ელისო კაკაბაძე

ელისო კაკაბაძე (დ. 13 სექტემბერი, 1929, თბილისი — გ. 30 აგვისტო, 1998, იქვე) — ქართველი მოჭადრაკე, სსრკ-ის სპორტის ოსტატი (1961), საქართველოს მრავალგზის ჩემპიონი ქალთა შორის, პედაგოგიურ მეცნიერებათა კანდიდატი.

 ბიოგრაფია 
დაიბადა 1929 წლის 13 სექტემბერს თბილისში. ჭადრაკით სტუდენტობისას დაინტერესდა, როდესაც თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტზე სწავლობდა. 1949 წელს მწვრთნელმა ვახტანგ ქარსელაძემ იგი პიონერთა სასახლის საჭადრაკო კაბინეტში მიიყვანა.

საქართველოს ჩემპიონის ტიტული პირველად 1953 წელს მოიპოვა. იგი ზედიზედ სამჯერ იყო ქვეყნის პირველი მოჭადრაკე (1953, 1954 წელს და 1955 წელს წწ.), ხოლო 1957 წელს წელს კვლავ დაიბრუნა ჩემპიონობა. სისტემატურად მონაწილეობდა საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატის ფინალებში, სადაც საუკეთესო შედეგს 1956 წელს (IV ადგილი) და 1960 წელს (VI ადგილი) მიაღწია. მას არაერთხელ ჰყავდა დამარცხებული მსოფლიო ჩემპიონი ელისაბედ ბიკოვა. სპეციალისტები მას „ლამაზი პარტიების ოსტატად“ მოიხსენიებდნენ მისი შემტევი და კომბინაციური სტილის გამო.

 სამეცნიერო მოღვაწეობა 
საჭადრაკო კარიერის პარალელურად, ელისო კაკაბაძე აქტიურად ეწეოდა სამეცნიერო მუშაობას იაკობ გოგებაშვილის სახელობის პედაგოგიკურ მეცნიერებათა ეროვნულ ინსტიტუტში. იყო პედაგოგიკის მეცნიერებათა კანდიდატი. გამოსცა ორი მონოგრაფია: „რა წავაკითხოთ ბავშვებს“ (1965) და „კლასგარეშე კითხვა რვაწლიან სკოლაში“ (1968).

 პირადი ცხოვრება 
ელისო კაკაბაძე დაქორწინებული იყო მოჭადრაკესა და ინჟინერ-მეტალურგ შოთა ცინცაძეზე (1915–1995). გამოირჩეოდა მუსიკალური ნიჭით, ასრულებდა რუსულ რომანსებს გიტარის თანხლებით. სიცოცხლის ბოლო წლებში მხედველობა დაკარგა. გარდაიცვალა 1998 წლის 30 აგვისტოს.

სქოლიო

 ლიტერატურა 



კატეგორია:დაბადებული 13 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1929
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:გარდაცვლილი 1998
კატეგორია:ქართველი მოჭადრაკეები
ელისო