ნიკოლოზ სოროკინი

ნიკოლოზ სოროკინი (დ. 29 იანვარი, 1900, კიევი — გ. 16 მარტი, 1984, თბილისი) — ქართველი მოჭადრაკე, ოსტატი და საკავშირო კატეგორიის მსაჯი. საქართველოს სამგზის ჩემპიონი (1928, 1947, 1951).

 ბიოგრაფია 
ნიკოლოზ სოროკინი 1926 წელს კიევიდან თბილისში გადმოვიდა საცხოვრებლად, სადაც იმ დროისთვის უკვე უკრაინის ერთ-ერთ უძლიერეს მოჭადრაკედ ითვლებოდა. ბავშვობაში იგი ალექსანდრე ალიოხინსაც შეხვედრია ერთდროული თამაშის სეანსში, რასაც ყოველთვის სიამაყით იხსენებდა.

სოროკინი გამოირჩეოდა თავისებური ხასიათით — იგი მხოლოდ შეჯიბრებებში მონაწილეობდა, არასოდეს ყოფილა მწვრთნელი და არ ჰყოლია მოწაფეები. მიუხედავად ამისა, იგი ჭადრაკის დიდი პოპულარიზატორი იყო. თითქმის ოცი წლის განმავლობაში (1927–1947) რედაქტორობდა გაზეთ „ზარია ვოსტოკას“  საჭადრაკო განყოფილებას.

 საჭადრაკო კარიერა 
საქართველოში ჩამოსვლისთანავე სოროკინმა წარმატებას მიაღწია და 1928 წელს, ქვეყნის პირველ ჩემპიონატში, ვიქტორ გოგლიძესთან ერთად I-II ადგილები გაიყო. საერთო ჯამში, მან სამჯერ მოიპოვა საქართველოს ჩემპიონის ტიტული (1928, 1947, 1951) და ოთხჯერ გახდა თბილისის ჩემპიონი (1936, 1939, 1941-42, 1949).

ოსტატის წოდება პირველად 1933 წელს მიიღო, თუმცა 1935 წელს, მაშინდელი მკაცრი წესების გამო, ჩამოართვეს. წოდება მხოლოდ 1958 წელს დაიბრუნა, როდესაც მოსკოველ ოსტატ გ. ფრიდშტეინთან საკვალიფიკაციო მატჩი ყაიმით (7:7) დაასრულა.

ნიკოლოზ სოროკინი 20-30-იან წლებში საბჭოთა კავშირის რეკორდსმენი იყო დაფაზე დაუხედავად თამაშში. იგი ერთდროულად 15 დაფაზე ასრულებდა ასეთ სეანსებს, რაც იმ პერიოდში უიშვიათესი მოვლენა იყო.

 სამსაჯო მოღვაწეობა 
ცხოვრების ბოლო წლებში სოროკინი აქტიურად მსაჯობდა დიდ ტურნირებს. 1955 წელს მიენიჭა რესპუბლიკური, ხოლო 1960 წელს საკავშირო კატეგორიის მსაჯის წოდება. მას ხშირად იწვევდნენ სამსაჯოდ რუსეთში გამართულ შეჯიბრებებზეც.

სქოლიო

 ლიტერატურა 



კატეგორია:დაბადებული 29 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1900
კატეგორია:კიევში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი მოჭადრაკეები