ბენიტო ბუაჩიძე

ბიოგრაფია 
ბენიტო ბუაჩიძე იყო ქართველი და ამიერკავკასიელი პროლეტარული მწერლობის ერთ-ერთი პირველი იდეური მოთავე და ორგანიზატორი. 1926–28 წლებში არჩეული იყო საქართველოს და ამიერკავკასიელი პროლეტარული მწერლობის ასოციაციათა საკავშირო გაერთიანების მდივნად. თანამშრომლობდა გაზეთ „ზარია ვოსტოკაში“.

იყო ჟურნალ „На литературном посту“-ის რედკოლეგიის წევრი და ჟურნალ „На рубеже Востока“-ის რედაქტორი. 1932 წელს მუშაობდა მოსკოვის კომუნისტური აკადემიის ლიტერატურის ინსტიტუტის უფროს მეცნიერ-თანამშრომლად. 1934 წელს დანიშნეს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ლიტერატურის ფაკულტეტის დეკანად.  

თავის ნაშრომებში შეიმუშავა საბჭოთა ლიტერატურის განვითარების საკითხები, რეალიზმისა და რომანტიზმის პრობლემები, საბჭოთა ხელოვნების რევოლუციური ტრადიციები. ბუაჩიძის წიგნებიდან აღსანიშნავია: „ბრძოლა ჰეგემონიისათვის“ (1930), „მხატვრული მწერლობის შემოქმედებითი საკითხები“ (1933) და „თანამედროვე ქართული მწერლობის გზები“ (1934). წერდა ილია ჭავჭავაძეზე, მიხეილ ჯავახიშვილზე, გალაკტიონ ტაბიძეზე, ვლადიმერ მაიაკოვსკიზე, ნიკოლოზ ოსტროვსკიზე.

ბენიტო ბუაჩიძე დააპატიმრეს 1937 წლის 22 ივლისს. გასამართლებულია 03/10-1937 წ. სსრკ უზენაესი სასამართლოს სამხედრო კოლეგიის გამსვლელი სესიის მიერ. ბრალად დაედო კონტრევოლუციონერობა. მიესაჯა სასჯელის უმაღლესი ზომა — დახვრეტა.ბენიტო მიხეილის ძე ბუაჩიძე | სტალინური სიები საქართველოდან რეაბილიტირებულია სიკვდილის შემდეგ 1956 წლის 25 ივნისს.Сталинские списки из Грузии | Буачидзе Бенито Михайлович 

სქოლიო



კატეგორია:დაბადებული 2 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1905
კატეგორია:გარდაცვლილი 3 ოქტომბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1937
კატეგორია:ქართველი კრიტიკოსები
კატეგორია:ქართველი ლიტერატურათმცოდნეები
კატეგორია:ქართველი მწერლები
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში
ბ
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით