საერთაშორისო საზღვაო ორგანიზაცია

საერთაშორისო საზღვაო ორგანიზაცია (IMO; ;  ― გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის სპეციალიზებული სააგენტო, რომელიც საზღვაო ტრანსპორტის რეგულირებაზეა პასუხისმგებელი. ორგანიზაცია ჟენევაში, გაეროს 1948 წლის კონფერენციის შეთანხმების საფუძველზე დაარსდა და 10 წლის შემდეგ ამოქმედდა. პირველი შეხვედრა 1959 წელს გაიმართა. ორგანიზაციის შტაბ-ბინა ლონდონში, გაერთიანებულ სამეფოში მდებარეობს. ორგანიზაციას 176 წევრი სახელმწიფო და 3 ასოცირებული წევრი ჰყავს.

IMO-ს მიზანია საზღვაო გადაზიდვებისთვის ყოვლისმომცველი მარეგულირებელი ჩარჩოს შემუშავება და მხარდაჭერა. მისი უფლებამოსილება მოიცავს საზღვაო უსაფრთხოებას, ეკოლოგიურ საკითხებსა და იურიდიულ თემებს. IMO-ს მართავს წევრთა ასამბლეა, რომელიც ორ წელიწადში ერთხელ იკრიბება. მის ფინანსურ და ორგანიზაციულ საქმიანობას მართავს 40 წევრისგან შემდგარი საბჭო, რომელიც ასამბლეიდან ირჩევა. IMO-ს მუშაობა ხორციელდება ხუთი კომიტეტის მეშვეობით, რომლებიც ტექნიკური ქვეკომიტეტებით არიან მხარდაჭერილი. სხვა გაეროს ორგანიზაციებს შეუძლიათ დაესწრონ IMO-ს მუშაობის პროცესს დამკვირვებლის სტატუსით. დამკვირვებლის სტატუსი ენიჭება შესაბამისი კვალიფიკაციის მქონე არასამთავრობო ორგანიზაციებს.

IMO-ს მხარს უჭერს მუდმივი სამდივნო, რომელიც დაკომპლექტებულია ორგანიზაციის წევრი ქვეყნების წარმომადგენელი თანამშრომლებით. სამდივნო შედგება გენერალური მდივნისგან, რომელიც ასამბლეის მიერ აირჩევა, და სხვადასხვა სტრუქტურული დანაყოფებისგან, როგორიცაა საზღვაო უსაფრთხოების, გარემოს დაცვისა და კონფერენციების განყოფილებები.

 ისტორია 
მინი|დედოფალ ელისაბედ II- ის გახსნისა და საიუბილეო დაფები და ლაინერ დედოფალ მერი II- ის მაკეტი IMO-ს შტაბ-ბინის ფოიეში
1948 წლის თებერვალ-მარტში ჟენევაში გამართულმა გაეროს საზღვაო კონფერენციამ საზღვაო გადაზიდვების უსაფრთხოების რეგულირება საერთაშორისო ჩარჩოებში მოაქცია.  აქამდე ასეთი საერთაშორისო კონვენციები ეტაპობრივად იყო ინიცირებული, განსაკუთრებით ზღვაში სიცოცხლის უსაფრთხოების კონვენცია (SOLAS), რომელიც 1914 წელს იქნა მიღებული, რასაც „ტიტანიკის“ კატასტროფამ ჩაუყარა საფუძველი.  კონფერენციამ გადაწყვიტა, რომ „უნდა შეიქმნას საერთაშორისო ორგანიზაცია, რომელიც ცნობილი იქნება, როგორც სამთავრობოთაშორისო საზღვაო საკონსულტაციო ორგანიზაცია“; თუმცა, ბევრმა ქვეყანამ არ ენდო კონვენციას, ამიტომ რატიფიკაცია ნელი იყო და მის ძალაში შესვლა 1958 წლის მარტამდე გაჭიანურდა. 

სამთავრობათაშორისო საზღვაო საკონსულტაციო ორგანიზაციამ (IMCO; ამჟამად დეფისის გამოყენებით) თავისი პირველი ასამბლეა ლონდონში 1959 წლის იანვარში გამართა.  მისი თავდაპირველი ამოცანა SOLAS-ის განახლება იყო; შედეგად მიღებული 1960 წლის საერთაშორისო კონვენცია ზღვაში სიცოცხლის უსაფრთხოების შესახებ გადაკეთდა 1974 წელს და შემდგომში შეიცვალა და განახლდა უსაფრთხოების მოთხოვნებისა და ტექნოლოგიური განვითარების ადაპტაციის გათვალისწინებით. 1978 წლიდან, სექტემბრის ყოველი ბოლო ხუთშაბათი აღინიშნება, როგორც მსოფლიო საზღვაო დღე. 

მაშინ როცა IMCO-მ 1959 წელს ფუნქციონირება დაიწყო, მის ეგიდით მოექცა სხვა არსებული კონვენციებიც, განსაკუთრებით 1954 წლის „ზღვის ნავთობით დაბინძურების თავიდან აცილების საერთაშორისო კონვენცია“ (OILPOL). IMCO-ს ხელმძღვანელობით, კონვენციაში ცვლილებები შევიდა 1962, 1969 და 1971 წლებში. 
მინი|ნავთობის დაღვრა სანაპიროზე
ნავთობის ვაჭრობისა და მრეწველობის განვითარებასთან ერთად, ინდუსტრიის ბევრმა წარმომადგენელმა დაინახა დაბინძურების პრევენციის კუთხით შემდგომი გაუმჯობესების საჭიროებები. ეს კიდევ უფრო აშკარა გახდა, როდესაც 1967 წელს ტანკერი „ტორი კანიონი“ ლა-მანშის სრუტეში შესვლისას ჩაიძირა და რეკორდული რაოდენობის 120 000 ტონა ნედლი ნავთობი დაღვარა.  ამ ინციდენტმა ახალი კონვენციების სერია გამოიწვია. 

საზღვაო დაბინძურებასთან დაკავშირებული რეგულაციების გადახედვის აუცილებლობის განსახილველად IMO-მ თავისი საბჭოს საგანგებო სხდომა ჩაატარა. 1969 წელს IMO-ს ასამბლეამ გადაწყვიტა, ამ საკითხისადმი მიძღვნილი საერთაშორისო შეხვედრა ჩაეტარებინა 1973 წელს.  მიზანი იყო ზღვაში გემების მიერ გარემოს ზოგადი დაბინძურების კონტროლის საერთაშორისო შეთანხმების შემუშავება. მომდევნო რამდენიმე წლის განმავლობაში IMO-მ წინა პლანზე წამოწია ზომების სერია, რომლებიც მიზნად ისახავდა დიდი გემების ავარიების თავიდან აცილებას რათა მათი შედეგების მინიმიზაცია მომხდარიყო. მასში ასევე დეტალურად იყო აღწერილი, თუ როგორ უნდა მოგვარდეს გემების რუტინული მოვალეობებით გამოწვეული გარემოსდაცვითი საფრთხე, როგორიცაა ნავთობის ტვირთის ავზების გარეცხვა ან ძრავის ნარჩენების განადგურება. ტონაჟის მიხედვით, ზემოაღნიშნული უფრო დიდი პრობლემა იყო, ვიდრე შემთხვევითი დაბინძურება.  ამ კონფერენციიდან მიღებული ყველაზე მნიშვნელოვანი მოვლენა იყო გემებიდან დაბინძურების პრევენციის საერთაშორისო კონვენცია, 1973 (MARPOL). იგი მოიცავს არა მხოლოდ შემთხვევით და მართვად ნავთობით დაბინძურებას, არამედ სხვადასხვა სახის დაბინძურებას, როგორიცაა ქიმიკატებით, შეფუთული საქონლით, კანალიზაციის წყლით, ნაგვით და ჰაერის დაბინძურებით.  თავდაპირველი MARPOL-ი 1973 წლის 17 თებერვალს იქნა ხელმოწერილი, მაგრამ რატიფიკაციის არარსებობის გამო ძალაში არ შესულა. მოქმედი კონვენცია 1973 წლის კონვენციისა და 1978 წლის ოქმის კომბინაციას წარმოადგენს. ის ძალაში 1983 წლის 2 ოქტომბერს შევიდა. 2018 წლის იანვრის მონაცემებით, MARPOL-ის კონვენციის ხელმომწერია 156 სახელმწიფო, რაც მსოფლიო გადაზიდვების ტონაჟის 99.42 პროცენტს შეადგენს.   [ საჭიროებს განახლებას ]

MARPOL-ისა და SOLAS-ის განახლებების გარდა, IMO-მ ხელი შეუწყო რამდენიმე განახლებული საერთაშორისო საზღვაო კონვენციის მიღებას, როგორიცაა 1966 წლის საერთაშორისო კონვენცია სატვირთო ხაზის მარკირების შესახებ (რომელმაც ჩაანაცვლა 1930 წლის ადრინდელი კონვენცია), 1972 წელს ზღვაში შეჯახების თავიდან აცილების საერთაშორისო რეგულაციები (ასევე ჩაანაცვლა წესების ადრინდელი ნაკრები) და 1978 წელს STCW კონვენცია  1975 წელს IMO-ს ასამბლეამ გადაწყვიტა, რომ ზღვაში სიცოცხლის უსაფრთხოების საერთაშორისო კონვენციის (SOLAS) და IMO-ს სხვა ინსტრუმენტების მომავალ კონვენციებში უნდა გამოყენებულიყო SI ერთეულები .  საზღვაო ტრანსპორტი ერთ-ერთია იმ მცირერიცხოვან სამრეწველო სფეროებს შორის, რომელიც ჯერ კიდევ ხშირად იყენებს არამეტრიკულ ერთეულებს, როგორიცაა საზღვაო მილი (nm) მანძილისთვის და კვანძები (kn) სიჩქარისთვის. 

1975 წლის ნოემბერში, IMCO-ს ასამბლეამ, კონვენციის ყოვლისმომცველი გადახედვის ფარგლებში, გადაწყვიტა მისთვის სახელის შეცვლა და საერთაშორისო საზღვაო ორგანიზაცია (IMO); რაც რატიფიკაციის შემდეგ, 1982 წლის მაისში მოხდა. თავისი არსებობის განმავლობაში, IMO აგრძელებდა ახალი და განახლებული კონვენციების შემუშავებას საზღვაო საკითხების ფართო სპექტრზე, რომლებიც მოიცავდა არა მხოლოდ სიცოცხლის უსაფრთხოებას და ზღვის დაბინძურებას, არამედ უსაფრთხო ნავიგაციას, ძებნა-გადარჩენას, ჩაძირული გემების ამოღებას, ტონაჟის გაზომვას, პასუხისმგებლობას და კომპენსაციას, გემების გადამუშავებას, მეზღვაურების წვრთნასა და სერტიფიცირებას და მეკობრეობას მოიცავს. ახლახანს, SOLAS-ში შეტანილი ცვლილებები შევიდა, რათა მეტი ყურადღება გამახვილებულიყო საზღვაო უსაფრთხოებაზე საერთაშორისო კოდექსი გემებისა და პორტების უშიშროებისა (ISPS) მეშვეობით. IMO-მ ასევე გაზარდა ყურადღება გემებიდან გამონაბოლქვზე. 1983 წელს, IMO-მ დააარსა მსოფლიო საზღვაო უნივერსიტეტი მალმიოში, შვედეთი და ასევე ხელი შეუწყო IGC კოდექსის (თხევადი გაზის მასიურად გადამზიდი გემების კონსტრუქციისა და აღჭურვილობის შესახებ საერთაშორისო კოდექსი) მიღებას.  1991 წელს, IMO-მ ხელი შეუწყო საერთაშორისო მარცვლეულის კოდექსის მიღებას. 

2002 წლის დეკემბერში, IMO-მ 1974 წლის SOLAS კონვენციაში ახალი ცვლილებები შეიტანა. ამ ცვლილებებმა საფუძველი ჩაუყარა გემებისა და პორტების უშიშროების საერთაშორისო კოდექსს (ISPS), რომელიც ძალაში შევიდა 2004 წლის 1 ივლისს (ამის საჭიროება ნიუორკში ცნობილი ტერორისტული აქტის 9/11 შემდეგ გახდა). კოდექსის კონცეფციაა კონტრაბანდის, ტერორიზმის, მეკობრეობის, არალეგალური მიგრაციის და სხვა მსგავსთა წინააღმდეგ მრავალშრიანი და ზედმეტი დაცვის უზრუნველყოფა. ISPS კოდექსი საერთაშორისო ვაჭრობაში ჩართული გემებისა და პორტების უმეტესობისგან მოითხოვდა მკაცრი უშიშროების პროცედურების დამკვიდრებას და დაცვას, როგორც ეს მითითებულია გემებისა და პორტების სპეციფიკურ გემებისა და პორტების უშიშროების გეგმებში. მასშია ასევე შეტანილი კიბერ უსაფრთხოებაც და მასთან დაკავშირებული მოთხოვნები და რეკომენდაციები.

 შტაბბინა 
მინი|საერთაშორისო საზღვაო ორგანიზაციის შენობა ტემზის გადაღმა
IMO-ს შტაბ-ბინა დიდი, სპეციალურად აშენებული შენობაა, რომელიც გადაჰყურებს მდინარე ტემზას, ქალაქ ლონდონში, ლამბეტის რაიონში მდებარე, ალბერტის სახელობის სანაპიროზე.  ორგანიზაცია ახალ შტაბ-ბინაში 1982 წლის ბოლოს გადავიდა, შენობა ოფიციალურად დედოფალმა ელისაბედ II- მ 1983 წლის 17 მაისს გახსნა.  შენობის არქიტექტორები იყვნენ დაგლას მარიოტი, ვორბი და რობინსონი.  შენობის ფასადზე დომინირებს შვიდი მეტრის სიმაღლის, ათტონიანი ბრინჯაოს გემის ცხვირის ქანდაკება, რომელზეც მარტოხელა მეზღვაური დგას და სათვალთვალო ვახტას იკავებს.  IMO-ს წინა შტაბ-ბინა მდებარეობდა პიკადილის 101 ნომერში (ამჟამად იაპონიის საელჩოს შენობა), მანამდე კი ფიცროვიაში , ბერნერსის ქუჩა 22-ში და თავდაპირველად ჩენსერი ლეინზე . 
იურიდიული დოკუმენტები
საერთაშორისო საზღვაო ორგანიზაციას 60-მდე იურიდიული მექანიზმი აქვს, რომელთა მეშვეობით წევრ სახელმწიფოებს შორის ზღვაზე უსაფრთხოების გაუმჯობესებას, საზღვაო ქვეყნებს შორის ვაჭრობის განვითარებასა და საზღვაო გარემოს დაცვას უწყობს ხელს. იურიდიულ დოკუმენტებს შორის ყველაზე მეტად ცნობილია „საერთაშორისო კონვენცია ზღვაზე ადამიანის სიცოცხლის დაცვის შესახებ“ და „საერთაშორისო კონვენცია ხომალდებიდან გაჭუჭყიანების აღკვეთის შესახებ“.

კონვენციები, კოდექსები და რეგულაციები
საერთაშორისო კონვენცია ხომალდებიდან გაჭუჭყიანების აღკვეთის შესახებ (MARPOL)
საერთაშორისო კონვენცია ხომალდებიდან გაჭუჭყიანების აღკვეთის შესახებ - დანართი I (MARPOL Annex I)
საერთაშორისო კონვენცია ზღვაზე ადამიანის სიცოცხლის დაცვის შესახებ (SOLAS)
IMDG Code
საერთაშორისო უსაფრთხოების სახელმძღვანელო კოდექსი (ISM Code)
გემებისა და ნავსადგურის აღჭურვილობების უშიშროების შესახებ კოდექსი (ISPS Code)
Polar Code
IGF Code
საერთაშორისო საზღვაო ორგანიზაციის კოდექსი თხევადი გაზის გადამზიდავი გემების მშენებლობისა და აღჭურვის შესახებ (IGC Code)
საერთაშორისო საზღვაო ორგანიზაციის კოდექსი საშიში ქიმიური ტვირთების გადამზიდავი გემების მშენებლობისა და აღჭურვის შესახებ (IBC Code)
საერთაშორისო საზღვაო ორგანიზაციის კოდექსი მყარი ნაყარი ტვირთის უსაფრთხოების პრაქტიკის შესახებ (BC Code)
საერთაშორისო საზღვაო ორგანიზაციის კოდექსი დასხივებული ბირთვული საწვავის, პლუტონიუმისა და მაღალი რადიოაქტიური ნარჩენების საშიში ტვირთის სპეციალური კონტეინერებით გადაზიდვის შესახებ (INF Code)
საერთაშორისო კონვენცია მეზღვაურთა წვრთნის, სერტიფიცირებისა და ვახტის გაწევის შესახებ (STCW Convention)
საერთაშორისო კონვენცია ნავთობპროდუქტებით დაბინძურების გამომწვევი ავარიების შემთხვევაში ღია ზღვაში ჩარევის განხორციელების შესახებ და ოქმი ღია ზღვაში ჩარევის შესახებ ნავთობისგან განსხვავებული ნივთიერებებით დაბინძურების შემთხვევაში
სიგნალთა საერთაშორისო კოდექსი
ბალასტის წყლის მენეჯმენტის კონვენცია
International Convention on Civil Liability for Oil Pollution Damage (CLC Convention) 
საერთაშორისო კონვენცია საზღვაო ძიება-გადარჩენის შესახებ (SAR Convention)
International Convention on Oil Pollution Preparedness, Response and Co-operation (OPRC)
HNS Convention
ზღვაზე გემების შეჯახების თავიდან აცილების საერთაშორისო წესები (COLREG)
საერთაშორისო კონვენცია სატვირთო მარკის შესახებ
International Convention on the Establishment of an International Fund for Compensation for Oil Pollution Damage (FUND92)
Convention for the Suppression of Unlawful Acts against the Safety of Maritime Navigation (SUA Convention)
International Convention on the Control of Harmful Anti-fouling Systems on Ships (AFS Convention)

იხილეთ აგრეთვე
საერთაშორისო ჰიდროგრაფიული ორგანიზაცია
საერთაშორისო საზღვაო სამართლის ინსტიტუტი

დამატებითი საკითხავი




რესურსები ინტერნეტში
 International Maritime Organization
 List of IMO member states on www.imo.org 
 IMO: What It Is(2001)
 Convention:
 status
 text 
 IMO moved to Piccadilly in 1970

სქოლიო

კატეგორია:საერთაშორისო საზღვაო ორგანიზაცია
კატეგორია:1948 წელს დაარსებული ორგანიზაციები
კატეგორია:გაეროს სპეციალიზებული დაწესებულებები
კატეგორია:ორგანიზაციები ანბანის მიხედვით

 სტრუქტურა 

IMO შედგება ასამბლეის, საბჭოსა და ხუთი ძირითადი კომიტეტისგან.  ორგანიზაციას ხელმძღვანელობს გენერალური მდივანი.  ძირითად ტექნიკურ კომიტეტების მუშაობას მხარს უჭერს ქვეკომიტეტების გარკვეული რაოდენობა. 

 IMO-ს მმართველობა 
მარჯვნივ|მინი|IMO-ს კედელი ყოფილი გენერალური მდივნების პატივსაცემად
მინი|მარცხნიდან: ახალი გენერალური მდივანი კიტაკ ლიმი წინამორბედებთან, ო’ნილთან, მიტროპულოსთან და სეკიმიზუსთან ერთად, 2015 წლის დეკემბერი
მინი|დომინგესი თავმჯდომარეობს, 2024
ასამბლეა საერთაშორისო საზღვაო ორგანიზაციის მმართველი ორგანოა, რომელიც იკრიბება ორ წელიწადში ერთხელ. ასამბლეის სესიებს შორის მმართველ ორგანოს წარმოადგენს საბჭო, რომელიც შედგება ასამბლეის მიერ არჩეული 40 წევრი სახელმწიფოსგან. საერთაშორისო საზღვაო ორგანიზაციის ტექნიკურ სამუშაოებს ახორციელებს კომიტეტების სერია. სამდივნო შედგება დაახლოებით 300 საერთაშორისო საჯარო მოხელისგან, რომლებსაც ხელმძღვანელობს გენერალური მდივანი. 

თანამდედობას გენერალური მდივანი არსენიო დომინგესი ოთხწლიანი ვადით 2024 წლის 1 იანვარიდან შეუდგა, ის 2023 წლის ივლისში აირჩიეს.  წინა გენერალური მდივანი იყო სამხრეთ კორეელი კიტაკ ლიმი, რომელიც ოთხწლიანი ვადით აირჩიეს IMO-ს საბჭოს 114-ე სესიაზე 2015 წლის ივნისში და IMO-ს ასამბლეის 29-ე სესიაზე 2015 წლის ნოემბერში. მისი მანდატი 2016 წლის 1 იანვარს დაიწყო. 2019 წელს ასამბლეის 31-ე სესიაზე იგი მეორე ვადით ხელახლა დაინიშნა, რომლის ვადა 2023 წლის 31 დეკემბერს დასრულდა.  
სახელი ქვეყანა ტერმინი ოვე ნილსენი დანია 1959–1961† უილიამ გრეჰემი  გაერთიანებული სამეფო 1961–1963 წწ. ჟან რულიე საფრანგეთი 1964-1967 წწ. კოლინ გოადიგაერთიანებული სამეფო 1968-1973 წწ. ჩანდრიკა პრასად შრივასტავაინდოეთი 1974-1989 წწ. უილიამ ა. ო’ნილიკანადა 1990-2003 წწ. ეფთიმიოს მიტროპულოსისაბერძნეთი 2004-2011 წწ. კოჯი სეკიმიზუიაპონია 2012-2015 წწ. კიტაკ ლიმსამხრეთ კორეა 2016–2023 წწ. არსენიო დომინგესიპანამა 2024 წლიდან დღემდე

 ტექნიკური კომიტეტები 
მინი|IMO-ს მთავარი დარბაზი, სადაც ყოველწლიურად იკრიბებიან MSC და MEPC კომიტეტები.
საერთაშორისო საზღვაო ორგანიზაციის ტექნიკურ სამუშაოებს ხუთი ძირითადი კომიტეტი ახორციელებს:  

 საზღვაო უსაფრთხოების კომიტეტი (MSC)
 საზღვაო გარემოს დაცვის კომიტეტი (MEPC)
 იურიდიული კომიტეტი
 ტექნიკური თანამშრომლობის კომიტეტი, შესაძლებლობების გაძლიერებისთვის
 საერთაშორისო გადაზიდვებში საჭირო დოკუმენტაციისა და ფორმალობების გასამარტივებლად, ხელშეწყობის კომიტეტი .   კომიტეტები წელიწადში ერთხელ ან ორჯერ იკრიბებიან წევრი სახელმწიფოებისა და არასამთავრობო ორგანიზაციების მონაწილეობით. 

 საზღვაო უსაფრთხოების კომიტეტი 
ეს რეგულირდება IMO-ს შესახებ კონვენციის 28-ე მუხლის (ა) პუნქტით:

მარჯვნივ|მინი|IMO-ს მთავარი პლენარული დარბაზი, სადაც საზღვაო უსაფრთხოების კომიტეტი იკრიბება
საზღვაო უსაფრთხოების კომიტეტი მათგან ყველაზე მაღალი რანგის ორგანოა და წარმოადგენს მთავარ ტექნიკურ კომიტეტს; ის ცხრა ქვეკომიტეტის მუშაობას ზედამხედველობს და ახალი თემების ინიცირებას ახდენს. ერთ-ერთი ფართო თემა, რომელსაც ის განიხილავს, არის ადამიანური ფაქტორის გავლენა მსხვერპლზე ; ეს სამუშაო ყველა ქვეკომიტეტს წარედგინა, თუმცა ამასობაში, საზღვაო უსაფრთხოების კომიტეტმა შეიმუშავა გემების მართვის კოდექსი, რომელიც უზრუნველყოფს შეთანხმებული ოპერაციული პროცედურების არსებობას და მათ დაცვას გემისა და სანაპირო პერსონალის მიერ. 

 ქვეკომიტეტები 
MSC-სა და MEPC-ს თავიანთ საქმიანობაში ეხმარება რამდენიმე ქვეკომიტეტი, რომლებიც ღიაა ყველა წევრი სახელმწიფოსთვის.  ეს კომიტეტებია:

 ადამიანური ელემენტის, წვრთნისა და სადარაჯოზე ქვეკომიტეტი (HTW)
 IMO-ს ინსტრუმენტების განხორციელების ქვეკომიტეტი (III)
 ნავიგაციის, კომუნიკაციებისა და ძებნა-გადარჩენის ქვეკომიტეტი (NCSR)
 დაბინძურების პრევენციისა და რეაგირების ქვეკომიტეტი (PPR)
 გემების დიზაინისა და მშენებლობის ქვეკომიტეტი (SDC)
 გემების სისტემებისა და აღჭურვილობის ქვეკომიტეტი (SSE)
 ტვირთებისა და კონტეინერების გადაზიდვის ქვეკომიტეტი (CCC).  

IMO-ს ქვეკომიტეტების სახელწოდებები 2013 წელს შეიცვალა.  ხოლო 2013 წლამდე ცხრა ქვეკომიტეტი არსებობდა შემდეგი შემადგენლობით:

 მასიური ლითხეები და აირები (BLG)
 სახიფათო ტვირთების, მყარი ნაყარი ტვირთებისა და კონტეინერების გადაზიდვა(DSC)
 სახანძრო დაცვა (FP)
 რადიო კომუნიკაცია და ძებნა/გადარჩენა (COMSAR)
 უსაფრთხო ნავიგაცია (NAV)
 გემის დიზაინი და დანადგარები (DE)
 გემის მდგრადობა, დატვირთვის ხაზები და სათევზაო გემების უსაფრთხოება (SLF)
 წვრთნისა და ვახტის გაწევის სტანდარტები (STW)
 გემის დროშის სახელმწიფოების ჩართულობა და განხორციელება (FSI)