ყანდაარის ალყა (1605-1606)

ყანდაარის ალყა—  საბრძოლო დაპირისპირება სეფიანთა ირანსა და დიდ მოგოლთა იმპერიას შორის, რომლის დროსაც სპარსელებმა მუზაფარ ჰუსეინ-ხანის სარდლობით ალყაში მოაქვიეს მოგოლების მიერ წართმეული ქალაქი ყანდაარი, მაგრამ ვერ აიღეს.

მიმდინარეობა და შედეგები
სეფიანთა შაჰმა, აბას I-მა ოსმალების წინააღმდეგ გაჩაღებული ომის პარალელურად დიდ მოგოლთა იმპერიის წინააღმდეგაც დაიწყო ბრძოლა. 1605 წელს, იმპერატორ აქბარის გარდაცვალების შემდეგ, ჰერათის პროვინციის მმართველმა ჰუსეინ-ხანმა შაჰის ბრძანებით, შეუტია ყანდაარს. მოგოლებს ყანდაარის დასაცავად არ ეცალათ, რადგან შიდა დაპირისპირება მიმდინარეობდა ჯაჰანგირსა და მის ვაჟს, ხუსრავუ მირზას შორის. 

სპარსელებმა ყანდაარის ალყა დაიწყეს ოქტომბერში. ქალაქს იცავდა მოგოლი სარდალი, შაჰ ბეგ-ხანი. მისი სწორი სტრატეგიის წყალობით ქალაქმა 8 თვიან ალყას გაუძლო და 1606 წლის  ივლისში, იმპერატორ ჯაჰანგირის მიერ გამოგზავნილმა ჯარმა სპარსელები განდევნა ავღანეთიდან.

უშედეგო ლაშქრობის გამო, შაჰ-აბასმა მუზაფარ ჰუსეინ-ხანი სიკვდილით დასაჯა. ჯაჰანგირს ლმობიერი წერილი მისწერა და მთელი ყურადღება ოსმალეთის წინააღმდეგ ბრძოლისკენ გადაიტანა. ორივე მხარეს შორის დროებითი მშვიდობა დამყარდა 1622 წლამდე, მოგოლ-სეფიანთა ომის დაწყებამდე.

იხილეთ აგრეთვე
 მოგოლ-სპარსელთა ომები
 ყანდაარის ალყა (1595)
 მოგოლ-სეფიანთა ომი (1622-1623)

წყარო

კატეგორია: XVII საუკუნის ბრძოლები
კატეგორია: ირანის ისტორია
კატეგორია:1605 წლის ბრძოლები
კატეგორია:1606 წლის ბრძოლები