თალინის რაიონი

თალინის რაიონი () — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული სომხეთის სსრ-ისა და სომხეთის შემადგენლობაში, არსებობდა 1930—1995 წლებში. ცენტრი — ქალაქი თალინი.

 ისტორია 
თალინის რაიონი შეიქმნა 1930 წელს.

1995 წელს სომხეთში ახალი ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის შემოღების შემდეგ რაიონი გაუქმდაკანონი სომხეთის რესპუბლიკის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის შესახებ და არაგაწოტნის პროვინციის ნაწილი გახდა.

 გეოგრაფია 
1948 წლის 1 იანვრის მდგომარეობით, რაიონის ტერიტორია 1336 კმ²-ს შეადგენდა. 

 ადმინისტრაციული დაყოფა 
1948 წლის მდგომარეობით, რაიონი მოიცავდა 1 მუშათა დასახლებასა (ალაგიაზი) და 22 სოფსაბჭოს: აგაგჩინის, აკქოის, აკუნქის, არეგის, აშნაკის, ბაისის, ბაროგის, ვერინ-კალაკუტის, დაიტანკის, ეღნიკის, ზარინჯის, კაქავაძორის, კარმრაშენის, კიალაშბეკის, მასტარის, მეღრიბის, ნერქინ-ბაზმაბერდის, ნერქინ-სასნაშენის, ნორ-ართიკის, საბუნჩის, თლიკის.

სქოლიო

კატეგორია:სომხეთის სსრ-ის რაიონები