ფრანცისკო დე ვიტორია

ფრანცისკო დე ვიტორია (დ. დაახ. 1483 — გ. 12 აგვისტო, 1546, ასევე ცნობილი როგორც ფრანცისკო დე ვიქტორია) — ესპანელი რომის კათოლიკური ეკლესიის ფილოსოფოსი, თეოლოგი და იურისტი ესპანური რენესანსის ეპოქაში. შემქმნელია ფილოსოფიური ტრადიციისა — სალამანკის სკოლა, რომელმაც საფუძველი დაუდო ადრეულ თავისუფალი ბაზრის ეკონომიკასა და ინდივიდუალურ უფლებებს, გავლენა მოახდინა ლიბერტარიანული შეხედულებების განვითარებაზე. ვიტორიას ნაშრომი ბუნებით სამართალსა და გაცვლის თავისუფლებაზე დაეხმარა ავსტრიული სკოლის ეკონომისტებს ყურადღება გაემახვილებინათ ნებაყოფლობითი კომერციის მორალურ პრინციპებზე. ცნობილი სამართლიანი ომისა და საერთაშორისო სამართლის იდეებით, ვიტორიას მხრიდან ინდივიდუალური საკუთრების უფლებისა და ვაჭრობის თავისუფლების თავგანწირული დაცვა უმნიშვნელოვანესი იყო ეკონომიკური თავისუფლებისა და ჩაურევლობის ცნებების ფორმირებისათვის. ფრანცისკოსათვის ისტორიკოსებსა და სწავლულებს წარსულში „ინტერნაციონალური კანონის მამაც“ კი უწოდებიათ. ამერიკელი იურისტი არტურ ნუსბაუმი აღნიშნავს ვიტორიას განხილვას საზღვარგარეთ ვაჭრობის უფლებისა, რომელიც შემდგომში ინტერპრეტირებულ იქნა როგორც „კომერციის თავისუფლება.“ ფრანცისკოს მიერ ნებაყოფლობითი ყიდვა-გაყიდვის ხაზგასმამ და წინააღმდეგობამ მონოპოლიური წყობებისა იწინასწარმეტყველა მოგვიანებითი თავისუფალი ბაზრის ეკონომიკა. 
 სქოლიო 

კატეგორია:დაბადებული 1480-იანები
კატეგორია:გარდაცვლილი 1546
კატეგორია:გარდაცვლილი 12 აგვისტო
კატეგორია:ესპანელი თეოლოგები
კატეგორია:ესპანელი იურისტები