პიმაჩიოვინ-აკი

პიმაჩიოვინ-აკი — იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი, რომელიც მდებარეობს კანადის ტაიგაში მანიტობასა და ონტარიოს ტერიტორიაზე. ადგილის ფართობი 29,000 კვადრატულ კილომეტრზე მეტია (11,000 კვ. მილი) და მოიცავს ოთხი პირველი ერის წინაპართა მიწებს, მათ შორის პოპლარ-რივერის, ლითლ-გრანდ-რაპიდსის, პაუინგასის და ბლადვეინის პირველი ერის ტერიტორიებს. ამ ტერიტორიაში ასევე შედის მანიტობას პროვინციული ველური ბუნების პარკსა და ონტარიოს ვუდლანდ-კარიბუს პროვინციულ პარკს. მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლის ნომინაცია მოხდა დაცული ტერიტორიებისა და პირველი ერის რესურსების მეურვეობის შეთანხმების ხელმოწერით 2002 წელს. სახელი ოჯიბვეს ენაზე ნიშნავს „მიწა, რომელიც სიცოცხლეს იძლევა“ (ᐱᒪᒋᐅᐃᐧᓂ ᐊᑭ).

სარგებელი
პიმაჩიოვინ-აკის პარტნიორობა მიიჩნევს, რომ იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლს მრავალი სარგებელი მოაქვს. მსოფლიოს მასშტაბით იუნესკოს ძეგლების მახლობლად მცხოვრებ თემებში განვითარდა სიამაყის გრძნობა ასეთი უნიკალური და განსაკუთრებული ადგილების დაცვისადმი და გაჩნდა ადგილობრივი ეკონომიკური განვითარებისა და დასაქმების შესაძლებლობები. სხვა პოტენციურ სარგებელს წარმოადგენს გაზრდილი მხარდაჭერა და დახმარება სხვა ორგანიზაციების, მთავრობების, ბიზნესებისა და მოხალისეების მხრიდან.

ისტორია
სამთავრობო მხარდაჭერა
თავდაპირველად Manitoba Hydro-მ დაგეგმა ჰიდროენერგიის სადენების მთავარი მარშრუტი ამ ტერიტორიაზე. თანამდებობიდან გადადგომამდე რამდენიმე დღით ადრე, პრემიერ-მინისტრმა გარი დოერმა განაცხადა, რომ მთავრობა 10 მილიონ დოლარს შესწირავდა ფონდს, რომელიც განკუთვნილი იყო იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლისთვის ვინიპეგის ტბის აღმოსავლეთით. მანიტობის ახალმა დემოკრატიულმა პარტიამ (NDP) განაცხადა, რომ Bipole III-ის აღმოსავლეთის მარშრუტი საფრთხეს შეუქმნიდა იუნესკოს ძეგლს და აცხადებდა, რომ ძეგლი უფრო მეტ სარგებელს მოუტანდა პირველ ერებს. NDP-მ შესთავაზა უფრო გრძელი და ძვირადღირებული ალტერნატიული ხაზი მანიტობას დასავლეთით, რათა შეენარჩუნებინათ აღმოსავლეთის მხარის გარემოს მთლიანობა და მხარი დაეჭირათ იუნესკოს ძეგლისთვის.

მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი
2004 წელს კანადის პარკებმა ფედერალური მთავრობის სახელით  მსოფლიო მემკვიდრეობის საცდელ სიაში წარადგინეს (v), (vii), (ix) და (x) კრიტერიუმების მიხედვით. 2013 წელს ძეგლი განსახილველად წარადგინეს. მსოფლიო მემკვიდრეობის კომიტეტმა გადადო შეტანა, რათა ნომინატორებს დრო მისცემოდათ განაცხადის გარკვეული ასპექტების გასაუმჯობესებლად, ამავდროულად განაცხადეს, რომ კომიტეტს სჭირდებოდა შერეული ადგილების ნომინაციის პროცესის გაუმჯობესება, რადგან ამჟამად პროცესში არსებობდა სტრუქტურული პრობლემები, რაც შერეული ნომინაციების დამტკიცებას ართულებდა. 2016 წელს, განაცხადის მოდიფიკაციის შემდეგ, რომელიც ფოკუსირებული იყო ოჯიბვეს კულტურულ ტრადიციაზე, კომიტეტი მზად იყო ადგილი სიაში შეეტანა. თუმცა, კანადამ მოითხოვა და მიიღო გადადება მას შემდეგ, რაც პიკანგიკუმის პირველმა ერმა ონტარიოში უკან გაიწვია თავისი მხარდაჭერა.UNESCO bid for Manitoba-Ontario boreal forest suffers major blow, CBC News Manitoba, July 17, 2016 2018 წელს მსოფლიო მემკვიდრეობის კომიტეტმა ძეგლი შეიტანა იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში თავისი 42-ე სესიის დროს მანამაში, ბაჰრეინში.

სქოლიო

კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები კანადაში