არდიან კლოსი

არდიან კლოსი (9 ივლისი 1957  – 26 აპრილი 2012) იყო ალბანელი პუბლიცისტი, ალბანოლოგი, მწერალი, მთარგმნელი და სოციალური აქტივისტი. მან დაამთავრა ალბანური ლიტერატურა ტირანის უნივერსიტეტში 1981 წელს და მიიღო დოქტორის ხარისხი გერმანულ და შედარებით ლიტერატურაზე ინსბრუკის უნივერსიტეტში .

 ადრეული ცხოვრება და ოჯახი 
არდიან კლოზი დაიბადა ტირანაში 1957 წელს კლოსის ოჯახში, წარმოშობით მალაკასტერიდან . მისი მამა იყო ბილბილ კლოზი,  იუსტიციის ყოფილი მინისტრი 1953-1966 წლებში და ეროვნული ასამბლეის პრეზიდიუმის მდივანი 1966-1973 წლებში. 

1981 წელს არდიანმა მიიღო ალბანური ლიტერატურის ხარისხი ტირანის უნივერსიტეტში .

 დაბრუნება ალბანეთში 
კლოზი 1998 წელს დაბრუნდა ალბანეთში და ეწეოდა სამოქალაქო საზოგადოების საქმიანობას და ჟურნალისტიკას. გერმანიიდან დაბრუნების შემდეგ კლოზი 1998 წლიდან 1999 წლამდე იყო ალბანეთის საზოგადოებრივი მაუწყებლის Radio Televizioni Shqiptar- ის გენერალური დირექტორი. 

 ბიბლიოგრაფია 
კლოსის საქმიანობა მჭიდროდ არის დაკავშირებული წიგნებთან და სხვა გამოცემებთან:

 "Reflections" ედი რამასთან ერთად
 "Albania, a Painful Awakening"
 "Quo Vadis, Albania" (სად მიდიხარ, ალბანეთი)
 "Albania, What can it Be in the Future"
 "Albanian Survival" გერმანულად
 გერმანულ-ალბანური ლექსიკა, სხვა ავტორებთან თანამშრომლობით 1997 წ

კლოსიმ დიდი წვლილი შეიტანა ალბანურ ენაზე თარგმნაში. ავტორები, რომელთა ნაწარმოებებიც მან თარგმნა, არიან ფრიდრიხ დიურენმატი, მაქს ფრიში, მარკ ტვენი, ფრანც კაფკა, ბერტოლტ ბრეხტი, ჰაინრიხ ბიოლი, გეორგ ბიუხნერი, ერნესტ გელნერი და ფრანსუა პუკვილი.  რამდენჯერმე დაჯილდოვდა თარგმანებისთვის: 2005 წლის არამხატვრული წიგნის საუკეთესო თარგმანისთვის ( კარლ რეინჰოლდის "პელაზგიური ღამეები" ) "კულტის" პრიზით.  და "2008 წლის საუკეთესო მთარგმნელი" ოლივერ შმიტის " Skanderbeg . Der neue Alexander auf dem Balkan" თარგმანისთვის. 

 სიკვდილი და რეაქციები 
კლოსის ფსიქიკური ჯანმრთელობის პრობლემების ხანგრძლივი ისტორია ჰქონდა, განსაკუთრებით დეპრესია, რამაც მძიმედ იმოქმედა მასზე ცხოვრების სხვადასხვა ეტაპზე. 2011 წლის ნოემბერში დედის გარდაცვალების შემდეგ, მან წარუმატებლად სცადა თვითმკვლელობა და მკურნალობდა ტირანის საავადმყოფოში. საავადმყოფოდან გაწერის შემდეგ იგი გაათავისუფლეს სამუშაო ადგილიდან ტირანის გოეთეს ინსტიტუტში, სადაც რამდენიმე წლის განმავლობაში მუშაობდა. ამან გამოიწვია თვითმკვლელობის კიდევ ერთი მცდელობა, რისთვისაც იგი კვლავ საავადმყოფოში გადაიყვანეს. 2012 წლის 26 აპრილის გამთენიისას, კლოსიმ თავი ჩამოიხრჩო თავის დასასვენებელ სახლში დარდეში, კორჩეში . ის 54 წლის იყო და დატოვა ორი მცირეწლოვანი ქალიშვილი და მისი მეუღლე, გერმანელი ფოტოგრაფი ჯუტა ბენზენბერგი. 

ალბანეთის პრეზიდენტმა ბამირ ტოპიმ მიიჩნია, რომ „ოჯახისა და მთელი ალბანური საზოგადოების შეუცვლელი დანაკარგია ის, რომ დღეს როგორც არასდროს სჭირდება დამოუკიდებელი და მამაცი ხმის ინტელექტუალები, რომლებიც ასრულებენ ალტრუისტულ მისიებს ალბანელი ხალხის სახელით. 

ალბანეთის სოციალისტურმა პარტიამ გამოთქვა სამძიმარი და თქვა: „არდიან კლოსიმ თავისი მაგალითით შექმნა ძვირფასი ღირებულება, როგორც ინტელექტუალი, რომელიც მზად არის თავისი ძალისხმევა გაიღოს დემოკრატიისა და სოციალური სამართლიანობისთვის და ალბანეთისათვის, რომელიც დაცული უნდა იყოს თავისი აქტივებით. ის იქნება. ახსოვდა როგორც აქტიური მოქალაქე გარემოსდაცვითი განადგურების წინააღმდეგ სამოქალაქო ბრძოლაში და რომელმაც დამოუკიდებელი მოქალაქეების ხმა მისმინა გარემოს დაცვისთვის“, - ნათქვამია SP-ის განცხადებაში. 

ოპოზიციის ლიდერმა ედი რამამ ტვიტერზე დაწერა: „ჩვენი ქვეყნის ძვირფასმა მეგობარმა წავიდა ამ ღამით, მას შემდეგ, რაც უარი თქვა ვულგარულობასთან თანაცხოვრებაზე“ .

ის დაკრძალეს ტირანის გარეუბანში შარას საჯარო სასაფლაოზე.

 სქოლიო 

კატეგორია:XXI საუკუნის მთარგმნელები
კატეგორია:XX საუკუნის მთარგმნელები
კატეგორია:გარდაცვლილი 2012
კატეგორია:დაბადებული 1957
კატეგორია:დაბადებული 9 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 26 აპრილი