სოლომონ გოშაძე

სოლომონ ესტატეს ძე გოშაძე (დ. 28 აპრილი [ძვ. სტ. 16 აპრილი], 1880, თელავი — გ. 24 აპრილი [ძვ. სტ. 11 აპრილი], 1908, იქვე) — ქართველი პოეტი, საზოგადო მოღვაწე. 

ბიოგრაფია
სწავლობდა თელავის სამოქალაქო სასწავლებელში, შემდეგ – ბაქოს სპეციალურ საშუალო სკოლაში. მისი პირველი ლექსი 1897 დაიბეჭდა „კვალში“ (#47). გ. ევდოშვილის სკოლის მიმდევარი პოეტი იყო. მან 1905–1907 წლების რევოლუციის პერიოდში მიიქცია ყურადღება სამოქალაქო და პოლიტიკური ხასიათის ლექსებით, რომლებსაც აქვეყნებდა ფსევდონიმებით: „სოლ-გ-ძე“ და „ს. განწირული“. წერდა პიესებსაც. მისი პიესა „კიდევ ბნელა“ (1901), ცენზურამ აკრძალა. რევოლუციური საქმიანობისათვის გოშაძე დაპატიმრებული იყო. 1900-იან წლებში ჩამოაყალიბა დრამატული დასი, რომელიც კახეთის რეგიონში სპექტაკლებს დგამდა. გოშაძე მართავდა ლიტერატურულ საღამოებს, ხოლო შემოსავალს საქველმოქმედო საქმეს ახმარდა.

ბიბლიოგრაფია
ლექსები, ი. გრიშაშვილის რედ., ტფ., 1927.

ლიტერატურა
ჯავახიშვილი გ., ნამცვრევი, «მეგზური», 1975, #3. 

კატეგორია:დაბადებული 1880
კატეგორია:დაბადებული 28 აპრილი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1908
კატეგორია:გარდაცვლილი 24 აპრილი
კატეგორია:ქართველი პოეტები
სოლომონ
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები