G7-ის მე-40 სამიტი

G7-ის მე-40 სამიტი, დიდი შვიდიანის მეორმოცე სამიტი (; 4-5 ივნისი, 2014) — შვიდი უდიდესი ინდუსტრიული სახელმწიფოს არაოფიციალური შეხვედრა ბელგიის ქალაქ ბრიუსელში. სამიტის შეხვედრის ადგილი იყო Justus Lipsius-ის შენობა ბრიუსელში. თავდაპირველად სამიტის ჩატარება გადაწყვეტილი იყო რუსეთის შავიზღვისპირა ქალაქ სოჭში სახელწოდებით — „G8-ის 40-ე სამიტი“, მაგრამ რუსეთის მიერ ყირიმის ანექსიის გამო რუსეთი დიდი რვიანიდან გააძევეს, ხოლო სამიტი გაიმართა ბრუსელში.Leaders plan Brussels G7 in June instead of G8 in Sochi Irish Independent, 2014-03-24.

რუსეთ-უკრაინის ომის დაწყების შემდეგ საუბარი იყო რუსეთის G8-ის წევრობის შეჩერებაზე ან გარიცხვაზე. 24 მარტს, ბრიტანეთის პრემიერ-მინისტრმა დევიდ კამერონმა განაცხადა, რომ შეხვედრა არ ჩატარდება რუსეთში მისი ყირიმის ანექსიის გამო."G8 summit 'won't be held in Russia'", BBC News, 24 March 2014; retrieved 2014-3-24.

დიდი შვიდიანის (G7) სამიტი იყო არაოფიციალური ფორუმი, რომელიც აერთიანებდა უდიდესი ინდუსტრიული ქვეყნების ხელმძღვანელებს: საფრანგეთი, დასავლეთ გერმანია, იტალია, იაპონია, დიდი ბრიტანეთი, შეერთებული შტატები, კანადა, და ევროკომისიის პრეზიდენტი (ოფიციალურად შეუერთდა 1981 წელს)Reuters:  "Factbox: The Group of Eight: what is it?" , July 3, 2008. და რუსეთი (1997 წლიდან 2014 წლის მარტამდე).Reuters:  "Factbox: The Group of Eight: what is it?", July 3, 2008. როდესაც შვიდმა დამფუძნებელმა ქვეყანამ გადაწყვიტა მე-40 სამიტის ჩატარება რუსეთის გარეშე, მაშინ ის გახდა „დიდი შვიდეულის მე-40 სამიტი“. ეს და მომდევნო სამიტები, არ იყო თავდაპირველად ჩაფიქრებული, როგორც მისი უფრო ფართო საერთაშორისო ინსტიტუტებთან დაკავშირების მცდელობა. აღნიშნული სამიტები მოიტანა აუცილებლობამ, რომელთა ინიციატორები იყვნენ საფრანგეთის პრეზიდენტი — ვალერი ჟისკარ-დ’ესტენი და დასავლეთ გერმანიის კანცლერი — ჰელმუტ შმიდტი. სწორედ მათი ინიციატივით შედგა დიდი ექვსიანის (G6) პირველი არაოფიციალური შეხვედრა 1975 წელს.Reinalda, Bob and Bertjan Verbeek. (1998). Autonomous Policy Making by International Organizations, p. 205.

ლიდერები სამიტზე

G7 იყო არაოფიციალური ყოველწლიური ფორუმი, კანადის, საფრანგეთის, გერმანიის, იტალიის, იაპონიის, გაერთიანებული სამეფოსა და შეერთებული შტატების ლიდერებისთვის.

G7-ის მე-40 სამიტი პირველი იყო იტალიის პრემიერ-მინისტრის მატეო რენცისათვის.

დიდი შვიდიანის ოცდამეორე არაოფიციალური სამიტის ძირითადი წევრები იყვნენ:

G7-ის წევრებიმასპინძელი ქვეყანა აღნიშნულია მუქი შრიფტით. მონაწილეები წარმომადგენელი სტატუსი  კანადა სტივენ ჰარპერი პრემიერ-მინისტრი  საფრანგეთი ფრანსუა ოლანდი პრეზიდენტი  გერმანია ანგელა მერკელი კანცლერი  იტალია მატეო რენცი პრემიერ-მინისტრი  იაპონია შინძო აბე პრემიერ-მინისტრი  გაერთიანებული სამეფო დევიდ კამერონი პრემიერ-მინისტრი  აშშ ბარაკ ობამა პრეზიდენტი  ევროკავშირი ჟოზე მანუელ ბაროზუ ევროკომისიის პრეზიდენტი ჰერმან ვან რომპეი საბჭოს პრეზიდენტი 

განხილული საკითხები
სამიტი ჩაფიქრებული იყო, როგორც მის წევრებს შორის არსებული უთანხმოების მოგვარების საშუალება. წმინდა პრაქტიკული თვალსაზრისით, სამიტის წევრებს მიეცათ საშუალება გაეწიათ ერთმანეთისთვის დახმარება რთული ეკონომიკური პრობლემების მოსაგვარებლად. 

გალერეა

რესურსები ინტერნეტში

 University of Toronto: G8 Information Centre

სქოლიო

 040