ყალმუხური ენა

ყალმუხური ენა (თვითსახელწოდება — хальмг келн, [xalʲˈməg kɛˈlən]) — მონღოლურ ენათა ოჯახის ჩრდილოურ (სინჰარმონიულ) ენების ჯგუფში შემავალი ენა. გავრცელებულია ყალმუხეთში, აგრეთვე ასტრახანის, ვოლგოგრადისა და როსტოვის ოლქებში, სტავროპოლის მხარეში, ჩინეთში. რუსეთში მოლაპარაკეთა საერთო რაოდენობაა 80 546 (2010). განვითარდა საშუალო მონღოლურის დასავლური დიალექტიდან. ბევრი ნასესხები სიტყვაა სოღდური, უიღურული, ტიბეტური და რუსული ენებიდან. თანამედროვე დამწერლობა ემყარება რუსულ გრაფიკას (1938 წლიდან)

დამწერლობა
ლათინური
A aB bC cÇ çD dE eӘ әF fG gH hI iJ jK kL lM mN nꞐ ꞑO oӨ өP pR rS sŞ şT tU uV vX xY yZ zƵ ƶЬ ь 
თანამედროვე კირილიცა
А аƏ әБ бВ вГ гҺ һД дЕ еЁ ёЖ жҖ җЗ зИ иЙ йК кЛ лМ мН нҢ ңО оӨ өП пР рС сТ тУ уҮ үФ фХ хЦ цЧ чШ шЩ щЪ ъЫ ыЬ ьЭ эЮ юЯ я

 ლიტერატურა 
 Языки народов СССР, т. 5 — Монгольские, тунгусо-маньчжурские и палеоазиатские языки, Л., 1968;

სქოლიო

კატეგორია:ენები და დიალექტები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:რუსეთის ენები
კატეგორია:ყალმუხური ენა
კატეგორია:ფილოლოგია