Cloaca Circi Maximi

Cloaca Circi Maximi —  რომის სამი მთავარი კანალიზაციიდან ერთ-ერთი, კლოაკა მაქსიმასთან და კიავიკონე დელ’ოლმოსთან ერთად.

ისტორია
Cloaca Circi Maximi აგებული იყო ავგუსტუსის პერიოდში, რათა რომი არაჯანსაღი წყლის ორგანოებისგან გაეწმინდა. თავდაპირველად ის პატარა ნაკადული იყო, რომელიც სათავეს კაპენის კარიბჭის მიდამოებიდან იღებდა და მიედინებოდა პალატინისა და ავენტინის ბორცვებს შორის ხეობაში, სადაც ტიბრის მდინარეში ჩაედინებოდა. ტრადიციის თანახმად, ამ ხეობაში თამაშები და ცხენების რბოლები რომის დაარსებიდანვე, ძვ. წ. VIII საუკუნიდან იმართებოდა.

საუკუნეების განმავლობაში, ცირკუს მაქსიმუსი ააგეს ნაკადულზე, რომლის შუაში ევრიპუსი (საწოლის გასწვრივ მდებარე არხი) გადიოდა, ხოლო ორი ხიდი აკავშირებდა რბოლის ტრასას მასთან.  ეს კანალიზაცია ასუფთავებდა ცირკუს მაქსიმუსის მიდამოებს და ასევე მის სპინას (რბოლის არენის ცენტრალური ბორცვი) წარმოადგენდა. 

იულიუს კეისრისა და ავგუსტუსის მმართველობის დროს ცირკუს მაქსიმუსი და მისი მიმდებარე ტერიტორიები მნიშვნელოვნად გაფართოვდა, რის შედეგადაც ნაკადული მთლიანად დაიფარა და კანალიზაციად (კლოაკად) იქცა. იგი კლოაკა მაქსიმას მოდელზე შექმნილ ტუნელს დაუკავშირდა და ტიბრში ჩაედინებოდა.

შემდგომში, იგი დაუკავშირდა კოლისეუმის ირგვლივ არსებულ დრენაჟს და, შესაძლოა, კარაკალას აბანოებსაც. 

ტორე დელა მოლეტა (Moletta-ს კოშკი) აშენდა Cloaca Circi Maximi-ის ნანგრევებზე.

ლიტერატურა
 Evolution of Water Supply Through the Millennia, p 446 
 L. Richardson, jr, A New Topographical Dictionary of Ancient Rome, Baltimore - London 1992. pp.84. 

სქოლიო

კატეგორია:რომის ღირსშესანიშნაობები