ანა მარია მაჩადო

ანა მარია მაჩადო (დ. 24 დეკემბერი, 1941) — საბავშვო წიგნების ბრაზილიელი მწერალი, ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ლიჟია ბოჟუნგა ნუნესისა და რუთ როჩას გვერდით. 2000 წელს მან მიიღო ჰანს კრისტიან ანდერსენის საერთაშორისო მედალი „ბავშვთა ლიტერატურაში შეტანილი წვლილისთვის“.  მას ასევე გადაეცა SM Ibero-American Prize საბავშვო და მოზარდთა ლიტერატურაში 2012 წელს. 

 ბიოგრაფია 
მაჩადო დაიბადა რიო-დე-ჟანეიროში  1941 წელს.

მან კარიერა ფერწერით დაიწყო რიო-დე-ჟანეიროსა და ნიუ-იორკში . რომანული ენების შესწავლის შემდეგ  მიიღო დოქტორის ხარისხი როლანდ ბარტთან ერთად პარიზში „ École pratique des hautes études “ . მუშაობდა ჟურნალისტად ჟურნალ „ Elle“-ში პარიზში და BBC- ში, ლონდონი . 1979 წელს მან გახსნა პირველი საბავშვო წიგნის მაღაზია ბრაზილიაში „მალასარტესი“. 

1969 წელს ანა მარია მაჩადომ დაიწყო წერა. „მე ვეკუთვნი მწერალთა იმ თაობას, რომელმაც დაიწყო წერა სამხედრო დიქტატურის დროს, რადგან საბავშვო ლიტერატურა, პოეზიისა და სიმღერის ტექსტებთან ერთად, იყო იმ რამდენიმე ლიტერატურულ ფორმას შორის, რომლითაც, ენის პოეტური და სიმბოლური გამოყენებით, შეგეძლო იდეების ჩამოყალიბება. შესაძლებელია შექმნა იდეები სიხარულის, ინდივიდუალური თავისუფლებისა და ადამიანის უფლებების პატივისცემის შესახებ“. მისი მოთხრობა Menina Bonita do laço de fita (1986; ინგლისურად ითარგმნა როგორც Nina Bonita: A Story, 2001 წ.  ) თეთრი და შავი კურდღლის შესახებ, რომლებიც ქორწინდებიან  არის მომხიბლავი წიგნი სხვადასხვა ეთნიკური ჯგუფის ერთად ცხოვრების შესახებ. "Era uma vez um tirano" (1982) სამი ბავშვი ეწინააღმდეგება ტირანს, რომელიც კრძალავს ფერებს, აზრებს და ნებისმიერ ბედნიერებას. თითების გარეშე, ანა მარია მაჩადო ყოველთვის ატარებს თავის გზავნილებს იუმორისტულ ისტორიებში და ენდობა მისი ახალგაზრდა მკითხველების შესაძლებლობას, ასევე წაიკითხონ სტრიქონებს შორის.

მისი თაობის მრავალი ბრაზილიელი საბავშვო წიგნის ავტორის მსგავსად, ანა მარია მაჩადო, როგორც ამბობენ, არის დიდი საბავშვო წიგნის ავტორის, ხოსე ბენტო მონტეირო ლობატოს ტრადიციის გამგრძელებლი.  მისი ნაწერი „ მაგიური რეალიზმის “ სტილშია და  გამოირჩევა სოციალური სატირისა და ფანტასტიკური ელემენტების დახვეწილი ნაზავით, აგრეთვე ენისა და ნარატიული სტრუქტურების შეგნებული და სათამაშო ელემენტების გამოყენებით. "História meio ao contrário" (1978) ანა მარია მაჩადო აბრუნებს ზღაპრის კლასიკურ ნარატიულ სტრუქტურას და იწყებს ისტორიის თხრობას ამდაგვარად: „და თუ ისინი არ მოკვდნენ, მაშინ ისინი დღესაც ცოცხლები არიან“ და მთავრდება ფრაზით „იყო და არა იყო რა“. 

„ბისა ბია, ბისა ბელი“ (1982), მისი ერთ-ერთი მთავარი ნამუშევარი, წარმოადგენს იზაბელის შინაგან დიალოგს გარდაცვლილ ბებიასთან, ბისა ბიასთან და საკუთარ შვილიშვილთან მომავლიდან, ბისა ბელთან. ეს არის ერთგვარი  ჯადოსნური მოგზაურობა. აღწერილია უხილავი კავშირები თაობებს შორის, რაც საბოლოოდ საშუალებას აძლევს იზაბელს, იპოვოს  საკუთარი გზა. ავტორისთვის ფანტაზია ასევე ნიშნავს სივრცისა და დროის გრძნობის გაფართოებას და რეალობისა და ფენტეზის ერთმანეთთან შერევის საშუალებას.

მაჩადო ასევე ბრწყინვალედ მოგვითხრობს ლუსო-ბრაზილიელ ოჯახზე "Palavra de Honra"-ში (2005, Engl: Word of Honour) , რომელიც ძალიან გამდიდრდა მე-19 საუკუნის დადგომის შემდეგ. მკითხველი ხვდება ლეტისიას, რომელიც ცდილობს საკუთარი ისტორიის რეკონსტრუქციას ოჯახის მემკვიდრეობის გაფანტული ნაშთებიდან.

ანა მარია მაჩადო ოჯახთან ერთად რიო-დე-ჟანეიროში ცხოვრობს.

 ჯილდოები 
ჰანს კრისტიან ანდერსენის ჯილდო, რომელსაც ანიჭებს ახალგაზრდების წიგნების საერთაშორისო საბჭო, არის უმაღლესი აღიარება საბავშვო წიგნების მწერლებისა და  ილუსტრატორებისათვის. იანსონმა მიიღო მწერლობის ჯილდო 2000 წელს.  

ანა მარია მაჩადომ დაწერა ასზე მეტი წიგნი ბავშვებისა და მოზრდილებისთვის 17 ქვეყანაში, რისთვისაც მან მიიღო ყველაზე მნიშვნელოვანი ბრაზილიური  და მრავალი საერთაშორისო ჯილდო.
 რესურსები ინტერნეტში 

  (Portuguese language)
 University of San Francisco School of Education
 სქოლიო 

კატეგორია:XXI საუკუნის ბრაზილიელი მწერლები
კატეგორია:დაბადებული 1941
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები