მარგარეტა ადელა სიმონესკუ

მარგარეტა ადელა სიმონესკუ (დ. 8 ოქტომბერი, 1934 — გ. უცნობია) — ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა დოქტორი, ექსპერიმენტატორი-ფიზიკოსი, ნახევრად გამტარების ხელსაწყოების და ელექტრონიკის სპეციალისტი.

ბიოგრაფია
მარგარიტა ადელა დაიბადა 1937 წლის 8 ოქტომბერს კიმპულუნგ-მუსჩელში, რუმინეთში. ჯერ მშობლიური ქალაქის უძველეს სასწავლებელში მიიღო განათლება, შემდეგ კი ადგილობრივ ლიცეუმში გააგრძელა სწავლა. 

კარიერა

1952 წელს ბუქარესტის პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ელექტრონიკისა და ტელეკომუნიკაციის ფაკულტეტზე ჩააბარა. უნივერსიტეტის დასრულების შემდეგ, მისივე თხოვნით, ბუქარესტ-მეგურელეს ატომური ფიზიკის ინსტიტუტში დაიწყო მუშაობა. 8 წლის განმავლობაში რიგითი ინჟინრის, ინჟინერ-მკვლევრისა და  მთავარი ინჟინრის თანამდებობებზე იმუშავა. 

1960-1963 წლებში მუშაობდა ბუქარესტის უნივერსიტეტში მასწავლებლად მაღალი სიხშირის მზომელობის მიმართულებით. 1969 წელს დაამთავრა დოქტორანტურა ელექტრონიკის დარგში. მისი დისერტაცია (1971 წ.) შეიცავდა ორ ახალ ეფექტს, რომელმაც საგრძნობლად წინ წასწია ტრანზისტორების მუშაობის ფიზიკური საფუძვლები.
1965 წელს მიიწვიეს რუმინეთის სამხედრო აკადემიაში, დოცენტის თანამდებობაზე. 1968 წელს ამ აკადემიის პროფესორი გახდა, კითხულობდა მოწყობილობათა, ელექტრონული სქემების, ელექტრონული ტექნოლოგიისა და სხვა კურსებს.

1957-1984 წლებში შეასრულა 15 პროექტი, რომლებიც გამოიყენება ატომურ და ბირთვულ ფიზიკაში; გამოაქვეყნა 15 მონოგრაფია და 200-მდე სამეცნიერო-ტექნიკური სტატია, როგორც რუმინეთის, ისე სხვა ქვეყნების სამეცნიერო ჟურნალებში.

მიღწევები

მარგარიტა ადელა მუშაობდა ორი მთავარი მიმართულებით: არაწრფივობის შესწავლა ნახევრადგამტარულ ხელსაწყოებში —  დისკრეტული და ინტეგრალური ორპოლუსიანი ტრანზისტორების შესწავლა და ელექტრონულ ხელსაწყოებსა და ელექტრონულ სისტემებში კომუტაციის რეჟიმის შესწავლა.

მეცნიერმა პოლარიზაციის, ინექციისა და ცვლადი პულსაციის პირობებში არსებული ხელსაწყოების ფიზიკის შესწავლას 40-მდე ნაშრომი მიუძღვნა. 

მრავალრიცხოვანი ექსპერიმენტის შედეგად დაადგინა ანალიზური კავშირი სისტემის ელექტრონულ პარამეტრებსა და ფუნდამენტური შეერთების კომპლექსურ ფუნქციონალურ პირობებს შორის. ეს პირობებია:

1.	მეტალურგიული მოწყობილობის გეომეტრია და გეომეტრიული ელემენტები; ტექნოლოგიური პარამეტრები; გაბნევის სიგრძე, არსებობის ვადები, გაბნევის კონტანტები, მობილური მატარებლების ძვრადობა;

2.	მასალის პარამეტრები: კუთრი წინაღობა, შეღწევადობა, მინარევების კონცენტრაცია, მისი ცვლილებების კანონების სივრცის, ტემპერატურის, ვადებისა და სხვა ფაქტორებისაგან დამოკიდებულებით;

3.	ფუნდამენტური ელექტრონული სიდიდეები: პოლარიზაცია, ინექციები, მონო და პლურიჰარმონიული სიგნალების პულსაციები.

მარგარეტამ სინთეზის თეორია დაამუშავა ორგანზომილებიან სივრცეში ისე, რომ იგი გამოსადეგი ყოფილიყო გამბნევი ხელსაწყოებისათვის. ვინაიდან ინჟინერ-ფიზიკისა და ნიადაგგამომგონებლობის საკითხების ირგვლივ მუშაობდა, პედაგოგიურ ასპარეზზე გამოჩენამდე  თავისი სურვილით პედაგოგიკის კურსი გაიარა.

მე-20 საუკუნის 80-იან წლებში მარგარეტას გამოგონებათა პატენტი 50-ს აღემატებოდა, ამიტომაც მიენიჭა ჯილდო - „ოქროს მედალი მეცნიერული დამსახურებისათვის“.

ლიტერატურა
 პარკაძე ვ., ფიზიკოსი ქალები, გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“, თბ., 1988, გვ. 15-18

კატეგორია:დაბადებული 8 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1934
კატეგორია:ქალი მეცნიერები