ნოღაური ენა

ნოღაური ენა (თვითდასახელება: ногай тили, ногайша) — ნოღაელების ენა. შედის ალთაური ენების თურქულ ენათა ოჯახის ყივჩაყური ჯგუფის ყივჩაყურ-ნოღაურ ქვეჯგუფში. აქვს სამი დიალექტი: საკუთრივ ნოღაური (სტავროპოლის მხარე), ყარანოღაული (დაღესტანი) და აქნოღაური (ყარაჩაი-ჩერქეზეთი). ლიტერატურულ ენას საფუძვლად უდევს ყარანოღაური დიალექტი. დამწერლობა XVIII საუკუნიდან 1928 წლამდე ეყრდნობოდა არაბულ გრაფიკას, 1928 წლიდან — ლათინურს, 1938 წლიდან — რუსულს. 

ლიტერატურა

 თოფჩიშვილი რ., კავკასიის ხალხთა ეთნოლოგია, თბ., 2012

სქოლიო


კატეგორია:რუსეთის ენები