კარმინა ბურანა

„კარმინა ბურანა“ () — კარლ ორფის კანტატა, შექმნილი 1935-1936 წლებში. ტექსტის სახით იყენებს 24 ლექსს შუასაუკუნეების იმავე სახელწოდების პოეტური კრებულიდან. კრებულის სრული სახელწოდებაა  („ბოირენის სიმღერები: სეკულარული სიმღერები მომღერლებისა და გუნდებისათვის, ინსტრუმენტებთან და ჯადოსნურ სურათებთან ერთად შესასრულებლად“). მისი პრემიერა 1937 წლის 8 ივნისს, ფრანკფურტის ოპერაში შედგა. იგი ნაწილია ორფის მუსიკალური ტრიპტიქისა „ტრიუმფები“ (Trionfi), რომელშიც, აგრეთვე, შედის „კატული კარმინა“ (Catulli Carmina) და „აფროდიტეს ტრიუმფი“ (Trionfo di Afrodite). „კარმინა ბურანას“ პირველი და ბოლო სექცია ერთი და იგივე პიესაა, სახელწოდებით  („ბედი, სამყაროს მბრძანებელი“) და იწყება ცნობილი ფრაზით „O Fortuna“.

 ტექსტი 
1934 წელს ორფს ხელში ჩაუვარდა ლექსების კრებული Carmina Burana, იოჰან ანდრეას შმელერის 1847 წლის რედაქცია, რომლის ორიგინალი ტექსტების უმეტესობა XI-XII საუკუნით, ზოგიერთი კი XIII საუკუნით თარიღდებოდა. იურისპრუდენციის ახალგაზრდა სტუდენტის, ლათინური და ბერძნული ენების ენთუზიასტის, მიშელ ჰოფმანის დახმარებით ორფმა კრებულიდან 24 ლექსი შეარჩია და ლიბრეტოს სახით დაალაგა. მათი უმეტესობა სეკულარულ ლათინურ ენაზეა, ზოგიერთი მათგანი საშუალო ზემოგერმანულზე (უფრო დაზუსტებით, საშუალო ზემოგერმანულის ბავარიულ ვარიანტზე)„კარმინა ბურანას“ საშუალო ზემოგერმანული ტექსტების პრონონსის რეკონსტრუქცია ეკუთვნის ჯონ ოსტინს (1995). "Pronunciation of the Middle High German Sections of Carl Orff's 'Carmina Burana'." The Choral Journal, ტომი 36, N2, გვ. 15–18Guy A.J. Tops (2005). "De uitspraak van de middelhoogduitse teksten in Carl Orffs Carmina Burana." Stemband, ტომი. 3, no. 1, გვ. 8–9. (ჰოლანდიურ ენაზე, შეიცავს საშუალო ზემოგერმანული ტექსტების ტრანსკრიპციებს საერთაშორისო ფონეტიკური ანბანით) და ძველ ფრანგულზე. ლექსებში ბევრი თემაა განხილული, რომელთა უმეტესობაც ისეთივე ნაცნობი იყო XIII საუკუნეში, როგორც XXI-ში: იღბლის და სიმდიდრის წარმავალობა, სიცოცხლის ეფემერული ბუნება, გაზაფხულის დაბრუნებასთან დაკავშირებული სიხარული, ასევე, სიამოვნება და მწუხარება, რომელიც დალევას, სიხარბეს, აზარტს და ვნებას მოჰყვება.

 სტრუქტურა 
„კარმინა ბურანა“ მთლიანობაში 25 ნაწილისგან შედგება, რომლებიც ხუთ დიდ სექციადაა დაყოფილი. თითოეული ნაწილის დასაწყისში ორფს attacca-ს აღნიშვნა აქვს მითითებული.

Fortuna Imperatrix Mundiბედი, სამყაროს მბრძანებელი1O Fortunaლათინურიო, ბედოგუნდი2Fortune plango vulneraლათინურიდავტირი ბედისგან მოყენებულ ჭრილობებს გუნდიI. Primo vereI. გაზაფხულზე3Veris leta faciesლათინურიგაზაფხულის მხიარული სახე მცირე გუნდი4Omnia Sol temperatლათინურიმზე ყველაფერს ათბობს ბარიტონი5Ecce gratumლათინურიშეხედე მისალმებას გუნდიUf dem angerმდელოზე6Tanz ცეკვაინსტრუმენტული7Floret silva nobilisლათინური / საშუალო ზემოგერმანული დიდებული ტყე გუნდი8Chramer, gip die varwe mirსაშუალო ზემოგერმანულივაჭარო, მომეცი ფერადი საღებავი გუნდი (მცირე და დიდი)9(a) Reie ფერხული ინსტრუმენტული(b) Swaz hie gat umbeსაშუალო ზემოგერმანულიისინი, ვინც აქ წრეში ცეკვავენ გუნდი(c) Chume, chum, geselle minსაშუალო ზემოგერმანული მოდი, მოდი ჩემო მეგობარო მცირე გუნდი(d) Swaz hie gat umbeსაშუალო ზემოგერმანული ისინი, ვინც აქ წრეზე ცეკვავენ (რეპრიზა)გუნდი10Were diu werlt alle minსაშუალო ზემოგერმანული მთელი სამყარო რომ მხოლოდ ჩემი იყოს გუნდიII. In TabernaII. ტავერნაში11Estuans interiusლათინურიშიგნიდან ვიწვი ბარიტონი12Olim lacus colueramლათინურიადრე ტბებში დავცურავდი ტენორი, გუნდი (მამაკაცთა)13Ego sum abbasლათინურიმე აბატი ვარ ბარიტონი, გუნდი (მამაკაცთა)14In taberna quando sumusლათინურიროცა ტავერნაში ვართ გუნდი (მამაკაცთა)III. Cour d'amoursIII. სიყვარულის თამაშები15Amor volat undiqueლათინურისიყვერული ყველგან დაფრინავს სოპრანო, ბიჭუნათა გუნდი16Dies, nox et omniaლათინური / ძველი ფრანგული დღე, ღამე და ყველაფერი ბარიტონი17Stetit puellaლათინურიგოგონა იდგა სოპრანო18Circa mea pectoraლათნური / საშუალო ზემოგერმანული ჩემს მკერდში ბარიტონი, გუნდი19Si puer cum puellulaლათინურითუ ბიჭი გოგოსთან 3 ტენორი, ბარიტონი, 2 ბანი20Veni, veni, veniasლათინურმოდი, მოდი, გთხოვ, მოდი ორმაგი გუნდი21In trutinaლათინურისასწორზე სოპრანო22Tempus est iocundumლათინურისიხარულის დროა სოპრანო, ბარიტონი, ბიჭუნათა გუნდი23Dulcissimeლათინურიუტკბესი ბიჭი სოპრანოBlanziflor et Helenaბლანშეფლორი და ჰელენე24Ave formosissimaლათინურიდიდება უსაყვარლესს გუნდიFortuna Imperatrix Mundiბედი, სამყაროს მბრძანებელი25O Fortunaლათინურიო, ბედო (რეპრიზა)გუნდი

კომპოზიციური სტრუქტურა მეტწილად მბრუნავი ბედის ბორბლის იდეას ეფუძნება. „ბურანას კოდექსის“ პირველ გვერდზე გამოსახულ ბედის ბორბალზე შემდეგი ლათინური წარწერაა:

თითოეულ სცენაში, ზოგჯერ კი ცალკეულ ნაწილებშიც, ბედის ბორბალი ტრიალებს, სახარული სიმწარედ იქცევა, ხოლო იმედი მწუხარებად. „O Fortuna“, პირველი ლექსი შმელერის რედაქციაში, ამ წრეს ასრულებს, იგი მთლიანი ნაწარმოების თავში და ბოლოში გვხვდება, რითიც ზოგად კომპოზიციურ ჩარჩოს კრავს.

 დადგმა 
ორფი ემხრობოდა დრამატულ კონცეფციას „სამყაროს თეატრი“ (Theatrum Mundi), სადაც მუსიკა, მოძრაობა და საუბარი ერთმანეთისგან განუყოფელია. ბებკოკი წერს, რომ „ორფის არტისტული ფორმულა მუსიკას ზღუდავდა იმით, რომ ყოველი მუსიკალური მომენტი კავშირში უნდა ყოდილიყო სცენაზე მიმდინარე მოქმედებასთან. სწორედ აქ სცდება „კარმინა ბურანას“ თანამედროვე პერფორმანსები ორფის განზრახვებს“. ორფმა ნაწარმოებს მიაწერა ქვესათაური „სასცენო კანტატა“, რაშიც გულისხმობდა, რომ იგი სცენაზე, ცეკვის, ქორეოგრაფიის, ვიზუალური დიზაინის და სხვა სასცენო ელემენტების თანხლებით უნდა შესრულებულიყო. მიუხედავად ამისა, იგი დღეს, უმეტესწილად, საკონცერტო დარბაზებში, კანტატის სახით სრულდება ხოლმე.

1978 წელს მინესოტას ცეკვის თეატრმა კანტატის ქორეოგრაფიული ვერსია დადგა, რომლის ავტორიც ლოის ჰოლტონი იყო.Minnesota Dance Theatre celebrates 50 years with 'Carmina Burana' ორფის 80 წლის იუბილესთან დაკავშირებით, გერმანულ ტელეარხ ZDF-ის დაკვეთით „კარმინა ბურანას“ ქორეოგრაფიული ვერსია ფილმის სახით გადაიღეს. რეჟისორი ჟან-პიერ პონელი იყო და მის მომზადებაში თავად კომპოზიტორიც იყო ჩართული.Carmina Burana by Carl Orff , Jean Pierre Ponnelle (1975)

 მუსიკალური სტილი 

ორფის სტილი პირდაპირობისა და იოლად აღქმადობის განზრახვას ამჟღავნებს. „კარმინა ბურანა“ თითქმის არ შეიცავს მუსიკალური მასალის განვითარებას კლასიკური გაგებით, საგულისხმოა პოლიფონიის არარსებობაც. კომპოზიტორი, აგრეთვე, ერიდება ღია ჰარმონიულ სირთულესაც, რაც ბევრმა კრიტიკოსმა აღნიშნა კიდეც, მათ შორის, The New York Times-ის ალან პაუერსმა.<ref>"Not Medieval but Eternal; In Its Sixth Decade, Carmina Burana Still Echoes" by Ann Powers, The New York Times (14 June 1999)</ref>

მელოდიურად ორფის მუსიკა რენესანსის და ადრეული ბაროკოს ოსტატების, მათ შორის, უილიამ ბერდის და კლაუდიო მონტევერდის გავლენებს ამჟღავნებს. არსებობს გავრცელებული არასწორი შეხედულება, რომ ორფმა მელოდიები ნევმურ მელოდიებზე დააფუძნა. მიუხედავად იმისა, რომ „ბურანას კოდექსის“ ბევრ ტექსტს ნევმები მართლაც ახლავს, მათი უდიდესი ნაწილი ორფის დროს გაშიფრული არ იყო და არცერთი მათგანი ორფს მოდელის სახით არ გამოუყენებია. მისი ბრწყინვალე გაორკესტრება იგორ სტრავინსკისთან კავშირს ამჟღავნებს, კერძოდ, იგი საკმაოდ ჰგავს სტრავინსკის შედარებით ადრეული ნაწარმოების, „ქორწილის“ (Les noces) გაორკესტრებას.

რიტმი, სტრავინსკის მსგავსად, ორფისთვისაც ხშირად უმთავრესი მუსიკალური ელემენტია. მთლიანობაში, ნაწარმოები რიტმულად მარტივისა და პირდაპირის შთაბეჭდილებას ტოვებს, თუმცა, რიტმი ხშირად იცვლება ტაქტიდან ტაქტში. თუ მთლიანი სექციების რიტმული სტრუქტურას განვიხილავთ, ხუთწლილად ტაქტს ხშირად მოსდევს შვიდწილადი, ოთხწილადი და ასე შემდეგ, რაც, ხშირად, ცეზურის ნიშნითაა გამოყოფილი. რიტმულ ცვლილებები იმდენად ხშირია, რომ იქმნება „საუბრის“ მსგავსი ეფექტი, იმდენად, რომ ნაწარმოების რეალური რიტმული კომპლექსურობა ხშირად მხედველობიდან გამორჩებათ ხოლმე.

ზოგიერთი სოლო არია მომღერლებისთვის სერიოზულ გამოწვევას წარმოადგენს: ტენორის ერთადერთი სოლო არია, Olim lacus colueram, თითქმის მთლიანად ფალცეტის რეგისტრში იმღერება, რაც კარგად აჩვენებს პერსონაჟის ტანჯვას (ამ შემთხვევაში, გედის, რომელიც იწვება). ბარიტონის არიებიც ხშირად ითხოვს ისეთ მაღალ ნოტებს, რომლებიც ბარიტონის რეპერტუარში ცოტაა, ასევე, ნაწილი არიისა Dies nox et omnia ხშირად ფალცეტით იმღერება, რაც ამ ხმის რეპერტუარისთვის უნიკალური შემთხვევაა. აღსანიშნავია სოპრანოს არია Dulcissime, რომელიც უკიდურესად მაღალ ნოტებს ითხოვს. ორფის განზრახვა იყო, ეს არია ჩვეულებრივ ლირიკულ სოპრანოს შეესრულებინა და არა კოლორატურას, რათა დაძაბულობა უფრო აშკარა ყოფილიყო.

 ინსტრუმენტული შემადგენლობა 
„კარმინა ბურანა“ განსაზღვრულია დიდი ორკესტრისათვის შემდეგი შემადგენლობით:

ხის ჩასაბერი ინსტრუმენტებილითონის ჩასაბერი ინსტრუმენტებისიმებიანი ინსტრუმენტებიკლავიშიანი ინსტრუმენტებიდასარტყამი ინსტრუმენტებიVoices

 გამოხმაურება 
„კარმინა ბურანა“ პირველად ფრანკფურტის ოპერაში, 1937 წლის 8 ივნისს დაიდგა. დირიჟორი იყო ბერტილ ვეტცელსბერგერი (1892-1967), დამდმელი რეჟისორი ოსკარ ველტერლინი, ხოლო სცენისა და კოსტიუმების დიზაინი ლუდვიგ ზივერტს ეკუთვნოდა. პრემიერას უდიდესი წარმატება ხვდა წილად, რის შემდეგაც ორფი თავის გამომცემელს, Schott Music-ს სწერდა:
ყველაფერი, რაც აქამდე დამიწერია და რაც თქვენ, საუბედუროდ, დაგიბეჭდავთ, შეიძლება, განადგურდეს. „კარმინა ბურანათი“ ჩემი ნაწარმოებების კატალოგი იწყება.

პერფორმანსები გერმანიის სხვა ქალაქებშიც გაიმართა. ნაცისტური რეჟიმი ნაწარმოებს ტექსტის ეროტიკული ბუნების გამო თავიდან ეჭვის თვალით უყურებდა, თუმცა, საბოლოო ჯამში იგი მიიღეს. გერმანიაში იმ პერიოდში შექმნილი ნაწარმოებებიდან იგი ყველაზე ცნობილი გახდა. მისი პოპულარობა ომის შემდეგ კიდევ უფრო გაიზარდა 1960-იანი წლებისთვის იგი საერთაშორისო კლასიკური რეპერტუარის ნაწილი იყო.

ალექს როსის სიტყვებით, ნაწარმოები, თავისთავად, „არავითარ ცოდვას არ სჩადის იმით, რომ პოპულარული რჩება. ის, რომ „კარმინა ბურანა“ ასობით ფილმსა თუ სატელევიზიო რეკლამაში გამოჩნდა, ადასტურებს, რომ იგი არავითარ ეშმაკეულ გზავნილ არ შეიცავს, მეტიც, იგი საერთოდ არ შეიცავს გზავნილს.“"In Music, Though, There Were No Victories" by Alex Ross, The New York Times (20 August 1995)

სურვილი, რომელიც ორფმა თავის გამომცემელთან გამოთქვა, პრინციპში, შესრულდა: მისი ვერცერთ ნაწარმოები პოპულარობით „კარმინა ბურანას“ ვერ უახლოვდება, რისი დასტურიცა „O Fortuna-ს“ ხშირი გამოყენება პოპ-კულტურაში და მთლიანი კანტატის მუდმივი ადგილი საკონცერტო რეპერტუარებში. შეერთებულ შტატებში „კარმინა ბურანა“ ერთ-ერთია XX საუკუნის იმ მცირერიცხოვანი კლასიკური ნაწარმოებებიდან, რომლებიც წარმატებით იყიდება.

 არანჟირებები 
ნაწარმოების პოპულარობის ერთ-ერთი შედეგი მისი არაერთი არანჟირებაა შემსრულებელთა სხვადასხვა კომბინაციისათვის. 1956 წელს ორფის მოსწავლემ, ვილჰეკმ კილმაიერმა შექმნა კანტატის ვერსია მცირე ძალებისათვის (სოლისტები, შერეული გუნდი, ბავშვთა გუნდი, ორი ფორტეპიანო და ექვსი დასარტყამი ინსტრუმენტი), რისი უფლებაც თავად ორფისგან მიიღო. მაში მოცემულია პატარა სოლო პარტიები სამი ტენორის, ბარიტონისა და ორი ბანისათვის. ეს ვერსია ნაწარმოების შესრულების საშუალებას შედარებით მცირე ანსამბლებსაც აძლევს. Tucson Chamber Carmina BuranaCARMINA BURANA (Edition for voices, two pianos and percussion)

ხუან ვისენტე მას კილესმა (დ. 1921) მოამზადა არანჟირება სასულე ანსამბლისათვის. მისი მიზანი, იყო ნაწარმოების შესრულების საშუალება მიეცა, ერთის მხრივ, სასულე ანსამბლებისთვის, ხოლო მეორეს მხრივ, ისეთი ქალაქებისთვის, სადაც კარგი გუნდები და სასულე ბენდები იყო, მაგრამ არ იყო სიმფონიური ორკესტრები. ეს ვერსია ჩრდილოეთ ტეხასის სასულე სიმფონიურმა ორკესტრმა იუჯინ კორპორონის დირიჟორობით ჩაწერა. მას კილესმა სოლისტების, გუნდების, დასარტყამი ინსტრუმენტებისა და ფორტეპიანოს პარტიები ორიგინალური ვერსიიდან სრულად შეინარჩუნა."Juan Vicente Mas Quiles – Carmina Burana, published by Schott Music

არსებობს კიდევ ერთ ვერსია საკონცერტო სასულე ანსამბლისათვის, რომლის ავტორია ჯონ კრენსი და იგი გუნდის პარტიას არ შეიცავს. არსებობს რამდენიმე არანჟირება ახალგაზრდული ანსსამბლებისთვისაც.

ავსტრალიელ კლასიკურ გიტარისტს, გარეთ კოხს ეკუთვნის „კარმინა ბურანას“ არანჟირება გიტარისათვის. ამ ვერსიის ჩანაწერი მან ABC Classics-ის ლეიბლით ჯერ 1998 წელს, შემდეგ კი, 2005 წელს გამოუშვა.

 მნიშვნელოვანი ჩანაწერები 
 დირიჟორი,
გუნდის ხელმძღვანელიორკესტრი,
გუნდები წელი ლეიბლი სოლისტები 
(სოპრანო, ტენორი, ბარიტონი) შენიშვნა ჰერბერტ ბლომშტედტი
ვენს ჯორჯი სან-ფრანცისკოს სიმფონიური ორკესტრი
სან-ფრანცისკოს სიმფონიური ორკესტრის გუნდი 1991 Decca გადაეცა გრემის ჯილდო 
საუკეთესო საგუნდო პერფორმანსისთვის, 1992 რაფაელ ფრიუბეკ დე ბურგოსი
ვილჰელმ პიტციNew Philharmonia Orchestra
New Philharmonia Chorus 1966 EMI ლუსია პოპი
რეიმონდ ვოლანსკი

ჯონ ნობლი შარლ დიუტუა მონრეალის სიმფონიური ორკესტრი
სენ-ლორანსის გუნდი 1997 Decca (028945529028) ბევერლი ჰოხი 
სტენფორდ ოლსენი

მარკ ოსვალდი მაღალი ტექნიკური ხარისხის ჩანაწერი კურტ ეიხჰორნი მიუნხენის რადიოს ორკესტრი
ბავარიის რადიოს გუნდი

ტელცერის ბიჭუნათა გუნდი 1973-1974 Eurodisc (1974)
BMG (1985, 1995) ლუსია პოპი
ჯონ ვან კესტერენი

ჰერმან პრეი ფილმის რეჟისორი ჟან-პიერ პონელი (ტელეარხი ZDF).
როგორც ფილმმა, ისე ჩანაწერმა კარლ ორფის დიდი მოწონება დაიმსახურა (ისინი მის 80 წლის იუბილეს ეძღვნებოდა და ფილმის მომზადებაში თავადაც მონაწილეობდა). ოიგენ იოხუმი 
იოზეფ კუგლერი  ბავარიის რადიოს სიმფონიური ორკესტრი და გუნდი 1952
2012 Major Classics (M2CD016, 5 060294 540168) ელფრიდე ტრეტშელი პაულ კუენი
ჰანს ბრაუნიwww.classicstoday.com – Trionfi / Review by Victor Carr Jr ჩაიწერა მთლიანი ტრიპტიქის ფარგლებში 1952 წელს (Trionfi: Carmina Burana)."Carmina Burana de Carl Orff" by Betrand Dermoncourt, radioclassique.fr 1 October 2014 (in French)ოიგენ იოხუმი  ბერლინის დოიჩე ოპერის ორკესტრი და გუნდი 1968  Deutsche Grammophon გუნდულა იანოვიცი გერჰარდ შტოლცე დიტრიხ ფიშერ-დისკაუ ჩაიწერა 1967 წლის ოქტომბერში ბერლინის Ufa-Studio-ში. ამ ვერსიას მაღალი შეფასება მისცა თავად კარლ ორფმა და იგი პირველი არჩევანი იყო 1995 წელს BBC Radio 3-ს კომპაქტ დისკების მიმოხილვაში.CD Review "Building a Library": Carmina Burana, BBC ჰერბერტ კეგელი
ჰანს-იოახიმ როცში შუაგერმანიის ლაიფციგის რადიოს ორკესტრი
შუაგერმანიის რადიოს გუნდი 1960  VEB Deutsche Schallplatten იუტა ვოლპიუსი
კურტ რემი კურტ ჰიუბენტალი ვერსიამ ორფის მოწონებაც დაიმსახურა."Herbert Kegel – portrait by Rainer Aschemeier, 17 July 2006 (in German)ფერდინანდ ლაიტნერი
ჰერბერტ შერნუსი

გერჰარდ შმიდტ-გადენი  კელნის რადიოს სიმფონიური ორკესტრი
კელნის რადიოს გუნდი

ტელცერის ბიჭუნათა გუნდი 1973  Acanta რუთ-მარგარეტ პიუტცი
მიხაელ კუზენსი

ბარი მაკ-დენიელი

როლანდ ჰერმანი (ბანი) კარლ ორფის მიერ „ავტორიზებული“ ჩანაწერი.LP cover (back), BASF-Musikproduktion 2022050-8 (in German);  ნაწილია „კარლ ორფის კოლექციისა“, რომელიც შვიდი დისკისგან შედგება (Acanta, 1992; Arts Archives, 2003). ჯეიმზ ლივაინი ჩიკაგოს სიმფონიური ორკესტრი და გუნდი 1984 Deutsche Grammophon ჯუნ ანდერსონი
ფილიპ კრიჩი

ბერნდ ვაიკლი მოიპოვა გრემის ჯილდო საუკეთესო საგუნდო პერფორმანსისთვის (1987)რიკარდო მუტი Philharmonia Orchestra and Chorus 1979 EMI არლინ აუგერი
ჯონ ვან კესტერენი

ჯონათან სამერსი BBC Radio 3-ის მიმომხილველმა სამეულში დაასახელა. რეკომენდაცია გაუწია ჟურნალმა Classics Today.https://web.archive.org/web/20110718164755/http://www.classicstoday.com/features/100cds.asp იუჯინ ორმანდი ფილადელფიის ორკესტრი
რუტგერსის უნივერსიტეტის გუნდი 1960
1987 CBS Masterworks Records სეიჯი ოზავა ბერლინის ფილარმონიული ორკესტრი
შინ-იუ კაის გუნდი 1990 Philips DVD video კეთლინ ბეტლი
ფრენკ ლოპარდო

ტომას ალენი საიმონ რეტლი ბერლინის ფილარმონიული ორკესტრი
ბერლინის რადიოს გუნდი 2005 EMI სალი მეთიუსი
ლორენს ბრაუნლი

კრისტიან გერჰაერი სწრაფი ტემპები, აქცენტი დასარტყამ ინსტრუმენტებზე."Orff: Carmina Burana / Rattle", David Hurwitz, ClassicsToday.com, at ArkivMusic რობერ შოუ ატლანტას სიმფონიური ორკესტრი და გუნდი
ატლანტას ბიჭუნათა გუნდი 1981-1983 Telarc ჯუდით ბლეგენი
უილიამ ბრაუნი

ჰეკენ ჰაგეგერდილეონარდ სლატკინი სენტ-ლუისის სიმფონიური ორკესტრი და გუნდი 1994 RCA 
(09026 61673-2) სილვია მაკნეარი
ჯონ ეილერი

ჰეკენ ჰაგეგარდი ლეოპოლდ სტოკოვსკი ჰიუსტონის სიმფონიური ორკესტრი
Houston Chorale

ჰიუსტონის ახალგაზრდული სიმფონიური ორკესტრის ბიჭუნათა გუნდი 1959 Capitol Records ვირჯინია ბაბიკიანი
გაი გარდნერი

კლაიდ ჰაგერი კრისტიან ტილემანი ბერლინის დოიჩე ოპერის ორკესტრი და გუნდი
ბერლინის ბიჭუნათა გუნდი 1999 Deutsche Grammophon კრისტიანე ელცე
დავიდ კიუბლერი

საიმონ კინლისაიდი ჟურნალმა Gramophone რედაქტორის რჩეულად დაასახელა.“Orff: Carmina Burana - Christian Thielemann”. Barnesandnoble.com. Retrieved 20 July 2018 მაიკლ ტილსონ ტომასი კლივლენდის ორკესტრი, გუნდი და ბიჭუნათა გუნდი 1974-1975;
1990 CBS Records ჯუდით ბლეგენი
კენეთ რიგელი

პიტერ ბაინდერი ეს ჩანაწეი გამოიყენა მაიკლ სმუინმა 1997 წლის ბალეტისთვის Carmina Burana. იოს ვან იმერსეელი Anima Eterna Brugge
Collegium Vocale Gent

Cantate Domino 2014 Zigzag იერი სუ
ივ სელენსი

ტომას ბაუერი ჩაწერილია შუასაკუნეების პერიოდის ინსტრუმენტებით

არაკლასიკური (არასაორკესტრო) ტიპის ჩანაწერებიდან აღსანიშნავია:
 რეი მანზარეკი, ჯგუფ Doors-ის წევრი (კლავიში). პროდიუსერები ფილიპ გლასი და კურტ მუნკაჩი. რეი მანზარეკის არანჟირება. ალბომი Carmina Burana, გამოიცა 1983 წელს A&M Records-ის ლეიბლით. მიეკუთვნება როკ-მუსიკის, პროგრესივ-როკის და არტ-როკის ჟანრებს.
 ნიუ-იორკის საგუნდო საზოგოგადოება და ჯეფრი რიდ ბეიკერის აკომპანიმეტი სინთეზატორებით. 1988 წლის ჩანაწერი.

 ლიტერატურა 


 Various authors (eds.): Carl Orff und sein Werk. Dokumentation, 8 vols., Schneider, Tutzing 1975–1983, , , , , , , , 

 რეკომენდებული ლიტერატურა 

 Babcock, Jonathan. "Carl Orff's Carmina Burana: A Fresh Approach to the Work's Performance Practice". Choral Journal 45, no. 11 (May 2006): 26–40.
 Fassone, Alberto: "Carl Orff", in: The New Grove Dictionary of Music and Musicians, London: Macmillan 2001.
 Lo, Kii-Ming, "Sehen, Hören und Begreifen: Jean-Pierre Ponnelles Verfilmung der Carmina Burana von Carl Orff", in: Thomas Rösch (ed.), Text, Musik, Szene – Das Musiktheater von Carl Orff, Mainz etc. (Schott) 2015, pp. 147–173.
 Steinberg, Michael. "Carl Orff: Carmina Burana". Choral Masterworks: A Listener's Guide. Oxford: Oxford University Press, 2005, 230–242.
 Werner Thomas: Das Rad der Fortuna – Ausgewählte Aufsätze zu Werk und Wirkung Carl Orffs'', Schott, Mainz 1990, .

 რესურსები ინტერნეტში 
 , ბრაზილიის უნივერსიტეტის სიმფონიური გუნდი
 Carmina Burana Web  ― საიტი კარლ ორფის „კარმინა ბურანას“ შესახებ
 ტექსტი ― ორიგინალი და ინგლისური თარგმანი, ორფის ლიბრეტოს მიხედვით
 პერფორმანსის პროგრამა შენიშვნებით , 28 მარტი, 2004, ფილადელფიის მენდელსონის კლუბი
 "The Lasting Appeal of Orff's Carmina Burana", აუდიო-ფაილები და ტრანსკრიპცია, NPR
 „კარმინა ბურანას“ სრული ტექსტი
 "Carl Orff: Carmina Burana" (სრული პერფორმანსი; ხანგრძლივობა 1:11), უნივერსიტეტის გუნდი, კალიფორნიის უნივერსიტეტის (UC Davis) სიმფონიური ორკესტრი, Pacific Boychoir. Mondavi Center, 4 ივნისი, 2006
 "The Story of the Carmina Burana", ნიდერლანდების რადიოს არქივები, 19 დეკემბერი, 2004

 სქოლიო 

კატეგორია:მუსიკალური ნაწარმოებები