სიქტივკარი

სიქტივკარი (1930 წლამდე — უსტ-სისოლსკი) — რესპუბლიკური დაქვემდებარების ქალაქი რუსეთში. კომის რესპუბლიკის დედაქალაქი და უმსხვილესი ქალაქი. მდებარეობს მდინარეების სისოლასა და ვიჩეგდის შეერთების ადგილას.

სახელწოდება 
პირველად მოიხსენიება 1586 წელს, როგორც ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული მდინარეების სისოლასა და ვიჩეგდის შეერთების ადგილას. 1780 წელს ეკატერინე II-ის ბრძანებით ტერიტორიულ ერთეულს ეწოდა უსტ-სისოლსკი.

ადგილობრივ კომელთა ენაზე ქალაქს სიქტივდინი ეწოდება და ნიშნავს „დასახლებას სისოლის ახლოს“. 1930 წელს, ქალაქის 150 წლისთავთან დაკავშირებით ქალაქს უწდდეს სიქტივკარი რაც ნიშნავს „ქალაქი სისოლაზე“.

 ისტორია 
თანამედროვე სიქტივკარის ისტორია იწყება XVI საუკუნიდან, როდესაც აღნიშნულ ტერიტორიაზე დასახლდნენ კომი-პერმიაკები. აბრაჰამ ორტელიუსის მიერ 1570 წელს შედგენილ ატლასზე სიქტივკარის ადგილზე დატანილია დასახლება პერმეველისკი. 

1586 წლის მატიანეში მოხსენიებულია დასახლება მდინარე სისოლაზე. აქ იდგა ხის, წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესია და რამდენიმე ეკლესიის მსახურთა სახლი. 1780 წლიდან დასახლებას ეკატერინე II-მ უწოდა უსტ-სისლოვსკი. 1780 წლის 21 თებერვალს ოფიციალურად ჩაეყარა საფუძველი ახალი ქალაქის მშენებლობას. 

XIX საუკუნის განმავლობაში ქალაქი რჩებოდა ერთადერთ მნიშვნელოვან სავაჭრო ცენტრად ჩრდილოეთში. XX საუკუნის დასაწყისში მცირე პროვინციული ქალაქია 6,5 ათ. მაცხოვრებლით. 

1921წლიდან კომის ავტონომიური ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრია. 1930 წელს ეწოდა თანამედროვე სახელი. 1936--1991 წლებში კომის ასსრ-ის, ხოლო 1991 წლიდან კომის რესპუბლიკის დედაქალაქია.

გეოგრაფია 
ქალაქი სიქტივკარი მდებარეობს მდინარე სისოლის მარცხენა ნაპირზე, მოსკოვიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 1331 კმ-ში. ქალაქის კლიმატი ზომიერად კონტინენტალურია, მოკლე თბილი ზაფხულით და გრძელი ზომიერად ცივი ზამთრით.

 საშუალო წლიური ტემპერატურა — +1,6 °C
 საშუალო წლიური ქარის სიმძლავრე ბოფორტის სკალით  — 2,6 მ/წმ
 ჰაერის საშუალო წლიური ტენიანობა — 77 %

 მოსახლეობა 

სიქტივკარი მრავალეროვანი ქალაქია. 

იგი 2016 წლის მონაცემებით რუსეთში მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით 80-ე ქალაქია. 

მოსახლეობის დინამიკა 1897-2010 წლებში ასეთია. 

ეროვნება1897Первая всеобщая перепись населения Российской Империи 1897 г. Распределение населения по родному языку и регионам1926Всесоюзная перепись населения 1926 года = Recensement de la population de L’U.R.S.S. 1926 / Центральное статистическое управление СССР; Отд. переписи. Северный район. Ленинградско-Карельский район: народность, родной язык, возраст, грамотность. — М.: Изд. ЦСУ СССР, 1928, с. 58—59.19391959НА РК, ф. р-140, оп. 2, д. 8663.1989Основные итоги Всероссийской переписи населения 2002 года по Республике Коми: Сборник. — Сыктывкар, 2005, с. 61—64.20022010რიცხვი%რიცხვი%რიცხვი%რიცხვი%რიცხვი%რიცხვი%რიცხვი%სულ4464100506810025 28110064 461100234 903100245 768100250 900100რუსები73116,4151129,8707928,023 18636,0127 61954,3143 45358,4165 59466,0კომი369982,9348668,817 10667,732 42850,379 01133,675 14030,664 98325,9უკრაინელები50,0891,75202,125884,011 2134,896003,970252,8გერმანელები - -1010,428364,440891,833821,4--ბელარუსები - -1960,87811,235511,529891,222580,9თათრები20,0480,2……16440,714740,615050,6სხვა270,62310,926424,177793,396603,9102874,1

რესურსები ინტერნეტში
 Официальный сайт администрации муниципального образования городского округа «Сыктывкар»
 Герб города
 Сыктывкар. История
 Сыктывкар из прошлого в будущее
 Погода в Сыктывкаре

სქოლიო

კატეგორია:კომის რესპუბლიკის ქალაქები