The Allman Brothers Band

The Allman Brothers Band — ამერიკული როკ ჯგუფი, რომელიც ჩამოყალიბდა 1969 წელს, ჯექსონვილში, ფლორიდის შტატში, ძმები დუეინ (სლაიდ-გიტარა, სოლო გიტარა) და გრეგ (ვოკალი, კლავიშებიანი, სიმღერების ავტორი) ოლმენების მიერ. ჯგუფში ასევე შედიოდნენ: დიკი ბეტსი (სოლო გიტარა, ვოკალი, სიმღერების ავტორი), ბერი ოუკლი (ბას-გიტარა), ბუტჩ ტრაკსი (დასარტყამი) და ჯეი ჯოანი იოჰანსონი (დასარტყამი). ჯგუფი მოიაზრება სამხრეთული როკის პრინციპულ არქიტექტორად. მისი  მუსიკა, ასევე მოიცავდა ბლუზის, ჯაზისა და ქანთრის ელემენტებს.

ჯგუფის პირველი ორი ალბომი კომერციულად წარუმატებელი აღმოჩნდა, თუმცა 1971 წლის საკონცერტო ალბომმა At Fillmore East-მა მხატვრული და კომერციული გარღვევა მოახდინა. მასში შესული არის სინგლები, „In Memory of Elizabeth Reed“ და „Whipping Post“ და ხშირად მიიჩნევა ყველა დროის საუკეთესო საკონცერტო ალბომად.

1971 წლის 29 ოქტომბერს, ჯგუფის ლიდერი დუეინ ოლმენი ავტოსაგზაო შემთხვევის შედეგად გარდაიცვალა. ამის საპასუხოდ, კოლექტივმა მას მიუძღვნა სტუდიური ალბომი Eat a Peach (1972), რამაც საბოლოოდ გაამყარა მათი პოპულარობა. ერთი წლის შემდეგ, იმავე ვითარებაში დაიღუპა ბასისტი ბერი ოუკლი, რის შედეგადაც ჯგუფს შეემატა ორი ახალი წევრი, ჩაკ ლიველი (კლავიშები) და ლამარ უილიამსი (ბას-გიტარა), რომლებთანაც ჩაწერეს მორიგი სტუდიური ალბომი Brothers and Sisters, რამაც ჯგუფი აიყვანა 1970-იანი წლების როკ მუსიკის უმაღლეს მწვერვალზე. 1976 წელს, შიდა არეულობის გამო ჯგუფი დაიშალა, მაგრამ ათწლეულის მიწურულს აღდგდა ახალი შემადგენლობით, მაგრამ 1982 წელს ხელმეორედ დაიშალა.

ჯგუფმა 1989 წელს კვლავ განაახლა მოღვაწეობა და შეუდგა ახალი ალბომების გამოშვებასა და ტურნეების მოწყობას მსოფლიოს მასშტაბით. 1990-იან წლებში მომხდარმა ცვლილებებმა დიკი ბეტს გადააწყვეტინა ჯგუფიდან წასვლა. კოლექტივმა სტაბილურობას მიაღწია 2000-იანებში, ბასისტ ოტილ ბარბრიჯთან, გიტარისტ უორენ ჰეინსთან და დერეკ ტრაკსთან ერთად. 2014 წელს ჯგუფი კვლავ დაიშალა, ზემოაღნიშნული წევრების წასვლის შედეგად. The Allman Brothers Band დაჯილდოებული არის 11 ოქროს დ 5 პლატინის ალბომით და შეყვანილია როკ-ენ-როლის დიდების დარბაზში 1995 წელს. 2004 წელს, ჟურნალმა Rolling Stone-მა ყველა დროის 100 საუკეთესო შემსრულებელის სიაში ჯგუფს 52-ე ადგილი მიუჩინა.

იტორია
ჯგუფის ჩამოყალიბება და ადრეული წლები (1965–69)
დუეინი და მისი უმცროსი ძმა გრეგ ოლმენი იზრდებოდნენ დაიტონა-ბიჩში, ფლორიდის შტატში; დაკავებულები იყვნენ მუსიკით 1960-იანი წლების დასაწყისში. 1963 წელს მათ დააარსეს პირველი ჯგუფი The Escorts, რომელსაც ორი წლის შემდეგ შეეცვალა სახელი და დაერქვა The Allman Joys. მას შემდეგ, რაც გრეგი მისმა აფრო-ამერიკელმა მეგობარმა აზიარა რიტმ-ენდ-ბლუზსა და სოულს, მათ ამ ჟანრების ელემენტები გააერთიანეს საკუთარ მუსიკაში. 1967 წელს ჯგუფი დროს ატარებდა სენტ-ლუისში, სადაც ხმის ჩამწერი სტუდიის აღმასრულებელმა ლოს-ანჯელესიდან აღმოაჩინა ის. ჯგუფი მაშინვე გადავიდა დასავლეთში და ხელახლა შეიცვალა დასახელება Hour Glass-ით და Liberty Records-ში ჩაწერა ორი წარუმატებელი ალბომი. ყველა მუსიკოსი გაანთავისუფლებული იქნა საკონტრაქტო ვალდებულებებისგან, გარდა გრეგისა, რომელშიც Liberty-ის აღმასრულებლებმა დაინახეს კომერციული პოტენციალი. ძმები ერთმანეთთან დაშორებულები ყვნენ ერთი წლის განმავლობაში, მაგრამ გადაწყვიტეს კვლავ შეკრება, ამჯერად მაიამში, სადაც გამოსცეს დემო ალბომი ჯგუფ The 31st of February-ისთან თანამშრომლობით.
მინი|250პქ|მარცხნივ|The Big House, სახლი სადაც ჯგუფის წევრები ცხოვრობდნენ 1970-იანი წლების დასაწყისში 
1969 წელს დუეინი სტუდია FAME Studios-ში იქცა წარმატებულ სესიურ გიტარისტად, სადაც მუშაობდა ისეთი განთქმული შემსრულებლების გვერდით, როგორებიცაა არეთა ფრანკლინი და კინგ კურტისი. დუეინ ოლმენმა უილსონ პიკეტს შესთავაზა The Beatles-ის ცნობილი სიმღერის, „Hey Jude“-ის ქოვერის ჩაწერა; სინგლმა ნაციონალურ ჩარტებში 23-ე ადგილი დაიკავა. FAME Studios-მა დუეინთან გააფორმა ხუთ წლიანი კონტრაქტი. დუეინმა თავისმხრივ შეკრიბა ჯგუფი, სადაც შედიოდნენ ჯონი სალადინი და პოლ ჰორნსბი, ხოლო მალე, მან ჯგუფში მოიწვია დრამერი ჯეი ჯოანი იოჰანსონი, მას შემდეგ რაც მოსიმინა მისი შესრულება ერთ-ერთი დემო სიმღერის მეშვეობით. დუეინმა ჯგუფში ასევე მოიწვია ბასისტი ბერი ოუკლი, ვისთანაც ჯერ კიდევ ჯეკსონვილიდან მოყოლებული ჰქონდა ურთიერთობა. ამავდროულად, ფილ უოლდენი, რომელიც იყო ოტის რედინგის და სხვა რიტმ-ენდ-ბლუზის შემსრულებლების მენეჯერი, თავისი ახალ დაარსებული ლეიბლისთვის ეძებდა როკ შემსრულებლებს. FAME Studios-ში უკმაყოფილოები იყვნენ ჯგუფის მუსიკალური მეთოდებით და მათ ჯგუფის სინგლები და კონტრაქტი მიყიდეს უოლდენსა და ჯერი უქსლერს Atlantic Records-დან $10.000-ის სანაცვლოდ. უოლდენმა განიზრახა მომავალი ჯგუფი ექცია ახლად დაბადებული ლეიბლის Capricorn Records-ის ცენტრალურ ფიგურად.

დუეინი და იოჰანსონი გადავიდნენ ჯექსონვილში 1969 წლის მარტს. მათ ჯგუფში მოიწვიეს მუსკოსები, დიკი ბეტსი, რომელიც გახდა ჯგუფის მეორე წამყვანი გიტარისტი და დრამერი, ბუტჩ ტრაკსი, რომელთანაც ერთი წლით ადრე დუენს უკვე ჰქონდა ნამუშევარი. ტრაკსი ჯეი იოჰანსონის შემდეგ გახდა ჯგუფის მეორე დრამერი, კლავიშებიან საკრავებზ უკრავდა რიზ უაინენსი, ხოლო დუეინი, ოუკლი და ბეტსი ითავსებდნენ ვოკალის მოვალეობას. უსახელო ჯგუფი შეუდგა წარმოდგენებს Willow Branch Park-ის თავისუფალ შოუებზე, ჯექსონვილში, მუდმივად ცვალებადი შემადგენლობით. დუეინმა გადაწყვიტა ვოკალისტად მოეწვია მისი ძმა (რაც ნიშნავდა უაინენსის ჯგუფიდან ამოვარდნას, გამომდინარე იქიდან, რომ გრეგიც კლავიშებიან საკრავებზე უკრავდა). გრეგმა დატოვა ლოს-ანჯელესი და 1969 წლის 26 მარტს შეუერთდა ჯგუფს რეპეტიციაზე. თავდაპირველად ჯგუფის სახელწოდებად მოიაზრებოდა რამდენიმე ვარიანტი, მათ შორის Beelzebub (), მაგრამ საბოლოოდ მათ გადაწყვიტეს ჯგუფისთვის Allman Brothers Band-ის დარქმევა.

დებიუტი და ადრეული წლები (1969–1970)

1969 წლის 1 მაისს, ჯგუფი მეიკონში (ჯორჯია) გადავიდა, სადაც უოლდენი Capricorn Records-ს აფუძნებდა. მათი პირველი ანაზღაურებადი გამოსვლა 2 მაისს, მეიქონის კოლეჯის დისკოთეკაში (დღეს ცნობილია როგორც Library Ballroom) შედგა.

კიმ პეინი, მაიკ კალაჰანი და ჯოზეფ „რედ დოგ“ კემპბელი გახდნენ ჯგუფის ტექნიკური პერსონალის ადრეული წევრები. „რედ დოგი“ იყო ვიეტნამის ომის ინვალიდი ვეტერანი, რომელიც თავის ყოველთვიურ ინვალიდობის პენსიას ჯგუფის სასარგებლოდ სწირავდა. მეიკონში ჯგუფი მათი მეგობრის, ტვიგს ლინდონის ბინაში, 309 კოლეჯ-სტრიტზე გაჩერდა, რომელიც ცნობილი გახდა როგორც ჯგუფისა და პერსონალის საერთო სახლი, მეტსახელად „Hippie Crash Pad“. იქ, ჯგუფი ხელმომჭირნედ ცხოვრობდა; მათ მეგობარი იპოვეს „მამა ლუიზ“ ჰადსონის () სახით, რომელიც რესტორან „H&H Soul Food Restaurant“-ის მზარეული და მფლობელი იყო, რომელიც ჯგუფს საჭმელს ნისიად აძლევდა, როდესაც მათ ფული არ ჰქონდათ, რასაც ისინი დუეინის დამატებითი ჩანაწერებიდან მიღებული შემოსავლით იხდიდნენ.

ჯგუფის წევრებს შორის ძლიერი ძმური კავშირი დამყარდა. ისინი საათობით ატარებდნენ დროს რეპეტიციებში, ფსიქოდელიური ნარკოტიკების მოხმარებასა და როუზ ჰილის სასაფლაოზე, სადაც სიმღერებს წერდნენ. მათი პირველი გამოსვლები სამხრეთის გარეთ შედგა ბოსტონში, 30 და 31 მაისს, სადაც მათ The Velvet Underground-ის კონცერტი გახსნეს. რეპერტუარის გაზრდის მიზნით, ჯგუფმა გადააკეთა ძველი ბლუზის სიმღერები, როგორიცაა „Trouble No More“ და „One Way Out“, გარდა ამისა, იმპროვიზაციულ ჯემებსაც ასრულებდნენ, როგორიცაა „Mountain Jam“. გრეგი ჯგუფის ერთადერთი სიმღერების ავტორი გახდა, რომელმაც ისეთი კომპოზიციები შექმნა, როგორებიცაა „Whipping Post“ და „Black-Hearted Woman“. ჯგუფი თავდაპირველად პირველი ალბომის ჩაწერას მაიამიში პროდიუსერ ტომ დაუდთან ერთად აპირებდა, რომელიც Cream-თან და ჯონ კოლტრეინთან ერთად მუშაობდა. თუმცა, ისინი 1969 წლის აგვისტოში ნიუ-იორკში, Atlantic Records-ის ინჟინერ ედრიან ბარბერთან სამუშაოდ გაემგზავრნენ. იმავე წლის ნოემბერში მათ ჩაწერეს ალბომი „The Allman Brothers Band“, რომელიც 1969 წლის ნოემბერში Atco-სა და Capricorn Records-ის მეშვეობით გამოვიდა. ალბომი თავდაპირველად წარუმატებელი აღმოჩნდა კომერციულად (35,000-ზე ნაკლები ეგზემპლარი გაიყიდა). ხელმძღვანელობამ უოლდენს ურჩია, რომ ჯგუფი ნიუ-იორკში ან ლოს-ანჯელესში გადაეყვანა, რათა ინდუსტრიას უკეთ მორგებოდნენ. თავის მხრივ, ჯგუფის წევრები ოპტიმისტურად იყვნენ განწყობილნი და გადაწყვიტეს სამხრეთში დარჩენა. „ყველა გვეუბნებოდა, რომ იქ [სამხრეთში] დავიკარგებოდით“, — თქვა გრეგ ოლმენმა, მაგრამ ჯგუფსა და Capricorn Records-ს შორის თანამშრომლობამ „მეიკონი მშვიდი პატარა ქალაქიდან ძალიან ჰიპურ, ველურ და გიჟურ ადგილად გადააქცია, რომელიც ბაიკერებითა და როკერებით იყო ავსებული“. ჯგუფმა მეიკონის გარეთ, ტბის მახლობლად, 165 დოლარად თვეში ფერმის ტიპის სახლი იქირავა. Idlewild South იყო რეპეტიციებისა და წვეულებების სახლი. კიმ პეინის თქმით, ეს იყო ადგილი, „სადაც ძმობა ჩამოყალიბდა“: „იქ კოცონის გარშემო დაიდო პაქტი — ყველა ერთისთვის და ერთი ყველასთვის... ყველას ასი პროცენტით სჯეროდა [ჯგუფის]“. ჯგუფის მეორე ალბომის, „Idlewild South“-ის დიდი ნაწილი სწორედ ამ ქოხში შეიქმნა. ოუკლის მეუღლემ მეიკონში, ვაინვილ-ავენიუ 2321-ში, დიდი ნეოტიუდორული სტილის სახლი იქირავა და 1970 წლის მარტში ჯგუფი იმ ნაგებობაში გადავიდა, რომელსაც „დიდი სახლი“ () შეარქვეს.

ჯილდოები

 გრემის ჯილდო საუკეთესო როკ ინსტრუმენტული შესრულებისთვის, 1996, სინგლისთვის „Jessica“.
 გრემის ჯილდო ცხოვრებისეული დამსახურებისთვის, 2012
 როკ-ენ-როლის დიდების დარბაზი, 1995
 ჟურნალი როლინგ სტოუნის „ყველა დროის საუკეთესო....“:
 ყველა დროის 100 უდიდესი შემსრულებელი (2004): № 52
 ყველა დროის 500 საუკეთესო ალბომი (2003): № 49 — At Fillmore East
 ყველა დროის 100 საუკეთესო გიტარისტი (2003):
 №. 2 დუეინ ოლმენი
 №. 23 უორენ ჰეინსი
 №. 58 დიკი ბეტსი
 №. 81 დერეკ ტრაკსი
 ყველა დროის 100 საუკეთესო გიტარისტი (2011):
 №. 9 დუეინ ოლმენი
 №ю 16 დერეკ ტრაკსი
 №ю 61 დიკი ბეტსი

დისკოგრაფია
 The Allman Brothers Band (1969)
 Idlewild South (1970)
 At Fillmore East (1971)
 Eat a Peach (1972)
 Brothers and Sisters (1973)
 Win, Lose or Draw (1975)
 Wipe the Windows, Check the Oil, Dollar Gas (1976)
 Enlightened Rogues (1979)
 Reach for the Sky (1980)
 Brothers of the Road (1981)
 Seven Turns (1990)
 Shades of Two Worlds (1991)
 An Evening with the Allman Brothers Band: First Set (1992)
 Where It All Begins (1994)
 An Evening with the Allman Brothers Band: 2nd Set (1995)
 Peakin' at the Beacon (2000)
 Hittin' the Note (2003)
 One Way Out (2004)

პერსონალი
წევრები

 დუეინ ოლმენი — გიტარა, სლაიდ-გიტარა (1969–1971; გარდაიც. 1971)
 გრეგ ოლმენი — ორღანი, ფორტეპიანო, გიტარა, ვოკალი (1969–1976, 1978–1982, 1986, 1989–2014, გარდაიც. 2017)
 დიკი ბეტსი — გიტარა, სლაიდ-გიტარა, ვოკალი (1969–1976, 1978–1982, 1986, 1989–2000)
 ჯეი ჯოანი იოჰანსონი — დასარტყმელი საკრავები, პერკუსია (1969–1976, 1978–1980, 1986, 1989–2014)
 ბერი ოუკლი — ბასი, ვოკალი (1969–1972; died 1972)
 ბუტჩ ტრაკსი — დასარტყმელი საკრავები, დაფდაფი (1969–1976, 1978–1982, 1986, 1989–2014)
 ჩაკ ლიველი —  ფორტეპიანო, სინთეზატორი, ბეკ-ვოკალი (1972–1976, 1986)
 ლამარ უილიამსი — ბასი, ვოკალი (1972–1976; died 1983)
 დეივიდ გოლდფლაისი — ბასი (1978–1982)

 დენ ტოილერი — გიტარა (1978–1982, 1986; გარდაიც. 2013)
 მაიკ ლოულერი — კლავიშებიანი (1980–1982)
 დეივიდ „ფრენკი“ ტოლერი — დასარტყმელი საკრავები (1980–1982; died 2011)
 უორენ ჰეინსი — გიტარა, სლადი-გიტარა, ვოკალი (1989–1997, 2000–2014)
 ჯონი ნილი — კლავიშებიანი, ჰარმონიკა (1989–1990)
 ალენ ვუდი — ბასი, ბეკ-ვოკალი (1989–1997; გარდაიც. 2000)
 მარკ კინონესი — დასარტყმელი საკრავები, პერკუსია, ბეკ-ვოკალი (1991–2014)
 ოტილ ბარბრიჯი — ბასი, ვოკალი (1997–2014)
 ჯეკ პირსონი – გიტარა, ვოკალი (1997–1999)
 დერეკ ტრაკსი — გიტარა, სლადი-გიტარა (1999–2014)
 ჯიმი ჰერინგი — გიტარა (2000)

ქრონოლოგია

ლიტერატურა






დამატებითი საკითხავი
 The Allman Brothers Band: Dreams liner notes

 Freeman, Scott. Midnight Riders: The Story of the Allman Brothers Band, Little, Brown & Co. 1995.
 Leavell, Chuck with J. Marshall Craig. Between Rock and a Home Place, Macon, GA: Mercer University Press, 2004.
 Perkins, Willie. No Saints, No Saviors, Macon, GA: Mercer University Press, 2005.
 Poe, Randy. Skydog: The Duane Allman Story, Milwaukee, WI: Backbeat Books, 2006.
 Reid, Jan.  Layla and Other Assorted Love Songs by Derek and the Dominos (Rock of Ages). New York: Rodale, Inc., 2006.
 Reynolds, Dean. The Complete Allman Brothers Band Discography, 2000.

რესურსები ინტერნეტში




სქოლიო

კატეგორია:The Allman Brothers Band
კატეგორია:როკ-ჯგუფები ფლორიდიდან
კატეგორია:ჯემ-როკ ჯგუფები
კატეგორია:მუსიკალური ჯგუფები ფლორიდიდან
კატეგორია:მუსიკალური ჯგუფები ჯექსონვილიდან
კატეგორია:Arista Records-ის შემსრულებლები
კატეგორია:ამერიკული ბლუზ-როკ შემსრულებლები
კატეგორია:ამერიკული ქანთრი-როკ შემსრულებლები
კატეგორია:გრემის ჯილდოს მფლობელები
კატეგორია:Grammy Lifetime Achievement Award-ის მფლობელები
კატეგორია:სამხრეთული-როკ ჯგუფები
კატეგორია:მუსიკალური ჯგუფები დაარსებული 1969 წელს
კატეგორია:სექსტეტბი
კატეგორია:სეპტეტები
კატეგორია:Epic Records-ის შემსრულებლები
კატეგორია:Atco Records-ის შემსრულებლები
კატეგორია:Capricorn Records-ის შემსრულებლები
კატეგორია:როკ-ენ-როლის დიდების დარბაზში შესული შემსრულებლები