რაიმონ პუანკარე

რეიმონდ ნიკოლა ლანდრი პუანკარე (1860-1934)- ფრანგი სახელმწიფო მოღვაწე, რომელიც იყო საფრანგეთის პრეზიდენტად 1913 წლიდან 1920 წლამდე და სამჯერ პრემიერ მინისტრად. პოლიტიკური სტაბილურობის ერთგული კონსერვატორი, პუანკარე ასევე იყო გაწვრთნილი იურისტი და გახდა დეპუტატი 1887 წელს. მან დააარსა დემოკრატიული რესპუბლიკური ალიანსი 1902 წელს და ცნობილი იყო თავისი ანტიგერმანული შეხედულებებითა და ფრანკო-რუსული კავშირების გასაძლიერებლად, განსაკუთრებით ბოსნიისა და აგადირის კრიზისების დროს. მან მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა 1914 წლის ივლისის კრიზისში და მხარი დაუჭირა მოკავშირეთა რაინის ოკუპაციას პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ.

1922 წელს პუანკარე დაბრუნდა პრემიერ მინისტრად და ბრძანა რურის ოკუპაცია გერმანიის რეპარაციების აღსრულების მიზნით. მიუხედავად იმისა, რომ იგი აგრესიულად განიხილებოდა, განსაკუთრებით ინგლისურენოვან სამყაროში, მას საფრანგეთში ომის დროს ლიდერად აფასებდნენ. პუანკარეს პოლიტიკური ფილოსოფია ეფუძნებოდა ეროვნულ განახლებას და საფრანგეთის ინტერესების მტკიცე დაცვას, განსაკუთრებით გერმანიის წინააღმდეგ. მას უწყვეტი მეტოქეობა ჰქონდა ჟორჟ კლემენსოსთან, რამაც გავლენა მოახდინა მის პოლიტიკურ კარიერაზე.
მინი
პუანკარეს საგარეო პოლიტიკა მიზნად ისახავდა საფრანგეთის, როგორც დიდი სახელმწიფოს სტატუსის შენარჩუნებას, გერმანიის აგრესიის შეკავების დროს, ხაზს უსვამდა დიპლომატიურ "სიმტკიცეს". ფისკალურად კონსერვატიული ყოფნის მიუხედავად, ის მუშაობდა სამხედრო ძალების დაბალანსებაზე ეკონომიკურ საზრუნავებთან. მისი მემკვიდრეობა გამოირჩევა ძლიერი ხელმძღვანელობით მღელვარე პერიოდში და მისი რთული პოზიციით ფრანკო-გერმანიის ურთიერთობებზე.

რესურსები ინტერნეტში
საფრანგეთის ბანკი

კატეგორია:ფრანგი რომაელი კათოლიკეები
კატეგორია:საფრანგეთის პრემიერ-მინისტრები
კატეგორია:წმინდა ანდრია პირველწოდებულის ორდენის კავალრები