კაგაიან-დე-ორო

კაგაიან-დე-ორო (; ) — ქალაქი ფილიპინების კუნძულ მინდანაოზე, მის ჩრდილოეთ ნაწილში. აღმოსავლეთ მისამისის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. მოსახლეობა — 568 283 ადამიანი (2010 წლის შეფასება)Philippines: largest cities and towns and statistics of their population World Gazetteer .

გეოგრაფია 
ქალაქი კაგაიან-დე-ორო მდებარეობს ფილიპინების სამხრეთით, კუნძულ მინდანაოს ჩრდილოეთ ნაწილში, მაკაჯალარის ყურის ნაპირზეCagayan de Oro (Philippines) Britannica Online Encyclopedia . სამხრეთიდან ესაზღვრება ბუკიდნონის პროვინცია და ჩრდილოეთი ლანაო, აღმოსავლეთიდან — ქალაქი ტაგოლოანი, დასავლეთიდან — ქალაქი ოპოლი.

 ისტორია 
ქალაქის ტერიტორიაზე პირველი დასახლების კვალი ჩნდება ძვ. წ. 337 წელს.

1622 წელს თანამედროვე ქალაქის ტერიტორიაზე გადავიდა ორი ესპანელი ავგუსტინელი ბერი. 1626 წელს მმარტველმა სალანგსანგმა ერთ-ერთი ბერის რჩევით თავისი დედაქალაქი გადაიტანა მდინარეს ქვემო დინებაში. მოგვიანებით ესპანელებმა გაამაგრეს ქალაქი, რათა დაეცვათ სულუს სასულთნოს თავდასხმებისაგან. სასულთნოსთან მუდმივი კონფლიქტის ერთ-ერთი მიზეზი იყო ის, რომ ადგილობრივმა მოსახლეობამ მიიღო კათოლიკური ქრისტიანობა, მაშინ როდესაც სასულთნოს მოსახლეობა აღიარებდა ისლამსHistory Cagayan de Oro City Official Website . ქრისტიანებსა და მუსულმანებს შორის დაპირისპირება რეგიონში გაგრძელდა კიდევ 250 წელი. 

1738 წელს ესპანელებმა საბოლოოდ დაამყარეს თავიანთი ხელისუფლება ქალაქის ტერიტორიაზე. 1818 წელს მისამისმა მიიღო პროვინციის სტატუსი და მისი ოთხიდან ერთ-ერთი ოლქი გახდა პარტიდოს-დე-კაგაიანი (), რომელმაც 1871 წელს მიიღო მცირე ქალაქის სტატუსი და გახდა რეგიონის მუდმივი დედაქალაქი. XIX საუკუნის 80-იანი წლებიდან პატარა ქალაქმა დაიწყო სწრაფად განვითარება, იქცა კომერციულ და სავაჭრო ცენტრად.

1898 წელს ამერიკა-ესპანეთის ომის დროს ფილიპინებზე გადასხეს ამერიკული ძალები, თუმცა კაგაიანი მათ ხელში საბოლოოდ 1900 წელს გადავიდა. 

ამერიკული დაპყრობების შემდეგ, ცხოვრებამ თანდათანობით დაიწყო გაუმჯობესება. 1928 წელს ქალაქში დაარსდა წმინდა ავგუსტინეს სკოლა, ხავიერის უნივერსიტეტის წინამორბედიHistory  Xavier University - Ateneo de Cagayan  და ლურდესის სკოლა. 1950 წელს ფილიპინების დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ პრეზიდენტმა ელპიდიო კირინომ კაგაიანს მიანიჭა ქალაქის სტატუსი. 

XX საუკუნის მეორე ნახევარში ქალაქმა სწრაფი ზრდა დაიწყო და 1983 წელს ფილიპინების მთავრობამ მას ქვეყნის ყველაზე სწრაფად ურბანიზებადი ქალაქის სტატუსი მიანიჭა. ქალაქი ძლიერ დაზარალდა 2011 წლის დეკემბრის შუა რიცხვებში ტაიფუნის მოქმედების შედეგად. მსხვერპლთა რიცხვა 580 ადამიანს მიაღწია.

 მოსახლეობა 
ქალაქი XXI საუკუნეში სწრაფად იზრდება. 2000 წელს მისი მოსახლეობა შეადგენდა 389 718 კაცს, ხოლო 2010 წლის შეფასებით — 568 283 ადამიანი იყო. 

 ეკონომიკა 
თანამედროვე კაგაიან-დე-ორო ხასიათდება ისეთი მახასიათებლით, როგორიცაა მოსახლეობის სწრაფი ზრდა. ქალაქის ეკონომიკური საფუძველი მოიცავს: სოფლის მეურნეობის კულტურებსა და ტურიზმს. ქალაქში კარგადაა განვითარებული ინფრასტრუქტურაSocio Economics Cagayan de Oro City Official Website . ქალაქის შემოგარენში მოჰყავთ ბრინჯი და სიმინდი.

 ტრანსპორტი
ქალაქის საგზაო სისტემის მთლიანი სიგრძე აღემატება 520 კილომეტრსTransportation Cagayan de Oro City Official Website . ქალაქში დარეგისტრირებულია 30 000 მანქანა. ქალაქში არის ნავსადგური, საიდანაც სრულდება საზღვაო რეისები ხუთი მიმართულებით. ქალაქშია ასევე აეროპორტიАэропорты города Кагаян-де-Оро (Филиппины) APINFO.RU - русскоязычная база данных гражданских аэропортов всего мира.

სქოლიო

კატეგორია:ფილიპინების ქალაქები
კატეგორია:ფილიპინების პროვინციული დედაქალაქები