იაჰია

იაჰია იბნ ზაქარია (; იაჰია ზაქარიას ძე) — ყურანში მოხსენიებიული მაცნე და წინასწარმეტყველი. 

მას სიბრძნე ბავშვობის ასაკიდან მიეცა.  ყურანი 19:12  იაჰია ყურანში ხუთგზისაა მოხსენიებიული.

იაჰიას ასევე დიდი პატივი ენიჭება სუფიზმში, ისევე როგორც ისლამურ მისტიკაში. უპირველეს ყოვლისა, ყურანში აღწერილი მისი სიწმინდისა და სიკეთის გამო.

ყურანი 19:7-12
„ჰეი, ზაქარია, უეჭველად, ჩვენ გახარებთ ძეს, რომლის სახელიცაა იაჰია. მის უწინარეს ეს სახელი არავის უტარებია!“ (19:7) 

თქვა: „ღმერთო ჩემო, როგორ შეიძლება შემეძინოს მე ძე, როცა ჩემი ცოლი უკვე უნაყოფოა და მე უკიდურესად მხცოვანი? (19:8) 

უთხრა: „სწორედ ასე ბრძანა შენმა ღმერთმა: „იგი ჩემთვის იოლია! თავდაპირველადაც ხომ მე გაგაჩინე, როცა არაფერი იყავი?“ (19:9) 

უპასუხა: „ღმერთო ჩემო! დამიდგინე მე ნიშანი!“ უთხრა: „შენი ნიშანი ის იქნება, რომ არ დაელაპარაკო ხალხს სამი ღამის განმავლობაში , სრულიად ჯანმრთელმა!“ (19:10) 

ამის შემდეგ გამოვიდა მიჰრაბიდან თავის ხალხთან და მათ ანიშნა: „რომ ელოცათ დილით და საღამოს!“ (19:11) 

„ჰეი, იაჰია, აიღე წიგნი მტკიცედ!“ ჯერ კიდევ ბავშვს , ჩვენ მივჰმადლეთ სიბრძნე (19:12) 

სქოლიო

კატეგორია:ყურანის წინასწარმეტყველები