სითი პოპი

— იაპონური პოპ-მუსიკის ფორმა, რომელიც გაჩნდა 1970-იანი წლების ბოლოს და პოპულარობის პიკს მიაღწია 1980-იან წლებში. თავდაპირველად მას უწოდებდნენ იაპონიის დასავლური გავლენის ქვეშ მყოფ „ახალი მუსიკის“ შტოს. თუმცაღა სითი პოპი მოიცავდა მუსიკალურ სტილთა ფართო სპექტრს - ფანკი, დისკო, R&B, AOR, მსუბუქი როკი და ბუგი. ეს პერიოდი დაკავშირებული იყო ქვეყნის ახალ ეკონომიკურ განვითარებასთან. ამ დროის მახასიათებელი იყო ახალი ტექნოლოგიები, როგორებიცაა Walkman, მანქანებში ჩაშენებული კასეტების დამკვრელები, FM სტერეოები და სხვადასხვა ელექტრონული მუსიკალური ინსტრუმენტები.

არ არსებობს ერთიანი კონსენსუსი მეცნიერებს შორის სითი პოპის განმარტებასთან დაკავშირებით. იაპონიაში ეს ტერმინი უბრალოდ მიუთითებდა მუსიკაზე, რომელიც ასახავდა "ურბანულ" განცდას და რომლის სამიზნეც იყო ქალაქელები. ბევრმა მუსიკოსმა არ გაითვალისწინა მათი წინამორბედების იაპონური მუსიკის სტილი და ძირითადად გამოიყენა ამერიკული ფანკი, მსუბუქი როკი და ბუგი. ზოგიერთგან შეიძლება წარმოდგენილი იყოს ელემენტები, რომლებიც აღებულია დისკოდან, ჯაზ ფუჟინიდან, ოკინავური, ლათინური და კარიბის ზღვის მუსიკიდან. მრავალი სიმღერის ავტორს, ტაცურო იამაშიტას, რომელიც იყო ჟანრის ყველაზე წარმატებულ არტისტებს შორის, ზოგჯერ მოიხსენიებენ როგორც სითი პოპის "მეფეს".

სითი პოპმა დაკარგა თავისი პოპულარულობა 1980-იანი წლების შემდეგ და დასაცინი გახდა იაპონიის ახალგაზრდა თაობებს შორის. თუმცაღა, 2010-იანი წლების დასაწყისში, ნაწილობრივ მუსიკის გაზიარების ბლოგებისა და იაპონური გამოცემებით, სითი პოპმა მოიპოვა საერთაშორისო ონლაინ მიმდევრები, ასევე გახდა საფუძველი ისეთი მიკროჟანრების, როგორებიცაა vaporwave და მომავლის ფანკი.

 განმარტებები 
„სითი პოპის“ სხვადასხვა განმარტება არსებობს. ჟანრის მიმდევარი ბევრი არტისტი მონაცვლეობდა ერთმანეთისგან მნიშვნელოვნად განსხვავებულ მუსიკალურ სტილში. იუტაკა კიმურამ, სითი პოპის შესახებ მრავალი წიგნის ავტორმა, განსაზღვრა ჟანრი, როგორც „ურბანული პოპ-მუსიკა ქალაქური ცხოვრების სტილის მქონეთათვის“. 2015 წელს რიოტარო აოკიმ The Japan Times- ში დაწერა:Rolling Stone-დან ჯონ ბლისტეინი ადასტურებს, რომ სითი პოპი "ნაკლებად იყო განსაზღვრული ტერმინი კონკრეტული ჟანრისთვის, არამედ იყო განკუთვნილი ფართო კლასიფიკაციისთვის". იაპონიის საარქივო სერიის ხელმძღვანელის, იოსკე კიტაზავას თქმით, „არ არსებობდა შეზღუდვები სტილზე ან კონკრეტულ ჟანრზე, რომლის გადმოცემაც გვინდოდა ამ სიმღერებით“, მაგრამ ეს იყო „ქალაქის ხალხის მიერ შექმნილი მუსიკა, ქალაქის ხალხისთვის“.

Pitchfork-ის ჯოშუა მინსო კიმმა სითი პოპს უწოდა "იაპონური მუსიკის ბუნდოვანი სახე, რომელიც აერთიანებდა ჯაზს და R&B-ს", ხოლო PopMatters-ის კრის ინგალსმა განსაზღვრა ის, როგორც "მსუბუქი როკის სახეობა/AOR/ ფანკი".

 მუსიკალური წარმოშობა 
მინი| VIP ლაინერის ავტობუსი მარია ტაკეუჩის გამოსახულებებით დახატული მარი იამაზაკის მიერ.
მუსიკალურად, სითი პოპი იყენებს სიმღერების წერისა და არანჟირების ტექნიკას, რომელიც ჩვეულებრივ გვხვდება ჯაზში - ესენია მაჟორული სეპტიმა და შემცირებული აკორდები - რომლებიც უშუალოდ არის შემოტანილი იმ ეპოქის ამერიკული მსუბუქი როკიდან (ბენდებიდან, როგორიცაა Steely Dan და Doobie Brothers ). 

ჟანრი მჭიდროდ იყო დაკავშირებული იაპონიის ტექნოლოგიურ აღმავლობასთან 1970-იან და 1980-იან წლებში. ზოგიერთი იაპონური ტექნოლოგია, რომელმაც გავლენა მოახდინა სითი პოპზე, მოიცავდა Walkman-ს, მანქანებში ჩაშენებულ კასეტებს, FM სტერეოებს და სხვადასხვა ელექტრონულ მუსიკალურ ინსტრუმენტებს, როგორიცაა Casio CZ-101, Yamaha CS-80 სინთეზატორები და Roland TR-808.

 პოპულარულობა 
სითი პოპი გახდა გამორჩეული რეგიონალური ჟანრი, რომელმაც პოპულარობის პიკს მიაღწია 1980-იან წლებში. Vice-ის მიხედვით, ჟანრის ყველაზე პოპულარული ფიგურები იყვნენ „ისეთი მუსიკოსები, როგორებიც არიან ტაცურო იამაშიტა და ტოშიკი კადომაცუ. ისინი თავიანთ ჰიტებში აერთიანებდნენ კომპლექსურ არანჟირებას და სიმღერების დაწერის ტექნიკას, ... მზარდმა ეკონომიკამ ასევე გააადვილა საქმე, ვინაიდან მუსიკოსები დაფინანსებებს შედარებით მარტივად იღებდნენ“. ტაცურო იამაშიტას ზოგჯერ მოიხსენიებენ, როგორც სითი პოპის "მეფეს". სითი პოპმა გავლენა მოახდინა ინსტრუმენტულ ჯაზ-ფიუჟენ ბენდებზე, Casiopea და T-Square, რამაც შემდგომში გავლენა იქონია იაპონური ვიდეო თამაშების მუსიკაზე. სითი პოპი ინდონეზიაშიც გავრცელდა, რამაც გამოიწვია ადგილობრივი სტილის განვითარება, რომელიც ცნობილია როგორც პოპ კრეატიფი. ჟანრმა დაკარგა პოპულარულობა 1980-იანი წლების შემდეგ. კიტაზავას აღწერილობაში, "ბევრი იაპონელი, ვინც გაიზარდა ამ სახის მუსიკით, სითი პოპს თვლიდა მეინსტრიმულ, მხოლოდ ერთხელ მოსასმენ მუსიკად. ზოგი მას "shitty პოპსაც" კი უწოდებდა." 

 აღორძინება 21-ე საუკუნეში 
2010-იანი წლებიდან მოყოლებული, სითი პოპი აღორძინდა ისეთი მუსიკოსებით, როგორიცაა მარია ტაკეუჩი. მან მოიპოვა საერთაშორისო მიმდევრები ინტერნეტში, ასევე გახდა საფუძველი ისეთი მიკროჟანრებისთვის, როგორებიცაა vaporwave და მომავლის ფანკი. სითი პოპის ჟანრის სიმღერა, რომელმაც ანალოგიურად დაიბრუნა პოპულარულობა 2020 წელს, იყო მიკი მაცუბარას "Mayonaka no Door (Stay with Me)". მან დაიკავა ნომერ პირველი ადგილი Spotify-ის გლობალურ ჩარტში 10-16 დეკემბრის კვირისთვის და მოხსნა Apple Music-ის J-pop-ის ტოპ 10 92 სხვადასხვა ქვეყანაში.

 Იხილეთ ასევე 

 თანამედროვე R&B

 ლიტერატურა 



 სქოლიო 

კატეგორია:XX საუკუნის მუსიკის ჟანრები
კატეგორია:სოფტ-როკი