ბეღლის თეატრები ლიეტუვაში

ბეღლის თეატრი (Note: In Lithuanian, klojimas as a barn for grain threshing and storing) — ლიეტუვაში სამოყვარულო თეატრის წარმოდგენების და მუსიკალური კონცერტების ბეღლებში დადგმის ლიეტუვური ტრადიცია.

პრაქტიკა წარმოიშვა ლიეტუვის ეროვნული აღორძინების დროს (XIX საუკუნის ბოლო-პირველი მსოფლიო ომი), როდესაც ლიეტუვა რუსეთის იმპერიის ნაწილი იყო და ლიეტუვურ ენასა და კულტურას ავიწროებდნენ. 1918 წლის შემდეგ, როდესაც ლიეტუვა დამოუკიდებელი გახდა, ტრადიცია შეწყდა, გარდა ვილნიუსის რეგიონისა, რომელიც შევიდა პოლონეთის მეორე რესპუბლიკაში.

ტრადიცია აღდგა ომთაშორის ლიეტუვაში. 1929 წელს დაარსდა ბეღლის თეატრი სოფელ მარგიონისში. იქ სპექტაკლების დადგმის ტრადიცია აღდგა 1970-1980-იან წლებში და დღემდე გრძელდება. ბეღლის თეატრალური ფესტივალები იმართება სხვადასხვა ადგილას, მათ შორის კურტუვენაის რეგიონალურ პარკში
  და იურბარკასში. 1983 წელს აგლუონენაის ბეღლის თეატრი შეიქმნა ადგილობრივი კოლმეურნეობის თავმჯდომარისა და ლიეტუვის სახელმწიფო კონსერვატორიის კლაიპედას განყოფილების ხალხური თეატრის სარეჟისორო ფაკულტეტის სტუდენტების ინიციატივით (პროფესორი პეტრას ბიელსკისი).

ბეღლის თეატრის ტრადიციას ასევე ინახავს ლიეტუვის კულტურის სახლი პუნსკში და სეინიში, პოლონეთში.

ლიეტუვის ბეღლის თეატრალური საზოგადოება () ოფიციალურად დარეგისტრირდა 1991 წელს. 

ლიტერატურა


 სქოლიო 

კატეგორია:ლიეტუვის ისტორია
კატეგორია:ლიეტუვის თეატრები