გლინტვეინი

გლინტვეინი (გლუვაინი)  — ცნობილი როგორც სანელებლის ღვინო, სასმელი, რომელიც ჩვეულებრივ მზადდება წითელი ღვინოს, სხვადასხვა გამომშრალი სუნელებისა და ზოგჯერ ქიშმიშის საშუალებით. მიირთმევენ ცხელს ან თბილს და არსებობს მისი როგორც ალკოჰოლური, ასევე არაალკოჰოლური ვარიანტები. არის ტრადიციული სასმელი ზამთარში, განსაკუთრებით შობის პერიოდში. იყიდება საშობაო ბაზრობებზე ევროპაში.

 წარმოშობა 
გაცხელებული და სანელებლებში შერეული ღვინის შესახებ პირველი ჩანაწერი გვხვდება II საუკუნეში, პლავტუსის ნამუშევარში. რომაელებმა იმოგზაურეს ევროპაში, დაიპყრეს მისი დიდი ნაწილი და ვაჭრობდნენ ადგილობრივ მაცხოვრებლებთან. ლეგიონებს ნავაჭრთან ერთად ჩაჰქონდათ ღვინო და სხვადასხვა რეცეპტები, დაიწყეს მევენახეობა რაინისა და დუნაის მდინარეებთან და შოტლანდიის საზღვართან.J. Robinson (ed.)The Oxford Companion to WineThird Edition. Oxford University Press, 2006. 589–590

შუა საუკუნეების ინგლისურენოვანი კულინარიული წიგნის თანახმად, რომელიც შედგენილია 1390 წელს, დარიჩინს, ჯანჯაფილს, გალანგალს, მიხაკის ხეს, გრძელ წიწაკას, ჯავზის ხეს, მარჯორამს, ილის, და სამოთხის მარცვლებს (როზმარინით შეიძლება შეიცვალოს) ურევენ წითელ ღვინოს და უმატებენ შაქარს (ფორმა და რაოდენობა დაუზუსტებელია),Pegge, S., 2007. The Forme of Cury. BiblioLife. რის შედეგადაც მიიღება გლინტვეინი.

 ბრიტანეთი 
გლინტვეინი დიდი პოპულარობით სარგებლობს გაერთიანებულ სამეფოში შობის დღესასწაულზე და ნაკლებად გვხვდება დარჩენილი ზამთრის განმავლობაში. ასევე შესაძლებელია არსებობდეს ღვინიანი სიდრი (ზოგჯერ, ღვინიანი ელი(2011). Oldandinteresting.com (accessed 6/12/2015))  და შეზავებული ვაშლის წვენი, როგორც არაალკოჰოლური ალტერნატივაა.Lewis, E. (2009). Mulled Apple Juice. BBC Good Food. Bbcgoodfood.com (accessed 6/12/2015)

 სხვა ქვეყნები 
მარცხნივ|მინი|გლინტვეინის მომზადება
ხორვატიაში, ბოსნია და ჰერცეგოვინაში, მონტენეგროში, სლოვენიასა და სერბეთში გლინტვეინი (kuhano vino / kuvano vino / кувано вино - „მოხარშული ღვინო“) მზადდება წითელი ან თეთრი ღვინისგან, მუსკატის კაკლის, მიხაკის, დარიჩინის, შაქრისა და ფორთოხლის ცედრის სხვადასხვა კომბინაციიდან, ხშირად ემატება ფორთოხლის ან ლიმნის ნაჭრები.

ბრაზილიის სამხრეთ და სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, სადაც ევროპელების შთამომავლები მრავლად ცხოვრობენ, მას ვინო კენტეს ან კენტაოს უწოდებენ. ის, როგორც წესი, მზადდება წითელი ღვინით, დარიჩინის ჩხირებით და მიხაკით. მას ამზადებენ ზამთარში, კერძოდ ივნისში.

ბულგარეთში მას გრეიანო ვინოს  უწოდებენ („ცხარე ღვინო“), და შედგება წითელი ღვინისგან, თაფლისგან და წიწაკისგან. ზოგჯერ შეიძლება დაემატოს ვაშლი ან ციტრუსის ხილი, მაგალითად ლიმონი ან ფორთოხალი

საფრანგეთში, ვინ შო („ცხელი ღვინო“) როგორც წესი, შედგება წითელი ღვინისგან, რომელიც შერეულია თაფლში, დარიჩინსა და ფორთოხალში. ეს არ უნდა იყოს ძალიან ტკბილი. 

უნგრეთში ფორალტ ბორს („მოხარშულ ღვინოს“) ამზადებენ ქვეყნის პოპულარული სასმელი ეგრის ბიკავერისგან და უმატებენ სუნელებს: დარიჩინს, მიხაკსა და შაქარს. ზოგჯერ ამარეტოც  ემატება დამატებითი გემოვნებისთვის.

ლატვიაში მას კარსტვინს („ცხელ ღვინოს“) უწოდებენ. როდესაც ღვინო არ არის, იგი მზადდება ყურძნის (ან მოცხარის) წვენისა და რიგის შავი ბალზამის გამოყენებით.

პოლონეთში, გრზანე ვინო („ცხარე ღვინო“) ძალიან ჰგავს ჩეხურ ვარიანტს, განსაკუთრებით სამხრეთ რეგიონებში. ასევე არსებობს გლინტვეინიანი ლუდის  მსგავსი მეთოდი „გრზანე პივოს“ მოსამზადებლად, რომელიც ბელგიურ ლუდში პოპულარულია ამ კონკრეტული ლუდის ტიპის ტკბილი არომატის გამო, რომელიც იგივე სუნელებს იყენებს, როგორც გლინტვეინში და არის თბილი.

 ლიტერატურა 

 NPR Staff. "Get into the Holiday Spirit with Scandinavian Glogg". All Things Considered. NPR. 22 December 2011.

სქოლიო

კატეგორია:ალკოჰოლური სასმელები
კატეგორია:ღვინოები