პაატა სურგულაძე

პაატა სურგულაძე (დ. 9 აპრილი, 1958, თბილისი) — ქართველი ისტორიკოსი, მეცნიერი, პედაგოგი, ისტორიის აკადემიური დოქტორი.

ბიოგრაფია
1980 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტი, 1983 წელს ასპირანტურა.

1983-1984 წლებში იყო სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტის სტაჟიორი, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საქართველოს ისტორიის კათედრის უმცროსი და უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1987-1992 წლებში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტის დეკანის მოადგილე. 1989-1995 წლებში იყო საქართველოს ახალგაზრდა ისტორიკოსთა ასოციაციის პრეზიდენტი. 1990-1991 წლებში საქართველოს პარლამენტის დემოკრატიული აღმშენებლობისა და პოლიტოლოგიის ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1992-1994 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ისტორიისა და ეთნოგრაფიის სამეცნიერო ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1992-1995 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საქართველოს ისტორიის კათედრის დოქტორანტი, საქართველოს მოქალაქეთა კავშირის სამდივნოს პოლიტიკური დეპარტამენტის ხელმძღვანელი და სათათბიროსთან არსებული ბალტიისპირეთის, შავი ზღვის ქვეყნებისა და დამოუკიდებელ სახელმწიფოთა თანამეგობრობის კომისიის თავმჯდომარე. 1995-1996 წლებში დამოუკიდებელ სახელმწიფოთა თანამეგობრობის სახელმწიფო ბიუროს სახელმწიფო მრჩეველი. 1996 წლიდან იყო საქართველოს პარლამენტის მუდმივი წარმომადგენელი დამოუკიდებელ სახელმწიფოთა თანამეგობრობის საპარლამენტო ასამბლეაში, გენერალური მდივნის მოადგილე. სამეცნიერო ინტერესების სფეროს წარმოადგენს საქართველოს, სამხრეთ კავკასიის, ირანის, რუსეთის, ახლო აღმოსავლეთის ახალი და თანამედროვე ისტორიის საკითხები. არის 40-მდე სამეცნიერო ნაშრომისა და წიგნის ავტორი და თანაავტორი, მათ შორის: „საქართველოს ისტორია“ (1991, თანაავტორი), „ეროვნული კულტურის კერა“ (1988), „ქართული პარლამენტის სათავეებთან“ (1991), „ირანის ისლამური რესპუბლიკა“ (1990). არის საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის პრემიისა და მედლის (1974) და თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ახალგაზრდა მეცნიერებათა პრემიის (1986) ლაურეატი. პაატა სურგულაძე 40-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომის ავტორია.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „თანამედროვე ისლამური სახელმწიფო: თეორია და პრაქტიკა, ირანის ისლამური რესპუბლიკის მაგალითზე“, დაიცვა 1985 წელს.

ბიბლიოგრაფია
 ქართული პარლამენტის სათავეებთან, თბ., ცოდნა, 1991, გვ. 31
 საქართველოს ისტორია, თბ., 1991, გვ. 461
 ეროვნული კულტურის კერა: თბილისის სახელმწ. უნივერსიტეტი, I-ლი გამოცემა, თბ., ნაკადული, 1988, გვ. 73
 თანამედროვე ისლამური სახელმწიფო და მისი თეორიული წინამძღვრები, თბ., საქ. სსრ საზ-ბა „ცოდნა“, 1984, გვ. 20

ლიტერატურა
 ვინ ვინ არის საქართველოში: ქართული ბიოგრაფიული ცნობარი, თბ., 2006, გვ. 432

რესურსები ინტერნეტში


კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები