ჰანა ვერესი

ჰანა ვერესი (დ. 21 დეკემბერი, 1928, სოფ. ობუხოვიჩი, ახლანდ. კიევის ოლქი — გ. 11 ივნისი, 2003, იქვე) — უკრაინელი ხელოვანი, მხატვრული ქსოვის ოსტატი. უკრაინის ტარას შევჩენკოს სახელობის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1968). უკრაინის სახალხო მხატვარი (1995). უკრაინის მხატვართა ეროვნული კავშირისა (1965) და უკრაინის სახალხო ხელოვნების ოსტატთა ეროვნული კავშირის (1999) წევრი. სახელმწიფო ჯილდოების მფლობელი. საოლქო (1945-დან), რესპუბლიკური და საერთაშორისო (1960-დან) სამხატვრო გამოფენების მონაწილე. პერსონალური გამოფენები კიევში მოეწყო 1968 და 1994 წლებში. ავტორია ტრადიციული პოლესიური ნაქსოვი ტილოების, დეკორატიული ქსოვილებისა და პანოების, რომელთაც ახასიათებს ნაჯერი ხატოვანი ფერთა გამა, ორნამენტულ გადაწყვეტათა მრავალფეროვნება; სიმბოლიკა ატარებს დაშიფრულ ინფორმაციას უკრაინული მიწისა და ხალხის შესახებ. შექმნა სახალხო ქსოვის მუზეუმი (1988–1992, ქ. ივანკივი, კიევის ოლქი). ნამუშევრები გამოფენილია ტარას შევჩენკოს ეროვნულ მუზეუმში, შევჩენკოს ეროვნულ ნაკრძალში (ქ. კანივი, ჩერკასის ოლქი), უკრაინული სახალხო დეკორატიული ხელოვნების ეროვნულ მუზეუმში. მის შემოქმედებას მიეძღვნა ფილმები „Ляда“ (1974), „А льон цвіте“ (1980).

 ძირითადი ნამუშევრები 
ტილოები — ციკლები „ჩვენი ფიქრი, ჩვენი სიმღერა“ (1967), „თავისუფლის, ახლის ოჯახში“ (1969), „გულუხვობა“ (1973), „ჩერნობილის ზარი“ (1988), „ელვა“ (1990); მხატვრული ქსოვილები — „კიევი – ბაღი“ (1975), „მიწის გულუხვობა“ (1985), „დაე იყო მშვიდობა მთელ დედამიწაზე“, „მარადიული ცეცხლი“; პანოები — „იდიდე, სამშობლო“ (1978, სასტუმრო „უკრაინა“ მოსკოვში), „მგზნებარე დროთა ხსოვნა“, „იაპრილე, უკრაინა“ (ორივე — 1984), „კოსმოსური სიშორეები“, „დედის ალუბალი“ (ორივე — 1990), „აფეთქება“ (1991).

 ლიტერატურა 
 Карнаухова Н. Ганна Верес. Декоративні тканини. О., 1966.

 სქოლიო 

კატეგორია:უკრაინელი მხატვრები
კატეგორია:მხატვრები ანბანის მიხედვით