ჯოჯოს საყდარი

ჯოჯოს საყდარი — ძველად ასე უწოდებდნენ თბილისელები მეტეხის კლდეში გამოკვეთილ გამოქვაბულს. პლატონ იოსელიანის ცნობით, გამოქვაბული VI  საუკუნეში საქართველოში ქრისტიანობის საქადაგოდ მოსული 13 ასურელ მამათაგან ერთ-ერთის-ეკლესიის მიერ წმინდანად აღიარებული-დავითის დროებითი ადგილსამყოფელი ყოფილა. აქედან გადასახლებულა იგი გარეჯის უბანში, სადაც მონასტერი დააარსა. მამა დავითის გარდაცვალების შემდეგ მის მოწაფეს, დოდოს გამოქვაბულში სამლოცველო-საჟამნო მოუწყვია. შემდგომში თითქოს „დოდოს საყდარი“ დამახინჯებულა და „ჯოჯოს საყდრად“ ქცეულა. პლატონ იოსელიანისვე მოწმობით, მისი ახალგაზრდობის ხანაში, აღდგომა დღეს, აქ ჯერ კიდევ დადიოდნენ მლოცველები.

ლიტერატურა
 თ. კვირკველია, ძველთბილისური დასახლებანი, თბ., 1985

კატეგორია:თბილისის არქიტექტურული ძეგლები