დარია ვედრებისელი

დარია კონსტანტინეს ასული ვედრებისელი (ნამდვილი გვარი — მალიევა-კალგინა; დ. 1874, სოფ. ვედრება, ახლანდ. ქარელის მუნიციპალიტეტი, — გ. 25 მაისი, 1925, მცხეთაბულეიშვილი მ., დარია ვედრებისელი (მალიევა), ჟურნ. „ამირანი“, №9, 2003. — გვ. 97-100. ) — მწერალი, პუბლიცისტი, წარმოშობით ოსი, არქიტექტორ ანატოლი კალგინის ცოლი.

დაამთავრა ბაქოს ქალთა გიმნაზია (პედაგოგიური განხრით) და იქვე დაიწყო მუშაობა მასწავლებლად. აქტიურად ჩაება ბაქოს კულტურულ-საზოგადოებრივ ცხოვრებაში. 90-იანი წლებიდან დაიწყო ლიტერატურული საქმიანობა. მოთხრობებსა (მ. შ. „ხიზნები“, 1898) და ნარკვევებს აქვეყნებდა ბაქოს, თბილისის და პეტერბურგის რუსულ პრესაში („რუსსკოე ბოგატსტვო“, „კავკაზ“, „ზაკავკაზიე“). 1908 წელს პეტერბურგში ნ. გორბუნოვის გამომცემლობამ გამოსცა ვედრებისელის მოთხრობების კრებული „ხელუხლებელი კუთხე: ქართული მოთხრობები“ (II გამოცემა 1912, თბილისი). ვედრებისელს შემოქმედებითი და მეგობრული ურთიერთობა ჰქონდა ცნობილ ქართველ და რუს მოღვაწეებთან: ვ. კოროლენკოსა და ნ. მიხაილოვსკისთან, დ. ოვსიანიკო-კულიკოვსკისთან, ე. გაბაშვილთან, გ. თუმანიშვილთან, ნ. ნაკაშიძესთან, ა. ერისთავ-ხოშტარიასა და სხვებთან. დაკრძალულია მცხეთის სამთავროს ეკლესიის გალავანში.
ბიბლიოგრაფია
 Нетронутый уголок: Груз. рассказы. Т. 1, Санкт-Петербург , М.Д. Орехов, 1903.
ლიტერატურა
 სიგუა ა., მწერლები და პორტრეტები, თბ., 1977.
 ხუციშვილი ს., ქართველ მოღვაწეთა ნეკროპოლი, თბ., 1961.

სქოლიო

კატეგორია:დაბადებული 1874
კატეგორია:გარდაცვლილი 25 მაისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1925
კატეგორია:ოსი მწერლები