იასუჰირო კოჯიმა

იასუჰირო კოჯიმა (: დ. 18 თებერვალი, 1976, ავარა, ფუკუის პრეფექტურა, იაპონია) — იაპონელი ენათმეცნიერი, ქართველოლოგი, კავკასიოლოგი და მთარგმენლი. ტოკიოს უცხო ენების უნივერსიტეტის ლექტორი. იაპონიის საელჩოს ატაშე საქართველოში 2008–2018 წლებში.

 ბიოგრაფია 
დაიაბადა 1976 წლის 18 თებერვალს ქალაქ ავარაში, ფუკუის პრეფექტურაში. 1994–1998 წლებში სწავლობდა ტოკიოს უნივერსიტეტში ზოგადი ენათმეცნიერების განხრით; 1998–2006 წლებში ამავე უნივერსიტეტის აპირანტურაში.

იასუჰირო კოჯიმა ქართული ენით ტოკიოს უნივერსიტეტში სწავლის პერიოდში დაინტერესდა და ჰ. არონსონის ქართული ენის თვითმასწავლებლის (ინგლისურ ენაზე) მეშვეობით ეუფლებოდა ქართულ ენას. შემდეგ იაპონიაში, ტოკიოსთან ახლოს გაიცნო ქართული ოჯახი, სადაც კვირაში ერთხელ დადიოდა ქართული ენის სასწავლებლად.

საქართველოში პირველად 1998 წლის ზაფხულში თვენახევრით, თსუ-ში უცხოელი სტუდენტებისთვის გამართულ სკოლაში მონაწილეობის მისაღებად ჩავიდა, მეორედ — 1999 წელს, ასევე ხანმოკლე დროით.

2000 წელს სასწავლებლად თბილისში გაემგზავრა. 2002 წლამდე ივანე ჯავახიშვილის სახელობის უნივერსიტეტში ასპირანტურაში სწავლობდა კავკასიურ ენებს., სადაც ეუფლებოდა როგორც ქართულ, ასევე მეგრულ-ჭანურ და სვანურ ენებს, პარალელურად, უნივერსიტეტში სტუდენტებს იაპონურ ენას ასწავლიდა.

2013–2018 წლებში მუშაობდა იაპონიის საელჩოს ატაშედ საქართველოში.

იასუჰირო კოჯიმა იაპონიაში წლებია აქტიურად ეწევა ქართული კულტურის პოპულარიზაციას და დღემდე ტოკიოს უცხო ენათა ინსტიტუტში იაპონელებს ქართულად ენას ასწავლის.

2019 წელს მას გამორჩეული ლიტერატურული ქართული ენით მეტყველებისათვის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჯილდო გადაეცა.

 მთარგმნელობითი საქმიანობა 
კოჯიმა აქტიურადაა დაკავებული მთარგმნელობითი საქმიანობით. თარგმნის პროზაულ ნაწარმოებებს როგორც ქართულიდან იაპონურად, ასევე იაპონურიდან ქართულად. მან იაპონურად თარგმნა ვაჟა-ფშაველას პოემები — „ალუდა ქეთელაური“, „სტუმარ-მასპინძელი“ და „გველის-მჭამელი“, ხოლო მოთხრობებიდან „შვლის ნუკრის ნაამბობი“, „ვერხვი“, „ჩხიკვთა ქორწილი“ და ერთ წიგნად გამოსცა 2018 წელს. იაპონურად ნათარგმნი აქვს, აგრეთვე, ნოდარ დუმბაძის „მე, ბებია, ილიკო და ილარიონი“ (2004), ლაშა თაბუკაშვილის „მშვიდობით ქალბატონო“ (2006) და გოდერძი ჩოხელის, „დავიწყების მდინარე“ (2009).

2011 წელს იაპონურ ენაზე გამოსცა ქართული ენის სახელმძღვანელო.

 პირადი ცხოვრება 
იასუჰირო კოჯიმა 2013 წლიდან თბილისში ცხოვრობს. თბილისის უნივერისტეტში სწავლის პერიოდში მან გაიცნო მისი მომავალი მეუღლე, ქართველი იაპონოლოგი მედეა გოცირიძე. 2002 წელს მათ იქორწინეს და საცხოვრებლად იაპონიაში გადავიდნენ, სადაც 10 წელი დაჰყვეს. 2013 წელს ეყოლათ ვაჟი — შოთა.

 რესურსები ინტერნეტში 




ინტერვიუ იასუჰირო კოჯიმასთან — ჟურნალი „თბილისელები“

სქოლიო

კატეგორია:დაბადებული 18 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1976
კატეგორია:იაპონელი ენათმეცნიერები
კატეგორია:იაპონელი კავკასიოლოგები
კატეგორია:იაპონელი მთარგმნელები
კატეგორია:იაპონელი ქართველოლოგები