ცხრა ქალწული

ცხრა ქალწული — მიხეილ ჯავახიშვილის მოთხრობა. პირველად გამოქვეყნდა 1935 წელს.

 შინაარსი 
ახალგაზრდა ინჟინერი ზურაბი მოსკოვში უმცროსი დის — ელენეს დეპეშას იღებს. და ქორწინების შესახებ ატყობინებს. ზურაბი გაოგნებულია. ელენეს მისალოც დეპეშას უგზავნის და სთხოვს, ყველაფერი დაწვრილებით გააგებინოს, თუმცა, პასუხად უკვე დედის დეპეშა მოდის, რომელიც უფროს ვაჟს სასწრაფოდ იხმობს თბილისში.

თბილისში ზურაბი აღმოაჩენს, რომ მისი და ქორწინებიდან სულ რაღაც ათიოდე დღეში მიუტოვებია ქმარს, რის გამოც, ქალი ლოგინად ჩავარდნილა. სასოწარკვეთილი დედა ყველაფერს უამბობს ვაჟს და ეუბნება, რომ სიძეს ანტონ მახარაშვილი ერქვა. ზურაბი სიძის საძებნელად მიდის,  პოულობს და გამოგონილი ისტორიით და სახელით ახერხებს მასთან დაახლოებას. მის წინაშეა ახალგაზრდა, ლამაზი მამაკაცი — გაქნილი დონ-ჟუანი, რომელიც ახალ მეგობარს დარდიმანდულად უყვება თავის რომანტიკულ თავგადასავლებს. ურიცხვ საყვარლებთან ერთად, ანტონი "ცოლების კოლექციით" ამაყობს: სამი წლის განმავლობაში მას ცხრა სხვადასხვა ასაკის, ეროვნების, გარეგნობისა და წარმოშობის ქალწულზე ქორწინება და შემდეგ მათი მიტოვება მოუსწრია. სიძის ცინიზმით და ეგოიზმით აღშფოთებული ზურაბი შურს იძიებს: სამუდამოდ უკარგავს მას უნარს — კიდევ მოხიბლოს ქალები.

მოთხრობაში ირიბადაა გაკრიტიკებული 20-30-იანი წლების სსრკ-ში დამკვიდრებული და ფართოდ მხარდაჭერილი თავისუფალი ურთიერთობები, ასევე, ქორწინების და განქორწინების სიიოლე."ჩვენი კანონიც ჩვენვე დავწერეთ მე ნამდვილი საბჭოთა მოქალაქე გახლავარ და იმ კანონით ვსარგებლობ, რომელიც ნებას მაძლევს, მაშინვე გავეყარო ცოლს, როცა კი მოვისურვებ."

 პერსონაჟები 

 ზურაბი, იგივე კოტე — ინჟინერი
 ელენე — მისი უმცროსი და, სტუდენტი
 მართა — მათი დედა
 ანტონ მახარაშვილი — ელენეს ქმარი.

კატეგორია:მიხეილ ჯავახიშვილის ნაწარმოებები