დიმიტრი კალანდარიშვილი

დიმიტრი ილარიონის ძე კალანდარიშვილი (დ. 1884, მაკვანეთი — გ. 1946, თბილისი) — ქართველი იურისტი, საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის სენატის წევრი.

 ბიოგრაფია 
დიმიტრი კალანდარიშვილი დაიბადა 1884 წელს ქუთაისის გუბერნიის, ოზურგეთის მაზრის სოფელ მაკვანეთში სასულიერო პირის ოჯახში. უმაღლესი განათლება სანქტ-პეტერბურგის უნივერსიტეტში მიიღო, სადაც იურიდიული ფაკულტეტი დაამთავრა.

1911-1918 წლებში დიმიტრი კალანდარიშვილი გახლდათ ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების ნამდვილი წევრი და აქტიურად იყო ჩაბმული საზოგადოების მუშაობაში.

1917-1919 წლებში დიმიტრი კალანდარიშვილს ეკავა ქალაქ ქუთაისის მოურავის თანამდებობა, ხოლო 1919 წლის 7 ოქტომბერს საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დამფუძნებელმა კრებამ იგი სენატის წევრად აირჩია და მუშაობდა სენატის სამოქალაქო-საკასაციო დეპარტამენტში.

1930-იან წლებში დიმიტრი კალანდარიშვილი საქართველოს საბჭოთა რესპუბლიკის კურორტების სამმართველოს იურისკონსულის მოვალეობას ასრულებდა. ცხოვრობდა თბილისში ძმები ზუბალაშვილების ქუჩის (ყოფილი „სასამართლოს“ და ყოფილი „ძველი არსენალის“ ქუჩა) N45-ში. 

დიმიტრის ჰყავდა მეუღლე ელენე ლეიკფელდ-კალანდარიშვილი, რომელიც გახლდათ პეტერბურგის ქალთა უმაღლესი პოლიტექნიკური კურსების მსმენელი და დამთავრებული ჰქონდა თბილისის ინდუსტრიალური ინსტიტუტი არქიტექტურის სპეციალობით. დიმიტრის და ელენეს ჰყავდათ ორი ვაჟი: ვადიმე და ოთარ (ტონი) კალანდარიშვილები. ვადიმე იყო ცნობილი სამთო ინჟინერი და ტყვარჩელის მაღაროების მთავარი მარკშეიდერი,  ხოლო უმცროსი ძმა ოთარი -  არქიტექტორი.

დიმიტრი კალანდარიშვილი გარდაიცვალა 1946  წელს თბილისში და დაკრძალულია კუკიის ძველ სასაფლაოზე.

 ლიტერატურა

ბ. ქანთარია, საქართველოს უზენაესი სასამართლოს სათავეებთან (1919-1921), თბ., 2004.

რესურსები ინტერნეტში

კატეგორია:დაბადებული 1884
კატეგორია:გარდაცვლილი 1946
კატეგორია:ქართველი იურისტები
კატეგორია:კალანდარიშვილები
კატეგორია:ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები