მატილდე სერაო

მატილდე სერაო (    ; დ. 14 მარტი, 1856 – გ. 25 ივლისი, 1927)  — იტალიელი ჟურნალისტი და რომანისტი . ის იყო პირველი ქალი, რომელიც გამოიძახეს იტალიური გაზეთის Il Corriere di Roma და მოგვიანებით Il Giorno-ს რედაქტორად. სერაო ასევე იყო გაზეთ Il Mattino- ს თანადამფუძნებელი და რედაქტორი და რამდენიმე რომანის ავტორი. მას არასოდეს მიუღია ნობელის პრემია ლიტერატურაში, მიუხედავად იმისა, რომ ექვსჯერ იყო ნომინირებული. 

 ბიოგრაფია 
სერაო დაიბადა საბერძნეთის ქალაქ პატრაში, იტალიელი მამის, ფრანჩესკო სერაოსა და ბერძენი დედის, პაოლინა ბორელის (ან ბონელის) ოჯახში. Romani, Gabriella (2006). "Matilde Serao (1856–1927)." In: Encyclopedia of Italian Literary Studies. New York: Routledge, p. 1735.  მისი მამა, ნეაპოლელი ჟურნალისტი, პოლიტიკური მიზეზების გამო საბერძნეთში ნეაპოლიდან წავიდა ემიგრაციაში.  

1860 წელს ოჯახი დაბრუნდა იტალიაში, ჯერ კარინოლაში, შემდეგ კი ნეაპოლში. სერაო გაიზარდა სიღარიბეში და მუშაობდა სკოლის დირექტორად. მან ეს გამოცდილება მოგვიანებით აღწერა მოთხრობების წიგნის წინასიტყვაობაში, სახელწოდებით Leggende Napolitane (ნაპოლის ლეგენდები, 1881). მან პოპულარობა პირველად მოიპოვა მას შემდეგ, რაც გამოაქვეყნა თავისი მოთხრობები Il Piccolo- ში, გაზეთში, რომელსაც რედაქტირებდა როკო დე ზერბი . 1883 წელს გამოქვეყნდა მისი პირველი რომანი, Fantasia (ფანტაზია), რომელმაც დაამკვიდრა იგი, როგორც ავტორი, რომელსაც შეუძლია წეროს სენტიმენტებითა და ანალიტიკური დახვეწილობით.

1880-დან 1886 წლამდე ის ცხოვრობდა რომში, სადაც დაწერა  მოთხრობების  ხუთტომეული და რომანები, რომლებიც ეხებოდა უბრალო ადამიანების ბრძოლას და გამოირჩეოდა დაკვირვების დიდი სიზუსტითა და ჩანაფიქრის სიღრმით.

ქმართან, ედოარდო სკარფოგლიოსთან ერთად, მან დააარსა Il Corriere di Roma, პირველი იტალიური მცდელობა ყოველდღიური ჟურნალის მოდელირებისა პარიზული პრესის მიხედვით. გაზეთი ხანმოკლე იყო და მისი დაშლის შემდეგ სერაო გადავიდა ნეაპოლში, სადაც გამოსცა Il Corriere di Napoli . 1892 წელს მან მეუღლესთან ერთად დააარსა Il Mattino, რომელიც გახდა ყველაზე მნიშვნელოვანი და  კითხვადი ყოველდღიური გაზეთი სამხრეთ იტალიაში. მან დააარსა საკუთარი გაზეთი Il Giorno 1904 წელს და მართავდა გარდაცვალებამდე. ჟურნალისტური კარიერის სტრესი არანაირად არ ზღუდავდა მის ლიტერატურულ საქმიანობას; 1890-1902 წლებში მან დაწერა რომანები, რომლებშიც ადამიანების პერსონაჟი გამოხატულია მგრძნობიარე ბუნებით.  მათი უმეტესობა ითარგმნა ინგლისურად. მეცხრამეტე საუკუნის ბოლოს ინგლისელმა რომანისტმა ჯორჯ გისინგიმ წაიკითხა მისი სამი ნაწარმოები იტალიურ ენაზე 1894 წლის ნოემბრიდან 1895 წლის იანვრის დასაწყისში. Coustillas, Pierre ed. London and the Life of Literature in Late Victorian England: the Diary of George Gissing, Novelist. Brighton: Harvester Press, 1978, pp.351-3.

სერაო იყო 1925 წლის ანტიფაშისტური ინტელექტუალების მანიფესტის ხელმომწერი. ის იყო ფაშისტური ქალთა ჟურნალის, ლიდელის ერთ-ერთი თანამშრომელი. 

ედოარდო სკარფოლიოს გარდაცვალების შემდეგ (1917), სერაო დაქორწინდა ჯუზეპე ნატალიზე. როდესაც მისი მეორე ქმარიც გარდაეცვალა, ის მარტო დარჩა, მაგრამ 1920-იან წლებში ჟურნალისტური და ლიტერატურული მოღვაწეობა იგივე ენერგიით განაგრძო. 1926 წელს იგი იყო ნომინირებული ნობელის პრემიაზე ლიტერატურის დარგში, მაგრამ მისი კანდიდატურა მუსოლინიმ შეაჩერა ფაშიზმის წინააღმდეგ პოზიციების გამო.  ნობელის პრემია მიენიჭა გრაცია დელედდას.

მატილდა გარდაიცვალა 1927 წელს გულის შეტევით, წერის პროცესში. იგი დაკრძალეს ნეაპოლის პოჯიორელეს სასაფლაოზე, საოჯახო სამლოცველოში.

 რესურსები ინტერნეტში 
 Matilde Serao at the Women Film Pioneers Project
 სქოლიო 

კატეგორია:XIX საუკუნის იტალიელი ქალი მწერლები
კატეგორია:XX საუკუნის იტალიელი ქალი მწერლები
კატეგორია:იტალიელი ანტიფაშისტები
კატეგორია:XX საუკუნის იტალიელი რომანისტები
კატეგორია:გარდაცვლილი 1927
კატეგორია:დაბადებული 1856
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით