ქამრასორი

ქამრასორი () — ისტორიული სოფელია ტაოს მხარეში, დღეს ერზურუმის ოლქის ოლურის რაიონში გამქრალი სოფელი.Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan (გურჯისტანის ვილაიეთის დიდი დავთარი: გამოკვლევა: წიგნი III), (Yayımlayan) Sergi Cikia, Tiflis, 1947-1958, 3 cilt, III. Cilt (1958), s. 587.

ისტორია
ქამრასორი სახელი 1595 წლის ოსმალურ დეტალურ რეგისტრში ქამრასორ-ის სახით გვხვდება. იმავე რეგისტრში არდაჰან-ი ბიუზურგის ლივის ჩრდილოეთ ნაჰიეში ქამრასორ-ი ულია (ზემო ქამრასორი) და ქამრასორ-ი სუფლა (ქვემო ქამრასორი) სახელით ორი სოფელი იყო.Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan (გურჯისტანის ვილაიეთის დიდი დავთარი: გამოკვლევა: წიგნი III), (Yayımlayan) Sergi Cikia, Tiflis, 1947-1958, 3 cilt, III. Cilt (1958), s. 522, 585.

ქამრასორის სოფლის მდებარე ტაოს მხარე შუა საუკუნეებში საქართველოს ნაწილი იყო. ოსმალებმა ეს მხარე 1549 წლის საქართველოს ლაშქრობის შემდეგ ქართველებისგან ჩამოართვეს.

სოფელი ქამრასორი 1574 წლის ოსმალურ დეტალურ რეგისტრში საქართველოს ვილაიეთში, არდაჰან-ი ბიუზურგის ლივის პანასკერტის ნაჰიეს ექვემდებარებოდა. მოსახლეობა 35 ქრისტიანი ოჯახისგან შედგებოდა.Tao (ტაო), Mamia Pağava, Meri Tsintsadze, Maia Baramidze, Malhaz Çoharadze, Tina Şioşvili, Ramaz Halvaşi, Nugzar Mgeladze, Zaza Şaşikadze, Merab Halvaşi, Cimşer Çhvimiani, Cemal Karalidze, Batum, 2020, s. 88.  ISBN 978-9941-25-828-2 1595 წლის ოსმალურ დეტალურ რეგისტრის თანახმად, სოფელში 18 ქრისტიანი ოჯახი რჩებოდა. ამ თარიღით ქამრასორი პენეკის ლივის პენეკის ნაჰიეს ექვემდებარებოდა. სოფელში ხორბლის, ქერისა და ფეტვის მეურნეობა აგრეთვე ფუტკრის მეშენეობა ეწარმოებოდა, ცხვრები და ღორები იშენებოდა. ერთი წყლის წისქვილი იყო.Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan (გურჯისტანის ვილაიეთის დიდი დავთარი: გამოკვლევა: წიგნი III), (Yayımlayan) Sergi Cikia, Tiflis, 1947-1958, 3 cilt, III. Cilt (1958), s. 585.Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan (გურჯისტანის ვილაიეთის დიდი დავთარი: თარგმანი: წიგნი II), (Yayımlayan) Sergi Cikia, Tiflis, 1941-1958, 3 cilt; II. cilt (1941), s. 377.

სოფელი ქამრასორი ჩილდირის საფაშოს 1694-1732 წლების ოსმალურ ჯამურ რეგისტრში ქამრასორ-ის სახით ჩაწერილა. იგივე ადმინისტრაციულ მდგომარეობაში მყოფი სოფლისთვის ჰიჯრი 1126 (1714/1715) წელს 10.000 აქჩეს გადასახადი განისაზღვრა.Defter-i Caba-i Eyalet-i Çıldır 1694-1732 (ჩილდირის ვილაიეთის ჯაბა დავთარი : 1694-1732 წწ.), (Yayıma hazırlayan) Tsisana Abuladze, Tiflis, 1979, s. 141, 295.

1595 წლის ოსმალურ დეტალურ რეგისტრს გამომცემელი ქართველი თურქოლოგი სერგი ცაგარეიშვილი აღნიშნავს, რომ გვიან პერიოდის რუსულ რუკაზე სოფლის სახელი კიამრასორ-ის სახით გვხვდება. თუმცა, ამ რეგისტრში სოფელი ქამრისის შემდეგ ჩაწერილი ქამრასორის დასახლების ადგილი ვერ დადგინდა. 1886 წლის რუსული მოსახლეობის აღწერილობაში ოლთუს სანჯაღის ტაუსკერის კაზაში მისი სახელის ვერ მოხვედრა სოფელი ქამრასორის ამ თარიღამდე გაქრებასთან უნდა იყოს დაკავშირებული.Свод статистических данных о населении Закавказскаго края, извлеченных из посемейных списков 1886 г. (Transkafkasya Bölgesinin Nüfusuna Dair 1886 Yılı Aile Listelerinden Edinilmiş istatistik Verilerin Özeti), Tiflis, 1893, "Kars oblastı": 759-807

სქოლიო

კატეგორია:თურქეთის ისტორიული ქართული სოფლები