მედეა კუჭუხიძე

მედეა კუჭუხიძე (დ. 10 ივლისი, 1937, თბილისი, საქართველო — გ. 10 თებერვალი, 2025) — ქართველი რეჟისორი და პედაგოგი. საქართველოს სახალხო არტისტი (1987).

 ბიოგრაფია 
1961 წელს დაამთავრა შოთა რუსთაველის სახელობის თბილისის სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის სარეჟისორო ფაკულტეტი. 1999 წლიდან ეწევა პედაგოგიურ მოღვაწეობას შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრისა და კინოს სახელმწიფო უნივერსიტეტში. 1964 წლიდან მუშაობს კოტე მარჯანიშვილის თეატრში დამდგმელ რეჟისორად. მის მიერ დადგმული სპექტაკლებიდან აღსანიშნავია: მარჯანიშვილის თეატრში: ვ.კანდელაკის „სოკრატე“, ლ.თაბუკაშვილის „ძველი ვალსი“, ჩ.დიკენსის „დიდი იმედები“, ლ.როსებას „პრემიერა“, და „პროვინციული ამბავი“, ჯ.იოსელიანის „ტაკიმასხარა“ და „საქართველოს უკანასკნელი დედოფალი“, გონძა მონ ჩიკამაცუს „შეყვარებულთა თვითმკვლელობა ციურ ბადეთა კუნძულზე“, ლ.ტოლსტოის „ანა კარენინა“, კ.ჩაპეკის „დედა“, გ.ხუხაშვილის „მთაწმინდის მთვარე“, ე.დე ფილიპოს „კომედიის ხელოვნება“, ა.მიუსეს „სიყვარული სახუმარო არ არის“, პ.კაკაბაძის „სამი ასული“, „ტყის ქალები“, „პორტოპოლოს ტუსაღები“, კ.გოცის „ლურჯი ურჩხული“, ტ.უილიამსის „იაგუნას ღამე“, ა.აფიონოგენოვის „შიში“, კ.ვოიტილას „ოქრომჭედლის სახელოსნოს წინ“, ძი-იუნის „დიადი მცირეში“ და სხვა. სოხუმის ქართულ თეატრში: ე.შვარცის „თოვლის დედოფალი“, ვ.კორასტილიოვის „მე მჯერა შენი“, ნ.დუმბაძის „მე ვხედავ მზეს“. სანკულტურის თეატრში: ბლაჟეკის „უხვი საღამო“. გრიბოედოვის თეატრში: გუდრიჩის, ჰაკეტის „ანა ფრანკის დღიური“. რუსთაველის თეატრში: ტ. უილიამსის „შუშის სამხეცე“. ავტორია პიესების: „ყბედი თუთიყუში“ და „ზღაპარ იყო“. მას ეკუთვნის სამეცნიერო შრომები: „მსახიობის ინდივიდუალურობა“, „თანამედროვე თეატრის სტანდარტიზაცია“, „თეატრალური მიმდინარეობა ანტიშექსპირიზმი“, „XX საუკუნის დასაწყისის ავანგარდთან შერწყმული ევროპული პოსტმოდერნიზმის ეპიგონური გამოხმაურებები ქართულ თეატრში“, „ნიკო ჭავჭავაძის აქსიოლოგია“, „ერდემონოლოგია“, „ტანჯვის აზრი“, „წერილი ქაოსიდან“ (ილია პრიგოჟინისა და ი.სტენგერსის მიხედვით). 1987[წელს მისი ინიციატვით თბილისში მოეწყო „კაბუკის“ თეატრის გასტროლები. შესრულებული აქვს შემდეგი როლები: ნორა ბერკი - ჯ.სინგის „ბინდი ველზე“ (1957 წელი, თეატრალური ინსტიტუტი), კამილა - ა.მიუსეს „სიყვარული სახუმარო არ არის“ (მარჯანიშვილის თეატრი, 1969), მერეი -ა.კრონინის „იუპიტერი იცინის“ (საქართველოს ტელევიზია, 1970). 2000 წელს მიიღო ღირსების ორდენი.

ჯილდოები და აღიარება
 1976 : საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწესაქართველოს საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს უწყებები. 1976. N6. გვ. 329.
 1983 : კოტე მარჯანიშვილის სახელობის პრემია სპექტაკლისთვის „პროვინციული ამბავი“
 1987 : საქართველოს სახალხო არტისტისაქართველოს საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს უწყებები. 1987. N2. გვ. 12.
 2000 : ღირსების ორდენი

ლიტერატურა
ვინ ვინაა საქართველოში: ქართული ბიოგრაფიული ცნობარი,  თბ., 1998-1999, გვ. 191; 
წიგნი ღირსებისა: ტ. 5, თბ., 2003, გვ. 338; 
2007 წლის საიუბილეო თარიღები: თეატრი, მუსიკა, კინო, ქორეოგრაფია, თბ., 2007, გვ. 69

 რესურსები ინტერნეტში 

სქოლიო

კატეგორია:დაბადებული 10 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1937
კატეგორია:გარდაცვლილი 10 თებერვალი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2025
კატეგორია:ქართველი რეჟისორები
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწეები
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები