სომხეთის დახურული ბაზარი (ერევანი)

სომხეთის დახურული ბაზარი — სავაჭრო კომპლექსი ერევანში, სომხეთის დედაქალაქში. მდებარეობს მესროპ მაშტოცის გამზირზე, ლურჯი მეჩეთის მახლობლად. აშენდა 1952 წელს. ეს არის არქიტექტორის გრიგორ აღაბაბიანის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი ნამუშევარი. 2010 წლის დასაწყისში რეკონსტრუქციის შემდეგ, ის სავაჭრო კომპლექსის ნაწილი გახდა. ის ითვლება ერთ-ერთი გამორჩეული ადგილი, რომელსაც ერევანში ჩამოსული ტურისტები ხშირად სტუმრობენ. შედის სომხეთის ისტორიული და კულტურული ძეგლების სიაში.

ისტორია
ბაზარი აშენდა 1952 წელს სტალინის გამზირზე (მოგვიანებით - ლენინის გამზირი, ამჟამად მესროპ მაშტოცის გამზირი), იმ ადგილას, სადაც ადრე სავაჭრო ფართი იყო განთავსებული. ბაზრის გახსნა მოხდა 1952 წლის 29 აპრილს. აღნიშნული ბაზრის პროექტი მოამზადა არქიტექტორმა გრიგორ აღაბაბიანმა, რომლის დიზაინერი იყო ა. არაყელიანი. საცალო სივრცესთან, საწყობთან და სარდაფის სამაცივრე ოთახთან ერთად, სავაჭრო ბაზარზე შედიოდა საერთო საცხოვრებელი, ბიბლიოთეკა, ფოსტა და რადიო ცენტრი.

ერევნელები ბაზარს შეხვედრებისა და კომუნიკაციის ადგილს უწოდებენ. გამყიდველებმა იცოდნენ თავიანთი მომხმარებლები. შემდგომში მან მოიპოვა "ბოჰემანის", "ინტელექტის" რეპუტაცია.

პოსტსაბჭოთა პერიოდში, ბაზრის მფლობელი გახდა  სამველ ალექსანიანი. ახალი მფლობელის პირობებში დაიწყო ბაზრის რეკონსტრუქციაზე მუშაობა. შემოთავაზებული იქნა თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმის შენობა. 2012 წლის 1 იანვარი ბაზარი დაიხურა. რეკონსტრუქციამ გამოიწვია ერევნის მკვიდრთა პროტესტი. სამუშაოს დასრულების შემდეგ, ბაზარი გახდა სავაჭრო კომპლექსის ნაწილი.

შენობა გეგმით სწორკუთხაა, აქვს ერთი თაღოვანი სიგრძე, რომელიც მოიცავს მის მთელ ტერიტორიას. არქიტექტურაში გამოყენებულ იქნა ტრადიციული, შუა საუკუნეებისთვის დამახასიათებელი სტილი, რომელიც ზუსტად ასახავს აღმოსავლური ბაზრის იდეას. შენობისთვის დამახასიათებელი გარეგანი ელემენტია უზარმაზარი თაღი, რომელსაც ამშვენებს მეტალის ვიტრაჟი, რომელზეც დატანებული არის ცხოველების გამოსახულებები. მშენებლობა მიმდინარეობდა სვეტების გარეშე, რომელიც შედგებოდა 19 რკინაბეტონის თაღისგან, თავის დროზე იშვიათი მოვლენა იყო და ხაზს უსვამდა შენობის მასშტაბებს, რაც შეესაბამება ქალაქის მთავარი ქუჩის მასშტაბებს, რომელზეც იგი მდებარეობს. მშენებლობის დროს გამოყენებული იქნა ნამყენი, რომელიც დარჩა ლენინგრადისა და კიევის ქუჩებს დამაკავშირებელი კიევის (ბოლშოი ჰრაზდანკის) ხიდის მშენებლობის ერთ–ერთი ეტაპის დასრულების შემდგომ.

ინტერიერი, რომელიც დამზადებულია იმავე სტილით, ინტერიერის დიზაინთან ერთად, ამავე დროს აკმაყოფილებს ესთეტიკურ და პრაქტიკულ მიზნებს, რაც დიდ ფართობს უქმნის სავაჭრო არკადებს. სავაჭრო სართული 70 მეტრის სიგრძისა და 32 მეტრი სიგანის იყო. ამის შემდეგ, ბაზრის დიზაინი გახდა მოდელი ერევნის კოლექტიური მეურნეობის ბაზრებისთვის, რომლებიც შემდგომ პერიოდში აშენდა სომხეთის სხვა რაიონებში. ადრე დაფარული ბაზრის კომერციული ფართი იყო 50-60 ჯიხურითა და კაფეებით. ბაზრის შიგნით იყო პატარა შადრევანი აუზი და არსებობდა მონეტების გადაყრის ტრადიცია.  1968 წელს, ცენტრალური ბაზრის შენობა იქცა მნიშვნელოვან არქიტექტურულ ძეგლად. ახლა ის კერძო საკუთრებაშია, მოქმედებს როგორც სავაჭრო ცენტრი.

რესურსები ინტერნეტში
 ბაზარი
 ცენტრალური ბაზარი

კატეგორია: კავკასია კატეგორია: სომხეთი