ვასილ ელაშვილი

ვასილ ივანეს ძე ელაშვილი (დ. 10 სექტემბერი, 1914, სოფ. ჯუგაანი, ახლანდ. სიღნაღის მუნიციპალიტეტი — გ. 22 ნოემბერი, 1997, თბილისი) — ქართველი სპორტსმენი, მოფარიკავე; ფიზიკური კულტურისა და სპორტის მოღვაწე; პედაგოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი (1977), პროფესორი (1979); საქართველოს ფიზიკური კულტურისა და სპორტის დამსახურებული მუშაკი (1987), ქართული ეროვნული სპორტული სახეობების მკვლევარი.

ბიოგრაფია
დაამთავრა საქართველოს ფიზიკური აღზრდისა და სპორტის აკადემია 1941 წელს. 1941 წლიდან მუშაობდა საქართველოს ფიზიკური აღზრდისა და სპორტის აკადემიაში; 1949-1975 წლებში განაგებდა ფიზიკური კულტირის თეორიისა და მეთოდიკის კათედრას; 1976 წლიდან იყო ამავე კათედრის პროფესორი; შეისწავლიდა სასკოლო ფიზიკური აღზრდის პრობლემებს; დიდი ღვაწლი მიუძღვის ქართული ხალხური მოძრავი თამაშების, ფიზიკური ვარჯიშების აღდგენისა და დანერგვის საქმეში; არის მრავალი სამეცნიერო შრომის, მათ შორის 10 მონოგრაფიის ავტორი; მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები.

ორგანიზაციის, ასოციაციის ან ჯგუფის წევრი
 იუნესკოსთან არსებული სპოტრის ისტორიისა და ფიზიკური აღზრდის საერთაშორისო კომიტეტის, წევრ-კორესპონდენტი;
 ქართული ენციკლოპედიის სპორტის სამეცნიერო საბჭოს, აქტიური წევრი.

ბიბლიოგრაფია
 ფიზიკური აღზრდის ქართული ხალხური პედაგოგიკა, თბ., 1989; 
 სასკოლო ფიზიკური აღზრდის ზოგიერთი პრობლემა, თბ., 1989; 
 ქართული ჭიდაობა, თბ., 1975; 
 Традиции грузинской народной физической культуры и современность, Тб., 1973; 
 სპორტის ხალხური სახეობანი ფიზიკური აღზრდის საბჭოურ სისტემაში, თბ., 1966; 
 სპორტული წვრთნის საკითხები, თბ., 1964; 
 მშვილდოსნობა, თბ., 1959; 
 Парикаоба (хевсурское фехтование), Тб., 1956.

ლიტერატურა

რესურსები ინტერნეტში

კატეგორია:დაბადებული 1914
კატეგორია:დაბადებული 10 სექტემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1997
კატეგორია:გარდაცვლილი 22 ნოემბერი
კატეგორია:სიღნაღის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები