მახონჯუა

მახონჯუის მთები () — მცირე მთებისა და გორაკების რიგი, რომელიც მოიცავს 120 × 60 კილომეტრის ფართობს, დაახლოებით 80 % მდებარეობს მპუმალანგაში, სამხრეთ აფრიკის პროვინციაში, ხოლო დანარჩენი — მეზობელი ესვატინის ტერიტორიაზე. ის შეადგენს ბარბერტონის მწვანე ქვის სარტყლის 40 %-ს.

ისტორია
სვაზები და სხვა მწყემსი ხალხები სავარაუდოდ აძოვებდნენ იქ თავიანთ საქონელს, ვიდრე ევროპელები არ ჩამოვიდნენ 1860-იან წლებში. ოქრო აღმოაჩინეს კაპსჰოპთან ახლოს 1875 წელს, მაგრამ ჯორჯ ბარბერისა და მისი ბიძაშვილების ფრედისა და ჰარი ბარბერების აღმოჩენამ გამოიწვია ოქროს ციებ-ცხელება 1884 წელს, რაც ქალაქ ბარბერტონის დაარსებას უძღოდა წინ. მოგვიანებით მას ჩრდილი მიაყენა 1886 წლის ვიტვატერსრანდის ოქროს ციებ-ცხელებამ.

ეკონომიკური თვალსაზრისით, სამთო მოპოვება კლებულობს და ახლა მთავარი საქმიანობებია ხე-ტყის ჭრა და საძოვრად გამოყენება. კომერციული პლანტაციები აშენებენ ფიჭვსა და ევკალიპტს.

2009 წელს განაცხადი წარადგენეს რეგიონის მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლად კლასიფიკაციისთვის. მახონჯუა იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი 2018 წელს გახდა.

სქოლიო

კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში