დავით ვაჩნაძე (გენერალი)

დავით თამაზის ძე ვაჩნაძე (დ. 6 ნოემბერი, 1844, გურჯაანი, — გ. 1918გაზ. «Грузия», 1918, №6. — გვ. 1.) — თავადი, რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-მაიორი (1901). 

1866 წლიდან სამხედრო სამსახურში იყო კავკასიის სამხედრო ოლქის ჯარებში. მონაწილეობდა რუსეთ-ოსმალეთის (1877–78) ომში. შემდგომ წლებში იყო ტვერის დრაგუნთა 43-ე პოლკის მეთაურის მოადგილე. 1898 წელს მიიღო პოლკოვნიკის წოდება. 1901 წელს თადარიგში გავიდა გენერალ-მაიორის წოდების მინიჭებით, მუნდირითა და პენსიით. 1902 წლიდან მუშაობდა მომრიგებლად თბილისის გუბერნიის დუშეთის მაზრაში. დაჯილდოებულია წმ. სტანისლავის III (1875) და II (მახვილებით, 1878), წმ. ანას III (მახვილებითა და ბაბთით, 1877) და II (მახვილებით, 1879), წმ. ვლადიმერის IV (ბაბთით, 1884) ხარისხის ორდენებით, ასევე რუმინეთის რკინის ჯვრის ორდენით (1881).
ლიტერატურა

რესურსები ინტერნეტში
 Вачнадзе Давид Тамазович — Генералитет российской императорской армии и флота.

სქოლიო

კატეგორია:დაბადებული 6 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1844
კატეგორია:გარდაცვლილი 1918
კატეგორია:გურჯაანში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები
კატეგორია:რუსეთის იმპერიის გენერალ-მაიორები
კატეგორია:წმინდა სტანისლავის III ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა სტანისლავის II ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა ანას III ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა ანას II ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა ვლადიმერის IV ხარისხის ორდენის კავალრები