სამუხის რაიონი

სამუხის რაიონი () — ადმინისტრაციული ერთეული აზერბაიჯანის ჩრდილო-დასავლეთით. ადმინისტრაციული ცენტრი არის ქალაქი სამუხი. სამუხის რაიონი მდებარეობს განჯა-ყაზახის ეკონომიკურ რეგიონში. რაიონის ფართობია 1455 კვ.მ. რაიონის ტერიტორია ესაზღვრება განჯას, გოიგოლს, შამქორს, თოვუზს, კახს, ევლახს, გორანბოის, ასევე საქართველოს რესპუბლიკას.

სამუხის რაიონში 35 მუნიციპალიტეტია.

 გეოგრაფია 
კლიმატი მშრალი კონტინენტურია. აქ ჰაერის ტემპერატურა ზაფხულში + 30 ° C- ს, ხოლო ზამთარში 0 ° C- მდე მერყეობს.

ტერიტორია ძირითადად ბრტყელია. ბოზდაგის და ჯეირანის სტეპური ზამთრის საძოვრები მდებარეობს სამუხის ჩრდილოეთ ნაწილში. რაიონში მიედინება მდინარეები მტკვარი, იორი, ალაზანი, განჯა და გოშგარი.

სახელმწიფო ნაკრძალი "ელდარ შამი", რომლის ფართობია 1686 მ 2, მდებარეობს სამუხის რაიონში. იგი შეიქმნა მსოფლიოში ერთადერთი ბუნებრივად მზარდი ბალახის ელდარის ფიჭვის დასაცავად და შესასწავლად. კუნელი, შავი ჟოლო, ბუჩქი, წაბლი იზრდება ტყეებშიГород Самух.

 ისტორია 
ტერმინი „სამუხი“ მომდინარეობს კავკასიური ალბანეთის სიტყვიდან, რომელიც ნიშნავს „ალბანურ მონადირე სახლს“.  სამუხის გარშემო არის ბრინჯაოს ხანის ჭაობებიAzerbaijan Guidebook(FourthEdition). — AzerOlympic International Publishing House, 2007. — С. 262..

1930 წელს შეიქმნა სამუხის რაიონი. მისი რაიონული ცენტრი იყო ყარაგაჩლი (მოგვიანებით სოფელი სამუხი). აზერბაიჯანის სსრ უმაღლესი საბჭოს 1940 წლის 24 იანვრის გადაწყვეტილებით შეიქმნა საფარალიევის რაიონი. 1954 წელს, იმის გამო, რომ ტერიტორიების უმეტესი ნაწილი წყალქვეშ აღმოჩნდა მინგეჩაურის წყალსაცავის მშენებლობასთან დაკავშირებით, სამუხის რაიონი ლიკვიდირებულ იქნა და შეუერთდა საფერალიევის რაიონს.1959 წელს გაუქმდა საფარალიევის რაიონი. სამუხის რაიონი ხელახლა შეიქმნა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს ეროვნული საბჭოს 1992 წლის 18 თებერვლის ბრძანებულებით, ცენტრთან ერთად, ქალაქური ტიპის დასახლებით - საფარალიევი. ეროვნული საბჭოს 1992 წლის 31 დეკემბრის გადაწყვეტილებით, სოფელ საფარალიევის სახელი შეიცვალა და გახდა ნაბიაღალი, 2008 წელს იგი გადაკეთდა ქალაქ სამუხად.

 მოსახლეობა 
2017 წლის დასაწყისისთვის რეგიონის მოსახლეობა შეადგენდა 57.1 ათას ადამიანს, მათგან 21.4 ათასი იყო ქალაქური მოსახლეობა, ხოლო 35,5 ათასი სოფლის მოსახლეობა. 2018 წელს მთლიანი მოსახლეობა გაიზარდა 0.6 ათასი ადამიანით და შეადგინა 57.7 ათასი. 2018 წლის დასაწყისისთვის, მთლიანი მოსახლეობის 28.9 ათასი ან 49.6 % კაცი იყო, 28.8 ათასი ან 50.4 % ქალი იყოPopulation.
რაიონის მოსახლეობა წლების მიხედვითრეგიონი2000200120022003200420052006200720082009201020112012201320142015201620172018სამუხის რეგიოი49,950,250,450,750,951,451,952,452,853,654,054,655,055,656,355,656,457,157,7ქალაქის მოსახლეობა12,412,913,313,717,918,418,819,319,720,320,520,720,821,121,320,621,021,421,6სოფლის მოსახლეობა37,537,337,137,033,033,033,133,133,133,333,533,934,234,535,035,035,435,736,1

 კულტურა 
ერთ-ერთი ისტორიული ძეგლი არის ნაბიაღალის ყურღანები, რომელთა დიამეტრი 10-20 მ და სიმაღლე 1-1,5 მ. ეს ყურღანები თარიღდება ბრინჯაოს ხანის დასასრულითა და ქვის ხანის დასაწყისით.

 რესურსები ინტერნეტში 

 Информация по административно-территориальной единице 

 სქოლიო 

კატეგორია:აზერბაიჯანის რაიონები