ელექტრონული ნარჩენები ჩინეთში

ელექტრონული ნარჩენები  სერიოზული გარემოსდაცვითი პრობლემაა ჩინეთში. ჩინეთი ელექტრონული ნარჩენების ყველაზე დიდი იმპორტიორია მსოფლიოში და აქ ასევე მდებარეობს მსოფლიოს უდიდესი ნაგავსაყრელები.  სწრაფმა ეკონომიკურმა ზრდამ ელექტროობებზე მაღალ დამოკიდებულებასთან ერთად, გაზარდა მსოფლიოში ელექტრონული ნარჩენების რაოდენობა. ამ ნარჩენების 70% ჩინეთში ხვდება. 

როდესაც ელექტრონული ნარჩენების გადამუშავება სამხრეთ ჩინეთში სამუშაოების უმეტესობას ქმნის, ის ასევე ქმნის საფრთხეს ჯანმრთელობისთვის ტოქსიკური პოლუტანტების გამოშვებით გარემოში. რისკების უმეტესობას აჩენს ასევე ფაქტი, რომ სამხრეთ ჩინეთში ელექტრონული ნარჩენების 60% გადამუშავდება არაფორმალურ ქარხნებში, სადაც მომუშავე პერსონალს არანაირი განსაკუთრებული ცოდნა და შესაძლებლობები არ აქვთ. უმეტეს შემთხვევაში ელექტრონული ნარჩენები მუშავდება არაფორმალური გზებით, რაც ქმნის სამუდამო რისკს სიცოცხლისთვის გადამამუშავებელი ქარხნების ირგვლივ. ამავდროულად ჩინეთის მთავრობის და საერთაშორისო ორგანიზაციების მოქმედებები არაეფექტური აღმოჩნდა და შესაბამისად მათ ვერ შეძლეს გარემოს დაბინძურების შეჩერება სამხრეთ ჩინეთში, რომელსაც ელექტრონული ნარჩენები და არაფორმალური ქარხნები იწვევენ. 

ელექტრონული ნარჩენების პროცესები

წარმოშობა

ჩინეთი გარემოს დაბინძურებას იღებს, რადგან პროდუქციის დროს ის უშვებს ელექტრონული ნარჩენების გადამუშავებას და ქვეყნის ტერიტორიაზე შენახვას. ელექტრონული ნარჩენების დიდი ნაწილი, ძირითადად განვითარებული დასავლეთიდან, არის იმპორტირებული ჩინეთში 1970_იანების შემდეგ. იაფმა სამუშაო ძალამ და დაბალმა გარემოსდაცვითმა სტანდარტებმა, განაპირობეს განვითარებული ქვეყნებიდან მწარმოებლების მიერ ნარჩენების ჩინეთში გადაყრა. უკვე 2000 წელს ჩინეთი იყო მსოფლიოს უდიდესი ელექტრონული ნარჩენების იმპორტერი. მიუხედავად იმისა, რომ ჩინეთის მთავრობამ  აკრძალა ქვეყანაში ყველა სახის ნარჩენების იმპორტირება 2002 წელს, მსოფლიოს ნარჩენების უმეტესობა მაინც იყრება ჩინეთში არალეგალური არხების მეშვეობით, ძირითადად ჰონგკონგის და სამხრეთ აღმოსავლეთ აზიის გავლით.

2013 წლის გაეროს გარემოსდაცვითი პროგრამის მიერ ჩატარებული კვლევების მიერ, როდესაც გამოიკვლიეს ნარჩენებით „ვაჭრობა“, დადგინდა, რომ ჩინეთში გადაყრილი ელექტრონული ნარჩენების უმეტესობა განვითარებული ქვეყნებიდან მოდიოდა, როგორებიცაა აშშ, იაპონია, კორეა და ევროკავშირის ზოგი წევრი. კვლევის მიხედვით, 976 000 ტონა არალეგალური ნარჩენები ელექტრონული ნარჩენების ჩათვლით, მოხვდა ჩინეთში მხოლოდ 2013 წელს, ამავე წელს იქნა 211 ნარჩენების კონტრაბანდის ფაქტი ჩინეთის ხელისუფლების მიერ.

არაფორმალური სექტორები

ჩინეთში ელექტრონული ნარჩენების გადამუშავების უმეტესობა არაფორმალურ/არალეგალურ სექტორებში მიმდინარეობს. არაფორმალური სექტორები ძირითადად პატარა სახელოსნოების სისტემებია. მათ ძირითადად   მართავენ მდევრები, რომლებიც კარდაკარ დადიან და აქვთ ზღვრული გადასახადი მოძველებული ტექნიკის განკარგვისთვის. ეს მდევრები  შემდეგ ყიდიან ამ ტექნიკას ელექტრონული ნარჩენების დილერებზე. არაფორმალური გადამუშავება მოიცავს არაკვალიფიციურ მუშახელს და არის თანდაყოლილად მოქნილი. არაფორმალური გადამუშავებები ასევე მიმდინარეობს გარეუბნებში, სადაც კონტროლის და კანონების აღსრულების პრობლემებია.

სქოლიო

კატეგორია:გარემოსდაცვითი პრობლემები ჩინეთში