ივანე პატარიძე (სამხედრო)

ივანე პორფირის ძე პატარიძე (დ. 1890 — გ. 1944?) — ქართველი სამხედრო პირი, რუსეთის არმიის ოფიცერი.

დაიბადა გლეხის ოჯახში. დაამთავრა ელისავეტგრადის საკავალერიო სასწავლებელი (1913). მსახურობდა ოდესის მე-10 ულანთა პოლკში. მონაწილეობდა I მსოფლიო ომში (1914-1915); კორნეტმა პატარიძემ თავი გამოიჩინა 1915 წელს ავსტრიელებთან ბრძოლაში სოფ. შილოვცისთან, რისთვისაც დაჯილდოვდა „გიორგის იარაღით“ (ოქროს იარაღი „მამაცობისთვის“, 1916). რუსეთის სამოქალაქო ომის (1918-1922) დროს მსახურობდა მოხალისეთა არმიაში, შემდეგ — სამხრეთ რუსეთის შეიარაღებულ ძალებში. ჰქონდა პოლკოვნიკის წოდება. 1920 წლიდან ემიგრაციაში იყო იუგოსლავიის სამეფოში; ერთხანს იყო რუს ემიგრანტ სამხედროთა ორგანიზაციის — გალიპოლელთა საზოგადოების ქ. ბიტოლის განყოფილების თავმჯდომარე. II მსოფლიო ომის (1939-1945) დროს იბრძოდა გერმანელების მხარეს „რუსული კორპუსის“ შემადგენლობაში. 1944 წლის ოქტომბერში ქ. ჩაჩაკთან (სერბეთი) იუგოსლაველ პარტიზანებთან ბრძოლაში მძიმედ დაიჭრა და ტყვედ ჩავარდა. სავარაუდოდ გარდაიცვალა მიღებული ჭრილობებისგან.

ლიტერატურა
 Волков С. В. Офицеры армейской кавалерии: Опыт мартиролога. – М., 2002. – с. 399.

რესურსები ინტერნეტში
 Патаридзе Иван. – Информационный портал «Памяти героев Великой войны 1914-1918 гг.». 

კატეგორია:დაბადებული 1890
კატეგორია:გარდაცვლილი 1944
კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები
კატეგორია:რუსეთის იმპერიის ოფიცრები
კატეგორია:ქართველები პირველ მსოფლიო ომში
კატეგორია:ქართველები მეორე მსოფლიო ომში
კატეგორია:ოქროს იარაღი „მამაცობისთვის“-ის კავალრები