ღვთის ძე

ღვთის ძე  — ტერმინი, რომელიც ებრაულ ბიბლიაში ღმერთთან განსაკუთრებული ურთიერთობის მქონე ადამიანის ერთ-ერთ აღმნიშვნელად გამოიყენება. გამოსვლაში, ისრაელიანებს ღვთის პირველ ძეს უწოდებენ. სოლომონს ასევე ჰქვია „ძე ღვთისა“.  ანგელოზებს, მართალ და ღვთისმოსავ კაცებს, და ისრაელის მეფეებს „ღვთის შვილებს“ უწოდებენ.

ქრისტიანული ბიბლიის ახალ აღთქმაში, „ძე ღვთისა“ ხშირად გამოიყენება იესოს მიმართ. ორჯერ, ციდან მოლაპარაკე ხმით აღიარებულია იესო როგორც ღვთის ძედ. იესო ცალსახად და ირიბად აღწერს საკუთარ თავს, როგორც ღვთის ძედ და ის ასევე არის აღწერილი როგორც ღვთის ძე ბევრი პიროვნების მიერ, რომლებსაც ვხვდებით ახალ აღთქმაში.One teacher: Jesus' teaching role in Matthew's gospel by John Yueh-Han Yieh 2004  pages 240–241Dwight Pentecost The words and works of Jesus Christ 2000  page 234The International Standard Bible Encyclopedia by Geoffrey W. Bromiley 1988  pages 571–572 იესოს ეწოდება „ღვთის ძე“ და მის მიმდევრებს „ქრისტიანები“. ეს ტერმინი მიუთითებს მის როლზე, როგორც მესიის, ანუ ქრისტეს, ღვთის მიერ არჩეული მეფის როლზე.Merriam-Webster's collegiate dictionary (10th ed.) (2001). Springfield, MA: Merriam-Webster.  

ტერმინი „ღვთის ძე“ არ უნდა აგვერიოს ტერმინ „ძე ღმერთი“-ში (), ქრისტიანული თეოლოგიის, სამების მეორე პირში. სამების დოქტრინა გვაცნობს იესოს როგორც ძე ღმერთს, არსებითად იდენტურს, მაგრამ განსხვავებულ პიროვნებას მამა ღმერთისა და სულიწმინდა ღმერთისაგან (პირველ და მეორე სამების პირებისგან).

 ბაჰაიზმი 
ბაჰაიზმში, ტერმინი „ღვთის ძე“ გამოიყენება იესოს მიმართ, მაგრამ არ მიუთითებს ფიზიკურ ურთიერთობაზე იესოსა და ღმერთს შორის, მაგრამ სიმბოლურია და გამოიყენება სულიერად ძლიერ იესოსა და ღმერთის ურთიერთობის აღსანიშნავად და მისი ავტორიტეტის წყაროდ. შოგი ეფენდი, ბაჰაიზმის წინამძღოლი XX საუკუნის პირველ ნახევარში, აღნიშნა რომ ეს ტერმინი არ გულისხმობს იმას რომ იესო აღემატება სხვა წინასწარმეტყველებსა და მაცნეებს.

 ქრისტიანობა 
ქრისტიანობაში, წოდება „ძე ღვთისა“ უკავშირდება იესოს სტატუსს, როგორც მამა ღმერთის ღვთაებრივი შვილი. J. Gordon Melton, Martin Baumann, Religions of the World: A Comprehensive Encyclopedia of Beliefs and Practices, ABC-CLIO, USA, 2010, p. 634-635Schubert M. Ogden, The Understanding of Christian Faith, Wipf and Stock Publishers, USA, 2010, p. 74 ტერმინი მომდინარეობს ახალ აღთქმაში და ადრეულ ქრისტიანულ თეოლოგიაში რამდენჯერმე გამოყენების შედეგად. ეს ტერმინი გამოიყენება ოთხივე სახარებაში, „საქმე წმიდათა მოციქულთა“-ში და პავლესა და იოჰანინის ლიტერატურაში.

სხვა ინტერპრეტაცია მომდინარეობს წოდების იუდაური გაგებიდან, რომელიც ყველა დამიანს აღწერს, როგორც ღვთის ძეს. ძველი აღთქმის ნაწილებში, ისტორიული პიროვნებები როგორიცაა იაკობი და სოლომონი ასევე მოიხსენიებიან როგორც ღვთის შვილები, რაც გულისხმობს იმას რომ ისინი არიან ადამის შთამომავლები. ბიბლიის მკვლებარები იყენებენ ამ სახელწოდებას, იმისათვის რომ დაადასტურონ იესოს ჰუმანურობა, რომ ის არის ადამიანი და ასევე ღმერთი.

 ისლამი 
ისლამში, იესო ცნობილია როგორც ისა იბნ მარიამი (, იესო, მარიამის ძე) და გადმოცემულია, რომ ის არის წინასწარმეტყველი და მაცნე ღმერთის (ალაჰის) და ალ-მასიჰი, რომელიც არაბული ტერმინია მესიას (ქრისტეს) მაგივრად, რომელიც გამოგზავნილია ისრაელის შვილებისს წინამძღოლად ახალი გამოცხადებით, ალ-ინჯილი (არაბული "სახარება").The Oxford Dictionary of Islam, p.158

ისლამი უარყოფს ნათესაობას ღმერთსა და სხვა არსებას შორის, მათ შორის ძესაც. ამგვარად, ისლამი ურაყოფს იმ რწმენას რომ იესო არის ძე ღვთისა, თვით ღმერთი ან სხვა ღმერთი. როგორც ქრისტიანობაში, ისლამში წერია რომ იესოს არ ჰყავდა მიწიერი მამა. ისლამში ითვლება, რომ იესო დაიბადა ღმერთის ბრძანებით „იყავი“. ღმერთმა უბრძანა  ანგელოზ ჯიბრაელს (გაბრიელი), რომ  „ჩაებერა“ ოესოს სული მარიამშიJesus: A Brief History by W. Barnes Tatum 2009  page 217The new encyclopedia of Islam by Cyril Glassé, Huston Smith 2003  page 86 და ასე იშვა იესო.

 იუდაიზმი 
მიუხედავად იმისა რომ ებრაულ ლიტერატურაში ზოგჯერ ვხვდებით მითითებებს „ღვთის შვილებზე“, „ღვთის ძეზე“ და „უფლის ძეზე“, ისინი არასოდეს მიგვითითებენ ღმერთის ფიზიკურ წარმოშობაზე.The Oxford Dictionary of the Jewish Religion by Maxine Grossman and Adele Berlin (Mar 14, 2011)  page 698The Jewish Annotated New Testament by Amy-Jill Levine and Marc Z. Brettler (Nov 15, 2011)  page 544 არსებობს ორი შემთვევა, როდესაც ებრაელ მეფეებს გადატანითი მნიშვნელობით ღმერთად მოიხსენიებენ. მეფე შედარებულია უზენაეს მეფე ღმერთთან. ეს ტერმინები ხშირად გამოიყენება ზოგადი გაგებით, როდესაც ებრაელ ხალხს მოიხსენიებდნენ, როგორც „უფლის, შენი ღმერთის შვილებს“.

სქოლიო

კატეგორია:ტერმინები