ალექსი ველიამინოვი

ალექსი ალექსანდრეს ძე ველიამინოვი (; დ. 1785 — გ. 27 მარტი, 1838, სტავროპოლი) — რუსი სამხედრო მოღვაწე, რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-ლეიტენანტი (1829).

მონაწილეობდა ომებში მესამე ანტიფრანგული კოალიციის ომში (1805), რუსეთ-ოსმალეთის (1806-1812) და რუსეთ-საფრანგეთის (1812-1814) ომებში. 1816-1829 წლებში იყო კავკასიის ჯარების შტაბის უფროსი. 1818 წელს მიიღო გენერალ-მაიორის წოდება.  

იმერეთის 1819–1820 წლების აჯანყების დროს, მთავარმართებელ ალექსი ერმოლოვის დავალებით, ხელმძღვანელობდა აჯანყებულთა წინააღმდეგ მიმართულ მოქმედებას, იმერეთში სერიოზული სამხედრო ძალა გააგზავნა, თუმცა შემდეგ შეეცადა დაპირებებით დაეცხრო მოძრაობა, თბილისიდან პროკლამაციით მიმართა იმერეთის მოსახლეობას და დაპირდა, რომ აღარ განახორციელებდა საეკლესიო რეფორმას, უკან გაიწვევდა საყოველთაოდ საძულველ ეგზარქოს თეოფილაქტეს. შედეგად აჯანყება დროებით დაცხრა. რუსებმა განსაკუთრებით დაარბიეს რაჭა, ცეცხლს მისცეს და მიწასთან გაასწორეს სოფლები, დაანგრიეს ციხესიმაგრეები. რაჭის შემდეგ ველიამინოვი გურიაში გაემართა. 24 ივლისს სისხლისმღვრელი ბრძოლის შემდეგ შემოქმედის ციხე აიღო.

ველიამინოვი აქტიურად მონაწილეობდა რუსეთ-სპარსეთისა (1826-1828) და რუსეთ-ოსმალეთის ომებში. 1831 წლიდან გარდაცვალებამდე (1838) იყო კავკასიის ხაზის ჯარების სარდალი და კავკასიის ოლქის უფროსი, ხელმძღვანელობდა კავკასიის მთიელების წინააღმდეგ მიმართულ ექსპედიციებს. მისი ძმა იყო გენერალი ივანე ველიამინოვი.

ლიტერატურა

 Вельяминов 3-й, Алексей Александрович // Военная энциклопедия : [в 18 т.] / под ред. В. Ф. Новицкого … [и др.]. — СПб. ; [М.] : Тип. т-ва И. Д. Сытина, 1911—1915.

კატეგორია:დაბადებული 1785
კატეგორია:გარდაცვლილი 27 მარტი
კატეგორია:გარდაცვლილი  1838
კატეგორია:რუსეთის იმპერიის გენერლები
კატეგორია:წმინდა ანას I ხარისხის ორდენის კავალრები