ფინეთის კონსტიტუცია

ფინეთის კონსტიტუცია () — ფინეთის ეროვნული სამართლის უზენაესი კანონი. კონსტიტუცია განსაზღვრავს მმართველობის საფუძველს, სტრუქტურასა და ორგანიზაციას, კონსტიტუციურ ორგანოებს შორის ურთიერთობას, ფინეთის მოქალაქეებისა და ზოგადად, ინდივიდების ფუნდამენტურ უფლებებსა და თავისუფლებებს. თავდაპირველად საკონსტიტუციო აქტი ფინეთის დამოუკიდებლობის მოპოვებიდან (1917) მალევე, 1919 წელს მიიღეს. ამჟამინდელი კონსტიტუცია 2000 წლის 1-ელ მარტს შევიდა ძალაში.

ისტორიული ფონი და რეფორმა
ფინეთის ამჟამინდელი კონსტიტუციური დებულებები თავმოყრილია ერთ კანონში — ფინეთის კონსტიტუციაში (731/1999). გაერთიანებამდე ფინეთის კონსტიტუციური დებულებები ოთხ ცალკეულ კანონში იყო მოცემული, რომელთაც კონსტიტუციური სტატუსი ჰქონდათ: 1919 წლის საკონსტიტუციო აქტში (; ), პარლამენტის 1928 წლის აქტში (; ), 1922 წლის სამინისტროთა ვალდებულებების აქტი (; ) და 1922 წლის იმპიჩმენტის უზენაესი სასამართლოს აქტი (; ). აღნიშნული კანონები ერთმანეთს შეერწყა და ცალკე კონსტიტუციის სახით ჩამოყალიბდა.Suomen perustuslaki. Finlex database. Retrieved 2017-03-31. Finlands grundlag. Finlex database. Retrieved 2024-04-23. 

იხილეთ აგრეთვე
კონსტიტუციონალიზმი
კონსტიტუციური სამართალი

სქოლიო

კატეგორია:ფინეთის მთავრობა
კატეგორია:ფინეთის სამართალი
კატეგორია:კონსტიტუციები ქვეყნების მიხედვით
კატეგორია:2000 წელი პოლიტიკაში