ვარლამ გელოვანი

ვარლამ ლევანის ძე გელოვანი (დ. 14 აპრილი, 1878, სპათაგორი — გ. 22 თებერვალი, 1915) — თავადი, ქართველი პოლიტიკური და საზოგადო მოღვაწე, რუსეთის იმპერიის IV სახელმწიფო დუმის დეპუტატი.

 ბიოგრაფია 
ვარლამ გელოვანი იყო თავად ლევან გელოვანისა და თავადი ქალი დედისპინა შერვაშიძის შვილი. მისი უმცროსი ძმა იყო კონსტანტინე გელოვანი (კოწია). საგვარეულო მამული ჰქონდა სოფელ სპათაგორში, ლეჩხუმის მაზრაში (ახლანდელი ცაგერის მუნიციპალიტეტი), ქუთაისის გუბერნიაში. ძმებთან ერთად განუყოფელ საკუთრებაში ფლობდა მამულს ლეჩხუმის მაზრაში.

 განათლება და ადვოკატურა 
1901 წელს შევიდა სანქტ-პეტერბურგის უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტის საბუნებისმეტყველო განყოფილებაზე. პირველივე წელს გარიცხეს უნივერსიტეტიდან რევოლუციურ მოძრაობაში მონაწილეობისათვის და ადმინისტრაციული წესით გაასახლეს პეტერბურგიდან. 1902 წელს სწავლა განაგრძო პეტერბურგის უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე და დაამთავრა ის. 1903-1906 წლებში იყო ქართველ სტუდენტთა სათვისტომოს გამგეობის თავმჯდომარე.

უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ, 1906 წელს შევიდა პეტერბურგის ადვოკატურაში და მუშაობდა ფიცის დადების უფლების მქონე ადვოკატის თანაშემწედ. იგი იყო დარწმუნებული სოციალ-ფედერალისტი, პარტია სოციალისტ-ფედერალისტების წევრი.

 რუსეთის სახელმწიფო დუმის წევრობა 
1912 წელს აირჩიეს მეოთხე მოწვევის სახელმწიფო დუმის დეპუტატად ქუთაისის გუბერნიიდან სოციალ-ფედერალისტთა სიით, „შრომის ჯგუფის“ მხრიდან.

1912 წლის 12 დეკემბერს (ძველი სტილით 13 დეკემბერს) სახელმწიფო სათათბიროში წარმოთქვა სიტყვა, რომელშიც მოითხოვა საქართველოს პოლიტიკური ავტონომია, თვითმმართველობის გაფართოება, მართლმსაჯულების, სახელმწიფო სკოლების ქართულ ენაზე მოწყობა.. ეს სიტყვა მიჩნეულია საქართველოს ავტონომიის მოთხოვნის პირველ გაჟღერებდ ითვლება

 I მსოფლიო ომი და გარდაცვალება 
I მსოფლიო ომის დაწყებისთანავე (1914–1918) ეწეოდა ქველმოქმედებას და გაემგზავრა ფრონტზე. მეთაურობდა სახელმწიფო სათათბიროს სანიტარულ რაზმს თურქეთს ფრონტზე (კავკასიის ფრონტი). ომში ქველმოქმედებისა და მამაცობისათვის მიიღო წმინდა გიორგის მედალი და წითელი ჯვრის განმასხვავებელი ნიშანი.

ლაზარეთში შეეყარა პარტახტიანი ტიფი (მუცლის ტიფი), რისგანაც 1915 წლის 22 თებერვალს გარდაიცვალა.

ა. ფ. კერენსკის ნეკროლოგი:

დაკრძალულია მშობლიურ სოფელში.

 ოჯახი 
 მამა — თავადი ლევან ღოჯასპირის ძე გელოვანი — მილიციის პოდპორუჩიკი, რუსეთ-თურქეთის 1877–1878 წლების ომის მონაწილე.
 დედა — თავადი ქალი დედისპინა გრიგოლის ასული შერვაშიძე.
 მეუღლე — თავადი ქალი ნინა გიორგის ასული თარხან-მოურავი. იყო მოწყალების და ფრონტზე მეუღლის რაზმში, დაავადდა ტიფით, მაგრამ გამოჯანმრთელდა.
 ვაჟი — თავადი გიორგი ვარლამის ძე გელოვანი — გარდაიცვალა მცირეწლოვანი.
 ძმა — თავადი კონსტანტინე გელოვანი (კოწია) — რუსი და ქართველი მხედართმთავარი, საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის გენერალი.
 ძმა — თავადი პლატონ გელოვანი — დახვრიტეს 1937 წლის 10 აგვისტოს. გასამართლებულია ი. ვ. სტალინის პირადი სანქციით.

 ლიტერატურა 

 საქართველო: ენციკლოპედია: ტ. I, თბ., 1997. — გვ. 582. 
 ქართველ მოღვაწეთა ლექსიკონი, 1801-1952: ტ. I ა-დ / იოსებ იმედაშვილი, თბ., 2018. — გვ. 558.
 აფხაზი არისტოკრატები ემიგრაციაში = Sürgündeki aphaz aristokratlar / ნატო მარშანია, თბ., 2018. — გვ. 7. 
 Дворянские роды Российской Империи, т.3, под ред. სტანისლავ დუმინი - С. В. Думина. 1996.
 Российский государственный исторический архив Ф1278 Оп.9. Д.175.

 რესურსები ინტერნეტში 
 Архив РАН. Личный архив Н. А. Морозова
 Российская империя. История Государства Российского


სქოლიო


ვარლამ
კატეგორია:რუსეთის იმპერიის ადვოკატები
კატეგორია:რუსეთის იმპერიის IV მოწვევის სახელმწიფო სათათბიროს დეპუტატები
კატეგორია:რუსეთის იმპერიის სახელმწიფო დუმის წევრები ქუთაისის გუბერნიიდან
კატეგორია:პირველი მსოფლიო ომის მედიკოსები (რუსეთი)
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ადვოკატები
კატეგორია:საქართველოს ადვოკატები
კატეგორია:მუცლის ტიფით გარდაცვლილები
კატეგორია:დაბადებული 1878
კატეგორია:გარდაცვლილი 1915
კატეგორია:ქართველი ნაციონალისტები
კატეგორია:ცაგერის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველები პირველ მსოფლიო ომში