გიავურყალა (აღდამი)

გიავურყალა () — ციხე-სიმაგრე და სამარხების კომპლექსი, რომელიც III—X საუკუნეებს განეკუთვნება. იგი სოფელ ბოიახმედლიში მდებარეობს. სიტყვა  „გიავურყალა“ „უწმინდურების ქალაქს“ ნიშნავს.Ҝовургала // Азербайджанская советская энциклопедия. / Главная редакция АСЭ. — Баку, 1982. — Т. IV. — С. 100. (азерб.)

მიწის ფართობი დაახლოებით 40 ჰექტარია. აზერბაიჯანის საბჭოთა ენციკლოპედიაში აღნიშნულია, რომ გავურკალა არის ქალაქ ალუენის ნანგრევები, რომელიც იყო კავკასიის ალბანეთის მმართველების ზაფხულის რეზიდენცია. 

აზერბაიჯანის საბჭოთა ენციკლოპედიის თანახმად, ციხე-სიმაგრე გაშენებული იყო კუთხური აგურით (V—VII საუკუნეებში). წყლის წყაროების მიწოდებისთვის გამოიყენებოდა კერამიკული მილის სისტემა. არქეოლოგიური გათხრების დროს აღმოჩენილი იქნა სხვადასხვა ჭრელი, სარფი, ქვის კედლები, პაგანური და ქრისტიანული ტაძარი, სამარხები და სხვა ნივთები. აღმოჩენებს შორის იყო შუშის ფლაკონი, რომელიც შექმნილია სირიაში, და ბიზანტიის იმპერატორის ანასტასიოს I (491—518) მონეტა.

1950-იანი წლების ბოლოს, არქეოლოგმა რ. მ. ვაიდოვმა ექსპედიციებში გამოავლინა ქრისტიანული ტაძარი, ასევე ქვაცხრილის და სარკოფაგების ნანგრევები VIII—X საუკუნეების სამარხებში. ერთი შენობის სამარხი შეიცავდა ძეგლის ქვას, რომელზეც ალბანური ეპიტაფიის ოთხი სტრიქონი იყო გამოძერწილი. 

ტაძარი 62 მ² ფართობის დიდ დარბაზს მოიცავდა, რომელიც ღვთისმსახურებისთვის იყენებოდა. 

 სქოლიო 

კატეგორია:აზერბაიჯანის არქეოლოგია