ბონგბონგ მარკოსი

ფერდინანდ „ბონგბონგ“ რომუალდეს მარკოსი (დ. 13 სექტემბერი, 1957) — ფილიპინელი პოლიტიკოსი, ფილიპინების მე-17 და ამჟამინდელი პრეზიდენტი. იგი ქვეყნის მე-10 პრეზიდენტის, კლეპტოკრატი და დიქტატორი ფერდინანდ მარკოსისა და ყოფილი პირველი ლედის იმელდა მარკოსის მეორე შვილი და ერთადერთი ვაჟია.

1980 წელს მარკოსი გახდა ჩრდილოეთი ილოკოსის ვიცე-გუბერნატორი, რომელიც დაუპირისპირდა მამამისის პარტიას, რომელიც იმ დროს მართავდა ფილიპინებს საომარ მდგომარეობაში. 1983 წელს იგი გახდა ჩრდილოეთი ილოკოსის გუბერნატორი და ეს თანამდებობა ეკავა მანამ, სანამ მისი ოჯახი ძალაუფლებას არ ჩამოაშორს სახალხო რევოლუციის დროს. ამის შემდეგ, 1986 წლის თებერვალში გაიქცა ჰავაიში. მამის გარდაცვალების შემდეგ 1989 წელს, პრეზიდენტმა კორასონ აკინომ საბოლოოდ მისცა უფლება მის ოჯახს დაბრუნებულიყო ფილიპინებში. მარკოსს და დედამისს, იმელდას, ამჟამად ემუქრებათ დაპატიმრება შეერთებულ შტატებში, სასამართლოს გადაწყვეტილების უგულებელყოფის გამო. სასამართლომ მათ დაავალა გადაეხადათ 353 მილიონი აშშ დოლარი მარკოსის დიქტატურის დროს ადამიანის უფლებების დარღვევისათვის.

მარკოსი ჩრდილოეთ ილოკოსის მე-2 ოლქიდან აირჩიეს ფილიპინების წარმომადგენელთა პალატაში  და მისი წევრი იყო 1992 წლიდან 1995 წლამდე. 1998 წელს იგი კვლავ აირჩიეს ჩრდილოეთ ილოკოსის გუბერნატორად. ცხრა წლის შემდეგ იგი კვლავ ჩრდილოეთ ილოკოსის მე-2 ოლქის წარმომადგენელია 2007 წლიდან 2010 წლამდე, 2010 წლიდან 2016 წლამდე იყო ნაციონალისტური პარტიის სენატორი. მარკოსმა წარუმატებლად იყარა კენჭი ვიცე-პრეზიდენტის პოსტზე 2016 წლის არჩევნებში, დამარცხდა სამხრეთ კამარინესის წარმომადგენელთან ლენი რობრედოსთან 263 473 ხმის სხვაობით; პასუხად მარკოსმა საპროტესტო სარჩელი შეიტანა საარჩევნო ტრიბუნალში, მაგრამ მისი პეტიცია ერთხმად უარყვეს. ხელახალი დათვლის შედეგად რობრედოს უპირატესობა 15 093 ხმით გაიზარდა.

2022 წლის არჩევნებში მარკოსმა კენჭი იყარა ფილიპინების პრეზიდენტად და იყო ფილიპინების ფედერალური პარტიის კანდიდატი. არჩევნები მოიგო დიდი უპირატესობით და მიიღო ხმების თითქმის 59 %, რაც იყო ყველაზე მაღალი მაჩვენებელი მას შემდეგ, რაც 1981 წელს, მამამისმა მოიპოვა ხმების 88 % ოპოზიციის ბოიკოტის გამო. 

მარკოსის საპრეზიდენტო კამპანია გააკრიტიკა ფაქტების შემმოწმებლებმა (Fact-checking) და დეზინფორმაციის მკვლევარებმა, რომლებმაც მიიჩნიეს, რომ მისი კამპანია განპირობებული იყო ისტორიის ფალსიფიკაციით, რომელიც მიზნად ისახავდა მარკოსის კულტის განახლებას და მისი კონკურენტების ღიირსების შელახვას. მისი კამპანია ასევე დაადანაშაულეს ადამიანის უფლებების დარღვევასა და ძარცვაში, რომელიც შეფასებულია 5-დან 13 მილიარდ დოლარამდე, რაც მოხდა მისი მამის პრეზიდენტობის დროს.  The Washington Post-მა აღნიშნა, თუ როგორ მიმდინარეობდა მარკოსის ისტორიული დამახინჯება 2000-იანი წლებიდან, ხოლო The New York Times მოჰყავდა მისი ნასამართლობა საგადასახადო თაღლითობაში, მათ შორის მისი ოჯახის ქონების გადასახადების გადახდაზე უარის თქმისა და მისი განათლების შესახებ არასწორ წარმოდგენაზე, თითქოს მას დამთავრებული ჰქონდა ოქსფორდის უნივერსიტეტი. 2024 წელს, ჟურნალმა Time-მა იგი მსოფლიოს 100 ყველაზე გავლენიან ადამიანთა შორის დაასახელა.

პირადი ცხოვრება
მარკოსი დაქორწინებულია ადვოკატ ლუიზა „ლიზა“ კაჩო არანეტაზე, ცნობილი არანეტების ოჯახის წევრზე. მარკოსმა და არანეტამ 1993 წლის 17 აპრილს იქორწინეს ფიესოლეში, იტალია. მათ ჰყავთ სამი ვაჟი: ფერდინანდ ალექსანდრე III „სანდრო“ (დ. 1994 წ.), ჯოზეფ სიმონი (დ. 1995 წ.) და უილიამ ვინსენტი „ვინნი“ (დ. 1997 წ.). მიუხედავად იმისა, რომ ის არის ეთნიკური წარმომავლობით ილოკანო, ის გაიზარდა მანილიოს ოჯახში და არ საუბრობს ილოკანოს ენაზე.

სქოლიო

კატეგორია:ფილიპინების პრეზიდენტები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები