ზინობი (მაჟუგა)

მიტროპოლიტი ზინობი (ერისკაცობაში — ზაქარია აკიმის ძე მაჟუგა; დ. 14 სექტემბერი, 1896, გლუხოვი, ჩერნიგოვის გუბერნია, ახლანდ. უკრაინა, — გ. 8 მარტი, 1985, თბილისი) — საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მღვდელმთავარი, მიტროპოლიტი, წარმომავლობით უკრაინელი.

 ბიოგრაფია 
მაჟუგა დაიბადა 1896 წელს ქ. გლუხოვში (ჰლუხივი). ადრე დაობლდა. დაამთავრა საეკლესიო სამრევლო სასწავლებელი. 1912 წლიდან იყო გლინის უდაბნოს მონასტრის მორჩილი. 1916-1917 წლებში გაწვეული იყო მოქმედ არმიაში. 1921 წელს აღიკვეცა ბერად. 1922 წელს ზინობმა საქართველოში დრანდის მონასტერში დაიწყო მთავარდიაკვნობა. 1925 წელს 18 იანვარს რუსი ეპისკოპოსის ნიკონის მიერ ხელდასხმულ იქნა მღვდელმონაზვნად (საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის გვერდის ავლით). 1925–1930 წლებში იყო სოხუმის წმ. ნიკოლოზის ტაძრის მღვდელმსახური, 1930–1936 წლებში როსტოვის სოფიის ტაძარში მოღვაწეობდა. 1936–1942 წლებში გადასახლებული იყო შუა აზიასა და ურალში. 1942–1945 წლებში იყო თბილისის სიონის საკათედრო ტაძრისა და მცხეთის წმ. ოლღას მონასტრის მღვდელმსახური. 1945–1947 წლებში გადავიდა სომხეთში, სოფ. კიროვოს წმ. ნიკოლოზის ეკლესიის წინამძღვრად. 1945 წელს აყვანილ იქნა იღუმენის ხარისხში. 1947-1950 წლებში იყო იგი ბათუმის სასაფლაოს სულიწმიდის ტაძრის წინამძღვარი. 

1950 წელს ზინობის საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის კალისტრატეს მიერ ებოძა არქიმანდრიტის ხარისხი და დაინიშნა თბილისის ალექსანდრე ნეველის სახელობის ტაძრის წინამძღვრად. შეთავსებით ასრულებდა საქართველოსა და სომხეთში არსებული რუსულენოვანი მრევლის კეთილმოწესის მოვალეობასაც. 1952 წლის 11 ივნისიდან დაინიშნა საქართველოს სინოდის წევრად. 1956 წლის 29 დეკემბერს, მიუხედავად სინოდის წევრთა წინააღმდეგობისა, კათოლიკოს-პატრიარქ მელქისედეკ III-ის გადაწყვეტილებით არქიმანდრიტი ზინობი ხელდასხმულ იქნა ეპისკოპოსად, 1957 წლის 6 მარტს კი დაინიშნა მელქისედეკ III-ის მეორე ქორეპისკოპოსად წოდებით „ეპისკოპოსი სტეფანოვანისა“. 1960 წელს კათოლიკოს-პატრიარქის, ეფრემ II-ის გადაწყვეტილებით ეწოდა თეთრიწყაროელი ეპისკოპოსი, ამავე დროს იგი რჩებოდა თბილისის ალექსანდრე ნეველის ეკლესიის წინამძღვრად. 1972 წლის 8 აპრილს საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის მოსაყდრის, მიტროპოლიტ დავითის (დევდარიანი) მიერ ზინობი აყვანილ იქნა მიტროპოლიტის ხარისხში.  

ეპისკოპოსმა ზინობმა 1957 წლის 16 აპრილს კათოლიკოს-პატრიარქ მელქისედეკ III-ის ლოცვა-კურთხევით თბილისის ალექსანდრე ნეველის სახელობის ეკლესიაში ილიას სახელით ბერად აღკვეცა ზაგორსკის სასულიერო აკადემიის სტუდენტი ირაკლი შიოლაშვილი, შემდგომში საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი. ქმედითი მონაწილეობა მიიღო ილია II-ის პატრიარქად არჩევასა და მის ინტრონიზაციაში (1977). სიცოცხლის ბოლო წლებში მიიღო სქიმა სერაფიმის სახელით. მიტროპოლიტი ზინობი გარდაიცვალა თბილისში, 1985 წელს. დაკრძალულია იქვე, წმ. ალექსანდრე ნეველის ტაძარში.

ზინობის მიღებული აქვს მრავალი საეკლესიო ჯილდო: 1953 წელს გადაეცა მეორე გამშვენიერებული ჯვრის ტარების უფლება არქიმანდრიტის კვერთხით (1954) და სკუფიაზე ჯვრის ტარების უფლებით (1958 წ. ნოემბერი), მოციქულთასწორის წმ. ნინოს I და II ხარისხის, ასევე რუსეთის ეკლესიის მოციქულთასწორის მთავარ ვლადიმირის I და II ხარისხის, ალექსანდრიის ეკლესიისგან მოციქულ მარკოზის II ხარისხის და ჩეხეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოციქულთა სწორთა კირილესა და მეთოდეს II ხარისხის ორდენები. 

ლიტერატურა

 ვარდოსანიძე ს., ქართველი მღვდელმთავრები (XX–XXI საუკუნეები), თბ., 2010.
 ჟვანია ზ., საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქნი და მღვდელმთავარნი 1917 წლიდან, ქუთ., 1994.

კატეგორია:საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მღვდელმთავრები
კატეგორია:დაბადებული 14 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1896
კატეგორია:გარდაცვლილი 8 მარტი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1985