ალექსანდრე შავერზაშვილი

ალექსანდრე შავერზაშვილი (დ. 8 ივლისი, 1919, თბილისი — გ. 2003) — ქართველი კომპოზიტორი, პედაგოგი და ხელოვნებათმცოდნე.

ბიოგრაფია
1944 წელს დაამთავრა ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია.

1947 წლიდან ასწავლიდა კომპოზიციას თბილისის ცენტრალურ მუსიკალურ ათწლედში, 1955 წლიდან თეორიულ საგნებს; 1952 წლიდან ვ. სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის პედაგოგი; 1951 წლიდან ხელოვნებათმცოდნეობის კანდიდატი; შექმნილი აქვს: ოპერები „მარინე“ (1954), „ოიდიპოს მეფე“ (1964), „ახალი ნაპირებისაკენ“, სამი საფორტეპიანო ტრიო (1952, 1968, 1979), საფორტეპიანო კვინტეტი, ორი სიმებიანი კვარტეტი, სონატა ვიოლონჩელოსათვის (1970), ორი საფორტეპიანო კონცერტი, ვოკალურ–სიმფონიური ციკლი „ხმა იდუმალი“ (1977, ნ. ბარათაშვილის ლექსებზე), სამი სიმფონია(1945, 1962, 1976), სიმფონიური სურათი „მტკვარი“ (1958), სიმფონიური პოემები — „ლენინელები“ (1968), „მცირე მიწა“ (1980), კანტატები, ოპერეტები, მცირე ფორმის ვოკალური და ინსტრუმენტული ნაწარმოებები; ხელოვნებათმცოდნეობის კანდიდატი.

საკანდიდატო დისერტაცია დაიცვა 1951 წელს.

ორგანიზაციის წევრი
 საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტია, წევრი (1946-19??)
 საქართველოს კომპოზიტორთა კავშირი, წევრი

ჯილდოები
 1999 — ღირსების ორდენი
 1982 — საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი
 1979 — აფხაზეთის ასსრ ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე
 1961 — საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე
 საპატიო ნიშნის ორდენი

ლიტერატურა
 ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია: ტ.10 . თბ., 1986, გვ. 670;
 წიგნი ღირსებისა: ტ. 4/ შემდგ.: თამაზ ყიფიანი (რედ.), გაჩეჩილაძე თ., სიმონიშვილი გ., თბ., 2002, გვ.59

რესურსები ინტერნეტში

კატეგორია:დაბადებული 8 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1919
კატეგორია:გარდაცვლილი 2003
კატეგორია:ქართველი კომპოზიტორები
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
კატეგორია:ქართველი ხელოვნებათმცოდნეები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწეები
კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები