ჭაღარა კოდალა

ჭაღარა კოდალა () — ფრინველი კოდალასნაირთა რიგისა. ის კოდალასებრთა ოჯახის ევრაზიული წარმომადგენელია. ჭაღარა კოდალა მჭიდროდ არის დაკავშირებული უფრო ფართოდ გავრცელებულ ევროპულ მწვანე კოდალასთან (Picus viridis) და იბერიულ მწვანე კოდალასთან (Picus sharpei). ჭაღარა კოდალას გავრცელების არეალი ევრაზიის ცენტრალურ ნაწილს მიუყვება და კორეის ნახევარკუნძულიდან საფრანგეთამდე აღწევს. ამ სახეობის ფრინველის გავრცელების არეალი ევროპის კონტინენტზე სამხრეთით ბალკანეთამდე, ხოლო აზიის კონტინენტზე, ინდოჩინეთის ნახევარკუნძულამდე აღწევს. ჭაღარა კოდალა ევროპულ მწვანე კოდალასთან შედარებით უფრო მომთხოვნია გარემო პირობების მიმართ. ის განსაკუთრებით არჩევს მაღალ ფართოფოთლოვან ტყეებს საბინადროდ, იკვებება ძირითადად ჭიანჭველებით.

აღწერა
ჭაღარა კოდალა 25–26 სმ სიგრძისაა, მისი ფრთების სიგრძე 38–40 სანტიმეტს აღწევს და დაახლოებით 125 გრამს იწონის. მამრს აქვს ნაცრისფერი თავი, რომელიც წინა მხრიდან წითელია. მდედრი ამ მხრივ განსხვავდება და თავზე წითელი ფერი არ აქვს. 

ტაქსონომია
ამჟამინდელი ლათინური სახელწოდებით სახეობა პირველად ოფიციალურად აღწერა გერმანელმა ნატურალისტმა იოჰან ფრიდრიხ გმელინმა. მან ეს აღწერა 1788 წელს  Systema Naturae-ის მე-13 გამოცემაში გამოაქვეყნა ამჟამინდელი ლათინური სახელწოდებით Picus canus. გმელინმა დაახასიათა ინგლისელი ნატურალისტის ჯორჯ ედუარდსის 1747 წელს გამოქვეყნებული ილუსტრაცია, რომელზეც ედუარდსმა ჭაღარა კოდალას ნორვეგიული ინდივიდი გამოსახა.

ჭაღარა კოდალას ათი ქვესახეობაა ცნობილი. მათგან ორი ჩრდილოური ქვესახეობებია, ხოლო რვა სამხრეთული. მათ შორის ყველაზე შესამჩნევი განსხვავება კისრის ფერია, ჩრდილოურ ქვესახეობებს ნახრისფერი კისერი აქვთ, სამხრეთულ ქვესახეობებს კი შავი. ზოგიერთი მეცნიერი სამხრეთული, შავი კისრის მქონე ქვესახეობების ცალკე დამოუკიდებელ სახეობად (Picus guerini) გამოყოფას ემხრობა.

სქოლიო

კატეგორია:კოდალასნაირნი