იუზა ვერულავა

იუზა შალვას ძე ვერულავა (დ. 1 ივნისი, 1944, თბილისი, — გ. 1 იანვარი, 2009, იქვე) — ქართველი ინჟინერი, მეცნიერი მართვის სისტემების დარგში. ტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორი (1997), პროფესორი (1998). საქართველოს საინჟინრო აკადემიის წევრი (2005) და საერთაშორისო საინჟინრო აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (2002). 

დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ავტომატიკისა და გამოთვლითი ტექნიკის ფაკულტეტი (1966). 1967 წლიდან მუშაობდა თბილისის ავტომატიზაციის საშუალებათა სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში, 1975-1985 წლებში — საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ელექტრონული გამომთვლელი მანქანების კათედრაზე; 1985 წელს ვერულავამ ჩამოაყალიბა არქიტექტურასა და მშენებლობაში ავტომატიზებული პროექტირების სისტემების კათედრა, სადაც მოღვაწეობდა სიცოცხლის ბოლომდე. 

ვერულავას სამეცნიერო კვლევის მიმართულებაა განაწილებულ-პარამეტრებიანი ობიექტების ოპტიმალური მართვის საკითხები, რთული ტექნიკური ობიექტების იდენტიფიკაციის თეორია, სტოქასტიკური სისტემების მათემატიკური მოდელირება. მან დაამუშავა შენობათა სეისმომედეგობის გაანგარიშების ახალი პრინციპი. დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით (2002).
ბიბლიოგრაფია
 დიდმასშტაბიანი სისტემების კვლევის მაგნიტური მოდელები, თბ., 2002 (თანაავტ.).
ლიტერატურა

კატეგორია:დაბადებული 1 ივნისი
კატეგორია:დაბადებული 1944
კატეგორია:გარდაცვლილი 1 იანვარი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2009
კატეგორია:ქართველი ინჟინრები
კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები (1966)
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები