ოცდაათწლიანი ზავი

ოცდაათწლიანი ზავი — დაიდო 1210 წლის ოქტომბერს, თამარ მეფესა და ეგვიპტის აიუბიდ სულთანს შორის. ოცდაათწლიან ზავს წინ უძღვოდა საქართველოს სამეფოს მიერ ხლათის აღების მცდელობა. რის საპასუხოდ ალ-ადილ აიუბმა შეკრიბა მუსლიმანური კოალიცია და ალ-აუჰადის დასახმარებლად გამოემართა. ივანე მხარგრძელი ალყის დროს ტყვედ ჩავარდა. როცა ხლათელებმა შეიტყვეს, თუ რა ძვირფასი „ნადავლი” ჩაუვარდათ ხელში, მათ თავიანთი პირობები წამოაყენეს: 
 გამოსასყიდის სახით საქართველო კისრულობდა 100 ათასი დინარის გადახდას;
 საქართველოს უნდა დაეთმო 27 ციხესიმაგრე;
 საქართველოს ტყვეობიდან უნდა გაენთავისუფლებინა 5 ათასამდე მუსლიმი;
 ივანე მხარგრძელი თანხმდებოდა მისი ქალიშვილის, თამთას ქორწინებას ხლათის გამგებელზე. „The eastern expansion of the Ayyubids“

საქართველოს ხელისუფლებამ ყველა წამოყენებული პირობა შეასრულა. ივანე მხარგრძელი გაათავისუფლეს. საქართველომ უარი განაცხადა აიუბიდების მიერ კონტროლირებად სომხეთის ტერიტორიაზე და შედეგად ეგვიპტესთან 30-წლიანი ზავი დაიდო.

 რესურსები ინტერნეტში 
 რა ვერ მოითმინა თამარის თანამედროვე ამირსპასალარმა და რის გამო დააქორწინეს ივანე მხარგრძელის ულამაზესი ქალიშვილი თამთა ეგვიპტის სულთანზე

 სქოლიო 

კატეგორია:საქართველოს სამეფო