შალვა დადიანის ქუჩა

შალვა დადიანის ქუჩა  — ქუჩა თბილისში, მთაწმინდის და კრწანისის რაიონების საზღვარზე. (სოლოლაკისა და კალის თანამედროვე საზღვარი). თავისუფლების მოედნიდან ლადო ასათიანის ქუჩამდე. სოლოლაკის ერთ-ერთი უძველესი ქუჩა.  

შუა საუკუნეებში  აქ გადიოდა ქალაქის ზღუდე-გალავანი, რომელიც XIX საუკუნის I ნახევარში დაინგრა. იყო კოჯრისკენ მიმავალი გზის ნაწილი, ახლანდელ ლადო ასათიანის და გიზო ნიშნიანიძის ქუჩებთან ერთად. ვახუშტი ბატონიშვილის მიერ შედგენილ თბილისის 1735 წლის გეგმაზე დატანილია კოჯრის გზის სახელწოდებით. ქუჩა დააპროექტა პოლკოვნიკმა ბანოვმა 1809 წელს. 1841 წელს გახდა დამოუკიდებელი ქუჩა და შედგენილ თბილისის ქუჩების სიაში შეტანილია როგორც ალექსი ველიამინოვის ქუჩა, 1922 წელს — ვლადიმერ (ლადო) დუმბაძის, 1932 წელს — ამიერკავკასიის ფედერაციის, ხოლო 1947 წელს კი ილია ჭავჭავაძის სახელი დაერქვა. 1959 წელს შალვა დადიანის სახელი ეწოდა. ქუჩაზეა XIX  საუკუნისა და XX  საუკუნის დასაწყისის საცხოვრებელი სახლები.

 ლიტერატურა 



დადიანი