მიხეილ კლიმიაშვილი

მიხეილ კლიმიაშვილი (დ. 5 იანვარი, 1874, მჭადიჯვარი, დუშეთის მაზრა ― გ. უცნობია) — ქართველი სახალხო მასწავლებელი, მთარგმნელი, რევოლუციონერი, სოციალ-დემოკრატი პოლიტიკოსი, საქართველოს ეროვნული საბჭოს (პარლამენტის) წევრი. 

ბიოგრაფია

დაიბადა ნაყმევი აზნაურის ოჯახში. 1881-1887 წლებში თბილისის სათავადაზნაურო სკოლაში სწავლობდა, 1888-1889 წლებში სამოქალაქო სკოლაში და ბოლოს ალექსანდრეს სახელობის საოსტატო სასწავლებელში, სადაც სწავლების რუსიფიკატორული მიმართულების გამო მოწაფეთა ხალხოსნური წრის მუშაობაში ჩაება. მალე ამ სასწავლებელსაც თავი მიანება და საბუღალტრო კურსები დაამთავრა.

მუშაობდა სხვადასხვა დაწესებულებებში მოანგარიშედ. იყო სახალხო იაფფასიანი წიგნის მაღაზიის გამგე. 1890 წლიდან ხალხოსნურ მოძრაობას ჩამოშორდა და მარქსისტებს დაუახლოვდა. 1893 წელს ნაროდნიკული ლიტერატურის წიგნთსაცავი გადმოიბარა, შეკრიბა მიმობნეული მარქსისტული ლიტერატურა და 1893-1894 წლებში მოსწავლე ახალგაზრდობისთვის პირველი არალეგალური მარქსისტული წიგნთსაცავი დააარსა. ამ წიგნთსაცავით სემინარიელებ, ტექნიკური და სახელოსნო სკოლის მოწაფეები სარგებლობდნენ. 1896-1897 წლებში საფილოქსერო კომიტეტში ინსტრუქტორად მუშაობდა რაჭასა და ქვემო იმერეთში და მუშა-მოსამსახურეთა წრეებში პოლიტიკურ პროპაგანდა-აგიტაციას ეწეოდა. 1897 წლიდან მუშაობდა „ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების“ გომარეთის სკოლაში მასწავლებლად. 1898-1900 წლებში მუშაობდა „კვალის“, „ცნობის ფურცელისა“ და „მოამბის“ კორექტორად. 1901 წლიდან მუშაობდა რკინიგზის სახელოსნოში, აქტიურად იყო ჩართული მუშათა გამოსვლებში. 1900-1902 წლებში მონაწილეობდა ეროვნულ-დემოკრატიულად მოაზროვნეთა წრეში, რომელმაც შეადგინა „ქართველ დემოკრატთა კომიტეტი“. 1903 წელს დაიჭირეს, თუმცა მალევე გაათავისუფლეს. 

1903 წლიდან ხელახლა ჩაება სოციალ-დემოკრატიული პარტიის მუშაობაში ჩაება. 1904 წელს დუშეთის მაზრის სოფლებში თვითმპყრობელობის წინააღმდეგ რევოლუციურ მუშაობას ეწეოდა და 1905 წელს სოფელ ერედაში გლეხობის დიდი მიტინგი ჩაატარა. რევოლუციური საქმიანობის გამო 1905 წლის აგვისტოში დააპატიმრეს და დუშეთის ციხეში ჩასვეს, საიდანაც გაათავისუფლეს 17 ოქტომბრის მანიფესტის საფუძველზე. რევოლუციური მუშაობის გამო დაითხოვეს რკინიგზის სახელოსნოდან.

1908 წლამდე ცხოვრობდა არალეგალურად. 1908 წელს გორში, რსდმპ-ის სამაზრო კონფერენციაზე ჩასული დაიჭირეს და გადაასახლეს პერმის გუბერნიაში, საიდანაც 1911 წელს გაიქცა და, თბილისსა და ბათუმში არალეგალურად ცხოვრობდა. 1912 წელს თბილისში, რსდმპ-ის საოლქო ორგანიზაციების კონფერენციაზე ისევ დააპატიმრეს და რამდენიმე ხნიანი პატიმრობის შემდეგ  გადაასახლეს ჯერ როსტოვში, ხოლო იქიდან ირკუტსკის გუბერნიის ნიჟნეუდინის მაზრაში განუსაზღვრელი ვადით. 1913 წელს ქართულად თარგმნა ჰარიეტ ბიჩერ სტოუს „ბიძია ტომის ქოხი“.

გადასახლებიდან დაბრუნდა მხოლოდ 1917 წლის თებერვლის რევოლუციის შემდეგ დაბრუნდა და ისევ აქტიურ პარტიულ საქმიანობას შეუდგა. იყო დუშეთის მაზრის კომისარი. 1918 წელს სოციალ-დემოკრატიული პარტიის სიით გახდა ეროვნული საბჭოს წევრი. იყო ეროვნული საბჭოს ადგილობრივი თვითმმართველობისა და სარწმუნოების საქმეთა კომისიის წევრი.

ლიტერატურა

იმედაშვილი ი., ქართველ მოღვაწეთა ლექსიკონი II ტომი, თბილისი, ეროვნული ბიბლიოთეკის გამომცემლობა, 2021 - გვ. 237

რესურსები ინტერნეტში

კლიმიაშვილი მიხეილ იოსების ძე, ავტობიოგრაფია

კატეგორია:დაბადებული 5 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1874
კატეგორია:ქართველი სოციალ-დემოკრატები
კატეგორია:საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრები
მ
კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი გარდაცვალების თარიღით
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:რსდმპ-ის წევრები
კატეგორია:ქართველი რევოლუციონერები
კატეგორია:ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები
კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები