საიდა ალ ჰურა

მინი
საიდა ალ ჰურა (დ. 1485 ― გ. 14 ივლისი, 1561) ― თეტუანის ჰაქიმი 1515–1542 წლებში და მეკობრეების ლიდერი მე-16 საუკუნის დასაწყისში. ის იყო ვატასიდის სულთან აჰმად იბნ მუჰამედის ცოლი. იგი ითვლება „თანამედროვე ეპოქაში ისლამური დასავლეთის ერთ-ერთ ყველაზე მნიშვნელოვან ქალ ფიგურად“.

საიდა ალ ჰურას ცხოვრება შეიძლება გავიგოთ გეოპოლიტიკურ და რელიგიურ კონტექსტში, განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია ბრძოლა მუსულმანურ და ქრისტიანულ იმპერიებს შორის მისი სიცოცხლის განმავლობაში. მაჰმადიანმა ოსმალებმა კონსტანტინოპოლი აიღეს 1453 წელს, რაც რომის იმპერიის დასასრულს აღნიშნავდა. ალ-ჰურა ორი წლის იყო, როდესაც პორტუგალიელებმა დაიწყეს კოლონიური დაპყრობა მაროკოს დასავლეთ სანაპიროზე რამდენიმე პორტის აღებით, 1487 წლიდან. რამდენიმე წლის შემდეგ გრანადა კათოლიკე მონარქების (Los Reyes Católicos) იზაბელას ხელში ჩავარდა. მოჰყვა I კასტილიელი და ფერდინანდ II არაგონელი და მუსლიმთა იძულებითი მოქცევა ესპანეთში.

ალჟირის თურქ კორსაირ ბარბაროსასთან მოკავშირე, ალ-ჰურა აკონტროლებდა დასავლეთ ხმელთაშუა ზღვას, ხოლო ბარბაროსა აკონტროლებდა აღმოსავლეთს. ის ასევე იყო ტეტუანის პრეფექტი. 1515 წელს ის გახდა ისლამის ისტორიაში უკანასკნელი ადამიანი, რომელმაც კანონიერად მიიღო ალ ჰურას (დედოფალი) ტიტული მეუღლის გარდაცვალების შემდეგ, რომელიც მართავდა ტეტუანს. მოგვიანებით იგი დაქორწინდა მაროკოს ბერბერ მეფეზე, აჰმედ ალ-ვატასიზე, მაგრამ უარი თქვა ტეტუანის დატოვებაზე. ეს ქორწინება ერთადერთი შემთხვევაა მაროკოს ისტორიაში, როდესაც მეფე დაქორწინდა დედაქალაქ ფესიდან.

 ეტიმოლოგია 
Sayyida al Hurra ნიშნავს "კეთილშობილ ქალბატონს, რომელიც არის თავისუფალი და დამოუკიდებელი; ქალი სუვერენული, რომელიც ქედს არ უხრის არავითარ ზემდგომ ხელისუფლებას".

 Ახალგაზრდობა 
საიდა ალ ჰურა დაიბადა დაახლოებით 1485 წელს (ჰიჯრის დაახლოებით 890) ანდალუსიელი დიდებულების გამოჩენილ მუსულმანურ ოჯახში, რომლებიც გაიქცნენ მაროკოში ოჯახთან ერთად, როდესაც ფერდინანდმა და იზაბელამ დაიპყრეს გრანადას მუსულმანური სამეფო 1492 წელს, რეკონკისტის ბოლოს და დასახლდნენ შეფშაუენში. ის იყო შარიფ აბდ ას-სალამ ალ-ალამის და, შესაბამისად, ჰასან იბნ ალის შთამომავალი.

საიიდას ბავშვობა ბედნიერი და უსაფრთხო იყო, მაგრამ დაბინდული იყო გრანადადან იძულებითი გადასახლების მუდმივი შეხსენებებით. ბავშვობაში მიიღო პირველი კლასის განათლება. იგი თავისუფლად ფლობდა რამდენიმე ენას, მათ შორის კასტილიურ ესპანურს და პორტუგალიურს. ცნობილი მაროკოელი მეცნიერი აბდალა ალ-ღაზვანი იყო მისი მასწავლებელი. იგი 16 წლის ასაკში დაქორწინდა მასზე 30 წლით უფროს კაცზე, სიდი ალ-მანდრი II-ზე, ალი ალ-მანდრის შვილიშვილზე ან ძმისშვილზე, რომელიც იყო მისი მამის მეგობარი და ხელახალი დამფუძნებელი და გუბერნატორი ქალაქ ტეტუანის.

 ტეტუანის გუბერნატორი 

ინტელექტუალმა ქალმა, ალ ჰურამ ბევრი რამ ისწავლა, როცა ქმარს საქმეებში ეხმარებოდა. ის დე ფაქტო ვიცე-გუბერნატორი იყო, ქმარი მას ანდობდა ძალაუფლების სადავეებს ყოველ ჯერზე, როცა ქალაქგარეთ მოგზაურობდა. როდესაც ის გარდაიცვალა 1515 წელს, მოსახლეობამ, რომელიც მიჩვეული იყო მისი ძალაუფლების განხორციელებას, მიიღო იგი ტეტუანის გუბერნატორად, რითაც მას ალ-ჰურას ტიტული მიანიჭა.ესპანური და პორტუგალიური წყაროები აღწერენ ალ-ჰურას, როგორც "მათ პარტნიორს დიპლომატიურ თამაშში". ზოგიერთი ისტორიკოსი თვლის, რომ უჩვეულო „ხარისხი ალ ჰურას, როგორც მმართველის მიღებას“ შეიძლება მიეწეროს „ანდალუსიის გაცნობას ქალთა ძალაუფლების მემკვიდრეობსა ესპანეთის მონარქის ოჯახებიდან, როგორიცაა მაგალითად იზაბელა I კასტილიელის შემთხვევა“.

კატეგორია:გარდაცვლილი 1561