ქარიშხლების ოკეანე

ქარიშხლების ოკეანეხარაძე ე., „ასტრონომიის საფუძვლები“ : 2 ტომად : ტომი I, 1991 () — მთვარის ყველაზე დიდი ზღვა, რომელიც მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის დასავლეთ ნაწილში. სახელი დაარქვა იტალიელმა ასტრონომმა ჯოვანი ბატისტა რიჩიოლიმ იმ ვარაუდით, რომ დედამიწაზე ამინდი იცვლებოდა მთვარის ფაზების მიხედვით. ქარიშხლების ოკეანის სიგრძე ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ არის 2500 კმ, ხოლო ფართობი 4 მილიონი კმ².

მთვარის სხვა ზღვების მსგავსად, ქარიშხლების ოკეანე არის ვაკე, რომელიც ამოვსებულია ბაზალტის გაქვავებული ლავით.

ჩრდილო-აღმოსავლეთით, მთვარის კარპატების მთები ქარიშხლების ოკეანეს წვიმების ზღვისგან გამოყოფს.

1969 წლის 19 ნოემბერს, მთვარის მოდული „Intrepid“, ამერიკული კოსმოსური ხომალდის აპოლო 12-ის დასაჯდომი ნაკვეთური, დაეშვა მთვარეზე. დაშვება მოხდა ქარიშხლების ოკეანეში, კოპერნიკის კრატერიდან სამხრეთით 370 კილომეტრში. მთვარის ზღვის ზედაპირზე გადმოსხდნენ ჩარლზ კონრადი და ალან ბინი. მათ მთვარიდან ჩამოიტანეს დაახლოებით 34 კგ გრუნტი, მათ შორის 45 ქვა. ქარიშხლების ოკეანიდან წამოღებული ნიმუშები აღმოჩნდა შედარებით ღია, ვიდრე სიმშვიდის ზღვაში შეგროვებულები.
+ კოსმოსური აპარატები, რომლებიც იმყოფებოდნენ ქარიშხლების ოკეანეშინომერისახელწოდებათარიღიადგილმდებარეობა1 — ლუნა-707.10.19652 — ლუნა-806.12.19653 — ლუნა-903.02.19664 — სერვეიორი-102.06.19665 — ლუნა-1324.12.19666 — სერვეიორი-320.04.19677 — აპოლო 1219.11.19697 — ჩანიე-501.12.2020

რესურსები ინტერნეტში
 საერთაშორისო ასტრონომიული კავშირი — Oceanus Procellarum.





სქოლიო

კატეგორია:მთვარის ოკეანე
კატეგორია:კვადრანტი LQ-10