ელზას-ლოთარინგია

ელზასი-ლოთარინგია (, ) – საფრანგეთ-პრუსიის ომში გერმანიის გამარჯვების შემდეგ ჩამოყალიბებული გერმანიის იმპერიის ტერიტორია 1871 წლიდან 1918 წლამდე. იგი შეიქმნა ფრანკფურტის ხელშეკრულების შემდეგ, რომელმაც გერმანიას დაუთმო ელზასის უმეტესი ნაწილი და ლოთარინგიის ნაწილი. რეგიონი გახდა საფრანგეთის უკმაყოფილების წერტილი, რამაც ხელი შეუწყო დაძაბულობას, რამაც გამოიწვია პირველი მსოფლიო ომი. გერმანიის დამარცხების შემდეგ 1918 წელს, ელზასი-ლოთარინგია ფაქტობრივად ანექსირებული იქნა საფრანგეთის მიერ და ოფიციალურად დაუბრუნდა მას 1920 წელს ვერსალის ხელშეკრულებით.
მინი
რეგიონის გეოგრაფია მოიცავდა ელზასის ტერიტორიას, რომელიც მდებარეობს რაინის ველზე და ლოთარინგიის ნაწილს, ძირითადად მოზელის დეპარტამენტს. ტერიტორიის სპეციალური სამართლებრივი სტატუსი, რომელიც ცნობილია როგორც "ადგილობრივი კანონი ელზას-მოსელში", შენარჩუნებულია საფრანგეთში დაბრუნების შემდეგაც. 2016 წლიდან ის გრანდ ესტის ადმინისტრაციული რეგიონის ნაწილია.

ელზას-ლოთარინგიის ისტორიაზე დიდი გავლენა იქონია ფრანგულმა და გერმანულმა ნაციონალიზმმა. საფრანგეთი დიდი ხანია ცდილობდა დაეცვა თავისი საზღვრები, ალპებისა და რაინის გასწვრივ. გერმანული ნაციონალიზმი, ნაპოლეონის ომების დროს საფრანგეთის ოკუპაციის საპასუხოდ, განიხილავდა რეგიონს, როგორც ერთიანი გერმანიის კანონიერ ტერიტორიას, განსაკუთრებით მას შემდეგ, რაც ბევრი მცხოვრები საუბრობდა გერმანულ დიალექტებზე. ამ მეტოქეობამ განსაზღვრა რეგიონის პოლიტიკური ბედი XIX და XX საუკუნის დასაწყისში.

რესურსები ინტერნეტში
ფრანკო-გერმანული კონფლიქტი
ეკონომიკური შედეგები

სქოლიო

კატეგორია:ელზას-ლოთარინგია