ტატაკი

იაპონურ სამზარეულოშ არსებობს თევზისა და ხორცის დამზადების ორი მეთოდი, რომლების სახელწოდებებია ტატაკი ან ტოსა-მი. იაპონურ ენაში ტატაკი (たたき) ნიშნავს „დაფქულს“ ან „ნაწილებად დარტყმას“. 

 დამზადებული საკვები 
ტატაკის დამზადების პირველ მეთოდში ხორცი ან თევზი სწრაფად იწვება ძალიან ცხელ ცეცხლზე ან ტაფაზე — იმდენად მცირე დროით, რომ გარედან მხოლოდ ოდნავ იწვება, შიგნიდან კი რჩება ნახევრად უმი.ზოგჯერ მას ცოტა ხნით ძმარში ამარინადებენ, შემდეგ კი თხელ ნაჭრებად ჭრიან და აყოლებენ ჯანჯაფილს — დაფქულს ან პასტის სახით. სწორედ ამ ეტაპზე მოხვევის/დაკეპვის მოქმედებიდან მომდინარეობს სახელწოდება "ტატაკი".ასე მომზადებული თევზი ან ხორცი ხშირად მიირთმევა საშიმის მსგავსად — სოიოს სოუსთან და სხვადასხვა გარნირთან ერთად.

ეს მეთოდი თავდაპირველად ტოსას პროვინციაში, დღევანდელი კოტის პრეფექტურა, გავრცელდა და განსაკუთრებით ბონიტოს (კაცუო-ნო-ტატაკი)მოსამზადებლად გამოიყენებოდა. ლეგენდის მიხედვით, ტატაკის იდეა ეკუთვნის მე-19 საუკუნის ცნობილ სამურაისა და რეფორმატორს, საკამოტო რიომას, რომელმაც ხორცის სწრაფად, გრილზე შეწვის ევროპული ტექნიკა ნაგასაკიში მცხოვრები უცხოელებისგან ისწავლა და შემდეგ თავის კუთხეში ადაპტირებული სახით დანერგა. 250px|ხბოს ტატაკი|ალტ=ხბოს ტატაკი|მინიthumb|right|250px|უმი თინუსის ტატაკი დონბურის სახით
 მოუმზადებელი საკვები 
ტატაკის მეორე მეთოდში სახელწოდება მომდინარეობს სწორედ პროცესიდან – საკვები ფაქტობრივად "დარტყმით იჭრება წვრილ ნაწილებად". მაგალითად, თინუსი ან სკუმბრია წვრილად იჭრება და ერევა სხვადასხვა სურნელოვან სანელებლებთან, როგორიცაა ნიორი, ჯანჯაფილი, მწვანე ხახვი ან შისოს ფოთლები. მირთმევამდე შეიძლება გადაესხას სოიოს სოუსი, რაც გემოს კიდევ უფრო ამდიდრებს.

 სქოლიო 

კატეგორია:იაპონური სამზარეულო