ოლეგ მურაენკო

ოლეგ მურაენკო ( დ. 1973 — გ. 2002 ) — ყაზახი სერიული მკვლელი, რომელსაც ბრალი მიუძღვოდა  ექვსი ქალის მკვლელობაში პეტროპავლოპვსკში 2000 წლის მარტიდან ნოემბრამდე, მას შემდეგ რაც ციხიდან  გაათავისუფლეს შეცდომით 1998 წელს. ხანგრძლივი გამოძიებისა და თითის ანაბეჭდების დახმარებით  დაპატიმრების შემდეგ, იგი გაასამართლეს და სიკვდილით დასაჯეს. განაჩენი აღსრულდა 2002 წელს.  

 ბიოგრაფია 
მურაენკოს შესახებ მხოლოდ მცირე ინფორმაცია მოიპოვება. დაიბადა 1973 წელს პეტროპავლოვსკში. იგი პოპულარობით სარგებლობდა  ქალაქის გოგონებსა და ქალებში, რომლებიც მურაენკოს  ახასიათებდნენ როგორც მაღალ და ლამაზ მამაკაცს და ადარებდნენ ყაზახ ალენ დელონს.   მურაენკოს ბრალი პირველად წაუყენეს  17 წლის ასაკში.  25 წლისა უკვე სამჯერ იყო ნასამართლევი  ყაჩაღობისა და ქურდობისთვის. ნოვოუკრაინკას კოლონიაში ბოლო სასჯელის მოხდის დროს  შეუერთდა ციხის ბანდას სახელწოდებით "კანონისა და წესრიგის საბჭო". 1998 წლის 19-20 ნოემბრის ღამეს, მურაენკო, რამდენიმე სხვა წევრთან ერთად, თავს დაესხა პატიმართა ჯგუფს, რომლებმაც უარი განაცხადეს მათ ბანდაში გაწევრიანებაზე, შედეგად, ერთი პატიმარი ცემისგან გარდაიცვალა, ხოლო სამმა მიიღო  ნეკნების, წვივების და შინაგანი ორგანოების მძიმე დაზიანება.  მომხდარზე დაიწყო სისხლის სამართლის გამოძიება, მაგრამ  საქმე ორი წელი გაჭიანურდა, ბრალის წაყენების გარეშე. ამასობაში, 1999 წლის 20 მაისს, მურაენკომ უკვე დატოვა ციხე და დაბრუნდა პეტროპავლოვსკში, სადაც მალევე დაიწყო მკვლელობების სერია.

2000 წლის 13 მარტს, დაახლოებით ღამის 2 საათზე, დახვდა ქალს, რომელიც სახლში ბრუნდებოდა მას შემდეგ, რაც საღამო მეგობრებთან ერთად კაფეში გაატარა. მურაენკომ ქალი საკუთარი თავშლით დაახრჩო, ხოლო როდესაც დარწმუნდა, გარდაცვლილი იყო, მოიპარა მსხვერპლის ტყავის ქურთუკი.  დანაშაულის ადგილის შესწავლისას ოფიცრებმა ვერ იპოვეს რაიმე მტკიცებულება, რომლის მიხედვითაც დაადგენდნენ  დამნაშავის ვინაობას, გარდა ქალის ჩანთაზე დარჩენილი თითის ანაბეჭდის მცირე ფრაგმენტისა. ერთი თვის შემდეგ, კიდევ ერთი მკვლელობა მოხდა ქალაქის სხვა ნაწილში: დაზარალებული წვეულებიდან სახლში ნასვამ მდგომარეობაში დაბრუნდა. როდესაც არ გამოვიდა ნათესავებთან კონტაქტზე, მიაკითხეს და  საწოლში იპოვეს პალტოს ტყავის ქამრით დამხრჩვალი.   როგორც პირველი მსხვერპლის შემთხვევაში, მისი ქურთუკი მოიპარეს და ისევ, რადგან არ არსებობდა მოწმე ან ფიზიკური მტკიცებულებები, გამომძიებლებმა ვერ გაარკვიეს რა მოხდა ზუსტად მკვლელობის ღამეს. თავის აღიარებით ჩვენებაში მურაენკომ განაცხადა, რომ ამბულატორიასთან გაიცნო ქალი, მას გაცილება შესთავაზა. მთვრალმა ქალი ის ჩაიზე მიიპატიჟა.  

ზაფხულში მურაენკომ კიდევ ერთი მკვლელობა ჩაიდინა.  სახლთან მეძავი დაახრჩო. ამ დანაშაულში ეჭვმიტანილად ითვლებოდა ტაქსის მძღოლი,  რომელმაც ქალი სახლთან ჩამოსვა, თუმცა მოგვიანებით ტაქსის მძღოლმა სანდო ალიბი წარმოადგინა. ზაფხულში პეტროპავლოვსკთან ახლოს მდებარე აგარაკზე კიდევ ერთი მეძავი მოკლეს, ამჯერად  დანით ან ნაჯახით. თვითმხილველების თქმით, გარდაცვალების წინა ღამეს ქალი ნახეს სხვადასხვა ჯიხურებთან სვამდა, მაგრამ მას არავინ ახლდა. ამ დროისთვის მთელ ქალაქში გავრცელდა ჭორები ქალების მკვლელი მანიაკის შესახებ, რამაც გამოიწვია ადგილობრივი ხელისუფლების შეშფოთება, რომლებიც იმ დროისთვის ჯერ კიდევ არ იყვნენ დარწმუნებული, რომ ეს სერიული კრიმინალის ჩადენილი იყო.  

ნოემბერში, ქალაქ პეტროპავლოვსკის ჩერიომუშკის მიკრორაიონში, მურაენკო ადგილობრივ სასურსათო მაღაზიაში შევიდა და კარი  ჩაკეტა. ამის შემდეგ დახლის უკან გადახტა და მოლარე დაახრჩო. დანაშაულის ჩადენის შემდეგ ის გარკვეული პერიოდი მაღაზიაში იჯდა, კონიაკს სვამდა და ტკბილეულს მიირთმევდა. მეორე დღეს, ქალაქის ცენტრში, პოლიციის განყოფილების მოპირდაპირე მხარეს შეიჭრა სხვა მაღაზიაში და მოკლა მოლარე, რომელიც საქმეზე აპირებდა გასვლას. ორივე ინციდენტი მოხდა მოკლე დროში, თუმცა მურაენკომ მოახერხა შეუმჩნეველი დარჩენილიყო.  

 დაპატიმრება, სასამართლო პროცესი და სასჯელი 
მაღაზიაში მომხდარი მკვლელობებიდან მალევე, გადამდგარი პოლიციელი ტალგატ ტუგუნბაევი ქუჩაში მიდიოდა, როდესაც ადგილობრივ ჰოსტელში შესული ორი მთვრალი ქალი და მამაკაცი შენიშნა.  მან შეატყობინა პოლიციის იმჟამინდელ უფროსს, ნურგალი ურაზალინოვს, რომ ყოველი შემთხვევისთვის რაზმი გაეგზავნა შესამოწმებლად. საბოლოოდ, დეტექტივებმა სამეული იპოვეს ერთ-ერთ ოთახში სექსის დროს.  ოპერატიულმა მუშაკმა შეამჩნია, რომ ერთ-ერთ გოგონას ისეთივე  ტყავის ქურთუკი ეცვა, როგორიც  ერთ-ერთ მსხვერპლს. სამეული პოლიციის განყოფილებაში გადაიყვანეს, სადაც გოგონამ განუმარტა, რომ ქურთუკი მას მეგობარმა, ოლეგ მურაენკომ  აჩუქა.

მურაენკო სწრაფად დააკავეს და დაკითხვაზე გაგზავნეს. სასამართლო პროცესის დროს მან წარმოადგინა ურთიერთგამომრიცხავი ცნობები იმის შესახებ, თუ როგორ მოხვდა  ქურთუკი მის ხელში: ჯერ ამტკიცებდა, რომ იგი ძმისშვილისგან ერგო, შემდეგ კი ბიძისგან.   იმავდროულად, სასამართლო ექსპერტიზის დეპარტამენტის ხელმძღვანელებმა, იგორ სემენოვმა და ოლგა პოტოროჩამ მსხვერპლის ჩანთაზე ნაპოვნი  თითის ანაბეჭდი შეადარეს და დაადგინეს, რომ ის ზუსტად ემთხვეოდა მურაენკოს თითის ანაბეჭდს.   მათ ინფორმაცია ოპერატიულებს გადასცეს, რომლებმაც, თავის მხრივ, ოლეგს შეატყობინეს. მურაენკომ საბოლოოდ აღიარა დანაშაული და დეტალურად განმარტა, თუ როგორ და სად მოკლა ქალები.   თუმცა სასამართლო დარბაზში მან პასუხისმგებლობა აიღო მხოლოდ მეორე მკვლელობაზე. თუმცა, პროკურორებმა შეძლეს თავიანთი მტკიცებულებების ზუსტად წარმოდგენა. ხანგრძლივი სასამართლო პროცესის შემდეგ მურაენკო დამნაშავედ ცნეს და გამოუტანეს სასჯელის უმაღლესი ზომა — სიკვდილით დასჯა.  განაჩენი აღსრულდა 2002 წელს, სულ რაღაც ერთი წლით ადრე, ვიდრე ქვეყანაში სიკვდილით დასჯის მორატორიუმს შემოიღებდნენ. მურაენკო გახდა  ბოლო ცნობილი პატიმარი, რომელიც სიკვდილით დასაჯეს ჩრდილოეთ ყაზახეთის ოლქში. 

 რესურსები ინტერნეტში 

 List of serial killers by country

 სქოლიო 

კატეგორია:დაბადებული 1973
კატეგორია:გარდაცვლილი 2002
კატეგორია:ყაზახი სერიული მკვლელები
კატეგორია:დანაშაული აზიაში
კატეგორია:სიკვდილით დასჯილი კრიმინალები