წმინდა ილარიონის ციხესიმაგრე

წმინდა ილარიონის ციხესიმაგრე (; ) — ციხესიმაგრე კვიპროსის თურქულ ნაწილში.  ადგილმდებარეობიდან გამომდინარე ციხე აკონტროლებდა კირენიიდან ნიქოზიამდე გამავალ საგზაო გადასასვლელებს. ეს არის საუკეთესოდ შემონახული ნანგრევი კირენიის მთებში არსებული სამი ყოფილი ციხე-სიმაგრიდან, დანარჩენი ორი არის კანტარა და ბუფავენტო.

ისტორია
ციხესიმაგრეს სახელი არ მიუღია წმინდა ჰილარიონის მიხედვით, რომელიც IV საუკუნეში მოღვაწეობდა პალესტინასა და კვიპროსში. მას ეწოდა უცნობი წმინდანის სახელი, რომელიც ტრადიციულად ითვლება, რომ წმინდა მიწის არაბების მიერ დაპყრობის შემდეგ გაიქცა კვიპროსში და განმარტოვდა იმ ბორცვზე, რომელზეც ციხესიმაგრე აშენდა. ინგლისელი მოგზაური XIV საუკუნეში იუწყებოდა მისი ნაწილების შენახვის შესახებ. არსებობს ვარაუდი, რომ მის სახელზე აშენებული მონასტერი უსწრებდა ციხესიმაგრეს, რომელიც მის გარშემო აშენდა. თუმცა, ეს მოსაზრება არ დასტურდება რაიმე მნიშვნელოვანი მტკიცებულებით.

დაწყებული XI საუკუნიდან, ბიზანტიელებმა დაიწყეს გამაგრება. წმინდა ილარიონი, ბუფავენტოსა და კანტარას ციხეებთან ერთად, ქმნიდა კუნძულის დაცვას არაბების სანაპირო თავდასხმებისგან. ზოგიერთი ნაწილი შემდეგ გააუმჯობესეს ლუზინიანების დინასტიის დროს, რომლის მეფეებიც შესაძლოა იყენებდნენ მას როგორც საზაფხულო რეზიდენციას. ლუზინიანების მმართველობის დროს, ციხესიმაგრე იყო ოთხწლიანი ბრძოლის ცენტრი საღვთო რომის იმპერატორ ფრიდრიხ II-სა და რეგენტ ჯონ იბელინს (დაახლ. 1179-1236 წწ.) შორის კვიპროსზე კონტროლის მოსაპოვებლად.

ციხესიმაგრის დიდი ნაწილი განადგურდა ვენეციელების მიერ XV საუკუნეში გარნიზონების შენახვის ხარჯების შესამცირებლად.

რესურსები ინტერნეტში




სქოლიო

კატეგორია:კვიპროსის ციხესიმაგრეები
კატეგორია:ჯვაროსანთა ციხესიმაგრეები
კატეგორია:ციხესიმაგრეები ანბანის მიხედვით