ათათურქის საზღვაო პავილიონი

ათათურქის საზღვაო პავილიონი () — ისტორიული საპრეზიდენტო რეზიდენცია, რომელიც მდებარეობს მარმარილოს ზღვის სანაპიროზე, სტამბოლის ბაქირქეუის რაიონის ფლორიას უბანში, თურქეთი.

იგი აშენდა 1935 წელს სტამბოლის მუნიციპალიტეტის მიერ მუსტაფა ქემალ ათათურქის დასასვენებელი მიზნებისთვის. შენობა დღეს ისტორიული სახლ-მუზეუმია.

არქიტექტურა
ბაუჰაუსის სტილში დაპროექტებული არქიტექტორ სეიფი არქანის მიერ, რომელსაც დავალება მიეცა 1935 წელს სტამბოლის მუნიციპალიტეტის მიერ, სასახლე დასრულდა იმავე წლის 14 აგვისტოს და ათათურქს აჩუქეს.

შენობა აშენებულია ზღვის ფსკერში ჩაღრმავებულ ფოლადის ღუნძებზე და დაკავშირებულია მოშორებით დაახლოებით 70 მ (230 ფუტი) ქვიშნარა პლაჟთან ხის ნავსადგურით. L-ის ფორმის, ერთსართულიანი სასახლე შედგება მისაღები დარბაზის, საკითხავი ოთახის, საძინებელი ოთახებისა და აბაზანისგან. კომპლექსში ასევე არის მომსახურების და პერსონალის ოთახები. სასახლის დაკავებული აქვს მთლიანი ფართობი ნავსადგურის ჩათვლით რაც  არის 602 მ² (6,480 კვ. ფუტი).

ხრაბული აღიოს სტეფანოს მონასტრის ეზოში ათათურქის დაუფლების შემდეგ სასახლისთვის ბაღად ტყე გაშენდა. ამ ტყე ეწოდება „ფლორიას ათათურქის ტყე“ () და დღეს საზოგადოებრივი პარკია. სასახლე მიიჩნევა „თურქული ადრეული რესპუბლიკური არქიტექტურის“ მაგალითად.

ისტორია
დოლმაბაჰჩეს სასახლეში ყოფნის პერიოდში, ათათურქი სასახლეში ნავით მიედინებოდა და ადგილობრივი ხალხის გარემოცვაში ცურავდა. მან სასახლე გამოიყენა ცხოვრების ბოლო სამი წლის განმავლობაში როგორც ზაფხულის ოფისად, ისე დასასვენებლად. 1936 წელს იგი სასახლეში იყო 6 ივნისიდან 28 ივლისამდე. მისი ბოლო ჩამოსვლა იყო 1938 წლის 28 მაისს, მისი გარდაცვალებიდან დაახლოებით ექვსი თვით ადრე.

სასახლე ასევე გამოიყენებოდა მნიშვნელოვანი მიღებებისა და სამეცნიერო შეხვედრებისთვის. მის ცნობილ სტუმრებს შორის იყვნენ პრინცი ედვარდი, ვინძორის ჰერცოგი და მისი მეუღლე უოლისი, ვინძორის ჰერცოგინია.

ათათურქის გარდაცვალების შემდეგ, თურქული პრეზიდენტები როგორიცაა ისმეთ ინენიუ, ჯელალ ბაიარი, ჯემალ გურსელი, ჯევდეთ სუნაი, ფაჰრი კორუთურქი და ქენან ევრენი იყენებდნენ ფლორიას სასახლეს ზაფხულის რეზიდენციად.

მუზეუმი
ქალაქის მაღალი განვითარების და შედეგად ამ ადგილზე ზღვის დაბინძურების გამო, სასახლემ დაკარგა ოფიციალური რეზიდენციის სტატუსი. 1988 წლის 6 სექტემბერს შენობა გადაეცა თურქეთის დიდი ეროვნული ასამბლეის ეროვნული სასახლეების დეპარტამენტს. შემდეგ იგი გარემონტდა და 1993 წელს საზოგადოებისთვის მუზეუმად გაიხსნა. სასახლის ნაწილი დაცულია როგორც საზოგადოებრივი დაწესებულება პარლამენტის წევრებისთვის.

მუზეუმი გამოფენს ავეჯს, ღია ჭურჭელს, პირად ნივთებს, მათ შორის საცურაო კოსტიუმებს, ისევე როგორც ათათურქის ფოტოების კოლექციას, რომლებიც ამ ადგილას იქნა გადაღებული.

მდებარეობა და წვდომა
მუზეუმი მდებარეობს ათათურქის საერთაშორისო აეროპორტის დასავლეთით, ფლორიადან ქიუჩუკჩექმეჯემდე სანაპირო გზაზე.

მას შეიძლება მივაღწიოთ ფლორიას სარკინიგზო სადგურიდან სტამბოლ-ჰალქალის საგარეუბნო ხაზზე, რომელიც დაახლოებით 500 მ (1,600 ფუტი) მოშორებითაა. აღნიშნულ ადგილს ასევე ემსახურება İETT-ის ავტობუსის ხაზი „73T იენიბოსნა მეტრო-ფლორია“.

მუზეუმი ღიაა დილის 9 საათიდან საღამოს 4 საათამდე (ზამთრის თვეებში დილის 9 საათიდან 3 საათამდე) ადგილობრივი დროით, ორშაბათი და ხუთშაბათის გარდა.

სქოლიო

კატეგორია:თურქეთის მუზეუმები
კატეგორია:1935 წელს დაარსებული მუზეუმები
კატეგორია:მუზეუმები ანბანის მიხედვით