ანა ვოლკოვა

ანა ვოლკოვა (, დ. 17 აპრილი, 1902, სანქტ-პეტერბურგი — გ. 2 აგვისტო, 1973, ესპანეთი) — რუსი თეთრი ემიგრანტი, რომელიც გაასამართლეს მეორე მსოფლიო ომის დროს ნაცისტური გერმანიისთვის ჯაშუშობისთვის (დაქირავებული ტაილერ კენტის მიერ, კრიპტოგრაფი ლონდონში ამერიკის საელჩოში). მემარჯვენე კლუბის მდივანი, რომელიც ეწინააღმდეგებოდა ბრიტანეთის მონაწილეობას მეორე მსოფლიო ომში.

ბიოგრაფია
 ადრეული წლები 

ანა ვოლკოვა, კონტრადმირალ ნიკოლაი ვოლკოვის (1870–1954), რუსეთის იმპერიის უკანასკნელი საზღვაო ატაშე ლონდონში და ვერა ვოლკოვას უფროსი ქალიშვილი და  ა. ვოლკოვ-მურომცევის შვილიშვილია. რევოლუციის შემდეგ მისმა ოჯახმა გადაწყვიტა ინგლისში საცხოვრებლად დარჩენა და 1935 წლის 10 სექტემბერს, ნატურალიზაციის შემდეგ, ისინი ყველანი გახდნენ ბრიტანეთის ქვეშევრდომები. 1923 წლიდან ვოლკოვას ოჯახი მართავდა  კაფეს „რუსული საჩაიე“ სამხრეთ კენსინგტონში, ჰარინგტონ-როუდის 50-ში, ბუნების ისტორიის მუზეუმიდან არც თუ ისე შორს, რომელიც პოპულარული შეხვედრის ადგილი იყო თეთრი ემიგრანტებისთვის.Admiral Wolkoff's file in The National Archives (KV 2/2258)

ანას და მის მამას ჰქონდათ უკიდურესი მემარჯვენე შეხედულებები და თანაუგრძნობდნენ გერმანიაში დამყარებულ ნაცისტურ რეჟიმს. ანა 1930-იანი წლების განმავლობაში რამდენჯერმე ეწვია ქვეყანას და, მისი თქმით, შეხვდა ჰანს ფრანკს და რუდოლფ ჰესს. მისმა მოგზაურობამ MI5-ის ინტერესი გამოიწვია და შედეგად, 1935 წლიდან, ანა საიდუმლო მეთვალყურეობის ქვეშ მოექცა, როგორც პოტენციური გერმანელი ჯაშუში. ამბობდნენ, რომ იგი დაკავშირებული იყო უოლის სიმპსონთან, მისი მოდის სტუდიის კლიენტთან, რომელიც ასევე იყო ეჭვმიტანილი გერმანელებისთვის მუშაობაში.

 მემარჯვენე კლუბი 

ვოლკოვა ეკუთვნოდა „Right Club“-ს, ბრიტანეთის ერთ-ერთ მრავალ ანტისემიტურ და ომის საწინააღმდეგო მოძრაობას, რომელიც დაახლოებით 350 ადამიანს ითვლიდა.Griffiths, Richard, Fellow Travellers of the Right, Constable, London, 1980, p.353-5,  also citing Archibald Ramsay as saying "our hope was to avert war" კლუბის დამფუძნებელი იყო კაპიტანი არჩიბალდ მაულ რამსეი, ბრიტანეთის პარლამენტის წევრი, რომელმაც არაერთხელ უარყო ნაციზმის მხარდაჭერის ბრალდებები და თქვა, რომ მისი კრიტიკოსები ანტისემიტიზმსა და ნაციზმს ურევდნენ ერთმანეთში. კლუბის წევრებს შორის იყვნენ უილიამ ჯოისი (შეუერთდა 1939 წლის 1 ივლისს, მაგრამ ერთი თვის შემდეგ გაემგზავრა გერმანიაში და დაიწყო მუშაობა რადიოში პროპაგანდისტად), A. Chesterton („ახალი უიღბლო ლორდების“ ავტორი),Chesterton, A.K.,The New Unhappy Lords, London, July 1965, reprinted in 1979 in U.S.A., Library of Congress Card no.67-24083 ფრენსის იიტს-ბრაუნი (ბესტსელერის ავტორი „ბენგალის ლანერების საქმეები და დღეები“), ადმირალი ვილმოტ ნიკოლსონი და მისი მეუღლე კრისტაბელი (ნაცისტებთან თანამშრომლობაში ბრალდებული, 4 წელი მოიხადა ჰოლოვეის ციხეში და გაამართლეს)Ramsay, p.78. და ართურ უელსლი, ველინგტონის მე-5 ჰერცოგი.Griffiths, p.355. ისინი ხშირად ატარებდნენ შეხვედრებს „რუსულ საჩაიეში“. თავის ავტობიოგრაფიაში, „უსახელო ომი“, რამზიმ თქვა:

 მეორე მსოფლიო ომის დროს 

1939 წლის სექტემბერში ომის დაწყებისთანავე, მემარჯვენე კლუბი ოფიციალურად დაიშალა,Griffiths, p.369. მაგრამ მისი ბევრი წევრი წავიდა მიწისქვეშეთში და აპირებდა გერმანიის გამარჯვების ხელშეწყობას. ვოლკოვამ იტალიის საელჩოს შუამავლის გამოყენებით — სამხედრო ატაშეს თანაშემწე პოლკოვნიკი ფრანჩესკო მარილიანო, დელ მონტეს ჰერცოგი — გაგზავნა ინფორმაცია ბერლინში, მათ შორის რეკომენდაციები ჯოისის პროპაგანდისტულ პროგრამებთან დაკავშირებით. თუმცა, ვოლკოვამ არ იცოდა, რომ MI5-ის რამდენიმე აგენტი აქტიურობდა მემარჯვენე კლუბში: მარჯორი მეკი, ჰელენ დე მუნკე (ბელგიელი მედია) და ჯოან მილერი (ახალგაზრდა არალეგალური აგენტი ფსევდონიმით „მის B“, რომელიც ოდესღაც ელიზაბეტ არდენის ოფისში მუშაობდა). ამ სამი ქალის წყალობით, MI5 B(5)b დეპარტამენტის ხელმძღვანელის, მაქსველ ნაითის ხელმძღვანელობით, ბრიტანელებმა სრულად იცოდნენ კლუბის საქმეები და შეეძლოთ გავლენა მოეხდინათ მის საქმიანობაზე.

1940 წლის თებერვალში ვოლკოვა შეხვდა, კრიპტოგრაფს აშშ-ს საელჩოში, ტაილერ კენტს, რომელიც იზიარებდა ვოლკოვას რწმენას. ის გახდა „Right Club“-ის ხშირი სტუმარი, მოგვიანებით კი ვოლკოვას და რამზის საელჩოდან მოპარული დოკუმენტები აჩვენა, რომელთაგან ყველაზე მნიშვნელოვანი იყო უინსტონ ჩერჩილისა და ფრანკლინ რუზველტის მიმოწერა.Griffiths, p.370 1940 წლის 13 აპრილს ვოლკოვა წავიდა კენტის ბინაში, რათა აეღო რამდენიმე დოკუმენტი. როგორც მოგვიანებით გაირკვა, გადაეღო ფოტოები ასლებისთვის. მიუხედავად იმისა, რომ მან ასლები გაგზავნა ბერლინში, ეს ვერ დადასტურდა. მისი ჯაშუშური საქმიანობა შეწყდა ჰელენ დე მუნკეს თხოვნით, გადაეგზავნა დაშიფრული წერილი უილიამ ჯოისს იტალიის საელჩოში კონტაქტის მეშვეობით. იგი დათანხმდა, მაგრამ ჯერ წერილი აჩვენა მაქსველ ნაითს.Griffiths, p.370.

 დაპატიმრება და სასამართლო პროცესი 

ანა ვოლკოვა და ტაილერ კენტი დააპატიმრეს 1940 წლის 20 მაისს ოფიციალური საიდუმლოების კანონის დარღვევისთვის.Griffiths, p.370, states that the offences were against Defence Regulations. მისი დაკავების შემთხვევითი მოწმე იყო 11 წლის ლენ დეიტონი, ჯაშუშური რომანების მომავალი ავტორი. ანა დაკითხეს ძველ ბეილიში, სერ უილიამ ჯოვიტის ხელმძღვანელობით. 1940 წლის 7 ნოემბერს ვოლკოვა დამნაშავედ ცნეს ყველა ბრალდებაში „მტრის დახმარების მცდელობისთვის“ და მიესაჯა 10 წლით თავისუფლების აღკვეთა. კენტს, როგორც ამერიკის მოქალაქეს, მხოლოდ 7 წელი მიესაჯა. სასჯელის ორი მესამედი მოიხადა ციხეში კუნძულ უაიტზე. 1945 წლის დეკემბერში იგი დეპორტირებული იქნა შეერთებულ შტატებში. ვოლკოვას ნატურალიზაციის მოწმობა 1943 წლის 17 აგვისტოს გაუუქმდა .

 განთავისუფლება და სიკვდილი 

1947 წელს ანა ვოლკოვა გაათავისუფლეს ციხიდან. იგი მუშაობდა მკერავად ფელიქს ჰოუპ-ნიკოლსონში.Griffiths, p.370, states that the offences were against Defence Regulations. ვოლკოვა 1973 წლის 2 აგვისტოს ესპანეთში ავტოკატასტროფაში დაიღუპა. მანქანას მართავდა ენიდ რიდელი (1903-1980), რომელიც ასევე თანაუგრძნობდა ფაშიზმს და იყო „Right Club“-ის წევრი.

სქოლიო

კატეგორია:მეორე მსოფლიო ომის მონაწილეები