ევა მარი სეინტი

ევა მარი სეინტი (; დ. 4 ივლისი, 1924) — ამერიკელი მსახიობი. მისი კარიერა 75 წელზე მეტს მოიცავს. ცნობილია ელია კაზანის ფილმით წყლის პირას (1954) და ალფრედ ჰიჩკოკის ფილმში ჩრდილოეთისკენ ჩრდილო-დასავლეთის გავლით (1959) შესრულებული როლებით. მოგებული აქვს ოსკარი, საუკეთესო მსახიობი ქალის კატეგორიაში. ოლივია დე ჰავილენდის გარდაცვალებისთანავე, იგი 2020 წელს გახდა ყველაზე ძველი და ცოცხალი ოსკარის ლაურეატი და ერთ-ერთი უკანასკნელი გადარჩენილი ვარსკვლავი ჰოლივუდის კინოს ოქროს ხანიდან.

1957 წელს გადაიღეს ფილმში, A Hatful of Rain, რომლისთვისაც მან მოიგო ოქროს გლობუსი და BAFTA-ს ნომინაცია. გადაღებულია სხვა ფილმებშიც, მათ შორისაა:როინტრეინის ოლქი (1957), გამოსვლა (1960), რუსები მოდიან, რუსები მოდიან (1965), დიდი პრიზი (1966), არაფერი საერთო (1986),  ვინ დიქსის გამო ( 2005), სუპერმენი ბრუნდება (2006) და ზამთრის ზღაპარი (2014).

 ადრეული ცხოვრება 
მარცხნივ|მინი|358x358პქ| ევა საშუალო სკოლაში, 1942 წელს
ცნობილი ამერიკელი მსახიობი ევა მარი სეინტი დაიბადა 1924 წლის 4 ივლისს, ნიუარკში, ნიუ-ჯერსში. არის ევა მარის და ჯონ მერლი სეინტის ქალიშვილი. სწავლობდა „ბეთლემის ცენტრალურ საშუალო სკოლაში“, დელმარში, ნიუ-იორკში, სკოლა დაამთავრა 1942 წელს. მსახიობობა შეისწავლა „ბოულინგის მწვანე სახელმწიფო უნივერსიტეტში“, შემდეგ შეუერთდა Delta Gamma-ს. ამ დროის განმავლობაში მან ითამაშა მთავარი როლი.  ბოულინგის მწვანე სახელმწიფო უნივერსიტეტის კამპუსში არსებობს მისი სახელობის თეატრი.   

 კარიერა 
სეინტიმ სატელევიზიო კარიერა NBC-ში მუშაობით დაიწყო.  ის 1946 წელს გამოჩნდა NBC-TV-ს შოუს,Campus Hoopla-ს პირდაპირ ეთერში. ამ ტელეგადაცემების აუდიოჩანაწერები დაცულია კონგრესის ბიბლიოთეკაში. იგი NBC-ზე 1949 წელს ასევე გამოჩნდა ბონი მეიდის სატელევიზიო სერიალში, Versa-Tile Varietes.

ის 1947 წელს გამოჩნდა ჟურნალში, Life Magazine. 1949 წელს გამოქვეყნდა გაზეთში, Life, სადაც მოთხრობილი იყო იმის შესახებ, თუ როგორ იბრძოდა ევა, რომ მინიმალური თანხებით ნიუ-იორკში ეცხოვრა. 40-იანი წლების ბოლოს მან რადიოსა და ტელევიზიაში ფართო საქმიანობით განაგრძო ფულის შოვნა. 1953 წელს მან ითამაშა ჰორტონ ფუტის სპექტაკლში მოგზაურობა სიკეთისკენ (1953), რომელშიც მან ითამაშა ისეთ შესანიშნავ მსახიობებთან ერთად, როგორიცაა ლილიან გიში და ჯო ვან ფლიტი. აღნიშნული როლისთვის მან მოიგო დრამის კრიტიკოსთა ჯილდო.

1955 წელს მან ითამაშა ფილმში, შუაღამე, რომლისთვისაც იგი ნომინირდა ემი ჯილდოზე. მან კიდევ ერთი ემის ჯილდო მოიგო, 1955 წლის მიუზიკლში, ჩვენ ქალაქში ნათამაშები როლით. ჩვენი ქალაქი თორნტონ უაილდერის სპექტაკლის სატელევიზიო მუსიკალური ვერსიაა. მასთან ერთად ფილმში მონაიწლეობას იღებდნენ მსახიობები პოლ ნიუმანი და ფრენკ სინატრა. მისი წარმატება და აღიარება სატელევიზიო შოუებსა და ფილმებში იმდენად მაღალი დონის იყო, რომ ერთმა ოდნავ ჰიპერბოლურმა სატელევიზიო კრიტიკოსმა მას ტელევიზიის ჰელენ ჰეიზი უწოდა.

მიუხედავად იმისა, რომ ფილმში - ჩრდილოეთისკენ ჩრდილო-დასავლეთის გავლით შესრულებულ როლს ის ვარსკვლავთა უმაღლესი რანგისკენ მიჰყავდა, სეინტმა გადაწყვიტა რომ შეეზღუდა თავისი კინემატოგრაფიული კარიერა, რათა 1951 წლიდან მეტი დრო გაეტარებინა მეუღლესთან, რეჟისორ ჯეფრი ჰეიდენთან და მათ ორ შვილთან. გასული საუკუნის 60-იან წლებში მან განაგრძო სამსახიობო საქმიანობა, და პოლ ნიუმანთან ერთად ითამაშა ფილმში გამოსვლა (1960), ფილმი ისტორიული დრამაა ისრაელის სახელმწიფოს დაარსების შესახებ, რომელიც ლეონ ურისის ამავე სახელწოდების რომანისგან არის ადაპტირებული. აღნიშნული ფილმის რეჟისორი იყო ოტო პრემიინჯერი. მან უორენ ბიტისთან, კარლ მოლდენთან და ანჯელა ლენსბერთან ერთად ითამაშა დრამაში, All Fall Down.

ის ელიზაბეთ ტეილორთან და რიჩარდ ბარტონთან ერთად გამოჩნდა მელოდრამში The Sandpiper, ხოლო ჯეიმზ გარნერთან ერთად მეორე მსოფლიო ომის ტრილერში 36 საათი (1965), აღნიშნული ფილმის რეჟისორი ჯორჯ სიტონია. შემდეგ იგი გადაიღეს კომედიურ სატირაში რუსები მოდიან, რუსები მოდიან, რომლის რეჟისორია ნორმან ჯუისონი. 1966 წელს ასევე ითამაშა საერთაშორისო სარბოლო დრამაში, დიდი პრიზი (1966), ფილმის რეჟისორია ჯონ ფრანკენჰაიმერი. 

სეინტმა კარგი შეფასებები მიიღო ფილმ მოსიყვარულე-ში (1970) შესრულებული როლით, აღნიშნულ ფილმში მან მოირგო ჯორჯ სიგალის მეუღლის როლი. ფილმი ეხებოდა კომერციული მხატვრის ურთიერთობას მეუღლესთან და სხვა ქალებთან; ის კრიტიკულად მოიწონეს, მაგრამ ფართო მაყურებელი არ ჰყოლია.

1970-იან წლებში ძირითადად მეორე ხარისხოვანი კინოროლების შეთავაზებების გამო, სეინტი დაუბრუნდა ტელევიზიას, ხოლო სცენას დაუბრუნდა 1980-იან წლებში. იგი გამოჩნდა არაერთ სატელევიზიო ფილმში; მან ითამაშა  სატელევიზიო სერიალში მთვარის ნათება, რომელიც სამ წელს გაგრძელდა. 1977 წელს გადაიღეს მინისერიალში როგორ მოიგო დასავლეთი, ხოლო 1978 წელს ითამაშა დრამატულ ფილმში, ტაქსი, აღნიშნულ ფილმებში მონაწილეობისთვის მან მოიგო ორი ემის ნომინაცია.

 პირადი ცხოვრება 
ალტ=The duo smiling in formal wear|მინი| სეინტი და მისი ქმარი, ჯეფრი ჰეიდენი, 1990 წლის ემის დაჯილდოებაზე

1951 წლის 28 ოქტომბერს მსახიობი დაქორწინდა პროდიუსერზე და რეჟისორზე, ჯეფრი ჰეიდენზე. წყვილს ორი შვილი ეყოლათ: ვაჟი დარელ ჰეიდენი (დაიაბდა 1955) და ქალიშვილი ლაურეტ ჰეიდენი (დაიბადა 1958). მათი პირველი შვილი, ოსკარის მოგებიდან ორი დღის შემდეგ დაიბადა. ისინი ქორწინებაში 65 წლის განმავლობაში, ჰეიდენის გარდაცვალებამდე იყვნენ. ჰეიდენი გარდაიცვალა 2016 წლის 24 დეკემბერს, 90 წლის ასაკში. . 

რესურსები ინტერნეტში

Idol Chatter: Eva Marie Saint
On Life Between Brando's Babe and Superman's Mom (Moving Pictures Magazine interview)

სქოლიო

კატეგორია:დაბადებული 4 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1924
კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები
კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები
კატეგორია:ამერიკელი ქალი გამხმოვანებლები
კატეგორია:ამერიკელი ტელემსახიობი ქალები
კატეგორია:ამერიკელი ქალი თეატრის მსახიობები
კატეგორია:ამერიკელი ქალი კინომსახიობები
კატეგორია:ჰოლივუდის დიდების ხეივანი
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები