ინდრიკოთერიუმი

ინდრიკოთერიუმი (), პარაცერათერიუმი () — ამომწყდარი ძუძუმწოვრების გვარი. ფართოდ იყო გავრცელებული. ნამარხი ნაშთები აღმოჩენილია ყაზახეთში, მონღოლეთსა და ჩინეთში. ტანი შედარებით მოკლე იყო; ფეხები გრძელი, სწორი, სამთითა, ძლიერ განვითარებული შუა თითით; თავი პატარა, ურქო; კისერი გრძელი. დინგის ბოლოში იყო ზედა და ქვედა შუათა (სახეცვლილი საჭრელი კბილების) წყვილები. ძირითადი კბილები პრიმიტიული აგებულებისა იყო. ინდრიკოთერიუმები ხმელეთის ყველაზე მაღალი და მსხვილი ძუძუმწოვრები იყვნენ (სიმაღლეში 5 მეტრამდე). იკვებებოდნენ ხეებისა და ბუჩქების ფოთლებითა და ტოტებით. ამოწყდნენ ოლიგოცენის ბოლოს ან მიოცენის დასაწყისში.

გამომდინარე იქიდან, რომ დასავლელი, საბჭოთა და ჩინელი სპეციალისტები იზოლირებულად ატარებდნენ კვლევით სამუშაოებს და ნაშრომებს, უმთავრესად, მშობლიურ ენებზე აქვეყნებდნენ, ინდრიკოთერიუმების ტაქსონომია საკმაოდ კომპლექსურია. თავის დროზე ცალ-ცალკე აღწერილ გვარებს — Baluchitherium, Indricotherium, Pristinotherium და Paraceratherium — დღეისათვის ერთი და იგივე გვარად განიხილავენ. დასავლურ სამეცნიერო პრაქტიკაში უფრო მეტად მიღებული ტერმინია პარაცერათერიუმი. ზოგიერთი სახეობა, მაგალითად, Paraceratherium prohorovi (ყაზახეთის გვიანი ოლიგოცენიდან), Indricotherium intermedium და Paraceratherium tienshanensis საკმაოდ არასრულფასოვნად მიიჩნევიან იმისათვის, რომ გადაწყვეტილიყო მათი ნათესაური კავშირი სხვა სახეობებთან, იგივე ეხება ბენარათერიუმს (დასავლურ პრაქტიკაში ჯერჯერობით მიიჩნევა საეჭვო ტაქსონად).

 ტაქსონომია 
ცნობილია ინდრიკოთერიუმის 4 სახეობა:
+სურათისახეობასინონიმები200პქ 



 200პქ 




  et al., 2017)—200პქ—შენიშვნა: სახეობების ლათინური სახელები მითითებულია იმ სახით, როგორც გვხვდება დასავლურ წყაროებში, ანუ გვარის აღმნიშვნელი ტერმინით Paraceratherium, ნაცვლად Indricotherium-ისა, როგორც მას პოსტსაბჭოთა სივრცეში იცნობენ.

1989 წელს ინდრიკოთერიუმისებრთა ანალიზის საფუძველზე მიღებული კლადოგრამა, სადაც ნაჩვენებია ინდრიკოთერიუმის უახლოესი ნათესავები:

 სქოლიო 

კატეგორია:ჰირაკოდონტისებრნი