წმინდა სვიმეონის სარკოფაგი

წმინდა სვიმეონის სარკოფაგი ან წმინდა სვიმეონის სკივრი () — მართკუთხა კედრისფერი სარკოფაგი, დაფარული ვერცხლისა და ვერცხლის მოოქრულლი ფირფიტებით, რომელშიც, ამბობენ, წმინდა სვიმეონ ღვთისმიმრქმელის წმინდა ნაწილებია მოთავსებული; ის მდებარეობს მთავარ საკურთხეველზე წმინდა სვიმეონის ეკლესიაში ზადარში, ხორვატიაში. ეს სკივრი, რომელიც შუა საუკუნეების ხელოვნების შედევრად ითვლება და ასევე ამ ეპოქის ოქრომჭედლობის უნიკალურ ძეგლს წარმოადგენს, ევროპაში ოქროს ერთ-ერთი ყველაზე საინტერესო ქმნილებაა, რომელსაც ახლა იუნესკო იცავს. ის დამზადებულია ადგილობრივი ოქრომჭედლების მიერ იტალიური დიზაინით 1377-1380 წლებში.

წმინდა სვიმეონის კულტი, ისტორია იმის შესახებ, თუ როგორ მოიპარა დედოფალმა ზადარის მფარველი წმინდანის თითი, ან გონფალონიერო,Wingfield, William Frederic (2007), A Tour in Dalmatia, Albania, and Montenegro with an Historical Sketch of the Republic of Ragusa, from the earliest times down to its final fall, p. 56. Cosimo classics travel & exploration, New York. 2007 reprint of book about 1853 tour.   როგორც ადგილობრივები მას უწოდებენ, და ბრწყინვალე საწმინდრის შეწირულობა წმინდანის თითის ქურდობისთვის მონანიების სანაცვლოდ, არა მხოლოდ ანჟუელების მიერ ხალხის რწმენის ფონზე განხორციელებულ პოლიტიკურ ასპექტს ასახავს ზადარში, არამედ ოქრომჭედლობის განვითარებისა და ხარისხის მაღალ დონეს XIV საუკუნის მეორე ნახევარში.

სარკოფაგის თავზე, რომელშიც ვერცხლის გვირგვინით ვერცხლისფერი ბარბით წმინდანის სხეული განისვენებს გამჭვირვალე მინის ფირფიტის უკან, აწეულია მთავარი საკურთხევლის ზემოთ და ყოველწლიურად, 8 ოქტომბერს, დილის 8:30 საათზე, საზოგადოებას უჩვენებენ. Višnja Arambašić, Nataly Anderson, Frank Jelinčić, Tocher Mitchell (2007). Zadar In Your Pocket, p. 22. ასევე გამოაქვთ სარკოფაგის შიგთავსი, ბოსნიელი ელისაბედის მიერ შეწირული ძვირფასი საჩუქრებით სავსე.

ისტორია

ლეგენდა სარკოფაგზე

აღმოსავლეთ რომაელი იმპერატორები, რომლებიც VI საუკუნეში კონსტანტინოპოლში ისხდნენ, არა მხოლოდ ფასეული ხელოვნების ნაწარმოებების კოლექციას იცავდნენ, არამედ წმინდანთა ნაწილებსაც აგროვებდნენ, რათა რომს გასთანაბრებოდნენ. ასე რომ, 565-568 წლებში ჩვ.წ. სარკოფაგი, სადაც წმინდა სვიმეონის ნაწილები ინახებოდა, სირიიდან კონსტანტინოპოლში გადაიტანეს, სადაც 1203 წლამდე იყო, შემდეგ კი ვენეციაში გაიტანეს.

ტრადიციის მიხედვით, წმინდა სვიმეონის თაყვანისცემა ზადარში დაიწყო მას შემდეგ, რაც იქ ჩავიდა ვენეციელი ვაჭარი, რომელიც წმინდანის ნაწილებს ქვის სარკოფაგში ატარებდა, როცა მისი გემი ზღვისპირა ზარბაზნის წყალობით ზადართან, დალმატიურ სანაპიროზე ჩავარდა. მანამ, სანამ ქალაქი მის გემს შეაკეთებდა, მან ფარულად ახლომდებარე სასაფლაოზე დამარხა სარკოფაგი, რათა ნებისმიერი საფრთხისგან დაცული ყოფილიყო; ამის შემდეგ მალევე ის ძალიან ავად გახდა. მან თავშესაფარი ზადარის ნავსადგურის სათავეში მდებარე სასტუმროში ჰპოვა, სადაც ბერებმა უმკურნალეს. მისი ჯანმრთელობის მდგომარეობის გაუარესების ხილვის შემდეგ, მათ მისი ყველა დოკუმენტი აიღეს და კისერზე ჩამოკიდებული წარწერა იპოვეს, სადაც წმინდანის საოცარი ძალების შესახებ იყო ნათქვამი. უცნაურია, იმავე ღამეს სამ პიროვნებას გამოეცხადა და თითოეული ცალ-ცალკე გააფრთხილა, რომ წმინდა ნაწილები მართლაც იმ სასაფლაოზე იყო დამარხული. მომდევნო დილით ადრე, როცა მათ იმ ადგილას მოიყარეს თავი, სადაც ქვის სარკოფაგის პოვნას ელოდნენ, ერთმანეთს უთხრობდნენ ხილვის შესახებ და აღმოაჩინეს, რომ სამივეს ერთნაირი ხილვა ჰქონდა. ისინი იმ საფლავთან მივიდნენ, სადაც სკივრი იყო დამალული და მიწიდან ამოთხარეს, მისი შინაარსის ნამდვილი ძალების შეუცნობლად. ამის შემდეგ მალევე ბერების მიერ მოთხრობილი ამ ისტორიის ჭორები და წმინდანის სახელით აღსრულებული სასწაულები რეგიონში გავრცელდა, რამაც ადგილობრივები აიძულა, უარი ეთქვათ მისი სხეულის ზადარიდან გაყვანაზე.

როცა წმინდა სვიმეონის ნაწილები პირველად ზადარში მოაბრძანეს, ისინი ქალაქგარეთ მონასტრის (ღვთისმშობლის ეკლესია - ველიკა გოსპა) სასაფლაოში განთავსდა, რომელიც მოგვიანებით ქალაქის მომლოცველთა უსახლკარო თავშესაფრად გადაკეთდა, სანამ იგი წმინდა მარიამ დედოფლის დედათა მონასტერში არ გადაიტანეს, სადაც 1570 წლამდე, მის დანგრევამდე იყოBousfield Jonathan (2003). The Rough Guide to Croatia, Rough Guides, pp. 261. . 1632 წლის 16 მაისს ისინი კიდევ ერთხელ გადაიტანეს საზეიმოდ წმინდა მოწამე სტეფანეს ეკლესიაში, რომელსაც მოგვიანებით წმინდა სვიმეონ მართლის, „ნუნკ დიმიტისის“ წინასწარმეტყველის სახელი ეწოდა. მას შემდეგ წმინდა სვიმეონი, ზადარის ოთხი მფარველიდან ერთ-ერთი, ქალაქში პატივით არის დასვენებული.

თითის ქურდობა

1371 წელს ბოსნიელი ელისაბედიFabijančić, Tony (2003). Croatia: travels in undiscovered country, The University of Alberta Press, pp. 112.  , ბოსნიის ბანის, სტეფანე II-ის ქალიშვილი და უნგრეთისა და ხორვატიის დედოფალი, როგორც თავისი დროის ერთ-ერთი ყველაზე ძლიერი ევროპელი მმართველის, მეფე ლუი I-ის ცოლი, ეწვია ქალაქ ზადარს. ლეგენდის მიხედვით, რელიგიური მსახურების დროს მან ფარულად მოტეხა წმინდა სვიმეონის თითის ნაწილი და კაბის სამკერდეში დამალა, სადაც მან დაუყოვნებლივ დაიწყო დაშლა, თუმცა უკუპროცესი დაიწყო, როცა ეს ნაწილი წმინდანს დაუბრუნა. ელისაბედის საქციელი ბევრმა შეამჩნია ტაძარშივე, და მას გაუჭირდა ეკლესიიდან გასვლა.

როცა ელისაბედმა საბოლოოდ ეკლესიიდან გასვლა მოახერხა, ის დაჰპირდა, რომ წმინდანს პატივს მიაგებდა და კლესიას ოქროთი მოვარაყებულ საჩუქარს გადასცემდა, რომლის შესაქმნელად მან მოგვიანებით მილანელი ოქრომჭედელი, ფრანჩესკო დი ანტონიო და სესტოს (ფრანჩისკო მილანელი) დაიქირავა, და დაავალა, შეექმნა ყველა დეტალის ნახაზებით ქაღალდის მოდელი, რომელიც განხილული და დამტკიცებული იქნებოდა დედოფლის წარმომადგენლების მიერ. ისინი წაიკითხავდნენ, განიხილავდნენ, წარადგენდნენ დედოფლის წინაშე და ამის შენდეგ, უკვე დამტკიცებული გეგმის მიხედვით შეიქმნებდა ძვირფასი ნივთი. რთული რელიეფები ოსტატურად შესრულდა 1377-1380 წლებში ზაგრებელი ანდრია მარკოვის, რეჩას პეტარ ბლაჟევის, სტეიპან პრიბიჩევისა და მიჰოვილ დამიანოვის დახმარებით.Rossiter, Stuart (1969); Yugoslavia: the Adriatic Coast, Benn, pp. 102. 

უახლესი მოვლენები

2007 წელს ზადარის არქიეპისკოპოსმა და იერუსალიმის მართლმადიდებელი პატრიარქმა შეთანხმდნენ, რომ არქიეპისკოპოსი პატრიარქატს წმინდანის სხეულის ნაწილს მიაწოდებდა, რომ თაყვანისცემისთვის კატამონის წმინდა სვიმეონის მონასტრის ეკლესიაში ყოფილიყო. წეს-ჩვეულებები დადგინდა რომში, ღვთისმსახურებისა და წმინდანთა კულტის კონგრეგაციასთან და პატარა ვერცხლის რელიკვია, რომელიც შეიცავდა 5x2.5 სმ ზომის ნაწილს და მოიცავდა ლათინურ წარწერას: Ex corporis Sancti Simeoni Iusti Zadar 7. octobris 2010, საზეიმოდ გადაეცა მართლმადიდებელი ეკლესიის წარმომადგენლებს ზადარის ისტორიული უბნების აღმოსავლეთ ნაწილში ვესპერისის აღნიშვნის დროს.Rossiter, Stuart (1969); Yugoslavia: the Adriatic Coast, Benn, pp. 102. 

სარკოფაგის აღწერილობა

ზომები

წმინდა სვიმეონის მართკუთხა ვერცხლის სარკოფაგი, რომელიც იმავე სახელწოდების ეკლესიის მთავარ საკურთხეველზე 2,3 მეტრის სიმაღლეზე დგას, არის 1,92 მეტრი სიგრძის, 62.5 სმ სიგანის და 56 სმ სიმაღლის, ღია ზედაპირის ჩათვლით — 1,27 მეტრი სიმაღლის. ღია ზედაპირის წინა მხარეს წმინდანის ქანდაკება დომინირებს, რომელიც შემოსილია მზიანი მცენარეული მოტივების რიზით მორთულ რაგებში. წინა პანელზე გამოსახულია წმინდანის მწოლიარე ფიგურა, რომლის სიმაღლე 66,5 სმ-ია. ის წარმოდგება ოთხი ბრინჯაოს ანგელოზის გაშლილი მკლავებით, რომლებიც დამზადებულია XVII საუკუნის თურქული ქვემეხებისგან, რომლებიც 1648 წელს ზადარის წყლებში ჩაიგდეს ხელში.Raos, Ivan (1969). Adriatic tourist guide, Spektar, pp. 113.  on Retrieved 15 April 2011 შიგნით და გარედან თხელი 240 კგ სუფთა ვერცხლის ფირფიტა და მნიშვნელოვანი რაოდენობის ოქროა, კედრის ხეზე მოკვეთილი რთული დეტალები, სკივრს ფორმას აძლევს. ზედაპირი სრულად მოჩუქურთმებულია.Petricioli, Ivo. (1996). Artistic innovations on the silver shrine of St. Simeon in Zadar, Hortus artium medievalium (vol. II), Zagreb - Motovun, pp. 9-17. 

რელიეფური კომპოზიციები

წინა ნაწილზე გამოკვეთილია რელიეფური კომპოზიციები, რომლებიც ასახავს წმინდანის ადრეული მქადაგებლობის პერიოდს, სიკვდილს და ზეცაში ამაღლებას.Santo Cilauro, Tom Gleisner, Rob Sitch (2003). Molvania: a land untouched by modern dentistry; Hardie Grant Books, pp. 58.  აგრეთვე — ბიბლიური და ისტორიული მოვლენები მისი დროიდან. შიგნით მოთავსებულია ზადარელი ოქრომჭედლის, სტიეპან მარტინიჩის მიერ შექმნილი რელიეფი, რომელიც გამოსახავს ქალაქის მფარველ წმინდანებს.Santo Cilauro, Tom Gleisner, Rob Sitch (2003). Molvania: a land untouched by modern dentistry; Hardie Grant Books, pp. 58.  სახურავის შიგნითა მხარე დიდებულად არის ილუსტრირებული წმინდანის სახელთან დაკავშირებული სამი სასწაულით. მისი წმინდა ფიგურა და ანჟუს ორჯერ გამეორებული გერბი მაღალ რელიეფში ჩანს სახურავის სამკუთხა მონაკვეთებზე. ორივე მათგანი მდიდრულად არის დამუშავებული და მოიცავს უნგრული ზოლის ფარს, ანჟუს დამახასიათებელ იასამნისფერს (fleur-de-lis), მოსასხამს და გვირგვინიან მუზარადს. გვირგვინების ზემოთ აღიმართება ფარშევანგივით გაშლილფრთიანი სირაქლემის ფიგურა, რომელსაც ნახვრეტიანი ნალი უჭირავს. გერბის გარშემო არის ფოთლების რელიეფები, ხოლო მის გვერდით — მეფის ინიციალები: L.R. (ლათინურად: Lodovicus Rex).Santo Cilauro, Tom Gleisner, Rob Sitch (2003). Molvania: a land untouched by modern dentistry; Hardie Grant Books, pp. 58. 

ლათინური წარწერა უკანა პანელზე შეესაბამება წინა პანელის მთავარ კომპოზიციას, შეიცავს ოქრომჭედლის ხელმოწერას ლუი მეფის გერბით მდიდრულად დამუშავებული ვაზის ორნამენტის კუთხეებში, რომელიც ავსებს რელიეფს. იგი იყოფა ორ ნაწილად: უფრო დიდი ნაწილი მთავარი წარწერით დიდი გოთური ასოებით,  ჩამოჭრილია მაღალ რელიეფში: 

ქვემოთ, სტილიზებული პატარა ასოებით ამოღარულია ოქრომჭედლის ხელმოწერა: 

შუასაუკუნეობრივ ლათინურ ჰექსამეტრებად ცნობილი წარწერის თარგმანი ასე იკითხება: „სიმონ მართალი, რომელიც ღვთისშობილისგან დაბადებულ იესოს იკავს მკლავებში, მშვიდობით ისვენებს ამ ღუნდში, რომელიც შეკვეთილი იყო უნგრეთის დედოფლის, ძლიერი, დიდებული და უზენაესი ელისაბედ უმცროსის მიერ, 1380 წელს. ეს არის მილანელი ფრანცისკოს ნამუშევარი“.Wingfield, William Frederic (2007), A Tour in Dalmatia, Albania, and Montenegro with an Historical Sketch of the Republic of Ragusa, from the earliest times down to its final fall, p. 56. Cosimo classics travel & exploration, New York. 2007 reprint of book about 1853 tour. 

მთავარი სცენები

სცენები გამოყოფილია სვეტებით, რომლებზეც დგას ანგელოზების პატარა თავები, ისინი ჩამოჭრილია 1630 წელს დაწყებული ორწლიანი რესტავრაციის პროცესში.Petricioli, Ivo (1983). St. Simeon's shrine in Zadar, Drago Zdunić, pp. 26-31.  სამუშაოები ჩაატარეს ვენეციელმა ოქრომჭედელმა კონსტანტინო პიაცალონგამ და ზადრელმა ბენედეტო ლიბანიმ, რომლებმაც სარკოფაგის სიგრძე შეამცირეს.Petricioli, Ivo (1983). St. Simeon's shrine in Zadar, Drago Zdunić, pp. 26-31. Jackson, Sir Thomas Graham (1887). Dalmatia, the Quarnero and Istria: with Cettigne in Montenegro and the island of Grado, Clarendon, pp. 317. 

სარკოფაგის წინა მხარეს განლაგებული კომპოზიციებიმეფე ლუი I-ის ჩამოსვლა ზადარში, მარჯვენა სცენა წინა პანელზე. აქ ასევე გამოსახულია ქალაქის კედლები, ბარიერები და ღობეები, ეკლესია, გემი ქარიშხალში და რამდენიმე ფიგურა იმ პერიოდისთვის დამახასიათებელ ტანისამოსში ქუდებით.Ivančević, Radovan (1986). Art treasures of Croatia, IRO Motovun - Belgrade: Jugoslovenska revija, p. 97,  ლუი I ტრიუმფალურად შედის ზადარის ნავსადგურში საზეიმო სამოსში, ღვინის ყუთით, მას შემდეგ, რაც ქალაქი გაათავისუფლა თვრამეტთვიანი ალყისგან. მეფის მარცხნივ ხუთი ფიგურაა თავმდაბლად მუხლმოდრეკილი და მათ ზემოთ ჩანს მოკლეწვერიანი არქიეპისკოპოსის, ნიკოლა მატაფარის ფიგურა, რომელიც მეფეს ლოცავს.ტაძრად მიყვანება, ცენტრალური რელიეფი წინა პანელზე, გამოსახავს წმინდა სვიმეონს, რომელსაც ხელში უჭირავს იესო. მარცხნივ დგას იოსები მტრედით, ხოლო მარჯვნივ — წინასწარმეტყველი ანა განშლილი გრაგნილით მარცხენა ხელში.Ivančević, Radovan (1986). Art treasures of Croatia, IRO Motovun - Belgrade: Jugoslovenska revija, p. 97, წმინდანის სხეულის აღმოჩენა, სცენა ფრონტალური პანელის მარცხენა მხარეს აჩვენებს სამი რექტორის ჯგუფს მარცხენა ქვედა კუთხეში. პირველმა ამოსწია საჩვენებელი თითი, ცენტრალურმა ფიგურამ ამოსწია ორი, თითო — თითო ხელში. მესამე მარცხენა ცერით მიუთითებს უკან სხვა ბერებზე, რომლებიც წმინდანის ნაწილებს ამოიღებენ. მარცხენა ბერი ფარანს აქნევს თავის ზემოთ, ცენტრალური ფიგურა მუხლმოდრეკილია და ფარანი უჭირავს, რაც აჩვენებს, რომ სცენა ღამით ხდება. მესამე ბერი მუხლმოდრეკილია და წმინდანის შიშველ სხეულს უვლის.

სარკოფაგის მარჯვენა და მარცხენა მხარეებზე განლაგებული კომპოზიციებინავი ქარიშხალში არის სცენა სკივრის მარჯვენა მოკლე მხარეს, წმინდანის ფეხების მხარეს, სადაც ძალიან გამომსახველურად არის ნაჩვენები დრამატული სიტუაცია მაღალი ტალღებით, რომლებიც გამოსახავენ დიდი აფრიანი გემის გვერდებს. მეზღვაურები ზღვაში ნივთებს ყრიან. ვარაუდობენ, რომ ეს გვიამბობს იმის შესახებ, თუ როგორ მოვიდა წმინდა სვიმეონის ნაწილები ზადარში. რქოსანი დემონი ეჭიდება გემის ორი ანძიდან ერთ-ერთს, ხოლო ორი მეზღვაური სასოწარკვეთილად ცდილობს აფრის მიბმას. მესამე მეზღვაური საქონლის შეკვრას ზღვაში ისვრის, ხოლო კაპიტანი, ამაღლებულ უკანა ნაწილზე საჭით ხელში, ბრძანებებს აძლევს მეზღვაურებს. შეშინებული მგზავრები გემის ცენტრში არიან შეკრებილი.თითის ქურდობა — სცენა გამოსახულია მეორე გერბის ქვეშ, სკივრის მოკლე მხარეს, წმინდანის თავისკენ. მას მრავალგვარად ახსნიდნენ წარმოდგენილი ფიგურების დიდი რაოდენობის გამო.[21][22][23] სტილიზებული შენობა ეკლესიის სიმბოლოა, სადაც სცენა თამაშდება, და ორნამენტულად ჩაცმული ადამიანების დიდი ჯგუფი ანალოგიურად ჩაცმული ქალის გარშემო, რომლის მარცხენა ხელი მიუთითებს მის მკერდზე, დომინირებს ამ კომპოზიციის ცენტრში. მახვილწვერა გრძელთმიანი კეთილშობილი ძალიან ლამაზ ტანისამოსში დგას მის გვერდით და მეორე კაბით მოსული, როგორც ჩანს, კარს მიუთითებს, და სკივრის მახლობლად მდგომ ქალს უყურებს. მათ გარშემო სხვა კეთილშობილები გრძელბუმბულიან ქუდებში გამოწყობილან და სახეზე გაკვირვება ატყვიათ. მარჯვენა ქვედა მხარეს წმინდანის გახსნილი სკივრია გამოსახული.Gyug, Richard Francis; (2002), Medieval cultures in contact, Fordham University Press, pp. 62. International Research Center for Late Antiquity and Middle Ages (2004). Hortus artium medievalium, The Center, pp. 225 (Vol. 10). Burdick, Lewis Dayton (2002). The hand: a survey of facts, legends, and beliefs pertaining to manual, Purdue University Press, pp. 44.  
სარკოფაგის უკანა ნაწილზე განლაგებული კომპოზიციებიბან კოტრომანიჩის სიკვდილი — ორნაწილიანი სცენა, სადაც დედოფლის მამა გამოჩნდება სასიკვდილო სარეცელზე წმინდა სვიმეონთან და ბიჭთან ერთად, რომლებიც დახმარებას სთხოვენ წინა პლანზე. მის მიღმა დევს საწოლი ავადმყოფით და ორი ქალით, რომლებიც მხოლოდ წელის ზემოთ ჩანან. ისინი ფარდის წინ დგანან. კიდევ ერთი ბიჭი ჩანს მარჯვნივ ლოცვისთვის აპყრობილი ხელებით.Gyug, Richard Francis; (2002), Medieval cultures in contact, Fordham University Press, pp. 62. International Research Center for Late Antiquity and Middle Ages (2004). Hortus artium medievalium, The Center, pp. 225 (Vol. 10). Burdick, Lewis Dayton (2002). The hand: a survey of facts, legends, and beliefs pertaining to manual, Purdue University Press, pp. 44.  დედოფალი ელისაბედი ქალიშვილებთან ერთად წმინდანს სკივრს წარუდგენს  — სცენა, რომელიც ჩანს ლათინური წარწერის მარცხნივ და აჩვენებს საზეიმოდ შემოსილ ელისაბედს, გრძელ კაბაში, შემოსაზღვრული დეკორირებული ზოლითა და ბეწვის საყელოთი. მისი სამი ქალიშვილი, კატარინა, მარია და ჰედვიგი,[17] უფრო სადად არიან ჩაცმული და წმინდანს უყურებენ ლოცვისთვის აპყრობილი ხელებით.Gyug, Richard Francis; (2002), Medieval cultures in contact, Fordham University Press, pp. 62. International Research Center for Late Antiquity and Middle Ages (2004). Hortus artium medievalium, The Center, pp. 225 (Vol. 10). Burdick, Lewis Dayton (2002). The hand: a survey of facts, legends, and beliefs pertaining to manual, Purdue University Press, pp. 44.  

წინა პანელის შიდა ნაწილზე განლაგებული კომპოზიციებიThe Possessed Nobleman *შეპყრობილი კეთილშობილი — პირველი იმ სამი სასწაულიდან, რომლებიც ამოტვიფრულია წინა პანელის შიდა ზედაპირზე, და იხსნება წმინდანის სხეულის საჩვენებლად. იგი გამოსახულია ორ ნაწილად, პირველში ნაჩვენებია უწვერულვაშო ახალგაზრდა კაცი და უფროსი გრძელთმიანი და გრძელწვერიანი, სადად ჩაცმული. მეორე სცენაში ახალგაზრდა კაცი მუხლმოდრეკილია შეკრული ხელებით და წმინდანს კურნებისთვის მადლობს.ახალგაზრდა ვაჟის მკვდრეთით აღდგინება, მეორე სცენა, აჩვენებს პატარა ნავს მღვიმიან ზღვაში და მასში გრძელთმიან და წვერიან მამაკაცს, მაღალი ქუდი თავზე, რომელიც ზღვიდან ჭაბუკს ამოიყვანს გრძელ ჯოხზე მიმაგრებული კაუჭით. სცენის მეორე ნაწილი აჩვენებს ქალს გრძელ კაბაში დაფარული თავით, რომელიც დახრჩობილ ბიჭს სკივრზე დებს. იგივე ბიჭი, გაცოცხლებული, ჩანს რელიეფის მარცხენა ქვედა კუთხეში მუხლმოდრეკილი, შეკრული ხელებით.მწვალებელი მღვდლის ქადაგება — გამოსახავს წმინდანის მიერ ჩადენილ მესამე სასწაულს. მღვდელი ნაჩვენებია პულპიტში ორი სურათის ქვეშ. პირველი არის ქრისტეს სახე საფლავში და მეორე ღვთისშობილი ყრმა იესოსთან. მას გადაშლილი წიგნი უჭირავს მარცხენა ხელში და მარჯვენა ხელით ღვთისშობლის ხატზე მიუთითებს. ამ რელიეფის ზედაპირის დიდ ნაწილს იკავებს დიდი საწოლი, სადაც იგივე მღვდელი წევს, შიშველი, როგორც იყო იმ დროის ტრადიცია. საწოლის უკან დგას წმინდა სვიმეონი მარჯვენა ხელში აღმართული მახვილით.

სარკოფაგის უკანა მხარეს განლაგებული კომპოზიციებიცრუფიცის დამდები — ერთ-ერთი სამი სცენიდან უკანა მხარეს. იგი გამოსახავს შენობას თაღებით ქვედა სართულზე და კაცს გრძელ და ფართო კაბაში, რომელიც მის გვერდით ვარდება. მარჯვნივ რვა კაცისგან შემდგარი ჯგუფია ნაჩვენები. ორი კაციდან, რომლებიც მთლიანად არიან წარმოდგენილნი, პირველი სკივრს ეხება მარჯვენა ხელით, ხოლო მარცხენა ხელი შემოაქვს მეორეს, რომელსაც ხელები შეუკრავს. მესამის ნახევარიც ჩანს, მაგრამ დანარჩენი ხუთისგან მხოლოდ თავების გვირგვინები ჩანს. მღვდელი ჯგუფს უყურებს.ოქრომჭედელი — ცენტრალური კომპოზიციაა და მხოლოდ სამ ფიგურას აჩვენებს. კაცი ერთ ფეხზე მუხლმოდრეკილი წმინდანის სკივრის წინ სვეტებზე ოქრომჭედლის ხელსაწყოებით ხელში. იგი უყურებს უთმო ახალგაზრდა კაცს, რომელიც სვეტის გვერდით მუხლმოდრეკილია და ქალბატონის ფიგურას დაფარული თავით და გრძელ კაბაში გახვეულს, რომელიც თაღის წინ მდგომი ჩანს.ფეხის სასწაული — მარჯვენა სცენა, რომელიც გამოსახავს ოთხი მღვდლის ჯგუფს, სკივრის უკან შეგროვილს და მეხუთეს მარჯვნივ, მას წმინდანის ცალი ფეხი უჭირავს მარჯვენა ხელით და მეორე აღმართული აქვს.

შენიშვნა: „თითის ქურდობა“ და სარკოფაგის უკანა ნაწილზე განლაგებული სხვა ორი სცენის ილუსტრაციას ბოლო დროს ერთმანეთთან აკავშირებენ.Munk, Ana (2004). The Queen and Her Shrine: An Art Historical Twist on Historical Evidence Concerning the Hungarian Queen Elizabeth, née Kotromanić, Donor of the Saint Simeon Shrine, International Research Center for Late Antiquity and Middle Ages and International Centres of Croatian Universities, pp. 255  სხვა ვერსიით კი აქ უფრო გრძელი ამბავია გადმოცემული, რომელიც ემყარება მოვლენების ქრონოლოგიურ თანმიმდევრობას, იწყება სცენით „ნავი ქარიშხალში“, გადადის ვიზუალურიდან წერილობითი დისკურსისკენ უკანა პანელზე ლათინური წარწერის კითხვაში და მთავრდება კომპლემენტარული სცენით „ბან კოტრომანიჩის სიკვდილი“.Munk, Ana (2004). The Queen and Her Shrine: An Art Historical Twist on Historical Evidence Concerning the Hungarian Queen Elizabeth, née Kotromanić, Donor of the Saint Simeon Shrine, International Research Center for Late Antiquity and Middle Ages and International Centres of Croatian Universities, pp. 255 

გალერეა

იხილეთ აგრეთვე
ანჟუს კაპიტელთა დინასტია
კოტრომანიჩების დინასტია
ზადარის ხელშეკრულება

წყაროები
Radovinovič, Radovan (1998). The Croatian Adriatic, Naklada Naprijed, pp. 169–170. 
Kokole, S. (2008). The Silver Shrine of Saint Simeon in Zadar: Collecting Ancient Coins and Casts after the Antique in Fifteenth-Century Dalmatia, History of Art Studies. 
Bak, J.M. (1986). Roles and Functions of Queens in Arpadian and Angevin Hungary (1000-1386 A.D.), Medieval Queenship (ed) New York. 

სქოლიო

კატეგორია:ქანდაკება
კატეგორია:კულტურა
კატეგორია:იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობა
კატეგორია:ხორვატია
კატეგორია:ხელოვნება