ტატიანა სუხოტინა-ტოლსტაია

ტატიანა სუხოტინა-ტოლსტაია ( , დ. 4 (16 ოქტომბერი), 1864, იასნაია-პოლიანა, ტულას გუბერნია, რუსეთის იმპერია — გ. 21 სექტემბერი, 1950, რომი, იტალია) — რუსი მწერალი, მხატვარი და მემუარისტი. ლევ ტოლსტოის უფროსი ქალიშვილი.

ბიოგრაფია
იგი დაიბადა 1864 წლის 4 (16) ოქტომბერს გრაფ ლევ ტოლსტოის ოჯახში. მის დაბადებამდე ერთი კვირით ადრე მამამისს უბედური შემთხვევა მოუვიდა, რის გამოც მას მარჯვენა ხელის ხმარება არ შეეძლო. როგორც თავად სუხოტინა-ტოლსტაიამ მოგვიანებით დაწერა: „ჩემი ნათლობა ჩაატარა მამაჩემის მეგობარმა დიმიტრი ალექსეევიჩ დიაკოვმა, ხოლო ჩემი ნათლია იყო ბებია ლიუბოვ ალექსანდროვნა ბერსი“.

მან დღიურების წერა 14 წლის ასაკში დაიწყო და თითქმის 40 წელი გააგრძელა. ლევ როლსტოიმ წაახალისა ბავშვები ადრეულ წლებშივე დაეწერათ დღიურები და ზოგჯერ ტატიანას ჩანაწერებსაც კითხულობდნენ.  ამიტომ, მის მემუარებში განსაკუთრებულ ინტერესს იწვევს ისტორიები მამის, მისი ცხოვრების წესსა და ყოველდღიურობაზე.

1881 წელს ჩაირიცხა მოსკოვის ფერწერის, ქანდაკებისა და არქიტექტურის სკოლაში, სადაც მისი მასწავლებლები იყვნენ ვასილი პეროვი, ილარიონ პრიანიშნიკოვი და ლეონიდ პასტერნაკი. იგი ასევე სწავლობდა ნიკოლაი გესთან.

ტატიანა ტოლსტაიას უახლოესი მეგობრული და შემოქმედებითი ურთიერთობა ჰქონდა ნიკოლაი გესთან. მხატვრის მიერ შექმნილი ბოლო ათი წლის ისტორია, მისი მთელი შემოქმედების საკვანძო სურათი „ჯვარცმა“, თანამედროვეების და XIX-XXI საუკუნეების ხელოვნებათმცოდნეების რწმენით,  მწერლის ქალიშვილის დღიურებისა და წერილების გავლენითაა შექმნილი. მას შემდეგ, რაც ალექსანდრე III-მ აკრძალა ნახატის საჯარო ჩვენება, ლევ ტოლსტოიმ ის განათავსა იასნაია პოლიანაში, სწორედ მისი ქალიშვილის ტატიანას სახელოსნოში.
200px|მინი|ნახატი „ჯვარცმა“ 1894  წელი ადგილმდებარეობა უცნობია
1899 წელს, 35 წლის ასაკში, იგი დაქორწინდა თავადაზნაურობის ოლქის ლიდერზე, სახელმწიფო მრჩეველზე, 49 წლის მიხეილ სუხოტინზე.

ტატიანა, ისევე როგორც მისი დები მარია და ალექსანდრა, ტოლსტოის სწავლების მიმდევარნი და ვეგეტარიანელები იყვნენ.

1914 წელს ქმრის გარდაცვალების შემდეგ, იგი დაბრუნდა იასნაია- პოლიანაში. იასნაია პოლიანას ქონების მუზეუმის შექმნის შემდეგ და 1917 წლიდან 1923 წლამდე ამ მუზეუმს მეურვეობდა. 

1923-1925 წლებში მუშაობდა მოსკოვის ლევ ტოლსტოის სახელმწიფო მუზეუმის დირექტორად.

1925 წლიდან ემიგრაციაში ცხოვრობდა საფრანგეთში. მან მონაწილეობა მიიღო ტოლსტოის საქველმოქმედო ფონდის ორგანიზებაში, რომელიც შეიქმნა 1939 წელს. პარიზიდან ის იტალიაში გადავიდა საცხოვრებლად, სადაც გაატარა მთელი თავისი დარჩენილი ცხოვრება.

იგი რომში 1950 წლის 21 სექტემბერს გარდაიცვალა. დაკრძალეს რომის ტესტაჩიოს სასაფლაოზე (III, III, 2, 13, tomba  No1017) შვილთან ფ.სუხოტინთან და ქალიშვილ ტ. სუხოტინა-ალბერტინისთან ერთად.

ტატიანა ტოლსტაიას ქალიშვილი — ტატიანა სუხოტინა-ალბერტინი (1905-1996 წწ.), ადვოკატ ლეონარდო ჯუზეპე ალბერტინის მეუღლე (1903-1980 წწ.), იტალიის მოქალაქე, „Servizio Sociale Internazionale“ საზოგადოებისა და ტოლსტოის ფონდის იტალიის ფილიალის პრეზიდენტი — დაწერა მემუარების რამდენიმე წიგნი: „დედაჩემი“, „ბებიაჩემი“, „ტოლსტოი და ბავშვობა“.

ნაწარმოებები
„მუსიკის მასწავლებელი“ (ფსევდონიმით ოლგა ბლოხინა). ჟურნალი „სათამაშო“. 1891, №11
„იასნაია პოლიანას მეგობრები და სტუმრები“. 1. „N. N. Ge“. ჟურნალი „ვესტნიკ ევროპი“, 1904, №11
„იასნაია პოლიანას მეგობრები და სტუმრები“, გამომცემლობა კოლოსი, მოსკოვი, 1923 
„როგორ გადავწყვიტეთ მე და მამაჩემმა მიწის საკითხი“  კრებული.„ტოლსტოი და ტოლსტოის შესახებ“. „ახალი მასალები“. მ., 1924, გვ. 55
ლევ ტოლსტოის ოჯახური ტრაგედია // Vechernyaya Moskva, 1928 წ.
ლეო ტოლსტოის ოჯახური ტრაგედია: (მისი ქალიშვილის ტ. ტოლსტაია-სუხოტინის დღიურებიდან) // Novoe Russkoe Slovo - New York, 1935. — 17 ნოემბერი (No. 8327)
„ჩურკა“ // Novoe Russkoe Slovo — New York, 1950. - 26 სექტემბერი (No 14032)
The Tolstoy Home: Diaries of Tatiana Sukhotin-Tolstoy. Publisher: Columbia University Press; 2d ptg. edition, 1951 ASIN:B000KNKSXG
Т. Tolstoi. «Avec Leon Tolstoi». Paris, 1975 (ფრანგულ ენაზე)
„მოგონებები“ — 1976. მე-2 გამოცემა — 1980 
„დღიური“ — 1979. მე-2 გამოცემა. — 1984

ლიტერატურა
 Коссов С. У дочери Льва Толстого в Риме: Т. Л. Сухотина-Толстая рассказывает о своём великом отце // Новое русское слово.— Нью-Йорк, 1938.— 13 февраля (№ 9141).— С. 2.
Коссов С. О детях Л. Н. Толстого: Беседа с Татьяной Львовной Сухотиной-Толстой: (Письмо из Рима) // Новое русское слово.— Нью-Йорк, 1940.— 21 апреля (№ 9936).— С. 2.
А. С. [Седых А.] Скончалась Татьяна Л. Сухотина-Толстая // Новое русское слово.— Нью-Йорк, 1950.— 24 сентября (№ 14030).— С. 1.
Александрова В. Дневник Татианы Толстой [The Tolstoy Home: Diaries of Tatiana Sukhotin-Tolstoy / Transl. by Alec Brown.— New York: Columbia Univ. Pr., 1951] // Новое русское слово.— Нью-Йорк, 1951.— 13 мая (№ 14262).— С. 8.
Иванов Вячеслав. О дневниках Т. Л. Сухотиной // Новый журнал.— Нью-Йорк, 1953.— Кн. 32.— С. 288—295.
Толстовский уголок в Париже [в Славянском институте при Парижском университете] // Новое русское слово.— Нью-Йорк, 1960.— 28 ноября (№ 17430).— С. 3 (Хроника).
Дар внучки Толстого [Т. М. Альбертини архива Т. Л. Сухотиной-Толстой Толстовскому музею в Москве] // Новое русское слово.— Нью-Йорк, 1975.— 18 июля (№ 23684).— С. 2.
Ценный дар [Т. М. Альбертини Толстовскому музею в Москве] // Новое русское слово.— Нью-Йорк, 1975.— 19 сентября (№ 23738).— С. 4 (Хроника).
Толстая А. Отец: Жизнь Льва Толстого // Новое русское слово.— Нью-Йорк, 1978.— 29 марта (№ 24529).— С. 4; 4 апреля (№ 24534).— С. 4; 20 апреля (№ 24548).— С. 4.
Бровцын Б. Дети и внуки Льва Толстого // Новое русское слово.— Нью-Йорк, 1983.— 19 ноября (№ 26304).— С. 6.
Кулагин А. В. Сухотина-Толстая Татьяна Львовна // Русские писатели, 1800—1917: Биографический словарь.— М.; СПб., 2019.— Т. 6: С—Ч.— С. 154—156: портр. ISBN 978-5-4469-1616-0
Маццуккелли С. Сухотина-Толстая Татьяна Львовна // Русское присутствие в Италии в первой половине XX века: Энциклопедия.— М.: РОССПЭН, 2019.— С. 636—638.— ISBN 978-5-8243-2316-0

სქოლიო

კატეგორია:ტოლსტოის ოჯახის წევრები
კატეგორია:ქალები ეროვნებისა და როლის მიხედვით
კატეგორია:ქალები რუსეთში
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით