელს, პოპ-პანკი უბრალოდ არ იყო პანკის უფრო მსუბუქი, უფრო მისაღები ვერსია. პოპ-პანკიც პანკის მსგავსად მეამბოხე იყო, იმ განსხვავებით, რომ ის თავად პანკს დაუპირისპირდა. უფრო ზუსტად კი პანკის ნიჰილიზმს, „ცუდი ბიჭის პოზას“, მელოდიას, სენტიმენტალობის დამცირებას და, რაც მთავარია, მის თვითსერიოზულობას. გარკვეულწილად, პოპ-პანკი გახდა საკუთარი სახის პოსტ-პანკი..."

შინაარსობრივად პოპ-პანკი ხშირად ეხება მოზარდულ თემებს, როგორიცაა ლტოლვა, რომანტიკული ურთიერთობები, სევდა, ნარკოტიკები, გარეუბნები და ამბოხი. ზოგიერთი პოპ-პანკის ტექსტი ხაზს უსვამს ხუმრობებსა და იუმორს.

სქოლიო

კატეგორია:როკ-მუსიკა
კატეგორია:პანკი
კატეგორია:1970-იანი წლები გაერთიანებულ სამეფოში
კატეგორია:1970-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები
კატეგორია:1980-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები
კატეგორია:1990-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები
კატეგორია:2000-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები