პიმენ ნანეიშვილი

პიმენ ვასილის ძე ნანეიშვილი (დ. 19 აგვისტო, 1892, ორპირი  — გ. 7 ოქტომბერი, 1944) — ქართველი პედიატრი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი.

 ბიოგრაფია 
დაიბადა სამტრედიის რაიონის სოფელ ორპირში (ახლანდელი საჯავახო). 1912 წელს ოქროს მედალზე დაამთავრა ბათუმის კლასიკური გიმნაზია, 1919 წელს კი ოდესის უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტი. საქართველოში დაბრუნების შემდგომ მუშაობდა ჯერ სოფლად, შემდეგ კი ამიერკავკასიის რკინიგზაზე. 1921 წელს მუშაობა დაიწყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტის ბავშვთა სნეულების კლინიკის ორდინატორად. 1925 წელს მიიღო ასისტენტის წოდება, 1931 წელს — დოცენტის. 1935 წელს წარმატებით დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია  — "მენინგიზმის საკითხისათვის ინფექციური დაავადებების დროს" და მიიღო პროფესორის წოდება. 1937-1944 წლებში განაგებდა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ჰოსპიტალური პედიატრიის კათედრას.

პიმენ ნანეიშვილი იყო გამოჩენილი ექიმი და პედაგოგი, რომელმაც მთელი თავისი ცოდნა და უნარი ბავშვთა მკურნალობას მიუძღვნა, აღზარდა ექიმ-პედიატრების მრავალრიცხოვანი კადრი. მისი კვლევის საგანი იყო მენინგიზმი, დიზენტერიის საკითხები ბავშვთა ასაკში, სულფანილამიდური პრეპარატების მოქმედების მექანიზმი და გამოყენების მეთოდიკა სხვადასხვა დაავადების დროს. მის კალამს ეკუთვნის პედიატრიის დარგის ათეულობით სამეცნიერო შრომა, მათ შორის მონოგრაფია მენინგიტებზე და გამოკვლევა პნევმომედიასტინუმის და პნევმოთორაქსის შესახებ. იგი იყო საქართველოს ექიმთა საზოგადოების აქტიური წევრი, ბავშვთა ჯანმრთელობის დაცვასთან დაკავშირებული საკავშირო და რესპუბლიკური თათბირებისა და ყრილობების მონაწილე. 

1944 წელს საქართველოს საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმმა მას მიანიჭა მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწის საპატიო წოდება.

ლიტერატურა
პროფესორი პ. ვ. ნანეიშვილი // კომუნისტი. თბილისი, 1944. – N 206 (11 ოქტომბერი). – გვ. 2.

რესურსები ინტერნეტში



კატეგორია:დაბადებული 19 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1892
კატეგორია:გარდაცვლილი 7 ოქტომბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1944
კატეგორია:ქართველი პედიატრები