მარინო მარინი

მარინო მარინი (; დ. 27 თებერვალი, 1901, პისტოია — გ. 6 აგვისტო, 1980, ვიარეჯო) — იტალიელი მოქანდაკე.

ბიოგრაფია
სწავლობდა ფლორენციის სამხატვრო აკადემიაში. 1929-1940 წლებში პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა მონცას ლომბარდიაში და 1940 წლიდან მილანში. 20-იანი წლების შუა ხანიდან შეწყვიტა იმპრესიონისტული ძიებები და არქული ხელოვნების ტრადიციებს (უმთავრესად ეტრუსკების) მიმართა. მარინიმ შექმნა მკვრივი, მთლიანი მოცულობის მქონე ქანდაკებები, რომლებშიც ჩანდა შინაგანი ძალა („ხალხი“, ტერაკოტა, 1929; „ერსილია“, ხე, 1931; „მხედარი“, 1936, ეზის კოლექცია, მილანი; „მონუმენტური მხედარი“, 1957-1958, ქანდაკება ჰააგაში).

ლიტერატურა

სქოლიო

კატეგორია:იტალიელი მოქანდაკეები