მიხეილ გოცირიძე (ქიმიკოსი)

მიხეილ დავითის ძე გოცირიძე (დ. 21 თებერვალი, 1905, ხოტევი  — გ. 28 სექტემბერი, 1993, ძერჟინსკი) — ქართველი ქიმიკოსი, მანქანათმშენებელი.

 ბიოგრაფია 
მიხეილ დავითის ძე გოცირიძე დაიბადა რაჭის მაზრის სოფელ ხოტევში (ამბროლაურის მუნიციპალიტეტი) გლეხის ოჯახში. მისი ძმები იყვნენ ვიქტორ გოცირიძე — ინჟინერ-გვირაბმშენებელი, თბილისის მეტროს ერთ-ერთი დამაარსებელი და ილია (ილარიონ) გოცირიძე - ინჟინერი, რომელიც  მუშაობდა მოსკოვის მეტროს მშენებლობაზე.

მიხეილმა ხოტევში დაამთავრა ოთხწლიანი სკოლა და სწავლა განაგრძო თბილისის ქიმიურ ტექნიკუმში, რომლის დამთავრების შემდეგ, 1926 წელს, გაგზავნეს სტაჟირებაზე მოსკოვის ოლქში. სტაჟირების დასრულების შემდეგ მუშაობა დაიწყო ცვლის ტექნიკოსად. 1928 წელს სწავლა განაგრძო მოსკოვის მენდელეევის სახელობის ქიმიურ ინსტიტუტში. პარალელურად მუშაობდა ვოიკოვის სახელობის ქიმიური ქარხნის ლაბორატორიაში.

1930 წელს გადავიდა ნიჟნი-ნოვგოროდის მხარეში, ქალაქ ძერჟინსკში და დასაქმდა  N 80 ქარხნის მე-7 საამქროში. მუშაობა დაიწყო როგორც ცვლის ინჟინერმა და შემდგომ გადაიყვანეს საამქროს უფროსის მოადგილის თანამდებობაზე.

1939 წელს დაინიშნა N 3 საამქროს უფროსად, სადაც 1944 წლამდე იმუშავა. მეორე მსოფლიო ომის დროს ქარხანა ასრულებდა თავდაცვის სახელმწიფო კომიტეტის საპასუხისმგებლო დავალებებს.

1944 წელს მიხეილ გოცირიძე დაინიშნა ძერჟინსკის იაკობ სვერდლოვის სახელობის ქარხნის მთავარ ინჟინრად, ხოლო 1953-1960 წლებში იყო ქარხნის დირექტორი.

1956 წელს, მისი უშუალო მონაწილეობით N 3 საამქროს ბაზაზე მოეწყო „ოკას“ სარეცხი მანქანების აწყობის ახალი საამქრო, რომელმაც კონსტრუქციის სიმარტივისა და სანდოობის წყალობით სწრაფად დაიმკვიდრა ადგილი სამომხმარებლო საქონლის შიდა ბაზარზე.

მიხეილ გოცირიძის დირექტორობის დროს ძერჟინსკის ქარხანა მფარველობდა ქალაქის N2 ბავშვთა სახლს.

1960 წლიდან მიხეილ გოცირიძე ხელმძღვანელობდა ვოლგა-ვიატკის სახალხო მეურნეობის საბჭოს ქიმიური, ნავთობგადამამუშავებელი, რეზინისა და სამედიცინო მრეწველობის სამმართველოს. 1965 წელს, სამმართველოს ლიკვიდაციის შემდეგ, პენსიაზე გავიდა.

დაჯილდოებული იყო ლენინის, წითელი დროშის, წითელი ვარსკვლავის, შრომის წითელი დროშისა და საპატიო ნიშნის ორდენებითა და მრავალი მედლით.

1979 წელს მიენიჭა ქალაქ ძერჟინსკის საპატიო მოქალაქის წოდება.

გარდაიცვალა 1993 წლის 28 სექტემბერს. დაკრძალეს ძერჟინსკის საქალაქო სასაფლაოზე.

ლიტერატურა
დვალი, ი. ჩვენი რაჭა. - 2006. - გვ. 149.

რესურსები ინტერნეტში

კატეგორია:დაბადებული 21 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1905
კატეგორია:გარდაცვლილი 28 სექტემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1993
კატეგორია:ქართველი ქიმიკოსები
კატეგორია:ქართველი ემიგრანტები
კატეგორია:ლენინის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წითელი დროშის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წითელი ვარსკვლავის ორდენის კავალრები
კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები
კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები