არაგაწის რაიონი

არაგაწის რაიონი () — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული სომხეთის სსრ-ისა და სომხეთის შემადგენლობაში, არსებობდა 1972—1995 წლებში. ცენტრი — სოფელი წაღკაჰოვიტი.

ისტორია
რაიონი შეიქმნა 1937 წელს, სახელწოდებით ალაგიაზის რაიონი. ცენტრი — ალაგიაზი. 1972 წელს, რაიონის სახელწოდება გადაკეთდა, როგორც არაგაწის რაიონი, ცენტრით — სოფელი წაღკაჰოვიტი.

1995 წელს სომხეთში ახალი ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის შემოღების შემდეგ, არაგაწის რაიონი გაუქმდაკანონი სომხეთის რესპუბლიკის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის შესახებ.

ადმინისტრაციული დაყოფა
არაგაწის რაიონი მოიცავდა 17 სოფსაბჭოს: ალაგიაზის, აჰულინის, გეღაძორის, ჯანგის, ჯარჯარის, კარვანსარის, კონდაჰსაზის, კურუბოღის, მელიქგიუღის, მირაქის,  პამბაკის, სანღიარის, წაღკაჰოვიტის, ციპკარის, ჩობანმაზის, ჰნაბერდის.

რესურსები ინტერნეტში
 Qərbi Azərbaycan: azərbaycanlılara qarşı genosid demoqrafik statistika güzgüsündə  
 Qərbi Azərbaycanın türk mənşəlli toponimləri 

სქოლიო

კატეგორია:სომხეთის სსრ-ის რაიონები