იგორ კობრინი

იგორ კობრინი (, დ. 2 თებერვალი, 1951, ლვივი — გ. 11 დეკემბერი, 2023) — უკრაინელი კინორეჟისორი და სცენარისტი, უკრაინის დამსახურებული არტისტი (2008), უკრაინის კინემატოგრაფისტთა ეროვნული კავშირის წევრი, „Telekon“ სტუდიის დირექტორი. 

ბიოგრაფია
დაიბადა 1951 წლის 2 თებერვალს ლვივში. 1973 წელს დაამთავრა ლვივის უნივერსიტეტი. 1981 წელს დაამთავრა კიევის ი. კ. კარპენკო-კაროგოს სახელობის სახელმწიფო თეატრალური ხელოვნების ინსტიტუტი კინოსა და ტელევიზიის რეჟისორის სპეციალობით. 1982 წლიდან მუშაობს სტუდიაში „Укртелефільм“,ხოლო 1992 წლიდან — სტუდი „Телекон“-ის დამფუძნებელად და დირექტორად.

ჩიკაგოსა და ჰიუსტონის (აშშ), იუგოსლავიის საერთაშორისო კინოფესტივალების ლაურეატი.

2008 წლის 21 ნოემბერს მიენიჭა „უკრაინის დამსახურებული არტისტის“ წოდება —  მნიშვნელოვანი პირადი წვლილისთვის უკრაინაში 1932-1933 წწ. ჰოლოდომორის  75-ე წლისთავთან დაკავშირებით, უკრაინელი ხალხის გენოციდის მსხვერპლთა ხსოვნის პატივისცემად თავდაუზოგავი აქტივობისთვის.

იგორ კობრინი 5 ნაწილიანი დოკუმენტური ფილმის „1941. აკრძალული სიმართლე“ ავტორია, რომელიც უკრაინის ტელეარხზე გადიოდა 2013 წლის 7 თებერვლიდან 7 მარტამდე.

2023 წლის 10 დეკემბერს ის 72 წლის ასაკში გარდაიცვალა. მისმა ერთ-ერთმა კოლეგამ, სტელა კლომინსკაიამ, გაავრცელა ინფორმაცია მისი გარდაცვალების შესახებ.https://kino.24tv.ua/ru/umer-igor-kobrin-kakaja-prichina-smerti_n2451032

ფილმოგრაფია
1985 — სასწაულები გარბუზიანში
1986-1988 — ჩერნობილი: დროის ორი ფერი (უკრ. Чорнобиль: Два кольори часу) (2 ეპიზოდი)
1988 — მარია (უკრ. Марія)
1987 — უკრაინა მღერის ბედნიერებაზე (უკრ. Про щастя співає Україна)
1992 — გამოღვიძება (უკრ. Пробудження)
1996 — არ მინდა გავიხსენო (უკრ. Не хочу згадувати (Чорнобиль-96))
1997 — თავისუფლების მძევლები (უკრ. Zaruchniki Svoboda)
2001 — იმედებისა და ილუზიების ქრონიკა. ისტორიის სარკე (უკრ. Хроніка надій та ілюзій. Дзеркало історії))
2004 — ფორთოხლის ნაჭერი (უკრ. Orange slice) (3 ეპიზოდი)
2005 — ხაფანგი (უკრ. „Пастка“) (2 ეპიზოდი)
2005 — სისხლიანი ბილიკი ვრცელდება (უკრ. "Crooked trail is spreading") (2 ეპიზოდი)
2006 — ტაძარი სისხლში (უკრ. Слід кривавий стелиться) (10 ეპიზოდი)
2008 — პურის გილიოტინა (უკრ.  Хлібна гільйотина) (3 ეპიზოდი)
2009  — გენერალური რეპეტიცია (უკრ. „Генеральна репетиція“) (2 ეპიზოდი)
2013 - 1941. აკრძალული სიმართლე (უკრ. 1941. Заборонена правда)
2020 - 1945 (უკრ. 1945) (4 ეპიზოდი)
2023  — დაბრუნება. ვასილი კრიჩევსკი (უკრ. Povernennya. Vasyl Krichevsky)

ჯილდოები
1989 —  ტ. გ. შევჩენკოს სახელობის უკრაინის სსრ სახელმწიფო პრემია — ფილმისთვის "ჩერნობილი: დროის ორი ფერი".
1995 — გრან პრი „Золотий витязь“ (IFF, ნოვი სადი, იუგოსლავია) — ფილმისთვის "ჩერნობილი: დროის ორი ფერი"
1996 — გრან პრი "ოქროს კამერა" (IFF, ჩიკაგო, აშშ) — ფილმისთვის "დაბრუნება ჩერნობილში"
1996 — ვერცხლის პრიზი (IFF, ჰიუსტონი, აშშ) — ფილმისთვის "დაბრუნება ჩერნობილში"
2007 — ეროვნული პრემია "ტელეტრიუმფი" (უკრაინა) — ფილმისთვის "Cathedral on Blood"
2008 — უკრაინული კონკურსის გრან პრი "მედია უკრაინის საზოგადოების შემწყნარებლობისა და კონსოლიდაციისთვის" (უკრაინა) — ფილმისთვის "Cathedral on the Blood"
2008 — უკრაინის დამსახურებული არტისტი
2013 — ეროვნული პრემია "ტელეტრიუმფი" (უკრაინა) — ფილმისთვის "1941"

სქოლიო

კატეგორია:უკრაინელი კინორეჟისორები
კატეგორია:ლვოვში დაბადებულები