სონორიკა

სონორიკა ( — წკრიალა, მჟღერი, ხმოვანი) — XX საუკუნის მუსიკაში კომპოზიციის ერთ-ერთი მეთოდი, დამყარებული ფერადოვანი ტემბრული ხმოვანებების-სონორების გამოყენებაზე. მისი თავისებურება გამოიხატება ფუნიკური ფერადოვანი ფაქტორის დომინირებაში. განსხვავება სონორიკასა და ჩვეულებრივ „ტონურ“ მუსიკას შორის გამოიხატება ხმოვანებების შერჩევაში, კერძოდ, სონორიკაში მთელი მნიშვნელობა ენიჭება ბგერითი ფერის საერთო შთაბეჭდილებას და არა ცალკეულ ტონებსა და მათ ინტერვალურ შეფარდებებს. განსაკუთრებული ეფექტი მიიღწევა სონორიკას ხმოვანებების შეერთებით მუსიკალური ორგანიზების სხვა ფორმებთან.

 ლიტერატურა 
 კარგარეთელი ი., მოკლე პოპულარული სამუსიკო ენციკლოპედია, თბ., 1933 
 დაფქვიაშვილი თ., მუსიკალურ ტერმინთა ლექსიკონი, თბ., 1971
 ყიფშიძე ა., ჩხიკვაძე გრ., მუსიკალური ლექსიკონი, თბ., 1971
 ყიფშიძე ა., ხელოვნების განმარტებითი ლექსიკონი, თბ., 1985

კატეგორია:მუსიკალური ტერმინები