დოდო ვადაჭკორია

დოდო ალექსანდრეს ასული ვადაჭკორია (ქალიშვილობის გვარი — ხიმშიაშვილი)  (დ. 5 ივნისი, 1923, ქუთაისი, — გ. 22 დეკემბერი, 2017) — ქართველი მწერალი და მთარგმნელი. 

დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიული ფაკულტეტი (1946). იყო სსრკ მწერალთა კავშირის საბავშვო და ახალგაზრდული ლიტერატურის სექციის ბიუროს წევრი (1972), საკავშირო საბავშვო და მხატვრული ლიტერატურის საბჭოს წევრი (1985). პირველი მოთხრობა „ჭრელი ხელთათმანები“ 1950 წელს გამოაქვეყნა, პირველი კრებული „უცნაური დედობილი“ — 1959 წელს. გამოქვეყნებული აქვს რამდენიმე კრებული. თარგმნა ვ. მედვედევის, ბ. კამოვისა და სხვათა ნაწარმოებები, უკრაინული და შვედური ზღაპრები. მისი ნაწარმოებები თარგმნილია რუსულ ენაზე. არის შიო მღვიმელის სახელობის პრემიის ლაურეატი (1986). მიღებული აქვს ღირსების ორდენი (1999). მისი ძმა, მწერალი კოტე ხიმშიაშვილი დახვრიტეს 1942 წელს ანტისაბჭოთა შეთქმულებაში მონაწილეობისთვის. 2020 წელს დოდო და კოტე ხიმშიაშვილების სახელი მიენიჭა ქუჩას თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში.  
 ბიბლიოგრაფია 
 ყოჩივარდები, თბ., 2014.
 დედის ლოცვა, თბ., 2005.
 ვინ მივა პირველი საქართველოში, თბ., 2000.
 ვარსკვლავები საჩუქრად, თბ., 1984.
 ერთი კალთა სიყვარული, თბ., 1978. : საბავშო (ავტორი). - ნაკადული, 1978. - 168გვ.
 ბროლის ციგა, თბ., 1972.
 გოლიათი კაკალი, თბ., 1969.
 თეთრი კენჭი, თბ., 1962.
 გაზაფხული, მზე და სიყვარული, თბ., 1962.
 უცნაური დედობილი, თბ., 1959.

ლიტერატურა

რესურდები ინტერნეტში

კატეგორია:დაბადებული  5 ივნისი
კატეგორია:დაბადებული 1923
კატეგორია:გარდაცვლილი 22 დეკემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2017
კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი საბავშვო მწერლები
კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები