მარი აჯამი

მარი აჯამი (; დ. 1888 — გ. 1965) — არაბი ფემინისტი და ნოვატორი ქალი მწერალი.

ქრისტიანმა მწერალმა, დაწყებითი განათლების წლები დამასკში გაატარა, სადაც ირლანდიელ და რუს მისიონერებთან სწავლობდა, სანამ 1906 წელს ბირუტის ამერიკული უნივერსიტეტში მედის პროფესიის შესწავლას დაიწყებდა. 1920 წელს დამასკოს ქალთა ლიტერატურული კლუბის დამფუძნებელმა, პოეტმა და ჟურნალისტმა, რეპრესიების მიმართ შიშის გამო, იგი ხშირად ლეილას (დედამისის სახელი) ფსევდონიმით წერდა. მისი კიდევ ერთი მიღწევა იყო 1910 წელს ქალთა ლიტერატურული ჟურნალის ალ-არუსის („პატარძალი“) დაფუძნება, რომელიც თერთმეტი წლის განმავლობაში არსებობდა.

აჯამის წარმატებული კარიერა, პირად ცხოვრებაში არსებული ტრაგედიის ელემენტებით აღენიშნება. მრავალი წლის განმავლობაში მას საზღვარგარეთ სწავლა სურდა, მაგრამ მამამისის სიკვდილმა და ომის დაწყებამ ხელი შეუშალა. ჯოზეფ ზეიდანი იხსენებდა, რომ მისი მიღწევები „უნდა შეფასდეს იმ შესანიშნავი დაბრკოლებების ფონზე, რაც მას შეეჯახა“.,pp.46-49 იგი გარკვეულწილად თავისი დროის ანომალია იყო და როგორც მისი დროის ცნობილი თანატოლი მაი ზიადე, ისიც არ დაქორწინებულა.

სქოლიო

კატეგორია:დაბადებული 1888
კატეგორია:გარდაცვლილი 1965
კატეგორია:არაბი მწერლები