ვლადიმირ ვიდრიჩი

ვლადიმირ ვიდრიჩი (, დ. 20 აპრილი, 1875, ზაგრები — გ. 29 სექტემბერი, 1909, ვრაპჩე) — ხორვატი პოეტი, იურისტი, სამართლის დოქტორი (1903).

ბიოგრაფია
დაიბადა სლოვენური წარმოშობის მდიდარ ოჯახში. სწავლობდა სამართალს პრაღასა და ზაგრებში. სტუდენტობის წლებში იყო სერბეთის თანამეგობრობის წევრი, ერთ-ერთი ორგანიზატორი და აქტიური მონაწილე ანტისამთავრობო დემონსტრაციის დროს, ფრანც ჯოზეფის ზაგრებში ვიზიტისას (1895). 6 თვიანი პატიმრობის შემდეგ იგი გაათავისუფლეს, მაგრამ მთელი ცხოვრება პოლიტიკურად არასანდო პერსონად დარჩა.

1903 წელს მიიღო დოქტორის ხარისხი და  მუშაობდა იურისტად.

ის გაურკვეველ ვითარებაში, ზაგრების გარეუბანში, ფსიქიურად დაავადებულთა საავადმყოფოში გარდაიცვალა. დაკრძალეს მიროგოჯის სასაფლაოზე.

შემოქმედება
ლექსების წერა სკოლის წლებში დაიწყო და პირველი აღიარება მიიღო პოემისთვის „Boni mores“, რომელიც 1897 წელს გამოიცა.

ვ.ვიდრიხი — ავტორია პოეზიისა, რომელიც სიმბოლიზმისა და იმპრესიონიზმის ელემენტების ერთობლიობას წარმოადგენს, ელეგანტური ფორმით, მომხიბვლელი თავისი გულწრფელობით, ლირიკული პოეზიით. გამორჩეული ელემენტებით პოეტმა შეძლო ხელახლა შეექმნა შორეული ანტიკურობის გარემო და საგნები, შორეული ქვეყნების კლასიკური ანტიკურობის სურათები და ლეგენდები. მას ეკუთვნის ლექსები „Boni mores“ და „Noc na Nilu“. ნაადრევ სიკვდილამდე მან დაწერა მხოლოდ 40-მდე ლექსი, რომელთა უმეტესობა მან თავად გამოაქვეყნა 1907 წლის კრებულში, უბრალო სახელწოდებით — Pjesme (ლექსები).

ხორვატი ლიტერატურის ისტორიკოსი ივო ფრანგეში წერდა:

ლიტერატურა
 Vidrić, Vladimir

სქოლიო

კატეგორია:ხორვატი მწერლები