გიუტანი

გიუტანი (牛タン) — იაპონური კერძი, რომელიც დამზადებულია გრილზე შემწვარი საქონლის ენით. სიტყვა „გიუტანი“ არის კომბინაცია იაპონური სიტყვა „ძროხა“ (牛, გიუ) და ინგლისური სიტყვა „ენის“ (tongue). რადგან გიუტანი პირდაპირი მნიშვნელობით ძროხის ენას ნიშნავს, იაპონიაში ის სწორედ ამ ორგანოს აღსანიშნავად გამოიყენება. გიუტანის დამზადება დაიწყეს 1948 წელს, სენდაიში, და იქ ის ჩვეულებრივ ქერის ბრინჯთან, კუდის სუპთან და მწნილებთან ერთად მიირთმევა. იაპონიის სხვა ადგილებში, რესტორნებში, გიუტანს ძირითადად იაკინიკუსთან ერთად შეექცევიან. გიუტანი თავდაპირველად მარილით იკაზმებოდა, რამაც გამოიწვია ის ფაქტი,რომ მას ბევრ იაკინიკუს რესტორანში ტანშიოს (タン塩, პირდაპირი მნიშვნელობით „მარილიანი ენა“) უწოდებდნენ. ამჟამად არსებობენ მაღაზიები, რომლებიც გიუტანს ტარეს სოუსით ამზადებენ.

 ისტორია 
გიუტანის გამოგონება უკავშირდება იმ ამბავს, როდესაც სანო კეიშრომ, იაკიტორის რესტორნის მფლობელმა, გახსნა ახალი ფილიალი, სადაც 1948 წლიდან ძროხის ენის კერძების შეთავაზება დაიწყეს. ამ რესტორნის სახელწოდება ტასუკე (太助) იყო და ის დღემდე გიუტანის საჭმელად საუკეთესო დაწესებულებად მიიჩნევა. ადგილობრივების უმეტესობა თვლის, რომ გიუტანის აქტიური დამზადება მაშინ დაიწყო, როდესაც სანომ გადაწყვიტა ძროხის ენებისა და კუდების გამოყენება, რომლებსაც მეორე მსოფლიო ომში იაპონიის დამარცხების შემდეგ სენდაიში განლაგებული საოკუპაციო ძალები არ ჭამდნენ. მიუხედავად ამ ლეგენდისა, ოფიციალური საიტის მარტივად გადახედვისასაც ჩანს, რომ თავდაპირველად ინგრედიენტები მეზობელი იამაგატის პრეფექტურიდან ორთქლმავალი მატარებლის მეშვეობით გამოჰქონდათ. გიუტანი თავიდან ითვლებოდა, როგორც უჩვეულო კერძი, მაგრამ თანდათან მოიპოვა პოპულარობა იაპონიაში, ძირითადად იმიტომ, რომ სენდაიდან გადმოყვანილი თეთრსაყელოიანი მუშაკები მას სხვა ქალაქებშიც ავრცელებდნენ. 

გიუტანის რესტორნებმა ბიძგი მიიღეს 1991 წელს, როდესაც იაპონიაში საქონლის ხორცის იმპორტის კვოტები გაუქმდა. 2003 წელს იაპონურმა მთავრობამ დროებით აკრძალა ამერიკიდან საქონლის შემოტანა, იმის შემდეგ, რაც აშშ-ში „შეშლილი ძროხის დაავადება“ აღმოაჩინეს. ეს იყო გამანადგურებელი დარტყმა ბევრი გიუტანის რესტორნისთვის: ძროხის ენების 90%, რომელიც გიუტანის რესტორნებში გამოიყენებოდა, სენდაიში ამერიკიდან იმპორტირებული შემოდიოდა. გარდა ამისა, ზოგიერთი ექსპერტი ამტკიცებდა (და ახლაც ამტკიცებს), რომ აშშ-ს საქონელი შეიცავს იდეალური რაოდენობის ცხიმს გიუტანის კერძებისთვის და უარყოფდა კერძში ავსტრალიური საქონლის გამოყენებას.
რესურსები ინტერნეტში
 Sendai Gyūtan-yaki Map (იაპონურად)
სქოლიო

კატეგორია:იაპონური სამზარეულო