ქეი-ყუბად II

ქეი-ყუბად II  (; ; დ. 1239 — გ. 1257) — ქეი-ხოსროვ II-ის უმცროსი შვილი, რუმის სულთანი  1249-1257 წლებში. 

1246 წელს, სულთან ქეი-ხოსროვ II-ის გარდაცვალების შემდეგ, ჰულაგუიანთა სახელმწიფოს ილხანმა, ჰულაგუ-ხანმა რუმის სულთნად გარდაცვლილის  უფროსი შვილი — ქეი-ქავუს II დანიშნაТамара Т. Райс. Сельджуки. Кочевники — завоеватели Малой Азии. — с. 74. ქოსე-დაღის ბრძოლაში რუმის სასულთნოს დამარცხების შემდეგ, სასულთნოს საზღვარზე გააქტიურდნენ დამოუკიდებელი თურქმანული ტომები, რომლებიც პერიოდულად ძარცვავდნენ და უტევდნენ ქალაქს.
არსებობდა იმის საშიშროება, რომ სასულთნოში სამოქალაქო ომი დაწყებულიყო, რის გამოც, მოსალოდნელი საფრთხის თავიდან ასაცილებლად, მონღოლებმა სულთნის ტიტული ქეი-ხოსროვ II-ის სამივე შვილს — ქეი-ქავუს II-ს, ქეი-ყუბად II-ს და ქილიჩ-არსლან IV-ს მიანიჭეს. 

ქეი-ყუბად II გამოირჩეოდა სუსტი პოლიტიკით. 
გარდაიცვალა 1257 წელს, მონღოლეთიდან რუმის სასულთნოში დაბრუნებისას.

ლიტერატურა
Claude Cahen, Pre-Ottoman Turkey: a general survey of the material and spiritual culture and history, trans. J. Jones-Williams, (New York: Taplinger, 1968) 271-277.

რესურსები ინტერნეტში

სქოლიო

კატეგორია:რუმის სულთნები
კატეგორია:დაბადებული 1239
კატეგორია:გარდაცვლილი 1257