ვიტკოვი

ვიტკოვი () — ქალაქი ჩეხეთის რესპუბლიკის მორავია-სილეზიის მხარეში. ის ოპავის რაიონში მდებარეობს. ქალაქი 8 მუნიციპალური ერთეულისგან შედგება. ვიტკოვის გარდა მის შემადგენლობაშია იელენიცე, კლოკოჩოვი, ლჰოტკა, ნოვე-ტეხანოვიცე, პოდჰრადი, პროსტრჟედნი-დვური და ზალუჟნე.

გეოგრაფია
ვიტკოვი რაიონულ ცენტრ ოპავიდან სამხრეთ-დასავლეთით დაახლოებით 20 კილომეტრში მდებარეობს. ქალაქი ნიზკი-იესენიკის ქედის ფერდობებზეა გაშენებული. ჰორკას გორა ყველაზე მაღალი წერტილია ქალაქის მუნიციპალურ ტერიტორიაზე, მისი სიმაღლე 603 მეტრია ზღვის დონიდან. ვიტკოვის ჩრდილოეთ საზღვარს ქმნის მდინარე მორავიცე.

ისტორია
მინი|მარცხნივ|ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია 
მინი|წმინდა მარკოზის ძეგლი
ვიტკოვი ისტორიულ წყაროებში პირველად 1301 წელსაა ნახსენები.  XIII საუკუნის მეორე ნახევარში კრავარჟელმა დიდგვაროვანმა ვიტეკმა აქ ვიკშტეინის ციხე დააარსა. მომდევნო საუკუნეების მანძილზე ქალაქმა რამდენიმე მფლობელი გამოიცვალა.

1713–1714 წლებში ვიტკოვის მამულის მაშინდელმა მფლობელმა, ულშიცელმა ვიპლარმა ბაროკოს სტილის სასახლე ააშენა. ვიკშტეინის ციხესიმაგრე (დღეს ვიტკოვის მუნიციპალური ტერიტორიის გარეთ) 1776 წელს მიატოვეს და დღეს ნანგრევებია შემორჩენილი.

საუკუნეების განმავლობაში ვიტკოვის მოსახლეობა ძირითადად სელის ქსოვილების წარმოებით და სოფლის მეურნეობით ირჩენდა თავს. XIX საუკუნის მეორე ნახევარში, ინდუსტრიული რევოლუციის დროს რამდენიმე ქსოვილების ფაბრიკა დაარსდა. აქ ხელთათმანები, ტანსაცმლის ბაფთები და აბრეშუმის ნაწარმი მზადდებოდა.

1910 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქში გერმანულენოვანი მოსახლეობა ცხოვრობდა, მათი 98,4% კათოლიკე ქრისტიანი იყო.Ludwig Patryn (ed): Die Ergebnisse der Volkszählung vom 31. Dezember 1910 in Schlesien, Troppau 1912.

1918 წელს ვიტკოვი ახლადშექმნილი ჩეხოსლოვაკიის რესპუბლიკის ნაწილი გახდა. 1938 წელს ქალაქი ნაცისტურმა გერმანიამ დაიპყრო. მეორე მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ გამოცემული პრეზიდენტ ბენეშის ბრძანებულებების თანახმად, გერმანულენოვანი მოსახლეობა რეგიონიდან განდევნეს.

ღირსშესანიშნაობები
ქალაქის მთავარი ღირსშესანიშნაობა ღვთისმშობლის მიძინების სამრევლო ეკლესიაა. იგი ნეო-გოთურ სტილში 1914–1918 წლებში აშენდა. სამრევლო ეკლესიის შესასვლელის მარჯვენა მხარეს წმინდა მარკოზის ქანდაკება დგას. წმინდა მარკოზი თეთრი ქვისგან არის გამოკვეთილი.

ეს ძეგლი ქალაქის მთავარ მოედანზე შავი ჭირით დაღუპულთა სულებზე პატივის მისაგებად 1861 წელს ააგეს, ნაცისტური გერმანიის ოკუპაციის დროს გერმანელებმა ის ცენტრალური მოედნიდან აიღეს და მრავალი წლის განმავლობაში ადგილობრივი ქვისმთლელის სახელოსნოში ინახებოდა. ქანდაკება 1987 წლის 16 ოქტომბერს აღმართეს ტაძრის გვერდით. 

ცნობილი ადამიანები
ფერდინანდ ჰანუშ (1866–1923) — პოლიტიკოსი
ფრანც ვ. ზეიდლერი (დაიბადა 1933 წელს) —  ისტორიკოსი
ჰელმუტ კოლენბერგერი (დაიბადა 1942 წელს) — ფილოსოფოსი
იან ზაიიცი (1950–1969 წელს) — სტუდენტი, რომელმაც პოლიტიკური პროტესტის მიზნით თავი დაიწვა
მარტინ ჩიჟეკი (დაიბადა 1974 წელს) —ფეხბურთელი
ლუკაშ მილო (დაიბადა 1983 წელს) — სპორტსმენი
რადეკ ფაკსა (დაიბადა 1994 წელს) — ჰოკეისტი

დაძმობილებული ქალაქები
 კალეტი, პოლონეთი
 ვრბოვე, სლოვაკეთი

რესურსები ინტერნეტში

სქოლიო

კატეგორია:მორავია-სილეზიის მხარის ქალაქები