G7-ის მე-19 სამიტი

G7-ის მე-19 სამიტი, დიდი შვიდიანის მეცხრამეტე სამიტი (; 7-9 ივლისი, 1993) — შვიდი უდიდესი ინდუსტრიული სახელმწიფოს არაოფიციალური შეხვედრა იაპონიის ქალაქ ტოკიოში. სამიტის შეხვედრის ადგილი იყო აკასაკას სასახლე ტოკიოში.Japan, Ministry of Foreign Affairs (MOFA):  Summit Meetings in the Past.. Accessed 2009-03-11. 2009-04-30.

დიდი შვიდიანის (G7) სამიტი იყო არაოფიციალური ფორუმი, რომელიც აერთიანებდა უდიდესი ინდუსტრიული ქვეყნების ხელმძღვანელებს: საფრანგეთი, დასავლეთ გერმანია, იტალია, იაპონია, დიდი ბრიტანეთი, შეერთებული შტატები, კანადა, და ევროკომისიის პრეზიდენტი (ოფიციალურად შეუერთდა 1981 წელს).Reuters:  "Factbox: The Group of Eight: what is it?" , July 3, 2008. ეს და მომდევნო სამიტები, არ იყო თავდაპირველად ჩაფიქრებული, როგორც მისი უფრო ფართო საერთაშორისო ინსტიტუტებთან დაკავშირების მცდელობა. აღნიშნული სამიტები მოიტანა აუცილებლობამ, რომელთა ინიციატორები იყვნენ საფრანგეთის პრეზიდენტი — ვალერი ჟისკარ-დ’ესტენი და დასავლეთ გერმანიის კანცლერი — ჰელმუტ შმიდტი. სწორედ მათი ინიციატივით შედგა დიდი ექვსიანის (G6) პირველი არაოფიციალური შეხვედრა 1975 წელს.Reinalda, Bob and Bertjan Verbeek. (1998). Autonomous Policy Making by International Organizations, p. 205.

ლიდერები სამიტზე
G7 იყო არაოფიციალური ყოველწლიური ფორუმი, კანადის, საფრანგეთის, გერმანიის, იტალიის, იაპონიის, გაერთიანებული სამეფოსა და შეერთებული შტატების ლიდერებისთვის.

G7-ის მე-19 სამიტი პირველი იყო აშშ-ის პრეზიდენტ ბილ კლინტონისა და ბოლო — იაპონიის პრემიერ-მინისტრის მიიაძავა კიიტისათვის.

დიდი შვიდიანის მეცხრამეტე არაოფიციალური სამიტის ძირითადი წევრები იყვნენ:Rieffel, Lex.   "Regional Voices in Global Governance: Looking to 2010 (Part IV),"  Brookings. March 27, 2009; "core" members (Muskoka 2010 G-8, official site). MOFA: Summit (19); European Union: "EU and the G8" 

G7-ის წევრებიმასპინძელი ქვეყანა აღნიშნულია მუქი შრიფტით. მონაწილეები წარმომადგენელი სტატუსი  კანადა კიმ კემპბელი პრემიერ-მინისტრი  საფრანგეთი ფრანსუა მიტერანი პრეზიდენტი  გერმანია ჰელმუტ კოლი კანცლერი  იტალია კარლო აძელიო ჩამპი პრემიერ-მინისტრი  იაპონია მიიაძავა კიიტი პრემიერ-მინისტრი  გაერთიანებული სამეფო ჯონ მეიჯორი პრემიერ-მინისტრი  აშშ ბილ კლინტონი პრეზიდენტი  ევროკავშირი ჰენინგ ქრისტოფერსენი ევროკომისიის პრეზიდენტი ჟან-ლიუკ დეხანე საბჭოს პრეზიდენტი

განხილული საკითხები
სამიტი ჩაფიქრებული იყო, როგორც მის წევრებს შორის არსებული უთანხმოების მოგვარების საშუალება. წმინდა პრაქტიკული თვალსაზრისით, სამიტის წევრებს მიეცათ საშუალება გაეწიათ ერთმანეთისთვის დახმარება რთული ეკონომიკური პრობლემების მოსაგვარებლად. 

გალერეა

რესურსები ინტერნეტში
 Bayne, Nicholas and Robert D. Putnam. (2000).  Hanging in There: The G7 and G8 Summit in Maturity and Renewal. Aldershot, Hampshire, England: Ashgate Publishing. ; OCLC 43186692
 Reinalda, Bob and Bertjan Verbeek. (1998).  Autonomous Policy Making by International Organizations. London: Routledge.  ; ; 
 No official website is created for any G7 summit prior to 1995 -- see the 21st G7 summit.
 University of Toronto: G8 Research Group, G8 Information Centre
  G7 1993, delegations & documents

სქოლიო

 019