ლაროზი

ლაროზი () — რიზეს პროვინციის პაზარის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრის ქალაქ პაზარის საზღვრებში მდებარე ძველი დასახლების ადგილი. ზოგიერთ წყაროში ლაროზი უბან იქიზთეფეს ძველი სახელიდ არის მოხსენიებული.İrfan Aleksiva - İsmail Bucaklişi, Svacoxo - Laz Yer Adları Sözlüğü, İstanbul, 2009, s. 109, ISBN  978-605-89094-0-3

ისტორია
ქართველი ისტორიკოსი იური სიხარულიძე ლაროზის სახელს „ლაროსის“ (ლაროსი) სახით წერს. 2009 წელს გამოცემულ ლაზური ტოპონიმების ლექსიკონში კი ამ დასახლების სახელი ლარონის ან ლაროზის სახით არის მოხსენიებული.

ლაროსის სახელი 1854 წლის ქიპერთის რუკაზე ორი ფორმით გვხვდება. ამის მიხედვით ქალაქ ატინას დასავლეთით მდებარე წვერი ლაროს წვერის სახელს ატარებდა. ლაროსის სახელის მატარებელი დასახლება კი ქალეჯიქის სახელითაც იყო ცნობილი. იმავე რუკაზე ქალაქ ტრაპიზონის დასავლეთით წვერი „ლეროსის“ სახელწოდებითაა აღნიშნული.1854 Kiepert Map of the Caucasus, Armenia, Kurdistan, and Azerbaijan

ენათმეცნიერი ნიკო მარი 1910 წელს ლაზისტანში განხორციელებული საკვლევი მოგზაურობის ჩანაწერებში სოფლის სახელი „ლაროსის“ სახით დაწერა და იგი ქალაქ ატინას დასავლეთ მხარეს, ზღვისპირა დასახლებებს შორის ჩამოთვალა. ასევე აღნიშნა, რომ ლაროსი და ქუქულათი ერთ რეგიონს მიეკუთვნება ან ლაროსი სოფელ თორდოვათის ერთ-ერთი უბანია.Nikolay Marr, Lazistan'a Yolculuk (Çeviri: Yulva Muhurcişi), İstanbul, 2016, s. 69, ISBN 9786055753634. ლაროსი პირველ მსოფლიო ომში რუსების ხელში გადავიდა, 1918 წელს კვლავ თურქეთს შეუერთდა. რუსული მმართველობის დროს, 1917 წელს ლაზისტანის რეგიონში საკვლევ მოგზაურობაში ქართველმა ენათმეცნიერმა იოსებ ყიფშიძემ ქუქულათისა და ლაროსის სოფლები ერთად რუსულად ქოქულათ-ლაროზის (Кокулат-Лароз) სახით დაწერა ასევე აღნიშნა, რომ ორ დასახლებაში მთლიანად 50 ოჯახში 225 ადამიანი ცხოვრობდა.

ლაროზი დღეს უბან იქიზთეფეს საზღვრებში მდებარეობს და უბანში არსებული ერთ-ერთი საბანაკო ადგილი ლაროზ ბარაქას სახელს ატარებს.

სქოლიო

კატეგორია:თურქეთის ისტორიული ქართული სოფლები