წიწინაური

წიწინაურიმაყაშვილი ა., წიწინაური // ბოტანიკური ლექსიკონი, თბ.: „საბჭოთა საქართველო“, 1961. () — მცენარეთა გვარი წიწინაურისებრთა ოჯახისა.

 აღწერა 
230პქ|მინი|მარცხნივ|სენეგა (Polygala senega). ბოტანიკური ილუსტრაცია წიგნიდან Köhler’s Medizinal-Pflanzen, 1887.
მრავალწლოვანი, იშვიათად ერთწლოვანი ბალახები და ნახევრად ბუჩქებია. აქვთ მორიგეობით განლაგებული ფოთლები, ყვავილები — არასწორი, სხედან მტევანში.Истод // Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред. А. М. Прохоров. — 3-е изд. т. 10. —  : Советская энциклопедия, 1972.

 გავრცელება 
600-მდე სახეობა გავრცელებულია მთელ დედამიწაზე. საქართველოში გვხვდება 19, მათ შორის 4 — კავკასიის (P. Sosnowskyi, P. mariamae, P. transcaucasica, P. caucasica), 2 კი (P. albovii, P, Imakaschwilii) — საქართველოს ენდემია.

 გამოყენება 
ამ გვარის ზოგიერთი სახეობა (მაგ., P. senega) სამკურნალოა, იხმარება გველის ნაკბენის საწინააღმდეგოდ, ოფლ- და შარდმდენ საშუალებად; წვრილფოთოლა (P. tenuifolia) და ციმბირული წიწინაურის (P. sibirica) ფესვები შეიცავენ საპონიმებს, რომელთაგან დამზადებული ნახარში ამოსახველებელ საშუალებად გამოიყენება.

 ლიტერატურა 

 სქოლიო 

*